Jak prawidłowo dawkować lek Medoxa?
Medoxa to lek zawierający prednizon, który jest glikokortykosteroidem stosowanym w leczeniu wielu chorób wymagających ogólnoustrojowego podawania tego typu leków. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować lek Medoxa, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawkowanie leku Medoxa
- Dawkowanie dla dzieci
- Zmniejszanie dawki
- Schemat dawkowania „e”
- Przechowywanie leku
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lek Medoxa jest stosowany w leczeniu różnych chorób, które wymagają podawania glikokortykosteroidów. Do tych chorób należą m.in. choroby reumatyczne, choroby oskrzeli i płuc, choroby skóry, choroby krwi oraz specyficzne postacie chorób zakaźnych. Dawkowanie leku Medoxa zależy od rodzaju i nasilenia choroby oraz indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie[1].
Dawkowanie leku Medoxa
Dawkowanie leku Medoxa jest indywidualnie ustalane przez lekarza. Ogólnie stosowane są względnie duże dawki początkowe, które muszą być znacznie wyższe w ostrych ciężkich postaciach niż w chorobach przewlekłych. W zależności od objawów klinicznych i odpowiedzi pacjenta na leczenie, dawkę podtrzymującą można zmniejszyć do najmniejszej skutecznej (zwykle od 5 do 15 mg prednizonu na dobę) z różną częstością[1].
Ogólne wytyczne dotyczące dawkowania dla dorosłych
O ile nie zalecono inaczej, obowiązują następujące zalecenia dotyczące dawkowania:
- Leczenie substytucyjne (po zakończeniu wzrostu): Od 5 do 7,5 mg prednizonu na dobę, podzielone na dwie pojedyncze dawki (rano i w południe, rano i wieczorem w przypadku zespołu nadnerczowo-płciowego). Dawka wieczorna w przypadku zespołu nadnerczowo-płciowego ma na celu zmniejszenie nocnego wzrostu ACTH, przeciwdziałając w ten sposób przerostowi kory nadnerczy[1].
- Stany stresowe po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami: do 50 mg prednizonu na dobę tak szybko, jak to możliwe. Zmniejszenie dawki w ciągu kilku dni[1].
Farmakoterapia
Poniższe tabele zawierają przegląd ogólnych wytycznych dotyczących dawkowania w odniesieniu do aktualnej literatury medycznej:
Dorośli
| Rodzaj dawki | Dawka w mg/dobę | Dawka w mg/kg masy ciała/dobę |
|---|---|---|
| Duża | 80-100 (250) | 1,0-3,0 |
| Średnia | 40-80 | 0,5-1,0 |
| Mała | 10-40 | 0,25-0,5 |
| Bardzo mała | 1,5-7,5 (10) | ./. |
| Chemioterapia skojarzona | patrz schemat dawkowania „e” (SD: e) | ./. |
Zazwyczaj całą dawkę dobową przyjmuje się wcześnie rano między godziną 6:00 a 8:00 (terapia okołodobowa). Jednak, w zależności od choroby duże dawki dobowe można również podzielić na 2 do 4 dawek pojedynczych, a średnie dawki dobowe na 2 do 3[1].
Dawkowanie dla dzieci
U dzieci (w okresie wzrostu) leczenie należy prowadzić naprzemiennie lub w miarę możliwości z przerwami. W szczególnych przypadkach (np. zespół Westa) można odstąpić od tego zalecenia[1].
Dzieci
| Rodzaj dawki | Dawka w mg/kg masy ciała/dobę |
|---|---|
| Duża | 2-3 |
| Średnia | 1-2 |
| Dawka podtrzymująca | 0,25 |
Zmniejszanie dawki
Po uzyskaniu pożądanego efektu klinicznego, w zależności od choroby podstawowej, rozpoczyna się zmniejszanie dawki. Jeśli dawka dobowa jest podzielona na kilka pojedynczych dawek, najpierw zmniejsza się dawkę wieczorną, a następnie ewentualną dawkę południową. Początkowo dawkę zmniejsza się w nieco większych krokach, a następnie w mniejszych od około 30 mg na dobę. O tym, czy leczenie należy stopniowo przerywać, czy też konieczne jest podanie dawki podtrzymującej, decyduje sytuacja kliniczna[1].
Wraz z monitorowaniem aktywności choroby następujące kroki mogą służyć jako wytyczne dotyczące zmniejszania dawki:
- powyżej 30 mg/dobę: zmniejszenie o 10 mg co 2-5 dni
- od 30 do 15 mg/dobę: zmniejszenie o 5 mg co tydzień
- od 15 do 10 mg/dobę: zmniejszenie o 2,5 mg co 1-2 tygodnie
- od 10 do 6 mg/dobę: zmniejszenie o 1 mg co 2-4 tygodnie
- poniżej 6 mg/dobę: zmniejszenie o 0,5 mg co 4-8 tygodni
Duże i największe dawki, podawane tylko przez kilka dni, można odstawić bez stopniowej redukcji, w zależności od choroby podstawowej i odpowiedzi klinicznej[1].
Schemat dawkowania „e”
Terapię w ramach chemioterapii skojarzonej we wskazaniach onkologicznych należy oprzeć na aktualnie obowiązujących protokołach. Prednizon jest zwykle podawany w pojedynczej dawce bez zmniejszania dawki pod koniec leczenia. Poniżej podano kilka przykładów z literatury medycznej, dotyczących dawkowania prednizonu w ustalonych protokołach chemioterapii[1]:
- Chłoniak nieziarniczy: schemat CHOP, prednizon 100 mg/m², dzień 1-5; schemat COP, prednizon 100 mg/m², dzień 1-5.
- Przewlekła białaczka limfocytowa: „schemat Knospe”, prednizon 75/50/25 mg, dzień 1-3.
- Choroba Hodgkina: schemat COPP-ABVD, prednizon 40 mg/m², dzień 1-14.
- Szpiczak mnogi: „schemat Alexanian”, prednizon 2 mg/kg masy ciała, dzień 1-4.
Przechowywanie leku
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i pudełku po: „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Zapis na opakowaniu po skrócie EXP oznacza termin ważności, a po skrócie Lot oznacza numer serii[2].
1 mg: Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30 °C. Pozostałe moce: Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku[2].
Słownik pojęć
- Glikokortykosteroidy – Hormony kory nadnerczy, które mają silne działanie przeciwzapalne i immunosupresyjne.
- Prednizon – Syntetyczny glikokortykosteroid stosowany w leczeniu wielu chorób zapalnych i autoimmunologicznych.
- Osteoporoza – Choroba charakteryzująca się zmniejszeniem gęstości kości, co zwiększa ryzyko złamań.
- Przełom nadnerczowy – Stan zagrożenia życia spowodowany nagłym niedoborem hormonów kory nadnerczy.
- Chemioterapia skojarzona – Terapia, w której stosuje się więcej niż jeden lek przeciwnowotworowy w celu zwiększenia skuteczności leczenia.


















