Interakcje leku Imuran z innymi lekami i substancjami

Imuran, zawierający azatioprynę, jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym w różnych schorzeniach autoimmunologicznych oraz po przeszczepach narządów. W artykule omówimy interakcje tego leku z innymi lekami, substancjami oraz potencjalne interakcje z alkoholem.

Spis treści

• Interakcje z innymi lekami
• Interakcje z innymi substancjami
• Interakcje z alkoholem
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Interakcje z innymi lekami

Imuran może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność oraz bezpieczeństwo stosowania. Oto najważniejsze interakcje:

• Rybawiryna: Stosowanie rybawiryny z Imuranem może prowadzić do ciężkiej mielosupresji, dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków^[1].
• Metotreksat: Metotreksat może zwiększać stężenie 6-merkaptopuryny, aktywnego metabolitu azatiopryny, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych^[1].
• Allopurynol, oksypurynol, tiopurynol: Te leki hamują aktywność oksydazy ksantynowej, co może zwiększać stężenie azatiopryny w organizmie. W takim przypadku dawkę Imuranu należy zmniejszyć do 25% zwykłej dawki^[1].
• Penicylamina: Może nasilać mielosupresję wywołaną przez azatioprynę^[1].
• Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE): Mogą zwiększać ryzyko zaburzeń hematologicznych^[1].
• Leki przeciwzakrzepowe: Imuran może osłabiać działanie warfaryny i acenokumarolu, co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia^[1].
• Aminosalicylany: Leki takie jak olsalazyna, mesalazyna czy sulfasalazyna mogą hamować aktywność TPMT, co może wymagać zmniejszenia dawki azatiopryny^[1].
• Infliksimab: Może prowadzić do przemijającego zwiększenia stężenia 6-TGN i zmniejszenia liczby leukocytów^[1].
• Leki zwiotczające mięśnie: Azatiopryna może wpływać na działanie leków zwiotczających mięśnie, takich jak tubokuraryna czy sukcynylocholina^[1].

Interakcje z innymi substancjami

Imuran może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, co może wpływać na jego działanie:

• Pokarm: Przyjmowanie azatiopryny z jedzeniem może nieznacznie zmniejszyć jej ekspozycję ogólnoustrojową, ale jest mało prawdopodobne, aby miało to znaczenie kliniczne. Azatioprynę można przyjmować z posiłkiem lub na pusty żołądek, ale pacjenci powinni stosować jedną metodę przyjmowania leku^[1].
• Mleko i produkty mleczne: Azatiopryny nie należy przyjmować z mlekiem lub produktami mlecznymi, ponieważ zawierają one oksydazę ksantynową, co może prowadzić do zmniejszenia stężenia 6-merkaptopuryny w osoczu^[1].

Interakcje z alkoholem

W dostępnych dokumentach nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji azatiopryny z alkoholem. Jednakże, ze względu na potencjalne działanie hepatotoksyczne azatiopryny, zaleca się ostrożność w spożywaniu alkoholu podczas leczenia tym lekiem. Alkohol może dodatkowo obciążać wątrobę, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych związanych z funkcjonowaniem tego narządu^[1].

Słownik pojęć

• Azatiopryna – substancja czynna leku Imuran, stosowana jako lek immunosupresyjny.
• Immunosupresyjny – zmniejszający siłę działania układu odpornościowego.
• Mielosupresja – zahamowanie czynności szpiku kostnego, prowadzące do zmniejszenia liczby krwinek.
• Hepatotoksyczny – mający szkodliwy wpływ na wątrobę.
• Oksydaza ksantynowa – enzym biorący udział w metabolizmie puryn.
• TPMT – metylotransferaza tiopuryny, enzym biorący udział w metabolizmie azatiopryny.
• NUDT15 – gen odpowiedzialny za rozkład azatiopryny w organizmie.

Podsumowanie

Imuran, zawierający azatioprynę, jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym w leczeniu różnych schorzeń autoimmunologicznych oraz po przeszczepach narządów. Lek ten może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach oraz unikali spożywania alkoholu podczas leczenia. Regularne badania kontrolne są niezbędne do monitorowania skutków terapii i zapobiegania powikłaniom.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku