Lenalidomid to lek stosowany przede wszystkim w leczeniu nowotworów krwi, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne oraz chłoniaki. Działa on poprzez hamowanie rozwoju komórek nowotworowych i wspieranie układu odpornościowego, co pomaga zwalczać chorobę. Substancja jest dostępna w postaci kapsułek o różnych dawkach, które przyjmuje się doustnie. W trakcie leczenia ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia, szczególnie liczby krwinek krwi, ponieważ lek może wpływać na układ krwionośny. Ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak zaburzenia krzepliwości czy neuropatia, stosowanie lenalidomidu wymaga ścisłej kontroli lekarskiej. Lek jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet mogących zajść w ciążę bez stosowania skutecznej antykoncepcji, gdyż może powodować poważne wady rozwojowe u dziecka.

Jak działa lenalidomid?

Lenalidomid jest lekiem należącym do grupy immunomodulatorów, który pomaga w leczeniu niektórych nowotworów krwi. Działa poprzez hamowanie wzrostu i namnażania się komórek nowotworowych oraz wzmacnia działanie układu odpornościowego. W szczególności wpływa na komórki układu krwiotwórczego, zwłaszcza na te, które są odpowiedzialne za rozwój szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaków. Dzięki temu może spowalniać rozwój choroby i poprawiać funkcjonowanie organizmu12345678.

Dostępne postacie leku z lenalidomidem

  • Kapsułki twarde w dawkach: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg, 25 mg910111213141516.
  • W niektórych produktach lenalidomid występuje w postaci soli z chlorkiem amonowym1718.

Wszystkie kapsułki zawierają także laktozę w różnej ilości, w zależności od dawki lenalidomidu919202122231718.

Wskazania do stosowania lenalidomidu

  • Leczenie podtrzymujące dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych2425262728293031.
  • Leczenie dorosłych pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu, w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem i prednizonem2425262728293031.
  • Leczenie dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano co najmniej jeden schemat leczenia, w skojarzeniu z deksametazonem2425262728293031.
  • Leczenie dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi z anemią zależną od przetoczeń, o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, z izolowaną delecją 5q, jeśli inne metody leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe2425262728293031.
  • Leczenie dorosłych pacjentów z nawracającym lub opornym chłoniakiem z komórek płaszcza2425262728293031.
  • Leczenie dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym w skojarzeniu z rytuksymabem3233343536373031.

Dawkowanie lenalidomidu

Lenalidomid jest dostępny w kapsułkach o różnych dawkach, które przyjmuje się doustnie. Najczęściej stosowana dawka początkowa w leczeniu szpiczaka mnogiego u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu to 25 mg raz na dobę przez 21 dni w 28-dniowych cyklach. Deksametazon, często stosowany razem z lenalidomidem, podaje się 40 mg w wyznaczone dni cyklu. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, takich jak neutropenia czy trombocytopenia, dawkę leku można zmniejszyć według określonych etapów. Dawkowanie jest dostosowywane indywidualnie przez lekarza na podstawie wyników badań krwi i ogólnego stanu pacjenta. Ważne jest, aby nie pomijać dawek, a w razie pominięcia nie przyjmować dawki, jeśli minęło ponad 12 godzin od planowanej pory przyjęcia3839404142434445.

Przeciwwskazania do stosowania lenalidomidu

Lenalidomid nie powinien być stosowany u osób, które mają uczulenie na tę substancję lub inne składniki leku. Jest również przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet mogących zajść w ciążę, które nie stosują skutecznej antykoncepcji zgodnie z zaleceniami. Ze względu na ryzyko poważnych wad rozwojowych u dziecka, kobiety w wieku rozrodczym muszą przestrzegać rygorystycznych zasad zapobiegania ciąży podczas stosowania tego leku4647484950515253.

Profil bezpieczeństwa lenalidomidu

Lenalidomid może powodować działania niepożądane, które wymagają regularnej kontroli podczas leczenia. Do najważniejszych należą obniżenie liczby białych krwinek (neutropenia) i płytek krwi (trombocytopenia), co może zwiększać ryzyko infekcji i krwawień. W trakcie leczenia konieczne jest częste badanie morfologii krwi. Lek może również zwiększać ryzyko zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, zwłaszcza gdy jest stosowany razem z deksametazonem. Kobiety w ciąży nie powinny stosować lenalidomidu, a kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję. Lek może powodować neuropatię obwodową, czyli mrowienie i drętwienie rąk lub nóg. Należy także unikać oddawania krwi lub nasienia podczas stosowania leku i przez co najmniej 7 dni po zakończeniu terapii. U pacjentów starszych, szczególnie powyżej 75 lat, oraz u osób z problemami nerek lub wątroby, konieczna jest szczególna ostrożność i monitorowanie5455565758596061.

Przedawkowanie lenalidomidu

Nie ma specyficznych danych dotyczących leczenia przedawkowania lenalidomidu. W badaniach klinicznych pacjenci otrzymywali dawki nawet do 150-400 mg, a działania toksyczne ograniczające dawkę dotyczyły głównie układu krwiotwórczego. W przypadku podejrzenia przedawkowania, konieczne jest zastosowanie leczenia wspomagającego i monitorowanie stanu pacjenta6263646566676869.

Interakcje lekowe lenalidomidu

Lenalidomid nie wpływa na działanie enzymów wątrobowych odpowiedzialnych za metabolizm innych leków, dlatego nie oczekuje się, że będzie obniżał skuteczności doustnych środków antykoncepcyjnych. Jednakże, stosowanie deksametazonu razem z lenalidomidem może zmniejszać skuteczność tych środków, dlatego konieczne jest stosowanie dodatkowych metod antykoncepcyjnych. Podczas leczenia zaleca się także ostrożność przy stosowaniu leków zwiększających ryzyko zakrzepicy, takich jak hormonalna terapia zastępcza. W przypadku jednoczesnego stosowania warfaryny lub digoksyny z lenalidomidem, konieczne jest ścisłe monitorowanie ich stężenia we krwi. Równoczesne podawanie statyn z lenalidomidem może zwiększać ryzyko rabdomiolizy, dlatego wymagana jest wzmożona kontrola. Lenalidomid jest substratem dla glikoproteiny P, jednak nie wpływa na jej działanie, a jednoczesne podanie inhibitorów glikoproteiny P nie zmienia jego farmakokinetyki7071727374757677.

Lenalidomid – porównanie substancji czynnych

Lenalidomid, pomalidomid i talidomid to leki immunomodulujące, stosowane w leczeniu szpiczaka mnogiego i niektórych chłoniaków. Różnią się wskazaniami, skutecznością i profilem bezpieczeństwa. Podobie…

czytaj więcej ❯❯
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Revlimid 2,5 mg kapsułki twarde Revlimid 5 mg kapsułki twarde Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Revlimid 10 mg kapsułki twarde Revlimid 15 mg kapsułki twarde Revlimid 20 mg kapsułki twarde Revlimid 25 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY U Revlimid 2,5 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 2,5 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 73,5 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 5 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 5 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 147 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 7,5 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 144,5 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 10 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 10 mg lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 294 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 15 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 15 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 289 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 20 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 20 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 244,5 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 25 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 25 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 200 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka twarda. U Revlimid 2,5 mg kapsułki twarde Niebiesko-zielone/białe kapsułki, rozmiar 4, 14,3 mm, oznaczone symbolem „REV 2.5 mg”. U Revlimid 5 mg kapsułki twarde Białe kapsułki, rozmiar 2, 18,0 mm, oznaczone symbolem „REV 5 mg”.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    U Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Jasnożółte/białe kapsułki, rozmiar 2, 18,0 mm, oznaczone symbolem „REV 7.5 mg”. U Revlimid 10 mg kapsułki twarde Niebiesko-zielone/jasnożółte kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 10 mg”. U Revlimid 15 mg kapsułki twarde Jasnoniebieskie/białe kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 15 mg”. U Revlimid 20 mg kapsułki twarde Niebiesko-zielone/jasnoniebieskie kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 20 mg”. U Revlimid 25 mg kapsułki twarde Białe kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 25 mg”.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania U Szpiczak mnogi Produkt Revlimid w monoterapii jest wskazany do stosowania w leczeniu podtrzymującym dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych. Produkt Revlimid w terapii skojarzonej z deksametazonem lub bortezomibem i deksametazonem lub z melfalanem i prednizonem (patrz punkt 4.2) jest wskazany do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu. Produkt Revlimid w skojarzeniu z deksametazonem jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia. U Zespoły mielodysplastyczne Produkt Revlimid w monoterapii jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z anemią zależną od przetoczeń w przebiegu zespołów mielodysplastycznych o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, związanych z nieprawidłowością cytogenetyczną w postaci izolowanej delecji 5q, jeżeli inne sposoby leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Wskazania do stosowania
    U Chłoniak z komórek płaszcza Produkt Revlimid w monoterapii wskazany jest w leczeniu dorosłych pacjentów z nawracającym lub opornym na leczenie chłoniakiem z komórek płaszcza (patrz punkty 4.4 i 5.1). U Chłoniak grudkowy Produkt Revlimid w skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20) jest wskazany do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (ang. FL – follicular lymphoma ) (stopnia 1–3a).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem Revlimid powinno być nadzorowane przez lekarza doświadczonego w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. We wszystkich, opisanych niżej wskazaniach:  Dawkowanie modyfikuje się na podstawie obserwacji klinicznych i wyników laboratoryjnych (patrz punkt 4.4).  Dostosowania dawki, w trakcie leczenia i przy wznawianiu leczenia, zalecane są w przypadku wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia uznanych za związane z leczeniem lenalidomidem.  W przypadku wystąpienia neutropenii, w postępowaniu terapeutycznym należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu.  Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki leku upłynęło mniej niż 12 godzin, pacjent może zażyć tę dawkę. Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło ponad 12 godzin, pacjent nie powinien zażyć tej dawki, ale powinien przyjąć kolejną dawkę o zaplanowanej porze następnego dnia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    U Dawkowanie U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi  U Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, podawany do progresji choroby, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu. P P P P Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ang. ANC – Absolute Neutrophil Count ) wynosi < 1,0 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10 9 /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli. Pacjenci mogą kontynuować leczenie lenalidomidem i deksametazonem do progresji choroby lub nietolerancji.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    LenalidomidDeksametazonaP
    Dawka początkowa25 mg40 mg
    Poziom dawki -120 mg20 mg
    Poziom dawki -215 mg12 mg
    Poziom dawki -310 mg8 mg
    Poziom dawki -45 mg4 mg
    Poziom dawki -52,5 mgNie dotyczy
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    a P P Dawkowanie można zmniejszać niezależnie dla obu produktów.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 25 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem do końca cykluaP
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce o 1 poziom mniejszej przy następnym cyklu leczenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    P a P Jeżeli toksyczność ograniczająca dawkę (ang. DLT – dose limiting toxicity ) wystąpi > 15. dnia cyklu, podawanie lenalidomidu zostanie przerwane przynajmniej do końca danego 28-dniowego cyklu.  Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Powróci do ≥ 1 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie razna dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu. P P P P W przypadku toksyczności hematologicznej, dawkę lenalidomidu można przywrócić do kolejnego wyższego poziomu (dawka nie może przekroczyć dawki początkowej) w zależności od poprawy czynności szpiku kostnego (brak toksyczności hematologicznej przez przynajmniej 2 kolejne cykle: wartość ANC ≥1,5 × 10 9 /l, liczba płytek krwi ≥ 100 × 10 9 /l na początku nowego cyklu).  U Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, z kontynuacją w postaci leczenia lenalidomidem i deksametazonem do wystąpienia progresji choroby, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Leczenie początkowe: lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem P P 9 9 Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,0 × 10 P P /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10 /l.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    P P Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 14. każdego 21-dniowego, w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. Bortezomib należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym (1,3 mg/m 2 powierzchni ciała) dwa razy w tygodniu w dniach 1., 4., 8. i 11. każdego 21-dniowego cyklu. Dodatkowe informacje na temat dawkowania, schematu podawania i dostosowywania dawki produktów stosowanych razem z lenalidomidem, patrz punkt 5.1 i odpowiednia Charakterystyka Produktu Leczniczego. Zaleca się przeprowadzenie maksymalnie ośmiu 21-dniowych cykli leczenia (24 tygodnie leczenia początkowego). Kontynuacja leczenia: lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do wystąpienia progresji Kontynuowanie podawania lenalidomidu w dawce 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli w skojarzeniu z deksametazonem. Leczenie należy kontynuować do wystąpienia progresji lub nieakceptowalnej toksyczności.  Etapy zmniejszania dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    LenalidomidaP
    Dawka początkowa25 mg
    Poziom dawki -120 mg
    Poziom dawki -215 mg
    Poziom dawki -310 mg
    Poziom dawki -45 mg
    Poziom dawki -52,5 mg
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    P a P Dawkowanie można zmniejszać niezależnie dla wszystkich produktów.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieaP
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 1 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę.S
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu.  U Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, z kontynuacją w postaci leczenia podtrzymującego lenalidomidem, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu P P Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,5 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10 P 9 P /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli, przez nie więcej niż 9 cykli. Zalecana dawka melfalanu wynosi 0,18 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka prednizonu wynosi 2 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Pacjenci, którzy ukończą 9 cykli lub którzy nie mogą ukończyć leczenia skojarzonego z powodu nietolerancji, leczeni są lenalidomidem w monoterapii, według schematu: 10 mg raz na dobę doustnie w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli do progresji choroby.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    LenalidomidMelfalanPrednizon
    Dawka początkowa10 mgaP0,18 mg/kg2 mg/kg
    Poziom dawki -17,5 mg0,14 mg/kg1 mg/kg
    Poziom dawki -25 mg0,10 mg/kg0,5 mg/kg
    Poziom dawki -32,5 mgNie dotyczy0,25 mg/kg
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    P a P Jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i utrzymać dawkę lenalidomidu.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Najpierw zmniejszy się do < 25 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 25 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem i melfalanem w dawce na poziomie -1 przy następnym cyklu leczenia
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie(poziom dawki -2 lub -3) raz na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/laP P PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie raz na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu.  U Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym pacjentów po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ang. ASCT – autologous stem cell transplantation ) P P Leczenie podtrzymujące lenalidomidem należy rozpoczynać po odpowiednim znormalizowaniu parametrów hematologicznych po ASCT u pacjentów niewykazujących dowodów na progresję choroby. Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli ANC wynosi < 1,0 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10 P 9 P /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach 1–28 powtarzanych 28 dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Po 3 cyklach lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli będzie dobrze tolerowany.  Etapy zmniejszania dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa (10 mg)Dawka zwiększona (15 mg)aP
    Poziom dawki -15 mg10 mg
    Poziom dawki -25 mg (dni 1–21 co 28 dni)5 mg
    Poziom dawki -3Nie dotyczy5 mg (dni 1–21 co 28 dni)
    Nie podawać dawki mniejszej niż 5 mg (dni 1–21 co 28 dni)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    a P P Po 3 cyklach lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli jest dobrze tolerowana.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieaP
    Zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu. U Szpiczak mnogi u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia P P P P 9 9 Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,0 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10 P P /l lub < 30 × 10 /l, w zależności od nacieczenia szpiku kostnego przez komórki plazmatyczne. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4., 9. do 12. i 17. do 20. każdego 28-dniowego cyklu przez pierwsze 4 cykle leczenia, a następnie 40 mg raz na dobę w dniach 1.-4. co 28 dni.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Lekarz przepisujący lek powinien dokładnie ocenić, jaką dawkę deksametazonu zastosować, biorąc pod uwagę stan pacjenta oraz nasilenie choroby.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa25 mg
    Poziom dawki -115 mg
    Poziom dawki -210 mg
    Poziom dawki -35 mg
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
     Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Najpierw zmniejszy się do < 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2 lub -3) raz na dobę. Nie stosować dawek poniżej 5 mg na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie(poziom dawki -1, -2 lub -3) raz na dobę. Nie stosować dawek poniżej 5 mg na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu. U Zespoły mielodysplastyczne (MDS) P P Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 0,5 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 25 × 10 P 9 P /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa10 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -15 mg raz na dobę w dniach 1. do 28., co 28 dni
    Poziom dawki -22,5 mg raz na dobę w dniach 1. do 28., co 28 dni
    Poziom dawki -32,5 mg co drugi dzień w dniach 1. do 28., co 28 dni
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
     Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Spadnie do < 25 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 25 × 109/l – < 50 × 109/l przynajmniejP P P Pdwa razy w ciągu ≥ 7 dni, lub jeżeli liczba płytek w którymkolwiek momencie ponownie wzrośnie do≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1, -2 lub -3).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanie
    Spadnie do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1, -2 lub -3)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Przerwanie stosowania lenalidomidu Należy przerwać stosowanie lenalidomidu u pacjentów, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 4 miesięcy od rozpoczęcia leczenia, objawiająca się przez przynajmniej 50% spadkiem konieczności przeprowadzania przetoczeń lub, przy braku przetoczeń, zwiększonym o 1 g/dl stężeniem hemoglobiny. U Chłoniak z komórek płaszcza Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę, w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli.  Etapy zmniejszania dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa25 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -120 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -215 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -310 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -45 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -52,5 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni1P5 mg co drugi dzień w dniach 1. do 21., co 28 dni
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    P 1 P – W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 2,5 mg.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Spadnie do < 50 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
    Powróci do ≥ 60 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1).
    Ponownie zmniejszy się poniżej 50× 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Powróci do ≥60 × 10 P 9 P /l Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3, -4 lub -5). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -5.  Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanie
    Spadnie do < 1 × 109/l przynajmniej na 7 dni, lubP PSpadnie do < 1 × 109/l z towarzyszącą gorączkąP P(temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub Spadnie do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz na tydzień,
    Powróci do ≥ 1 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie(poziom dawki -1)
    Ponownie zmniejszy się poniżej1 × 109/l na co najmniej 7 dni, lub spadnieP P9do < 1 × 10P P/l z towarzyszącą gorączką (temperaturaciała ≥ 38,5°C), lub spadnie do9< 0,5 × 10P P/lPowróci do ≥1 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemWznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3, -4, -5). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -5.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    U Chłoniak grudkowy (FL) P P 9. Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10 P P /l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniak. Zalecana dawka P P Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Zalecana dawka początkowa rytuksymabu wynosi 375 mg/m 2 dożylnie (i.v.) co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2. do 5.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowaP20 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -115 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -210 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -35 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Informacji na temat dostosowywania dawki z powodu toksyczności związanej z podawaniem rytuksymabu należy szukać w odpowiedniej charakterystyce produktu leczniczego.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 50 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1)
    Ponownie zmniejszy się poniżej 50 × 109/lP PPowróci do ≥ 50 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.Wznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3.  Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieaP
    Spadnie do < 1,0 × 109/l przynajmniej na 7 dni lubP PSpadnie do < 1,0 × 109/l z towarzyszącą gorączkąP P(temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub Spadnie do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
    Powróci do ≥ 1,0 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1)
    Ponownie zmniejszy się poniżej 1,0 × 109/l na coP Pnajmniej 7 dni lub spadnie do < 1,0 × 109/lP Pz towarzyszącą gorączką (temperatura ciała ≥938,5°C), lub spadnie do < 0,5 × 10P P/l9Powróci do ≥ 1,0 × 10P P/lPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.Wznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF). U Chłoniak z komórek płaszcza (MCL) lub chłoniak grudkowy (FL) Zespół rozpadu guza (ang. TLS – tumour lysis syndrome) Wszyscy pacjenci powinni otrzymywać leczenie zapobiegające TLS (allopurynol, rasburykaza lub równoważne, zgodne z wytycznymi placówki) i odpowiednie nawodnienie (doustnie) w ciągu pierwszego tygodnia pierwszego cyklu lub dłużej, jeśli istnieją wskazania kliniczne. Aby zapewnić monitorowanie w kierunku TLS, pacjentów należy poddawać badaniom biochemicznym co tydzień w czasie pierwszego cyklu i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Leczenie lenalidomidem można kontynuować (w dawce podtrzymującej) u pacjentów z TLS laboratoryjnym lub TLS klinicznym stopnia 1. Można też, według uznania lekarza, zmniejszyć dawkę o jeden poziom i kontynuować podawanie lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Należy stosować intensywne nawadnianie dożylne i odpowiednie leczenie zgodnie z miejscowym standardem postępowania do czasu wyrównania nieprawidłowości elektrolitowych. Może być konieczne leczenie z zastosowaniem rasburykazy w celu złagodzenia hiperurykemii. Hospitalizacja pacjenta zależy od uznania lekarza. U pacjentów z TLS klinicznym stopnia 2.–4. należy przerwać leczenie lenalidomidem i wykonywać badania biochemiczne co tydzień lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Należy stosować intensywne nawadnianie dożylne i odpowiednie leczenie zgodnie z miejscowym standardem postępowania do czasu wyrównania nieprawidłowości elektrolitowych. Leczenie rasburykazą i hospitalizacja zależą od uznania lekarza. Gdy objawy TLS ulegną złagodzeniu do stopnia 0., można wedle uznania lekarza wznowić leczenie lenalidomidem w następnej niższej dawce (patrz punkt 4.4). Reakcja typu „tumour flare” W zależności od uznania lekarza u pacjentów, u których wystąpiła reakcja typu „ tumour flare ” 1. lub 2.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    stopnia, lenalidomid można nadal stosować bez przerw i zmiany dawkowania. Podobnie w zależności od uznania lekarza można stosować leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), leczenie kortykosteroidami o ograniczonym czasie działania i (lub) leczenie opioidowymi lekami przeciwbólowymi. U pacjentów z reakcją typu „ tumour flare ” 3. lub 4. stopnia należy przerwać leczenie lenalidomidem i rozpocząć leczenie z zastosowaniem NLPZ, kortykosteroidów i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Gdy objawy „ tumour flare ” ulegną złagodzeniu do ≤ 1. stopnia, należy wznowić leczenie lenalidomidem w tej samej dawce do końca cyklu. Pacjentów można leczyć objawowo zgodnie z wytycznymi dla leczenia reakcji typu „ tumour flare ” 1. i 2. stopnia (patrz punkt 4.4). U Wszystkie wskazania Przy wystąpieniu działań toksycznych 3. lub 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    stopnia, których wystąpienie zostało uznane za związane ze stosowaniem lenalidomidu, należy przerwać leczenie i ponownie je rozpocząć w mniejszej dawce po ustąpieniu objawów toksyczności do poziomu ≤ 2., według uznania lekarza. Przy wystąpieniu wysypki skórnej 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania lenalidomidu. Stosowanie lenalidomidu należy przerwać w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki 4. stopnia, wysypki związanej ze złuszczaniem się skóry, wysypki związanej z powstawaniem pęcherzy, lub w przypadku podejrzenia zespołu Stevensa-Johnsona (ang. SJS – Stevens-Johnson Syndrome ), toksycznej rozpływnej martwicy naskórka (ang. TEN – Toxic Epidermal Necrolysis ) lub wysypki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (ang. DRESS – Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms ). Jeżeli leczenie zostało przerwane z powodu wystąpienia tych objawów, nie należy go wznawiać po ich ustąpieniu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    U Szczególne grupy pacjentów  U Dzieci i młodzież Produktu leczniczego Revlimid nie należy stosować u dzieci w wieku od 0 do 18 lat, ze względu na bezpieczeństwo stosowania (patrz punkt 5.1).  U Osoby w podeszłym wieku Aktualnie dostępne dane dotyczące farmakokinetyki przedstawiono w punkcie 5.2. Lenalidomid był stosowany w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim w wieku do 91 lat, u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi w wieku do 95 lat, oraz u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza w wieku do 88 lat (patrz punkt 5.1). Ze względu na większe prawdopodobieństwo wystąpienia zmniejszonej rezerwy czynnościowej nerek u pacjentów w podeszłym wieku, należy zachować ostrożność podczas doboru dawki oraz kontrolować czynność nerek. Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepu Pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych należy dokładnie zbadać przed decyzją o wdrożeniu leczenia (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, dawka początkowa deksametazonu to 20 mg/dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. każdego 28-dniowego cyklu. U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem nie jest konieczne dostosowanie dawki. U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych, którzy otrzymywali lenalidomid, częściej występowały ciężkie działania niepożądane oraz działania niepożądane, które prowadziły do przerwania leczenia. Leczenie skojarzone lenalidomidem było gorzej tolerowane u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku powyżej 75 lat, niż u pacjentów młodszych. W grupie tej większy odsetek pacjentów przerwał leczenie w związku z nietolerancją (działanie niepożądane 3. lub 4. stopnia oraz ciężkie działania niepożądane), w porównaniu do pacjentów w wieku <75 lat.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Odsetek pacjentów ze szpiczakiem mnogim w wieku 65 lub więcej lat nie różnił się istotnie pomiędzy grupami otrzymującymi lenalidomid z deksametazonem, a placebo i deksametazon. Nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy tymi pacjentami a pacjentami młodszymi, jednak nie można wykluczyć większej podatności osób starszych na działania niepożądane. Zespoły mielodysplastyczne Nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy pacjentami w wieku powyżej 65 lat, a pacjentami młodszymi. Chłoniak z komórek płaszcza U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy pacjentami w wieku 65 lat lub starszymi, a pacjentami w wieku poniżej 65 lat.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Chłoniak grudkowy U pacjentów z chłoniakiem grudkowym leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z rytuksymabem ogólny odsetek występowania zdarzeń niepożądanych był podobny wśród pacjentów w wieku 65 lat lub starszych i pacjentów w wieku poniżej 65 lat. Nie zaobserwowano ogólnej różnicy w skuteczności między tymi dwiema grupami wiekowymi.  U Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki; u pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja na leczenie (patrz punkt 4.4). Należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane jest kontrolowanie czynności nerek. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi, chłoniakiem z komórek płaszcza lub chłoniakiem grudkowym nie jest wymagane dostosowanie dawki.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub krańcowym stadium niewydolności nerek, w początkowym okresie leczenia oraz w czasie leczenia zaleca się następujące dostosowanie dawki. Nie ma doświadczenia z pacjentami w krańcowym stadium niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min, konieczna dializa) z III fazy badań klinicznych. Szpiczak mnogi
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ ClRkR < 50 ml/min.)10 mg raz na dobę1P
    Ciężkie zaburzenia czynności nerek(ClRkR < 30 ml/min., bez konieczności dializowania)7,5 mg raz na dobę2P15 mg co drugi dzień
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min., konieczność dializowania)5 mg raz na dobę. W dniach dializowania dawkę należy podawać po dializie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    1 2. P P Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie i przy dobrej tolerancji leczenia ze strony pacjenta. P P W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg. Zespoły mielodysplastyczne
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ ClRkR < 50 ml/min.)Dawka początkowa5 mg raz na dobę(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziom dawki -1*2,5 mg raz na dobę(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Dawka na poziomie -2*2,5 mg co drugi dzień(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Ciężkie zaburzenia czynności nerekDawka początkowa2,5 mg raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    (ClRkR < 30 ml/min., bez konieczności dializowania)(w dniach 1 do 21 powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziom dawki -1*2,5 mg co drugi dzień(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziom dawki -2*2,5 mg dwa razy w tygodniu(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min., konieczność dializowania)W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie.Dawka początkowa2,5 mg raz na dobę(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziomdawki -1*2,5 mg co drugi dzień(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziomdawki -2*2,5 mg dwa razy w tygodniu(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    54T * Zalecane etapy zmniejszania dawki w trakcie leczenia i ponownego rozpoczynania leczenia, w celu przeciwdziałania neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innemu działaniu toksycznemu 3. lub 4. stopnia 54T uznanym za związane z leczeniem lenalidomidem, jak opisano wyżej. Chłoniak z komórek płaszcza
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ ClRkR < 50 ml/min.)10 mg raz na dobę1P
    Ciężkie zaburzenia czynności nerek(ClRkR < 30 ml/min., bez konieczności dializowania)7,5 mg raz na dobę2P15 mg co drugi dzień
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min., konieczność dializowania)5 mg raz na dobę. W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    1 P P Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie 2 i przy dobrej tolerancji leczenia ze strony pacjenta. P P W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg. Chłoniak grudkowy
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek(30  ClRkR < 60 ml/min)10 mg raz na dobę1,2P
    Ciężkie zaburzenia czynności nerek(ClRkR < 30 ml/min, bez konieczności dializowania)5 mg raz na dobę.
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min, konieczność dializowania)5 mg raz na dobę. W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    1 2. P P Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę, jeśli pacjent toleruje leczenie. P P U pacjentów otrzymujących dawkę początkową 10 mg, w przypadku zmniejszenia dawki w celu przeciwdziałania neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innemu działaniu toksycznemu 3. lub 4. stopnia uznanemu za związane z leczeniem lenalidomidem, nie należy stosować dawek poniżej 5 mg co drugi dzień lub 2,5 mg raz na dobę. Po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem dalsza modyfikacja dawki lenalidomidu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek powinna być oparta na indywidualnej tolerancji pacjenta na leczenie, w sposób opisany powyżej.  U Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    U Sposób podawania Podanie doustne Lek Revlimid w kapsułkach należy zażywać doustnie, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia, w którym zaplanowane zostało podanie produktu. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać. Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą; można je przyjmować z posiłkiem lub bez. W celu wyjęcia kapsułki z blistra, kapsułkę należy nacisnąć wyłącznie z jednej strony, zmniejszając w ten sposób ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.  Kobiety ciężarne.  Kobiety mogące zajść w ciążę, jeśli nie zostały spełnione wszystkie warunki programu zapobiegania ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania W przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi należy przed rozpoczęciem leczenia zapoznać się z odpowiednimi Charakterystykami Produktów Leczniczych. U Ostrzeżenie dotyczące ciąży Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, która powoduje ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. Lenalidomid wywoływał u małp wady wrodzone, podobne do tych opisanych po talidomidzie (patrz punkty 4.6 i 5.3). W przypadku stosowania lenalidomidu w trakcie ciąży można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu u ludzi. Wszystkie pacjentki muszą spełniać warunki programu zapobiegania ciąży, chyba że istnieją wiarygodne dowody, że pacjentka nie może zajść w ciążę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Kryteria określające kobiety niemogące zajść w ciążę Pacjentka lub partnerka pacjenta jest uznawana za mogącą zajść w ciążę, chyba że spełnia co najmniej jedno z poniższych kryteriów:  wiek ≥ 50 lat i naturalny brak menstruacji przez ≥ 1 rok (brak menstruacji po leczeniu przeciwnowotworowym lub w czasie karmienia piersią nie wyklucza możliwości zajścia w ciążę);  przedwczesna niewydolność jajników potwierdzona przez specjalistę ginekologa;  uprzednia obustronna resekcja jajników z jajowodami lub histerektomia;  genotyp XY, zespół Turnera, agenezja macicy. U Poradnictwo Lenalidomid jest przeciwwskazany u kobiet mogących zajść w ciążę, jeśli nie zostały spełnione wszystkie z poniższych warunków:  pacjentka rozumie oczekiwane ryzyko teratogenności dla nienarodzonego dziecka;  pacjentka rozumie konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji bez przerwy przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, przez cały okres trwania leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia;  nawet jeśli u kobiety w wieku rozrodczym wystąpi brak menstruacji, musi ona przestrzegać wszystkich zaleceń dotyczących skutecznej antykoncepcji;  pacjentka jest w stanie stosować i przestrzegać skutecznych metod antykoncepcji;  pacjentka została poinformowana i zrozumiała potencjalne następstwa ciąży oraz konieczność natychmiastowej konsultacji w przypadku podejrzenia zajścia w ciążę;  pacjentka rozumie potrzebę rozpoczęcia leczenia zaraz po wydaniu lenalidomidu poprzedzonym uzyskaniem ujemnego wyniku testu ciążowego;  pacjentka rozumie potrzebę i zgadza się na wykonywanie testów ciążowych przynajmniej co 4 tygodnie, z wyjątkiem przypadków potwierdzonej sterylizacji przez podwiązanie jajowodów;  pacjentka potwierdza, że rozumie zagrożenia i niezbędne środki ostrożności związane ze stosowaniem lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadku mężczyzn zażywających lenalidomid, dane dotyczące farmakokinetyki wykazały, że lenalidomid jest obecny w spermie ludzkiej w skrajnie małym stężeniu w trakcie leczenia oraz, że jest niewykrywalny w spermie ludzkiej po 3 dniach od zakończenia podawania substancji zdrowemu mężczyźnie (patrz punkt 5.2). W ramach środków ostrożności oraz biorąc pod uwagę szczególne populacje z wydłużonym czasem wydalania, jak w przypadku niewydolności nerek, wszyscy mężczyźni zażywający lenalidomid muszą spełniać następujące warunki:  zrozumieć oczekiwane ryzyko teratogenności leku w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę;  zrozumieć konieczność używania prezerwatyw w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę, niestosującą skutecznych środków antykoncepcyjnych (nawet jeżeli mężczyzna w przeszłości poddał się zabiegowi wazektomii) w czasie leczenia i przez co najmniej 7 dni od podania ostatniej dawki i (lub) zakończenia leczenia;  zrozumieć, że jeżeli partnerka zajdzie w ciąże w czasie kiedy mężczyzna przyjmuje produkt Revlimid lub w krótkim czasie po zaprzestaniu stosowania produktu Revlimid, mężczyzna powinien jak najszybciej poinformować o tym fakcie swojego lekarza prowadzącego, oraz zaleca się, by partnerka została skierowana do lekarza specjalizującego się lub mającego doświadczenie w zakresie teratologii, w celu przeprowadzenia badań oraz uzyskania porady.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadku kobiet mogących zajść w ciążę lekarz zapisujący lek musi upewnić się, że:  pacjentka przestrzega zasad programu zapobiegania ciąży, w tym uzyskać potwierdzenie odpowiedniego poziomu zrozumienia;  pacjentka wyraziła zgodę na wspomniane powyżej warunki. U Antykoncepcja Kobiety mogące zajść w ciążę muszą stosować przynajmniej jedną skuteczną metodę antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie leczenia, przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia lenalidomidem i nawet w przypadku przerwy w stosowaniu leku, jeśli pacjentka nie zobowiąże się do bezwzględnej i ciągłej abstynencji seksualnej potwierdzanej co miesiąc. Jeśli pacjentka nie stosowała skutecznej antykoncepcji, musi zostać skierowana do właściwie przeszkolonego pracownika ochrony zdrowia w celu uzyskania porady dotyczącej zapobiegania ciąży, by można było rozpocząć stosowanie antykoncepcji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Odpowiednie metody zapobiegania ciąży mogą obejmować następujące przykłady:  implanty;  system terapeutyczny domaciczny (IUS) uwalniający lewonorgestrel;  octan medroksyprogesteronu w postaci depot;  sterylizacja przez podwiązanie jajowodów;  pożycie seksualne tylko z mężczyzną po wazektomii; wazektomia musi zostać potwierdzona dwoma ujemnymi badaniami spermy;  pigułki hamujące owulację, zawierające tylko progesteron (tzn. dezogestrel). Ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów ze szpiczakiem mnogim zażywających lenalidomid w terapii skojarzonej i w mniejszym stopniu u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i z chłoniakiem z komórek płaszcza, przyjmującymi lenalidomid w monoterapii, stosowanie dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych nie jest zalecane (patrz punkt 4.5).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Jeśli pacjentka aktualnie stosuje dwuskładnikowe doustne środki antykoncepcyjne, powinna przejść na jedną ze skutecznych metod wymienionych powyżej. Ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej utrzymuje się przez 4−6 tygodni po zakończeniu stosowania dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych. Jednoczesne stosowanie deksametazonu może zmniejszać skuteczność steroidowych środków antykoncepcyjnych (patrz punkt 4.5). Implanty i systemy terapeutyczne domaciczne uwalniające lewonorgestrel wiążą się ze zwiększonym ryzykiem zakażenia w trakcie ich umieszczania oraz nieregularnym krwawieniem z pochwy. Należy rozważyć profilaktyczne podanie antybiotyków, szczególnie u pacjentek z neutropenią. Zwykle nie zaleca się stosowania wewnątrzmacicznych wkładek uwalniających miedź ze względu na potencjalne ryzyko zakażenia w trakcie ich umieszczania i utratę krwi menstruacyjnej, co może pogorszyć stan pacjentów z neutropenią lub trombocytopenią.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Testy ciążowe U kobiet mogących zajść w ciążę trzeba wykonać pod nadzorem personelu medycznego testy ciążowe o minimalnej czułości 25 mIU/ml zgodnie z lokalną praktyką, jak opisano poniżej. Wymóg ten obejmuje kobiety mogące zajść w ciążę, które praktykują bezwzględną i ciągłą abstynencję seksualną. W idealnym przypadku test ciążowy, wypisanie recepty i wydanie leku powinny odbyć się tego samego dnia. Lenalidomid powinien zostać wydany kobietom mogącym zajść w ciążę w ciągu 7 dni od jego przepisania. Przed rozpoczęciem leczenia Konieczne jest przeprowadzenie testu ciążowego pod nadzorem personelu medycznego w trakcie wizyty, podczas której zapisany został lenalidomid, lub na 3 dni przed wizytą u lekarza zapisującego lek, jeśli pacjentka stosowała skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie. Test musi potwierdzić, że pacjentka nie jest w ciąży w trakcie rozpoczynania leczenia lenalidomidem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Obserwacja i zakończenie leczenia Test ciążowy wykonywany pod nadzorem lekarza musi być powtarzany przynajmniej co 4 tygodnie, w tym co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia, z wyjątkiem przypadków potwierdzonej sterylizacji przez podwiązanie jajowodów. Testy ciążowe powinny być wykonywane w dniu wizyty, podczas której przepisano lek, lub 3 dni przed wizytą u lekarza zapisującego lek. U Dodatkowe środki ostrożności Należy poinformować pacjentów, aby nigdy nie przekazywali tego leku innej osobie oraz aby zwrócili wszelkie niewykorzystane kapsułki do apteki po zakończeniu leczenia, w celu bezpiecznego ich usunięcia. Podczas leczenia lenalidomidem (w tym w trakcie przerw w dawkowaniu) i przez co najmniej 7 dni po zakończeniu leczenia pacjent nie może oddawać krwi ani nasienia. Osoby należące do fachowego personelu medycznego i opiekunowie powinni nosić rękawiczki jednorazowe podczas pracy z blistrem lub kapsułką.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Kobiety w ciąży lub podejrzewające, że mogą być w ciąży, nie powinny dotykać blistra ani kapsułki (patrz punkt 6.6). U Materiały edukacyjne, ograniczenia w zakresie przepisywania oraz wydawania leku W celu ułatwienia pacjentom uniknięcia ekspozycji płodu na lenalidomid podmiot odpowiedzialny posiadający pozwolenie na dopuszczenie do obrotu dostarczy pracownikom ochrony zdrowia materiały edukacyjne, aby podkreślić ostrzeżenia dotyczące oczekiwanej teratogenności lenalidomidu, dostarczyć porady na temat antykoncepcji przed rozpoczęciem leczenia i dostarczyć wskazówek na temat konieczności wykonywania testów ciążowych. Osoba przepisująca lek musi poinformować pacjenta o znanym zagrożeniu związanym z działaniem teratogennym oraz o ścisłych zasadach dotyczących zapobiegania ciąży określonych w Programie Zapobiegania Ciąży, a także przekazać odpowiednią ulotkę edukacyjną dla pacjenta, wypełnić kartę pacjenta i (lub) narzędzie równoważne, według ustaleń z odpowiednimi krajowymi władzami rejestracyjnymi.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W porozumieniu z odpowiednimi krajowymi władzami rejestracyjnymi wdrożono Krajowy system kontrolowanej dystrybucji obejmujący wykorzystanie kart pacjenta i (lub) równoważnego narzędzia do kontrolowania przepisywania i (lub) wydawania leku oraz zbierania informacji związanych ze wskazaniem, mający na celu kontrolę wykorzystania produktu leczniczego poza wskazaniami na terenie danego kraju. W sytuacji idealnej, wystawienie recepty oraz wydanie leku powinno mieć miejsce tego samego dnia. Wydanie leku kobietom mogącym zajść w ciążę powinno nastąpić w czasie 7 dni od wystawienia recepty, po przeprowadzeniu nadzorowanego przez pracownika ochrony zdrowia testu ciążowego z wynikiem negatywnym. Kobietom mogącym zajść w ciążę można przepisać produkt leczniczy maksymalnie na 4 tygodnie leczenia, zgodnie ze schematami dawkowania stosowanymi w zarejestrowanych wskazaniach (patrz punkt 4.2), natomiast wszystkim pozostałym pacjentom maksymalnie na 12 tygodni leczenia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Inne specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania U Zawał mięśnia sercowego U pacjentów przyjmujących lenalidomid zgłaszano zawały mięśnia sercowego, szczególnie u tych ze znanymi czynnikami ryzyka oraz w ciągu pierwszych 12 miesięcy leczenia u pacjentów stosujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem. Pacjenci ze znanymi czynnikami ryzyka – w tym z wcześniejszymi epizodami zakrzepicy – powinni zostać poddani dokładnej obserwacji, oraz należy podjąć działania mające na celu minimalizację wszystkich czynników ryzyka, w przypadku których jest to możliwe (np. palenie, nadciśnienie tętnicze i hiperlipidemia). U Epizody choroby zakrzepowo-zatorowej żył i tętnic Ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (głównie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej) jest podwyższone w związku ze stosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Obserwowano mniejsze ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem. U pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i z chłoniakiem z komórek płaszcza leczenie lenalidomidem w monoterapii było związane z mniejszym ryzykiem wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (głównie zakrzepicy żył głębokich oraz zatorowości płucnej) w porównaniu do pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu (patrz punkty 4.5 oraz 4.8). Ryzyko wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej tętnic (głównie zawału mięśnia sercowego i epizodów naczyniowo-mózgowych) jest podwyższone w związku ze stosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Obserwowano mniejsze ryzyko w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Częstość występowania choroby zakrzepowo-zatorowej tętnic była mniejsza u pacjentów leczonych lenalidomidem w monoterapii niż u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu. W związku z tym, pacjenci ze znanymi czynnikami ryzyka choroby zakrzepowo-zatorowej – w tym z wcześniejszymi epizodami zakrzepicy – powinni być poddani dokładnej obserwacji. Należy podjąć działania mające na celu minimalizację wszystkich czynników ryzyka, w przypadku których jest to możliwe (np. palenie, nadciśnienie tętnicze i hiperlipidemia). Jednoczesne podawanie czynników wpływających na erytropoezę lub występujące w wywiadzie epizody choroby zakrzepowo-zatorowej mogą również zwiększać ryzyko zakrzepicy u tych pacjentów. Z tego względu czynniki wpływające na erytropoezę lub inne leki mogące zwiększać ryzyko zakrzepicy, takie jak hormonalna terapia zastępcza, powinny być stosowane ostrożnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid i deksametazon.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Przy stężeniu hemoglobiny powyżej 12 g/dl należy zakończyć leczenie czynnikami wpływającymi na erytropoezę. Zaleca się, aby pacjenci i lekarze zwracali szczególną uwagę na objawy podmiotowe i przedmiotowe choroby zakrzepowo-zatorowej. Należy poinformować pacjentów, aby zgłaszali się do lekarza, jeśli zaobserwują następujące objawy: duszność, ból w klatce piersiowej, obrzęki nóg lub ramion. Zaleca się profilaktyczne stosowanie leków przeciwzakrzepowych, zwłaszcza u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka zakrzepicy. Decyzję dotyczącą profilaktyki przeciwzakrzepowej należy podjąć po starannej ocenie czynników ryzyka u danego pacjenta. Jeżeli u pacjenta występują jakiekolwiek epizody choroby zakrzepowo-zatorowej, należy przerwać leczenie i rozpocząć standardową terapię przeciwzakrzepową. Po ustabilizowaniu pacjenta w terapii przeciwzakrzepowej i po opanowaniu wszelkich objawów choroby zakrzepowo-zatorowej, zgodnie z oceną ryzyka i potencjalnych korzyści, można ponownie podjąć leczenie lenalidomidem w pierwotnej dawce.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjent podczas leczenia lenalidomidem powinien stosować terapię przeciwzakrzepową. U Nadciśnienie płucne U pacjentów otrzymujących lenalidomid zgłaszano występowanie nadciśnienia płucnego, w tym przypadki prowadzące do zgonu. Przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia lenalidomidem należy badać pacjentów w kierunku występowania objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby podstawowej układu krążenia i układu oddechowego. U Neutropenia i trombocytopenia Głównymi działaniami toksycznymi ograniczającymi dawkę lenalidomidu są neutropenia i trombocytopenia. W celu kontrolowania cytopenii należy wykonywać oznaczenia morfologii krwi obejmujące liczbę krwinek białych z rozmazem, liczbę płytek krwi, stężenie hemoglobiny i hematokryt przed rozpoczęciem leczenia lenalidomidem, co tydzień przez pierwsze 8 tygodni leczenia, a następnie co miesiąc. U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza badania kontrolne należy przeprowadzać co 2 tygodnie w 3. i 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    cyklu, a następnie na początku każdego cyklu. U pacjentów z chłoniakiem grudkowym badania kontrolne należy przeprowadzać co tydzień przez pierwsze 3 tygodnie cyklu 1. (28 dni), co 2 tygodnie od 2. do 4. cyklu, a następnie na początku każdego cyklu. Konieczne może być przerwanie podawania produktu leczniczego i (lub) zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2). W przypadku wystąpienia neutropenii, lekarz powinien rozważyć w leczeniu pacjenta zastosowanie czynników wzrostu. Należy poinformować pacjentów o konieczności natychmiastowego zgłaszania epizodów gorączki. Zaleca się, aby pacjenci i lekarze zwracali szczególną uwagę na objawy podmiotowe i przedmiotowe krwawienia, w tym wybroczyny i krwawienie z nosa, szczególnie w przypadku jednoczesnego podawania leków, mogących wywoływać krwawienie (patrz punkt 4.8 Zaburzenia krwotoczne). Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego podawania lenalidomidu z innymi produktami o działaniu mielosupresyjnym.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
     U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem Działania niepożądane zgłoszone w badaniu CALGB 100104 obejmowały zdarzenia po zastosowaniu dużej dawki melfalanu i po ASCT (HDM/ASCT) oraz zdarzenia z okresu leczenia podtrzymującego. Podczas drugiej analizy zidentyfikowano zdarzenia, które wystąpiły po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego. Działania niepożądane zgłoszone w badaniu IFM 2005-02 obejmowały wyłącznie okres leczenia podtrzymującego. Ogólnie neutropenię 4. stopnia obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem niż w grupach placebo w dwóch badaniach oceniających leczenie podtrzymujące lenalidomidem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim (ang. NDMM – newly diagnosed multiple myeloma ) po ASCT (odpowiednio, 32,1% i 26,7% [16,1% i 1,8% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 16,4% i 0,7% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Działania niepożądane związane z neutropenią występujące w trakcie leczenia prowadzące do przerwania leczenia lenalidomidem zgłaszano, odpowiednio, u 2,2% pacjentów w badaniu CALGB 100104 i u 2,4% pacjentów w badaniu IFM 2005-02. Epizody gorączki neutropenicznej 4. stopnia obserwowano z taką samą częstością w grupach otrzymujących podtrzymujące leczenie lenalidomidem i w grupach placebo w obu badaniach (odpowiednio, 0,4% i 0,5% [0,4% i 0,5% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 0,3% i 0% w badaniu IFM 2005-02). Pacjentów należy pouczyć o konieczności szybkiego zgłaszania epizodów gorączki. Konieczne może być przerwanie leczenia i (lub) zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2). Trombocytopenię stopnia 3. i 4. obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem niż w grupach placebo w dwóch badaniach oceniających leczenie podtrzymujące lenalidomidem u pacjentów z NDMM po ASCT (odpowiednio, 37,5% i 30,3% [17,9% i 4,1% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 13,0% i 2,9% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zaleca się, aby pacjenci i lekarze zwracali szczególną uwagę na objawy podmiotowe i przedmiotowe krwawienia, w tym wybroczyny i krwawienia z nosa, szczególnie w przypadku jednoczesnego podawania leków, mogących wywoływać krwawienie (patrz punkt 4.8 Zaburzenia krwotoczne).  U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu W badaniu SWOG S0777 neutropenię 4. stopnia obserwowano z mniejszą częstością w grupie otrzymującej lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem (RVd) niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy – lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem (Rd) (odpowiednio 2,7% i 5,9%). Gorączkę neutropeniczną 4. stopnia zgłaszano z podobną częstością w grupie otrzymującej schemat RVd i w grupie otrzymującej schemat Rd (odpowiednio 0,0% i 0,4%). Pacjentów należy pouczyć o konieczności szybkiego zgłaszania epizodów gorączki.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Konieczne może być przerwanie leczenia i (lub) zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2). Trombocytopenię 3. lub 4. stopnia obserwowano z większą częstością w grupie otrzymującej schemat RVd niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy Rd (odpowiednio 17,2% i 9,4%).  U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z niższą częstością występowania neutropenii 4. stopnia niż po zastosowaniu terapii porównawczej (8,5% w grupach Rd [leczenie ciągłe] i Rd18 [leczenie w 18 czterotygodniowych cyklach], w porównaniu do 15% w grupie leczonej melfalanem, prednizonem, talidomidem, patrz punkt 4.8). Epizody gorączki neutropenicznej 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia obserwowano z podobną częstością jak w grupie odniesienia (0,6% u pacjentów z grup Rd i Rd18 leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,7% w grupie otrzymującej melfalan, prednizon, talidomid, patrz punkt 4.8). Trombocytopenię 3. i 4. stopnia obserwowano rzadziej u pacjentów z grup Rd i Rd18, niż u pacjentów z grupy odniesienia (odpowiednio, 8,1% vs 11,1%).  U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z wyższą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (34,1% w grupie otrzymujących melfalan, prednizon i lenalidomid z kontynuacją lenalidomidem [MPR+R] oraz otrzymujących melfalan, prednizon i lenalidomid z kontynuacją placebo [MPR+p], w porównaniu do 7,8% w grupie MPp+p; patrz punkt 4.8). Epizody gorączki neutropenicznej 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia obserwowano rzadko (1,7% w grupie MPR+R/MPR+p, w porównaniu do 0,0% w grupie MPp+p; patrz punkt 4.8). Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z wyższą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (40,4% w grupach MPR+R/MPR+p, w porównaniu do 13,7% w grupie MPp+p; patrz punkt 4.8).  U Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia jest związane z większą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (5,1% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,6% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon; patrz punkt 4.8). Epizody gorączki neutropenicznej 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia obserwowano rzadko (0,6% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon; patrz punkt 4.8). Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (odpowiednio 9,9% i 1,4% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do odpowiednio 2,3% i 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon; patrz punkt 4.8).  U Zespoły mielodysplastyczne U pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi leczenie lenalidomidem jest związane z częstszym występowaniem neutropenii i trombocytopenii 3. i 4. stopnia w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo (patrz punkt 4.8).  U Chłoniak z komórek płaszcza Stosowanie lenalidomidu u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza wiąże się z częstszym występowaniem neutropenii 3. i 4. stopnia, w porównaniu do pacjentów z grupy kontrolnej (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
     U Chłoniak grudkowy Stosowanie skojarzenia lenalidomidu z rytuksymabem u pacjentów z chłoniakiem grudkowym wiąże się z częstszym występowaniem neutropenii 3. lub 4. stopnia w porównaniu z pacjentami z grupy otrzymującej schemat placebo/rytuksymab. Gorączkę neutropeniczną oraz trombocytopenię 3. lub 4. stopnia częściej obserwowano w grupie leczonej schematem lenalidomid/rytuksymab (patrz punkt 4.8). U Zaburzenia czynności tarczycy Opisano przypadki niedoczynności i nadczynności tarczycy. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się optymalną kontrolę współistniejących chorób mających wpływ na czynność tarczycy. Zaleca się kontrolowanie czynności tarczycy na początku i podczas leczenia. U Neuropatia obwodowa Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu, o którym wiadomo, że może wywoływać ciężką neuropatię obwodową.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Nie obserwowano zwiększonej częstości występowania neuropatii obwodowej w powiązaniu ze stosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem lub melfalanem i prednizonem, monoterapią lenalidomidem lub długotrwałym stosowaniem lenalidomidu w leczeniu pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim. Skojarzone leczenie lenalidomidem, dożylnym bortezomibem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania neuropatii obwodowej. Częstość była niższa, gdy bortezomib podawano podskórnie. Dodatkowe informacje, patrz punkt 4.8 i ChPL bortezomibu. U Reakcja typu „tumour flare” i zespół rozpadu guza W związku z działaniem przeciwnowotworowym lenalidomidu mogą wystąpić powikłania w postaci zespołu rozpadu guza (ang. TLS – Tumour Lysis Syndrome ). Odnotowano przypadki TLS i reakcje typu „ tumour flare ” (ang. TFR – Tumour Flare Reaction ), w tym przypadki zgonów (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Ryzyko TLS i TFR dotyczy pacjentów z dużym rozmiarem guza przed zastosowaniem leczenia. Należy zachować ostrożność rozpoczynając stosowanie lenalidomidu u tych pacjentów. Tacy pacjenci powinni być dokładnie kontrolowani, szczególnie w 1. cyklu lub w trakcie zwiększania dawki, i należy podjąć u nich odpowiednie środki ostrożności.  U Chłoniak z komórek płaszcza Zaleca się ścisłe monitorowanie i przeprowadzenie dokładnej oceny w kierunku TFR. Pacjenci z wysokim wskaźnikiem prognostycznym dla chłoniaka z komórek płaszcza (ang. MIPI – Mantle Cell Lymphoma International Prognostic Index ) w chwili rozpoznania lub pacjenci z masywną chorobą (przynajmniej jedna zmiana o największej średnicy ≥ 7 cm) przed rozpoczęciem leczenia mogą znajdować się w grupie ryzyka wystąpienia reakcji typu „ tumour flare . Reakcja typu „ tumour flare ” może naśladować progresję choroby. U pacjentów w badaniach MCL-002 i MCL-001, u których wystąpiła reakcja typu TFR 1. i 2.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia, objawy TFR kontrolowano podawaniem kortykosteroidów, NLPZ i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Decyzję o rozpoczęciu leczenia TFR należy podjąć po przeprowadzeniu szczegółowej oceny klinicznej każdego pacjenta (patrz punkty 4.2 i 4.8).  U Chłoniak grudkowy Zaleca się ścisłe monitorowanie i przeprowadzenie dokładnej oceny w kierunku TFR. Reakcja typu „ tumour flare ” może naśladować progresję choroby. U pacjentów, u których wystąpiła reakcja typu TFR 1. i 2. stopnia, objawy TFR kontrolowano podawaniem kortykosteroidów, NLPZ i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Decyzję o rozpoczęciu terapii TFR należy podjąć po przeprowadzeniu szczegółowej oceny klinicznej każdego pacjenta (patrz punkty 4.2 i 4.8). Zaleca się ścisłe monitorowanie i przeprowadzenie dokładnej oceny w kierunku TLS.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci powinni być dobrze nawodnieni i otrzymywać leczenie profilaktyczne TLS w dodatku do cotygodniowego wykonywania badań biochemicznych w ciągu pierwszego cyklu lub dłużej, zgodnie ze wskazaniami klinicznymi (patrz punkty 4.2 i 4.8). U Rozmiar guza  U Chłoniak z komórek płaszcza Lenalidomid nie jest zalecany w leczeniu pacjentów z dużym rozmiarem guza, jeśli możliwe jest zastosowanie innych schematów leczenia. Wczesny zgon W badaniu MCL-002 wystąpił znaczący, ogólny wzrost liczby wczesnych zgonów (w ciągu 20 tygodni). U pacjentów z dużym rozmiarem guza w chwili rozpoczęcia leczenia występuje zwiększone ryzyko wczesnego zgonu; odnotowano 16/81 (20%) wczesnych zgonów w grupie otrzymującej lenalidomid i 2/28 (7%) wczesnych zgonów w grupie kontrolnej. W ciągu 52 tygodni wartości te wynosiły odpowiednio 32/81 (40%) oraz 6/28 (21%) (patrz punkt 5.1). Zdarzenia niepożądane W badaniu MCL-002, w trakcie 1.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    cyklu leczenie przerwano u 11/81 (14%) pacjentów z dużym rozmiarem guza w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu do 1/28 (4%) pacjentów z grupy kontrolnej. Głównym powodem przerwania leczenia u pacjentów z dużym rozmiarem guza, w 1. cyklu w grupie otrzymującej lenalidomid były zdarzenia niepożądane (patrz punkt 4.8), w tym objawy przedmiotowe reakcji typu „ tumour flare ” (TFR). Informacje dotyczących dostosowania dawki w przypadku TFR znajdują się w punkcie 4.2. Duży rozmiar guza zdefiniowano jako przynajmniej jedną zmianę o średnicy ≥5 cm lub 3 zmiany o średnicy ≥3 cm. U Reakcje alergiczne i ciężkie reakcje skórne U pacjentów leczonych lenalidomidem odnotowano przypadki wystąpienia reakcji alergicznych, w tym obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej i ciężkich reakcji skórnych, takich jak SJS, TEN i DRESS (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Lekarze powinni poinformować pacjentów o przedmiotowych i podmiotowych objawach tych reakcji oraz o konieczności natychmiastowego zwrócenia się o pomoc medyczną w przypadku wystąpienia tych objawów. Należy zakończyć stosowanie lenalidomidu w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki złuszczającej lub pęcherzowej, lub w przypadku podejrzenia SJS, TEN lub DRESS. Nie należy wznawiać leczenia przerwanego z powodu tych reakcji. W przypadku wystąpienia innych form reakcji skórnej należy, w zależności od stopnia ciężkości, należy rozważyć przerwanie lub zakończenie leczenia. Ścisłej obserwacji należy poddać pacjentów, u których uprzednio występowały reakcje alergiczne w trakcie leczenia talidomidem, ze względu na odnotowane w literaturze przypadki wystąpienia reakcji krzyżowej pomiędzy lenalidomidem i talidomidem. Pacjenci, u których w przeszłości wystąpiła ciężka wysypka w związku z leczeniem talidomidem, nie powinni otrzymywać lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Nietolerancja laktozy Kapsułki leku Revlimid zawierają laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. U Drugie nowotwory pierwotne W badaniach klinicznych uprzednio leczonych pacjentów ze szpiczakiem otrzymujących lenalidomid i deksametazon obserwowano zwiększenie częstości drugich nowotworów pierwotnych (ang. SPM – second primary malignancies ) (3,98 na 100 osobolat) w porównaniu do grup kontrolnych (1,38 na 100 osobolat). Nieinwazyjne SPM obejmują podstawnokomórkowe lub płaskonabłonkowe raki skóry. Większość inwazyjnych SPM były to guzy lite. W badaniach klinicznych dotyczących nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego u pacjentów nie kwalifikujących się do przeszczepu obserwowano 4,9-krotne zwiększenie częstości występowania hematologicznych SPM (przypadki ostrej białaczki szpikowej, zespołów mielodysplastycznych) u osób otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem do progresji (1,75 na 100 osobolat) w porównaniu z melfalanem w skojarzeniu z prednizonem (0,36 na 100 osobolat).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Obserwowano 2,12-krotne zwiększenie częstości występowania drugich nowotworów pierwotnych litych u osób otrzymujących lenalidomid (9 cykli) w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem (1,57 na 100 osobolat) w porównaniu z melfalanem w skojarzeniu z prednizonem (0,74 na 100 osobolat). U pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do progresji lub do 18 miesięcy, częstość występowania hematologicznych SPM (0,16 na 100 osobolat) nie była zwiększona w porównaniu do pacjentów otrzymujących melfalan w skojarzeniu z prednizonem (0,79 na 100 osobolat). Obserwowano 1,3-krotne zwiększenie częstości występowania SPM w postaci guzów litych u osób otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do progresji lub do 18 miesięcy (1,58 na 100 osobolat) w porównaniu z talidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem (1,19 na 100 osobolat).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim otrzymującym lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem częstość występowania hematologicznych SPM wynosiła 0,00– 0,16 na 100 osobolat, natomiast częstość występowania SPM w postaci guzów litych wynosiła 0,21– 1,04 na 100 osobolat. Zwiększone ryzyko drugich nowotworów pierwotnych związane z lenalidomidem jest również istotne w przypadku NDMM po przeszczepie komórek macierzystych. Mimo że to ryzyko nie zostało jeszcze w pełni poznane, należy je brać pod uwagę, rozważając lub stosując produkt Revlimid w takim przypadku. Częstość występowania nowotworów hematologicznych, głównie AML, MDS i nowotworów z komórek B (w tym chłoniaka Hodgkina), wynosiła 1,31 na 100 osobolat w grupie pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz 0,58 na 100 osobolat w grupie placebo (1,02 na 100 osobolat w przypadku pacjentów przyjmujących lenalidomid po ASCT oraz 0,60 na 100 osobolat w przypadku pacjentów nieprzyjmujących lenalidomidu po ASCT).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Częstość występowania SPM w postaci guzów litych wynosiła 1,36 na 100 osobolat w grupie pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz 1,05 na 100 osobolat w grupie placebo (1,26 na 100 osobolat w przypadku pacjentów przyjmujących lenalidomid po ASCT oraz 0,60 na 100 osobolat w przypadku pacjentów nieprzyjmujących lenalidomidu po ASCT). Przed rozpoczęciem terapii lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem lub bezpośrednio po leczeniu z wykorzystaniem dużych dawek melfalanu i autologicznym przeszczepie komórek macierzystych należy uwzględnić ryzyko wystąpienia hematologicznego SPM. Przed leczeniem oraz w trakcie leczenia lekarze powinni dokładnie badać pacjentów używając standardowych onkologicznych metod przesiewowych czy występują u nich drugie nowotwory pierwotne oraz wdrażać leczenie zgodnie ze wskazaniami.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Progresja do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi o niskim lub pośrednim-1 ryzyku  U Kariotyp Zmienne ze stanu początkowego, włączając w to złożone zmiany cytogenetyczne, związane są z progresją do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów zależnych od przetoczeń, u których występuje delecja 5q. W połączonej analizie dwóch badań klinicznych dotyczących stosowania lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, pacjenci ze złożonymi zmianami cytogenetycznymi obciążeni byli najwyższym szacowanym skumulowanym ryzykiem progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej (38,6%). Szacowane ryzyko progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z izolowaną delecją 5q wynosiło 13,8%, w porównaniu do 17,3% u pacjentów z delecją 5q i dodatkowo jedną nieprawidłowością cytogenetyczną.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W związku z tym, stosunek korzyści do ryzyka dla lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi związanymi z delecją 5q oraz złożonymi nieprawidłowościami cytogenetycznymi pozostaje nieznany.  U Status genu TP53 U 20 do 25% pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi (MDS) niższego ryzyka z delecją 5q występuje mutacja w obrębie genu TP53, która związana jest z większym ryzykiem progresji do ostrej białaczki szpikowej (AML). W analizie post-hoc badania klinicznego (MDS-004) lenalidomidu w zespołach mielodysplastycznych o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, uzyskano wartość wskaźnika progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej (AML) równą 27,5% u pacjentów pozytywnych w teście IHC- p53 (1% poziom odcięcia w odniesieniu do silnego barwienia jądra komórkowego, z wykorzystaniem immunochemicznego oznaczenia białka p53, jako wyznacznika mutacji w obrębie genu TP53) i 3,6% u pacjentów negatywnych w teście IHC-p53 (p = 0,0038) (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Progresja do innych nowotworów w przypadku chłoniaka z komórek płaszcza W przypadku chłoniaka z komórek płaszcza stwierdzono ryzyko wystąpienia ostrej białaczki szpikowej, nowotworów z komórek typu B i nieczerniakowego raka skóry. U Drugie nowotwory pierwotne w przebiegu chłoniaka grudkowego W badaniu z udziałem pacjentów z nawrotowym/opornym na leczenie indolentnym chłoniakiem nieziarniczym (ang . indolent non-Hodgkin lymphoma , iNHL), w którym uczestniczyli także pacjenci z chłoniakiem grudkowym, nie zaobserwowano podwyższonego ryzyka SPM w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą otrzymującą schemat placebo/rytuksymab. Hematologiczne SPM w postaci ostrej białaczki szpikowej (ang. AML – acute myeloid leukaemia ) wystąpiły z częstością 0,29 na 100 osobolat w grupie otrzymującej skojarzenie lenalidomid/rytuksymab i 0,29 na 100 osobolat wśród pacjentów otrzymujących schemat placebo/rytuksymab.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Częstość występowania hematologicznych i litych SPM (z wyjątkiem nieczerniakowego raka skóry) wynosiła 0,87 na 100 osobolat w grupie otrzymującej skojarzenie lenalidomid/rytuksymab i 1,17 na 100 osobolat wśród pacjentów otrzymujących schemat placebo/rytuksymab, przy czym mediana czasu obserwacji wynosiła 30,59 miesiąca (zakres: 0,6– 50,9 miesiąca). Przypadki nieczerniakowego raka skóry stanowią stwierdzone zagrożenie i obejmują przypadki raka płaskonabłonkowego skóry lub raka podstawnokomórkowego skóry. Pacjentów należy monitorować w kierunku SPM. Rozważając leczenie lenalidomidem, należy wziąć pod uwagę zarówno potencjalne korzyści ze stosowania lenalidomidu, jak i ryzyko związane z SPM. U Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów leczonych lenalidomidem w terapii skojarzonej odnotowano przypadki niewydolności wątroby (w tym śmiertelne): ostra niewydolność wątroby, toksyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, cholestatyczne zapalenie wątroby i mieszane cytolityczne/cholestatyczne zapalenie wątroby.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Mechanizm ciężkiej hepatotoksyczności wywoływanej lekami jest nieznany, jednak w niektórych przypadkach, przebyte wirusowe zapalenie wątroby, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych oraz terapia antybiotykowa mogą stanowić czynniki ryzyka. Często zgłaszano występowanie nieprawidłowych wyników testów czynności wątroby. Zaburzenia czynności wątroby potwierdzone wynikami testów były w zasadzie bezobjawowe i ustępowały po przerwaniu leczenia. Po powrocie parametrów do wartości początkowych, można rozważyć leczenie mniejszą dawką. Lenalidomid jest wydalany przez nerki. U pacjentów z niewydolnością nerek należy szczególnie starannie dobrać dawkę, aby uniknąć nadmiernego wzrostu stężenia leku we krwi, ponieważ może to zwiększyć ryzyko wystąpienia hematologicznych działań niepożądanych oraz hepatotoksyczności.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy monitorować czynność wątroby, szczególnie u pacjentów z wirusowym zakażeniem wątroby w wywiadzie, lub w przypadku jednoczesnego stosowania lenalidomidu z produktami leczniczymi, o których wiadomo, że zaburzają czynność wątroby. U Zakażenia z neutropenią lub bez neutropenii Pacjenci ze szpiczakiem mnogim są narażeni na zakażenia, włączając zapalenie płuc. U pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem obserwowano wyższą częstość występowania w porównaniu z pacjentami z NDMM, niekwalifikującymi się do przeszczepu, oraz u pacjentów z NDMM po przeszczepie, otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem w porównaniu z placebo. Zakażenia ≥ 3. stopnia występowały przy neutropenii u mniej niż jednej trzeciej pacjentów. Pacjenci ze znanym ryzykiem zakażenia powinni być ściśle monitorowani. Wszystkich pacjentów należy pouczyć, aby w przypadku pierwszych objawów zakażenia (np.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    kaszel, gorączka, itd.) skontaktować się z lekarzem, co pozwoli to na wczesne podjęcie leczenia i w efekcie na złagodzenie choroby. U Reaktywacja zakażenia wirusowego U pacjentów otrzymujących lenalidomid zgłaszano występowanie reaktywacji zakażenia wirusowego, w tym ciężkich przypadków reaktywacji zakażenia wirusem półpaśca lub zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV). W niektórych przypadkach reaktywacja zakażenia wirusowego zakończyła się zgonem. W niektórych przypadkach reaktywacja zakażenia wirusem półpaśca prowadziła do wystąpienia rozsianego półpaśca, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych wywołanego przez wirusa półpaśca lub ocznej postaci półpaśca, co wymagało tymczasowego wstrzymania lub przerwania podawania lenalidomidu oraz wprowadzenia odpowiedniego leczenia przeciwwirusowego. U pacjentów przyjmujących lenalidomid, którzy byli w przeszłości zakażeni wirusem zapalenia wątroby typu B, rzadko zgłaszano reaktywację zapalenia wątroby typu B.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W niektórych przypadkach prowadziło to do ostrej niewydolności wątroby, co skutkowało zakończeniem leczenia lenalidomidem oraz wprowadzeniem odpowiedniego leczenia przeciwwirusowego. Przed rozpoczęciem leczenia lenalidomidem należy wykonać badanie w kierunku nosicielstwa wirusa zapalenia wątroby typu B. W przypadku pacjentów z dodatnim wynikiem zakażenia HBV, zaleca się konsultację z lekarzem doświadczonym w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu B. Należy zachować środki ostrożności, jeśli lenalidomid jest stosowany u pacjentów zakażonych w przeszłości HBV, w tym u pacjentów HBc dodatnich, ale HBsAg negatywnych. Pacjentów tych należy poddać dokładnej obserwacji w kierunku objawów podmiotowych i przedmiotowych aktywnego zakażenia HBV przez cały okres leczenia. U Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia Podczas stosowania lenalidomidu odnotowano przypadki postępującej leukoencefalopatii wieloogniskowej (PML, ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    progressive multifocal leukoencephalopathy), w tym przypadki śmiertelne. Występowanie PML notowano w okresie od kilku miesięcy do kilku lat po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem. Najczęściej przypadki te zgłaszano u pacjentów przyjmujących jednocześnie deksametazon lub u tych, u których wcześniej stosowano inną chemioterapię immunosupresyjną. Zadaniem lekarza jest regularne kontrolowanie pacjenta oraz uwzględnianie PML w diagnostyce różnicowej u pacjentów z nowymi lub nasilającymi się objawami neurologicznymi oraz objawami kognitywnymi lub behawioralnymi. Lekarz powinien również doradzić pacjentowi, że należy powiedzieć swojemu partnerowi lub opiekunowi o odbywanym leczeniu, ponieważ mogą oni zauważyć objawy, których pacjent nie jest świadomy. Ocena PML powinna opierać się na badaniu neurologicznym, diagnostyce metodą rezonansu magnetycznego mózgu i analizie płynu mózgowo-rdzeniowego dla DNA JC (JCV) za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) lub biopsji mózgu z testowaniem na JCV.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Negatywne wyniki PCR JCV nie wykluczają PML. Jeśli nie można postawić alternatywnej diagnozy, wskazane mogą być dalsze obserwacje oraz wykonanie dodatkowych badań. Jeśli podejrzewa się PML, należy wstrzymać dalsze podawanie leku, aż do czasu wykluczenia, że PML nie występuje. Jeśli badania potwierdzą PML, konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania lenalidomidu. U Pacjenci z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim Częstość występowania przypadków nietolerancji (działania niepożądane 3. lub 4. stopnia, ciężkie działania niepożądane, przerwanie leczenia) była wyższa w przypadku pacjentów w wieku > 75 lat, ze szpiczakiem III stopnia, zgodnie z międzynarodowym systemem stopniowania, sprawnością w skali ECOG ≥ 2 lub klirensem kreatyniny <60 ml/min, przy podawaniu lenalidomidu w terapii skojarzonej.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci powinni zostać poddani szczególnej obserwacji pod kątem tolerancji lenalidomidu w terapii skojarzonej, z uwzględnieniem wieku, szpiczaka III stopnia zaawansowania, sprawności w skali ECOG ≥ 2 lub klirensu kreatyniny <60 ml/min (patrz punkt 4.2 i 4.8). U Zaćma Zgłaszano większą częstość występowania zaćmy u pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu. Zaleca się regularne kontrolowanie wzroku.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Czynniki wpływające na erytropoezę lub inne leki mogące zwiększać ryzyko zakrzepicy, takie jak hormonalna terapia zastępcza, powinny być stosowane ostrożnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid z deksametazonem (patrz punkty 4.4 i 4.8). U Doustne środki antykoncepcyjne Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Lenalidomid nie jest induktorem enzymów. W badaniu in vitro na ludzkich hepatocytach lenalidomid w różnych badanych stężeniach nie indukował CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4/5. Z tego powodu w przypadku podania samego lenalidomidu nie jest oczekiwane wystąpienie indukcji prowadzącej do obniżonej skuteczności produktów leczniczych, w tym hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Jednak deksametazon jest słabym lub umiarkowanym induktorem CYP3A4 i prawdopodobnie wywiera również wpływ na inne enzymy i transportery.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Interakcje
    Nie można wykluczyć, że w trakcie leczenia skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych może ulec zmniejszeniu. Należy podjąć skuteczne środki, aby zapobiec ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). U Warfaryna Jednoczesne wielokrotne podawanie lenalidomidu w dawce 10 mg raz na dobę nie wpływało na farmakokinetykę pojedynczej dawki R- i S-warfaryny. Jednoczesne podanie warfaryny w pojedynczej dawce 25 mg nie wpływało na farmakokinetykę lenalidomidu. Nie wiadomo jednak, czy interakcja zachodzi w czasie stosowania klinicznego (jednoczesne leczenie deksametazonem). Deksametazon jest słabym lub umiarkowanym induktorem enzymów i jego wpływ na warfarynę nie jest znany. Zaleca się ścisłe kontrolowanie stężenia warfaryny podczas leczenia. U Digoksyna Jednoczesne stosowanie z lenalidomidem w dawce 10 mg raz na dobę zwiększało stężenie osoczowe digoksyny (0,5 mg, pojedyncza dawka) o 14% z 90% CI (przedział ufności) [0,52%-28,2%].
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Interakcje
    Nie wiadomo, czy efekt będzie inny w praktyce klinicznej (większe dawki lenalidomidu i jednoczesne leczenie deksametazonem). Z tego względu podczas leczenia lenalidomidem zaleca się kontrolowanie stężenia digoksyny. U Statyny Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia rabdomiolizy w przypadku jednoczesnego podawania statyn i lenalidomidu, które może mieć charakter po prostu addytywny. Szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia uzasadniona jest wzmożona kontrola kliniczna i laboratoryjna. U Deksametazon Równoczesne podawanie deksametazonu (40 mg raz na dobę) w dawce pojedynczej lub wielokrotnej nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu podawanego w dawce wielokrotnej (25 mg raz na dobę). U Interakcje z inhibitorami glikoproteiny P W warunkach in vitro , lenalidomid jest substratem dla glikoproteiny P, ale nie jest jej inhibitorem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Interakcje
    Równoczesne podawanie w dawce wielokrotnej chinidyny (600 mg, dwa razy na dobę), będącej silnym inhibitorem glikoproteiny P lub umiarkowanie silnego inhibitora/substratu glikoproteiny P, temsyrolimusu (25 mg), nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu (25 mg). Równoczesne podawanie lenalidomidu nie zmieniało farmakokinetyki temsyrolimusu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ze względu na właściwości teratogenne, lenalidomid należy przepisywać z uwzględnieniem programu zapobiegania ciąży (patrz punkt 4.4), chyba że istnieją wiarygodne przesłanki, że pacjentka nie może zajść w ciążę. U Kobiety mogące zajść w ciążę / Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Kobiety mogące zajść w ciążę muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji. Jeśli w trakcie leczenia lenalidomidem kobieta zajdzie w ciążę, leczenie musi zostać przerwane, a pacjentka powinna zostać skierowana do specjalisty doświadczonego w ocenie teratogennego skutku leczenia w celu przeprowadzenia takiej oceny i uzyskania odpowiedniej porady. Jeśli partnerka mężczyzny leczonego lenalidomidem zajdzie w ciążę, zaleca się skierowanie jej do lekarza specjalizującego się lub mającego doświadczenie w teratologii, w celu przeprowadzenia oceny i uzyskania porady.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Lenalidomid jest obecny w spermie ludzkiej w skrajnie małym stężeniu w trakcie leczenia i jest niewykrywalny w spermie ludzkiej po 3 dniach od zakończenia podawania substancji zdrowemu mężczyźnie (patrz punkt 5.2). W ramach środków ostrożności oraz biorąc pod uwagę szczególne populacje z wydłużonym czasem wydalania, jak w przypadku niewydolności nerek, wszyscy pacjenci płci męskiej stosujący lenalidomid muszą używać prezerwatyw przez okres leczenia, podczas przerwy w podawaniu leku i przez 1 tydzień po zakończeniu leczenia, jeśli partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę i nie stosuje antykoncepcji. U Ciąża Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, która powoduje ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. Lenalidomid wywoływał u małp wady wrodzone, podobne do tych opisanych po talidomidzie (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Z tego względu można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu i lenalidomid jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży (patrz punkt 4.3). U Karmienie piersią Nie wiadomo, czy lenalidomid przenika do mleka ludzkiego. Dlatego podczas leczenia lenalidomidem należy przerwać karmienie piersią. U Płodność Badania na szczurach z wykorzystaniem lenalidomidu w dawkach do 500 mg/kg (dawka odpowiednio około 200 do 500-razy większą niż stosowana u ludzi dawka 25 i 10 mg w przeliczeniu na powierzchnię ciała) nie wykazały występowania działań niepożądanych związanych z płodnością ani szkodliwego wpływu na płodność rodziców.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Lenalidomid wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania lenalidomidu zgłaszano zmęczenie, zawroty głowy, senność, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego i niewyraźne widzenie. Z tego względu zaleca się ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane U Streszczenie profilu bezpieczeństwa U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem W celu określenia działań niepożądanych w badaniu CALGB 100104 zastosowano podejście zachowawcze. Działania niepożądane opisane w tabeli 1 obejmowały zdarzenia po HDM/ASCT oraz zdarzenia z okresu leczenia podtrzymującego. Druga analiza, podczas której zidentyfikowano zdarzenia, które wystąpiły po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego, wskazuje, że częstości opisane w tabeli 1 mogą być większe niż faktycznie obserwowano podczas okresu leczenia podtrzymującego. Działania niepożądane zgłoszone w badaniu IFM 2005-02 obejmowały wyłącznie okres leczenia podtrzymującego. Ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥5%) podczas stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż przy stosowaniu placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Należały do nich:  Zapalenie płuc (10,6%: złożony termin) w badaniu IFM 2005-02,  Zakażenie płuc (9,4% [9,4% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego]) w badaniu CALGB 100104. W badaniu IFM 2005-02 do działań niepożądanych obserwowanych częściej podczas stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż przy stosowaniu placebo należały: neutropenia (60,8%), zapalenie oskrzeli (47,4%), biegunka (38,9%), zapalenie jamy nosowo-gardłowej (34,8%), skurcze mięśni (33,4%), leukopenia (31,7%), astenia (29,7%), kaszel (27,3%), trombocytopenia (23,5%), zapalenie żołądka i jelit (22,5%) i gorączka (20,5%). W badaniu CALGB 100104 do działań niepożądanych obserwowanych częściej podczas stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż przy stosowaniu placebo należały: neutropenia (79,0% [71,9% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego]), trombocytopenia (72,3% [61,6%]), biegunka (54,5% [46,4%]), wysypka (31,7% [25,0%]), zakażenia górnych dróg oddechowych (26,8% [26,8%]), zmęczenie (22,8% [17,9%]), leukopenia (22,8% [18,8%]) i niedokrwistość (21,0% [13,8%]).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu W badaniu SWOG S0777 następujące ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥ 5%) w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z dożylnym bortezomibem i deksametazonem niż w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem:  niedociśnienie tętnicze (6,5%), zakażenie płuc (5,7%), odwodnienie (5,0%). Następujące działania niepożądane obserwowano częściej w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem niż w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem: zmęczenie (73,7%), neuropatia obwodowa (71,8%), trombocytopenia (57,6%), zaparcie (56,1%), hipokalcemia (50,0%).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z niskimi dawkami deksametazonu, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥5%) podczas stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu (Rd oraz Rd18), niż przy stosowaniu melfalanu, prednizonu i talidomidu (MPT). Należały do nich:  Zapalenie płuc (9,8%)  Niewydolność nerek (włączając postać ostrą) (6,3%) Do działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupach Rd lub Rd18, niż w grupie MPT, należały: biegunka (45,5%), zmęczenie (32,8%), ból pleców (32,0%), astenia (28,2%), zaburzenia snu (27,6%), wysypka (24,3%), osłabione łaknienie (23,1%), kaszel (22,7%), gorączka (21,4%) oraz skurcze mięśni (20,5%). U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥5%) u pacjentów otrzymujących melfalan, prednizon i lenalidomid, z następczym podtrzymywaniem lenalidomidem (MPR+R) lub melfalan, prednizon i lenalidomid, z następczą kontynuacją placebo (MPR+p), niż u pacjentów otrzymujących melfalan i prednizon, z następczą kontynuacją placebo (MPp+p).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Należały do nich:  Gorączka neutropeniczna (6,0%)  Niedokrwistość (5,3%) Do działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupach MPR+R lub MPR+p, niż w grupie MPp+p, należały: neutropenia (83,3%), niedokrwistość (70,7%), trombocytopenia (70,0%), leukopenia (38,8%), zaparcia (34,0%), biegunka (33,3%), wysypka (28,9%), gorączka (27,0%), obrzęk obwodowy (25,0%), kaszel (24,0%), zmniejszone łaknienie (23,7%) oraz astenia (22,0%). U Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia W dwóch badaniach fazy III kontrolowanych placebo, grupie 353 pacjentów ze szpiczakiem mnogim podawano lenalidomid/deksametazon, natomiast grupie 351 pacjentów podawano placebo/deksametazon. Najcięższymi działaniami niepożądanymi obserwowanymi częściej u pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, niż u pacjentów otrzymujących placebo/deksametazon były:  żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna) (patrz punkt 4.4);  neutropenia 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    stopnia (patrz punkt 4.4). Do obserwowanych działań niepożądanych, które występowały z większą częstością w związku z podawaniem lenalidomidu i deksametazonu, w porównaniu do placebo i deksametazonu, zbiorczo w badaniach klinicznych dotyczących szpiczaka mnogiego (MM-009 oraz MM-010) należą: zmęczenie (43,9%), neutropenia (42,2%), zaparcie (40,5%), biegunka (38,5%), kurcze mięśni (33,4%), niedokrwistość (31,4%), trombocytopenia (21,5%) i wysypka (21,2%). U Zespoły mielodysplastyczne Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi opiera się na danych pochodzących od 286 pacjentów uczestniczących w jednym badaniu fazy II oraz jednym badaniu fazy III (patrz punkt 5.1). W badaniu fazy II wszyscy spośród 148 pacjentów otrzymywali lenalidomid. W podwójnie zaślepionej części badania fazy III, 69 pacjentów przyjmowało lenalidomid w dawce 5 mg, 69 pacjentów przyjmowało lenalidomid w dawce 10 mg, a 67 pacjentów przyjmowało placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Większość działań niepożądanych występowała podczas pierwszych 16 tygodni leczenia lenalidomidem. Ciężkie zdarzenia niepożądane obejmowały:  żylną chorobę zakrzepowo-zatorową (zakrzepicę żył głębokich, zatorowość płucną) (patrz punkt 4.4);  neutropenię 3. lub 4. stopnia, gorączkę neutropeniczną oraz trombocytopenię 3. lub 4. stopnia (patrz punkt 4.4). Najczęściej obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi, które występowały częściej w grupach przyjmujących lenalidomid w porównaniu do grupy kontrolnej w badaniu fazy III były neutropenia (76,8%), trombocytopenia (46,4%), biegunka (34,8%), zaparcia (19,6%), nudności (19,6%), świąd (25,4%), wysypka (18,1%), zmęczenie (18,1%) oraz skurcze mięśni (16,7%). U Chłoniak z komórek płaszcza Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza opiera się na danych pochodzących od 254 pacjentów uczestniczących w randomizowanym badaniu fazy II z grupa kontrolną, MCL-002 (patrz punkt 5.1).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Ponadto, w tabeli 3 uwzględniono działania niepożądane pochodzące z badania uzupełniającego MCL-001. Ciężkie działania niepożądane, które w badaniu MCL-002 obserwowano z większą częstością (z różnicą co najmniej 2 punktów procentowych) w grupie otrzymującej lenalidomid, w porównaniu do grupy kontrolnej:  neutropenia (3,6%),  zatorowość płucna (3,6%),  biegunka (3,6%). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi, które w badaniu MCL-002 występowały częściej w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu do grupy kontrolnej, były: neutropenia (50,9%), niedokrwistość (28,7%), biegunka (22,8%), zmęczenie (21,0%), zaparcie (17,4%), gorączka (16,8%) oraz wysypka (w tym alergiczne zapalenie skóry) (16,2%), W badaniu MCL-002 wystąpił znaczący, ogólny wzrost liczby wczesnych zgonów (w ciągu 20 tygodni).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    U pacjentów z dużym rozmiarem guza w chwili rozpoczęcia leczenia występuje zwiększone ryzyko wczesnego zgonu; odnotowano 16/81 (20%) wczesnych zgonów w grupie otrzymującej lenalidomid i 2/28 (7%) wczesnych zgonów w grupie kontrolnej. W ciągu 52 tygodni wartości te wynosiły odpowiednio 32/81 (39,5%) oraz 6/28 (21%) (patrz punkt 5.1). W trakcie 1. cyklu leczenie przerwano u 11/81 (14%) pacjentów z dużym rozmiarem guza w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu do 1/28 (4%) pacjentów z grupy kontrolnej. Głównym powodem przerwania leczenia u pacjentów z dużym rozmiarem guza, w 1. cyklu w grupie otrzymującej lenalidomid były zdarzenia niepożądane – 7/11 (64%). Duży rozmiar guza zdefiniowano jako przynajmniej jedną zmianę o średnicy ≥5 cm lub 3 zmiany o średnicy ≥3 cm. U Chłoniak grudkowy Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym opiera się na danych pochodzących od 294 pacjentów uczestniczących w randomizowanym badaniu fazy III z grupą kontrolną, NHL-007.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    W tabeli 5 uwzględniono ponadto działania niepożądane pochodzące z badania uzupełniającego NHL-008. Ciężkie działania niepożądane, które w badaniu NHL-007 obserwowano najczęściej (z różnicą co najmniej 1 punktu procentowego) w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą otrzymującą schemat placebo/rytuksymab, to:  gorączka neutropeniczna (2,7%),  zatorowość płucna (2,7%),  zapalenie płuc (2,7%). W badaniu NHL-007 do działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupie otrzymującej leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab niż w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab (z różnicą częstości między grupami wynoszącą co najmniej 2%) należały: neutropenia (58,2%), biegunka (30,8%), leukopenia (28,8%), zaparcie (21,9%), kaszel (21,9%) i zmęczenie (21,9%).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    U Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane obserwowane u pacjentów leczonych lenalidomidem zostały wymienione poniżej według klasyfikacji układów i narządów i częstości występowania. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Częstości zdefiniowano następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W poniższej tabeli działania niepożądane zostały włączone do odpowiednich kategorii zgodnie z największą częstością występowania w którymkolwiek z głównych badań klinicznych. U Tabelaryczne zestawienie dla monoterapii w szpiczaku mnogim Informacje zamieszczone w poniższej tabeli opierają się o dane uzyskane podczas głównych badań klinicznych z udziałem pacjentów z NDMM po ASCT, którzy otrzymywali leczenie podtrzymujące lenalidomidem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Danych nie korygowano dla uwzględnienia dłuższego czasu trwania leczenia w grupach otrzymujących lenalidomid, kontynuowanego do wystąpienia progresji choroby w porównaniu z grupami placebo w głównych badaniach dotyczących szpiczaka mnogiego (patrz punkt 5.1). Tabela 1. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, otrzymujących lenalidomid w leczeniu podtrzymującym
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeUBardzo częstoUZapalenie płuc◊,a, zakażeniaP Pgórnych dróg oddechowych, zakażenia neutropeniczne, zapalenie oskrzeli◊, grypa◊,P P P P◊zapalenie żołądka i jelitP P,zapalenie zatok, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie błony śluzowej nosaUCzęstoZakażenia◊, zakażenie układuP P◊,moczowegoP P*, zakażeniadolnych dróg oddechowych, zakażenie płuc◊PUBardzo częstoUZapalenie płuc◊,a, zakażenieP PneutropeniczneUCzęstoPosocznica◊,b, bakteriemia,P P◊zakażenie płucP P, bakteryjnezakażenia dolnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli◊, grypa◊, zapalenieP P P Pżołądka i jelit◊, półpasiec◊,P P P Pzakażenie◊P
    Nowotwory łagodne, złośliwei nieokreślone (w tym torbielei polipy)UCzęstoUZespół mielodysplastyczny◊,*P P
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoUBardzo częstoU Neutropenia^,◊, gorączkaP P,◊neutropeniczna^P P,P,◊Ptrombocytopenia^P P, anemia,leukopenia◊, limfopeniaP PUBardzo często Neutropenia^,◊, gorączkaP P,◊neutropeniczna^P P,P,◊Ptrombocytopenia^P P, anemia,leukopenia◊, limfopeniaP PUCzęsto
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Pancytopenia◊P
    Zaburzenia metabolizmui odżywianiaUBardzo częstoU HipokaliemiaUCzęstoUHipokaliemia, odwodnienie
    Zaburzenia układu nerwowegoUBardzo często ParestezjaUCzęstoNeuropatia obwodowacPUCzęstoBól głowy
    Zaburzenia naczynioweUCzęstoUZatorowość płucna◊,*P PUCzęstoUZakrzepica żył głębokich^,◊,dP
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersiaUBardzo często KaszelUCzęstoDuszność◊, wydzielina z nosaP PUCzęstoUDuszności◊P
    Zaburzenia żołądka i jelitUBardzo częstoU Biegunka, zaparcia, ból brzucha, nudnościUCzęstoWymioty, ból w nadbrzuszuUCzęstoUBiegunka, wymioty, nudności
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychUBardzo częstoU Nieprawidłowe wyniki badańczynnościowych wątrobyUCzęstoUNieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby
    Zaburzenia skóry i tkankipodskórnejUBardzo częstoUWysypka, suchość skóryUCzęstoUWysypka, świąd
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejUBardzo częstoU Kurcze mięśniUCzęstoUBól mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaUBardzo częstoUZmęczenie, astenia, gorączkaUCzęstoUZmęczenie, astenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    ◊ P P Działania niepożądane zgłaszane jako ciężkie u pacjentów z NDMM po ASCT. * P P Dotyczy wyłącznie ciężkich działań niepożądanych leku. ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. a P P „Zapalenie płuc” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): odoskrzelowe zapalenie płuc, płatowe zapalenie płuc, zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jiroveci , zapalenie płuc, zapalenie płuc wywołane pałeczką Klebsiella pneumoniae , legionelozowe zapalenie płuc, mykoplazmatyczne zapalenie płuc, pneumokokowe zapalenie płuc, streptokokowe zapalenie płuc, wirusowe zapalenie płuc, choroba płuc, stan zapalny płuc. b P P „Posocznica” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): posocznica bakteryjna, posocznica pneumokokowa, wstrząs septyczny, posocznica gronkowcowa. c d P P „Neuropatia obwodowa” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): neuropatia obwodowa, neuropatia obwodowa sensoryczna, polineuropatia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    P P „Zakrzepica żył głębokich” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): zakrzepica żył głębokich, zakrzepica, zakrzepica żylna. U Tabelaryczne zestawienie dla terapii skojarzonej w szpiczaku mnogim Informacje zamieszczone w poniższej tabeli opierają się o dane uzyskane podczas badań klinicznych z udziałem pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Dane nie zostały skorygowane o dłuższy czas leczenia w grupach otrzymujących lenalidomid do progresji choroby, w porównaniu do komparatora w kluczowych badaniach dotyczących szpiczaka mnogiego (patrz punkt 5.1). Tabela 2. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, deksametazonem lub melfalanem i prednizonem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / ZalecanaterminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeUBardzo często Zapalenie płuc◊,◊◊,P Pzakażenie górnych dróg oddechowych◊, zakażeniaP Pbakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)P P,zapalenie jamy nosowo- gardłowej, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli◊, zapalenie błonyP Pśluzowej nosaUCzęsto◊,◊◊PosocznicaP P, zapaleniebłony śluzowej nosa zakażenie płuc◊◊,P Pzakażenie układu moczowego◊◊, zapalenieP Pzatok◊P PUCzęstoZapalenie płuc◊,◊◊,P Pzakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia oportunistyczne)◊,P Pzapalenie tkanki łącznej◊, posocznica◊,◊◊,P P P P◊◊zakażenie płucP P,zapalenie oskrzeli◊,P Pzakażenie układu oddechowego◊◊,P Pzakażenie układu◊◊moczowegoP P, zakaźnezapalenie jelita cienkiego i okrężnicy
    Nowotworyłagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)UNiezbyt częstoRak^,◊podstawnokomórkowyPRak^,◊,*płaskonabłonkowyPUCzęstoOstra białaczka◊szpikowaP P, zespół◊mielodysplastycznyP P,rak płaskonabłonkowy skóry^,◊,**PUNiezbyt często Ostra białaczka limfoblastyczna◊z komórek TP P, rakpodstawnokomórkowy^,P◊P, zespół rozpadu guza
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoUBardzo często Neutropenia^,◊,◊◊,P P,◊,◊◊trombocytopenia^P P,◊niedokrwistośćP P,zaburzenia krwotoczne^, leukopenia, limfopeniaUCzęstoGorączka,◊neutropeniczna^P P,pancytopenia◊PUNiezbyt często Hemoliza, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna,niedokrwistość hemolitycznaUBardzo częstoNeutropenia^,◊,◊◊,P Ptrombocytopenia^,◊,◊◊,P Pniedokrwistość◊,P Pleukopenia, limfopeniaUCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊,P Ppancytopenia◊,P Pniedokrwistość hemolitycznaUNiezbyt często Nadkrzepliwość, koagulopatia
    Zaburzenia układu immunologiczn egoUNiezbyt częstoReakcja nadwrażliwości^
    Zaburzenia endokrynologiczneUCzęstoNiedoczynność tarczycy
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaUBardzo często Hipokaliemia◊,◊◊,P Phiperglikemia, hipoglikemia, hipokalcemia◊,P P◊hiponatremiaP P,◊◊odwodnienieP P,zmniejszone łaknienie◊◊,P Pzmniejszenie masy ciałaUCzęstoHipomagnezemia,hiperurykemia, hiperkalcemia+PUCzęstoHipokaliemia◊,◊◊,P Phiperglikemia, hipokalcemia◊,P Pcukrzyca◊,P Phipofosfatemia, hiponatremia◊,P Phiperurykemia, dna moczanowa, odwodnienie◊◊,P Pzmniejszone łaknienie◊◊,P Pzmniejszenie masy ciała
    ZaburzeniapsychiczneUBardzo częstoDepresja, bezsennośćUNiezbyt częstoUtrata popędu płciowegoUCzęstoDepresja, bezsenność
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia układu nerwowegoUBardzo często Neuropatie obwodowe◊◊,P Pparestezja, zawroty◊◊głowyP P, drżenie,zaburzenia smaku, ból głowyUCzęstoAtaksja, zaburzenia◊◊równowagi, omdleniaP P,neuralgia, dyzestezjaUBardzo często Neuropatie obwodowe◊◊PUCzęstoEpizody mózgowo–◊naczynioweP P, zawrotygłowy◊◊, omdlenia◊◊,P P P PneuralgiaUNiezbyt często Krwotok wewnątrzczaszkowy^, przemijający napadniedokrwienny, udar niedokrwienny
    Zaburzenia okaUBardzo często Zaćmy, niewyraźne widzenieCzęstoZmniejszona ostrość widzeniaCzęsto ZaćmaNiezbyt często Ślepota
    Zaburzenia ucha i błędnikaCzęstoGłuchota (włączając niedosłuch), szumy uszne
    Zaburzenia sercaCzęsto Migotanie◊,◊◊przedsionkówP P,bradykardiaNiezbyt często Zaburzenia rytmu, wydłużenie odstępu QT, trzepotanie przedsionków, dodatkowe skurcze komoroweCzęstoZawał mięśnia sercowego (włączając ostre przypadki)^,◊,P Pmigotanie przedsionków◊,◊◊,P Pzastoinowa◊niewydolność sercaP P,tachykardia, niewydolność serca◊,◊◊,P Pchoroba niedokrwienna serca◊P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia naczynioweBardzo częstoEpizody żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej^, głównie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej^,◊,◊◊,P Pniedociśnienie tętnicze◊◊PCzęstoNadciśnienie tętnicze, wybroczyny^Bardzo częstoEpizody żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej^, głównie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej^,◊,◊◊PCzęstoZapalenie naczyń, niedociśnienie◊◊tętniczeP P, nadciśnienietętniczeNiezbyt często Niedokrwienie, niedokrwienie obwodowe, wewnątrzczaszkowe,zakrzepowe zapalenie zatok żylnych czaszki
    Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersiaBardzo często Duszność◊,◊◊, krwawienieP Pz nosa^, kaszelCzęsto Zaburzenia głosuCzęstoOstre wyczerpanie◊oddechoweP P,◊,◊◊dusznośćP P, bólopłucnowy◊◊, hipoksja◊◊P P P P P
    Zaburzenie żołądka i jelitBardzo często Biegunka◊,◊◊, zaparcie◊,P P P P◊◊ból brzuchaP P, nudności,◊◊wymiotyP P, niestrawność,suchość w jamie ustnej, zapalenie jamy ustnejCzęsto12TKr12Twawienie z przewodu pokarmowego (włączając w to: krwawienie z odbytnicy, krwawienie z guzków krwawniczych, krwawienie z wrzodów żołądka, krwawienie dziąseł)^,◊◊, utrudnioneP PpołykanieNiezbyt często Zapalenie okrężnicy, zapalenie kątnicyCzęstoKrwawienie z przewodu pokarmowego^,◊,◊◊,P Pniedrożność jelita◊◊ ◊◊cienkiegoP P, biegunkaP P,◊◊ból brzuchaP P,zaparcie◊, nudności,P Pwymioty◊◊P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychBardzo często Zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej, zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowejCzęstoUszkodzenie komórek◊◊wątrobyP P,nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby◊,P PhiperbilirubinemiaNiezbyt często Niewydolność wątroby^Często Zastój żółci◊,P Phepatotoksyczność, uszkodzenie komórek◊◊wątrobyP P, zwiększonaaktywność aminotransferazy alaninowej, nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby◊PNiezbyt często Niewydolność wątroby^
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejBardzo częstoWysypki◊◊, świądP PCzęstoPokrzywka, nadmierna potliwość, sucha skóra, nadmierna pigmentacja skóry, egzema, rumieńNiezbyt często Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi◊◊,P P PPodbarwienie skóry, nadwrażliwość na światłoCzęstoWysypki◊◊PNiezbyt często Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi◊◊P
    Zaburzeniamięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoOsłabienie mięśni◊◊,P P◊kurcze mięśni, ból kościP P,ból i uczucie dyskomfortu związane z tkanką mięśniowo- szkieletową oraz łączną (włączając ból pleców◊,◊◊), bólP Pkończyny, ból mięśni, ból stawów,◊PCzęstoObrzęki stawówCzęstoOsłabienie mięśni◊◊, bólP Pkości◊, ból i uczucieP Pdyskomfortu związane z tkanką mięśniowo- szkieletową oraz łączną (włączając ból pleców◊,◊◊)P PNiezbyt często Obrzęk stawów
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia nerek i dróg moczowychBardzo często Niewydolność nerek (włączając ostre przypadki)◊,◊◊PCzęsto Krwiomocz^, zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczuNiezbyt częstoNabyty zespół FanconiegoNiezbyt często Martwica kanalików nerkowych
    Zaburzenia układu rozrodczego i piersiCzęstoZaburzenia wzwodu
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoZmęczenie◊,◊◊, obrzękP P(włączając w to obrzęk◊,◊◊obwodowy), gorączkaP P,astenia, objawy grypopodobne (włączając gorączkę, kaszel, ból mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy, ból głowy, dreszcze)CzęstoBól w klatce piersiowej◊,◊◊, letargP PBardzo częstoZmęczenie◊,◊◊PCzęstoObrzęk obwodowy, gorączka◊,◊◊, asteniaP P
    BadaniadiagnostyczneBardzo częstoZwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwiCzęstoZwiększone stężenie białka C-reaktywnego
    Urazy, zatruciai powikłania po zabiegachCzęstoUpadki, stłuczenie^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    P ◊◊ P Działania niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych u pacjentów z NDMM, którzy otrzymywali lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. P ◊ P Działania niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, lub z melfalanem i prednizonem. + Dotyczy wyłącznie ciężkich działań niepożądanych leku. * W badaniach klinicznych zgłaszano występowanie raka płaskonabłonkowego skóry u pacjentów ze szpiczakiem uprzednio leczonych lenalidomidem/deksametazonem, w porównaniu do pacjentów z grupy kontrolnej. ** W badaniach klinicznych zgłaszano występowanie raka płaskonabłonkowego skóry u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem leczonych lenalidomidem/deksametazonem, w porównaniu do pacjentów z grupy kontrolnej.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Tabelaryczne zestawienie dla monoterapii Informacje zamieszczone w poniższych tabelach opierają się o dane uzyskane podczas głównych badań klinicznych z udziałem pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi i chłoniakiem z komórek płaszcza leczonymi w monoterapii. Tabela 3. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi leczonych lenalidomidem#
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeBardzo częstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)PBardzo Często Zapalenie płuc◊PCzęstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)P P, zapalenieoskrzeli
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoBardzo często Trombocytopenia^,◊,P P,◊ ◊neutropenia^P P, niedokrwistośćP P,leukopeniaBardzo często Trombocytopenia^,◊,P Pneutropenia^,◊, niedokrwistość◊,P P P PleukopeniaCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊P
    Zaburzenia endokrynologiczneBardzo często Niedoczynność tarczycy
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaBardzo często Zmniejszone łaknienieCzęstoPrzeładowanie żelazem, zmniejszenie masy ciałaCzęstoHiperglikemia◊, zmniejszoneP Płaknienie
    Zaburzenia psychiczneCzęstoZmiany nastroju◊,~P
    Zaburzenia układu nerwowegoBardzo częstoZawroty głowy, ból głowyCzęsto Parestezja
    Zaburzenia sercaCzęstoOstry zawał mięśnia,◊sercowego^P P, migotanie◊przedsionkówP P, niewydolnośćserca◊P
    Zaburzenia naczynioweCzęstoNadciśnienie tętnicze, krwiakCzęstoEpizody żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, głównie zakrzepicy żył głębokichi zatorowości płucnej^,◊P
    Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersiaBardzo często Krwawienie z nosa^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenie żołądka i jelitBardzo częstoBiegunka◊, ból brzucha (włączającP Pból nadbrzusza), nudności, wymioty, zaparcieCzęsto12TS12Tuchość w jamie ustnej, niestrawnośćCzęstoBiegunka◊, nudności, ból zębaP P
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychCzęstoNieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątrobyCzęstoNieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejBardzo częstoWysypki, sucha skóra, świądCzęsto Wysypki, świąd
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoKurcze mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy (włączając ból pleców◊P Poraz ból kończyny), ból stawów, ból mięśniCzęstoBól pleców◊P
    Zaburzenia nerek idróg moczowychCzęstoNiewydolność nerek◊P
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoZmęczenie, obrzęk obwodowy, objawy grypopodobne (włączając gorączkę, kaszel, zapalenie gardła,ból mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy, ból głowy)Często Gorączka
    Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegachCzęsto Upadki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. P ◊ P Zdarzenia niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych dotyczących zespołów mielodysplastycznych. ~ W badaniu klinicznym fazy III dotyczącym zespołów mielodysplastycznych zgłaszano zmiany nastroju jako częste zdarzenie niepożądane; nie było zgłaszane jako zdarzenie 3. lub 4. stopnia. Zastosowany algorytm włączenia do Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL): wszystkie działania niepożądane wychwycone przez algorytm dla badania fazy III zostały włączone do ChPL dla Unii Europejskiej. Dla tych działań niepożądanych przeprowadzono dodatkowe sprawdzenie częstości występowania z wykorzystaniem algorytmu dla badania fazy II. Jeżeli częstość występowania działań niepożądanych w badaniu fazy II była większa niż w badaniu fazy III, zdarzenie włączano do ChPL z częstością zarejestrowaną w badaniu fazy II.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    # Algorytm stosowany przy zespołach mielodysplastycznych:  Badanie fazy III dotyczące zespołów mielodysplastycznych (w podwójnie zaślepionej populacji, różnice pomiędzy lenalidomidem w dawce 5/10 mg oraz placebo zgodnie z początkowym dawkowaniem u przynajmniej dwóch pacjentów): o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, z częstością występowania ≥ 5% wśród pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 2% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami przyjmującymi placebo. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami przyjmującymi placebo. o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami przyjmującymi placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
     Badanie fazy II dotyczące zespołów mielodysplastycznych: o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, z częstością występowania ≥ 5% wśród pacjentów przyjmujących lenalidomid. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid. o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid. Tabela 4. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza leczonych lenalidomidem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeBardzo częstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)P P, zapalenie jamynosowo-gardłowej, zapalenie płuc◊PCzęsto Zapalenie zatokCzęstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia oportunistyczne)◊, zapalenieP Ppłuc◊P
    Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)CzęstoReakcja typu „tumour flare”CzęstoReakcja typu „tumour flare”, rak,◊kolczystokomórkowy skóry^P P,rak podstawnokomórkowy^,◊P
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoBardzo częstoTrombocytopenia^, neutropenia^,◊,P P◊ ◊leukopeniaP P, niedokrwistośćPCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊PBardzo często Trombocytopenia^,neutropenia^,◊, niedokrwistość◊P P PCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊,P Pleukopenia◊P
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaBardzo często Zmniejszone łaknienie12T, zmniejszenie masy ciała, hipokalemiaCzęsto Odwodnienie◊PCzęstoOdwodnienie◊, hiponatremia,P Phipokalcemia
    ZaburzeniapsychiczneCzęstoBezsenność
    Zaburzenia układu nerwowegoCzęstoZaburzenia smaku, ból głowy, neuropatia obwodowaCzęstoCzuciowa neuropatia obwodowa, letarg
    Zaburzenia uchai błędnikaCzęstoZawroty głowy pochodzenia błędnikowego
    Zaburzenia sercaCzęstoZawał mięśnia sercowego,◊(włączając ostre przypadki)^P P,niewydolność serca◊P
    Zaburzenia naczynioweCzęstoNiedociśnienie tętnicze◊PCzęstoZakrzepica żył głębokich◊,P P,◊zatorowość płucna^P P,niedociśnienie tętnicze ◊P
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersiaBardzo często Duszność◊PCzęsto Duszność◊P
    Zaburzenie żołądka i jelitBardzo częstoBiegunka◊, nudności◊, wymioty◊,P P P P P PzaparcieCzęstoBól brzucha◊PCzęstoBiegunka◊, ból brzucha◊, zaparcieP P P P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejBardzo częstoWysypki (w tym alergiczne zapalenie skóry), świądCzęstoPoty nocne, sucha skóraCzęstoWysypki
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoKurcze mięśni, ból plecówCzęstoBól stawów, ból kończyny, osłabienie mięśniowe◊PCzęstoBól pleców, osłabienie◊mięśnioweP P, ból stawów, bólkończyny
    Zaburzenia nerek idróg moczowychCzęstoNiewydolność nerek◊P
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoZmęczenie, astenia◊, obrzękP Pobwodowy, objawy grypopodobne◊(włączając gorączkęP P, kaszel)CzęstoDreszczeCzęstoGorączka◊, astenia◊, zmęczenie◊P P P P P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. ◊ P P Zdarzenia niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych dotyczących zespołów mielodysplastycznych. Algorytm stosowany przy chłoniaku z komórek płaszcza:  Badanie fazy II z grupa kontrolną dotyczące chłoniaka z komórek płaszcza: o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, z częstością występowania ≥ 5% wśród pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 2% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami z grupy kontrolnej. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u ≥1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami z grupy kontrolnej.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u ≥1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami z grupy kontrolnej.  Badanie fazy II bez grupy kontrolnej: o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, występujące u ≥ 5% pacjentów. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u co najmniej 2 pacjentów. o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u co najmniej 2 pacjentów Tabelaryczne zestawienie dla leczenia skojarzonego w FL Poniższa tabela zawiera dane zgromadzone w czasie głównych badań (NHL-007 i NHL-008) z zastosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z chłoniakiem grudkowym. Tabela 5. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów z chłoniakiem grudkowym otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z rytuksymabem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / ZalecanaterminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażeniai zarażenia pasożytniczeBardzo częstoZakażenie górnych dróg oddechowychCzęsto◊Zapalenie płucP P, grypa, zapalenieoskrzeli, zapalenie zatok, zakażenie układu moczowegoCzęstoZapalenie płuc◊, posocznica◊,P P P Pzakażenie płuc, zapalenie oskrzeli, zapalenie żołądka i jelit, zapalenie zatok, zapalenie układu moczowego, zapalenie tkanki łącznej◊P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Nowotwory łagodne,złośliwei nieokreślone (w tym torbiele i polipy)Bardzo częstoReakcja typu „tumour flare”^CzęstoRak płaskonabłonkowy skóry◊,^,+P P PCzęstoRak podstawnokomórkowy^,◊P
    Zaburzenia krwii układu chłonnegoBardzo częstoNeutropenia^,◊, niedokrwistość◊,P P P Ptrombocytopenia^, leukopenia**,limfopenia***Bardzo często Neutropenia^,◊PCzęsto Niedokrwistość◊,P Ptrombocytopenia^, gorączka◊neutropenicznaP P, pancytopenia,leukopenia**, limfopenia***
    Zaburzeniametabolizmui odżywianiaBardzo częstoZmniejszone łaknienie, hipokaliemiaCzęstoHipofosfatemia, odwodnienieCzęstoOdwodnienie, hiperkalcemia◊,P Phipokaliemia, hipofosfatemia, hiperurykemia
    Zaburzenia psychiczneCzęstoDepresja, bezsenność
    Zaburzenia układu nerwowegoBardzo częstoBól głowy, zawroty głowyCzęstoCzuciowa neuropatia obwodowa, zaburzenia smakuCzęsto Omdlenie
    Zaburzenia sercaNiezbyt często Zaburzenia rytmu serca◊P
    ZaburzenianaczynioweCzęstoNiedociśnienie tętniczeCzęstoZatorowość płucna^,◊,P Pniedociśnienie tętnicze
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersiaBardzo często Duszność◊, kaszel,P PCzęstoBól jamy ustnej i gardła, zaburzenia głosuCzęsto Duszność◊P
    Zaburzenia żołądkai jelitBardzo częstoBól brzucha◊, biegunka, zaparcie,P Pnudności, wymioty, niestrawnośćCzęstoBól w nadbrzuszu, zapalenie jamy ustnej, suchość w jamie ustnejCzęstoBól brzucha◊, biegunka, zaparcie,P Pzapalenie jamy ustnej
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejBardzo często Wysypka*, świądCzęstoSucha skóra, poty nocne, rumieńCzęsto Wysypka*, świąd
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzeniamięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoKurcze mięśni, ból pleców, ból stawówCzęstoBól kończyny, osłabienie mięśni, bólmięśniowo-szkieletowy, ból mięśni, ból szyiCzęstoOsłabienie mięśni, ból szyi
    Zaburzenia nereki dróg moczowychCzęstoOstra niewydolność nerek◊P
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoGorączka, zmęczenie, astenia, obrzęk obwodowyCzęstoZłe samopoczucie, dreszczeCzęstoZmęczenie, astenia
    BadaniadiagnostyczneBardzo często Zwiększona aktywnośćaminotransferazy alaninowejCzęstoZmniejszenie masy ciała,zwiększone stężenie bilirubiny we krwi
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. Algorytm stosowany przy chłoniaku grudkowym: Badanie fazy III z grupą kontrolną: o Niepożądane działania leku w badaniu NHL-007 – wszystkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem u ≥ 5,0% pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z częstością (%) o co najmniej 2,0% wyższą w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu z grupą kontrolną (populacja oceny bezpieczeństwa). o Niepożądane działania leku stopnia 3./4. w badaniu NHL-007 – wszystkie zdarzenia niepożądane stopnia 3./4. wywołane leczeniem u co najmniej 1,0% pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z częstością o co najmniej 1,0% wyższą w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu z grupą kontrolną (populacja oceny bezpieczeństwa).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    o Ciężkie niepożądane działania leku w badaniu NHL-007 – wszystkie ciężkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem u co najmniej 1,0% pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z częstością o co najmniej 1,0% wyższą w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą kontrolną (populacja oceny bezpieczeństwa). Badanie bez grupy kontrolnej FL – badanie fazy III: o Niepożądane działania leku w badaniu NHL-008 – wszystkie ciężkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem u ≥ 5,0% pacjentów. o Niepożądane działania leku stopnia 3./4. w badaniu NHL-008 – wszystkie zdarzenia niepożądane stopnia 3./4. wywołane leczeniem zgłoszone u ≥ 1,0% pacjentów. ◊ o Ciężkie niepożądane działania leku w badaniu NHL-008 – wszystkie ciężkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem zgłoszone u ≥ 1,0% pacjentów. P P Zdarzenia niepożądane zgłoszone jako ciężkie w badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z chłoniakiem grudkowym.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    + P P Dotyczy wyłącznie ciężkich działań niepożądanych leku. * Termin „wysypka” obejmuje następujące terminy preferowane (PT): wysypka i wysypka plamisto-grudkowa. ** Termin „leukopenia” obejmuje następujące terminy preferowane (PT): leukopenia i zmniejszenie liczby białych krwinek. *** Termin „limfopenia” obejmuje następujące terminy preferowane (PT): limfopenia i zmniejszenie liczby limfocytów. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych zgłoszonych po wprowadzeniu produktu do obrotu Dodatkowo, poza działaniami niepożądanymi zgłoszonymi w kluczowych badaniach klinicznych, w poniższej tabeli opisane zostały działania zgłoszone po wprowadzeniu produktu do obrotu. Tabela 6. Działania niepożądane zgłoszone w okresie po wprowadzeniu do obrotu u pacjentów leczonych lenalidomidem#
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4.stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeNieznanaZakażenia wirusowe, w tym reaktywacja zakażenia wirusem półpaśca oraz zapalenia wątroby typu BNieznanaZakażenia wirusowe, w tym reaktywacja zakażenia wirusem półpaśca oraz zapalenia wątroby typu B
    Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone(w tym torbiele i polipy)RzadkoZespół rozpadu guza
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoNieznana Hemofilia nabyta
    Zaburzenia układu immunologicznegoRzadkoReakcja anafilaktyczna^NieznanaOdrzucenie przeszczepu narządu miąższowegoRzadkoReakcja anafilaktyczna^
    Zaburzenia endokrynologiczneCzęstoNadczynność tarczycy
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersiaNiezbyt często Nadciśnienie płucneRzadko Nadciśnienie płucneNieznanaŚródmiąższowe zapalenie pęcherzyków płucnych
    Zaburzenie żołądka i jelitNieznanaZapalenie trzustki, perforacja przewodu pokarmowego (obejmuje perforacje wyrostka robaczkowego, jelita cienkiego i grubego)^
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychNieznanaOstra niewydolność wątroby^, toksyczne zapalenie wątroby^, cytolityczne zapalenie wątroby^, cholestatyczne zapalenie wątroby^, mieszane cytolityczne/cholestatycznezapalenie wątroby^NieznanaOstra niewydolność wątroby^, toksyczne zapalenie wątroby^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejNiezbyt częstoObrzęk naczynioruchowyRzadkoZespół Stevensa-Johnsona^, toksyczna rozpływna martwica naskórka^NieznanaLeukocytoklastyczne zapalenie naczyń, wysypka polekowaz eozynofilią i objawami układowymi^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. Opis wybranych działań niepożądanych Teratogenność Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, która powoduje ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. U małp lenalidomid wywoływał wady wrodzone, podobne do tych opisanych po talidomidzie (patrz punkty 4.6 i 5.3). W przypadku stosowania lenalidomidu w trakcie ciąży można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu u ludzi. Neutropenia i trombocytopenia  Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem Neutropenię 4. stopnia obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem po ASCT niż w grupach placebo (odpowiednio, 32,1% i 26,7% [16,1% i 1,8% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 16,4% i 0,7% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane związane z neutropenią występujące w trakcie leczenia prowadzące do przerwania leczenia lenalidomidem zgłaszano, odpowiednio, u 2,2% pacjentów w badaniu CALGB 100104 i u 2,4% pacjentów w badaniu IFM 2005-02. Epizody gorączki neutropenicznej 4. stopnia obserwowano z taką samą częstością w grupach otrzymujących podtrzymujące leczenie lenalidomidem i w grupach placebo w obu badaniach (odpowiednio, 0,4% i 0,5% [0,4% i 0,5% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 0,3% i 0% w badaniu IFM 2005-02). Trombocytopenię stopnia 3. i 4. obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem po ASCT niż w grupach placebo (odpowiednio, 37,5% i 30,3% [17,9% i 4,1% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 13,0% i 2,9% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
     Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu W badaniu SWOG S0777 neutropenię 4. stopnia obserwowano w grupie otrzymującej schemat RVd w mniejszym stopniu niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy Rd (odpowiednio 2,7% i 5,9%). Gorączkę neutropeniczną 4. stopnia zgłaszano z podobną częstością w grupie otrzymującej schemat RVd i w grupie otrzymującej schemat Rd (odpowiednio 0,0% i 0,4%). Trombocytopenię 3. lub 4. stopnia obserwowano w grupie otrzymującej schemat RVd w większym stopniu niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy Rd (odpowiednio 17,2% i 9,4%).  Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z mniejszą częstością występowania neutropenii 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    stopnia (8,5% w grupach Rd i Rd18), w porównaniu do grupy MPT (15%). Gorączkę neutropeniczną 4. stopnia obserwowano rzadko (0,6% w grupach Rd i Rd18 w porównaniu do 0,7% w grupie MPT). Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z mniejszą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (8,1% w grupach Rd i Rd18), w porównaniu do grupy MPT (11,1%).  Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (34,1% w grupach MPR+R/MPR+p), w porównaniu do grupy MPp+p (7,8%)). Obserwowano większą częstość występowania epizodów gorączki neutropenicznej 4. stopnia (1,7% w grupach MPR+R/MPR+p, w porównaniu do 0,0% w grupie MPp+p).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (40,4% w grupach MPR+R/MPR+p), w porównaniu grupy MPp+p (13,7%).  Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (5,1% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,6% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon). Epizody gorączki neutropenicznej 4. stopnia obserwowano rzadko (0,6% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon). Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    stopnia (odpowiednio 9,9% i 1,4% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do odpowiednio 2,3% i 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon).  Pacjenci z zespołami mielodysplastycznymi U pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi leczenie lenalidomidem jest związane z wyższą częstością występowania neutropenii 3. lub 4. stopnia (74,6% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 14,9% w grupie pacjentów przyjmujących placebo w badaniu fazy III). Epizody gorączki neutropenicznej 3. lub 4. stopnia obserwowano u 2,2% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 0,0% w grupie pacjentów przyjmujących placebo. Podawanie lenalidomidu jest związane z częstszym występowaniem trombocytopenii 3. lub 4. stopnia (37% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 1,5% w grupie pacjentów przyjmujących placebo w badaniu fazy III).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
     Pacjenci z chłoniakiem z komórek płaszcza U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza leczenie lenalidomidem wiąże się z większą częstością występowania neutropenii 3. lub 4. stopnia (43,7% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 33,7% w grupie kontrolnej w badaniu fazy II). Epizody gorączki neutropenicznej 3. lub 4. stopnia obserwowano u 6,0% pacjentów otrzymujących lenalidomid, w porównaniu do 2,4% pacjentów w grupie kontrolnej.  Pacjenci z chłoniakiem grudkowym Stosowanie skojarzenia lenalidomidu z rytuksymabem w chłoniaku grudkowym wiąże się z większym odsetkiem występowania neutropenii 3. lub 4. stopnia (odpowiednio 50,7% w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i 12,2% w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab). Wszystkie przypadki neutropenii 3. lub 4. stopnia ustępowały po przerwaniu podawania produktu leczniczego, zmniejszeniu dawki i (lub) leczeniu wspomagającym z zastosowaniem czynników wzrostu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Ponadto rzadko obserwowano gorączkę neutropeniczną (2,7% wśród pacjentów leczonych skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i 0,7% wśród pacjentów otrzymujących schemat placebo/rytuksymab). Stosowanie skojarzenia lenalidomidu z rytuksymabem wiąże się także z większą częstością występowania trombocytopenii 3. lub 4. stopnia (odpowiednio 1,4% w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i 0% w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab). Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i w mniejszym stopniu leczenie lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem lub leczenie lenalidomidem w monoterapii u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i chłoniakiem z komórek płaszcza są związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej (patrz punkt 4.5).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Jednoczesne podawanie czynników wpływających na erytropoezę lub występujące w wywiadzie epizody zakrzepicy żył głębokich mogą również zwiększać ryzyko zakrzepicy u tych pacjentów. Zawał mięśnia sercowego U pacjentów przyjmujących lenalidomid odnotowano zawał mięśnia sercowego, w szczególności u tych ze znanymi czynnikami ryzyka. Zaburzenia krwotoczne Zaburzenia krwotoczne wymienione są w kilku jednostkach klasyfikacji układów i narządów: zaburzenia krwi i układu chłonnego; zaburzenia układu nerwowego (krwotok wewnątrzczaszkowy); zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia (krwawienie z nosa); zaburzenia żołądka i jelit (krwawienie dziąseł, krwawienie z guzków krwawniczych, krwawienie z odbytu); zaburzenia nerek i dróg moczowych (krwiomocz); urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach (stłuczenie); oraz zaburzenia naczyniowe (wybroczyny).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Reakcje alergiczne i ciężkie reakcje skórne W związku ze stosowaniem lenalidomidu odnotowano przypadki wystąpienia reakcji alergicznych, w tym obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej oraz ciężkich reakcji skórnych, takich jak SJS, TEN i DRESS. W literaturze odnotowano przypadki wystąpienia reakcji krzyżowej pomiędzy lenalidomidem i talidomidem. Pacjenci, u których w przeszłości wystąpiła ciężka wysypka w związku z leczeniem talidomidem, nie powinni otrzymywać lenalidomidu (patrz punkt 4.4). Drugie nowotwory pierwotne W badaniach klinicznych pacjentów ze szpiczakiem, leczonych uprzednio lenalidomidem i deksametazonem, w porównaniu do grup kontrolnych, obejmujące głównie podstawnokomórkowe lub płaskonabłonkowe raki skóry. Ostra białaczka szpikowa  Szpiczak mnogi W badaniach klinicznych obserwowano przypadki ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem lub bezpośrednio po HDM/ASCT (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Podobnego zwiększenia częstości nie obserwowano w badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy przyjmowali lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, w porównaniu do pacjentów przyjmujących talidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem.  Zespoły mielodysplastyczne Zmienne ze stanu początkowego, włączając w to złożone zmiany cytogenetyczne oraz mutacje w obrębie genu TP53 są związane z progresją do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów zależnych od przetoczeń, u których występuje delecja 5q (patrz punkt 4.4). Szacowane skumulowane ryzyko progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z izolowaną delecją 5q wynosiło 13,8%, w porównaniu do 17,3% u pacjentów z delecją 5q i dodatkowo jedną nieprawidłowością cytogenetyczną u pacjentów ze złożonym kariotypem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    W analizie post-hoc badania klinicznego dotyczącego stosowania lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi, uzyskano wartość wskaźnika progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej (AML) równą 27,5% u pacjentów, którzy uzyskali pozytywny wynik w teście IHC- p53 i 3,6% u pacjentów, którzy uzyskali negatywny wynik w teście IHC-p53 (p = 0,0038). W grupie pacjentów pozytywnych w teście IHC-p53, u pacjentów którzy uzyskali niezależność od przetoczeń rzadziej obserwowano progresję do ostrej białaczki szpikowej (11,1%), niż u pacjentów nieodpowiadających na leczenie (34,8%). Zaburzenia wątroby Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano następujące działania niepożądane (częstość nieznana): ostra niewydolność wątroby i cholestaza (oba zaburzenia mogą prowadzić do zgonu), toksyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby oraz mieszane cytolityczne/cholestatyczne zapalenie wątroby.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Rabdomioliza Obserwowano rzadkie przypadki rabdomiolizy, niektóre z nich wówczas, gdy lenalidomid podawano jednocześnie ze statyną. Zaburzenia czynności tarczycy Opisano przypadki niedoczynności i nadczynności tarczycy (patrz punkt 4.4. Zaburzenia czynności tarczycy). Reakcja typu „tumour flare” i zespół rozpadu guza W badaniu MCL-002 TFR wystąpiła u około 10% pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 0% w grupie kontrolnej. Większość zdarzeń miała miejsce w 1 cyklu, wszystkie oceniono jako związane z leczeniem, i większości zdarzeń była 1. lub 2. stopnia. Pacjenci z wysokim wskaźnikiem MIPI w chwili rozpoznania oraz pacjenci z masywną chorobą (przynajmniej jedna zmiana o największej średnicy ≥ 7 cm) przed rozpoczęciem leczenia mogą znajdować się w grupie ryzyka wystąpienia TFR. W badaniu MCL-002 zgłoszono po jednym przypadku TLS w każdej z dwóch grup badanych. W badaniu uzupełniającym MCL-001 TFR wystąpiła u około 10% pacjentów. Wszystkie zgłoszenia dotyczyły zdarzeń 1.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    lub 2. stopnia i wszystkie oceniono jako związane z leczeniem. Większość zdarzeń miała miejsce w 1. cyklu leczenia. W badaniu MCL-001 nie zgłoszono żadnego przypadku TLS (patrz punkt 4.4). W badaniu NHL-007 wystąpienie TFR zgłoszono u 19/146 (13,0%) pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z 1/148 (0,7%) pacjentów w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab. Większość przypadków TFR (18 z 19) zgłoszonych w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab wystąpiła w ciągu dwóch pierwszych cykli leczenia. U jednego pacjenta z chłoniakiem grudkowym w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab wystąpił epizod TFR stopnia 3., którego nie stwierdzono u żadnego z pacjentów w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab. W badaniu NHL-008 u 7/177 (4,0%) pacjentów z chłoniakiem grudkowym wystąpiła TFR; (3 zgłoszone przypadki miały nasilenie stopnia 1., a 4 stopnia 2.), przy czym 1 zgłoszony przypadek uznano za ciężki.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    W badaniu NHL-007 TLS wystąpił u 2 pacjentów z chłoniakiem grudkowym (1,4%) w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i nie wystąpił on u żadnego z pacjentów z chłoniakiem grudkowym w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab; u żadnego z pacjentów nie wystąpił epizod 3. lub 4. stopnia. TLS wystąpił u 1 pacjenta z chłoniakiem grudkowym (0,6%) w badaniu NHL-008. To pojedyncze zdarzenie zaklasyfikowano jako ciężkie działanie niepożądane 3. stopnia. W badaniu NHL-007 żaden z pacjentów nie musiał przerwać leczenia skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z powodu TFR lub TLS. Zaburzenia żołądka i jelit Podczas leczenia lenalidomidem zgłaszano przypadki perforacji przewodu pokarmowego. Perforacja przewodu pokarmowego może prowadzić do powikłań septycznych, które mogą prowadzić do zgonu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w 42T załączniku V 42T .
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Brak jest specyficznych doświadczeń w leczeniu przedawkowania lenalidomidu u pacjentów, chociaż w badaniach z różnymi dawkami niektórzy pacjenci otrzymywali dawkę do 150 mg, natomiast w badaniach z pojedynczą dawką niektórzy pacjenci otrzymali dawkę do 400 mg. Działania toksyczne ograniczające dawkę w tych badaniach miały głównie charakter hematologiczny. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie wspomagające.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki o działaniu immunosupresyjnym, kod ATC: L04AX04 Mechanizm działania Lenalidomid wiąże się bezpośrednio do cereblonu, który jest częścią składową kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, który zawiera białko DDB1 (ang. deoxyribonucleic acid damage-binding protein 1 ), kulinę 4 (CUL4) oraz białko regulatorowe kuliny 1 (Roc1). W komórkach hematopoetycznych lenalidomid, wiążąc się z cereblonem, rekrutuje białka substratowe Aiolos i Ikaros, które są czynnikami transkrypcyjnymi w komórkach limfatycznych. Prowadzi to do ich ubikwitynacji i następnie degradacji, co skutkuje bezpośrednią cytotoksycznością i działaniem immunomodulacyjnym. W szczególności lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę niektórych nowotworowych komórek hematopoetycznych (w tym nowotworowych komórek plazmatycznych szpiczaka mnogiego, komórek nowotworowych chłoniaka grudkowego oraz tych z delecjami w obrębie chromosomu 5), zwiększa odporność zależną od komórek T i komórek typu Natural Killer (NK) oraz zwiększa liczbę komórek NK, T i NKT.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W MDS z delecją 5q lenalidomid wybiórczo hamuje aktywność nieprawidłowego klonu, nasilając apoptozę komórek z delecją 5q. Skojarzenie lenalidomidu i rytuksymabu zwiększa cytotoksyczność komórkową zależną od przeciwciał (ang. ADCC – antibody-dependent cell cytotoxicity ) w przypadku komórek nowotworowych chłoniaka grudkowego. Mechanizm działania lenalidomidu obejmuje także inne rodzaje aktywności, takie jak właściwości antyangiogenne i proerytropoetyczne. Lenalidomid hamuje angiogenezę przez hamowanie migracji i adhezji komórek śródbłonka i tworzenia mikronaczyń, zwiększa wytwarzanie hemoglobiny płodowej przez hematopoetyczne komórki macierzyste CD34+ oraz hamuje wytwarzanie cytokin prozapalnych (np. TNF-α i IL-6) przez monocyty. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu oceniano w sześciu badaniach klinicznych fazy III z udziałem pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, w dwóch badaniach klinicznych fazy III z udziałem pacjentów z nawrotowym, opornym szpiczakiem mnogim, w jednym badaniu klinicznym fazy III i jednym badaniu klinicznym fazy II z udziałem pacjentów w zespołami mielodysplastycznymi, w jednym badaniu klinicznym fazy II z udziałem pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza oraz w jednym badaniu fazy III i jednym badaniu fazy IIIb z udziałem pacjentów z iNHL, zgodnie z poniższym opisem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Nowo rozpoznany szpiczak mnogi  Leczenie podtrzymujące lenalidomidem u pacjentów po ASCT Bezpieczeństwo i skuteczność lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym oceniano w dwóch wieloośrodkowych, randomizowanych badaniach fazy III, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby w dwóch grupach równoległych z kontrolą placebo: CALGB 100104 i IFM 2005-02. CALGB 100104 Do badania kwalifikowali się pacjenci w wieku od 18 do 70 lat z czynnym MM wymagającym leczenia i bez wcześniejszej progresji po początkowym leczeniu. W ciągu 90–100 dni po ASCT pacjenci byli randomizowani w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej lenalidomid w leczeniu podtrzymującym lub do grupy placebo. Dawka podtrzymująca wynosiła 10 mg raz na dobę w dniach 1–28 powtarzanych 28-dniowych cykli (i, w przypadku niewystąpienia toksyczności ograniczającej dawkę, była zwiększana do 15 mg raz na dobę po 3 miesiącach). Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności leczenia w badaniu był czas przeżycia bez progresji (ang. PFS – progression free survival) od randomizacji do daty odnotowania progresji lub zgonu, zależnie co wystąpiło najpierw. Badanie nie zostało zaprojektowane dla przeżywalności ogółem jako punktu końcowego. Zrandomizowano łącznie 460 pacjentów: 231 pacjentów do grupy otrzymującej lenalidomid i 229 pacjentów do grupy placebo. Obie grupy były wyrównane pod względem cech demograficznych i charakterystyki choroby. Zgodnie z zaleceniami komisji monitorującej dane, badanie zostało odślepione po przekroczeniu progu dla wcześniej zaplanowanej analizy okresowej PFS. Po odślepieniu pacjenci w grupie placebo mieli możliwość przejścia na leczenie lenalidomidem zanim nastąpiła progresja choroby. Wyniki PFS w momencie odślepienia po wcześniej zaplanowanej analizie okresowej oraz w oparciu o dane zebrane do 17 grudnia 2009 r.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    (okres obserwacji 15,5 miesiąca) wykazały 62-procentowe zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść lenalidomidu (HR = 0,38; 95% CI 0,27; 0,54; p <0,001). Mediana ogólnego PFS wynosiła 33,9 miesiąca (95% CI NE, NE) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 19,0 miesięcy (95% CI 16,2; 25,6) w grupie placebo. Korzyści w zakresie PFS obserwowano zarówno w podgrupie pacjentów, u których uzyskano odpowiedź całkowitą, jak i w podgrupie pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedzi całkowitej. Wyniki badania, dla danych, których zbieranie zakończono 1 lutego 2016, przedstawiono w Tabeli 7. Tabela 7. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Lenalidomid(N = 231)Placebo(N = 229)
    Określony przez badacza PFS
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P56,9 (41,5; 71,7)29,4 (20,7; 35,5)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,61 (0,48; 0,76); <0,001
    PFS2eP
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P80,2 (63,3;101,8)52,8 (41,3; 64,0)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,61 (0,48; 0,78); <0,001
    Przeżywalność ogółem
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)bP P P111,0 (101,8; NE)84,2 (71,0; 102,7)
    Wskaźnik 8-letniego przeżycia, % (SE)60,9 (3,78)44,6 (3,98)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,61 (0,46; 0,81); <0,001
    Okres obserwacji
    Medianaf (min., maks.), miesiące: wszyscy pacjenci,P Pktórzy przeżyli81,9 (0,0; 119,8)81,0 (4,1; 119,5)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; HR = wskaźnik ryzyka; maks. = maksimum; min. = minimum; NE = niemożliwe do określenia; OS = przeżywalność ogółem; PFS = przeżycie bez progresji. a P P Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. b P P 95% przedział ufności dla mediany. c P P W oparciu o model proporcjonalnego ryzyka Coxa, porównujący funkcję ryzyka związanego z daną grupą pacjentów. d e P P Wartość p jest ustalona w oparciu o niestratyfikowany test log-rank dla różnic krzywych Kaplana-Meiera dla poszczególnych grup pacjentów. P P Eksploracyjny punkt końcowy (PFS2). Lenalidomidu otrzymywanego przez uczestników z grupy placebo, którzy przeszli na leczenie lenalidomidem przed progresją choroby w momencie odślepienia badania, nie uznano za leczenie drugiego rzutu. f P P Mediana okresu obserwacji po ASCT dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli. Zakończenie zbierania danych: w dniu 17 grudnia 2009 r. i 1 lutego 2016 r.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    IFM 2005-02 Do badania kwalifikowali się pacjenci w wieku poniżej 65 lat w momencie rozpoznania, którzy przeszli ASCT i uzyskali jako minimum odpowiedź w postaci stabilnej choroby na etapie normalizacji parametrów hematologicznych. Po 2 cyklach lenalidomidu w leczeniu konsolidacyjnym (25 mg/dobę w dniach 1–21 cyklu 28-dniowego) pacjenci byli randomizowani w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej lenalidomid w leczeniu podtrzymującym lub do grupy placebo (od 10 mg raz na dobę w dniach 1–28 powtarzanych 28-dniowych cykli do 15 mg raz na dobę po 3 miesiącach w przypadku niewystąpienia toksyczności). Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym był PFS od randomizacji do daty odnotowania progresji lub zgonu, zależnie co wystąpiło najpierw. Badanie nie zostało zaprojektowane dla przeżywalności ogółem jako punktu końcowego. Zrandomizowano łącznie 614 pacjentów: 307 pacjentów do grupy otrzymującej lenalidomid i 307 pacjentów do grupy placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Zgodnie z zaleceniami komisji monitorującej dane, badanie zostało odślepione po przekroczeniu progu dla wcześniej zaplanowanej analizy okresowej PFS. Po odślepieniu pacjenci otrzymujący placebo nie przeszli na leczenie lenalidomidem przed progresją choroby. W ramach zapobiegawczego środka bezpieczeństwa przerwano leczenie pacjentów w grupie otrzymującej lenalidomid po zaobserwowaniu utraty równowagi SPM (patrz punkt 4.4). Wyniki PFS w momencie odślepienia po wstępnie zaplanowanej analizie okresowej oraz w oparciu o dane zebrane do 7 lipca 2010 r. (okres obserwacji 31,4 miesiąca) wykazały 48-procentowe zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść lenalidomidu (HR = 0,52; 95% CI 0,41; 0,66; p <0,001). Mediana ogólnego PFS wynosiła 40,1 miesiąca (95% CI 35,7; 42,4) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 22,8 miesiąca (95% CI 20,7; 27,4) w grupie placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Korzyści w zakresie PFS były mniejsze w podgrupie pacjentów, u których uzyskano odpowiedź całkowitą niż w podgrupie pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedzi całkowitej. Uaktualniona analiza PFS w oparciu o dane zebrane do 1 lutego 2016 r. (okres obserwacji 96,7 miesiąca) nadal wykazuje przewagę PFS: HR = 0,57 (95% CI 0,47; 0,68; p <0,001). Mediana ogólnego PFS wynosiła 44,4 miesiąca (39,6; 52,0) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 23,8 miesiąca (95% CI 21,2; 27,3) w grupie placebo. W przypadku PFS2 wskaźnik ryzyka wynosił 0,80 (95% CI 0,66; 0,8; p = 0,026) dla lenalidomidu w stosunku do placebo. Mediana ogólnego PFS2 wynosiła 69,9 miesiąca (95% CI 58,1; 80,0) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 58,4 miesiąca (95% CI 51,1; 65,0) w grupie placebo. Wskaźnik ryzyka zaobserwowany w przypadku OS wynosił 0,90 (95% CI 0,72; 1,13; p = 0,355) dla lenalidomidu w stosunku do placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mediana ogólnego czasu przeżycia wynosiła 105,9 miesiąca (95% CI 88,8; NE) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 88,1 miesiąca (95% CI 80,7; 108,4) w grupie placebo.  Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu komórek macierzystych W badaniu SWOG S0777 oceniano dodatkowe włączenie bortezomibu do podstawowego leczenia z zastosowaniem lenalidomidu i deksametazonu jako leczenia początkowego, po którym następowało ciągłe stosowanie schematu Rd do momentu progresji choroby u pacjentów z uprzednio nieleczonym szpiczakiem mnogim, którzy albo nie kwalifikują się do przeszczepu, albo kwalifikują się do przeszczepu, lecz nie planują się mu w najbliższym czasie poddać. P P Pacjenci w grupie przyjmującej schemat RVd (lenalidomid, bortezomib i deksametazon) otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę doustnie w dniach od 1. do 14., bortezomib w dawce 1,3 mg/m 2 dożylnie w dniach 1., 4., 8. i 11.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    oraz deksametazon w dawce 20 mg/dobę doustnie w dniach 1., 2., 4., 5., 8., 9., 11. i 12. powtarzanych 21-dniowych cykli, maksymalnie przez osiem 21-dniowych cykli (24 tygodnie). Pacjenci w grupie przyjmującej schemat Rd (lenalidomid i deksametazon) otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę doustnie w dniach od 1. do 21. oraz deksametazon w dawce 40 mg/dobę doustnie w dniach 1., 8., 15. i 22. powtarzanych 28-dniowych cykli, maksymalnie przez sześć 28-dniowych cykli (24 tygodnie). Pacjenci w obu grupach otrzymywali ciągłe leczenie z zastosowaniem schematu Rd: lenalidomid w dawce 25 mg/dobę doustnie w dniach od 1. do 21. oraz deksametazon w dawce 40 mg/dobę doustnie w dniach 1., 8., 15. i 22. powtarzanych 28-dniowych cykli. Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu był czas przeżycia bez progresji (PFS).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Łącznie 523 pacjentów zostało włączonych do badania, z 263 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy RVd oraz 260 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy Rd. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były zrównoważone pomiędzy grupami. Wyniki PFS w ocenie IRAC w momencie przeprowadzenia pierwotnej analizy oraz w oparciu o dane zebrane do 5 listopada 2015 r. (okres obserwacji 50,6 miesiąca) wykazały 24-procentowe zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść schematu RVd (HR = 0,76; 95% CI 0,61; 0,94; p <0,010). Mediana ogólnego PFS wynosiła 42,5 miesiąca (95% CI 34,0; 54,8) w grupie otrzymującej schemat RVd oraz 29,9 miesiąca (95% CI 25,6; 38,2) w grupie placebo. Korzyść obserwowano niezależnie od tego, czy dany pacjent kwalifikował się do przeszczepu komórek macierzystych. Wyniki tego badania, w oparciu o dane zebrane do 1 grudnia 2016 r.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    i przy medianie czasu obserwacji dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli, wynoszącej 69,0 miesiąca przedstawia tabela 8. Większą korzyść ze stosowania schematu RVd obserwowano niezależnie od tego, czy dany pacjent kwalifikował się do przeszczepu komórek macierzystych. Tabela 8. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Leczenie początkowe
    RVd(3-tygodniowe cykle 8)(N = 263)Rd(4-tygodniowe cykle 6)(N = 260)
    PFS w ocenie IRAC (miesiące)
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P41,7 (33,1; 51,5)29,7 (24,2; 37,8)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,76 (0,62; 0,94); 0,010
    OS (miesiące)
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)bP P P89,1 (76,1; NE)67,2 (58,4; 90,8)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,72 (0,56; 0,94); 0,013
    Odpowiedź na leczenie – n (%)
    Odpowiedź ogółem: odpowiedź całkowita, bardzo dobra odpowiedź częściowa lubodpowiedź częściowa199 (75,7)170 (65,4)
    Co najmniej bardzo dobra odpowiedź częściowa153 (58,2)83 (31,9)
    Okres obserwacji (miesiące)
    Medianae (min., maks.): wszyscy pacjenciP P61,6 (0,2; 99,4)59,4 (0,4; 99,1)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; HR = wskaźnik ryzyka; maks. = maksimum; min. = minimum; NE = niemożliwe do określenia; OS = przeżywalność ogółem; PFS = przeżycie bez progresji. P a P Mediana w oparciu o estymację Kaplana-Meiera. P b P Dwustronny 95% CI dla mediany czasu. P c P W oparciu o niestratyfikowany model proporcjonalnego ryzyka Coxa porównujący funkcje ryzyka związane z grupami leczenia (RVd:Rd). P d P Wartość p w oparciu o niestratyfikowany test log-rank. e P P Medianę czasu obserwacji liczono od daty randomizacji. Data zakończenia zbierania danych: 1 grudnia 2016 r. Zaktualizowane wyniki dotyczące OS, oparte na danych zebranych do 1 maja 2018 r. (mediana czasu obserwacji 84,2 miesiąca wśród pacjentów, którzy przeżyli) w dalszym ciągu wykazuje przewagę w zakresie OS na korzyść schematu RVd: HR = 0,73 (95% CI 0,57; 0,94; p = 0,014). Po 7 latach odsetek pacjentów, którzy przeżyli, wynosił 54,7% w grupie otrzymującej schemat RVd i 44,7% w grupie otrzymującej schemat Rd.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
     Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu komórek macierzystych Bezpieczeństwo i skuteczność lenalidomidu oceniono w wieloośrodkowym, randomizowanym, otwartym badaniu klinicznym z udziałem 3 grup pacjentów (MM-020) w wieku 65 lat lub więcej lub w przypadku pacjentów w wieku poniżej 65 lat, niekwalifikujących się do przeszczepu komórek macierzystych ze względu na brak zgody na przeszczep komórek macierzystych lub brak możliwości przeszczepu w związku z kosztami lub z jakiegokolwiek innego powodu. W badaniu (MM-020) porównano leczenie lenalidomidem i deksametazonem (Rd) podawane przez 2 różne okresy (tj. do progresji choroby [grupa Rd] lub przez osiemnaście 28-dniowych cykli [72 tygodnie, grupa Rd18]) do leczenia melfalanem, prednizonem i talidomidem (MPT) przez okres nie dłuższy niż dwanaście 42-dniowych cykli (72 tygodnie). Pacjenci zostali przydzieleni przez randomizację (1:1:1) do jednej z trzech grup.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjentów poddano stratyfikacji ze względu na wiek (≤75 vs >75 lat), stopień zaawansowania choroby (szpiczak stopnia I i II vs szpiczak stopnia III, zgodnie z międzynarodowym systemem stopniowania) oraz kraj. Zgodnie z protokołem, pacjenci w grupach Rd i Rd18 przyjmowali lenalidomid w dawce 25 mg raz na dobę w dniach 1 do 21 28-dniowych cykli. Deksametazon w dawce 40 mg był podawany raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu. Początkową dawkę i schemat dawkowania dla grup Rd oraz Rd18 dostosowano do wieku oraz wydolności nerek (patrz punkt 4.2). Pacjenci w wieku >75 lat otrzymywali deksametazon w dawce 20 mg raz na dobę w dniach 1, 8, 15 oraz 22 każdego 28-dniowego cyklu. Wszyscy pacjenci w czasie badania otrzymali profilaktycznie leki przeciwzakrzepowe (heparyna małocząsteczkowa, warfaryna, heparyna, aspiryna w małych dawkach). Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu był czas przeżycia bez progresji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Łącznie 1623 pacjentów zostało włączonych do badania, z 535 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy Rd, 541 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy Rd18 oraz 547 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy MPT. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były zrównoważone we wszystkich trzech grupach. Ogólnie, pacjenci włączeni do badania mieli zaawansowaną chorobę: wśród pacjentów 41% miało szpiczak mnogi stopnia III, 9% miało ciężką niewydolność nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min). Mediana wieku wynosiła 73 lata we wszystkich trzech grupach. Wyniki czasu przeżycia bez progresji (ang . PFS – progression free survival ), czasu przeżycia bez drugiej progresji (PFS2) oraz przeżywalności ogółem (ang. OS – overall survival ) uzyskane na podstawie uaktualnionej analizy badania w oparciu o dane zebrane do 3 marca 2014 r., przy medianie czasu obserwacji w dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli, wynoszącej 45,5 miesiąca, przedstawia Tabela 9.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Tabela 9. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Rd(N = 535)Rd18(N = 541)MPT (N = 547)
    Określony przez badacza PFS (miesiące)
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P26,0 (20,7;29,7)21,0 (19,7;22,4)21,9 (19,8; 23,9)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P
    Rd vs MPT0,69 (0,59; 0,80); <0,001
    Rd vs Rd180,71 (0,61; 0,83); <0,001
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Rd(N = 535)Rd18(N = 541)MPT (N = 547)
    Rd18 vs MPT0,99 (0,86; 1,14); 0,866
    PFS2e (miesiące)P P
    Medianaa PFS2, miesiące (95% CI)bP P P42,9 (38,1;47,4)40,0 (36,2;44,2)35,0 (30,4;37,8)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P
    Rd vs MPT0,74 (0,63; 0,86); <0,001
    Rd vs Rd180,92 (0,78; 1,08); 0,316
    Rd18 vs MPT0,80 (0,69; 0,93); 0,004
    Przeżywalność ogółem (miesiące)
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)bP P P58,9 (56,0; NE)56,7 (50,1; NE)48,5 (44,2;52,0)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P
    Rd vs MPT0,75 (0,62; 0,90); 0,002
    Rd vs Rd180,91 (0,75; 1,09); 0,305
    Rd18 vs MPT0,83 (0,69; 0,99); 0,034
    Okres obserwacji (miesiące)
    Medianaf (min, maks): wszyscyP Ppacjenci40,8 (0,0; 65,9)40,1 (0,4; 65,7)38,7 (0,0; 64,2)
    Współczynnik odpowiedzi dla szpiczakag n (%)P P
    Odpowiedź całkowita81 (15,1)77 (14,2)51 (9,3)
    Bardzo dobra odpowiedź częściowa152 (28,4)154 (28,5)103 (18,8)
    Odpowiedź częściowa169 (31,6)166 (30,7)187 (34,2)
    Odpowiedź ogółem: odpowiedź całkowita, bardzo dobra odpowiedźczęściowa lub odpowiedź częściowa402 (75,1)397 (73,4)341 (62,3)
    Czas utrzymywania się odpowiedzi (miesiące)hP
    Medianaa (95% CI)bP P P35,0 (27,9;43,4)22,1 (20,3;24,0)22,3 (20,2;24,9)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    a AMT = leczenie przeciwszpiczakowe; CI = przedział ufności; d = deksametazon w małej dawce; M = melfalan; maks = wartość maksymalna; min = wartość minimalna; NE = niemożliwa do określenia; P = prednizon; R = lenalidomid; Rd = Rd podawane do udokumentowanej progresji choroby; Rd18 = Rd podawane przez ≤ 18 cykli leczenia; SE = błąd standardowy; T = talidomid; vs = versus. P P Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. b P P 95% przedział ufności dla mediany. c P P W oparciu o model proporcjonalnego ryzyka Coxa, porównujący funkcję ryzyka związanego z daną grupą pacjentów. d P P Wartość p jest ustalona w oparciu od niestratyfikowany test log-rank dla różnic krzywych Kaplana-Meiera dla poszczególnych grup pacjentów. e P P Eksploracyjny punkt końcowy (PFS2). f P P Mediana jest zmienną jednoparametrową nie uwzględniającą cenzorowania. g h P P Najlepsza ocena rozstrzygającej odpowiedzi w czasie fazy leczenia w badaniu (dla każdej zdefiniowanej kategorii).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Data zakończenia zbierania danych = 24 maja 2013 r. P P Zakończenie zbierania danych w dniu 24 maja 2013 r.  Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, z kontynuacją w postaci leczenia podtrzymującego u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Bezpieczeństwo i skuteczność lenalidomidu zostało ocenione w wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu klinicznym fazy III (MM-015), z udziałem pacjentów w wieku 65 lat lub więcej, ze stężeniem kreatyniny w surowicy < 2,5 mg/dl. W badaniu porównano leczenie lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem (MPR) z kontynuacją w postaci leczenia podtrzymującego lenalidomidem lub bez tej kontynuacji, do progresji choroby, z leczeniem melfalanem i prednizonem przez nie więcej niż 9 cykli. Pacjenci zostali przydzieleni przez randomizację (1:1:1) do jednej z trzech grup.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjenci zostali poddani stratyfikacji ze względu na wiek (≤75 vs >75 lat) oraz stopień zaawansowania choroby (szpiczak stopnia I i II vs szpiczak stopnia III, zgodnie z międzynarodowym systemem stopniowania). Badanie to dotyczyło oceny leczenia skojarzonego MPR (melfalan 0,18 mg/kg doustnie w dniach 1. do 4. 28-dniowego cyklu; prednizon 2 mg/kg doustnie w dniach 1. do 4. powtarzanych 28- dniowych cykli; oraz lenalidomid 10 mg/dobę doustnie w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli) w leczeniu indukującym, do 9 cykli. Pacjenci, którzy ukończyli 9 cykli leczenia, lub którzy nie mogli ukończyć 9 cykli leczenia w związku z nietolerancją, przechodzili na leczenie podtrzymujące lenalidomidem, rozpoczynaną w dawce 10 mg doustnie w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli, do progresji choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu był czas przeżycia bez progresji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Łącznie 459 pacjentów zostało włączonych do badania, z czego 152 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy MPR+R, 153 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy MPR+p, a 154 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy MPp+p. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były zrównoważone we wszystkich trzech grupach; co istotne, około 50% pacjentów włączonych do badania w każdej z grup miało szpiczaka mnogiego stopnia III oraz klirens kreatyniny < 60 ml/min. Mediana wieku wynosiła 71 lat w grupach MPR+R oraz MPR+p oraz 72 lata w grupie MPp+p. Wyniki analizy PFS, PFS2 i OS przy odcięciu w kwietniu 2013, przy medianie czasu obserwacji dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli, 62,4 miesiąca, przedstawia Tabela 10. Tabela 10. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    MPR+R (N = 152)MPR+p (N = 153)MPp+p (N = 154)
    Określony przez badacza FPS (miesiące)
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)P P27,4(21,3; 35,0)14,3(13,2; 15,7)13,1(12,0; 14,8)
    HR [95% CI]; wartość p
    MPR+R vs MPp+p0,37 (0,27; 0,50); <0,001
    MPR+R vs MPR+p0,47 (0,35; 0,65); <0,001
    MPR+p vs MPp +p0,78 (0,60; 1,01); 0,059
    PFS2 (miesiące) ¤P
    Medianaa PFS2, miesiące (95% CI)P P39,7 (29,2; 48,4)27,8 (23,1; 33,1)28,8 (24,3; 33,8)
    HR [95% CI]; wartość p
    MPR+R vs MPp+p0,70 (0,54; 0,92); 0,009
    MPR+R vs MPR+p0,77 (0,59; 1,02); 0,065
    MPR+p vs MPp +p0,92 (0,71; 1,19); 0,051
    OS (miesiące)
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)P P55,9 (49,1; 67,5)51,9 (43,1; 60,6)53,9 (47,3; 64,2)
    HR [95% CI]; wartość p
    MPR + R vs MPp+p0,95 (0,70; 1,29); 0,736
    MPR+R vs MPR+p0,88 (0,65; 1,20); 0,43
    MPR+p vs MPp+p1,07 (0,79; 1,45); 0,67
    Okres obserwacji (miesiące)
    Mediana (min, maks): wszyscy pacjenci48,4 (0,8; 73,8)46,3 (0,5; 71,9)50,4 (0,5; 73,3)
    Określona przez badacza odpowiedź dla szpiczaka n (%)
    Odpowiedź całkowita30 (19,7)17 (11,1)9 (5,8)
    Odpowiedź częściowa90 (59,2)99 (64,7)75 (48,7)
    Choroba stabilna24 (15,8)31 (20,3)63 (40,9)
    Odpowiedź niemożliwa do oceny8 (5,3)4 (2,6)7 (4,5)
    Określony przez badacza czas utrzymywania się odpowiedzi (odpowiedź całkowita + częściowa) (miesiące)
    Medianaa (95% CI)P P26,5 (19,4; 35,8)12,4 (11,2; 13,9)12,0 (9,4; 14,5)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; M = melfalan; OS – przeżywalność ogółem; p = placebo; P = prednizon; R = lenalidomid ª Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. ¤ P P PFS2 (eksploracyjny punkt końcowy) został określony dla wszystkich pacjentów (populacja ITT), jako czas od randomizacji do rozpoczęcia leczenia trzeciego rzutu przeciw szpiczakowi, lub do śmierci wszystkich randomizowanych pacjentów. Wspierające badania dotyczące nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego Otwarte, randomizowane, wieloośrodkowe badanie fazy III (ECOG E4A03) zostało przeprowadzone z udziałem 445 pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim; 222 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/małe dawki deksametazonu, natomiast 223 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/zwykle stosowane dawki deksametazonu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjenci przydzieleni przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/zwykle stosowane dawki deksametazonu otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę, w dniach 1. do 21. co 28 dni, oraz deksametazon w dawce 40 mg/dobę w dniach 1. do 4., 9. do 12. oraz 17. do 20. co 28 dni w czasie pierwszych czterech cykli. Pacjenci przydzieleni przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/małe dawki deksametazonu otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę, w dniach 1. do 21. co 28 dni, oraz deksametazon w małej dawce 40 mg/dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. co 28 dni. W grupie lenalidomid/małe dawki deksametazonu, u 20 pacjentów (9,1%) przynajmniej raz doszło do przerwania podawania dawki w porównaniu do 65 pacjentów (29,3%) w grupie lenalidomid/zwykle stosowane dawki deksametazonu. W analizie post hoc obserwowano niższą śmiertelność w grupie otrzymującej lenalidomid/małe dawki deksametazonu na poziomie 6,8% (15/220), w porównaniu do grupy otrzymującej lenalidomid/normalne dawki deksametazonu 19,3% (43/223), wśród pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mediana czasu obserwacji wynosiła 72,3 tygodnia. Jednakże przy dłuższej obserwacji, różnica w przeżywalności ogółem na korzyść małych dawek deksametazonu ma tendencję do zmniejszania się. Szpiczak mnogi u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu zostały ocenione w dwóch wieloośrodkowych, randomizowanych, kontrolowanych badaniach klinicznych fazy III z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanych placebo, prowadzonych w grupach równoległych (badanie MM-009 i MM-010) z zastosowaniem leczenia lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem w porównaniu do samego deksametazonu u leczonych uprzednio pacjentów ze szpiczakiem mnogim. W grupie 353 pacjentów w badaniach MM-009 i MM-010 przyjmujących lenalidomid z deksametazonem, 45,6% było w wieku 65 lub więcej lat. W grupie 704 pacjentów ocenianych w badaniach MM-009 i MM-010, 44,6% było w wieku 65 lub więcej lat.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W obu badaniach pacjenci w grupie przyjmującej lenalidomid z deksametazonem (len/dex) zażywali 25 mg lenalidomidu doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. i identyczną kapsułkę placebo raz na dobę w dniach 22 do 28 każdego 28-dniowego cyklu. Pacjenci w grupie przyjmującej placebo i deksametazon (placebo/dex) zażywali 1 kapsułkę placebo w dniach od 1. do 28. każdego 28-dniowego cyklu. Pacjenci w obu grupach leczenia zażywali 40 mg deksametazonu doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4., 9. do 12. i 17. do 20. każdego 28-dniowego cyklu w trakcie pierwszych 4 cykli leczenia. Po pierwszych 4 cyklach leczenia dawka deksametazonu została zmniejszona do 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4. każdego 28-dniowego cyklu. W obu badaniach leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby. W obu badaniach dozwolone było dostosowanie dawki na podstawie wyników badań klinicznych i laboratoryjnych. Pierwszorzędowym punktem końcowym w obu badaniach był czas do progresji choroby (ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    TTP – time to progression ). Łącznie w badaniu MM-009 ocenie poddano 353 pacjentów; 177 w grupie len/dex i 176 w grupie placebo/dex, natomiast w badaniu MM-010 łącznie oceniano 351 pacjentów; 176 w grupie len/dex i 175 w grupie placebo/dex. W obu badaniach wyjściowa charakterystyka demograficzna i chorobowa były podobne w grupach len/dex i placebo/dex. Średni wiek obu populacji pacjentów wynosił 63 lata, stosunek kobiet do mężczyzn był podobny. Stan czynnościowy według skali ECOG ( Eastern Cooperative Oncology Group ) był porównywalny pomiędzy grupami, podobnie jak liczba i rodzaj uprzednio stosowanych schematów leczenia. Zaplanowane z góry analizy pośrednie w obu badaniach wykazały istotną statystycznie przewagę skojarzenia len/dex (p < 0,00001) nad samym deksametazonem w zakresie głównego punktu końcowego, TTP (mediana czasu trwania obserwacji – 98,0 tygodni). W obu badaniach istotnie większa była również częstość odpowiedzi całkowitej (ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CR – complete response ) i odpowiedzi ogółem w grupie len/dex w porównaniu do grupy placebo/dex. Wyniki tych analiz doprowadziły do odślepienia badań, aby umożliwić pacjentom w grupie placebo/dex otrzymywanie skojarzenia len/dex. Przeprowadzono przedłużoną analizę kontrolną dotyczącą skuteczności, przy medianie czasu obserwacji wynoszącej 130,7 tygodnia. W tabeli 11 podsumowano wyniki analiz kontrolnych dotyczących skuteczności – zbiorczo badania MM-009 i MM-010. W tej zbiorczej przedłużonej analizie kontrolnej, mediana TTP wyniosła 60,1 tygodnia (95% CI: 43,3; 73,1) u pacjentów leczonych len/dex (N = 353) w porównaniu do 20,1 tygodnia (95% CI: 17,7; 20,3) u pacjentów otrzymujących placebo/dex (N = 351). Mediana czasu przeżycia bez progresji wyniosła 48,1 tygodnia (95% CI: 36,4; 62,1) u pacjentów leczonych len/dex w porównaniu do 20,0 tygodni (95% CI: 16,1; 20,1) u pacjentów otrzymujących placebo/dex.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Średni czas trwania leczenia wynosił 44,0 tygodnie (min.: 0,1, maks.: 254,9) dla len/dex i 23,1 tygodnia (min.: 0,3, maks.: 238,1) dla placebo/dex. W obu badaniach istotnie większa pozostaje również częstość odpowiedzi całkowitej (CR), odpowiedzi częściowej (ang. PR – partial response ) i odpowiedzi ogółem (CR+PR) w ramieniu len/dex w porównaniu do ramienia placebo/dex. Mediana przeżywalności ogółem w przedłużonej analizie kontrolnej zbiorczej obu badań wynosi 164,3 (95% CI: 145,1; 192,6) tygodnia dla pacjentów leczonych len/dex w porównaniu do 136,4 tygodnia (95% CI: 113,1; 161,7) u pacjentów otrzymujących placebo/dex. Pomimo że 170 z 351 pacjentów randomizowanych do grupy placebo/dex otrzymywało lenalidomid po wystąpieniu progresji lub po odślepieniu badań, zbiorcza analiza przeżywalności ogółem wykazała istotnie statystycznie większą przeżywalność w grupie len/dex w porównaniu do grupy placebo/dex (HR = 0,833; 95% CI = [0,687; 1,009], p = 0,045). Tabela 11.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Podsumowanie wyników przedłużonych analiz kontrolnych dotyczących skuteczności do chwili zakończenia zbierania danych (ang. cut-off date) — zbiorczo badania MM-009 i MM-010 (zakończenie zbierania danych odpowiednio 23 lipca 2008 r. i 2 marca 2008 r.)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Punkt końcowylen/dex (N = 353)placebo/dex (N = 351)
    Czas do zdarzeniaHR [95% CI], wartość paP
    Czas do progresji60,1 [44,3;20,1 [17,7;0,350 [0,287; 0,426],
    Mediana [95% CI], tygodnie73,1]20,3]p < 0,001
    Czas przeżycia bez progresjiMediana [95% CI], tygodnie48,1[36,4; 62,1]20,0[16,1; 20,1]0,393 [0,326; 0,473]p < 0,001
    Przeżywalność ogółem164,3 [145,1;136,4 [113,1;0,833 [0,687; 1,009]
    Mediana [95% CI], tygodnie192,6]161,7]p = 0,045
    Wskaźnik przeżycia
    1-rocznego ogółem82%75%
    Współczynnik odpowiedziIloraz szans [95% CI], wartość pbP
    Odpowiedź ogółem [n, %]212 (60,1)75 (21,4)5,53 [3,97; 7,71], p < 0,001
    Odpowiedź całkowita [n, %]58 (16,4)11 (3,1)6,08 [3,13; 11,80], p < 0,001
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    a P P Dwustronny test log-rank porównujący krzywe przeżycia pomiędzy leczonymi grupami. b P P Dwustronny test chi-kwadrat z korektą na ciągłość. Zespoły mielodysplastyczne Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lenalidomidu oceniono u pacjentów z anemią zależną od przetoczeń, której występowanie jest powiązane z zespołami mielodysplastycznymi o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, z delecją 5q wraz z innymi nieprawidłowościami cytogenetycznymi lub bez nich, w dwóch głównych badaniach: wieloośrodkowym, randomizowanym, trójramiennym badaniu fazy III z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo, porównującym dwie dawki lenalidomidu podawanego doustnie (10 mg i 5 mg) z placebo (MDS-004), oraz wieloośrodkowym, jednoramiennym, otwartym badaniu fazy II dotyczącym lenalidomidu (10 mg) (MDS-003). Przedstawione poniżej wyniki dotyczą zgodnej z zamiarem leczenia (ang. ITT – intent-to-treat ) populacji pacjentów, którzy uczestniczyli w badaniach MDS-003 oraz MDS-004.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Grupa pacjentów z izolowaną delecją 5q została również przedstawiona osobno. W badaniu MDS-004, w którym 205 pacjentów równo podzielonych za pomocą randomizacji na grupy przyjmujące lenalidomid w dawce 10 mg lub 5 mg lub placebo, pierwszorzędowa analiza skuteczności opierała się na porównaniu odsetka przypadków niezależnych od przetoczeń w grupie przyjmującej lenalidomid w dawce 10 mg i 5 mg, w porównaniu do grupy przyjmującej placebo (faza podwójnie zaślepiona od 16 do 52 tygodni oraz otwarta do 156 tygodni). U pacjentów, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 16 tygodni od rozpoczęcia leczenia, leczenie zostało przerwane. Pacjenci, u których wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych mogli kontynuować leczenie do momentu nawrotu objawów ze strony komórek erytroidalnych, nawrotu choroby lub wystąpienia toksyczności na nieakceptowalnym poziomie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    U pacjentów, którzy początkowo otrzymywali placebo lub lenalidomid w dawce 5 mg, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 16 tygodni od rozpoczęcia leczenia, możliwa była zmiana leczenia z placebo na lenalidomid w dawce 5 mg lub kontynuacja leczenia lenalidomidem w wyższych dawkach (z 5 mg na 10 mg). W badaniu MDS-003, w którym 148 pacjentów otrzymywało lenalidomid w dawce 10 mg, pierwszorzędowa analiza skuteczności opierała się na ocenie skuteczności leczenia lenalidomidem w zakresie poprawy funkcjonowania układu hematopoetycznego u pacjentów z zespołem mielodysplastycznym o niskim lub pośrednim-1 ryzyku. Tabela 12. Podsumowanie wyników dotyczących skuteczności – badania MDS-004 (faza podwójnie zaślepiona) oraz MDS-003, populacja ITT
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Punkt końcowyMDS-004 N = 205MDS-003 N = 148
    10 mg†PN = 695 mg††PN = 69Placebo* N = 6710 mgN = 148
    Niezależność od przetoczeń(≥ 182 dni) #P38 (55,1%)24 (34,8%)4 (6,0%)86 (58,1%)
    Niezależność od przetoczeń (≥ 56 dni) #P42 (60,9%)33 (47,8%)5 (7,5%)97 (65,5%)
    Mediana czasu do niezależności odprzetoczeń (tygodnie)4,64,10,34,1
    Mediana trwania niezależności od przetoczeń (tygodnie)NR∞PNRNR114,4
    Mediana zwiększenia się stężenia Hgb, g/dl6,45,32,65,6
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    † Pacjenci leczeni lenalidomidem w dawce 10 mg przez 21 dni 28-dniowych cykli. †† Pacjenci leczeni lenalidomidem w dawce 5 mg przez 28 dni 28-dniowych cykli. * Większość pacjentów przyjmujących placebo przerwała leczenie w podwójnie zaślepionej fazie badania z powodu braku skuteczności leczenia po 16 tygodniach, przed wejściem do fazy otwartej. # P P Związane ze zwiększeniem się stężenia Hgb ≥ 1 g/dl. ∞ Nie osiągnięto (tj. mediana nie została osiągnięta). W badaniu MDS-004, znacząco większy odsetek pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi osiągnął pierwszorzędowy punkt końcowy niezależności od przetoczeń (>182 dni) przy podawaniu lenalidomidu w dawce 10 mg, w porównaniu do pacjentów przyjmujących placebo (55,1% vs. 6,0%). Spośród 47 pacjentów z nieprawidłowością genetyczną w postaci izolowanej delecji 5q, którzy byli leczeni lenalidomidem w dawce 10 mg, 27 pacjentów (57,4%) uzyskało niezależność od przetoczeń w zakresie liczby czerwonych krwinek.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mediana czasu do niezależności od przetoczeń w grupie przyjmującej lenalidomid w dawce 10 mg wynosiła 4,6 tygodnia. Mediana trwania niezależności od przetoczeń nie została osiągnięta w żadnej z leczonych grup, ale powinna być większa niż 2 lata w przypadku pacjentów leczonych lenalidomidem. Mediana zwiększenia się stężenia hemoglobiny (Hgb) od punktu początkowego w grupie leczonej lenalidomidem w dawce 10 mg wynosiła 6,4 g/dl. Do dodatkowych punktów końcowych w badaniu zaliczano odpowiedź cytogenetyczną (w grupie przyjmującej produkt w dawce 10 mg obserwowano znaczną lub niewielką odpowiedź cytogenetyczną odpowiednio u 30,0% i 24,0% pacjentów), ocenę zależnej od zdrowia jakości życia oraz progresję do ostrej białaczki szpikowej. Wyniki odpowiedzi cytogenetycznej i oceny zależnej od zdrowia jakości życia były spójne z wynikami uzyskanymi w analizie pierwszorzędowego punktu końcowego i wykazywały wyższość leczenia lenalidomidem od podawania placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W badaniu MDS-003 duży odsetek pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi przyjmujących lenalidomid w dawce 10 mg (58,1%) osiągnął niezależność od przetoczeń (>182 dni). Mediana czasu do niezależności od przetoczeń wyniosła 4,1 tygodnia. Mediana czasu trwania niezależności od przetoczeń wyniosła 114,4 tygodni. Mediana zwiększenia się stężenia hemoglobiny wynosiła 5,6 g/dl. Znaczna lub niewielka odpowiedź cytogenetyczna była obserwowana odpowiednio u 40,9% i 30,7% pacjentów. Duża część pacjentów włączonych do badania MDS-003 (72,9%) oraz MDS-004 (52,7%) otrzymała wcześniej leki stymulujące erytropoezę. Chłoniak z komórek płaszcza Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lenalidomidu oceniano u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza w wieloośrodkowym, randomizowanym, otwartym badaniu fazy II, w porównaniu do monoterapii lekiem z wyboru badacza, u pacjentów z opornością na ostatnio stosowane leczenie, lub u których doszło do wznowy od jednego do trzech razy (badanie MCL-002).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Do badania włączono pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z histologicznie potwierdzonym chłoniakiem z komórek płaszcza, u których rozmiar guza można było zmierzyć za pomocą tomografii komputerowej. Pacjenci musieli być poddani wcześniej leczeniu z zastosowaniem co najmniej jednego schematu chemioterapii. Ponadto, pacjenci w chwili włączenia do badania nie mogli kwalifikować się do intensywnej chemioterapii i (lub) przeszczepu. Pacjentów randomizowano w stosunku 2:1, odpowiednio do grupy otrzymującej lenalidomid i do grupy kontrolnej. Leczenie z wyboru badacza dobierane było przed randomizacją i obejmowało stosowanie w monoterapii: chlorambucylu, cytarabiny, rytuksymabu, fludarabiny lub gemcytabiny. Lenalidomid podawano doustnie w dawce 25 mg raz na dobę, przez pierwszych 21 dni (D1 do D21) każdego powtarzanego 28-dniowego cyklu, aż do uzyskania poprawy lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjenci z umiarkowaną niewydolnością nerek mieli otrzymywać mniejszą dawkę inicjującą lenalidomidu 10 mg raz na dobę, w identycznym schemacie. Profil demograficzny w chwili rozpoczęcia badania był porównywalny pomiędzy grupą otrzymującą lenalidomid i grupą kontrolną. W obydwu populacjach mediana wieku pacjentów wynosiła 68,5 lat z porównywalnym odsetkiem kobiet i mężczyzn. Stopień sprawności w skali ECOG był porównywalny dla obydwóch grup, podobnie jak ilość zastosowanych dotychczas schematów leczenia. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania MCL-002 w ocenie skuteczności był czas przeżycia bez progresji (ang. PFS – progression-free survival ). Wyniki dotyczące skuteczności w populacji ITT oceniane były przez niezależny komitet oceniający (ang. IRC – Independent Review Committee ) i zostały przedstawione poniżej w Tabeli 13. Tabela 13. Podsumowanie wyników dotyczących skuteczności – badanie MCL-002, populacja ITT
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    LenalidomidGrupa kontrolna
    N = 170N = 84
    PFSPFS, medianaa [95% CI]b (tygodnie)P P P PeSekwencyjny wskaźnik ryzyka [95% CI]PeSekwencyjny test log-rank, wartość pP37,6 [24,0; 52,6]22,7 [15,9; 30,1]
    0,61 [0,44; 0,84]0,004
    Odpowiedź na leczeniea, n (%)P POdpowiedź całkowita (CR)8 (4,7)0 (0,0)
    Odpowiedź częściowa (PR) Choroba stabilna (SD)bPProgresja choroby (PD) Nie oceniono/brak danych60 (35,3)50 (29,4)34 (20,0)18 (10,6)9 (10,7)44 (52,4)26 (31,0)5 (6,0)
    Odsetek odpowiedzi ogółem (CR, CRu, PR),n (%) [95% CI]cPewartość pP68 (40,0) [32,58; 47,78]9 (10,7)d [5,02; 19,37]P P
    < 0,001
    Odsetek odpowiedzi całkowitych (CR, CRu), n (%) [95% CI]cPewartość pP8 (4,7) [2,05; 9,06]0 (0,0) [95,70; 100,00]
    0,043
    Czas utrzymania się odpowiedzi, medianaaPP[95% CI] (tygodnie)69,6 [41,1; 86,7]45,1 [36,3; 80,9]
    Przeżywalność ogółemHR [95% CI]cPTest log-rank, wartość p0,89 [0,62; 1,28]0,520
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; CCR = wskaźnik odpowiedzi pełnych; CR = odpowiedź pełna; CRu = odpowiedź pełna niepotwierdzona; DMC = Data Monitoring Committee ; ITT = intent-to-treat; MIPI = wskaźnik prognostyczny dla chłoniaka z komórek płaszcza; NA = nie dotyczy; PFS = czas przeżycia bez progresji; SCT = przeszczep komórek macierzystych; SE = błąd standardowy. a P P Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. b P P Zakres obliczony jako 95% przedział ufności dla mediany czasu przeżycia. c P P Wartość średnia i mediana to zmienne jednoparametrowe nieuwzględniające cenzorowania. d P P Do zmiennych stratyfikacji należały: czas od rozpoznania do podania pierwszej dawki (< 3 lata oraz ≥ 3 lata), czas od ostatniego leczenia ogólnoustrojowego przeciwchłoniakowego do podania pierwszej dawki (< 6 miesięcy oraz ≥ 6 miesięcy), wcześniejszy SCT (tak lub nie), oraz wskaźnik MIPI na początku badania (niskie, przeciętne, i wysokie ryzyko).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    e P P Test sekwencyjny w oparciu o średnią ważoną parametrów statystycznych testu log-rank, z zastosowaniem niestratyfikowanego testu log-rank dla przykładowego wzrostu i niestratyfikowanego testu log-rank pierwotnej analizy. Wagi zostały określone na podstawie zaobserwowanych zdarzeń w czasie, gdy odbywało się trzecie spotkanie DMC, oraz na podstawie różnicy pomiędzy zaobserwowanymi a spodziewanymi zdarzeniami w czasie przeprowadzania pierwotnej analizy. Podano związany z tym sekwencyjny wskaźnik ryzyka oraz odpowiadający 95% CI. W badaniu MCL-002, w populacji ITT wystąpił znaczący, ogólny wzrost liczby zgonów w ciągu 20 tygodni w grupie otrzymującej lenalidomid – 22/170 (13%) w porównaniu do 6/84 (7%) w grupie kontrolnej. Wśród pacjentów z dużym rozmiarem guza wartości te wynosiły odpowiednio 16/81 (20%) i 2/28 (7%) (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Chłoniak grudkowy AUGMENT – CC-5013-NHL-007 Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem w porównaniu z rytuksymabem w skojarzeniu z placebo oceniano u pacjentów z nawrotowym/opornym na leczenie iNHL, w tym FL w wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu fazy III z grupą kontrolną, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby (CC-5013-NHL-007 [AUGMENT]). Ogółem 358 pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzonym histologicznie MZL bądź FL stopnia 1, 2 lub 3a (z fenotypem CD20+ potwierdzonym za pomocą cytometrii przepływowej lub badania histochemicznego) według oceny badacza lub miejscowego histopatologa, poddano randomizacji w stosunku 1:1. Pacjenci otrzymali uprzednio co najmniej jedną ogólnoustrojową chemioterapię, immunoterapię lub chemoimmunoterapię. Lenalidomid podawano doustnie w dawce 20 mg raz na dobę przez pierwszych 21 dni powtarzanych 28-dniowych cykli, przez 12 cykli lub do wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Dawka P P rytuksymabu wynosiła 375 mg/m 2 co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu od cyklu 2. do 5. Wszystkie obliczenia dawek rytuksymabu opierały się na powierzchni ciała pacjenta (ang. BSA – body surface area ) i wykorzystywano w nich rzeczywistą masę ciała pacjenta. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były podobne w obu grupach leczenia. Celem pierwszorzędowym badania było porównanie skuteczności lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem oraz rytuksymabu w skojarzeniu z placebo u pacjentów z nawrotowym/opornym na leczenie FL stopnia 1, 2 lub 3a bądź MZL. Skuteczność ustalano na podstawie PFS jako pierwszorzędowym punkcie końcowym. Ocen dokonywał niezależny komitet oceny (ang. IRC – independent review committee ) z zastosowaniem kryteriów Międzynarodowej Grupy Roboczej (ang. IWG – International Working Group ) z 2007 r., lecz bez oceny wyników pozytonowej tomografii emisyjnej (ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    PET – positron emission tomography ). Celami drugorzędowymi badania były porównanie bezpieczeństwa stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem oraz rytuksymabu w skojarzeniu z placebo. Do dodatkowych celów drugorzędowych należały porównanie skuteczności rytuksymabu w skojarzeniu z lenalidomidem oraz rytuksymabu w skojarzeniu z placebo z zastosowaniem następujących dodatkowych parametrów skuteczności: Odsetek odpowiedzi ogółem (ang. ORR – overall response rate ), odsetek CR i czas trwania odpowiedzi (ang. DoR – duration of response ) według kryteriów IWG z 2007 r. bez oceny PET i OS. Zgodnie z wynikami uzyskanymi w populacji ogólnej, w tym u pacjentów z FL i MZL, przy medianie czasu obserwacji równej 28,3 miesiąca w badaniu osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy w postaci PFS, przy czym wskaźnik ryzyka (ang. HR – hazard ratio ) (95-proc. przedział ufności [ang. CI – confidence interval ]) wynosił 0,45 (0,33; 0,61); wartość p < 0,0001.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wyniki dotyczące skuteczności w populacji z chłoniakiem grudkowym przedstawiono w tabeli 14. Tabela 14. Podsumowanie danych dotyczących skuteczności u pacjentów z chłoniakiem grudkowym – badanie CC-5013-NHL-007
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    FL(N = 295)
    Lenalidomidi rytuksymab (N = 147)Placebo i rytuksymab (N = 148)
    Czas przeżycia bez progresji (PFS) (zasady cenzurowania danych wg EMA)
    Mediana PFSa (95% CI) (miesiące)P P39,413,8
    (25,1; NE)(11,2; 16,0)
    HR [95% CI]0,40 (0,29; 0,55)bP
    wartość p< 0,0001cP
    Obiektywna odpowiedźd (CR + PR), n (%)
    (IRC, IWGRC z 2007 r.) 95% CIfP118 (80,3)(72,9; 86,4)82 (55,4)(47,0; 63,6)
    Odpowiedź całkowitad, n (%)
    (IRC, IWGRC z 2007 r.) 95% CIf51 (34,7)(27,0; 43,0)29 (19,6)(13,5; 26,9)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    FL(N = 295)
    Lenalidomidi rytuksymab (N = 147)Placebo i rytuksymab (N = 148)
    Czas trwania odpowiedzid (mediana)P P(miesiące)95% CIaP36,6(24,9, NE)15,5(11,2; 25,0)
    Przeżywalność ogółemd,e (OS)P P
    Odsetek OS po 5 latach, n (%) 95% CI126 (85,9)(78,6; 89,5)114 (77,0)(68,9; 83,3)
    HR [95% CI]P0,49 (0,28; 0,85)bP
    Okres obserwacji
    Mediana czasu trwania obserwacji (min., maks.) (miesiące)67,81(0,5; 89,3)65,72(0,6; 90,9)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    a P P Mediana oszacowana z zastosowaniem analizy Kaplana-Meiera. b P P Wartości wskaźnika ryzyka i przedziału ufności oszacowano w oparciu o niestratyfikowany model proporcjonalnego ryzyka Coxa. c P P Wartość p w oparciu o test log-rank. d P P W przypadku drugorzędowych i eksploracyjnych punktów końcowych nie badano poziomu istotności (α). e 2 P P W okresie obserwacji o medianie czasu trwania 66,14 miesiąca zaobserwowano 19 zgonów w grupie R P P i 38 zgony w grupie kontrolnej. f P P Dokładny przedział ufności dla rozkładu dwumianowego. Chłoniak grudkowy u pacjentów opornych na rytuksymab MAGNIFY – CC-5013-NHL-008 Do początkowego okresu leczenia obejmującego 12 cykli skojarzenia lenalidomidu i rytuksymabu włączono ogółem 232 pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzonym histologicznie FL (stopnia 1, 2 lub 3a bądź MZL) według oceny badacza lub miejscowego histopatologa.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjentów, u których osiągnięto CR/CRu, PR lub SD na koniec okresu leczenia indukcyjnego, poddano randomizacji i włączono do okresu leczenia podtrzymującego. Wszyscy pacjenci włączeni do badania musieli być wcześniej leczeni z zastosowaniem co najmniej jednej ogólnoustrojowej opcji leczenia przeciwszpiczakowego. W odróżnieniu od badania NHL-007 do badania NHL-008 włączano pacjentów opornych na leczenie rytuksymabem (brak odpowiedzi lub nawrót w ciągu 6 miesięcy leczenia rytuksymabem) lub podwójnie opornych na leczenie rytuksymabem i chemioterapią. P P W okresie leczenia indukcyjnego lenalidomid w dawce 20 mg podawano w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli lub do wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności, wycofania zgody bądź progresji choroby. Dawka rytuksymabu wynosiła 375 mg/m 2 co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu co drugiego 28-dniowego cyklu (cykle 3., 5., 7., 9. i 11.), przez maksymalnie 12 cykli leczenia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wszystkie obliczenia dawek rytuksymabu opierały się na powierzchni ciała (BSA) oraz rzeczywistej masie ciała pacjenta. Przedstawione dane pochodzą z analizy okresowej dotyczącej okresu leczenia indukcyjnego bez grupy kontrolnej. Skuteczność ustalono w oparciu o ORR według najlepszej odpowiedzi w ramach pierwszorzędowego punktu końcowego z zastosowaniem zmodyfikowanych Kryteriów Oceny Odpowiedzi Międzynarodowej Grupy Roboczej (ang. IWGRC – International Working Group Response Criteria ) z 1999 r. Celem drugorzędowym była ocena innych parametrów skuteczności, takich jak DoR. Tabela 15. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności (okres leczenia indukcyjnego) – badanie CC-5013-NHL-008
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wszyscy pacjenciPacjenci z FL
    Ogółem N = 187aPOporni na leczenie rytuksymabem: TakN = 77Oporni na leczenie rytuksymabem: NieN = 110Ogółem N = 148Oporni na leczenie rytuksymabem: TakN = 60Oporni na leczenie rytuksymabem: NieN = 88
    ORR, n (%)12745 (58,4)82 (75,2)10435 (58,3)69 (79,3)
    (CR + CRu + PR)(67,9)(70,3)
    CRR, n (%)79 (42,2)27 (35,1)52 (47,7)6220 (33,3)42 (48,3)
    (CR + Cru)(41,9)
    Liczba osób wykazujących odpowiedźN = 127N = 45N = 82N = 104N = 35N = 69
    Odsetek93,090,494,594,396,093,5
    pacjentów z DoRbP P(85,1;(73,0; 96,8)(83,9; 98,2)(85,5;(74,8; 99,4)(81,0; 97,9)
    ≥ 6 miesięcy (95%96,8)97,9)
    CI)c
    Odsetek79,173,382,479,573,981,7
    pacjentów z DoRbP P(67,4;(51,2; 86,6)(67,5; 90,9)(65,5;(43,0; 89,8)(64,8; 91,0)
    ≥ 12 miesięcy87,0)88,3)
    (95% CI)c
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; DOR = czas trwania odpowiedzi; FL = chłoniak grudkowy. a P P Populacją ocenianą w analizie pierwszorzędowego punktu końcowego jest populacja kwalifikująca się do oceny leczenia indukcyjnego (ang. IEE – induction efficacy evaluable ). b P P Czas trwania odpowiedzi definiuje się jako czas (w miesiącach) od początkowej odpowiedzi na leczenie (co najmniej PR) do udokumentowanej progresji choroby lub zgonu, zależnie od tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej. c P P Statystyki obliczone metodą Kaplana-Meiera. 95% CI oparto na wzorze Greenwooda. Uwagi: Analizę wykonano tylko w odniesieniu do pacjentów, u których osiągnięto PR lub lepszą odpowiedź po dacie podania pierwszej dawki leczenia indukcyjnego i przed zastosowaniem jakiegokolwiek leczenia w okresie leczenia podtrzymującego lub dowolnego leczenia przeciwszpiczakowego w okresie leczenia indukcyjnego. Wartość procentowa jest oparta na całkowitej liczbie osób wykazujących odpowiedź.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków (EMA) przyznała właściwe dla produktu Revlimid zwolnienie z obowiązku dołączania wyników mające zastosowanie do wszystkich podgrup populacji dzieci i młodzieży w leczeniu nowotworów dojrzałych limfocytów B (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne 10T Lenalidomid ma asymetryczny atom węgla i dlatego też może występować w czynnych optycznie postaciach S(-) i R(+). Lenalidomid jest produkowany jako mieszanina racemiczna. Lenalidomid zwykle rozpuszcza się lepiej w rozpuszczalnikach organicznych, ale wykazuje największą rozpuszczalność w 0,1 N roztworze HCl. Wchłanianie Lenalidomid ulegał szybkiemu wchłanianiu po podaniu doustnym na czczo zdrowym ochotnikom, przy czym maksymalne stężenie w osoczu występowało po 0,5 do 2 godzin od podania. U pacjentów, jak również u zdrowych ochotników, stężenie maksymalne (C R max R ) i pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) zwiększają się proporcjonalnie do rosnącej dawki. Wielokrotne dawkowanie nie powoduje znaczącej kumulacji produktu leczniczego. Względne stężenia enancjomerów S(-) i R(+) lenalidomidu w osoczu wynoszą w przybliżeniu odpowiednio 56% i 44%.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    U zdrowych ochotników równoczesne spożywanie posiłków o wysokiej zawartości tłuszczu i posiłków wysokokalorycznych obniża wchłanianie leku, co powoduje około 20% obniżenie powierzchni pod krzywą stężenia w czasie (AUC) oraz 50% obniżenie wartości C R max R w osoczu. Jednakże w głównych badaniach klinicznych przeprowadzonych dla celów rejestracyjnych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i zespołami mielodysplastycznymi, w których oszacowano skuteczność oraz bezpieczeństwo lenalidomidu, produkt leczniczy podawany był bez uwzględnienia przyjmowania pokarmu. W związku z tym, lenalidomid może być podawany z jedzeniem lub bez jedzenia. Badanie populacyjne dotyczące farmakokinetyki wykazało, że szybkość wchłaniania lenalidomidu po podaniu doustnym jest podobna u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, z zespołami mielodysplastycznymi i z chłoniakiem z komórek płaszcza.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Dystrybucja P P Stopień wiązania ( 14 C)-lenalidomidu in vitro z białkami osocza było niskie i wynosiło średnio 23% u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i 29% u zdrowych ochotników. Lenalidomid obecny jest w spermie ludzkiej (< 0,01% dawki) po podaniu 25 mg/dobę i jest niewykrywalny w spermie zdrowego mężczyzny po 3 dniach od zakończenia podawania mu substancji (patrz punkt 4.4). Metabolizm i eliminacja Wyniki badań in vitro metabolizmu u ludzi wskazują, że lenalidomid nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450. Dane te wskazują, że podawanie lenalidomidu z produktami leczniczymi hamującymi enzymy cytochromu P450 nie powinno powodować metabolicznych interakcji produktów leczniczych u ludzi. Wyniki badań in vitro wskazują, że lenalidomid nie ma działania hamującego na CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A lub UGT1A1.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    W związku z tym, wystąpienie jakichkolwiek klinicznie istotnych interakcji przy jednoczesnym podawaniu lenalidomidu oraz substratów tych enzymów jest mało prawdopodobne. Wyniki badań in vitro wskazują, że lenalidomid nie jest substratem dla białka oporności raka piersi (ang. BCRP – breast cancer resistance protein ), transporterów MRP1, MRP2 oraz MRP3 z rodziny białek oporności wielolekowej (ang. MPR – multidrug resistance protein ), transporterów anionów organicznych OAT1 oraz OAT3 (ang . OAT – organic anion transporters ), polipeptydu transportującego aniony organiczne 1B1 (ang. OAT1B1 – organic anion transporting polypeptide 1B1 ), transporterów kationów organicznych (ang . OCT – organic cation transporters ) OCT1 oraz OCT2, białka 57T ekstruzji wielolekowej i toksyn 57T MATE1 (ang. MATE – multidrug and toxin extrusion protein ) oraz transporterów kationów organicznych (ang. OCTN – organic cation transporters novel ) OCTN1 i OCTN2.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Wyniki badań in vivo wskazują, że lenalidomid nie ma działania hamującego na pompę eksportującą sole kwasów żółciowych (ang. BSEP – bile salt export pump ), BCRP, MRP2, OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3 oraz OCT2. Większość lenalidomidu wydalana jest z moczem. Udział wydalania nerkowego w wydalaniu całkowitym wynosił 90%, natomiast 4% lenalidomidu wydalane było w kale. Lenalidomid jest metabolizowany w niewielkim zakresie, jako że 82% dawki zostaje wydalone w niezmienionej postaci z moczem. Hydroksy-lenalidomid oraz N-acetylo-lenalidomid stanowią odpowiednio 4,59% oraz 1,83% wydalonej dawki. Klirens nerkowy lenalidomidu przekracza szybkość filtracji kłębuszkowej, i w związku z tym, przynajmniej częściowo, jest on wydalany aktywnie. U zdrowych ochotników po podaniu dawek 5 do 25 mg/dobę, okres półtrwania w osoczu wynosi około 3 godziny i mieści się w zakresie od 3 do 5 godzin u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi lub z chłoniakiem z komórek płaszcza.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Osoby w podeszłym wieku Nie przeprowadzono badań klinicznych mających na celu ustalenie farmakokinetyki lenalidomidu u osób w podeszłym wieku. Do badań populacyjnych dotyczących farmakokinetyki włączone zostały osoby w wieku od 39 do 85 lat. Badania te wykazały, że klirens lenalidomidu nie jest zależny od wieku (ekspozycja na lek w osoczu). Ze względu na większe prawdopodobieństwo występowania zmniejszenia czynności nerek u pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane byłoby kontrolowanie czynności nerek. Niewydolność nerek Badania dotyczące farmakokinetyki lenalidomidu przeprowadzono na grupie osób z niewydolnością nerek związaną ze schorzeniami innymi niż nowotwory. W badaniu wykorzystane zostały dwie metody oceny czynności nerek: klirens kreatyniny w moczu mierzony w ciągu 24 godzin oraz klirens kreatyniny szacowany na podstawie wzoru Cockcrofta-Gaulta.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Uzyskane wyniki wskazują, że wraz z pogorszeniem czynności nerek (< 50 ml/min) następuje proporcjonalne zmniejszenie się całkowitego klirensu lenalidomidu, co prowadzi do zwiększenia AUC. AUC było większe około 2,5-, 4- lub 5-krotnie odpowiednio u osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i z chorobą nerek w fazie końcowej, w porównaniu do grupy łączonej osób z prawidłową czynnością nerek i osób z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Okres półtrwania lenalidomidu wydłuża się z około 3,5 godziny u osób z klirensem kreatyniny > 50 ml/min do ponad 9 godzin u osób ze zmniejszoną rezerwą czynnościową nerek < 50 ml/min. Jednakże zaburzenia czynności nerek nie zmienia wchłaniania lenalidomidu po podaniu doustnym. Wartość C R max R była podobna u osób zdrowych oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Około 30% produktu leczniczego zostało usunięte z organizmu podczas pojedynczej 4-godzinnej dializy.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Zalecane dostosowanie dawek u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zostało opisane w punkcie 4.2. Niewydolność wątroby Do badań populacyjnych dotyczących farmakokinetyki włączone zostały osoby z łagodną niewydolnością wątroby (N = 16, bilirubina całkowita >1 do ≤1,5 × GGN lub AST > GGN). Wykazano, że łagodna niewydolność wątroby nie wpływa na klirens lenalidomidu (ekspozycję na lek w osoczu). Nie są dostępne dane dotyczące pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby. Inne czynniki wewnętrzne Badania populacyjne dotyczące farmakokinetyki wykazały, że masa ciała (33 – 135 kg), płeć, rasa oraz rodzaj nowotworu (szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne lub chłoniak z komórek płaszcza) nie mają istotnego klinicznie wpływu na klirens lenalidomidu u dorosłych pacjentów.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badanie nad rozwojem zarodkowo-płodowym przeprowadzono u małp, którym podawano lenalidomid w dawkach od 0,5 do 4 mg/kg/dobę. Wyniki badania wskazują, że lenalidomid powodował zewnętrzne wady wrodzone włącznie z atrezją odbytu oraz wady wrodzone kończyn górnych i dolnych (kończyny zgięte, skrócone, wadliwie rozwinięte, o braku rotacji z (lub) bez części kończyny, oligo- i (lub) polidaktylia) u potomstwa samic małp, którym substancję czynną podawano w trakcie ciąży. U pojedynczych płodów obserwowano również różnorodny wpływ na trzewia (odbarwienie, czerwone ogniska na różnych narządach, obecność niewielkiej bezbarwnej masy tkankowej powyżej zastawki przedsionkowo-komorowej, mały pęcherzyk żółciowy, wadliwie rozwinięta przepona). Stosowanie lenalidomidu może powodować wystąpienie ostrej toksyczności, minimalne dawki letalne po podaniu doustnym wynosiły > 2 000 mg/kg/dobę u gryzoni.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Wielokrotne podawanie doustne dawek 75, 150 i 300 mg/kg/dobę u szczurów przez maksymalnie 26 tygodni spowodowało odwracalne, związane z leczeniem zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych w przypadku wszystkich 3 dawek, bardziej zaznaczone u samic. Poziom, przy którym nie obserwuje się działań niepożądanych (poziom NOAEL) określono na poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi wartość około 25-razy większą niż dobowa ekspozycja u ludzi oceniana na podstawie wartości AUC. Wielokrotne podawanie doustne dawek 4 i 6 mg/kg/dobę u małp przez maksymalnie 20 tygodni prowadziło do śmiertelności i znacznej toksyczności (znaczna utrata masy ciała, zmniejszenie liczby krwinek białych i czerwonych oraz płytek, krwotok wielonarządowy, zapalenie przewodu pokarmowego, atrofia układu chłonnego i szpiku kostnego).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Wielokrotne podawanie doustne dawek 1 i 2 mg/kg/dobę u małp przez maksymalnie 1 rok spowodowało odwracalne zmiany w komórkowości szpiku kostnego, niewielki spadek stosunku komórek mieloidalnych/erytroidalnych oraz atrofię grasicy. Obserwowano łagodne zmniejszenie liczby krwinek białych przy dawce 1 mg/kg/dobę, odpowiadającej w przybliżeniu tej samej dawce u ludzi obliczanej przez porównania wartości AUC. Badania mutagenności prowadzone in vitro (mutacje bakterii, limfocyty ludzkie, komórki chłoniaka myszy, transformacja komórek zarodkowych chomika syryjskiego) oraz in vivo (mikrojąderka komórkowe szczura) ujawniły brak działania mutagennego leku na poziomie genowym i chromosomalnym. Nie przeprowadzono badań karcynogenności lenalidomidu. Badania toksyczności w okresie rozwojowym zostały wcześniej przeprowadzone u królików. W tych badaniach królikom podano doustnie lenalidomid w dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Brak płata środkowego płuc obserwowano przy dawce 10 i 20 mg/kg/dobę, z zależnością od wielkości dawki, a przemieszczenie nerek obserwowano przy dawce 20 mg/kg/dobę. Chociaż efekty te występowały przy dawkach toksycznych dla matek, mogą być przypisane bezpośredniemu działaniu leku. Przy dawkach 10 i 20 mg/kg/dobę obserwowano również zmienność w obrębie tkanek miękkich i szkieletu płodów.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Zawartość kapsułki Laktoza bezwodna Celuloza mikrokrystaliczna Kroskarmeloza sodowa Magnezu stearynian Otoczka kapsułki Revlimid 2,5 mg / 10 mg / 20 mg kapsułki twarde Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Indygokarmin (E132) Żelaza tlenek żółty (E172) Revlimid 5 mg / 25 mg kapsułki twarde Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Żelaza tlenek żółty (E172) Revlimid 15 mg Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Indygokarmin (E132) Atrament nadruku Szelak Glikol propylenowy (E1520) Żelaza tlenek czarny (E172) Potasu wodorotlenek 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry wykonane z polichlorku winylu (PCW) / polichlorotrifluoroetylenu (PCTFE) / folii aluminiowej, zawierające 7 twardych kapsułek. Revlimid 2,5 mg / 5 mg / 7,5 mg / 10 mg / 15 mg/ 20 mg / 25 mg kapsułki twarde Wielkość opakowania: 7 lub 21 kapsułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Kapsułek nie wolno otwierać ani łamać. W razie kontaktu proszku zawierającego lenalidomid ze skórą, należy natychmiast dokładnie ją umyć wodą z mydłem. W razie kontaktu lenalidomidu z błonami śluzowymi, należy je dokładnie przepłukać wodą. Osoby należące do fachowego personelu medycznego i opiekunowie powinni nosić rękawiczki jednorazowe podczas pracy z blistrem lub kapsułką.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 5 mg
    Dane farmaceutyczne
    Rękawiczki należy następnie ostrożnie zdjąć, aby uniknąć narażenia skóry, umieścić w zamykanej polietylenowej torebce plastikowej i usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Następnie należy dokładnie umyć ręce mydłem i wodą. Kobiety w ciąży lub podejrzewające, że mogą być w ciąży, nie powinny dotykać blistra ani kapsułki (patrz punkt 4.4). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy zwrócić do apteki, w celu ich bezpiecznego usunięcia, zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Revlimid 2,5 mg kapsułki twarde Revlimid 5 mg kapsułki twarde Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Revlimid 10 mg kapsułki twarde Revlimid 15 mg kapsułki twarde Revlimid 20 mg kapsułki twarde Revlimid 25 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY U Revlimid 2,5 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 2,5 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 73,5 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 5 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 5 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 147 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 7,5 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 144,5 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 10 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 10 mg lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 294 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 15 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 15 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 289 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 20 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 20 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 244,5 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 25 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 25 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 200 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka twarda. U Revlimid 2,5 mg kapsułki twarde Niebiesko-zielone/białe kapsułki, rozmiar 4, 14,3 mm, oznaczone symbolem „REV 2.5 mg”. U Revlimid 5 mg kapsułki twarde Białe kapsułki, rozmiar 2, 18,0 mm, oznaczone symbolem „REV 5 mg”.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    U Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Jasnożółte/białe kapsułki, rozmiar 2, 18,0 mm, oznaczone symbolem „REV 7.5 mg”. U Revlimid 10 mg kapsułki twarde Niebiesko-zielone/jasnożółte kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 10 mg”. U Revlimid 15 mg kapsułki twarde Jasnoniebieskie/białe kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 15 mg”. U Revlimid 20 mg kapsułki twarde Niebiesko-zielone/jasnoniebieskie kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 20 mg”. U Revlimid 25 mg kapsułki twarde Białe kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 25 mg”.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania U Szpiczak mnogi Produkt Revlimid w monoterapii jest wskazany do stosowania w leczeniu podtrzymującym dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych. Produkt Revlimid w terapii skojarzonej z deksametazonem lub bortezomibem i deksametazonem lub z melfalanem i prednizonem (patrz punkt 4.2) jest wskazany do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu. Produkt Revlimid w skojarzeniu z deksametazonem jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia. U Zespoły mielodysplastyczne Produkt Revlimid w monoterapii jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z anemią zależną od przetoczeń w przebiegu zespołów mielodysplastycznych o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, związanych z nieprawidłowością cytogenetyczną w postaci izolowanej delecji 5q, jeżeli inne sposoby leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Wskazania do stosowania
    U Chłoniak z komórek płaszcza Produkt Revlimid w monoterapii wskazany jest w leczeniu dorosłych pacjentów z nawracającym lub opornym na leczenie chłoniakiem z komórek płaszcza (patrz punkty 4.4 i 5.1). U Chłoniak grudkowy Produkt Revlimid w skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20) jest wskazany do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (ang. FL – follicular lymphoma ) (stopnia 1–3a).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem Revlimid powinno być nadzorowane przez lekarza doświadczonego w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. We wszystkich, opisanych niżej wskazaniach:  Dawkowanie modyfikuje się na podstawie obserwacji klinicznych i wyników laboratoryjnych (patrz punkt 4.4).  Dostosowania dawki, w trakcie leczenia i przy wznawianiu leczenia, zalecane są w przypadku wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia uznanych za związane z leczeniem lenalidomidem.  W przypadku wystąpienia neutropenii, w postępowaniu terapeutycznym należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu.  Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki leku upłynęło mniej niż 12 godzin, pacjent może zażyć tę dawkę. Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło ponad 12 godzin, pacjent nie powinien zażyć tej dawki, ale powinien przyjąć kolejną dawkę o zaplanowanej porze następnego dnia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    U Dawkowanie U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi  U Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, podawany do progresji choroby, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu. P P P P Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ang. ANC – Absolute Neutrophil Count ) wynosi < 1,0 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10 9 /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli. Pacjenci mogą kontynuować leczenie lenalidomidem i deksametazonem do progresji choroby lub nietolerancji.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    LenalidomidDeksametazonaP
    Dawka początkowa25 mg40 mg
    Poziom dawki -120 mg20 mg
    Poziom dawki -215 mg12 mg
    Poziom dawki -310 mg8 mg
    Poziom dawki -45 mg4 mg
    Poziom dawki -52,5 mgNie dotyczy
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    a P P Dawkowanie można zmniejszać niezależnie dla obu produktów.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 25 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem do końca cykluaP
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce o 1 poziom mniejszej przy następnym cyklu leczenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    P a P Jeżeli toksyczność ograniczająca dawkę (ang. DLT – dose limiting toxicity ) wystąpi > 15. dnia cyklu, podawanie lenalidomidu zostanie przerwane przynajmniej do końca danego 28-dniowego cyklu.  Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Powróci do ≥ 1 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie razna dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu. P P P P W przypadku toksyczności hematologicznej, dawkę lenalidomidu można przywrócić do kolejnego wyższego poziomu (dawka nie może przekroczyć dawki początkowej) w zależności od poprawy czynności szpiku kostnego (brak toksyczności hematologicznej przez przynajmniej 2 kolejne cykle: wartość ANC ≥1,5 × 10 9 /l, liczba płytek krwi ≥ 100 × 10 9 /l na początku nowego cyklu).  U Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, z kontynuacją w postaci leczenia lenalidomidem i deksametazonem do wystąpienia progresji choroby, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Leczenie początkowe: lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem P P 9 9 Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,0 × 10 P P /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10 /l.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    P P Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 14. każdego 21-dniowego, w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. Bortezomib należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym (1,3 mg/m 2 powierzchni ciała) dwa razy w tygodniu w dniach 1., 4., 8. i 11. każdego 21-dniowego cyklu. Dodatkowe informacje na temat dawkowania, schematu podawania i dostosowywania dawki produktów stosowanych razem z lenalidomidem, patrz punkt 5.1 i odpowiednia Charakterystyka Produktu Leczniczego. Zaleca się przeprowadzenie maksymalnie ośmiu 21-dniowych cykli leczenia (24 tygodnie leczenia początkowego). Kontynuacja leczenia: lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do wystąpienia progresji Kontynuowanie podawania lenalidomidu w dawce 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli w skojarzeniu z deksametazonem. Leczenie należy kontynuować do wystąpienia progresji lub nieakceptowalnej toksyczności.  Etapy zmniejszania dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    LenalidomidaP
    Dawka początkowa25 mg
    Poziom dawki -120 mg
    Poziom dawki -215 mg
    Poziom dawki -310 mg
    Poziom dawki -45 mg
    Poziom dawki -52,5 mg
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    P a P Dawkowanie można zmniejszać niezależnie dla wszystkich produktów.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieaP
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 1 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę.S
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu.  U Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, z kontynuacją w postaci leczenia podtrzymującego lenalidomidem, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu P P Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,5 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10 P 9 P /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli, przez nie więcej niż 9 cykli. Zalecana dawka melfalanu wynosi 0,18 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka prednizonu wynosi 2 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Pacjenci, którzy ukończą 9 cykli lub którzy nie mogą ukończyć leczenia skojarzonego z powodu nietolerancji, leczeni są lenalidomidem w monoterapii, według schematu: 10 mg raz na dobę doustnie w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli do progresji choroby.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    LenalidomidMelfalanPrednizon
    Dawka początkowa10 mgaP0,18 mg/kg2 mg/kg
    Poziom dawki -17,5 mg0,14 mg/kg1 mg/kg
    Poziom dawki -25 mg0,10 mg/kg0,5 mg/kg
    Poziom dawki -32,5 mgNie dotyczy0,25 mg/kg
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    P a P Jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i utrzymać dawkę lenalidomidu.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Najpierw zmniejszy się do < 25 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 25 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem i melfalanem w dawce na poziomie -1 przy następnym cyklu leczenia
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie(poziom dawki -2 lub -3) raz na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/laP P PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie raz na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu.  U Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym pacjentów po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ang. ASCT – autologous stem cell transplantation ) P P Leczenie podtrzymujące lenalidomidem należy rozpoczynać po odpowiednim znormalizowaniu parametrów hematologicznych po ASCT u pacjentów niewykazujących dowodów na progresję choroby. Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli ANC wynosi < 1,0 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10 P 9 P /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach 1–28 powtarzanych 28 dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Po 3 cyklach lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli będzie dobrze tolerowany.  Etapy zmniejszania dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa (10 mg)Dawka zwiększona (15 mg)aP
    Poziom dawki -15 mg10 mg
    Poziom dawki -25 mg (dni 1–21 co 28 dni)5 mg
    Poziom dawki -3Nie dotyczy5 mg (dni 1–21 co 28 dni)
    Nie podawać dawki mniejszej niż 5 mg (dni 1–21 co 28 dni)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    a P P Po 3 cyklach lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli jest dobrze tolerowana.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieaP
    Zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu. U Szpiczak mnogi u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia P P P P 9 9 Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,0 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10 P P /l lub < 30 × 10 /l, w zależności od nacieczenia szpiku kostnego przez komórki plazmatyczne. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4., 9. do 12. i 17. do 20. każdego 28-dniowego cyklu przez pierwsze 4 cykle leczenia, a następnie 40 mg raz na dobę w dniach 1.-4. co 28 dni.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Lekarz przepisujący lek powinien dokładnie ocenić, jaką dawkę deksametazonu zastosować, biorąc pod uwagę stan pacjenta oraz nasilenie choroby.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa25 mg
    Poziom dawki -115 mg
    Poziom dawki -210 mg
    Poziom dawki -35 mg
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
     Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Najpierw zmniejszy się do < 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2 lub -3) raz na dobę. Nie stosować dawek poniżej 5 mg na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie(poziom dawki -1, -2 lub -3) raz na dobę. Nie stosować dawek poniżej 5 mg na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu. U Zespoły mielodysplastyczne (MDS) P P Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 0,5 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 25 × 10 P 9 P /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa10 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -15 mg raz na dobę w dniach 1. do 28., co 28 dni
    Poziom dawki -22,5 mg raz na dobę w dniach 1. do 28., co 28 dni
    Poziom dawki -32,5 mg co drugi dzień w dniach 1. do 28., co 28 dni
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
     Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Spadnie do < 25 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 25 × 109/l – < 50 × 109/l przynajmniejP P P Pdwa razy w ciągu ≥ 7 dni, lub jeżeli liczba płytek w którymkolwiek momencie ponownie wzrośnie do≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1, -2 lub -3).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanie
    Spadnie do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1, -2 lub -3)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Przerwanie stosowania lenalidomidu Należy przerwać stosowanie lenalidomidu u pacjentów, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 4 miesięcy od rozpoczęcia leczenia, objawiająca się przez przynajmniej 50% spadkiem konieczności przeprowadzania przetoczeń lub, przy braku przetoczeń, zwiększonym o 1 g/dl stężeniem hemoglobiny. U Chłoniak z komórek płaszcza Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę, w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli.  Etapy zmniejszania dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa25 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -120 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -215 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -310 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -45 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -52,5 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni1P5 mg co drugi dzień w dniach 1. do 21., co 28 dni
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    P 1 P – W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 2,5 mg.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Spadnie do < 50 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
    Powróci do ≥ 60 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1).
    Ponownie zmniejszy się poniżej 50× 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Powróci do ≥60 × 10 P 9 P /l Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3, -4 lub -5). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -5.  Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanie
    Spadnie do < 1 × 109/l przynajmniej na 7 dni, lubP PSpadnie do < 1 × 109/l z towarzyszącą gorączkąP P(temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub Spadnie do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz na tydzień,
    Powróci do ≥ 1 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie(poziom dawki -1)
    Ponownie zmniejszy się poniżej1 × 109/l na co najmniej 7 dni, lub spadnieP P9do < 1 × 10P P/l z towarzyszącą gorączką (temperaturaciała ≥ 38,5°C), lub spadnie do9< 0,5 × 10P P/lPowróci do ≥1 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemWznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3, -4, -5). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -5.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    U Chłoniak grudkowy (FL) P P 9. Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10 P P /l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniak. Zalecana dawka P P Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Zalecana dawka początkowa rytuksymabu wynosi 375 mg/m 2 dożylnie (i.v.) co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2. do 5.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowaP20 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -115 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -210 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -35 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Informacji na temat dostosowywania dawki z powodu toksyczności związanej z podawaniem rytuksymabu należy szukać w odpowiedniej charakterystyce produktu leczniczego.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 50 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1)
    Ponownie zmniejszy się poniżej 50 × 109/lP PPowróci do ≥ 50 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.Wznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3.  Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieaP
    Spadnie do < 1,0 × 109/l przynajmniej na 7 dni lubP PSpadnie do < 1,0 × 109/l z towarzyszącą gorączkąP P(temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub Spadnie do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
    Powróci do ≥ 1,0 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1)
    Ponownie zmniejszy się poniżej 1,0 × 109/l na coP Pnajmniej 7 dni lub spadnie do < 1,0 × 109/lP Pz towarzyszącą gorączką (temperatura ciała ≥938,5°C), lub spadnie do < 0,5 × 10P P/l9Powróci do ≥ 1,0 × 10P P/lPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.Wznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF). U Chłoniak z komórek płaszcza (MCL) lub chłoniak grudkowy (FL) Zespół rozpadu guza (ang. TLS – tumour lysis syndrome) Wszyscy pacjenci powinni otrzymywać leczenie zapobiegające TLS (allopurynol, rasburykaza lub równoważne, zgodne z wytycznymi placówki) i odpowiednie nawodnienie (doustnie) w ciągu pierwszego tygodnia pierwszego cyklu lub dłużej, jeśli istnieją wskazania kliniczne. Aby zapewnić monitorowanie w kierunku TLS, pacjentów należy poddawać badaniom biochemicznym co tydzień w czasie pierwszego cyklu i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Leczenie lenalidomidem można kontynuować (w dawce podtrzymującej) u pacjentów z TLS laboratoryjnym lub TLS klinicznym stopnia 1. Można też, według uznania lekarza, zmniejszyć dawkę o jeden poziom i kontynuować podawanie lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Należy stosować intensywne nawadnianie dożylne i odpowiednie leczenie zgodnie z miejscowym standardem postępowania do czasu wyrównania nieprawidłowości elektrolitowych. Może być konieczne leczenie z zastosowaniem rasburykazy w celu złagodzenia hiperurykemii. Hospitalizacja pacjenta zależy od uznania lekarza. U pacjentów z TLS klinicznym stopnia 2.–4. należy przerwać leczenie lenalidomidem i wykonywać badania biochemiczne co tydzień lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Należy stosować intensywne nawadnianie dożylne i odpowiednie leczenie zgodnie z miejscowym standardem postępowania do czasu wyrównania nieprawidłowości elektrolitowych. Leczenie rasburykazą i hospitalizacja zależą od uznania lekarza. Gdy objawy TLS ulegną złagodzeniu do stopnia 0., można wedle uznania lekarza wznowić leczenie lenalidomidem w następnej niższej dawce (patrz punkt 4.4). Reakcja typu „tumour flare” W zależności od uznania lekarza u pacjentów, u których wystąpiła reakcja typu „ tumour flare ” 1. lub 2.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    stopnia, lenalidomid można nadal stosować bez przerw i zmiany dawkowania. Podobnie w zależności od uznania lekarza można stosować leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), leczenie kortykosteroidami o ograniczonym czasie działania i (lub) leczenie opioidowymi lekami przeciwbólowymi. U pacjentów z reakcją typu „ tumour flare ” 3. lub 4. stopnia należy przerwać leczenie lenalidomidem i rozpocząć leczenie z zastosowaniem NLPZ, kortykosteroidów i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Gdy objawy „ tumour flare ” ulegną złagodzeniu do ≤ 1. stopnia, należy wznowić leczenie lenalidomidem w tej samej dawce do końca cyklu. Pacjentów można leczyć objawowo zgodnie z wytycznymi dla leczenia reakcji typu „ tumour flare ” 1. i 2. stopnia (patrz punkt 4.4). U Wszystkie wskazania Przy wystąpieniu działań toksycznych 3. lub 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    stopnia, których wystąpienie zostało uznane za związane ze stosowaniem lenalidomidu, należy przerwać leczenie i ponownie je rozpocząć w mniejszej dawce po ustąpieniu objawów toksyczności do poziomu ≤ 2., według uznania lekarza. Przy wystąpieniu wysypki skórnej 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania lenalidomidu. Stosowanie lenalidomidu należy przerwać w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki 4. stopnia, wysypki związanej ze złuszczaniem się skóry, wysypki związanej z powstawaniem pęcherzy, lub w przypadku podejrzenia zespołu Stevensa-Johnsona (ang. SJS – Stevens-Johnson Syndrome ), toksycznej rozpływnej martwicy naskórka (ang. TEN – Toxic Epidermal Necrolysis ) lub wysypki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (ang. DRESS – Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms ). Jeżeli leczenie zostało przerwane z powodu wystąpienia tych objawów, nie należy go wznawiać po ich ustąpieniu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    U Szczególne grupy pacjentów  U Dzieci i młodzież Produktu leczniczego Revlimid nie należy stosować u dzieci w wieku od 0 do 18 lat, ze względu na bezpieczeństwo stosowania (patrz punkt 5.1).  U Osoby w podeszłym wieku Aktualnie dostępne dane dotyczące farmakokinetyki przedstawiono w punkcie 5.2. Lenalidomid był stosowany w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim w wieku do 91 lat, u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi w wieku do 95 lat, oraz u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza w wieku do 88 lat (patrz punkt 5.1). Ze względu na większe prawdopodobieństwo wystąpienia zmniejszonej rezerwy czynnościowej nerek u pacjentów w podeszłym wieku, należy zachować ostrożność podczas doboru dawki oraz kontrolować czynność nerek. Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepu Pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych należy dokładnie zbadać przed decyzją o wdrożeniu leczenia (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, dawka początkowa deksametazonu to 20 mg/dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. każdego 28-dniowego cyklu. U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem nie jest konieczne dostosowanie dawki. U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych, którzy otrzymywali lenalidomid, częściej występowały ciężkie działania niepożądane oraz działania niepożądane, które prowadziły do przerwania leczenia. Leczenie skojarzone lenalidomidem było gorzej tolerowane u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku powyżej 75 lat, niż u pacjentów młodszych. W grupie tej większy odsetek pacjentów przerwał leczenie w związku z nietolerancją (działanie niepożądane 3. lub 4. stopnia oraz ciężkie działania niepożądane), w porównaniu do pacjentów w wieku <75 lat.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Odsetek pacjentów ze szpiczakiem mnogim w wieku 65 lub więcej lat nie różnił się istotnie pomiędzy grupami otrzymującymi lenalidomid z deksametazonem, a placebo i deksametazon. Nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy tymi pacjentami a pacjentami młodszymi, jednak nie można wykluczyć większej podatności osób starszych na działania niepożądane. Zespoły mielodysplastyczne Nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy pacjentami w wieku powyżej 65 lat, a pacjentami młodszymi. Chłoniak z komórek płaszcza U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy pacjentami w wieku 65 lat lub starszymi, a pacjentami w wieku poniżej 65 lat.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Chłoniak grudkowy U pacjentów z chłoniakiem grudkowym leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z rytuksymabem ogólny odsetek występowania zdarzeń niepożądanych był podobny wśród pacjentów w wieku 65 lat lub starszych i pacjentów w wieku poniżej 65 lat. Nie zaobserwowano ogólnej różnicy w skuteczności między tymi dwiema grupami wiekowymi.  U Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki; u pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja na leczenie (patrz punkt 4.4). Należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane jest kontrolowanie czynności nerek. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi, chłoniakiem z komórek płaszcza lub chłoniakiem grudkowym nie jest wymagane dostosowanie dawki.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub krańcowym stadium niewydolności nerek, w początkowym okresie leczenia oraz w czasie leczenia zaleca się następujące dostosowanie dawki. Nie ma doświadczenia z pacjentami w krańcowym stadium niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min, konieczna dializa) z III fazy badań klinicznych. Szpiczak mnogi
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ ClRkR < 50 ml/min.)10 mg raz na dobę1P
    Ciężkie zaburzenia czynności nerek(ClRkR < 30 ml/min., bez konieczności dializowania)7,5 mg raz na dobę2P15 mg co drugi dzień
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min., konieczność dializowania)5 mg raz na dobę. W dniach dializowania dawkę należy podawać po dializie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    1 2. P P Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie i przy dobrej tolerancji leczenia ze strony pacjenta. P P W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg. Zespoły mielodysplastyczne
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ ClRkR < 50 ml/min.)Dawka początkowa5 mg raz na dobę(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziom dawki -1*2,5 mg raz na dobę(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Dawka na poziomie -2*2,5 mg co drugi dzień(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Ciężkie zaburzenia czynności nerekDawka początkowa2,5 mg raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    (ClRkR < 30 ml/min., bez konieczności dializowania)(w dniach 1 do 21 powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziom dawki -1*2,5 mg co drugi dzień(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziom dawki -2*2,5 mg dwa razy w tygodniu(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min., konieczność dializowania)W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie.Dawka początkowa2,5 mg raz na dobę(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziomdawki -1*2,5 mg co drugi dzień(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziomdawki -2*2,5 mg dwa razy w tygodniu(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    54T * Zalecane etapy zmniejszania dawki w trakcie leczenia i ponownego rozpoczynania leczenia, w celu przeciwdziałania neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innemu działaniu toksycznemu 3. lub 4. stopnia 54T uznanym za związane z leczeniem lenalidomidem, jak opisano wyżej. Chłoniak z komórek płaszcza
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ ClRkR < 50 ml/min.)10 mg raz na dobę1P
    Ciężkie zaburzenia czynności nerek(ClRkR < 30 ml/min., bez konieczności dializowania)7,5 mg raz na dobę2P15 mg co drugi dzień
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min., konieczność dializowania)5 mg raz na dobę. W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    1 P P Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie 2 i przy dobrej tolerancji leczenia ze strony pacjenta. P P W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg. Chłoniak grudkowy
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek(30  ClRkR < 60 ml/min)10 mg raz na dobę1,2P
    Ciężkie zaburzenia czynności nerek(ClRkR < 30 ml/min, bez konieczności dializowania)5 mg raz na dobę.
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min, konieczność dializowania)5 mg raz na dobę. W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    1 2. P P Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę, jeśli pacjent toleruje leczenie. P P U pacjentów otrzymujących dawkę początkową 10 mg, w przypadku zmniejszenia dawki w celu przeciwdziałania neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innemu działaniu toksycznemu 3. lub 4. stopnia uznanemu za związane z leczeniem lenalidomidem, nie należy stosować dawek poniżej 5 mg co drugi dzień lub 2,5 mg raz na dobę. Po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem dalsza modyfikacja dawki lenalidomidu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek powinna być oparta na indywidualnej tolerancji pacjenta na leczenie, w sposób opisany powyżej.  U Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dawkowanie
    U Sposób podawania Podanie doustne Lek Revlimid w kapsułkach należy zażywać doustnie, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia, w którym zaplanowane zostało podanie produktu. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać. Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą; można je przyjmować z posiłkiem lub bez. W celu wyjęcia kapsułki z blistra, kapsułkę należy nacisnąć wyłącznie z jednej strony, zmniejszając w ten sposób ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.  Kobiety ciężarne.  Kobiety mogące zajść w ciążę, jeśli nie zostały spełnione wszystkie warunki programu zapobiegania ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania W przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi należy przed rozpoczęciem leczenia zapoznać się z odpowiednimi Charakterystykami Produktów Leczniczych. U Ostrzeżenie dotyczące ciąży Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, która powoduje ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. Lenalidomid wywoływał u małp wady wrodzone, podobne do tych opisanych po talidomidzie (patrz punkty 4.6 i 5.3). W przypadku stosowania lenalidomidu w trakcie ciąży można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu u ludzi. Wszystkie pacjentki muszą spełniać warunki programu zapobiegania ciąży, chyba że istnieją wiarygodne dowody, że pacjentka nie może zajść w ciążę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Kryteria określające kobiety niemogące zajść w ciążę Pacjentka lub partnerka pacjenta jest uznawana za mogącą zajść w ciążę, chyba że spełnia co najmniej jedno z poniższych kryteriów:  wiek ≥ 50 lat i naturalny brak menstruacji przez ≥ 1 rok (brak menstruacji po leczeniu przeciwnowotworowym lub w czasie karmienia piersią nie wyklucza możliwości zajścia w ciążę);  przedwczesna niewydolność jajników potwierdzona przez specjalistę ginekologa;  uprzednia obustronna resekcja jajników z jajowodami lub histerektomia;  genotyp XY, zespół Turnera, agenezja macicy. U Poradnictwo Lenalidomid jest przeciwwskazany u kobiet mogących zajść w ciążę, jeśli nie zostały spełnione wszystkie z poniższych warunków:  pacjentka rozumie oczekiwane ryzyko teratogenności dla nienarodzonego dziecka;  pacjentka rozumie konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji bez przerwy przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, przez cały okres trwania leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia;  nawet jeśli u kobiety w wieku rozrodczym wystąpi brak menstruacji, musi ona przestrzegać wszystkich zaleceń dotyczących skutecznej antykoncepcji;  pacjentka jest w stanie stosować i przestrzegać skutecznych metod antykoncepcji;  pacjentka została poinformowana i zrozumiała potencjalne następstwa ciąży oraz konieczność natychmiastowej konsultacji w przypadku podejrzenia zajścia w ciążę;  pacjentka rozumie potrzebę rozpoczęcia leczenia zaraz po wydaniu lenalidomidu poprzedzonym uzyskaniem ujemnego wyniku testu ciążowego;  pacjentka rozumie potrzebę i zgadza się na wykonywanie testów ciążowych przynajmniej co 4 tygodnie, z wyjątkiem przypadków potwierdzonej sterylizacji przez podwiązanie jajowodów;  pacjentka potwierdza, że rozumie zagrożenia i niezbędne środki ostrożności związane ze stosowaniem lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadku mężczyzn zażywających lenalidomid, dane dotyczące farmakokinetyki wykazały, że lenalidomid jest obecny w spermie ludzkiej w skrajnie małym stężeniu w trakcie leczenia oraz, że jest niewykrywalny w spermie ludzkiej po 3 dniach od zakończenia podawania substancji zdrowemu mężczyźnie (patrz punkt 5.2). W ramach środków ostrożności oraz biorąc pod uwagę szczególne populacje z wydłużonym czasem wydalania, jak w przypadku niewydolności nerek, wszyscy mężczyźni zażywający lenalidomid muszą spełniać następujące warunki:  zrozumieć oczekiwane ryzyko teratogenności leku w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę;  zrozumieć konieczność używania prezerwatyw w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę, niestosującą skutecznych środków antykoncepcyjnych (nawet jeżeli mężczyzna w przeszłości poddał się zabiegowi wazektomii) w czasie leczenia i przez co najmniej 7 dni od podania ostatniej dawki i (lub) zakończenia leczenia;  zrozumieć, że jeżeli partnerka zajdzie w ciąże w czasie kiedy mężczyzna przyjmuje produkt Revlimid lub w krótkim czasie po zaprzestaniu stosowania produktu Revlimid, mężczyzna powinien jak najszybciej poinformować o tym fakcie swojego lekarza prowadzącego, oraz zaleca się, by partnerka została skierowana do lekarza specjalizującego się lub mającego doświadczenie w zakresie teratologii, w celu przeprowadzenia badań oraz uzyskania porady.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadku kobiet mogących zajść w ciążę lekarz zapisujący lek musi upewnić się, że:  pacjentka przestrzega zasad programu zapobiegania ciąży, w tym uzyskać potwierdzenie odpowiedniego poziomu zrozumienia;  pacjentka wyraziła zgodę na wspomniane powyżej warunki. U Antykoncepcja Kobiety mogące zajść w ciążę muszą stosować przynajmniej jedną skuteczną metodę antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie leczenia, przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia lenalidomidem i nawet w przypadku przerwy w stosowaniu leku, jeśli pacjentka nie zobowiąże się do bezwzględnej i ciągłej abstynencji seksualnej potwierdzanej co miesiąc. Jeśli pacjentka nie stosowała skutecznej antykoncepcji, musi zostać skierowana do właściwie przeszkolonego pracownika ochrony zdrowia w celu uzyskania porady dotyczącej zapobiegania ciąży, by można było rozpocząć stosowanie antykoncepcji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Odpowiednie metody zapobiegania ciąży mogą obejmować następujące przykłady:  implanty;  system terapeutyczny domaciczny (IUS) uwalniający lewonorgestrel;  octan medroksyprogesteronu w postaci depot;  sterylizacja przez podwiązanie jajowodów;  pożycie seksualne tylko z mężczyzną po wazektomii; wazektomia musi zostać potwierdzona dwoma ujemnymi badaniami spermy;  pigułki hamujące owulację, zawierające tylko progesteron (tzn. dezogestrel). Ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów ze szpiczakiem mnogim zażywających lenalidomid w terapii skojarzonej i w mniejszym stopniu u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i z chłoniakiem z komórek płaszcza, przyjmującymi lenalidomid w monoterapii, stosowanie dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych nie jest zalecane (patrz punkt 4.5).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Jeśli pacjentka aktualnie stosuje dwuskładnikowe doustne środki antykoncepcyjne, powinna przejść na jedną ze skutecznych metod wymienionych powyżej. Ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej utrzymuje się przez 4−6 tygodni po zakończeniu stosowania dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych. Jednoczesne stosowanie deksametazonu może zmniejszać skuteczność steroidowych środków antykoncepcyjnych (patrz punkt 4.5). Implanty i systemy terapeutyczne domaciczne uwalniające lewonorgestrel wiążą się ze zwiększonym ryzykiem zakażenia w trakcie ich umieszczania oraz nieregularnym krwawieniem z pochwy. Należy rozważyć profilaktyczne podanie antybiotyków, szczególnie u pacjentek z neutropenią. Zwykle nie zaleca się stosowania wewnątrzmacicznych wkładek uwalniających miedź ze względu na potencjalne ryzyko zakażenia w trakcie ich umieszczania i utratę krwi menstruacyjnej, co może pogorszyć stan pacjentów z neutropenią lub trombocytopenią.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Testy ciążowe U kobiet mogących zajść w ciążę trzeba wykonać pod nadzorem personelu medycznego testy ciążowe o minimalnej czułości 25 mIU/ml zgodnie z lokalną praktyką, jak opisano poniżej. Wymóg ten obejmuje kobiety mogące zajść w ciążę, które praktykują bezwzględną i ciągłą abstynencję seksualną. W idealnym przypadku test ciążowy, wypisanie recepty i wydanie leku powinny odbyć się tego samego dnia. Lenalidomid powinien zostać wydany kobietom mogącym zajść w ciążę w ciągu 7 dni od jego przepisania. Przed rozpoczęciem leczenia Konieczne jest przeprowadzenie testu ciążowego pod nadzorem personelu medycznego w trakcie wizyty, podczas której zapisany został lenalidomid, lub na 3 dni przed wizytą u lekarza zapisującego lek, jeśli pacjentka stosowała skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie. Test musi potwierdzić, że pacjentka nie jest w ciąży w trakcie rozpoczynania leczenia lenalidomidem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Obserwacja i zakończenie leczenia Test ciążowy wykonywany pod nadzorem lekarza musi być powtarzany przynajmniej co 4 tygodnie, w tym co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia, z wyjątkiem przypadków potwierdzonej sterylizacji przez podwiązanie jajowodów. Testy ciążowe powinny być wykonywane w dniu wizyty, podczas której przepisano lek, lub 3 dni przed wizytą u lekarza zapisującego lek. U Dodatkowe środki ostrożności Należy poinformować pacjentów, aby nigdy nie przekazywali tego leku innej osobie oraz aby zwrócili wszelkie niewykorzystane kapsułki do apteki po zakończeniu leczenia, w celu bezpiecznego ich usunięcia. Podczas leczenia lenalidomidem (w tym w trakcie przerw w dawkowaniu) i przez co najmniej 7 dni po zakończeniu leczenia pacjent nie może oddawać krwi ani nasienia. Osoby należące do fachowego personelu medycznego i opiekunowie powinni nosić rękawiczki jednorazowe podczas pracy z blistrem lub kapsułką.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Kobiety w ciąży lub podejrzewające, że mogą być w ciąży, nie powinny dotykać blistra ani kapsułki (patrz punkt 6.6). U Materiały edukacyjne, ograniczenia w zakresie przepisywania oraz wydawania leku W celu ułatwienia pacjentom uniknięcia ekspozycji płodu na lenalidomid podmiot odpowiedzialny posiadający pozwolenie na dopuszczenie do obrotu dostarczy pracownikom ochrony zdrowia materiały edukacyjne, aby podkreślić ostrzeżenia dotyczące oczekiwanej teratogenności lenalidomidu, dostarczyć porady na temat antykoncepcji przed rozpoczęciem leczenia i dostarczyć wskazówek na temat konieczności wykonywania testów ciążowych. Osoba przepisująca lek musi poinformować pacjenta o znanym zagrożeniu związanym z działaniem teratogennym oraz o ścisłych zasadach dotyczących zapobiegania ciąży określonych w Programie Zapobiegania Ciąży, a także przekazać odpowiednią ulotkę edukacyjną dla pacjenta, wypełnić kartę pacjenta i (lub) narzędzie równoważne, według ustaleń z odpowiednimi krajowymi władzami rejestracyjnymi.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W porozumieniu z odpowiednimi krajowymi władzami rejestracyjnymi wdrożono Krajowy system kontrolowanej dystrybucji obejmujący wykorzystanie kart pacjenta i (lub) równoważnego narzędzia do kontrolowania przepisywania i (lub) wydawania leku oraz zbierania informacji związanych ze wskazaniem, mający na celu kontrolę wykorzystania produktu leczniczego poza wskazaniami na terenie danego kraju. W sytuacji idealnej, wystawienie recepty oraz wydanie leku powinno mieć miejsce tego samego dnia. Wydanie leku kobietom mogącym zajść w ciążę powinno nastąpić w czasie 7 dni od wystawienia recepty, po przeprowadzeniu nadzorowanego przez pracownika ochrony zdrowia testu ciążowego z wynikiem negatywnym. Kobietom mogącym zajść w ciążę można przepisać produkt leczniczy maksymalnie na 4 tygodnie leczenia, zgodnie ze schematami dawkowania stosowanymi w zarejestrowanych wskazaniach (patrz punkt 4.2), natomiast wszystkim pozostałym pacjentom maksymalnie na 12 tygodni leczenia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Inne specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania U Zawał mięśnia sercowego U pacjentów przyjmujących lenalidomid zgłaszano zawały mięśnia sercowego, szczególnie u tych ze znanymi czynnikami ryzyka oraz w ciągu pierwszych 12 miesięcy leczenia u pacjentów stosujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem. Pacjenci ze znanymi czynnikami ryzyka – w tym z wcześniejszymi epizodami zakrzepicy – powinni zostać poddani dokładnej obserwacji, oraz należy podjąć działania mające na celu minimalizację wszystkich czynników ryzyka, w przypadku których jest to możliwe (np. palenie, nadciśnienie tętnicze i hiperlipidemia). U Epizody choroby zakrzepowo-zatorowej żył i tętnic Ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (głównie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej) jest podwyższone w związku ze stosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Obserwowano mniejsze ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem. U pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i z chłoniakiem z komórek płaszcza leczenie lenalidomidem w monoterapii było związane z mniejszym ryzykiem wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (głównie zakrzepicy żył głębokich oraz zatorowości płucnej) w porównaniu do pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu (patrz punkty 4.5 oraz 4.8). Ryzyko wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej tętnic (głównie zawału mięśnia sercowego i epizodów naczyniowo-mózgowych) jest podwyższone w związku ze stosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Obserwowano mniejsze ryzyko w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Częstość występowania choroby zakrzepowo-zatorowej tętnic była mniejsza u pacjentów leczonych lenalidomidem w monoterapii niż u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu. W związku z tym, pacjenci ze znanymi czynnikami ryzyka choroby zakrzepowo-zatorowej – w tym z wcześniejszymi epizodami zakrzepicy – powinni być poddani dokładnej obserwacji. Należy podjąć działania mające na celu minimalizację wszystkich czynników ryzyka, w przypadku których jest to możliwe (np. palenie, nadciśnienie tętnicze i hiperlipidemia). Jednoczesne podawanie czynników wpływających na erytropoezę lub występujące w wywiadzie epizody choroby zakrzepowo-zatorowej mogą również zwiększać ryzyko zakrzepicy u tych pacjentów. Z tego względu czynniki wpływające na erytropoezę lub inne leki mogące zwiększać ryzyko zakrzepicy, takie jak hormonalna terapia zastępcza, powinny być stosowane ostrożnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid i deksametazon.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Przy stężeniu hemoglobiny powyżej 12 g/dl należy zakończyć leczenie czynnikami wpływającymi na erytropoezę. Zaleca się, aby pacjenci i lekarze zwracali szczególną uwagę na objawy podmiotowe i przedmiotowe choroby zakrzepowo-zatorowej. Należy poinformować pacjentów, aby zgłaszali się do lekarza, jeśli zaobserwują następujące objawy: duszność, ból w klatce piersiowej, obrzęki nóg lub ramion. Zaleca się profilaktyczne stosowanie leków przeciwzakrzepowych, zwłaszcza u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka zakrzepicy. Decyzję dotyczącą profilaktyki przeciwzakrzepowej należy podjąć po starannej ocenie czynników ryzyka u danego pacjenta. Jeżeli u pacjenta występują jakiekolwiek epizody choroby zakrzepowo-zatorowej, należy przerwać leczenie i rozpocząć standardową terapię przeciwzakrzepową. Po ustabilizowaniu pacjenta w terapii przeciwzakrzepowej i po opanowaniu wszelkich objawów choroby zakrzepowo-zatorowej, zgodnie z oceną ryzyka i potencjalnych korzyści, można ponownie podjąć leczenie lenalidomidem w pierwotnej dawce.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjent podczas leczenia lenalidomidem powinien stosować terapię przeciwzakrzepową. U Nadciśnienie płucne U pacjentów otrzymujących lenalidomid zgłaszano występowanie nadciśnienia płucnego, w tym przypadki prowadzące do zgonu. Przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia lenalidomidem należy badać pacjentów w kierunku występowania objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby podstawowej układu krążenia i układu oddechowego. U Neutropenia i trombocytopenia Głównymi działaniami toksycznymi ograniczającymi dawkę lenalidomidu są neutropenia i trombocytopenia. W celu kontrolowania cytopenii należy wykonywać oznaczenia morfologii krwi obejmujące liczbę krwinek białych z rozmazem, liczbę płytek krwi, stężenie hemoglobiny i hematokryt przed rozpoczęciem leczenia lenalidomidem, co tydzień przez pierwsze 8 tygodni leczenia, a następnie co miesiąc. U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza badania kontrolne należy przeprowadzać co 2 tygodnie w 3. i 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    cyklu, a następnie na początku każdego cyklu. U pacjentów z chłoniakiem grudkowym badania kontrolne należy przeprowadzać co tydzień przez pierwsze 3 tygodnie cyklu 1. (28 dni), co 2 tygodnie od 2. do 4. cyklu, a następnie na początku każdego cyklu. Konieczne może być przerwanie podawania produktu leczniczego i (lub) zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2). W przypadku wystąpienia neutropenii, lekarz powinien rozważyć w leczeniu pacjenta zastosowanie czynników wzrostu. Należy poinformować pacjentów o konieczności natychmiastowego zgłaszania epizodów gorączki. Zaleca się, aby pacjenci i lekarze zwracali szczególną uwagę na objawy podmiotowe i przedmiotowe krwawienia, w tym wybroczyny i krwawienie z nosa, szczególnie w przypadku jednoczesnego podawania leków, mogących wywoływać krwawienie (patrz punkt 4.8 Zaburzenia krwotoczne). Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego podawania lenalidomidu z innymi produktami o działaniu mielosupresyjnym.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
     U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem Działania niepożądane zgłoszone w badaniu CALGB 100104 obejmowały zdarzenia po zastosowaniu dużej dawki melfalanu i po ASCT (HDM/ASCT) oraz zdarzenia z okresu leczenia podtrzymującego. Podczas drugiej analizy zidentyfikowano zdarzenia, które wystąpiły po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego. Działania niepożądane zgłoszone w badaniu IFM 2005-02 obejmowały wyłącznie okres leczenia podtrzymującego. Ogólnie neutropenię 4. stopnia obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem niż w grupach placebo w dwóch badaniach oceniających leczenie podtrzymujące lenalidomidem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim (ang. NDMM – newly diagnosed multiple myeloma ) po ASCT (odpowiednio, 32,1% i 26,7% [16,1% i 1,8% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 16,4% i 0,7% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Działania niepożądane związane z neutropenią występujące w trakcie leczenia prowadzące do przerwania leczenia lenalidomidem zgłaszano, odpowiednio, u 2,2% pacjentów w badaniu CALGB 100104 i u 2,4% pacjentów w badaniu IFM 2005-02. Epizody gorączki neutropenicznej 4. stopnia obserwowano z taką samą częstością w grupach otrzymujących podtrzymujące leczenie lenalidomidem i w grupach placebo w obu badaniach (odpowiednio, 0,4% i 0,5% [0,4% i 0,5% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 0,3% i 0% w badaniu IFM 2005-02). Pacjentów należy pouczyć o konieczności szybkiego zgłaszania epizodów gorączki. Konieczne może być przerwanie leczenia i (lub) zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2). Trombocytopenię stopnia 3. i 4. obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem niż w grupach placebo w dwóch badaniach oceniających leczenie podtrzymujące lenalidomidem u pacjentów z NDMM po ASCT (odpowiednio, 37,5% i 30,3% [17,9% i 4,1% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 13,0% i 2,9% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zaleca się, aby pacjenci i lekarze zwracali szczególną uwagę na objawy podmiotowe i przedmiotowe krwawienia, w tym wybroczyny i krwawienia z nosa, szczególnie w przypadku jednoczesnego podawania leków, mogących wywoływać krwawienie (patrz punkt 4.8 Zaburzenia krwotoczne).  U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu W badaniu SWOG S0777 neutropenię 4. stopnia obserwowano z mniejszą częstością w grupie otrzymującej lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem (RVd) niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy – lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem (Rd) (odpowiednio 2,7% i 5,9%). Gorączkę neutropeniczną 4. stopnia zgłaszano z podobną częstością w grupie otrzymującej schemat RVd i w grupie otrzymującej schemat Rd (odpowiednio 0,0% i 0,4%). Pacjentów należy pouczyć o konieczności szybkiego zgłaszania epizodów gorączki.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Konieczne może być przerwanie leczenia i (lub) zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2). Trombocytopenię 3. lub 4. stopnia obserwowano z większą częstością w grupie otrzymującej schemat RVd niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy Rd (odpowiednio 17,2% i 9,4%).  U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z niższą częstością występowania neutropenii 4. stopnia niż po zastosowaniu terapii porównawczej (8,5% w grupach Rd [leczenie ciągłe] i Rd18 [leczenie w 18 czterotygodniowych cyklach], w porównaniu do 15% w grupie leczonej melfalanem, prednizonem, talidomidem, patrz punkt 4.8). Epizody gorączki neutropenicznej 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia obserwowano z podobną częstością jak w grupie odniesienia (0,6% u pacjentów z grup Rd i Rd18 leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,7% w grupie otrzymującej melfalan, prednizon, talidomid, patrz punkt 4.8). Trombocytopenię 3. i 4. stopnia obserwowano rzadziej u pacjentów z grup Rd i Rd18, niż u pacjentów z grupy odniesienia (odpowiednio, 8,1% vs 11,1%).  U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z wyższą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (34,1% w grupie otrzymujących melfalan, prednizon i lenalidomid z kontynuacją lenalidomidem [MPR+R] oraz otrzymujących melfalan, prednizon i lenalidomid z kontynuacją placebo [MPR+p], w porównaniu do 7,8% w grupie MPp+p; patrz punkt 4.8). Epizody gorączki neutropenicznej 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia obserwowano rzadko (1,7% w grupie MPR+R/MPR+p, w porównaniu do 0,0% w grupie MPp+p; patrz punkt 4.8). Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z wyższą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (40,4% w grupach MPR+R/MPR+p, w porównaniu do 13,7% w grupie MPp+p; patrz punkt 4.8).  U Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia jest związane z większą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (5,1% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,6% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon; patrz punkt 4.8). Epizody gorączki neutropenicznej 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia obserwowano rzadko (0,6% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon; patrz punkt 4.8). Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (odpowiednio 9,9% i 1,4% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do odpowiednio 2,3% i 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon; patrz punkt 4.8).  U Zespoły mielodysplastyczne U pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi leczenie lenalidomidem jest związane z częstszym występowaniem neutropenii i trombocytopenii 3. i 4. stopnia w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo (patrz punkt 4.8).  U Chłoniak z komórek płaszcza Stosowanie lenalidomidu u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza wiąże się z częstszym występowaniem neutropenii 3. i 4. stopnia, w porównaniu do pacjentów z grupy kontrolnej (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
     U Chłoniak grudkowy Stosowanie skojarzenia lenalidomidu z rytuksymabem u pacjentów z chłoniakiem grudkowym wiąże się z częstszym występowaniem neutropenii 3. lub 4. stopnia w porównaniu z pacjentami z grupy otrzymującej schemat placebo/rytuksymab. Gorączkę neutropeniczną oraz trombocytopenię 3. lub 4. stopnia częściej obserwowano w grupie leczonej schematem lenalidomid/rytuksymab (patrz punkt 4.8). U Zaburzenia czynności tarczycy Opisano przypadki niedoczynności i nadczynności tarczycy. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się optymalną kontrolę współistniejących chorób mających wpływ na czynność tarczycy. Zaleca się kontrolowanie czynności tarczycy na początku i podczas leczenia. U Neuropatia obwodowa Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu, o którym wiadomo, że może wywoływać ciężką neuropatię obwodową.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Nie obserwowano zwiększonej częstości występowania neuropatii obwodowej w powiązaniu ze stosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem lub melfalanem i prednizonem, monoterapią lenalidomidem lub długotrwałym stosowaniem lenalidomidu w leczeniu pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim. Skojarzone leczenie lenalidomidem, dożylnym bortezomibem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania neuropatii obwodowej. Częstość była niższa, gdy bortezomib podawano podskórnie. Dodatkowe informacje, patrz punkt 4.8 i ChPL bortezomibu. U Reakcja typu „tumour flare” i zespół rozpadu guza W związku z działaniem przeciwnowotworowym lenalidomidu mogą wystąpić powikłania w postaci zespołu rozpadu guza (ang. TLS – Tumour Lysis Syndrome ). Odnotowano przypadki TLS i reakcje typu „ tumour flare ” (ang. TFR – Tumour Flare Reaction ), w tym przypadki zgonów (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Ryzyko TLS i TFR dotyczy pacjentów z dużym rozmiarem guza przed zastosowaniem leczenia. Należy zachować ostrożność rozpoczynając stosowanie lenalidomidu u tych pacjentów. Tacy pacjenci powinni być dokładnie kontrolowani, szczególnie w 1. cyklu lub w trakcie zwiększania dawki, i należy podjąć u nich odpowiednie środki ostrożności.  U Chłoniak z komórek płaszcza Zaleca się ścisłe monitorowanie i przeprowadzenie dokładnej oceny w kierunku TFR. Pacjenci z wysokim wskaźnikiem prognostycznym dla chłoniaka z komórek płaszcza (ang. MIPI – Mantle Cell Lymphoma International Prognostic Index ) w chwili rozpoznania lub pacjenci z masywną chorobą (przynajmniej jedna zmiana o największej średnicy ≥ 7 cm) przed rozpoczęciem leczenia mogą znajdować się w grupie ryzyka wystąpienia reakcji typu „ tumour flare . Reakcja typu „ tumour flare ” może naśladować progresję choroby. U pacjentów w badaniach MCL-002 i MCL-001, u których wystąpiła reakcja typu TFR 1. i 2.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia, objawy TFR kontrolowano podawaniem kortykosteroidów, NLPZ i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Decyzję o rozpoczęciu leczenia TFR należy podjąć po przeprowadzeniu szczegółowej oceny klinicznej każdego pacjenta (patrz punkty 4.2 i 4.8).  U Chłoniak grudkowy Zaleca się ścisłe monitorowanie i przeprowadzenie dokładnej oceny w kierunku TFR. Reakcja typu „ tumour flare ” może naśladować progresję choroby. U pacjentów, u których wystąpiła reakcja typu TFR 1. i 2. stopnia, objawy TFR kontrolowano podawaniem kortykosteroidów, NLPZ i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Decyzję o rozpoczęciu terapii TFR należy podjąć po przeprowadzeniu szczegółowej oceny klinicznej każdego pacjenta (patrz punkty 4.2 i 4.8). Zaleca się ścisłe monitorowanie i przeprowadzenie dokładnej oceny w kierunku TLS.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci powinni być dobrze nawodnieni i otrzymywać leczenie profilaktyczne TLS w dodatku do cotygodniowego wykonywania badań biochemicznych w ciągu pierwszego cyklu lub dłużej, zgodnie ze wskazaniami klinicznymi (patrz punkty 4.2 i 4.8). U Rozmiar guza  U Chłoniak z komórek płaszcza Lenalidomid nie jest zalecany w leczeniu pacjentów z dużym rozmiarem guza, jeśli możliwe jest zastosowanie innych schematów leczenia. Wczesny zgon W badaniu MCL-002 wystąpił znaczący, ogólny wzrost liczby wczesnych zgonów (w ciągu 20 tygodni). U pacjentów z dużym rozmiarem guza w chwili rozpoczęcia leczenia występuje zwiększone ryzyko wczesnego zgonu; odnotowano 16/81 (20%) wczesnych zgonów w grupie otrzymującej lenalidomid i 2/28 (7%) wczesnych zgonów w grupie kontrolnej. W ciągu 52 tygodni wartości te wynosiły odpowiednio 32/81 (40%) oraz 6/28 (21%) (patrz punkt 5.1). Zdarzenia niepożądane W badaniu MCL-002, w trakcie 1.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    cyklu leczenie przerwano u 11/81 (14%) pacjentów z dużym rozmiarem guza w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu do 1/28 (4%) pacjentów z grupy kontrolnej. Głównym powodem przerwania leczenia u pacjentów z dużym rozmiarem guza, w 1. cyklu w grupie otrzymującej lenalidomid były zdarzenia niepożądane (patrz punkt 4.8), w tym objawy przedmiotowe reakcji typu „ tumour flare ” (TFR). Informacje dotyczących dostosowania dawki w przypadku TFR znajdują się w punkcie 4.2. Duży rozmiar guza zdefiniowano jako przynajmniej jedną zmianę o średnicy ≥5 cm lub 3 zmiany o średnicy ≥3 cm. U Reakcje alergiczne i ciężkie reakcje skórne U pacjentów leczonych lenalidomidem odnotowano przypadki wystąpienia reakcji alergicznych, w tym obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej i ciężkich reakcji skórnych, takich jak SJS, TEN i DRESS (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Lekarze powinni poinformować pacjentów o przedmiotowych i podmiotowych objawach tych reakcji oraz o konieczności natychmiastowego zwrócenia się o pomoc medyczną w przypadku wystąpienia tych objawów. Należy zakończyć stosowanie lenalidomidu w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki złuszczającej lub pęcherzowej, lub w przypadku podejrzenia SJS, TEN lub DRESS. Nie należy wznawiać leczenia przerwanego z powodu tych reakcji. W przypadku wystąpienia innych form reakcji skórnej należy, w zależności od stopnia ciężkości, należy rozważyć przerwanie lub zakończenie leczenia. Ścisłej obserwacji należy poddać pacjentów, u których uprzednio występowały reakcje alergiczne w trakcie leczenia talidomidem, ze względu na odnotowane w literaturze przypadki wystąpienia reakcji krzyżowej pomiędzy lenalidomidem i talidomidem. Pacjenci, u których w przeszłości wystąpiła ciężka wysypka w związku z leczeniem talidomidem, nie powinni otrzymywać lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Nietolerancja laktozy Kapsułki leku Revlimid zawierają laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. U Drugie nowotwory pierwotne W badaniach klinicznych uprzednio leczonych pacjentów ze szpiczakiem otrzymujących lenalidomid i deksametazon obserwowano zwiększenie częstości drugich nowotworów pierwotnych (ang. SPM – second primary malignancies ) (3,98 na 100 osobolat) w porównaniu do grup kontrolnych (1,38 na 100 osobolat). Nieinwazyjne SPM obejmują podstawnokomórkowe lub płaskonabłonkowe raki skóry. Większość inwazyjnych SPM były to guzy lite. W badaniach klinicznych dotyczących nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego u pacjentów nie kwalifikujących się do przeszczepu obserwowano 4,9-krotne zwiększenie częstości występowania hematologicznych SPM (przypadki ostrej białaczki szpikowej, zespołów mielodysplastycznych) u osób otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem do progresji (1,75 na 100 osobolat) w porównaniu z melfalanem w skojarzeniu z prednizonem (0,36 na 100 osobolat).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Obserwowano 2,12-krotne zwiększenie częstości występowania drugich nowotworów pierwotnych litych u osób otrzymujących lenalidomid (9 cykli) w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem (1,57 na 100 osobolat) w porównaniu z melfalanem w skojarzeniu z prednizonem (0,74 na 100 osobolat). U pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do progresji lub do 18 miesięcy, częstość występowania hematologicznych SPM (0,16 na 100 osobolat) nie była zwiększona w porównaniu do pacjentów otrzymujących melfalan w skojarzeniu z prednizonem (0,79 na 100 osobolat). Obserwowano 1,3-krotne zwiększenie częstości występowania SPM w postaci guzów litych u osób otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do progresji lub do 18 miesięcy (1,58 na 100 osobolat) w porównaniu z talidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem (1,19 na 100 osobolat).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim otrzymującym lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem częstość występowania hematologicznych SPM wynosiła 0,00– 0,16 na 100 osobolat, natomiast częstość występowania SPM w postaci guzów litych wynosiła 0,21– 1,04 na 100 osobolat. Zwiększone ryzyko drugich nowotworów pierwotnych związane z lenalidomidem jest również istotne w przypadku NDMM po przeszczepie komórek macierzystych. Mimo że to ryzyko nie zostało jeszcze w pełni poznane, należy je brać pod uwagę, rozważając lub stosując produkt Revlimid w takim przypadku. Częstość występowania nowotworów hematologicznych, głównie AML, MDS i nowotworów z komórek B (w tym chłoniaka Hodgkina), wynosiła 1,31 na 100 osobolat w grupie pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz 0,58 na 100 osobolat w grupie placebo (1,02 na 100 osobolat w przypadku pacjentów przyjmujących lenalidomid po ASCT oraz 0,60 na 100 osobolat w przypadku pacjentów nieprzyjmujących lenalidomidu po ASCT).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Częstość występowania SPM w postaci guzów litych wynosiła 1,36 na 100 osobolat w grupie pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz 1,05 na 100 osobolat w grupie placebo (1,26 na 100 osobolat w przypadku pacjentów przyjmujących lenalidomid po ASCT oraz 0,60 na 100 osobolat w przypadku pacjentów nieprzyjmujących lenalidomidu po ASCT). Przed rozpoczęciem terapii lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem lub bezpośrednio po leczeniu z wykorzystaniem dużych dawek melfalanu i autologicznym przeszczepie komórek macierzystych należy uwzględnić ryzyko wystąpienia hematologicznego SPM. Przed leczeniem oraz w trakcie leczenia lekarze powinni dokładnie badać pacjentów używając standardowych onkologicznych metod przesiewowych czy występują u nich drugie nowotwory pierwotne oraz wdrażać leczenie zgodnie ze wskazaniami.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Progresja do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi o niskim lub pośrednim-1 ryzyku  U Kariotyp Zmienne ze stanu początkowego, włączając w to złożone zmiany cytogenetyczne, związane są z progresją do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów zależnych od przetoczeń, u których występuje delecja 5q. W połączonej analizie dwóch badań klinicznych dotyczących stosowania lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, pacjenci ze złożonymi zmianami cytogenetycznymi obciążeni byli najwyższym szacowanym skumulowanym ryzykiem progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej (38,6%). Szacowane ryzyko progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z izolowaną delecją 5q wynosiło 13,8%, w porównaniu do 17,3% u pacjentów z delecją 5q i dodatkowo jedną nieprawidłowością cytogenetyczną.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W związku z tym, stosunek korzyści do ryzyka dla lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi związanymi z delecją 5q oraz złożonymi nieprawidłowościami cytogenetycznymi pozostaje nieznany.  U Status genu TP53 U 20 do 25% pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi (MDS) niższego ryzyka z delecją 5q występuje mutacja w obrębie genu TP53, która związana jest z większym ryzykiem progresji do ostrej białaczki szpikowej (AML). W analizie post-hoc badania klinicznego (MDS-004) lenalidomidu w zespołach mielodysplastycznych o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, uzyskano wartość wskaźnika progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej (AML) równą 27,5% u pacjentów pozytywnych w teście IHC- p53 (1% poziom odcięcia w odniesieniu do silnego barwienia jądra komórkowego, z wykorzystaniem immunochemicznego oznaczenia białka p53, jako wyznacznika mutacji w obrębie genu TP53) i 3,6% u pacjentów negatywnych w teście IHC-p53 (p = 0,0038) (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Progresja do innych nowotworów w przypadku chłoniaka z komórek płaszcza W przypadku chłoniaka z komórek płaszcza stwierdzono ryzyko wystąpienia ostrej białaczki szpikowej, nowotworów z komórek typu B i nieczerniakowego raka skóry. U Drugie nowotwory pierwotne w przebiegu chłoniaka grudkowego W badaniu z udziałem pacjentów z nawrotowym/opornym na leczenie indolentnym chłoniakiem nieziarniczym (ang . indolent non-Hodgkin lymphoma , iNHL), w którym uczestniczyli także pacjenci z chłoniakiem grudkowym, nie zaobserwowano podwyższonego ryzyka SPM w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą otrzymującą schemat placebo/rytuksymab. Hematologiczne SPM w postaci ostrej białaczki szpikowej (ang. AML – acute myeloid leukaemia ) wystąpiły z częstością 0,29 na 100 osobolat w grupie otrzymującej skojarzenie lenalidomid/rytuksymab i 0,29 na 100 osobolat wśród pacjentów otrzymujących schemat placebo/rytuksymab.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Częstość występowania hematologicznych i litych SPM (z wyjątkiem nieczerniakowego raka skóry) wynosiła 0,87 na 100 osobolat w grupie otrzymującej skojarzenie lenalidomid/rytuksymab i 1,17 na 100 osobolat wśród pacjentów otrzymujących schemat placebo/rytuksymab, przy czym mediana czasu obserwacji wynosiła 30,59 miesiąca (zakres: 0,6– 50,9 miesiąca). Przypadki nieczerniakowego raka skóry stanowią stwierdzone zagrożenie i obejmują przypadki raka płaskonabłonkowego skóry lub raka podstawnokomórkowego skóry. Pacjentów należy monitorować w kierunku SPM. Rozważając leczenie lenalidomidem, należy wziąć pod uwagę zarówno potencjalne korzyści ze stosowania lenalidomidu, jak i ryzyko związane z SPM. U Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów leczonych lenalidomidem w terapii skojarzonej odnotowano przypadki niewydolności wątroby (w tym śmiertelne): ostra niewydolność wątroby, toksyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, cholestatyczne zapalenie wątroby i mieszane cytolityczne/cholestatyczne zapalenie wątroby.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Mechanizm ciężkiej hepatotoksyczności wywoływanej lekami jest nieznany, jednak w niektórych przypadkach, przebyte wirusowe zapalenie wątroby, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych oraz terapia antybiotykowa mogą stanowić czynniki ryzyka. Często zgłaszano występowanie nieprawidłowych wyników testów czynności wątroby. Zaburzenia czynności wątroby potwierdzone wynikami testów były w zasadzie bezobjawowe i ustępowały po przerwaniu leczenia. Po powrocie parametrów do wartości początkowych, można rozważyć leczenie mniejszą dawką. Lenalidomid jest wydalany przez nerki. U pacjentów z niewydolnością nerek należy szczególnie starannie dobrać dawkę, aby uniknąć nadmiernego wzrostu stężenia leku we krwi, ponieważ może to zwiększyć ryzyko wystąpienia hematologicznych działań niepożądanych oraz hepatotoksyczności.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy monitorować czynność wątroby, szczególnie u pacjentów z wirusowym zakażeniem wątroby w wywiadzie, lub w przypadku jednoczesnego stosowania lenalidomidu z produktami leczniczymi, o których wiadomo, że zaburzają czynność wątroby. U Zakażenia z neutropenią lub bez neutropenii Pacjenci ze szpiczakiem mnogim są narażeni na zakażenia, włączając zapalenie płuc. U pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem obserwowano wyższą częstość występowania w porównaniu z pacjentami z NDMM, niekwalifikującymi się do przeszczepu, oraz u pacjentów z NDMM po przeszczepie, otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem w porównaniu z placebo. Zakażenia ≥ 3. stopnia występowały przy neutropenii u mniej niż jednej trzeciej pacjentów. Pacjenci ze znanym ryzykiem zakażenia powinni być ściśle monitorowani. Wszystkich pacjentów należy pouczyć, aby w przypadku pierwszych objawów zakażenia (np.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    kaszel, gorączka, itd.) skontaktować się z lekarzem, co pozwoli to na wczesne podjęcie leczenia i w efekcie na złagodzenie choroby. U Reaktywacja zakażenia wirusowego U pacjentów otrzymujących lenalidomid zgłaszano występowanie reaktywacji zakażenia wirusowego, w tym ciężkich przypadków reaktywacji zakażenia wirusem półpaśca lub zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV). W niektórych przypadkach reaktywacja zakażenia wirusowego zakończyła się zgonem. W niektórych przypadkach reaktywacja zakażenia wirusem półpaśca prowadziła do wystąpienia rozsianego półpaśca, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych wywołanego przez wirusa półpaśca lub ocznej postaci półpaśca, co wymagało tymczasowego wstrzymania lub przerwania podawania lenalidomidu oraz wprowadzenia odpowiedniego leczenia przeciwwirusowego. U pacjentów przyjmujących lenalidomid, którzy byli w przeszłości zakażeni wirusem zapalenia wątroby typu B, rzadko zgłaszano reaktywację zapalenia wątroby typu B.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W niektórych przypadkach prowadziło to do ostrej niewydolności wątroby, co skutkowało zakończeniem leczenia lenalidomidem oraz wprowadzeniem odpowiedniego leczenia przeciwwirusowego. Przed rozpoczęciem leczenia lenalidomidem należy wykonać badanie w kierunku nosicielstwa wirusa zapalenia wątroby typu B. W przypadku pacjentów z dodatnim wynikiem zakażenia HBV, zaleca się konsultację z lekarzem doświadczonym w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu B. Należy zachować środki ostrożności, jeśli lenalidomid jest stosowany u pacjentów zakażonych w przeszłości HBV, w tym u pacjentów HBc dodatnich, ale HBsAg negatywnych. Pacjentów tych należy poddać dokładnej obserwacji w kierunku objawów podmiotowych i przedmiotowych aktywnego zakażenia HBV przez cały okres leczenia. U Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia Podczas stosowania lenalidomidu odnotowano przypadki postępującej leukoencefalopatii wieloogniskowej (PML, ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    progressive multifocal leukoencephalopathy), w tym przypadki śmiertelne. Występowanie PML notowano w okresie od kilku miesięcy do kilku lat po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem. Najczęściej przypadki te zgłaszano u pacjentów przyjmujących jednocześnie deksametazon lub u tych, u których wcześniej stosowano inną chemioterapię immunosupresyjną. Zadaniem lekarza jest regularne kontrolowanie pacjenta oraz uwzględnianie PML w diagnostyce różnicowej u pacjentów z nowymi lub nasilającymi się objawami neurologicznymi oraz objawami kognitywnymi lub behawioralnymi. Lekarz powinien również doradzić pacjentowi, że należy powiedzieć swojemu partnerowi lub opiekunowi o odbywanym leczeniu, ponieważ mogą oni zauważyć objawy, których pacjent nie jest świadomy. Ocena PML powinna opierać się na badaniu neurologicznym, diagnostyce metodą rezonansu magnetycznego mózgu i analizie płynu mózgowo-rdzeniowego dla DNA JC (JCV) za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) lub biopsji mózgu z testowaniem na JCV.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Negatywne wyniki PCR JCV nie wykluczają PML. Jeśli nie można postawić alternatywnej diagnozy, wskazane mogą być dalsze obserwacje oraz wykonanie dodatkowych badań. Jeśli podejrzewa się PML, należy wstrzymać dalsze podawanie leku, aż do czasu wykluczenia, że PML nie występuje. Jeśli badania potwierdzą PML, konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania lenalidomidu. U Pacjenci z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim Częstość występowania przypadków nietolerancji (działania niepożądane 3. lub 4. stopnia, ciężkie działania niepożądane, przerwanie leczenia) była wyższa w przypadku pacjentów w wieku > 75 lat, ze szpiczakiem III stopnia, zgodnie z międzynarodowym systemem stopniowania, sprawnością w skali ECOG ≥ 2 lub klirensem kreatyniny <60 ml/min, przy podawaniu lenalidomidu w terapii skojarzonej.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci powinni zostać poddani szczególnej obserwacji pod kątem tolerancji lenalidomidu w terapii skojarzonej, z uwzględnieniem wieku, szpiczaka III stopnia zaawansowania, sprawności w skali ECOG ≥ 2 lub klirensu kreatyniny <60 ml/min (patrz punkt 4.2 i 4.8). U Zaćma Zgłaszano większą częstość występowania zaćmy u pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu. Zaleca się regularne kontrolowanie wzroku.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Czynniki wpływające na erytropoezę lub inne leki mogące zwiększać ryzyko zakrzepicy, takie jak hormonalna terapia zastępcza, powinny być stosowane ostrożnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid z deksametazonem (patrz punkty 4.4 i 4.8). U Doustne środki antykoncepcyjne Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Lenalidomid nie jest induktorem enzymów. W badaniu in vitro na ludzkich hepatocytach lenalidomid w różnych badanych stężeniach nie indukował CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4/5. Z tego powodu w przypadku podania samego lenalidomidu nie jest oczekiwane wystąpienie indukcji prowadzącej do obniżonej skuteczności produktów leczniczych, w tym hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Jednak deksametazon jest słabym lub umiarkowanym induktorem CYP3A4 i prawdopodobnie wywiera również wpływ na inne enzymy i transportery.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Interakcje
    Nie można wykluczyć, że w trakcie leczenia skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych może ulec zmniejszeniu. Należy podjąć skuteczne środki, aby zapobiec ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). U Warfaryna Jednoczesne wielokrotne podawanie lenalidomidu w dawce 10 mg raz na dobę nie wpływało na farmakokinetykę pojedynczej dawki R- i S-warfaryny. Jednoczesne podanie warfaryny w pojedynczej dawce 25 mg nie wpływało na farmakokinetykę lenalidomidu. Nie wiadomo jednak, czy interakcja zachodzi w czasie stosowania klinicznego (jednoczesne leczenie deksametazonem). Deksametazon jest słabym lub umiarkowanym induktorem enzymów i jego wpływ na warfarynę nie jest znany. Zaleca się ścisłe kontrolowanie stężenia warfaryny podczas leczenia. U Digoksyna Jednoczesne stosowanie z lenalidomidem w dawce 10 mg raz na dobę zwiększało stężenie osoczowe digoksyny (0,5 mg, pojedyncza dawka) o 14% z 90% CI (przedział ufności) [0,52%-28,2%].
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Interakcje
    Nie wiadomo, czy efekt będzie inny w praktyce klinicznej (większe dawki lenalidomidu i jednoczesne leczenie deksametazonem). Z tego względu podczas leczenia lenalidomidem zaleca się kontrolowanie stężenia digoksyny. U Statyny Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia rabdomiolizy w przypadku jednoczesnego podawania statyn i lenalidomidu, które może mieć charakter po prostu addytywny. Szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia uzasadniona jest wzmożona kontrola kliniczna i laboratoryjna. U Deksametazon Równoczesne podawanie deksametazonu (40 mg raz na dobę) w dawce pojedynczej lub wielokrotnej nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu podawanego w dawce wielokrotnej (25 mg raz na dobę). U Interakcje z inhibitorami glikoproteiny P W warunkach in vitro , lenalidomid jest substratem dla glikoproteiny P, ale nie jest jej inhibitorem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Interakcje
    Równoczesne podawanie w dawce wielokrotnej chinidyny (600 mg, dwa razy na dobę), będącej silnym inhibitorem glikoproteiny P lub umiarkowanie silnego inhibitora/substratu glikoproteiny P, temsyrolimusu (25 mg), nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu (25 mg). Równoczesne podawanie lenalidomidu nie zmieniało farmakokinetyki temsyrolimusu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ze względu na właściwości teratogenne, lenalidomid należy przepisywać z uwzględnieniem programu zapobiegania ciąży (patrz punkt 4.4), chyba że istnieją wiarygodne przesłanki, że pacjentka nie może zajść w ciążę. U Kobiety mogące zajść w ciążę / Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Kobiety mogące zajść w ciążę muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji. Jeśli w trakcie leczenia lenalidomidem kobieta zajdzie w ciążę, leczenie musi zostać przerwane, a pacjentka powinna zostać skierowana do specjalisty doświadczonego w ocenie teratogennego skutku leczenia w celu przeprowadzenia takiej oceny i uzyskania odpowiedniej porady. Jeśli partnerka mężczyzny leczonego lenalidomidem zajdzie w ciążę, zaleca się skierowanie jej do lekarza specjalizującego się lub mającego doświadczenie w teratologii, w celu przeprowadzenia oceny i uzyskania porady.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Lenalidomid jest obecny w spermie ludzkiej w skrajnie małym stężeniu w trakcie leczenia i jest niewykrywalny w spermie ludzkiej po 3 dniach od zakończenia podawania substancji zdrowemu mężczyźnie (patrz punkt 5.2). W ramach środków ostrożności oraz biorąc pod uwagę szczególne populacje z wydłużonym czasem wydalania, jak w przypadku niewydolności nerek, wszyscy pacjenci płci męskiej stosujący lenalidomid muszą używać prezerwatyw przez okres leczenia, podczas przerwy w podawaniu leku i przez 1 tydzień po zakończeniu leczenia, jeśli partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę i nie stosuje antykoncepcji. U Ciąża Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, która powoduje ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. Lenalidomid wywoływał u małp wady wrodzone, podobne do tych opisanych po talidomidzie (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Z tego względu można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu i lenalidomid jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży (patrz punkt 4.3). U Karmienie piersią Nie wiadomo, czy lenalidomid przenika do mleka ludzkiego. Dlatego podczas leczenia lenalidomidem należy przerwać karmienie piersią. U Płodność Badania na szczurach z wykorzystaniem lenalidomidu w dawkach do 500 mg/kg (dawka odpowiednio około 200 do 500-razy większą niż stosowana u ludzi dawka 25 i 10 mg w przeliczeniu na powierzchnię ciała) nie wykazały występowania działań niepożądanych związanych z płodnością ani szkodliwego wpływu na płodność rodziców.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Lenalidomid wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania lenalidomidu zgłaszano zmęczenie, zawroty głowy, senność, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego i niewyraźne widzenie. Z tego względu zaleca się ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane U Streszczenie profilu bezpieczeństwa U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem W celu określenia działań niepożądanych w badaniu CALGB 100104 zastosowano podejście zachowawcze. Działania niepożądane opisane w tabeli 1 obejmowały zdarzenia po HDM/ASCT oraz zdarzenia z okresu leczenia podtrzymującego. Druga analiza, podczas której zidentyfikowano zdarzenia, które wystąpiły po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego, wskazuje, że częstości opisane w tabeli 1 mogą być większe niż faktycznie obserwowano podczas okresu leczenia podtrzymującego. Działania niepożądane zgłoszone w badaniu IFM 2005-02 obejmowały wyłącznie okres leczenia podtrzymującego. Ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥5%) podczas stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż przy stosowaniu placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Należały do nich:  Zapalenie płuc (10,6%: złożony termin) w badaniu IFM 2005-02,  Zakażenie płuc (9,4% [9,4% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego]) w badaniu CALGB 100104. W badaniu IFM 2005-02 do działań niepożądanych obserwowanych częściej podczas stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż przy stosowaniu placebo należały: neutropenia (60,8%), zapalenie oskrzeli (47,4%), biegunka (38,9%), zapalenie jamy nosowo-gardłowej (34,8%), skurcze mięśni (33,4%), leukopenia (31,7%), astenia (29,7%), kaszel (27,3%), trombocytopenia (23,5%), zapalenie żołądka i jelit (22,5%) i gorączka (20,5%). W badaniu CALGB 100104 do działań niepożądanych obserwowanych częściej podczas stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż przy stosowaniu placebo należały: neutropenia (79,0% [71,9% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego]), trombocytopenia (72,3% [61,6%]), biegunka (54,5% [46,4%]), wysypka (31,7% [25,0%]), zakażenia górnych dróg oddechowych (26,8% [26,8%]), zmęczenie (22,8% [17,9%]), leukopenia (22,8% [18,8%]) i niedokrwistość (21,0% [13,8%]).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu W badaniu SWOG S0777 następujące ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥ 5%) w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z dożylnym bortezomibem i deksametazonem niż w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem:  niedociśnienie tętnicze (6,5%), zakażenie płuc (5,7%), odwodnienie (5,0%). Następujące działania niepożądane obserwowano częściej w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem niż w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem: zmęczenie (73,7%), neuropatia obwodowa (71,8%), trombocytopenia (57,6%), zaparcie (56,1%), hipokalcemia (50,0%).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z niskimi dawkami deksametazonu, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥5%) podczas stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu (Rd oraz Rd18), niż przy stosowaniu melfalanu, prednizonu i talidomidu (MPT). Należały do nich:  Zapalenie płuc (9,8%)  Niewydolność nerek (włączając postać ostrą) (6,3%) Do działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupach Rd lub Rd18, niż w grupie MPT, należały: biegunka (45,5%), zmęczenie (32,8%), ból pleców (32,0%), astenia (28,2%), zaburzenia snu (27,6%), wysypka (24,3%), osłabione łaknienie (23,1%), kaszel (22,7%), gorączka (21,4%) oraz skurcze mięśni (20,5%). U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥5%) u pacjentów otrzymujących melfalan, prednizon i lenalidomid, z następczym podtrzymywaniem lenalidomidem (MPR+R) lub melfalan, prednizon i lenalidomid, z następczą kontynuacją placebo (MPR+p), niż u pacjentów otrzymujących melfalan i prednizon, z następczą kontynuacją placebo (MPp+p).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Należały do nich:  Gorączka neutropeniczna (6,0%)  Niedokrwistość (5,3%) Do działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupach MPR+R lub MPR+p, niż w grupie MPp+p, należały: neutropenia (83,3%), niedokrwistość (70,7%), trombocytopenia (70,0%), leukopenia (38,8%), zaparcia (34,0%), biegunka (33,3%), wysypka (28,9%), gorączka (27,0%), obrzęk obwodowy (25,0%), kaszel (24,0%), zmniejszone łaknienie (23,7%) oraz astenia (22,0%). U Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia W dwóch badaniach fazy III kontrolowanych placebo, grupie 353 pacjentów ze szpiczakiem mnogim podawano lenalidomid/deksametazon, natomiast grupie 351 pacjentów podawano placebo/deksametazon. Najcięższymi działaniami niepożądanymi obserwowanymi częściej u pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, niż u pacjentów otrzymujących placebo/deksametazon były:  żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna) (patrz punkt 4.4);  neutropenia 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    stopnia (patrz punkt 4.4). Do obserwowanych działań niepożądanych, które występowały z większą częstością w związku z podawaniem lenalidomidu i deksametazonu, w porównaniu do placebo i deksametazonu, zbiorczo w badaniach klinicznych dotyczących szpiczaka mnogiego (MM-009 oraz MM-010) należą: zmęczenie (43,9%), neutropenia (42,2%), zaparcie (40,5%), biegunka (38,5%), kurcze mięśni (33,4%), niedokrwistość (31,4%), trombocytopenia (21,5%) i wysypka (21,2%). U Zespoły mielodysplastyczne Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi opiera się na danych pochodzących od 286 pacjentów uczestniczących w jednym badaniu fazy II oraz jednym badaniu fazy III (patrz punkt 5.1). W badaniu fazy II wszyscy spośród 148 pacjentów otrzymywali lenalidomid. W podwójnie zaślepionej części badania fazy III, 69 pacjentów przyjmowało lenalidomid w dawce 5 mg, 69 pacjentów przyjmowało lenalidomid w dawce 10 mg, a 67 pacjentów przyjmowało placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Większość działań niepożądanych występowała podczas pierwszych 16 tygodni leczenia lenalidomidem. Ciężkie zdarzenia niepożądane obejmowały:  żylną chorobę zakrzepowo-zatorową (zakrzepicę żył głębokich, zatorowość płucną) (patrz punkt 4.4);  neutropenię 3. lub 4. stopnia, gorączkę neutropeniczną oraz trombocytopenię 3. lub 4. stopnia (patrz punkt 4.4). Najczęściej obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi, które występowały częściej w grupach przyjmujących lenalidomid w porównaniu do grupy kontrolnej w badaniu fazy III były neutropenia (76,8%), trombocytopenia (46,4%), biegunka (34,8%), zaparcia (19,6%), nudności (19,6%), świąd (25,4%), wysypka (18,1%), zmęczenie (18,1%) oraz skurcze mięśni (16,7%). U Chłoniak z komórek płaszcza Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza opiera się na danych pochodzących od 254 pacjentów uczestniczących w randomizowanym badaniu fazy II z grupa kontrolną, MCL-002 (patrz punkt 5.1).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Ponadto, w tabeli 3 uwzględniono działania niepożądane pochodzące z badania uzupełniającego MCL-001. Ciężkie działania niepożądane, które w badaniu MCL-002 obserwowano z większą częstością (z różnicą co najmniej 2 punktów procentowych) w grupie otrzymującej lenalidomid, w porównaniu do grupy kontrolnej:  neutropenia (3,6%),  zatorowość płucna (3,6%),  biegunka (3,6%). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi, które w badaniu MCL-002 występowały częściej w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu do grupy kontrolnej, były: neutropenia (50,9%), niedokrwistość (28,7%), biegunka (22,8%), zmęczenie (21,0%), zaparcie (17,4%), gorączka (16,8%) oraz wysypka (w tym alergiczne zapalenie skóry) (16,2%), W badaniu MCL-002 wystąpił znaczący, ogólny wzrost liczby wczesnych zgonów (w ciągu 20 tygodni).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    U pacjentów z dużym rozmiarem guza w chwili rozpoczęcia leczenia występuje zwiększone ryzyko wczesnego zgonu; odnotowano 16/81 (20%) wczesnych zgonów w grupie otrzymującej lenalidomid i 2/28 (7%) wczesnych zgonów w grupie kontrolnej. W ciągu 52 tygodni wartości te wynosiły odpowiednio 32/81 (39,5%) oraz 6/28 (21%) (patrz punkt 5.1). W trakcie 1. cyklu leczenie przerwano u 11/81 (14%) pacjentów z dużym rozmiarem guza w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu do 1/28 (4%) pacjentów z grupy kontrolnej. Głównym powodem przerwania leczenia u pacjentów z dużym rozmiarem guza, w 1. cyklu w grupie otrzymującej lenalidomid były zdarzenia niepożądane – 7/11 (64%). Duży rozmiar guza zdefiniowano jako przynajmniej jedną zmianę o średnicy ≥5 cm lub 3 zmiany o średnicy ≥3 cm. U Chłoniak grudkowy Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym opiera się na danych pochodzących od 294 pacjentów uczestniczących w randomizowanym badaniu fazy III z grupą kontrolną, NHL-007.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    W tabeli 5 uwzględniono ponadto działania niepożądane pochodzące z badania uzupełniającego NHL-008. Ciężkie działania niepożądane, które w badaniu NHL-007 obserwowano najczęściej (z różnicą co najmniej 1 punktu procentowego) w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą otrzymującą schemat placebo/rytuksymab, to:  gorączka neutropeniczna (2,7%),  zatorowość płucna (2,7%),  zapalenie płuc (2,7%). W badaniu NHL-007 do działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupie otrzymującej leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab niż w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab (z różnicą częstości między grupami wynoszącą co najmniej 2%) należały: neutropenia (58,2%), biegunka (30,8%), leukopenia (28,8%), zaparcie (21,9%), kaszel (21,9%) i zmęczenie (21,9%).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    U Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane obserwowane u pacjentów leczonych lenalidomidem zostały wymienione poniżej według klasyfikacji układów i narządów i częstości występowania. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Częstości zdefiniowano następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W poniższej tabeli działania niepożądane zostały włączone do odpowiednich kategorii zgodnie z największą częstością występowania w którymkolwiek z głównych badań klinicznych. U Tabelaryczne zestawienie dla monoterapii w szpiczaku mnogim Informacje zamieszczone w poniższej tabeli opierają się o dane uzyskane podczas głównych badań klinicznych z udziałem pacjentów z NDMM po ASCT, którzy otrzymywali leczenie podtrzymujące lenalidomidem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Danych nie korygowano dla uwzględnienia dłuższego czasu trwania leczenia w grupach otrzymujących lenalidomid, kontynuowanego do wystąpienia progresji choroby w porównaniu z grupami placebo w głównych badaniach dotyczących szpiczaka mnogiego (patrz punkt 5.1). Tabela 1. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, otrzymujących lenalidomid w leczeniu podtrzymującym
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeUBardzo częstoUZapalenie płuc◊,a, zakażeniaP Pgórnych dróg oddechowych, zakażenia neutropeniczne, zapalenie oskrzeli◊, grypa◊,P P P P◊zapalenie żołądka i jelitP P,zapalenie zatok, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie błony śluzowej nosaUCzęstoZakażenia◊, zakażenie układuP P◊,moczowegoP P*, zakażeniadolnych dróg oddechowych, zakażenie płuc◊PUBardzo częstoUZapalenie płuc◊,a, zakażenieP PneutropeniczneUCzęstoPosocznica◊,b, bakteriemia,P P◊zakażenie płucP P, bakteryjnezakażenia dolnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli◊, grypa◊, zapalenieP P P Pżołądka i jelit◊, półpasiec◊,P P P Pzakażenie◊P
    Nowotwory łagodne, złośliwei nieokreślone (w tym torbielei polipy)UCzęstoUZespół mielodysplastyczny◊,*P P
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoUBardzo częstoU Neutropenia^,◊, gorączkaP P,◊neutropeniczna^P P,P,◊Ptrombocytopenia^P P, anemia,leukopenia◊, limfopeniaP PUBardzo często Neutropenia^,◊, gorączkaP P,◊neutropeniczna^P P,P,◊Ptrombocytopenia^P P, anemia,leukopenia◊, limfopeniaP PUCzęsto
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Pancytopenia◊P
    Zaburzenia metabolizmui odżywianiaUBardzo częstoU HipokaliemiaUCzęstoUHipokaliemia, odwodnienie
    Zaburzenia układu nerwowegoUBardzo często ParestezjaUCzęstoNeuropatia obwodowacPUCzęstoBól głowy
    Zaburzenia naczynioweUCzęstoUZatorowość płucna◊,*P PUCzęstoUZakrzepica żył głębokich^,◊,dP
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersiaUBardzo często KaszelUCzęstoDuszność◊, wydzielina z nosaP PUCzęstoUDuszności◊P
    Zaburzenia żołądka i jelitUBardzo częstoU Biegunka, zaparcia, ból brzucha, nudnościUCzęstoWymioty, ból w nadbrzuszuUCzęstoUBiegunka, wymioty, nudności
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychUBardzo częstoU Nieprawidłowe wyniki badańczynnościowych wątrobyUCzęstoUNieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby
    Zaburzenia skóry i tkankipodskórnejUBardzo częstoUWysypka, suchość skóryUCzęstoUWysypka, świąd
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejUBardzo częstoU Kurcze mięśniUCzęstoUBól mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaUBardzo częstoUZmęczenie, astenia, gorączkaUCzęstoUZmęczenie, astenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    ◊ P P Działania niepożądane zgłaszane jako ciężkie u pacjentów z NDMM po ASCT. * P P Dotyczy wyłącznie ciężkich działań niepożądanych leku. ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. a P P „Zapalenie płuc” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): odoskrzelowe zapalenie płuc, płatowe zapalenie płuc, zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jiroveci , zapalenie płuc, zapalenie płuc wywołane pałeczką Klebsiella pneumoniae , legionelozowe zapalenie płuc, mykoplazmatyczne zapalenie płuc, pneumokokowe zapalenie płuc, streptokokowe zapalenie płuc, wirusowe zapalenie płuc, choroba płuc, stan zapalny płuc. b P P „Posocznica” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): posocznica bakteryjna, posocznica pneumokokowa, wstrząs septyczny, posocznica gronkowcowa. c d P P „Neuropatia obwodowa” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): neuropatia obwodowa, neuropatia obwodowa sensoryczna, polineuropatia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    P P „Zakrzepica żył głębokich” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): zakrzepica żył głębokich, zakrzepica, zakrzepica żylna. U Tabelaryczne zestawienie dla terapii skojarzonej w szpiczaku mnogim Informacje zamieszczone w poniższej tabeli opierają się o dane uzyskane podczas badań klinicznych z udziałem pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Dane nie zostały skorygowane o dłuższy czas leczenia w grupach otrzymujących lenalidomid do progresji choroby, w porównaniu do komparatora w kluczowych badaniach dotyczących szpiczaka mnogiego (patrz punkt 5.1). Tabela 2. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, deksametazonem lub melfalanem i prednizonem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / ZalecanaterminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeUBardzo często Zapalenie płuc◊,◊◊,P Pzakażenie górnych dróg oddechowych◊, zakażeniaP Pbakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)P P,zapalenie jamy nosowo- gardłowej, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli◊, zapalenie błonyP Pśluzowej nosaUCzęsto◊,◊◊PosocznicaP P, zapaleniebłony śluzowej nosa zakażenie płuc◊◊,P Pzakażenie układu moczowego◊◊, zapalenieP Pzatok◊P PUCzęstoZapalenie płuc◊,◊◊,P Pzakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia oportunistyczne)◊,P Pzapalenie tkanki łącznej◊, posocznica◊,◊◊,P P P P◊◊zakażenie płucP P,zapalenie oskrzeli◊,P Pzakażenie układu oddechowego◊◊,P Pzakażenie układu◊◊moczowegoP P, zakaźnezapalenie jelita cienkiego i okrężnicy
    Nowotworyłagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)UNiezbyt częstoRak^,◊podstawnokomórkowyPRak^,◊,*płaskonabłonkowyPUCzęstoOstra białaczka◊szpikowaP P, zespół◊mielodysplastycznyP P,rak płaskonabłonkowy skóry^,◊,**PUNiezbyt często Ostra białaczka limfoblastyczna◊z komórek TP P, rakpodstawnokomórkowy^,P◊P, zespół rozpadu guza
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoUBardzo często Neutropenia^,◊,◊◊,P P,◊,◊◊trombocytopenia^P P,◊niedokrwistośćP P,zaburzenia krwotoczne^, leukopenia, limfopeniaUCzęstoGorączka,◊neutropeniczna^P P,pancytopenia◊PUNiezbyt często Hemoliza, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna,niedokrwistość hemolitycznaUBardzo częstoNeutropenia^,◊,◊◊,P Ptrombocytopenia^,◊,◊◊,P Pniedokrwistość◊,P Pleukopenia, limfopeniaUCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊,P Ppancytopenia◊,P Pniedokrwistość hemolitycznaUNiezbyt często Nadkrzepliwość, koagulopatia
    Zaburzenia układu immunologiczn egoUNiezbyt częstoReakcja nadwrażliwości^
    Zaburzenia endokrynologiczneUCzęstoNiedoczynność tarczycy
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaUBardzo często Hipokaliemia◊,◊◊,P Phiperglikemia, hipoglikemia, hipokalcemia◊,P P◊hiponatremiaP P,◊◊odwodnienieP P,zmniejszone łaknienie◊◊,P Pzmniejszenie masy ciałaUCzęstoHipomagnezemia,hiperurykemia, hiperkalcemia+PUCzęstoHipokaliemia◊,◊◊,P Phiperglikemia, hipokalcemia◊,P Pcukrzyca◊,P Phipofosfatemia, hiponatremia◊,P Phiperurykemia, dna moczanowa, odwodnienie◊◊,P Pzmniejszone łaknienie◊◊,P Pzmniejszenie masy ciała
    ZaburzeniapsychiczneUBardzo częstoDepresja, bezsennośćUNiezbyt częstoUtrata popędu płciowegoUCzęstoDepresja, bezsenność
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia układu nerwowegoUBardzo często Neuropatie obwodowe◊◊,P Pparestezja, zawroty◊◊głowyP P, drżenie,zaburzenia smaku, ból głowyUCzęstoAtaksja, zaburzenia◊◊równowagi, omdleniaP P,neuralgia, dyzestezjaUBardzo często Neuropatie obwodowe◊◊PUCzęstoEpizody mózgowo–◊naczynioweP P, zawrotygłowy◊◊, omdlenia◊◊,P P P PneuralgiaUNiezbyt często Krwotok wewnątrzczaszkowy^, przemijający napadniedokrwienny, udar niedokrwienny
    Zaburzenia okaUBardzo często Zaćmy, niewyraźne widzenieCzęstoZmniejszona ostrość widzeniaCzęsto ZaćmaNiezbyt często Ślepota
    Zaburzenia ucha i błędnikaCzęstoGłuchota (włączając niedosłuch), szumy uszne
    Zaburzenia sercaCzęsto Migotanie◊,◊◊przedsionkówP P,bradykardiaNiezbyt często Zaburzenia rytmu, wydłużenie odstępu QT, trzepotanie przedsionków, dodatkowe skurcze komoroweCzęstoZawał mięśnia sercowego (włączając ostre przypadki)^,◊,P Pmigotanie przedsionków◊,◊◊,P Pzastoinowa◊niewydolność sercaP P,tachykardia, niewydolność serca◊,◊◊,P Pchoroba niedokrwienna serca◊P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia naczynioweBardzo częstoEpizody żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej^, głównie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej^,◊,◊◊,P Pniedociśnienie tętnicze◊◊PCzęstoNadciśnienie tętnicze, wybroczyny^Bardzo częstoEpizody żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej^, głównie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej^,◊,◊◊PCzęstoZapalenie naczyń, niedociśnienie◊◊tętniczeP P, nadciśnienietętniczeNiezbyt często Niedokrwienie, niedokrwienie obwodowe, wewnątrzczaszkowe,zakrzepowe zapalenie zatok żylnych czaszki
    Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersiaBardzo często Duszność◊,◊◊, krwawienieP Pz nosa^, kaszelCzęsto Zaburzenia głosuCzęstoOstre wyczerpanie◊oddechoweP P,◊,◊◊dusznośćP P, bólopłucnowy◊◊, hipoksja◊◊P P P P P
    Zaburzenie żołądka i jelitBardzo często Biegunka◊,◊◊, zaparcie◊,P P P P◊◊ból brzuchaP P, nudności,◊◊wymiotyP P, niestrawność,suchość w jamie ustnej, zapalenie jamy ustnejCzęsto12TKr12Twawienie z przewodu pokarmowego (włączając w to: krwawienie z odbytnicy, krwawienie z guzków krwawniczych, krwawienie z wrzodów żołądka, krwawienie dziąseł)^,◊◊, utrudnioneP PpołykanieNiezbyt często Zapalenie okrężnicy, zapalenie kątnicyCzęstoKrwawienie z przewodu pokarmowego^,◊,◊◊,P Pniedrożność jelita◊◊ ◊◊cienkiegoP P, biegunkaP P,◊◊ból brzuchaP P,zaparcie◊, nudności,P Pwymioty◊◊P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychBardzo często Zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej, zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowejCzęstoUszkodzenie komórek◊◊wątrobyP P,nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby◊,P PhiperbilirubinemiaNiezbyt często Niewydolność wątroby^Często Zastój żółci◊,P Phepatotoksyczność, uszkodzenie komórek◊◊wątrobyP P, zwiększonaaktywność aminotransferazy alaninowej, nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby◊PNiezbyt często Niewydolność wątroby^
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejBardzo częstoWysypki◊◊, świądP PCzęstoPokrzywka, nadmierna potliwość, sucha skóra, nadmierna pigmentacja skóry, egzema, rumieńNiezbyt często Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi◊◊,P P PPodbarwienie skóry, nadwrażliwość na światłoCzęstoWysypki◊◊PNiezbyt często Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi◊◊P
    Zaburzeniamięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoOsłabienie mięśni◊◊,P P◊kurcze mięśni, ból kościP P,ból i uczucie dyskomfortu związane z tkanką mięśniowo- szkieletową oraz łączną (włączając ból pleców◊,◊◊), bólP Pkończyny, ból mięśni, ból stawów,◊PCzęstoObrzęki stawówCzęstoOsłabienie mięśni◊◊, bólP Pkości◊, ból i uczucieP Pdyskomfortu związane z tkanką mięśniowo- szkieletową oraz łączną (włączając ból pleców◊,◊◊)P PNiezbyt często Obrzęk stawów
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia nerek i dróg moczowychBardzo często Niewydolność nerek (włączając ostre przypadki)◊,◊◊PCzęsto Krwiomocz^, zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczuNiezbyt częstoNabyty zespół FanconiegoNiezbyt często Martwica kanalików nerkowych
    Zaburzenia układu rozrodczego i piersiCzęstoZaburzenia wzwodu
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoZmęczenie◊,◊◊, obrzękP P(włączając w to obrzęk◊,◊◊obwodowy), gorączkaP P,astenia, objawy grypopodobne (włączając gorączkę, kaszel, ból mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy, ból głowy, dreszcze)CzęstoBól w klatce piersiowej◊,◊◊, letargP PBardzo częstoZmęczenie◊,◊◊PCzęstoObrzęk obwodowy, gorączka◊,◊◊, asteniaP P
    BadaniadiagnostyczneBardzo częstoZwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwiCzęstoZwiększone stężenie białka C-reaktywnego
    Urazy, zatruciai powikłania po zabiegachCzęstoUpadki, stłuczenie^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    P ◊◊ P Działania niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych u pacjentów z NDMM, którzy otrzymywali lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. P ◊ P Działania niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, lub z melfalanem i prednizonem. + Dotyczy wyłącznie ciężkich działań niepożądanych leku. * W badaniach klinicznych zgłaszano występowanie raka płaskonabłonkowego skóry u pacjentów ze szpiczakiem uprzednio leczonych lenalidomidem/deksametazonem, w porównaniu do pacjentów z grupy kontrolnej. ** W badaniach klinicznych zgłaszano występowanie raka płaskonabłonkowego skóry u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem leczonych lenalidomidem/deksametazonem, w porównaniu do pacjentów z grupy kontrolnej.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Tabelaryczne zestawienie dla monoterapii Informacje zamieszczone w poniższych tabelach opierają się o dane uzyskane podczas głównych badań klinicznych z udziałem pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi i chłoniakiem z komórek płaszcza leczonymi w monoterapii. Tabela 3. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi leczonych lenalidomidem#
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeBardzo częstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)PBardzo Często Zapalenie płuc◊PCzęstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)P P, zapalenieoskrzeli
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoBardzo często Trombocytopenia^,◊,P P,◊ ◊neutropenia^P P, niedokrwistośćP P,leukopeniaBardzo często Trombocytopenia^,◊,P Pneutropenia^,◊, niedokrwistość◊,P P P PleukopeniaCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊P
    Zaburzenia endokrynologiczneBardzo często Niedoczynność tarczycy
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaBardzo często Zmniejszone łaknienieCzęstoPrzeładowanie żelazem, zmniejszenie masy ciałaCzęstoHiperglikemia◊, zmniejszoneP Płaknienie
    Zaburzenia psychiczneCzęstoZmiany nastroju◊,~P
    Zaburzenia układu nerwowegoBardzo częstoZawroty głowy, ból głowyCzęsto Parestezja
    Zaburzenia sercaCzęstoOstry zawał mięśnia,◊sercowego^P P, migotanie◊przedsionkówP P, niewydolnośćserca◊P
    Zaburzenia naczynioweCzęstoNadciśnienie tętnicze, krwiakCzęstoEpizody żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, głównie zakrzepicy żył głębokichi zatorowości płucnej^,◊P
    Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersiaBardzo często Krwawienie z nosa^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenie żołądka i jelitBardzo częstoBiegunka◊, ból brzucha (włączającP Pból nadbrzusza), nudności, wymioty, zaparcieCzęsto12TS12Tuchość w jamie ustnej, niestrawnośćCzęstoBiegunka◊, nudności, ból zębaP P
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychCzęstoNieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątrobyCzęstoNieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejBardzo częstoWysypki, sucha skóra, świądCzęsto Wysypki, świąd
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoKurcze mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy (włączając ból pleców◊P Poraz ból kończyny), ból stawów, ból mięśniCzęstoBól pleców◊P
    Zaburzenia nerek idróg moczowychCzęstoNiewydolność nerek◊P
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoZmęczenie, obrzęk obwodowy, objawy grypopodobne (włączając gorączkę, kaszel, zapalenie gardła,ból mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy, ból głowy)Często Gorączka
    Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegachCzęsto Upadki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. P ◊ P Zdarzenia niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych dotyczących zespołów mielodysplastycznych. ~ W badaniu klinicznym fazy III dotyczącym zespołów mielodysplastycznych zgłaszano zmiany nastroju jako częste zdarzenie niepożądane; nie było zgłaszane jako zdarzenie 3. lub 4. stopnia. Zastosowany algorytm włączenia do Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL): wszystkie działania niepożądane wychwycone przez algorytm dla badania fazy III zostały włączone do ChPL dla Unii Europejskiej. Dla tych działań niepożądanych przeprowadzono dodatkowe sprawdzenie częstości występowania z wykorzystaniem algorytmu dla badania fazy II. Jeżeli częstość występowania działań niepożądanych w badaniu fazy II była większa niż w badaniu fazy III, zdarzenie włączano do ChPL z częstością zarejestrowaną w badaniu fazy II.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    # Algorytm stosowany przy zespołach mielodysplastycznych:  Badanie fazy III dotyczące zespołów mielodysplastycznych (w podwójnie zaślepionej populacji, różnice pomiędzy lenalidomidem w dawce 5/10 mg oraz placebo zgodnie z początkowym dawkowaniem u przynajmniej dwóch pacjentów): o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, z częstością występowania ≥ 5% wśród pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 2% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami przyjmującymi placebo. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami przyjmującymi placebo. o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami przyjmującymi placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
     Badanie fazy II dotyczące zespołów mielodysplastycznych: o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, z częstością występowania ≥ 5% wśród pacjentów przyjmujących lenalidomid. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid. o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid. Tabela 4. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza leczonych lenalidomidem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeBardzo częstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)P P, zapalenie jamynosowo-gardłowej, zapalenie płuc◊PCzęsto Zapalenie zatokCzęstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia oportunistyczne)◊, zapalenieP Ppłuc◊P
    Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)CzęstoReakcja typu „tumour flare”CzęstoReakcja typu „tumour flare”, rak,◊kolczystokomórkowy skóry^P P,rak podstawnokomórkowy^,◊P
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoBardzo częstoTrombocytopenia^, neutropenia^,◊,P P◊ ◊leukopeniaP P, niedokrwistośćPCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊PBardzo często Trombocytopenia^,neutropenia^,◊, niedokrwistość◊P P PCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊,P Pleukopenia◊P
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaBardzo często Zmniejszone łaknienie12T, zmniejszenie masy ciała, hipokalemiaCzęsto Odwodnienie◊PCzęstoOdwodnienie◊, hiponatremia,P Phipokalcemia
    ZaburzeniapsychiczneCzęstoBezsenność
    Zaburzenia układu nerwowegoCzęstoZaburzenia smaku, ból głowy, neuropatia obwodowaCzęstoCzuciowa neuropatia obwodowa, letarg
    Zaburzenia uchai błędnikaCzęstoZawroty głowy pochodzenia błędnikowego
    Zaburzenia sercaCzęstoZawał mięśnia sercowego,◊(włączając ostre przypadki)^P P,niewydolność serca◊P
    Zaburzenia naczynioweCzęstoNiedociśnienie tętnicze◊PCzęstoZakrzepica żył głębokich◊,P P,◊zatorowość płucna^P P,niedociśnienie tętnicze ◊P
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersiaBardzo często Duszność◊PCzęsto Duszność◊P
    Zaburzenie żołądka i jelitBardzo częstoBiegunka◊, nudności◊, wymioty◊,P P P P P PzaparcieCzęstoBól brzucha◊PCzęstoBiegunka◊, ból brzucha◊, zaparcieP P P P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejBardzo częstoWysypki (w tym alergiczne zapalenie skóry), świądCzęstoPoty nocne, sucha skóraCzęstoWysypki
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoKurcze mięśni, ból plecówCzęstoBól stawów, ból kończyny, osłabienie mięśniowe◊PCzęstoBól pleców, osłabienie◊mięśnioweP P, ból stawów, bólkończyny
    Zaburzenia nerek idróg moczowychCzęstoNiewydolność nerek◊P
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoZmęczenie, astenia◊, obrzękP Pobwodowy, objawy grypopodobne◊(włączając gorączkęP P, kaszel)CzęstoDreszczeCzęstoGorączka◊, astenia◊, zmęczenie◊P P P P P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. ◊ P P Zdarzenia niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych dotyczących zespołów mielodysplastycznych. Algorytm stosowany przy chłoniaku z komórek płaszcza:  Badanie fazy II z grupa kontrolną dotyczące chłoniaka z komórek płaszcza: o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, z częstością występowania ≥ 5% wśród pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 2% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami z grupy kontrolnej. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u ≥1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami z grupy kontrolnej.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u ≥1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami z grupy kontrolnej.  Badanie fazy II bez grupy kontrolnej: o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, występujące u ≥ 5% pacjentów. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u co najmniej 2 pacjentów. o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u co najmniej 2 pacjentów Tabelaryczne zestawienie dla leczenia skojarzonego w FL Poniższa tabela zawiera dane zgromadzone w czasie głównych badań (NHL-007 i NHL-008) z zastosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z chłoniakiem grudkowym. Tabela 5. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów z chłoniakiem grudkowym otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z rytuksymabem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / ZalecanaterminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażeniai zarażenia pasożytniczeBardzo częstoZakażenie górnych dróg oddechowychCzęsto◊Zapalenie płucP P, grypa, zapalenieoskrzeli, zapalenie zatok, zakażenie układu moczowegoCzęstoZapalenie płuc◊, posocznica◊,P P P Pzakażenie płuc, zapalenie oskrzeli, zapalenie żołądka i jelit, zapalenie zatok, zapalenie układu moczowego, zapalenie tkanki łącznej◊P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Nowotwory łagodne,złośliwei nieokreślone (w tym torbiele i polipy)Bardzo częstoReakcja typu „tumour flare”^CzęstoRak płaskonabłonkowy skóry◊,^,+P P PCzęstoRak podstawnokomórkowy^,◊P
    Zaburzenia krwii układu chłonnegoBardzo częstoNeutropenia^,◊, niedokrwistość◊,P P P Ptrombocytopenia^, leukopenia**,limfopenia***Bardzo często Neutropenia^,◊PCzęsto Niedokrwistość◊,P Ptrombocytopenia^, gorączka◊neutropenicznaP P, pancytopenia,leukopenia**, limfopenia***
    Zaburzeniametabolizmui odżywianiaBardzo częstoZmniejszone łaknienie, hipokaliemiaCzęstoHipofosfatemia, odwodnienieCzęstoOdwodnienie, hiperkalcemia◊,P Phipokaliemia, hipofosfatemia, hiperurykemia
    Zaburzenia psychiczneCzęstoDepresja, bezsenność
    Zaburzenia układu nerwowegoBardzo częstoBól głowy, zawroty głowyCzęstoCzuciowa neuropatia obwodowa, zaburzenia smakuCzęsto Omdlenie
    Zaburzenia sercaNiezbyt często Zaburzenia rytmu serca◊P
    ZaburzenianaczynioweCzęstoNiedociśnienie tętniczeCzęstoZatorowość płucna^,◊,P Pniedociśnienie tętnicze
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersiaBardzo często Duszność◊, kaszel,P PCzęstoBól jamy ustnej i gardła, zaburzenia głosuCzęsto Duszność◊P
    Zaburzenia żołądkai jelitBardzo częstoBól brzucha◊, biegunka, zaparcie,P Pnudności, wymioty, niestrawnośćCzęstoBól w nadbrzuszu, zapalenie jamy ustnej, suchość w jamie ustnejCzęstoBól brzucha◊, biegunka, zaparcie,P Pzapalenie jamy ustnej
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejBardzo często Wysypka*, świądCzęstoSucha skóra, poty nocne, rumieńCzęsto Wysypka*, świąd
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzeniamięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoKurcze mięśni, ból pleców, ból stawówCzęstoBól kończyny, osłabienie mięśni, bólmięśniowo-szkieletowy, ból mięśni, ból szyiCzęstoOsłabienie mięśni, ból szyi
    Zaburzenia nereki dróg moczowychCzęstoOstra niewydolność nerek◊P
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoGorączka, zmęczenie, astenia, obrzęk obwodowyCzęstoZłe samopoczucie, dreszczeCzęstoZmęczenie, astenia
    BadaniadiagnostyczneBardzo często Zwiększona aktywnośćaminotransferazy alaninowejCzęstoZmniejszenie masy ciała,zwiększone stężenie bilirubiny we krwi
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. Algorytm stosowany przy chłoniaku grudkowym: Badanie fazy III z grupą kontrolną: o Niepożądane działania leku w badaniu NHL-007 – wszystkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem u ≥ 5,0% pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z częstością (%) o co najmniej 2,0% wyższą w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu z grupą kontrolną (populacja oceny bezpieczeństwa). o Niepożądane działania leku stopnia 3./4. w badaniu NHL-007 – wszystkie zdarzenia niepożądane stopnia 3./4. wywołane leczeniem u co najmniej 1,0% pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z częstością o co najmniej 1,0% wyższą w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu z grupą kontrolną (populacja oceny bezpieczeństwa).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    o Ciężkie niepożądane działania leku w badaniu NHL-007 – wszystkie ciężkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem u co najmniej 1,0% pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z częstością o co najmniej 1,0% wyższą w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą kontrolną (populacja oceny bezpieczeństwa). Badanie bez grupy kontrolnej FL – badanie fazy III: o Niepożądane działania leku w badaniu NHL-008 – wszystkie ciężkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem u ≥ 5,0% pacjentów. o Niepożądane działania leku stopnia 3./4. w badaniu NHL-008 – wszystkie zdarzenia niepożądane stopnia 3./4. wywołane leczeniem zgłoszone u ≥ 1,0% pacjentów. ◊ o Ciężkie niepożądane działania leku w badaniu NHL-008 – wszystkie ciężkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem zgłoszone u ≥ 1,0% pacjentów. P P Zdarzenia niepożądane zgłoszone jako ciężkie w badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z chłoniakiem grudkowym.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    + P P Dotyczy wyłącznie ciężkich działań niepożądanych leku. * Termin „wysypka” obejmuje następujące terminy preferowane (PT): wysypka i wysypka plamisto-grudkowa. ** Termin „leukopenia” obejmuje następujące terminy preferowane (PT): leukopenia i zmniejszenie liczby białych krwinek. *** Termin „limfopenia” obejmuje następujące terminy preferowane (PT): limfopenia i zmniejszenie liczby limfocytów. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych zgłoszonych po wprowadzeniu produktu do obrotu Dodatkowo, poza działaniami niepożądanymi zgłoszonymi w kluczowych badaniach klinicznych, w poniższej tabeli opisane zostały działania zgłoszone po wprowadzeniu produktu do obrotu. Tabela 6. Działania niepożądane zgłoszone w okresie po wprowadzeniu do obrotu u pacjentów leczonych lenalidomidem#
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4.stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeNieznanaZakażenia wirusowe, w tym reaktywacja zakażenia wirusem półpaśca oraz zapalenia wątroby typu BNieznanaZakażenia wirusowe, w tym reaktywacja zakażenia wirusem półpaśca oraz zapalenia wątroby typu B
    Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone(w tym torbiele i polipy)RzadkoZespół rozpadu guza
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoNieznana Hemofilia nabyta
    Zaburzenia układu immunologicznegoRzadkoReakcja anafilaktyczna^NieznanaOdrzucenie przeszczepu narządu miąższowegoRzadkoReakcja anafilaktyczna^
    Zaburzenia endokrynologiczneCzęstoNadczynność tarczycy
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersiaNiezbyt często Nadciśnienie płucneRzadko Nadciśnienie płucneNieznanaŚródmiąższowe zapalenie pęcherzyków płucnych
    Zaburzenie żołądka i jelitNieznanaZapalenie trzustki, perforacja przewodu pokarmowego (obejmuje perforacje wyrostka robaczkowego, jelita cienkiego i grubego)^
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychNieznanaOstra niewydolność wątroby^, toksyczne zapalenie wątroby^, cytolityczne zapalenie wątroby^, cholestatyczne zapalenie wątroby^, mieszane cytolityczne/cholestatycznezapalenie wątroby^NieznanaOstra niewydolność wątroby^, toksyczne zapalenie wątroby^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejNiezbyt częstoObrzęk naczynioruchowyRzadkoZespół Stevensa-Johnsona^, toksyczna rozpływna martwica naskórka^NieznanaLeukocytoklastyczne zapalenie naczyń, wysypka polekowaz eozynofilią i objawami układowymi^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. Opis wybranych działań niepożądanych Teratogenność Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, która powoduje ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. U małp lenalidomid wywoływał wady wrodzone, podobne do tych opisanych po talidomidzie (patrz punkty 4.6 i 5.3). W przypadku stosowania lenalidomidu w trakcie ciąży można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu u ludzi. Neutropenia i trombocytopenia  Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem Neutropenię 4. stopnia obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem po ASCT niż w grupach placebo (odpowiednio, 32,1% i 26,7% [16,1% i 1,8% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 16,4% i 0,7% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane związane z neutropenią występujące w trakcie leczenia prowadzące do przerwania leczenia lenalidomidem zgłaszano, odpowiednio, u 2,2% pacjentów w badaniu CALGB 100104 i u 2,4% pacjentów w badaniu IFM 2005-02. Epizody gorączki neutropenicznej 4. stopnia obserwowano z taką samą częstością w grupach otrzymujących podtrzymujące leczenie lenalidomidem i w grupach placebo w obu badaniach (odpowiednio, 0,4% i 0,5% [0,4% i 0,5% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 0,3% i 0% w badaniu IFM 2005-02). Trombocytopenię stopnia 3. i 4. obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem po ASCT niż w grupach placebo (odpowiednio, 37,5% i 30,3% [17,9% i 4,1% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 13,0% i 2,9% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
     Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu W badaniu SWOG S0777 neutropenię 4. stopnia obserwowano w grupie otrzymującej schemat RVd w mniejszym stopniu niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy Rd (odpowiednio 2,7% i 5,9%). Gorączkę neutropeniczną 4. stopnia zgłaszano z podobną częstością w grupie otrzymującej schemat RVd i w grupie otrzymującej schemat Rd (odpowiednio 0,0% i 0,4%). Trombocytopenię 3. lub 4. stopnia obserwowano w grupie otrzymującej schemat RVd w większym stopniu niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy Rd (odpowiednio 17,2% i 9,4%).  Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z mniejszą częstością występowania neutropenii 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    stopnia (8,5% w grupach Rd i Rd18), w porównaniu do grupy MPT (15%). Gorączkę neutropeniczną 4. stopnia obserwowano rzadko (0,6% w grupach Rd i Rd18 w porównaniu do 0,7% w grupie MPT). Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z mniejszą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (8,1% w grupach Rd i Rd18), w porównaniu do grupy MPT (11,1%).  Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (34,1% w grupach MPR+R/MPR+p), w porównaniu do grupy MPp+p (7,8%)). Obserwowano większą częstość występowania epizodów gorączki neutropenicznej 4. stopnia (1,7% w grupach MPR+R/MPR+p, w porównaniu do 0,0% w grupie MPp+p).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (40,4% w grupach MPR+R/MPR+p), w porównaniu grupy MPp+p (13,7%).  Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (5,1% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,6% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon). Epizody gorączki neutropenicznej 4. stopnia obserwowano rzadko (0,6% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon). Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    stopnia (odpowiednio 9,9% i 1,4% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do odpowiednio 2,3% i 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon).  Pacjenci z zespołami mielodysplastycznymi U pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi leczenie lenalidomidem jest związane z wyższą częstością występowania neutropenii 3. lub 4. stopnia (74,6% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 14,9% w grupie pacjentów przyjmujących placebo w badaniu fazy III). Epizody gorączki neutropenicznej 3. lub 4. stopnia obserwowano u 2,2% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 0,0% w grupie pacjentów przyjmujących placebo. Podawanie lenalidomidu jest związane z częstszym występowaniem trombocytopenii 3. lub 4. stopnia (37% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 1,5% w grupie pacjentów przyjmujących placebo w badaniu fazy III).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
     Pacjenci z chłoniakiem z komórek płaszcza U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza leczenie lenalidomidem wiąże się z większą częstością występowania neutropenii 3. lub 4. stopnia (43,7% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 33,7% w grupie kontrolnej w badaniu fazy II). Epizody gorączki neutropenicznej 3. lub 4. stopnia obserwowano u 6,0% pacjentów otrzymujących lenalidomid, w porównaniu do 2,4% pacjentów w grupie kontrolnej.  Pacjenci z chłoniakiem grudkowym Stosowanie skojarzenia lenalidomidu z rytuksymabem w chłoniaku grudkowym wiąże się z większym odsetkiem występowania neutropenii 3. lub 4. stopnia (odpowiednio 50,7% w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i 12,2% w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab). Wszystkie przypadki neutropenii 3. lub 4. stopnia ustępowały po przerwaniu podawania produktu leczniczego, zmniejszeniu dawki i (lub) leczeniu wspomagającym z zastosowaniem czynników wzrostu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Ponadto rzadko obserwowano gorączkę neutropeniczną (2,7% wśród pacjentów leczonych skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i 0,7% wśród pacjentów otrzymujących schemat placebo/rytuksymab). Stosowanie skojarzenia lenalidomidu z rytuksymabem wiąże się także z większą częstością występowania trombocytopenii 3. lub 4. stopnia (odpowiednio 1,4% w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i 0% w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab). Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i w mniejszym stopniu leczenie lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem lub leczenie lenalidomidem w monoterapii u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i chłoniakiem z komórek płaszcza są związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej (patrz punkt 4.5).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Jednoczesne podawanie czynników wpływających na erytropoezę lub występujące w wywiadzie epizody zakrzepicy żył głębokich mogą również zwiększać ryzyko zakrzepicy u tych pacjentów. Zawał mięśnia sercowego U pacjentów przyjmujących lenalidomid odnotowano zawał mięśnia sercowego, w szczególności u tych ze znanymi czynnikami ryzyka. Zaburzenia krwotoczne Zaburzenia krwotoczne wymienione są w kilku jednostkach klasyfikacji układów i narządów: zaburzenia krwi i układu chłonnego; zaburzenia układu nerwowego (krwotok wewnątrzczaszkowy); zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia (krwawienie z nosa); zaburzenia żołądka i jelit (krwawienie dziąseł, krwawienie z guzków krwawniczych, krwawienie z odbytu); zaburzenia nerek i dróg moczowych (krwiomocz); urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach (stłuczenie); oraz zaburzenia naczyniowe (wybroczyny).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Reakcje alergiczne i ciężkie reakcje skórne W związku ze stosowaniem lenalidomidu odnotowano przypadki wystąpienia reakcji alergicznych, w tym obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej oraz ciężkich reakcji skórnych, takich jak SJS, TEN i DRESS. W literaturze odnotowano przypadki wystąpienia reakcji krzyżowej pomiędzy lenalidomidem i talidomidem. Pacjenci, u których w przeszłości wystąpiła ciężka wysypka w związku z leczeniem talidomidem, nie powinni otrzymywać lenalidomidu (patrz punkt 4.4). Drugie nowotwory pierwotne W badaniach klinicznych pacjentów ze szpiczakiem, leczonych uprzednio lenalidomidem i deksametazonem, w porównaniu do grup kontrolnych, obejmujące głównie podstawnokomórkowe lub płaskonabłonkowe raki skóry. Ostra białaczka szpikowa  Szpiczak mnogi W badaniach klinicznych obserwowano przypadki ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem lub bezpośrednio po HDM/ASCT (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Podobnego zwiększenia częstości nie obserwowano w badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy przyjmowali lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, w porównaniu do pacjentów przyjmujących talidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem.  Zespoły mielodysplastyczne Zmienne ze stanu początkowego, włączając w to złożone zmiany cytogenetyczne oraz mutacje w obrębie genu TP53 są związane z progresją do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów zależnych od przetoczeń, u których występuje delecja 5q (patrz punkt 4.4). Szacowane skumulowane ryzyko progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z izolowaną delecją 5q wynosiło 13,8%, w porównaniu do 17,3% u pacjentów z delecją 5q i dodatkowo jedną nieprawidłowością cytogenetyczną u pacjentów ze złożonym kariotypem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    W analizie post-hoc badania klinicznego dotyczącego stosowania lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi, uzyskano wartość wskaźnika progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej (AML) równą 27,5% u pacjentów, którzy uzyskali pozytywny wynik w teście IHC- p53 i 3,6% u pacjentów, którzy uzyskali negatywny wynik w teście IHC-p53 (p = 0,0038). W grupie pacjentów pozytywnych w teście IHC-p53, u pacjentów którzy uzyskali niezależność od przetoczeń rzadziej obserwowano progresję do ostrej białaczki szpikowej (11,1%), niż u pacjentów nieodpowiadających na leczenie (34,8%). Zaburzenia wątroby Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano następujące działania niepożądane (częstość nieznana): ostra niewydolność wątroby i cholestaza (oba zaburzenia mogą prowadzić do zgonu), toksyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby oraz mieszane cytolityczne/cholestatyczne zapalenie wątroby.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Rabdomioliza Obserwowano rzadkie przypadki rabdomiolizy, niektóre z nich wówczas, gdy lenalidomid podawano jednocześnie ze statyną. Zaburzenia czynności tarczycy Opisano przypadki niedoczynności i nadczynności tarczycy (patrz punkt 4.4. Zaburzenia czynności tarczycy). Reakcja typu „tumour flare” i zespół rozpadu guza W badaniu MCL-002 TFR wystąpiła u około 10% pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 0% w grupie kontrolnej. Większość zdarzeń miała miejsce w 1 cyklu, wszystkie oceniono jako związane z leczeniem, i większości zdarzeń była 1. lub 2. stopnia. Pacjenci z wysokim wskaźnikiem MIPI w chwili rozpoznania oraz pacjenci z masywną chorobą (przynajmniej jedna zmiana o największej średnicy ≥ 7 cm) przed rozpoczęciem leczenia mogą znajdować się w grupie ryzyka wystąpienia TFR. W badaniu MCL-002 zgłoszono po jednym przypadku TLS w każdej z dwóch grup badanych. W badaniu uzupełniającym MCL-001 TFR wystąpiła u około 10% pacjentów. Wszystkie zgłoszenia dotyczyły zdarzeń 1.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    lub 2. stopnia i wszystkie oceniono jako związane z leczeniem. Większość zdarzeń miała miejsce w 1. cyklu leczenia. W badaniu MCL-001 nie zgłoszono żadnego przypadku TLS (patrz punkt 4.4). W badaniu NHL-007 wystąpienie TFR zgłoszono u 19/146 (13,0%) pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z 1/148 (0,7%) pacjentów w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab. Większość przypadków TFR (18 z 19) zgłoszonych w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab wystąpiła w ciągu dwóch pierwszych cykli leczenia. U jednego pacjenta z chłoniakiem grudkowym w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab wystąpił epizod TFR stopnia 3., którego nie stwierdzono u żadnego z pacjentów w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab. W badaniu NHL-008 u 7/177 (4,0%) pacjentów z chłoniakiem grudkowym wystąpiła TFR; (3 zgłoszone przypadki miały nasilenie stopnia 1., a 4 stopnia 2.), przy czym 1 zgłoszony przypadek uznano za ciężki.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    W badaniu NHL-007 TLS wystąpił u 2 pacjentów z chłoniakiem grudkowym (1,4%) w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i nie wystąpił on u żadnego z pacjentów z chłoniakiem grudkowym w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab; u żadnego z pacjentów nie wystąpił epizod 3. lub 4. stopnia. TLS wystąpił u 1 pacjenta z chłoniakiem grudkowym (0,6%) w badaniu NHL-008. To pojedyncze zdarzenie zaklasyfikowano jako ciężkie działanie niepożądane 3. stopnia. W badaniu NHL-007 żaden z pacjentów nie musiał przerwać leczenia skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z powodu TFR lub TLS. Zaburzenia żołądka i jelit Podczas leczenia lenalidomidem zgłaszano przypadki perforacji przewodu pokarmowego. Perforacja przewodu pokarmowego może prowadzić do powikłań septycznych, które mogą prowadzić do zgonu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Działania niepożądane
    Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w 42T załączniku V 42T .
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Brak jest specyficznych doświadczeń w leczeniu przedawkowania lenalidomidu u pacjentów, chociaż w badaniach z różnymi dawkami niektórzy pacjenci otrzymywali dawkę do 150 mg, natomiast w badaniach z pojedynczą dawką niektórzy pacjenci otrzymali dawkę do 400 mg. Działania toksyczne ograniczające dawkę w tych badaniach miały głównie charakter hematologiczny. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie wspomagające.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki o działaniu immunosupresyjnym, kod ATC: L04AX04 Mechanizm działania Lenalidomid wiąże się bezpośrednio do cereblonu, który jest częścią składową kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, który zawiera białko DDB1 (ang. deoxyribonucleic acid damage-binding protein 1 ), kulinę 4 (CUL4) oraz białko regulatorowe kuliny 1 (Roc1). W komórkach hematopoetycznych lenalidomid, wiążąc się z cereblonem, rekrutuje białka substratowe Aiolos i Ikaros, które są czynnikami transkrypcyjnymi w komórkach limfatycznych. Prowadzi to do ich ubikwitynacji i następnie degradacji, co skutkuje bezpośrednią cytotoksycznością i działaniem immunomodulacyjnym. W szczególności lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę niektórych nowotworowych komórek hematopoetycznych (w tym nowotworowych komórek plazmatycznych szpiczaka mnogiego, komórek nowotworowych chłoniaka grudkowego oraz tych z delecjami w obrębie chromosomu 5), zwiększa odporność zależną od komórek T i komórek typu Natural Killer (NK) oraz zwiększa liczbę komórek NK, T i NKT.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W MDS z delecją 5q lenalidomid wybiórczo hamuje aktywność nieprawidłowego klonu, nasilając apoptozę komórek z delecją 5q. Skojarzenie lenalidomidu i rytuksymabu zwiększa cytotoksyczność komórkową zależną od przeciwciał (ang. ADCC – antibody-dependent cell cytotoxicity ) w przypadku komórek nowotworowych chłoniaka grudkowego. Mechanizm działania lenalidomidu obejmuje także inne rodzaje aktywności, takie jak właściwości antyangiogenne i proerytropoetyczne. Lenalidomid hamuje angiogenezę przez hamowanie migracji i adhezji komórek śródbłonka i tworzenia mikronaczyń, zwiększa wytwarzanie hemoglobiny płodowej przez hematopoetyczne komórki macierzyste CD34+ oraz hamuje wytwarzanie cytokin prozapalnych (np. TNF-α i IL-6) przez monocyty. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu oceniano w sześciu badaniach klinicznych fazy III z udziałem pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, w dwóch badaniach klinicznych fazy III z udziałem pacjentów z nawrotowym, opornym szpiczakiem mnogim, w jednym badaniu klinicznym fazy III i jednym badaniu klinicznym fazy II z udziałem pacjentów w zespołami mielodysplastycznymi, w jednym badaniu klinicznym fazy II z udziałem pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza oraz w jednym badaniu fazy III i jednym badaniu fazy IIIb z udziałem pacjentów z iNHL, zgodnie z poniższym opisem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Nowo rozpoznany szpiczak mnogi  Leczenie podtrzymujące lenalidomidem u pacjentów po ASCT Bezpieczeństwo i skuteczność lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym oceniano w dwóch wieloośrodkowych, randomizowanych badaniach fazy III, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby w dwóch grupach równoległych z kontrolą placebo: CALGB 100104 i IFM 2005-02. CALGB 100104 Do badania kwalifikowali się pacjenci w wieku od 18 do 70 lat z czynnym MM wymagającym leczenia i bez wcześniejszej progresji po początkowym leczeniu. W ciągu 90–100 dni po ASCT pacjenci byli randomizowani w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej lenalidomid w leczeniu podtrzymującym lub do grupy placebo. Dawka podtrzymująca wynosiła 10 mg raz na dobę w dniach 1–28 powtarzanych 28-dniowych cykli (i, w przypadku niewystąpienia toksyczności ograniczającej dawkę, była zwiększana do 15 mg raz na dobę po 3 miesiącach). Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności leczenia w badaniu był czas przeżycia bez progresji (ang. PFS – progression free survival) od randomizacji do daty odnotowania progresji lub zgonu, zależnie co wystąpiło najpierw. Badanie nie zostało zaprojektowane dla przeżywalności ogółem jako punktu końcowego. Zrandomizowano łącznie 460 pacjentów: 231 pacjentów do grupy otrzymującej lenalidomid i 229 pacjentów do grupy placebo. Obie grupy były wyrównane pod względem cech demograficznych i charakterystyki choroby. Zgodnie z zaleceniami komisji monitorującej dane, badanie zostało odślepione po przekroczeniu progu dla wcześniej zaplanowanej analizy okresowej PFS. Po odślepieniu pacjenci w grupie placebo mieli możliwość przejścia na leczenie lenalidomidem zanim nastąpiła progresja choroby. Wyniki PFS w momencie odślepienia po wcześniej zaplanowanej analizie okresowej oraz w oparciu o dane zebrane do 17 grudnia 2009 r.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    (okres obserwacji 15,5 miesiąca) wykazały 62-procentowe zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść lenalidomidu (HR = 0,38; 95% CI 0,27; 0,54; p <0,001). Mediana ogólnego PFS wynosiła 33,9 miesiąca (95% CI NE, NE) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 19,0 miesięcy (95% CI 16,2; 25,6) w grupie placebo. Korzyści w zakresie PFS obserwowano zarówno w podgrupie pacjentów, u których uzyskano odpowiedź całkowitą, jak i w podgrupie pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedzi całkowitej. Wyniki badania, dla danych, których zbieranie zakończono 1 lutego 2016, przedstawiono w Tabeli 7. Tabela 7. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Lenalidomid(N = 231)Placebo(N = 229)
    Określony przez badacza PFS
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P56,9 (41,5; 71,7)29,4 (20,7; 35,5)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,61 (0,48; 0,76); <0,001
    PFS2eP
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P80,2 (63,3;101,8)52,8 (41,3; 64,0)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,61 (0,48; 0,78); <0,001
    Przeżywalność ogółem
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)bP P P111,0 (101,8; NE)84,2 (71,0; 102,7)
    Wskaźnik 8-letniego przeżycia, % (SE)60,9 (3,78)44,6 (3,98)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,61 (0,46; 0,81); <0,001
    Okres obserwacji
    Medianaf (min., maks.), miesiące: wszyscy pacjenci,P Pktórzy przeżyli81,9 (0,0; 119,8)81,0 (4,1; 119,5)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; HR = wskaźnik ryzyka; maks. = maksimum; min. = minimum; NE = niemożliwe do określenia; OS = przeżywalność ogółem; PFS = przeżycie bez progresji. a P P Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. b P P 95% przedział ufności dla mediany. c P P W oparciu o model proporcjonalnego ryzyka Coxa, porównujący funkcję ryzyka związanego z daną grupą pacjentów. d e P P Wartość p jest ustalona w oparciu o niestratyfikowany test log-rank dla różnic krzywych Kaplana-Meiera dla poszczególnych grup pacjentów. P P Eksploracyjny punkt końcowy (PFS2). Lenalidomidu otrzymywanego przez uczestników z grupy placebo, którzy przeszli na leczenie lenalidomidem przed progresją choroby w momencie odślepienia badania, nie uznano za leczenie drugiego rzutu. f P P Mediana okresu obserwacji po ASCT dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli. Zakończenie zbierania danych: w dniu 17 grudnia 2009 r. i 1 lutego 2016 r.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    IFM 2005-02 Do badania kwalifikowali się pacjenci w wieku poniżej 65 lat w momencie rozpoznania, którzy przeszli ASCT i uzyskali jako minimum odpowiedź w postaci stabilnej choroby na etapie normalizacji parametrów hematologicznych. Po 2 cyklach lenalidomidu w leczeniu konsolidacyjnym (25 mg/dobę w dniach 1–21 cyklu 28-dniowego) pacjenci byli randomizowani w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej lenalidomid w leczeniu podtrzymującym lub do grupy placebo (od 10 mg raz na dobę w dniach 1–28 powtarzanych 28-dniowych cykli do 15 mg raz na dobę po 3 miesiącach w przypadku niewystąpienia toksyczności). Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym był PFS od randomizacji do daty odnotowania progresji lub zgonu, zależnie co wystąpiło najpierw. Badanie nie zostało zaprojektowane dla przeżywalności ogółem jako punktu końcowego. Zrandomizowano łącznie 614 pacjentów: 307 pacjentów do grupy otrzymującej lenalidomid i 307 pacjentów do grupy placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Zgodnie z zaleceniami komisji monitorującej dane, badanie zostało odślepione po przekroczeniu progu dla wcześniej zaplanowanej analizy okresowej PFS. Po odślepieniu pacjenci otrzymujący placebo nie przeszli na leczenie lenalidomidem przed progresją choroby. W ramach zapobiegawczego środka bezpieczeństwa przerwano leczenie pacjentów w grupie otrzymującej lenalidomid po zaobserwowaniu utraty równowagi SPM (patrz punkt 4.4). Wyniki PFS w momencie odślepienia po wstępnie zaplanowanej analizie okresowej oraz w oparciu o dane zebrane do 7 lipca 2010 r. (okres obserwacji 31,4 miesiąca) wykazały 48-procentowe zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść lenalidomidu (HR = 0,52; 95% CI 0,41; 0,66; p <0,001). Mediana ogólnego PFS wynosiła 40,1 miesiąca (95% CI 35,7; 42,4) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 22,8 miesiąca (95% CI 20,7; 27,4) w grupie placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Korzyści w zakresie PFS były mniejsze w podgrupie pacjentów, u których uzyskano odpowiedź całkowitą niż w podgrupie pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedzi całkowitej. Uaktualniona analiza PFS w oparciu o dane zebrane do 1 lutego 2016 r. (okres obserwacji 96,7 miesiąca) nadal wykazuje przewagę PFS: HR = 0,57 (95% CI 0,47; 0,68; p <0,001). Mediana ogólnego PFS wynosiła 44,4 miesiąca (39,6; 52,0) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 23,8 miesiąca (95% CI 21,2; 27,3) w grupie placebo. W przypadku PFS2 wskaźnik ryzyka wynosił 0,80 (95% CI 0,66; 0,8; p = 0,026) dla lenalidomidu w stosunku do placebo. Mediana ogólnego PFS2 wynosiła 69,9 miesiąca (95% CI 58,1; 80,0) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 58,4 miesiąca (95% CI 51,1; 65,0) w grupie placebo. Wskaźnik ryzyka zaobserwowany w przypadku OS wynosił 0,90 (95% CI 0,72; 1,13; p = 0,355) dla lenalidomidu w stosunku do placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mediana ogólnego czasu przeżycia wynosiła 105,9 miesiąca (95% CI 88,8; NE) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 88,1 miesiąca (95% CI 80,7; 108,4) w grupie placebo.  Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu komórek macierzystych W badaniu SWOG S0777 oceniano dodatkowe włączenie bortezomibu do podstawowego leczenia z zastosowaniem lenalidomidu i deksametazonu jako leczenia początkowego, po którym następowało ciągłe stosowanie schematu Rd do momentu progresji choroby u pacjentów z uprzednio nieleczonym szpiczakiem mnogim, którzy albo nie kwalifikują się do przeszczepu, albo kwalifikują się do przeszczepu, lecz nie planują się mu w najbliższym czasie poddać. P P Pacjenci w grupie przyjmującej schemat RVd (lenalidomid, bortezomib i deksametazon) otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę doustnie w dniach od 1. do 14., bortezomib w dawce 1,3 mg/m 2 dożylnie w dniach 1., 4., 8. i 11.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    oraz deksametazon w dawce 20 mg/dobę doustnie w dniach 1., 2., 4., 5., 8., 9., 11. i 12. powtarzanych 21-dniowych cykli, maksymalnie przez osiem 21-dniowych cykli (24 tygodnie). Pacjenci w grupie przyjmującej schemat Rd (lenalidomid i deksametazon) otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę doustnie w dniach od 1. do 21. oraz deksametazon w dawce 40 mg/dobę doustnie w dniach 1., 8., 15. i 22. powtarzanych 28-dniowych cykli, maksymalnie przez sześć 28-dniowych cykli (24 tygodnie). Pacjenci w obu grupach otrzymywali ciągłe leczenie z zastosowaniem schematu Rd: lenalidomid w dawce 25 mg/dobę doustnie w dniach od 1. do 21. oraz deksametazon w dawce 40 mg/dobę doustnie w dniach 1., 8., 15. i 22. powtarzanych 28-dniowych cykli. Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu był czas przeżycia bez progresji (PFS).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Łącznie 523 pacjentów zostało włączonych do badania, z 263 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy RVd oraz 260 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy Rd. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były zrównoważone pomiędzy grupami. Wyniki PFS w ocenie IRAC w momencie przeprowadzenia pierwotnej analizy oraz w oparciu o dane zebrane do 5 listopada 2015 r. (okres obserwacji 50,6 miesiąca) wykazały 24-procentowe zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść schematu RVd (HR = 0,76; 95% CI 0,61; 0,94; p <0,010). Mediana ogólnego PFS wynosiła 42,5 miesiąca (95% CI 34,0; 54,8) w grupie otrzymującej schemat RVd oraz 29,9 miesiąca (95% CI 25,6; 38,2) w grupie placebo. Korzyść obserwowano niezależnie od tego, czy dany pacjent kwalifikował się do przeszczepu komórek macierzystych. Wyniki tego badania, w oparciu o dane zebrane do 1 grudnia 2016 r.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    i przy medianie czasu obserwacji dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli, wynoszącej 69,0 miesiąca przedstawia tabela 8. Większą korzyść ze stosowania schematu RVd obserwowano niezależnie od tego, czy dany pacjent kwalifikował się do przeszczepu komórek macierzystych. Tabela 8. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Leczenie początkowe
    RVd(3-tygodniowe cykle 8)(N = 263)Rd(4-tygodniowe cykle 6)(N = 260)
    PFS w ocenie IRAC (miesiące)
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P41,7 (33,1; 51,5)29,7 (24,2; 37,8)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,76 (0,62; 0,94); 0,010
    OS (miesiące)
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)bP P P89,1 (76,1; NE)67,2 (58,4; 90,8)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,72 (0,56; 0,94); 0,013
    Odpowiedź na leczenie – n (%)
    Odpowiedź ogółem: odpowiedź całkowita, bardzo dobra odpowiedź częściowa lubodpowiedź częściowa199 (75,7)170 (65,4)
    Co najmniej bardzo dobra odpowiedź częściowa153 (58,2)83 (31,9)
    Okres obserwacji (miesiące)
    Medianae (min., maks.): wszyscy pacjenciP P61,6 (0,2; 99,4)59,4 (0,4; 99,1)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; HR = wskaźnik ryzyka; maks. = maksimum; min. = minimum; NE = niemożliwe do określenia; OS = przeżywalność ogółem; PFS = przeżycie bez progresji. P a P Mediana w oparciu o estymację Kaplana-Meiera. P b P Dwustronny 95% CI dla mediany czasu. P c P W oparciu o niestratyfikowany model proporcjonalnego ryzyka Coxa porównujący funkcje ryzyka związane z grupami leczenia (RVd:Rd). P d P Wartość p w oparciu o niestratyfikowany test log-rank. e P P Medianę czasu obserwacji liczono od daty randomizacji. Data zakończenia zbierania danych: 1 grudnia 2016 r. Zaktualizowane wyniki dotyczące OS, oparte na danych zebranych do 1 maja 2018 r. (mediana czasu obserwacji 84,2 miesiąca wśród pacjentów, którzy przeżyli) w dalszym ciągu wykazuje przewagę w zakresie OS na korzyść schematu RVd: HR = 0,73 (95% CI 0,57; 0,94; p = 0,014). Po 7 latach odsetek pacjentów, którzy przeżyli, wynosił 54,7% w grupie otrzymującej schemat RVd i 44,7% w grupie otrzymującej schemat Rd.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
     Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu komórek macierzystych Bezpieczeństwo i skuteczność lenalidomidu oceniono w wieloośrodkowym, randomizowanym, otwartym badaniu klinicznym z udziałem 3 grup pacjentów (MM-020) w wieku 65 lat lub więcej lub w przypadku pacjentów w wieku poniżej 65 lat, niekwalifikujących się do przeszczepu komórek macierzystych ze względu na brak zgody na przeszczep komórek macierzystych lub brak możliwości przeszczepu w związku z kosztami lub z jakiegokolwiek innego powodu. W badaniu (MM-020) porównano leczenie lenalidomidem i deksametazonem (Rd) podawane przez 2 różne okresy (tj. do progresji choroby [grupa Rd] lub przez osiemnaście 28-dniowych cykli [72 tygodnie, grupa Rd18]) do leczenia melfalanem, prednizonem i talidomidem (MPT) przez okres nie dłuższy niż dwanaście 42-dniowych cykli (72 tygodnie). Pacjenci zostali przydzieleni przez randomizację (1:1:1) do jednej z trzech grup.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjentów poddano stratyfikacji ze względu na wiek (≤75 vs >75 lat), stopień zaawansowania choroby (szpiczak stopnia I i II vs szpiczak stopnia III, zgodnie z międzynarodowym systemem stopniowania) oraz kraj. Zgodnie z protokołem, pacjenci w grupach Rd i Rd18 przyjmowali lenalidomid w dawce 25 mg raz na dobę w dniach 1 do 21 28-dniowych cykli. Deksametazon w dawce 40 mg był podawany raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu. Początkową dawkę i schemat dawkowania dla grup Rd oraz Rd18 dostosowano do wieku oraz wydolności nerek (patrz punkt 4.2). Pacjenci w wieku >75 lat otrzymywali deksametazon w dawce 20 mg raz na dobę w dniach 1, 8, 15 oraz 22 każdego 28-dniowego cyklu. Wszyscy pacjenci w czasie badania otrzymali profilaktycznie leki przeciwzakrzepowe (heparyna małocząsteczkowa, warfaryna, heparyna, aspiryna w małych dawkach). Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu był czas przeżycia bez progresji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Łącznie 1623 pacjentów zostało włączonych do badania, z 535 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy Rd, 541 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy Rd18 oraz 547 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy MPT. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były zrównoważone we wszystkich trzech grupach. Ogólnie, pacjenci włączeni do badania mieli zaawansowaną chorobę: wśród pacjentów 41% miało szpiczak mnogi stopnia III, 9% miało ciężką niewydolność nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min). Mediana wieku wynosiła 73 lata we wszystkich trzech grupach. Wyniki czasu przeżycia bez progresji (ang . PFS – progression free survival ), czasu przeżycia bez drugiej progresji (PFS2) oraz przeżywalności ogółem (ang. OS – overall survival ) uzyskane na podstawie uaktualnionej analizy badania w oparciu o dane zebrane do 3 marca 2014 r., przy medianie czasu obserwacji w dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli, wynoszącej 45,5 miesiąca, przedstawia Tabela 9.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Tabela 9. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Rd(N = 535)Rd18(N = 541)MPT (N = 547)
    Określony przez badacza PFS (miesiące)
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P26,0 (20,7;29,7)21,0 (19,7;22,4)21,9 (19,8; 23,9)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P
    Rd vs MPT0,69 (0,59; 0,80); <0,001
    Rd vs Rd180,71 (0,61; 0,83); <0,001
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Rd(N = 535)Rd18(N = 541)MPT (N = 547)
    Rd18 vs MPT0,99 (0,86; 1,14); 0,866
    PFS2e (miesiące)P P
    Medianaa PFS2, miesiące (95% CI)bP P P42,9 (38,1;47,4)40,0 (36,2;44,2)35,0 (30,4;37,8)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P
    Rd vs MPT0,74 (0,63; 0,86); <0,001
    Rd vs Rd180,92 (0,78; 1,08); 0,316
    Rd18 vs MPT0,80 (0,69; 0,93); 0,004
    Przeżywalność ogółem (miesiące)
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)bP P P58,9 (56,0; NE)56,7 (50,1; NE)48,5 (44,2;52,0)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P
    Rd vs MPT0,75 (0,62; 0,90); 0,002
    Rd vs Rd180,91 (0,75; 1,09); 0,305
    Rd18 vs MPT0,83 (0,69; 0,99); 0,034
    Okres obserwacji (miesiące)
    Medianaf (min, maks): wszyscyP Ppacjenci40,8 (0,0; 65,9)40,1 (0,4; 65,7)38,7 (0,0; 64,2)
    Współczynnik odpowiedzi dla szpiczakag n (%)P P
    Odpowiedź całkowita81 (15,1)77 (14,2)51 (9,3)
    Bardzo dobra odpowiedź częściowa152 (28,4)154 (28,5)103 (18,8)
    Odpowiedź częściowa169 (31,6)166 (30,7)187 (34,2)
    Odpowiedź ogółem: odpowiedź całkowita, bardzo dobra odpowiedźczęściowa lub odpowiedź częściowa402 (75,1)397 (73,4)341 (62,3)
    Czas utrzymywania się odpowiedzi (miesiące)hP
    Medianaa (95% CI)bP P P35,0 (27,9;43,4)22,1 (20,3;24,0)22,3 (20,2;24,9)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    a AMT = leczenie przeciwszpiczakowe; CI = przedział ufności; d = deksametazon w małej dawce; M = melfalan; maks = wartość maksymalna; min = wartość minimalna; NE = niemożliwa do określenia; P = prednizon; R = lenalidomid; Rd = Rd podawane do udokumentowanej progresji choroby; Rd18 = Rd podawane przez ≤ 18 cykli leczenia; SE = błąd standardowy; T = talidomid; vs = versus. P P Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. b P P 95% przedział ufności dla mediany. c P P W oparciu o model proporcjonalnego ryzyka Coxa, porównujący funkcję ryzyka związanego z daną grupą pacjentów. d P P Wartość p jest ustalona w oparciu od niestratyfikowany test log-rank dla różnic krzywych Kaplana-Meiera dla poszczególnych grup pacjentów. e P P Eksploracyjny punkt końcowy (PFS2). f P P Mediana jest zmienną jednoparametrową nie uwzględniającą cenzorowania. g h P P Najlepsza ocena rozstrzygającej odpowiedzi w czasie fazy leczenia w badaniu (dla każdej zdefiniowanej kategorii).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Data zakończenia zbierania danych = 24 maja 2013 r. P P Zakończenie zbierania danych w dniu 24 maja 2013 r.  Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, z kontynuacją w postaci leczenia podtrzymującego u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Bezpieczeństwo i skuteczność lenalidomidu zostało ocenione w wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu klinicznym fazy III (MM-015), z udziałem pacjentów w wieku 65 lat lub więcej, ze stężeniem kreatyniny w surowicy < 2,5 mg/dl. W badaniu porównano leczenie lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem (MPR) z kontynuacją w postaci leczenia podtrzymującego lenalidomidem lub bez tej kontynuacji, do progresji choroby, z leczeniem melfalanem i prednizonem przez nie więcej niż 9 cykli. Pacjenci zostali przydzieleni przez randomizację (1:1:1) do jednej z trzech grup.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjenci zostali poddani stratyfikacji ze względu na wiek (≤75 vs >75 lat) oraz stopień zaawansowania choroby (szpiczak stopnia I i II vs szpiczak stopnia III, zgodnie z międzynarodowym systemem stopniowania). Badanie to dotyczyło oceny leczenia skojarzonego MPR (melfalan 0,18 mg/kg doustnie w dniach 1. do 4. 28-dniowego cyklu; prednizon 2 mg/kg doustnie w dniach 1. do 4. powtarzanych 28- dniowych cykli; oraz lenalidomid 10 mg/dobę doustnie w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli) w leczeniu indukującym, do 9 cykli. Pacjenci, którzy ukończyli 9 cykli leczenia, lub którzy nie mogli ukończyć 9 cykli leczenia w związku z nietolerancją, przechodzili na leczenie podtrzymujące lenalidomidem, rozpoczynaną w dawce 10 mg doustnie w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli, do progresji choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu był czas przeżycia bez progresji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Łącznie 459 pacjentów zostało włączonych do badania, z czego 152 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy MPR+R, 153 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy MPR+p, a 154 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy MPp+p. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były zrównoważone we wszystkich trzech grupach; co istotne, około 50% pacjentów włączonych do badania w każdej z grup miało szpiczaka mnogiego stopnia III oraz klirens kreatyniny < 60 ml/min. Mediana wieku wynosiła 71 lat w grupach MPR+R oraz MPR+p oraz 72 lata w grupie MPp+p. Wyniki analizy PFS, PFS2 i OS przy odcięciu w kwietniu 2013, przy medianie czasu obserwacji dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli, 62,4 miesiąca, przedstawia Tabela 10. Tabela 10. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    MPR+R (N = 152)MPR+p (N = 153)MPp+p (N = 154)
    Określony przez badacza FPS (miesiące)
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)P P27,4(21,3; 35,0)14,3(13,2; 15,7)13,1(12,0; 14,8)
    HR [95% CI]; wartość p
    MPR+R vs MPp+p0,37 (0,27; 0,50); <0,001
    MPR+R vs MPR+p0,47 (0,35; 0,65); <0,001
    MPR+p vs MPp +p0,78 (0,60; 1,01); 0,059
    PFS2 (miesiące) ¤P
    Medianaa PFS2, miesiące (95% CI)P P39,7 (29,2; 48,4)27,8 (23,1; 33,1)28,8 (24,3; 33,8)
    HR [95% CI]; wartość p
    MPR+R vs MPp+p0,70 (0,54; 0,92); 0,009
    MPR+R vs MPR+p0,77 (0,59; 1,02); 0,065
    MPR+p vs MPp +p0,92 (0,71; 1,19); 0,051
    OS (miesiące)
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)P P55,9 (49,1; 67,5)51,9 (43,1; 60,6)53,9 (47,3; 64,2)
    HR [95% CI]; wartość p
    MPR + R vs MPp+p0,95 (0,70; 1,29); 0,736
    MPR+R vs MPR+p0,88 (0,65; 1,20); 0,43
    MPR+p vs MPp+p1,07 (0,79; 1,45); 0,67
    Okres obserwacji (miesiące)
    Mediana (min, maks): wszyscy pacjenci48,4 (0,8; 73,8)46,3 (0,5; 71,9)50,4 (0,5; 73,3)
    Określona przez badacza odpowiedź dla szpiczaka n (%)
    Odpowiedź całkowita30 (19,7)17 (11,1)9 (5,8)
    Odpowiedź częściowa90 (59,2)99 (64,7)75 (48,7)
    Choroba stabilna24 (15,8)31 (20,3)63 (40,9)
    Odpowiedź niemożliwa do oceny8 (5,3)4 (2,6)7 (4,5)
    Określony przez badacza czas utrzymywania się odpowiedzi (odpowiedź całkowita + częściowa) (miesiące)
    Medianaa (95% CI)P P26,5 (19,4; 35,8)12,4 (11,2; 13,9)12,0 (9,4; 14,5)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; M = melfalan; OS – przeżywalność ogółem; p = placebo; P = prednizon; R = lenalidomid ª Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. ¤ P P PFS2 (eksploracyjny punkt końcowy) został określony dla wszystkich pacjentów (populacja ITT), jako czas od randomizacji do rozpoczęcia leczenia trzeciego rzutu przeciw szpiczakowi, lub do śmierci wszystkich randomizowanych pacjentów. Wspierające badania dotyczące nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego Otwarte, randomizowane, wieloośrodkowe badanie fazy III (ECOG E4A03) zostało przeprowadzone z udziałem 445 pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim; 222 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/małe dawki deksametazonu, natomiast 223 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/zwykle stosowane dawki deksametazonu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjenci przydzieleni przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/zwykle stosowane dawki deksametazonu otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę, w dniach 1. do 21. co 28 dni, oraz deksametazon w dawce 40 mg/dobę w dniach 1. do 4., 9. do 12. oraz 17. do 20. co 28 dni w czasie pierwszych czterech cykli. Pacjenci przydzieleni przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/małe dawki deksametazonu otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę, w dniach 1. do 21. co 28 dni, oraz deksametazon w małej dawce 40 mg/dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. co 28 dni. W grupie lenalidomid/małe dawki deksametazonu, u 20 pacjentów (9,1%) przynajmniej raz doszło do przerwania podawania dawki w porównaniu do 65 pacjentów (29,3%) w grupie lenalidomid/zwykle stosowane dawki deksametazonu. W analizie post hoc obserwowano niższą śmiertelność w grupie otrzymującej lenalidomid/małe dawki deksametazonu na poziomie 6,8% (15/220), w porównaniu do grupy otrzymującej lenalidomid/normalne dawki deksametazonu 19,3% (43/223), wśród pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mediana czasu obserwacji wynosiła 72,3 tygodnia. Jednakże przy dłuższej obserwacji, różnica w przeżywalności ogółem na korzyść małych dawek deksametazonu ma tendencję do zmniejszania się. Szpiczak mnogi u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu zostały ocenione w dwóch wieloośrodkowych, randomizowanych, kontrolowanych badaniach klinicznych fazy III z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanych placebo, prowadzonych w grupach równoległych (badanie MM-009 i MM-010) z zastosowaniem leczenia lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem w porównaniu do samego deksametazonu u leczonych uprzednio pacjentów ze szpiczakiem mnogim. W grupie 353 pacjentów w badaniach MM-009 i MM-010 przyjmujących lenalidomid z deksametazonem, 45,6% było w wieku 65 lub więcej lat. W grupie 704 pacjentów ocenianych w badaniach MM-009 i MM-010, 44,6% było w wieku 65 lub więcej lat.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W obu badaniach pacjenci w grupie przyjmującej lenalidomid z deksametazonem (len/dex) zażywali 25 mg lenalidomidu doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. i identyczną kapsułkę placebo raz na dobę w dniach 22 do 28 każdego 28-dniowego cyklu. Pacjenci w grupie przyjmującej placebo i deksametazon (placebo/dex) zażywali 1 kapsułkę placebo w dniach od 1. do 28. każdego 28-dniowego cyklu. Pacjenci w obu grupach leczenia zażywali 40 mg deksametazonu doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4., 9. do 12. i 17. do 20. każdego 28-dniowego cyklu w trakcie pierwszych 4 cykli leczenia. Po pierwszych 4 cyklach leczenia dawka deksametazonu została zmniejszona do 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4. każdego 28-dniowego cyklu. W obu badaniach leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby. W obu badaniach dozwolone było dostosowanie dawki na podstawie wyników badań klinicznych i laboratoryjnych. Pierwszorzędowym punktem końcowym w obu badaniach był czas do progresji choroby (ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    TTP – time to progression ). Łącznie w badaniu MM-009 ocenie poddano 353 pacjentów; 177 w grupie len/dex i 176 w grupie placebo/dex, natomiast w badaniu MM-010 łącznie oceniano 351 pacjentów; 176 w grupie len/dex i 175 w grupie placebo/dex. W obu badaniach wyjściowa charakterystyka demograficzna i chorobowa były podobne w grupach len/dex i placebo/dex. Średni wiek obu populacji pacjentów wynosił 63 lata, stosunek kobiet do mężczyzn był podobny. Stan czynnościowy według skali ECOG ( Eastern Cooperative Oncology Group ) był porównywalny pomiędzy grupami, podobnie jak liczba i rodzaj uprzednio stosowanych schematów leczenia. Zaplanowane z góry analizy pośrednie w obu badaniach wykazały istotną statystycznie przewagę skojarzenia len/dex (p < 0,00001) nad samym deksametazonem w zakresie głównego punktu końcowego, TTP (mediana czasu trwania obserwacji – 98,0 tygodni). W obu badaniach istotnie większa była również częstość odpowiedzi całkowitej (ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CR – complete response ) i odpowiedzi ogółem w grupie len/dex w porównaniu do grupy placebo/dex. Wyniki tych analiz doprowadziły do odślepienia badań, aby umożliwić pacjentom w grupie placebo/dex otrzymywanie skojarzenia len/dex. Przeprowadzono przedłużoną analizę kontrolną dotyczącą skuteczności, przy medianie czasu obserwacji wynoszącej 130,7 tygodnia. W tabeli 11 podsumowano wyniki analiz kontrolnych dotyczących skuteczności – zbiorczo badania MM-009 i MM-010. W tej zbiorczej przedłużonej analizie kontrolnej, mediana TTP wyniosła 60,1 tygodnia (95% CI: 43,3; 73,1) u pacjentów leczonych len/dex (N = 353) w porównaniu do 20,1 tygodnia (95% CI: 17,7; 20,3) u pacjentów otrzymujących placebo/dex (N = 351). Mediana czasu przeżycia bez progresji wyniosła 48,1 tygodnia (95% CI: 36,4; 62,1) u pacjentów leczonych len/dex w porównaniu do 20,0 tygodni (95% CI: 16,1; 20,1) u pacjentów otrzymujących placebo/dex.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Średni czas trwania leczenia wynosił 44,0 tygodnie (min.: 0,1, maks.: 254,9) dla len/dex i 23,1 tygodnia (min.: 0,3, maks.: 238,1) dla placebo/dex. W obu badaniach istotnie większa pozostaje również częstość odpowiedzi całkowitej (CR), odpowiedzi częściowej (ang. PR – partial response ) i odpowiedzi ogółem (CR+PR) w ramieniu len/dex w porównaniu do ramienia placebo/dex. Mediana przeżywalności ogółem w przedłużonej analizie kontrolnej zbiorczej obu badań wynosi 164,3 (95% CI: 145,1; 192,6) tygodnia dla pacjentów leczonych len/dex w porównaniu do 136,4 tygodnia (95% CI: 113,1; 161,7) u pacjentów otrzymujących placebo/dex. Pomimo że 170 z 351 pacjentów randomizowanych do grupy placebo/dex otrzymywało lenalidomid po wystąpieniu progresji lub po odślepieniu badań, zbiorcza analiza przeżywalności ogółem wykazała istotnie statystycznie większą przeżywalność w grupie len/dex w porównaniu do grupy placebo/dex (HR = 0,833; 95% CI = [0,687; 1,009], p = 0,045). Tabela 11.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Podsumowanie wyników przedłużonych analiz kontrolnych dotyczących skuteczności do chwili zakończenia zbierania danych (ang. cut-off date) — zbiorczo badania MM-009 i MM-010 (zakończenie zbierania danych odpowiednio 23 lipca 2008 r. i 2 marca 2008 r.)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Punkt końcowylen/dex (N = 353)placebo/dex (N = 351)
    Czas do zdarzeniaHR [95% CI], wartość paP
    Czas do progresji60,1 [44,3;20,1 [17,7;0,350 [0,287; 0,426],
    Mediana [95% CI], tygodnie73,1]20,3]p < 0,001
    Czas przeżycia bez progresjiMediana [95% CI], tygodnie48,1[36,4; 62,1]20,0[16,1; 20,1]0,393 [0,326; 0,473]p < 0,001
    Przeżywalność ogółem164,3 [145,1;136,4 [113,1;0,833 [0,687; 1,009]
    Mediana [95% CI], tygodnie192,6]161,7]p = 0,045
    Wskaźnik przeżycia
    1-rocznego ogółem82%75%
    Współczynnik odpowiedziIloraz szans [95% CI], wartość pbP
    Odpowiedź ogółem [n, %]212 (60,1)75 (21,4)5,53 [3,97; 7,71], p < 0,001
    Odpowiedź całkowita [n, %]58 (16,4)11 (3,1)6,08 [3,13; 11,80], p < 0,001
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    a P P Dwustronny test log-rank porównujący krzywe przeżycia pomiędzy leczonymi grupami. b P P Dwustronny test chi-kwadrat z korektą na ciągłość. Zespoły mielodysplastyczne Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lenalidomidu oceniono u pacjentów z anemią zależną od przetoczeń, której występowanie jest powiązane z zespołami mielodysplastycznymi o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, z delecją 5q wraz z innymi nieprawidłowościami cytogenetycznymi lub bez nich, w dwóch głównych badaniach: wieloośrodkowym, randomizowanym, trójramiennym badaniu fazy III z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo, porównującym dwie dawki lenalidomidu podawanego doustnie (10 mg i 5 mg) z placebo (MDS-004), oraz wieloośrodkowym, jednoramiennym, otwartym badaniu fazy II dotyczącym lenalidomidu (10 mg) (MDS-003). Przedstawione poniżej wyniki dotyczą zgodnej z zamiarem leczenia (ang. ITT – intent-to-treat ) populacji pacjentów, którzy uczestniczyli w badaniach MDS-003 oraz MDS-004.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Grupa pacjentów z izolowaną delecją 5q została również przedstawiona osobno. W badaniu MDS-004, w którym 205 pacjentów równo podzielonych za pomocą randomizacji na grupy przyjmujące lenalidomid w dawce 10 mg lub 5 mg lub placebo, pierwszorzędowa analiza skuteczności opierała się na porównaniu odsetka przypadków niezależnych od przetoczeń w grupie przyjmującej lenalidomid w dawce 10 mg i 5 mg, w porównaniu do grupy przyjmującej placebo (faza podwójnie zaślepiona od 16 do 52 tygodni oraz otwarta do 156 tygodni). U pacjentów, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 16 tygodni od rozpoczęcia leczenia, leczenie zostało przerwane. Pacjenci, u których wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych mogli kontynuować leczenie do momentu nawrotu objawów ze strony komórek erytroidalnych, nawrotu choroby lub wystąpienia toksyczności na nieakceptowalnym poziomie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    U pacjentów, którzy początkowo otrzymywali placebo lub lenalidomid w dawce 5 mg, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 16 tygodni od rozpoczęcia leczenia, możliwa była zmiana leczenia z placebo na lenalidomid w dawce 5 mg lub kontynuacja leczenia lenalidomidem w wyższych dawkach (z 5 mg na 10 mg). W badaniu MDS-003, w którym 148 pacjentów otrzymywało lenalidomid w dawce 10 mg, pierwszorzędowa analiza skuteczności opierała się na ocenie skuteczności leczenia lenalidomidem w zakresie poprawy funkcjonowania układu hematopoetycznego u pacjentów z zespołem mielodysplastycznym o niskim lub pośrednim-1 ryzyku. Tabela 12. Podsumowanie wyników dotyczących skuteczności – badania MDS-004 (faza podwójnie zaślepiona) oraz MDS-003, populacja ITT
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Punkt końcowyMDS-004 N = 205MDS-003 N = 148
    10 mg†PN = 695 mg††PN = 69Placebo* N = 6710 mgN = 148
    Niezależność od przetoczeń(≥ 182 dni) #P38 (55,1%)24 (34,8%)4 (6,0%)86 (58,1%)
    Niezależność od przetoczeń (≥ 56 dni) #P42 (60,9%)33 (47,8%)5 (7,5%)97 (65,5%)
    Mediana czasu do niezależności odprzetoczeń (tygodnie)4,64,10,34,1
    Mediana trwania niezależności od przetoczeń (tygodnie)NR∞PNRNR114,4
    Mediana zwiększenia się stężenia Hgb, g/dl6,45,32,65,6
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    † Pacjenci leczeni lenalidomidem w dawce 10 mg przez 21 dni 28-dniowych cykli. †† Pacjenci leczeni lenalidomidem w dawce 5 mg przez 28 dni 28-dniowych cykli. * Większość pacjentów przyjmujących placebo przerwała leczenie w podwójnie zaślepionej fazie badania z powodu braku skuteczności leczenia po 16 tygodniach, przed wejściem do fazy otwartej. # P P Związane ze zwiększeniem się stężenia Hgb ≥ 1 g/dl. ∞ Nie osiągnięto (tj. mediana nie została osiągnięta). W badaniu MDS-004, znacząco większy odsetek pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi osiągnął pierwszorzędowy punkt końcowy niezależności od przetoczeń (>182 dni) przy podawaniu lenalidomidu w dawce 10 mg, w porównaniu do pacjentów przyjmujących placebo (55,1% vs. 6,0%). Spośród 47 pacjentów z nieprawidłowością genetyczną w postaci izolowanej delecji 5q, którzy byli leczeni lenalidomidem w dawce 10 mg, 27 pacjentów (57,4%) uzyskało niezależność od przetoczeń w zakresie liczby czerwonych krwinek.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mediana czasu do niezależności od przetoczeń w grupie przyjmującej lenalidomid w dawce 10 mg wynosiła 4,6 tygodnia. Mediana trwania niezależności od przetoczeń nie została osiągnięta w żadnej z leczonych grup, ale powinna być większa niż 2 lata w przypadku pacjentów leczonych lenalidomidem. Mediana zwiększenia się stężenia hemoglobiny (Hgb) od punktu początkowego w grupie leczonej lenalidomidem w dawce 10 mg wynosiła 6,4 g/dl. Do dodatkowych punktów końcowych w badaniu zaliczano odpowiedź cytogenetyczną (w grupie przyjmującej produkt w dawce 10 mg obserwowano znaczną lub niewielką odpowiedź cytogenetyczną odpowiednio u 30,0% i 24,0% pacjentów), ocenę zależnej od zdrowia jakości życia oraz progresję do ostrej białaczki szpikowej. Wyniki odpowiedzi cytogenetycznej i oceny zależnej od zdrowia jakości życia były spójne z wynikami uzyskanymi w analizie pierwszorzędowego punktu końcowego i wykazywały wyższość leczenia lenalidomidem od podawania placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W badaniu MDS-003 duży odsetek pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi przyjmujących lenalidomid w dawce 10 mg (58,1%) osiągnął niezależność od przetoczeń (>182 dni). Mediana czasu do niezależności od przetoczeń wyniosła 4,1 tygodnia. Mediana czasu trwania niezależności od przetoczeń wyniosła 114,4 tygodni. Mediana zwiększenia się stężenia hemoglobiny wynosiła 5,6 g/dl. Znaczna lub niewielka odpowiedź cytogenetyczna była obserwowana odpowiednio u 40,9% i 30,7% pacjentów. Duża część pacjentów włączonych do badania MDS-003 (72,9%) oraz MDS-004 (52,7%) otrzymała wcześniej leki stymulujące erytropoezę. Chłoniak z komórek płaszcza Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lenalidomidu oceniano u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza w wieloośrodkowym, randomizowanym, otwartym badaniu fazy II, w porównaniu do monoterapii lekiem z wyboru badacza, u pacjentów z opornością na ostatnio stosowane leczenie, lub u których doszło do wznowy od jednego do trzech razy (badanie MCL-002).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Do badania włączono pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z histologicznie potwierdzonym chłoniakiem z komórek płaszcza, u których rozmiar guza można było zmierzyć za pomocą tomografii komputerowej. Pacjenci musieli być poddani wcześniej leczeniu z zastosowaniem co najmniej jednego schematu chemioterapii. Ponadto, pacjenci w chwili włączenia do badania nie mogli kwalifikować się do intensywnej chemioterapii i (lub) przeszczepu. Pacjentów randomizowano w stosunku 2:1, odpowiednio do grupy otrzymującej lenalidomid i do grupy kontrolnej. Leczenie z wyboru badacza dobierane było przed randomizacją i obejmowało stosowanie w monoterapii: chlorambucylu, cytarabiny, rytuksymabu, fludarabiny lub gemcytabiny. Lenalidomid podawano doustnie w dawce 25 mg raz na dobę, przez pierwszych 21 dni (D1 do D21) każdego powtarzanego 28-dniowego cyklu, aż do uzyskania poprawy lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjenci z umiarkowaną niewydolnością nerek mieli otrzymywać mniejszą dawkę inicjującą lenalidomidu 10 mg raz na dobę, w identycznym schemacie. Profil demograficzny w chwili rozpoczęcia badania był porównywalny pomiędzy grupą otrzymującą lenalidomid i grupą kontrolną. W obydwu populacjach mediana wieku pacjentów wynosiła 68,5 lat z porównywalnym odsetkiem kobiet i mężczyzn. Stopień sprawności w skali ECOG był porównywalny dla obydwóch grup, podobnie jak ilość zastosowanych dotychczas schematów leczenia. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania MCL-002 w ocenie skuteczności był czas przeżycia bez progresji (ang. PFS – progression-free survival ). Wyniki dotyczące skuteczności w populacji ITT oceniane były przez niezależny komitet oceniający (ang. IRC – Independent Review Committee ) i zostały przedstawione poniżej w Tabeli 13. Tabela 13. Podsumowanie wyników dotyczących skuteczności – badanie MCL-002, populacja ITT
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    LenalidomidGrupa kontrolna
    N = 170N = 84
    PFSPFS, medianaa [95% CI]b (tygodnie)P P P PeSekwencyjny wskaźnik ryzyka [95% CI]PeSekwencyjny test log-rank, wartość pP37,6 [24,0; 52,6]22,7 [15,9; 30,1]
    0,61 [0,44; 0,84]0,004
    Odpowiedź na leczeniea, n (%)P POdpowiedź całkowita (CR)8 (4,7)0 (0,0)
    Odpowiedź częściowa (PR) Choroba stabilna (SD)bPProgresja choroby (PD) Nie oceniono/brak danych60 (35,3)50 (29,4)34 (20,0)18 (10,6)9 (10,7)44 (52,4)26 (31,0)5 (6,0)
    Odsetek odpowiedzi ogółem (CR, CRu, PR),n (%) [95% CI]cPewartość pP68 (40,0) [32,58; 47,78]9 (10,7)d [5,02; 19,37]P P
    < 0,001
    Odsetek odpowiedzi całkowitych (CR, CRu), n (%) [95% CI]cPewartość pP8 (4,7) [2,05; 9,06]0 (0,0) [95,70; 100,00]
    0,043
    Czas utrzymania się odpowiedzi, medianaaPP[95% CI] (tygodnie)69,6 [41,1; 86,7]45,1 [36,3; 80,9]
    Przeżywalność ogółemHR [95% CI]cPTest log-rank, wartość p0,89 [0,62; 1,28]0,520
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; CCR = wskaźnik odpowiedzi pełnych; CR = odpowiedź pełna; CRu = odpowiedź pełna niepotwierdzona; DMC = Data Monitoring Committee ; ITT = intent-to-treat; MIPI = wskaźnik prognostyczny dla chłoniaka z komórek płaszcza; NA = nie dotyczy; PFS = czas przeżycia bez progresji; SCT = przeszczep komórek macierzystych; SE = błąd standardowy. a P P Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. b P P Zakres obliczony jako 95% przedział ufności dla mediany czasu przeżycia. c P P Wartość średnia i mediana to zmienne jednoparametrowe nieuwzględniające cenzorowania. d P P Do zmiennych stratyfikacji należały: czas od rozpoznania do podania pierwszej dawki (< 3 lata oraz ≥ 3 lata), czas od ostatniego leczenia ogólnoustrojowego przeciwchłoniakowego do podania pierwszej dawki (< 6 miesięcy oraz ≥ 6 miesięcy), wcześniejszy SCT (tak lub nie), oraz wskaźnik MIPI na początku badania (niskie, przeciętne, i wysokie ryzyko).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    e P P Test sekwencyjny w oparciu o średnią ważoną parametrów statystycznych testu log-rank, z zastosowaniem niestratyfikowanego testu log-rank dla przykładowego wzrostu i niestratyfikowanego testu log-rank pierwotnej analizy. Wagi zostały określone na podstawie zaobserwowanych zdarzeń w czasie, gdy odbywało się trzecie spotkanie DMC, oraz na podstawie różnicy pomiędzy zaobserwowanymi a spodziewanymi zdarzeniami w czasie przeprowadzania pierwotnej analizy. Podano związany z tym sekwencyjny wskaźnik ryzyka oraz odpowiadający 95% CI. W badaniu MCL-002, w populacji ITT wystąpił znaczący, ogólny wzrost liczby zgonów w ciągu 20 tygodni w grupie otrzymującej lenalidomid – 22/170 (13%) w porównaniu do 6/84 (7%) w grupie kontrolnej. Wśród pacjentów z dużym rozmiarem guza wartości te wynosiły odpowiednio 16/81 (20%) i 2/28 (7%) (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Chłoniak grudkowy AUGMENT – CC-5013-NHL-007 Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem w porównaniu z rytuksymabem w skojarzeniu z placebo oceniano u pacjentów z nawrotowym/opornym na leczenie iNHL, w tym FL w wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu fazy III z grupą kontrolną, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby (CC-5013-NHL-007 [AUGMENT]). Ogółem 358 pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzonym histologicznie MZL bądź FL stopnia 1, 2 lub 3a (z fenotypem CD20+ potwierdzonym za pomocą cytometrii przepływowej lub badania histochemicznego) według oceny badacza lub miejscowego histopatologa, poddano randomizacji w stosunku 1:1. Pacjenci otrzymali uprzednio co najmniej jedną ogólnoustrojową chemioterapię, immunoterapię lub chemoimmunoterapię. Lenalidomid podawano doustnie w dawce 20 mg raz na dobę przez pierwszych 21 dni powtarzanych 28-dniowych cykli, przez 12 cykli lub do wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Dawka P P rytuksymabu wynosiła 375 mg/m 2 co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu od cyklu 2. do 5. Wszystkie obliczenia dawek rytuksymabu opierały się na powierzchni ciała pacjenta (ang. BSA – body surface area ) i wykorzystywano w nich rzeczywistą masę ciała pacjenta. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były podobne w obu grupach leczenia. Celem pierwszorzędowym badania było porównanie skuteczności lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem oraz rytuksymabu w skojarzeniu z placebo u pacjentów z nawrotowym/opornym na leczenie FL stopnia 1, 2 lub 3a bądź MZL. Skuteczność ustalano na podstawie PFS jako pierwszorzędowym punkcie końcowym. Ocen dokonywał niezależny komitet oceny (ang. IRC – independent review committee ) z zastosowaniem kryteriów Międzynarodowej Grupy Roboczej (ang. IWG – International Working Group ) z 2007 r., lecz bez oceny wyników pozytonowej tomografii emisyjnej (ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    PET – positron emission tomography ). Celami drugorzędowymi badania były porównanie bezpieczeństwa stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem oraz rytuksymabu w skojarzeniu z placebo. Do dodatkowych celów drugorzędowych należały porównanie skuteczności rytuksymabu w skojarzeniu z lenalidomidem oraz rytuksymabu w skojarzeniu z placebo z zastosowaniem następujących dodatkowych parametrów skuteczności: Odsetek odpowiedzi ogółem (ang. ORR – overall response rate ), odsetek CR i czas trwania odpowiedzi (ang. DoR – duration of response ) według kryteriów IWG z 2007 r. bez oceny PET i OS. Zgodnie z wynikami uzyskanymi w populacji ogólnej, w tym u pacjentów z FL i MZL, przy medianie czasu obserwacji równej 28,3 miesiąca w badaniu osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy w postaci PFS, przy czym wskaźnik ryzyka (ang. HR – hazard ratio ) (95-proc. przedział ufności [ang. CI – confidence interval ]) wynosił 0,45 (0,33; 0,61); wartość p < 0,0001.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wyniki dotyczące skuteczności w populacji z chłoniakiem grudkowym przedstawiono w tabeli 14. Tabela 14. Podsumowanie danych dotyczących skuteczności u pacjentów z chłoniakiem grudkowym – badanie CC-5013-NHL-007
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    FL(N = 295)
    Lenalidomidi rytuksymab (N = 147)Placebo i rytuksymab (N = 148)
    Czas przeżycia bez progresji (PFS) (zasady cenzurowania danych wg EMA)
    Mediana PFSa (95% CI) (miesiące)P P39,413,8
    (25,1; NE)(11,2; 16,0)
    HR [95% CI]0,40 (0,29; 0,55)bP
    wartość p< 0,0001cP
    Obiektywna odpowiedźd (CR + PR), n (%)
    (IRC, IWGRC z 2007 r.) 95% CIfP118 (80,3)(72,9; 86,4)82 (55,4)(47,0; 63,6)
    Odpowiedź całkowitad, n (%)
    (IRC, IWGRC z 2007 r.) 95% CIf51 (34,7)(27,0; 43,0)29 (19,6)(13,5; 26,9)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    FL(N = 295)
    Lenalidomidi rytuksymab (N = 147)Placebo i rytuksymab (N = 148)
    Czas trwania odpowiedzid (mediana)P P(miesiące)95% CIaP36,6(24,9, NE)15,5(11,2; 25,0)
    Przeżywalność ogółemd,e (OS)P P
    Odsetek OS po 5 latach, n (%) 95% CI126 (85,9)(78,6; 89,5)114 (77,0)(68,9; 83,3)
    HR [95% CI]P0,49 (0,28; 0,85)bP
    Okres obserwacji
    Mediana czasu trwania obserwacji (min., maks.) (miesiące)67,81(0,5; 89,3)65,72(0,6; 90,9)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    a P P Mediana oszacowana z zastosowaniem analizy Kaplana-Meiera. b P P Wartości wskaźnika ryzyka i przedziału ufności oszacowano w oparciu o niestratyfikowany model proporcjonalnego ryzyka Coxa. c P P Wartość p w oparciu o test log-rank. d P P W przypadku drugorzędowych i eksploracyjnych punktów końcowych nie badano poziomu istotności (α). e 2 P P W okresie obserwacji o medianie czasu trwania 66,14 miesiąca zaobserwowano 19 zgonów w grupie R P P i 38 zgony w grupie kontrolnej. f P P Dokładny przedział ufności dla rozkładu dwumianowego. Chłoniak grudkowy u pacjentów opornych na rytuksymab MAGNIFY – CC-5013-NHL-008 Do początkowego okresu leczenia obejmującego 12 cykli skojarzenia lenalidomidu i rytuksymabu włączono ogółem 232 pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzonym histologicznie FL (stopnia 1, 2 lub 3a bądź MZL) według oceny badacza lub miejscowego histopatologa.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjentów, u których osiągnięto CR/CRu, PR lub SD na koniec okresu leczenia indukcyjnego, poddano randomizacji i włączono do okresu leczenia podtrzymującego. Wszyscy pacjenci włączeni do badania musieli być wcześniej leczeni z zastosowaniem co najmniej jednej ogólnoustrojowej opcji leczenia przeciwszpiczakowego. W odróżnieniu od badania NHL-007 do badania NHL-008 włączano pacjentów opornych na leczenie rytuksymabem (brak odpowiedzi lub nawrót w ciągu 6 miesięcy leczenia rytuksymabem) lub podwójnie opornych na leczenie rytuksymabem i chemioterapią. P P W okresie leczenia indukcyjnego lenalidomid w dawce 20 mg podawano w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli lub do wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności, wycofania zgody bądź progresji choroby. Dawka rytuksymabu wynosiła 375 mg/m 2 co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu co drugiego 28-dniowego cyklu (cykle 3., 5., 7., 9. i 11.), przez maksymalnie 12 cykli leczenia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wszystkie obliczenia dawek rytuksymabu opierały się na powierzchni ciała (BSA) oraz rzeczywistej masie ciała pacjenta. Przedstawione dane pochodzą z analizy okresowej dotyczącej okresu leczenia indukcyjnego bez grupy kontrolnej. Skuteczność ustalono w oparciu o ORR według najlepszej odpowiedzi w ramach pierwszorzędowego punktu końcowego z zastosowaniem zmodyfikowanych Kryteriów Oceny Odpowiedzi Międzynarodowej Grupy Roboczej (ang. IWGRC – International Working Group Response Criteria ) z 1999 r. Celem drugorzędowym była ocena innych parametrów skuteczności, takich jak DoR. Tabela 15. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności (okres leczenia indukcyjnego) – badanie CC-5013-NHL-008
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wszyscy pacjenciPacjenci z FL
    Ogółem N = 187aPOporni na leczenie rytuksymabem: TakN = 77Oporni na leczenie rytuksymabem: NieN = 110Ogółem N = 148Oporni na leczenie rytuksymabem: TakN = 60Oporni na leczenie rytuksymabem: NieN = 88
    ORR, n (%)12745 (58,4)82 (75,2)10435 (58,3)69 (79,3)
    (CR + CRu + PR)(67,9)(70,3)
    CRR, n (%)79 (42,2)27 (35,1)52 (47,7)6220 (33,3)42 (48,3)
    (CR + Cru)(41,9)
    Liczba osób wykazujących odpowiedźN = 127N = 45N = 82N = 104N = 35N = 69
    Odsetek93,090,494,594,396,093,5
    pacjentów z DoRbP P(85,1;(73,0; 96,8)(83,9; 98,2)(85,5;(74,8; 99,4)(81,0; 97,9)
    ≥ 6 miesięcy (95%96,8)97,9)
    CI)c
    Odsetek79,173,382,479,573,981,7
    pacjentów z DoRbP P(67,4;(51,2; 86,6)(67,5; 90,9)(65,5;(43,0; 89,8)(64,8; 91,0)
    ≥ 12 miesięcy87,0)88,3)
    (95% CI)c
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; DOR = czas trwania odpowiedzi; FL = chłoniak grudkowy. a P P Populacją ocenianą w analizie pierwszorzędowego punktu końcowego jest populacja kwalifikująca się do oceny leczenia indukcyjnego (ang. IEE – induction efficacy evaluable ). b P P Czas trwania odpowiedzi definiuje się jako czas (w miesiącach) od początkowej odpowiedzi na leczenie (co najmniej PR) do udokumentowanej progresji choroby lub zgonu, zależnie od tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej. c P P Statystyki obliczone metodą Kaplana-Meiera. 95% CI oparto na wzorze Greenwooda. Uwagi: Analizę wykonano tylko w odniesieniu do pacjentów, u których osiągnięto PR lub lepszą odpowiedź po dacie podania pierwszej dawki leczenia indukcyjnego i przed zastosowaniem jakiegokolwiek leczenia w okresie leczenia podtrzymującego lub dowolnego leczenia przeciwszpiczakowego w okresie leczenia indukcyjnego. Wartość procentowa jest oparta na całkowitej liczbie osób wykazujących odpowiedź.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków (EMA) przyznała właściwe dla produktu Revlimid zwolnienie z obowiązku dołączania wyników mające zastosowanie do wszystkich podgrup populacji dzieci i młodzieży w leczeniu nowotworów dojrzałych limfocytów B (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne 10T Lenalidomid ma asymetryczny atom węgla i dlatego też może występować w czynnych optycznie postaciach S(-) i R(+). Lenalidomid jest produkowany jako mieszanina racemiczna. Lenalidomid zwykle rozpuszcza się lepiej w rozpuszczalnikach organicznych, ale wykazuje największą rozpuszczalność w 0,1 N roztworze HCl. Wchłanianie Lenalidomid ulegał szybkiemu wchłanianiu po podaniu doustnym na czczo zdrowym ochotnikom, przy czym maksymalne stężenie w osoczu występowało po 0,5 do 2 godzin od podania. U pacjentów, jak również u zdrowych ochotników, stężenie maksymalne (C R max R ) i pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) zwiększają się proporcjonalnie do rosnącej dawki. Wielokrotne dawkowanie nie powoduje znaczącej kumulacji produktu leczniczego. Względne stężenia enancjomerów S(-) i R(+) lenalidomidu w osoczu wynoszą w przybliżeniu odpowiednio 56% i 44%.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    U zdrowych ochotników równoczesne spożywanie posiłków o wysokiej zawartości tłuszczu i posiłków wysokokalorycznych obniża wchłanianie leku, co powoduje około 20% obniżenie powierzchni pod krzywą stężenia w czasie (AUC) oraz 50% obniżenie wartości C R max R w osoczu. Jednakże w głównych badaniach klinicznych przeprowadzonych dla celów rejestracyjnych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i zespołami mielodysplastycznymi, w których oszacowano skuteczność oraz bezpieczeństwo lenalidomidu, produkt leczniczy podawany był bez uwzględnienia przyjmowania pokarmu. W związku z tym, lenalidomid może być podawany z jedzeniem lub bez jedzenia. Badanie populacyjne dotyczące farmakokinetyki wykazało, że szybkość wchłaniania lenalidomidu po podaniu doustnym jest podobna u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, z zespołami mielodysplastycznymi i z chłoniakiem z komórek płaszcza.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Dystrybucja P P Stopień wiązania ( 14 C)-lenalidomidu in vitro z białkami osocza było niskie i wynosiło średnio 23% u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i 29% u zdrowych ochotników. Lenalidomid obecny jest w spermie ludzkiej (< 0,01% dawki) po podaniu 25 mg/dobę i jest niewykrywalny w spermie zdrowego mężczyzny po 3 dniach od zakończenia podawania mu substancji (patrz punkt 4.4). Metabolizm i eliminacja Wyniki badań in vitro metabolizmu u ludzi wskazują, że lenalidomid nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450. Dane te wskazują, że podawanie lenalidomidu z produktami leczniczymi hamującymi enzymy cytochromu P450 nie powinno powodować metabolicznych interakcji produktów leczniczych u ludzi. Wyniki badań in vitro wskazują, że lenalidomid nie ma działania hamującego na CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A lub UGT1A1.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    W związku z tym, wystąpienie jakichkolwiek klinicznie istotnych interakcji przy jednoczesnym podawaniu lenalidomidu oraz substratów tych enzymów jest mało prawdopodobne. Wyniki badań in vitro wskazują, że lenalidomid nie jest substratem dla białka oporności raka piersi (ang. BCRP – breast cancer resistance protein ), transporterów MRP1, MRP2 oraz MRP3 z rodziny białek oporności wielolekowej (ang. MPR – multidrug resistance protein ), transporterów anionów organicznych OAT1 oraz OAT3 (ang . OAT – organic anion transporters ), polipeptydu transportującego aniony organiczne 1B1 (ang. OAT1B1 – organic anion transporting polypeptide 1B1 ), transporterów kationów organicznych (ang . OCT – organic cation transporters ) OCT1 oraz OCT2, białka 57T ekstruzji wielolekowej i toksyn 57T MATE1 (ang. MATE – multidrug and toxin extrusion protein ) oraz transporterów kationów organicznych (ang. OCTN – organic cation transporters novel ) OCTN1 i OCTN2.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Wyniki badań in vivo wskazują, że lenalidomid nie ma działania hamującego na pompę eksportującą sole kwasów żółciowych (ang. BSEP – bile salt export pump ), BCRP, MRP2, OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3 oraz OCT2. Większość lenalidomidu wydalana jest z moczem. Udział wydalania nerkowego w wydalaniu całkowitym wynosił 90%, natomiast 4% lenalidomidu wydalane było w kale. Lenalidomid jest metabolizowany w niewielkim zakresie, jako że 82% dawki zostaje wydalone w niezmienionej postaci z moczem. Hydroksy-lenalidomid oraz N-acetylo-lenalidomid stanowią odpowiednio 4,59% oraz 1,83% wydalonej dawki. Klirens nerkowy lenalidomidu przekracza szybkość filtracji kłębuszkowej, i w związku z tym, przynajmniej częściowo, jest on wydalany aktywnie. U zdrowych ochotników po podaniu dawek 5 do 25 mg/dobę, okres półtrwania w osoczu wynosi około 3 godziny i mieści się w zakresie od 3 do 5 godzin u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi lub z chłoniakiem z komórek płaszcza.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Osoby w podeszłym wieku Nie przeprowadzono badań klinicznych mających na celu ustalenie farmakokinetyki lenalidomidu u osób w podeszłym wieku. Do badań populacyjnych dotyczących farmakokinetyki włączone zostały osoby w wieku od 39 do 85 lat. Badania te wykazały, że klirens lenalidomidu nie jest zależny od wieku (ekspozycja na lek w osoczu). Ze względu na większe prawdopodobieństwo występowania zmniejszenia czynności nerek u pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane byłoby kontrolowanie czynności nerek. Niewydolność nerek Badania dotyczące farmakokinetyki lenalidomidu przeprowadzono na grupie osób z niewydolnością nerek związaną ze schorzeniami innymi niż nowotwory. W badaniu wykorzystane zostały dwie metody oceny czynności nerek: klirens kreatyniny w moczu mierzony w ciągu 24 godzin oraz klirens kreatyniny szacowany na podstawie wzoru Cockcrofta-Gaulta.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Uzyskane wyniki wskazują, że wraz z pogorszeniem czynności nerek (< 50 ml/min) następuje proporcjonalne zmniejszenie się całkowitego klirensu lenalidomidu, co prowadzi do zwiększenia AUC. AUC było większe około 2,5-, 4- lub 5-krotnie odpowiednio u osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i z chorobą nerek w fazie końcowej, w porównaniu do grupy łączonej osób z prawidłową czynnością nerek i osób z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Okres półtrwania lenalidomidu wydłuża się z około 3,5 godziny u osób z klirensem kreatyniny > 50 ml/min do ponad 9 godzin u osób ze zmniejszoną rezerwą czynnościową nerek < 50 ml/min. Jednakże zaburzenia czynności nerek nie zmienia wchłaniania lenalidomidu po podaniu doustnym. Wartość C R max R była podobna u osób zdrowych oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Około 30% produktu leczniczego zostało usunięte z organizmu podczas pojedynczej 4-godzinnej dializy.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Zalecane dostosowanie dawek u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zostało opisane w punkcie 4.2. Niewydolność wątroby Do badań populacyjnych dotyczących farmakokinetyki włączone zostały osoby z łagodną niewydolnością wątroby (N = 16, bilirubina całkowita >1 do ≤1,5 × GGN lub AST > GGN). Wykazano, że łagodna niewydolność wątroby nie wpływa na klirens lenalidomidu (ekspozycję na lek w osoczu). Nie są dostępne dane dotyczące pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby. Inne czynniki wewnętrzne Badania populacyjne dotyczące farmakokinetyki wykazały, że masa ciała (33 – 135 kg), płeć, rasa oraz rodzaj nowotworu (szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne lub chłoniak z komórek płaszcza) nie mają istotnego klinicznie wpływu na klirens lenalidomidu u dorosłych pacjentów.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badanie nad rozwojem zarodkowo-płodowym przeprowadzono u małp, którym podawano lenalidomid w dawkach od 0,5 do 4 mg/kg/dobę. Wyniki badania wskazują, że lenalidomid powodował zewnętrzne wady wrodzone włącznie z atrezją odbytu oraz wady wrodzone kończyn górnych i dolnych (kończyny zgięte, skrócone, wadliwie rozwinięte, o braku rotacji z (lub) bez części kończyny, oligo- i (lub) polidaktylia) u potomstwa samic małp, którym substancję czynną podawano w trakcie ciąży. U pojedynczych płodów obserwowano również różnorodny wpływ na trzewia (odbarwienie, czerwone ogniska na różnych narządach, obecność niewielkiej bezbarwnej masy tkankowej powyżej zastawki przedsionkowo-komorowej, mały pęcherzyk żółciowy, wadliwie rozwinięta przepona). Stosowanie lenalidomidu może powodować wystąpienie ostrej toksyczności, minimalne dawki letalne po podaniu doustnym wynosiły > 2 000 mg/kg/dobę u gryzoni.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Wielokrotne podawanie doustne dawek 75, 150 i 300 mg/kg/dobę u szczurów przez maksymalnie 26 tygodni spowodowało odwracalne, związane z leczeniem zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych w przypadku wszystkich 3 dawek, bardziej zaznaczone u samic. Poziom, przy którym nie obserwuje się działań niepożądanych (poziom NOAEL) określono na poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi wartość około 25-razy większą niż dobowa ekspozycja u ludzi oceniana na podstawie wartości AUC. Wielokrotne podawanie doustne dawek 4 i 6 mg/kg/dobę u małp przez maksymalnie 20 tygodni prowadziło do śmiertelności i znacznej toksyczności (znaczna utrata masy ciała, zmniejszenie liczby krwinek białych i czerwonych oraz płytek, krwotok wielonarządowy, zapalenie przewodu pokarmowego, atrofia układu chłonnego i szpiku kostnego).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Wielokrotne podawanie doustne dawek 1 i 2 mg/kg/dobę u małp przez maksymalnie 1 rok spowodowało odwracalne zmiany w komórkowości szpiku kostnego, niewielki spadek stosunku komórek mieloidalnych/erytroidalnych oraz atrofię grasicy. Obserwowano łagodne zmniejszenie liczby krwinek białych przy dawce 1 mg/kg/dobę, odpowiadającej w przybliżeniu tej samej dawce u ludzi obliczanej przez porównania wartości AUC. Badania mutagenności prowadzone in vitro (mutacje bakterii, limfocyty ludzkie, komórki chłoniaka myszy, transformacja komórek zarodkowych chomika syryjskiego) oraz in vivo (mikrojąderka komórkowe szczura) ujawniły brak działania mutagennego leku na poziomie genowym i chromosomalnym. Nie przeprowadzono badań karcynogenności lenalidomidu. Badania toksyczności w okresie rozwojowym zostały wcześniej przeprowadzone u królików. W tych badaniach królikom podano doustnie lenalidomid w dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Brak płata środkowego płuc obserwowano przy dawce 10 i 20 mg/kg/dobę, z zależnością od wielkości dawki, a przemieszczenie nerek obserwowano przy dawce 20 mg/kg/dobę. Chociaż efekty te występowały przy dawkach toksycznych dla matek, mogą być przypisane bezpośredniemu działaniu leku. Przy dawkach 10 i 20 mg/kg/dobę obserwowano również zmienność w obrębie tkanek miękkich i szkieletu płodów.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Zawartość kapsułki Laktoza bezwodna Celuloza mikrokrystaliczna Kroskarmeloza sodowa Magnezu stearynian Otoczka kapsułki Revlimid 2,5 mg / 10 mg / 20 mg kapsułki twarde Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Indygokarmin (E132) Żelaza tlenek żółty (E172) Revlimid 5 mg / 25 mg kapsułki twarde Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Żelaza tlenek żółty (E172) Revlimid 15 mg Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Indygokarmin (E132) Atrament nadruku Szelak Glikol propylenowy (E1520) Żelaza tlenek czarny (E172) Potasu wodorotlenek 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry wykonane z polichlorku winylu (PCW) / polichlorotrifluoroetylenu (PCTFE) / folii aluminiowej, zawierające 7 twardych kapsułek. Revlimid 2,5 mg / 5 mg / 7,5 mg / 10 mg / 15 mg/ 20 mg / 25 mg kapsułki twarde Wielkość opakowania: 7 lub 21 kapsułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Kapsułek nie wolno otwierać ani łamać. W razie kontaktu proszku zawierającego lenalidomid ze skórą, należy natychmiast dokładnie ją umyć wodą z mydłem. W razie kontaktu lenalidomidu z błonami śluzowymi, należy je dokładnie przepłukać wodą. Osoby należące do fachowego personelu medycznego i opiekunowie powinni nosić rękawiczki jednorazowe podczas pracy z blistrem lub kapsułką.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 10 mg
    Dane farmaceutyczne
    Rękawiczki należy następnie ostrożnie zdjąć, aby uniknąć narażenia skóry, umieścić w zamykanej polietylenowej torebce plastikowej i usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Następnie należy dokładnie umyć ręce mydłem i wodą. Kobiety w ciąży lub podejrzewające, że mogą być w ciąży, nie powinny dotykać blistra ani kapsułki (patrz punkt 4.4). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy zwrócić do apteki, w celu ich bezpiecznego usunięcia, zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Revlimid 2,5 mg kapsułki twarde Revlimid 5 mg kapsułki twarde Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Revlimid 10 mg kapsułki twarde Revlimid 15 mg kapsułki twarde Revlimid 20 mg kapsułki twarde Revlimid 25 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY U Revlimid 2,5 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 2,5 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 73,5 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 5 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 5 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 147 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 7,5 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 144,5 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 10 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 10 mg lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 294 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 15 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 15 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 289 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 20 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 20 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 244,5 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 25 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 25 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 200 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka twarda. U Revlimid 2,5 mg kapsułki twarde Niebiesko-zielone/białe kapsułki, rozmiar 4, 14,3 mm, oznaczone symbolem „REV 2.5 mg”. U Revlimid 5 mg kapsułki twarde Białe kapsułki, rozmiar 2, 18,0 mm, oznaczone symbolem „REV 5 mg”.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    U Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Jasnożółte/białe kapsułki, rozmiar 2, 18,0 mm, oznaczone symbolem „REV 7.5 mg”. U Revlimid 10 mg kapsułki twarde Niebiesko-zielone/jasnożółte kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 10 mg”. U Revlimid 15 mg kapsułki twarde Jasnoniebieskie/białe kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 15 mg”. U Revlimid 20 mg kapsułki twarde Niebiesko-zielone/jasnoniebieskie kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 20 mg”. U Revlimid 25 mg kapsułki twarde Białe kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 25 mg”.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania U Szpiczak mnogi Produkt Revlimid w monoterapii jest wskazany do stosowania w leczeniu podtrzymującym dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych. Produkt Revlimid w terapii skojarzonej z deksametazonem lub bortezomibem i deksametazonem lub z melfalanem i prednizonem (patrz punkt 4.2) jest wskazany do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu. Produkt Revlimid w skojarzeniu z deksametazonem jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia. U Zespoły mielodysplastyczne Produkt Revlimid w monoterapii jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z anemią zależną od przetoczeń w przebiegu zespołów mielodysplastycznych o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, związanych z nieprawidłowością cytogenetyczną w postaci izolowanej delecji 5q, jeżeli inne sposoby leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Wskazania do stosowania
    U Chłoniak z komórek płaszcza Produkt Revlimid w monoterapii wskazany jest w leczeniu dorosłych pacjentów z nawracającym lub opornym na leczenie chłoniakiem z komórek płaszcza (patrz punkty 4.4 i 5.1). U Chłoniak grudkowy Produkt Revlimid w skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20) jest wskazany do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (ang. FL – follicular lymphoma ) (stopnia 1–3a).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem Revlimid powinno być nadzorowane przez lekarza doświadczonego w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. We wszystkich, opisanych niżej wskazaniach:  Dawkowanie modyfikuje się na podstawie obserwacji klinicznych i wyników laboratoryjnych (patrz punkt 4.4).  Dostosowania dawki, w trakcie leczenia i przy wznawianiu leczenia, zalecane są w przypadku wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia uznanych za związane z leczeniem lenalidomidem.  W przypadku wystąpienia neutropenii, w postępowaniu terapeutycznym należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu.  Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki leku upłynęło mniej niż 12 godzin, pacjent może zażyć tę dawkę. Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło ponad 12 godzin, pacjent nie powinien zażyć tej dawki, ale powinien przyjąć kolejną dawkę o zaplanowanej porze następnego dnia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    U Dawkowanie U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi  U Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, podawany do progresji choroby, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu. P P P P Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ang. ANC – Absolute Neutrophil Count ) wynosi < 1,0 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10 9 /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli. Pacjenci mogą kontynuować leczenie lenalidomidem i deksametazonem do progresji choroby lub nietolerancji.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    LenalidomidDeksametazonaP
    Dawka początkowa25 mg40 mg
    Poziom dawki -120 mg20 mg
    Poziom dawki -215 mg12 mg
    Poziom dawki -310 mg8 mg
    Poziom dawki -45 mg4 mg
    Poziom dawki -52,5 mgNie dotyczy
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    a P P Dawkowanie można zmniejszać niezależnie dla obu produktów.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 25 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem do końca cykluaP
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce o 1 poziom mniejszej przy następnym cyklu leczenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    P a P Jeżeli toksyczność ograniczająca dawkę (ang. DLT – dose limiting toxicity ) wystąpi > 15. dnia cyklu, podawanie lenalidomidu zostanie przerwane przynajmniej do końca danego 28-dniowego cyklu.  Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Powróci do ≥ 1 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie razna dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu. P P P P W przypadku toksyczności hematologicznej, dawkę lenalidomidu można przywrócić do kolejnego wyższego poziomu (dawka nie może przekroczyć dawki początkowej) w zależności od poprawy czynności szpiku kostnego (brak toksyczności hematologicznej przez przynajmniej 2 kolejne cykle: wartość ANC ≥1,5 × 10 9 /l, liczba płytek krwi ≥ 100 × 10 9 /l na początku nowego cyklu).  U Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, z kontynuacją w postaci leczenia lenalidomidem i deksametazonem do wystąpienia progresji choroby, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Leczenie początkowe: lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem P P 9 9 Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,0 × 10 P P /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10 /l.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    P P Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 14. każdego 21-dniowego, w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. Bortezomib należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym (1,3 mg/m 2 powierzchni ciała) dwa razy w tygodniu w dniach 1., 4., 8. i 11. każdego 21-dniowego cyklu. Dodatkowe informacje na temat dawkowania, schematu podawania i dostosowywania dawki produktów stosowanych razem z lenalidomidem, patrz punkt 5.1 i odpowiednia Charakterystyka Produktu Leczniczego. Zaleca się przeprowadzenie maksymalnie ośmiu 21-dniowych cykli leczenia (24 tygodnie leczenia początkowego). Kontynuacja leczenia: lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do wystąpienia progresji Kontynuowanie podawania lenalidomidu w dawce 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli w skojarzeniu z deksametazonem. Leczenie należy kontynuować do wystąpienia progresji lub nieakceptowalnej toksyczności.  Etapy zmniejszania dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    LenalidomidaP
    Dawka początkowa25 mg
    Poziom dawki -120 mg
    Poziom dawki -215 mg
    Poziom dawki -310 mg
    Poziom dawki -45 mg
    Poziom dawki -52,5 mg
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    P a P Dawkowanie można zmniejszać niezależnie dla wszystkich produktów.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieaP
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 1 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę.S
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu.  U Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, z kontynuacją w postaci leczenia podtrzymującego lenalidomidem, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu P P Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,5 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10 P 9 P /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli, przez nie więcej niż 9 cykli. Zalecana dawka melfalanu wynosi 0,18 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka prednizonu wynosi 2 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Pacjenci, którzy ukończą 9 cykli lub którzy nie mogą ukończyć leczenia skojarzonego z powodu nietolerancji, leczeni są lenalidomidem w monoterapii, według schematu: 10 mg raz na dobę doustnie w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli do progresji choroby.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    LenalidomidMelfalanPrednizon
    Dawka początkowa10 mgaP0,18 mg/kg2 mg/kg
    Poziom dawki -17,5 mg0,14 mg/kg1 mg/kg
    Poziom dawki -25 mg0,10 mg/kg0,5 mg/kg
    Poziom dawki -32,5 mgNie dotyczy0,25 mg/kg
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    P a P Jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i utrzymać dawkę lenalidomidu.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Najpierw zmniejszy się do < 25 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 25 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem i melfalanem w dawce na poziomie -1 przy następnym cyklu leczenia
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie(poziom dawki -2 lub -3) raz na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/laP P PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie raz na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu.  U Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym pacjentów po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ang. ASCT – autologous stem cell transplantation ) P P Leczenie podtrzymujące lenalidomidem należy rozpoczynać po odpowiednim znormalizowaniu parametrów hematologicznych po ASCT u pacjentów niewykazujących dowodów na progresję choroby. Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli ANC wynosi < 1,0 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10 P 9 P /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach 1–28 powtarzanych 28 dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Po 3 cyklach lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli będzie dobrze tolerowany.  Etapy zmniejszania dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa (10 mg)Dawka zwiększona (15 mg)aP
    Poziom dawki -15 mg10 mg
    Poziom dawki -25 mg (dni 1–21 co 28 dni)5 mg
    Poziom dawki -3Nie dotyczy5 mg (dni 1–21 co 28 dni)
    Nie podawać dawki mniejszej niż 5 mg (dni 1–21 co 28 dni)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    a P P Po 3 cyklach lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli jest dobrze tolerowana.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieaP
    Zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu. U Szpiczak mnogi u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia P P P P 9 9 Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,0 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10 P P /l lub < 30 × 10 /l, w zależności od nacieczenia szpiku kostnego przez komórki plazmatyczne. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4., 9. do 12. i 17. do 20. każdego 28-dniowego cyklu przez pierwsze 4 cykle leczenia, a następnie 40 mg raz na dobę w dniach 1.-4. co 28 dni.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Lekarz przepisujący lek powinien dokładnie ocenić, jaką dawkę deksametazonu zastosować, biorąc pod uwagę stan pacjenta oraz nasilenie choroby.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa25 mg
    Poziom dawki -115 mg
    Poziom dawki -210 mg
    Poziom dawki -35 mg
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
     Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Najpierw zmniejszy się do < 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2 lub -3) raz na dobę. Nie stosować dawek poniżej 5 mg na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie(poziom dawki -1, -2 lub -3) raz na dobę. Nie stosować dawek poniżej 5 mg na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu. U Zespoły mielodysplastyczne (MDS) P P Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 0,5 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 25 × 10 P 9 P /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa10 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -15 mg raz na dobę w dniach 1. do 28., co 28 dni
    Poziom dawki -22,5 mg raz na dobę w dniach 1. do 28., co 28 dni
    Poziom dawki -32,5 mg co drugi dzień w dniach 1. do 28., co 28 dni
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
     Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Spadnie do < 25 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 25 × 109/l – < 50 × 109/l przynajmniejP P P Pdwa razy w ciągu ≥ 7 dni, lub jeżeli liczba płytek w którymkolwiek momencie ponownie wzrośnie do≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1, -2 lub -3).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanie
    Spadnie do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1, -2 lub -3)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Przerwanie stosowania lenalidomidu Należy przerwać stosowanie lenalidomidu u pacjentów, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 4 miesięcy od rozpoczęcia leczenia, objawiająca się przez przynajmniej 50% spadkiem konieczności przeprowadzania przetoczeń lub, przy braku przetoczeń, zwiększonym o 1 g/dl stężeniem hemoglobiny. U Chłoniak z komórek płaszcza Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę, w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli.  Etapy zmniejszania dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa25 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -120 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -215 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -310 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -45 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -52,5 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni1P5 mg co drugi dzień w dniach 1. do 21., co 28 dni
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    P 1 P – W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 2,5 mg.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Spadnie do < 50 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
    Powróci do ≥ 60 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1).
    Ponownie zmniejszy się poniżej 50× 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Powróci do ≥60 × 10 P 9 P /l Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3, -4 lub -5). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -5.  Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanie
    Spadnie do < 1 × 109/l przynajmniej na 7 dni, lubP PSpadnie do < 1 × 109/l z towarzyszącą gorączkąP P(temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub Spadnie do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz na tydzień,
    Powróci do ≥ 1 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie(poziom dawki -1)
    Ponownie zmniejszy się poniżej1 × 109/l na co najmniej 7 dni, lub spadnieP P9do < 1 × 10P P/l z towarzyszącą gorączką (temperaturaciała ≥ 38,5°C), lub spadnie do9< 0,5 × 10P P/lPowróci do ≥1 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemWznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3, -4, -5). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -5.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    U Chłoniak grudkowy (FL) P P 9. Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10 P P /l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniak. Zalecana dawka P P Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Zalecana dawka początkowa rytuksymabu wynosi 375 mg/m 2 dożylnie (i.v.) co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2. do 5.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowaP20 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -115 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -210 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -35 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Informacji na temat dostosowywania dawki z powodu toksyczności związanej z podawaniem rytuksymabu należy szukać w odpowiedniej charakterystyce produktu leczniczego.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 50 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1)
    Ponownie zmniejszy się poniżej 50 × 109/lP PPowróci do ≥ 50 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.Wznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3.  Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieaP
    Spadnie do < 1,0 × 109/l przynajmniej na 7 dni lubP PSpadnie do < 1,0 × 109/l z towarzyszącą gorączkąP P(temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub Spadnie do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
    Powróci do ≥ 1,0 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1)
    Ponownie zmniejszy się poniżej 1,0 × 109/l na coP Pnajmniej 7 dni lub spadnie do < 1,0 × 109/lP Pz towarzyszącą gorączką (temperatura ciała ≥938,5°C), lub spadnie do < 0,5 × 10P P/l9Powróci do ≥ 1,0 × 10P P/lPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.Wznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF). U Chłoniak z komórek płaszcza (MCL) lub chłoniak grudkowy (FL) Zespół rozpadu guza (ang. TLS – tumour lysis syndrome) Wszyscy pacjenci powinni otrzymywać leczenie zapobiegające TLS (allopurynol, rasburykaza lub równoważne, zgodne z wytycznymi placówki) i odpowiednie nawodnienie (doustnie) w ciągu pierwszego tygodnia pierwszego cyklu lub dłużej, jeśli istnieją wskazania kliniczne. Aby zapewnić monitorowanie w kierunku TLS, pacjentów należy poddawać badaniom biochemicznym co tydzień w czasie pierwszego cyklu i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Leczenie lenalidomidem można kontynuować (w dawce podtrzymującej) u pacjentów z TLS laboratoryjnym lub TLS klinicznym stopnia 1. Można też, według uznania lekarza, zmniejszyć dawkę o jeden poziom i kontynuować podawanie lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Należy stosować intensywne nawadnianie dożylne i odpowiednie leczenie zgodnie z miejscowym standardem postępowania do czasu wyrównania nieprawidłowości elektrolitowych. Może być konieczne leczenie z zastosowaniem rasburykazy w celu złagodzenia hiperurykemii. Hospitalizacja pacjenta zależy od uznania lekarza. U pacjentów z TLS klinicznym stopnia 2.–4. należy przerwać leczenie lenalidomidem i wykonywać badania biochemiczne co tydzień lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Należy stosować intensywne nawadnianie dożylne i odpowiednie leczenie zgodnie z miejscowym standardem postępowania do czasu wyrównania nieprawidłowości elektrolitowych. Leczenie rasburykazą i hospitalizacja zależą od uznania lekarza. Gdy objawy TLS ulegną złagodzeniu do stopnia 0., można wedle uznania lekarza wznowić leczenie lenalidomidem w następnej niższej dawce (patrz punkt 4.4). Reakcja typu „tumour flare” W zależności od uznania lekarza u pacjentów, u których wystąpiła reakcja typu „ tumour flare ” 1. lub 2.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    stopnia, lenalidomid można nadal stosować bez przerw i zmiany dawkowania. Podobnie w zależności od uznania lekarza można stosować leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), leczenie kortykosteroidami o ograniczonym czasie działania i (lub) leczenie opioidowymi lekami przeciwbólowymi. U pacjentów z reakcją typu „ tumour flare ” 3. lub 4. stopnia należy przerwać leczenie lenalidomidem i rozpocząć leczenie z zastosowaniem NLPZ, kortykosteroidów i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Gdy objawy „ tumour flare ” ulegną złagodzeniu do ≤ 1. stopnia, należy wznowić leczenie lenalidomidem w tej samej dawce do końca cyklu. Pacjentów można leczyć objawowo zgodnie z wytycznymi dla leczenia reakcji typu „ tumour flare ” 1. i 2. stopnia (patrz punkt 4.4). U Wszystkie wskazania Przy wystąpieniu działań toksycznych 3. lub 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    stopnia, których wystąpienie zostało uznane za związane ze stosowaniem lenalidomidu, należy przerwać leczenie i ponownie je rozpocząć w mniejszej dawce po ustąpieniu objawów toksyczności do poziomu ≤ 2., według uznania lekarza. Przy wystąpieniu wysypki skórnej 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania lenalidomidu. Stosowanie lenalidomidu należy przerwać w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki 4. stopnia, wysypki związanej ze złuszczaniem się skóry, wysypki związanej z powstawaniem pęcherzy, lub w przypadku podejrzenia zespołu Stevensa-Johnsona (ang. SJS – Stevens-Johnson Syndrome ), toksycznej rozpływnej martwicy naskórka (ang. TEN – Toxic Epidermal Necrolysis ) lub wysypki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (ang. DRESS – Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms ). Jeżeli leczenie zostało przerwane z powodu wystąpienia tych objawów, nie należy go wznawiać po ich ustąpieniu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    U Szczególne grupy pacjentów  U Dzieci i młodzież Produktu leczniczego Revlimid nie należy stosować u dzieci w wieku od 0 do 18 lat, ze względu na bezpieczeństwo stosowania (patrz punkt 5.1).  U Osoby w podeszłym wieku Aktualnie dostępne dane dotyczące farmakokinetyki przedstawiono w punkcie 5.2. Lenalidomid był stosowany w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim w wieku do 91 lat, u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi w wieku do 95 lat, oraz u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza w wieku do 88 lat (patrz punkt 5.1). Ze względu na większe prawdopodobieństwo wystąpienia zmniejszonej rezerwy czynnościowej nerek u pacjentów w podeszłym wieku, należy zachować ostrożność podczas doboru dawki oraz kontrolować czynność nerek. Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepu Pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych należy dokładnie zbadać przed decyzją o wdrożeniu leczenia (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, dawka początkowa deksametazonu to 20 mg/dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. każdego 28-dniowego cyklu. U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem nie jest konieczne dostosowanie dawki. U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych, którzy otrzymywali lenalidomid, częściej występowały ciężkie działania niepożądane oraz działania niepożądane, które prowadziły do przerwania leczenia. Leczenie skojarzone lenalidomidem było gorzej tolerowane u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku powyżej 75 lat, niż u pacjentów młodszych. W grupie tej większy odsetek pacjentów przerwał leczenie w związku z nietolerancją (działanie niepożądane 3. lub 4. stopnia oraz ciężkie działania niepożądane), w porównaniu do pacjentów w wieku <75 lat.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Odsetek pacjentów ze szpiczakiem mnogim w wieku 65 lub więcej lat nie różnił się istotnie pomiędzy grupami otrzymującymi lenalidomid z deksametazonem, a placebo i deksametazon. Nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy tymi pacjentami a pacjentami młodszymi, jednak nie można wykluczyć większej podatności osób starszych na działania niepożądane. Zespoły mielodysplastyczne Nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy pacjentami w wieku powyżej 65 lat, a pacjentami młodszymi. Chłoniak z komórek płaszcza U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy pacjentami w wieku 65 lat lub starszymi, a pacjentami w wieku poniżej 65 lat.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Chłoniak grudkowy U pacjentów z chłoniakiem grudkowym leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z rytuksymabem ogólny odsetek występowania zdarzeń niepożądanych był podobny wśród pacjentów w wieku 65 lat lub starszych i pacjentów w wieku poniżej 65 lat. Nie zaobserwowano ogólnej różnicy w skuteczności między tymi dwiema grupami wiekowymi.  U Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki; u pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja na leczenie (patrz punkt 4.4). Należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane jest kontrolowanie czynności nerek. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi, chłoniakiem z komórek płaszcza lub chłoniakiem grudkowym nie jest wymagane dostosowanie dawki.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub krańcowym stadium niewydolności nerek, w początkowym okresie leczenia oraz w czasie leczenia zaleca się następujące dostosowanie dawki. Nie ma doświadczenia z pacjentami w krańcowym stadium niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min, konieczna dializa) z III fazy badań klinicznych. Szpiczak mnogi
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ ClRkR < 50 ml/min.)10 mg raz na dobę1P
    Ciężkie zaburzenia czynności nerek(ClRkR < 30 ml/min., bez konieczności dializowania)7,5 mg raz na dobę2P15 mg co drugi dzień
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min., konieczność dializowania)5 mg raz na dobę. W dniach dializowania dawkę należy podawać po dializie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    1 2. P P Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie i przy dobrej tolerancji leczenia ze strony pacjenta. P P W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg. Zespoły mielodysplastyczne
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ ClRkR < 50 ml/min.)Dawka początkowa5 mg raz na dobę(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziom dawki -1*2,5 mg raz na dobę(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Dawka na poziomie -2*2,5 mg co drugi dzień(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Ciężkie zaburzenia czynności nerekDawka początkowa2,5 mg raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    (ClRkR < 30 ml/min., bez konieczności dializowania)(w dniach 1 do 21 powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziom dawki -1*2,5 mg co drugi dzień(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziom dawki -2*2,5 mg dwa razy w tygodniu(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min., konieczność dializowania)W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie.Dawka początkowa2,5 mg raz na dobę(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziomdawki -1*2,5 mg co drugi dzień(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziomdawki -2*2,5 mg dwa razy w tygodniu(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    54T * Zalecane etapy zmniejszania dawki w trakcie leczenia i ponownego rozpoczynania leczenia, w celu przeciwdziałania neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innemu działaniu toksycznemu 3. lub 4. stopnia 54T uznanym za związane z leczeniem lenalidomidem, jak opisano wyżej. Chłoniak z komórek płaszcza
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ ClRkR < 50 ml/min.)10 mg raz na dobę1P
    Ciężkie zaburzenia czynności nerek(ClRkR < 30 ml/min., bez konieczności dializowania)7,5 mg raz na dobę2P15 mg co drugi dzień
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min., konieczność dializowania)5 mg raz na dobę. W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    1 P P Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie 2 i przy dobrej tolerancji leczenia ze strony pacjenta. P P W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg. Chłoniak grudkowy
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek(30  ClRkR < 60 ml/min)10 mg raz na dobę1,2P
    Ciężkie zaburzenia czynności nerek(ClRkR < 30 ml/min, bez konieczności dializowania)5 mg raz na dobę.
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min, konieczność dializowania)5 mg raz na dobę. W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    1 2. P P Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę, jeśli pacjent toleruje leczenie. P P U pacjentów otrzymujących dawkę początkową 10 mg, w przypadku zmniejszenia dawki w celu przeciwdziałania neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innemu działaniu toksycznemu 3. lub 4. stopnia uznanemu za związane z leczeniem lenalidomidem, nie należy stosować dawek poniżej 5 mg co drugi dzień lub 2,5 mg raz na dobę. Po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem dalsza modyfikacja dawki lenalidomidu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek powinna być oparta na indywidualnej tolerancji pacjenta na leczenie, w sposób opisany powyżej.  U Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dawkowanie
    U Sposób podawania Podanie doustne Lek Revlimid w kapsułkach należy zażywać doustnie, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia, w którym zaplanowane zostało podanie produktu. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać. Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą; można je przyjmować z posiłkiem lub bez. W celu wyjęcia kapsułki z blistra, kapsułkę należy nacisnąć wyłącznie z jednej strony, zmniejszając w ten sposób ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.  Kobiety ciężarne.  Kobiety mogące zajść w ciążę, jeśli nie zostały spełnione wszystkie warunki programu zapobiegania ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania W przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi należy przed rozpoczęciem leczenia zapoznać się z odpowiednimi Charakterystykami Produktów Leczniczych. U Ostrzeżenie dotyczące ciąży Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, która powoduje ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. Lenalidomid wywoływał u małp wady wrodzone, podobne do tych opisanych po talidomidzie (patrz punkty 4.6 i 5.3). W przypadku stosowania lenalidomidu w trakcie ciąży można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu u ludzi. Wszystkie pacjentki muszą spełniać warunki programu zapobiegania ciąży, chyba że istnieją wiarygodne dowody, że pacjentka nie może zajść w ciążę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Kryteria określające kobiety niemogące zajść w ciążę Pacjentka lub partnerka pacjenta jest uznawana za mogącą zajść w ciążę, chyba że spełnia co najmniej jedno z poniższych kryteriów:  wiek ≥ 50 lat i naturalny brak menstruacji przez ≥ 1 rok (brak menstruacji po leczeniu przeciwnowotworowym lub w czasie karmienia piersią nie wyklucza możliwości zajścia w ciążę);  przedwczesna niewydolność jajników potwierdzona przez specjalistę ginekologa;  uprzednia obustronna resekcja jajników z jajowodami lub histerektomia;  genotyp XY, zespół Turnera, agenezja macicy. U Poradnictwo Lenalidomid jest przeciwwskazany u kobiet mogących zajść w ciążę, jeśli nie zostały spełnione wszystkie z poniższych warunków:  pacjentka rozumie oczekiwane ryzyko teratogenności dla nienarodzonego dziecka;  pacjentka rozumie konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji bez przerwy przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, przez cały okres trwania leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia;  nawet jeśli u kobiety w wieku rozrodczym wystąpi brak menstruacji, musi ona przestrzegać wszystkich zaleceń dotyczących skutecznej antykoncepcji;  pacjentka jest w stanie stosować i przestrzegać skutecznych metod antykoncepcji;  pacjentka została poinformowana i zrozumiała potencjalne następstwa ciąży oraz konieczność natychmiastowej konsultacji w przypadku podejrzenia zajścia w ciążę;  pacjentka rozumie potrzebę rozpoczęcia leczenia zaraz po wydaniu lenalidomidu poprzedzonym uzyskaniem ujemnego wyniku testu ciążowego;  pacjentka rozumie potrzebę i zgadza się na wykonywanie testów ciążowych przynajmniej co 4 tygodnie, z wyjątkiem przypadków potwierdzonej sterylizacji przez podwiązanie jajowodów;  pacjentka potwierdza, że rozumie zagrożenia i niezbędne środki ostrożności związane ze stosowaniem lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadku mężczyzn zażywających lenalidomid, dane dotyczące farmakokinetyki wykazały, że lenalidomid jest obecny w spermie ludzkiej w skrajnie małym stężeniu w trakcie leczenia oraz, że jest niewykrywalny w spermie ludzkiej po 3 dniach od zakończenia podawania substancji zdrowemu mężczyźnie (patrz punkt 5.2). W ramach środków ostrożności oraz biorąc pod uwagę szczególne populacje z wydłużonym czasem wydalania, jak w przypadku niewydolności nerek, wszyscy mężczyźni zażywający lenalidomid muszą spełniać następujące warunki:  zrozumieć oczekiwane ryzyko teratogenności leku w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę;  zrozumieć konieczność używania prezerwatyw w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę, niestosującą skutecznych środków antykoncepcyjnych (nawet jeżeli mężczyzna w przeszłości poddał się zabiegowi wazektomii) w czasie leczenia i przez co najmniej 7 dni od podania ostatniej dawki i (lub) zakończenia leczenia;  zrozumieć, że jeżeli partnerka zajdzie w ciąże w czasie kiedy mężczyzna przyjmuje produkt Revlimid lub w krótkim czasie po zaprzestaniu stosowania produktu Revlimid, mężczyzna powinien jak najszybciej poinformować o tym fakcie swojego lekarza prowadzącego, oraz zaleca się, by partnerka została skierowana do lekarza specjalizującego się lub mającego doświadczenie w zakresie teratologii, w celu przeprowadzenia badań oraz uzyskania porady.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadku kobiet mogących zajść w ciążę lekarz zapisujący lek musi upewnić się, że:  pacjentka przestrzega zasad programu zapobiegania ciąży, w tym uzyskać potwierdzenie odpowiedniego poziomu zrozumienia;  pacjentka wyraziła zgodę na wspomniane powyżej warunki. U Antykoncepcja Kobiety mogące zajść w ciążę muszą stosować przynajmniej jedną skuteczną metodę antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie leczenia, przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia lenalidomidem i nawet w przypadku przerwy w stosowaniu leku, jeśli pacjentka nie zobowiąże się do bezwzględnej i ciągłej abstynencji seksualnej potwierdzanej co miesiąc. Jeśli pacjentka nie stosowała skutecznej antykoncepcji, musi zostać skierowana do właściwie przeszkolonego pracownika ochrony zdrowia w celu uzyskania porady dotyczącej zapobiegania ciąży, by można było rozpocząć stosowanie antykoncepcji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Odpowiednie metody zapobiegania ciąży mogą obejmować następujące przykłady:  implanty;  system terapeutyczny domaciczny (IUS) uwalniający lewonorgestrel;  octan medroksyprogesteronu w postaci depot;  sterylizacja przez podwiązanie jajowodów;  pożycie seksualne tylko z mężczyzną po wazektomii; wazektomia musi zostać potwierdzona dwoma ujemnymi badaniami spermy;  pigułki hamujące owulację, zawierające tylko progesteron (tzn. dezogestrel). Ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów ze szpiczakiem mnogim zażywających lenalidomid w terapii skojarzonej i w mniejszym stopniu u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i z chłoniakiem z komórek płaszcza, przyjmującymi lenalidomid w monoterapii, stosowanie dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych nie jest zalecane (patrz punkt 4.5).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Jeśli pacjentka aktualnie stosuje dwuskładnikowe doustne środki antykoncepcyjne, powinna przejść na jedną ze skutecznych metod wymienionych powyżej. Ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej utrzymuje się przez 4−6 tygodni po zakończeniu stosowania dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych. Jednoczesne stosowanie deksametazonu może zmniejszać skuteczność steroidowych środków antykoncepcyjnych (patrz punkt 4.5). Implanty i systemy terapeutyczne domaciczne uwalniające lewonorgestrel wiążą się ze zwiększonym ryzykiem zakażenia w trakcie ich umieszczania oraz nieregularnym krwawieniem z pochwy. Należy rozważyć profilaktyczne podanie antybiotyków, szczególnie u pacjentek z neutropenią. Zwykle nie zaleca się stosowania wewnątrzmacicznych wkładek uwalniających miedź ze względu na potencjalne ryzyko zakażenia w trakcie ich umieszczania i utratę krwi menstruacyjnej, co może pogorszyć stan pacjentów z neutropenią lub trombocytopenią.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Testy ciążowe U kobiet mogących zajść w ciążę trzeba wykonać pod nadzorem personelu medycznego testy ciążowe o minimalnej czułości 25 mIU/ml zgodnie z lokalną praktyką, jak opisano poniżej. Wymóg ten obejmuje kobiety mogące zajść w ciążę, które praktykują bezwzględną i ciągłą abstynencję seksualną. W idealnym przypadku test ciążowy, wypisanie recepty i wydanie leku powinny odbyć się tego samego dnia. Lenalidomid powinien zostać wydany kobietom mogącym zajść w ciążę w ciągu 7 dni od jego przepisania. Przed rozpoczęciem leczenia Konieczne jest przeprowadzenie testu ciążowego pod nadzorem personelu medycznego w trakcie wizyty, podczas której zapisany został lenalidomid, lub na 3 dni przed wizytą u lekarza zapisującego lek, jeśli pacjentka stosowała skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie. Test musi potwierdzić, że pacjentka nie jest w ciąży w trakcie rozpoczynania leczenia lenalidomidem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Obserwacja i zakończenie leczenia Test ciążowy wykonywany pod nadzorem lekarza musi być powtarzany przynajmniej co 4 tygodnie, w tym co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia, z wyjątkiem przypadków potwierdzonej sterylizacji przez podwiązanie jajowodów. Testy ciążowe powinny być wykonywane w dniu wizyty, podczas której przepisano lek, lub 3 dni przed wizytą u lekarza zapisującego lek. U Dodatkowe środki ostrożności Należy poinformować pacjentów, aby nigdy nie przekazywali tego leku innej osobie oraz aby zwrócili wszelkie niewykorzystane kapsułki do apteki po zakończeniu leczenia, w celu bezpiecznego ich usunięcia. Podczas leczenia lenalidomidem (w tym w trakcie przerw w dawkowaniu) i przez co najmniej 7 dni po zakończeniu leczenia pacjent nie może oddawać krwi ani nasienia. Osoby należące do fachowego personelu medycznego i opiekunowie powinni nosić rękawiczki jednorazowe podczas pracy z blistrem lub kapsułką.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Kobiety w ciąży lub podejrzewające, że mogą być w ciąży, nie powinny dotykać blistra ani kapsułki (patrz punkt 6.6). U Materiały edukacyjne, ograniczenia w zakresie przepisywania oraz wydawania leku W celu ułatwienia pacjentom uniknięcia ekspozycji płodu na lenalidomid podmiot odpowiedzialny posiadający pozwolenie na dopuszczenie do obrotu dostarczy pracownikom ochrony zdrowia materiały edukacyjne, aby podkreślić ostrzeżenia dotyczące oczekiwanej teratogenności lenalidomidu, dostarczyć porady na temat antykoncepcji przed rozpoczęciem leczenia i dostarczyć wskazówek na temat konieczności wykonywania testów ciążowych. Osoba przepisująca lek musi poinformować pacjenta o znanym zagrożeniu związanym z działaniem teratogennym oraz o ścisłych zasadach dotyczących zapobiegania ciąży określonych w Programie Zapobiegania Ciąży, a także przekazać odpowiednią ulotkę edukacyjną dla pacjenta, wypełnić kartę pacjenta i (lub) narzędzie równoważne, według ustaleń z odpowiednimi krajowymi władzami rejestracyjnymi.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W porozumieniu z odpowiednimi krajowymi władzami rejestracyjnymi wdrożono Krajowy system kontrolowanej dystrybucji obejmujący wykorzystanie kart pacjenta i (lub) równoważnego narzędzia do kontrolowania przepisywania i (lub) wydawania leku oraz zbierania informacji związanych ze wskazaniem, mający na celu kontrolę wykorzystania produktu leczniczego poza wskazaniami na terenie danego kraju. W sytuacji idealnej, wystawienie recepty oraz wydanie leku powinno mieć miejsce tego samego dnia. Wydanie leku kobietom mogącym zajść w ciążę powinno nastąpić w czasie 7 dni od wystawienia recepty, po przeprowadzeniu nadzorowanego przez pracownika ochrony zdrowia testu ciążowego z wynikiem negatywnym. Kobietom mogącym zajść w ciążę można przepisać produkt leczniczy maksymalnie na 4 tygodnie leczenia, zgodnie ze schematami dawkowania stosowanymi w zarejestrowanych wskazaniach (patrz punkt 4.2), natomiast wszystkim pozostałym pacjentom maksymalnie na 12 tygodni leczenia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Inne specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania U Zawał mięśnia sercowego U pacjentów przyjmujących lenalidomid zgłaszano zawały mięśnia sercowego, szczególnie u tych ze znanymi czynnikami ryzyka oraz w ciągu pierwszych 12 miesięcy leczenia u pacjentów stosujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem. Pacjenci ze znanymi czynnikami ryzyka – w tym z wcześniejszymi epizodami zakrzepicy – powinni zostać poddani dokładnej obserwacji, oraz należy podjąć działania mające na celu minimalizację wszystkich czynników ryzyka, w przypadku których jest to możliwe (np. palenie, nadciśnienie tętnicze i hiperlipidemia). U Epizody choroby zakrzepowo-zatorowej żył i tętnic Ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (głównie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej) jest podwyższone w związku ze stosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Obserwowano mniejsze ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem. U pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i z chłoniakiem z komórek płaszcza leczenie lenalidomidem w monoterapii było związane z mniejszym ryzykiem wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (głównie zakrzepicy żył głębokich oraz zatorowości płucnej) w porównaniu do pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu (patrz punkty 4.5 oraz 4.8). Ryzyko wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej tętnic (głównie zawału mięśnia sercowego i epizodów naczyniowo-mózgowych) jest podwyższone w związku ze stosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Obserwowano mniejsze ryzyko w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Częstość występowania choroby zakrzepowo-zatorowej tętnic była mniejsza u pacjentów leczonych lenalidomidem w monoterapii niż u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu. W związku z tym, pacjenci ze znanymi czynnikami ryzyka choroby zakrzepowo-zatorowej – w tym z wcześniejszymi epizodami zakrzepicy – powinni być poddani dokładnej obserwacji. Należy podjąć działania mające na celu minimalizację wszystkich czynników ryzyka, w przypadku których jest to możliwe (np. palenie, nadciśnienie tętnicze i hiperlipidemia). Jednoczesne podawanie czynników wpływających na erytropoezę lub występujące w wywiadzie epizody choroby zakrzepowo-zatorowej mogą również zwiększać ryzyko zakrzepicy u tych pacjentów. Z tego względu czynniki wpływające na erytropoezę lub inne leki mogące zwiększać ryzyko zakrzepicy, takie jak hormonalna terapia zastępcza, powinny być stosowane ostrożnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid i deksametazon.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Przy stężeniu hemoglobiny powyżej 12 g/dl należy zakończyć leczenie czynnikami wpływającymi na erytropoezę. Zaleca się, aby pacjenci i lekarze zwracali szczególną uwagę na objawy podmiotowe i przedmiotowe choroby zakrzepowo-zatorowej. Należy poinformować pacjentów, aby zgłaszali się do lekarza, jeśli zaobserwują następujące objawy: duszność, ból w klatce piersiowej, obrzęki nóg lub ramion. Zaleca się profilaktyczne stosowanie leków przeciwzakrzepowych, zwłaszcza u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka zakrzepicy. Decyzję dotyczącą profilaktyki przeciwzakrzepowej należy podjąć po starannej ocenie czynników ryzyka u danego pacjenta. Jeżeli u pacjenta występują jakiekolwiek epizody choroby zakrzepowo-zatorowej, należy przerwać leczenie i rozpocząć standardową terapię przeciwzakrzepową. Po ustabilizowaniu pacjenta w terapii przeciwzakrzepowej i po opanowaniu wszelkich objawów choroby zakrzepowo-zatorowej, zgodnie z oceną ryzyka i potencjalnych korzyści, można ponownie podjąć leczenie lenalidomidem w pierwotnej dawce.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjent podczas leczenia lenalidomidem powinien stosować terapię przeciwzakrzepową. U Nadciśnienie płucne U pacjentów otrzymujących lenalidomid zgłaszano występowanie nadciśnienia płucnego, w tym przypadki prowadzące do zgonu. Przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia lenalidomidem należy badać pacjentów w kierunku występowania objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby podstawowej układu krążenia i układu oddechowego. U Neutropenia i trombocytopenia Głównymi działaniami toksycznymi ograniczającymi dawkę lenalidomidu są neutropenia i trombocytopenia. W celu kontrolowania cytopenii należy wykonywać oznaczenia morfologii krwi obejmujące liczbę krwinek białych z rozmazem, liczbę płytek krwi, stężenie hemoglobiny i hematokryt przed rozpoczęciem leczenia lenalidomidem, co tydzień przez pierwsze 8 tygodni leczenia, a następnie co miesiąc. U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza badania kontrolne należy przeprowadzać co 2 tygodnie w 3. i 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    cyklu, a następnie na początku każdego cyklu. U pacjentów z chłoniakiem grudkowym badania kontrolne należy przeprowadzać co tydzień przez pierwsze 3 tygodnie cyklu 1. (28 dni), co 2 tygodnie od 2. do 4. cyklu, a następnie na początku każdego cyklu. Konieczne może być przerwanie podawania produktu leczniczego i (lub) zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2). W przypadku wystąpienia neutropenii, lekarz powinien rozważyć w leczeniu pacjenta zastosowanie czynników wzrostu. Należy poinformować pacjentów o konieczności natychmiastowego zgłaszania epizodów gorączki. Zaleca się, aby pacjenci i lekarze zwracali szczególną uwagę na objawy podmiotowe i przedmiotowe krwawienia, w tym wybroczyny i krwawienie z nosa, szczególnie w przypadku jednoczesnego podawania leków, mogących wywoływać krwawienie (patrz punkt 4.8 Zaburzenia krwotoczne). Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego podawania lenalidomidu z innymi produktami o działaniu mielosupresyjnym.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
     U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem Działania niepożądane zgłoszone w badaniu CALGB 100104 obejmowały zdarzenia po zastosowaniu dużej dawki melfalanu i po ASCT (HDM/ASCT) oraz zdarzenia z okresu leczenia podtrzymującego. Podczas drugiej analizy zidentyfikowano zdarzenia, które wystąpiły po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego. Działania niepożądane zgłoszone w badaniu IFM 2005-02 obejmowały wyłącznie okres leczenia podtrzymującego. Ogólnie neutropenię 4. stopnia obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem niż w grupach placebo w dwóch badaniach oceniających leczenie podtrzymujące lenalidomidem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim (ang. NDMM – newly diagnosed multiple myeloma ) po ASCT (odpowiednio, 32,1% i 26,7% [16,1% i 1,8% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 16,4% i 0,7% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Działania niepożądane związane z neutropenią występujące w trakcie leczenia prowadzące do przerwania leczenia lenalidomidem zgłaszano, odpowiednio, u 2,2% pacjentów w badaniu CALGB 100104 i u 2,4% pacjentów w badaniu IFM 2005-02. Epizody gorączki neutropenicznej 4. stopnia obserwowano z taką samą częstością w grupach otrzymujących podtrzymujące leczenie lenalidomidem i w grupach placebo w obu badaniach (odpowiednio, 0,4% i 0,5% [0,4% i 0,5% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 0,3% i 0% w badaniu IFM 2005-02). Pacjentów należy pouczyć o konieczności szybkiego zgłaszania epizodów gorączki. Konieczne może być przerwanie leczenia i (lub) zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2). Trombocytopenię stopnia 3. i 4. obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem niż w grupach placebo w dwóch badaniach oceniających leczenie podtrzymujące lenalidomidem u pacjentów z NDMM po ASCT (odpowiednio, 37,5% i 30,3% [17,9% i 4,1% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 13,0% i 2,9% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zaleca się, aby pacjenci i lekarze zwracali szczególną uwagę na objawy podmiotowe i przedmiotowe krwawienia, w tym wybroczyny i krwawienia z nosa, szczególnie w przypadku jednoczesnego podawania leków, mogących wywoływać krwawienie (patrz punkt 4.8 Zaburzenia krwotoczne).  U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu W badaniu SWOG S0777 neutropenię 4. stopnia obserwowano z mniejszą częstością w grupie otrzymującej lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem (RVd) niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy – lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem (Rd) (odpowiednio 2,7% i 5,9%). Gorączkę neutropeniczną 4. stopnia zgłaszano z podobną częstością w grupie otrzymującej schemat RVd i w grupie otrzymującej schemat Rd (odpowiednio 0,0% i 0,4%). Pacjentów należy pouczyć o konieczności szybkiego zgłaszania epizodów gorączki.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Konieczne może być przerwanie leczenia i (lub) zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2). Trombocytopenię 3. lub 4. stopnia obserwowano z większą częstością w grupie otrzymującej schemat RVd niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy Rd (odpowiednio 17,2% i 9,4%).  U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z niższą częstością występowania neutropenii 4. stopnia niż po zastosowaniu terapii porównawczej (8,5% w grupach Rd [leczenie ciągłe] i Rd18 [leczenie w 18 czterotygodniowych cyklach], w porównaniu do 15% w grupie leczonej melfalanem, prednizonem, talidomidem, patrz punkt 4.8). Epizody gorączki neutropenicznej 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia obserwowano z podobną częstością jak w grupie odniesienia (0,6% u pacjentów z grup Rd i Rd18 leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,7% w grupie otrzymującej melfalan, prednizon, talidomid, patrz punkt 4.8). Trombocytopenię 3. i 4. stopnia obserwowano rzadziej u pacjentów z grup Rd i Rd18, niż u pacjentów z grupy odniesienia (odpowiednio, 8,1% vs 11,1%).  U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z wyższą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (34,1% w grupie otrzymujących melfalan, prednizon i lenalidomid z kontynuacją lenalidomidem [MPR+R] oraz otrzymujących melfalan, prednizon i lenalidomid z kontynuacją placebo [MPR+p], w porównaniu do 7,8% w grupie MPp+p; patrz punkt 4.8). Epizody gorączki neutropenicznej 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia obserwowano rzadko (1,7% w grupie MPR+R/MPR+p, w porównaniu do 0,0% w grupie MPp+p; patrz punkt 4.8). Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z wyższą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (40,4% w grupach MPR+R/MPR+p, w porównaniu do 13,7% w grupie MPp+p; patrz punkt 4.8).  U Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia jest związane z większą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (5,1% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,6% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon; patrz punkt 4.8). Epizody gorączki neutropenicznej 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia obserwowano rzadko (0,6% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon; patrz punkt 4.8). Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (odpowiednio 9,9% i 1,4% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do odpowiednio 2,3% i 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon; patrz punkt 4.8).  U Zespoły mielodysplastyczne U pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi leczenie lenalidomidem jest związane z częstszym występowaniem neutropenii i trombocytopenii 3. i 4. stopnia w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo (patrz punkt 4.8).  U Chłoniak z komórek płaszcza Stosowanie lenalidomidu u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza wiąże się z częstszym występowaniem neutropenii 3. i 4. stopnia, w porównaniu do pacjentów z grupy kontrolnej (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
     U Chłoniak grudkowy Stosowanie skojarzenia lenalidomidu z rytuksymabem u pacjentów z chłoniakiem grudkowym wiąże się z częstszym występowaniem neutropenii 3. lub 4. stopnia w porównaniu z pacjentami z grupy otrzymującej schemat placebo/rytuksymab. Gorączkę neutropeniczną oraz trombocytopenię 3. lub 4. stopnia częściej obserwowano w grupie leczonej schematem lenalidomid/rytuksymab (patrz punkt 4.8). U Zaburzenia czynności tarczycy Opisano przypadki niedoczynności i nadczynności tarczycy. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się optymalną kontrolę współistniejących chorób mających wpływ na czynność tarczycy. Zaleca się kontrolowanie czynności tarczycy na początku i podczas leczenia. U Neuropatia obwodowa Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu, o którym wiadomo, że może wywoływać ciężką neuropatię obwodową.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Nie obserwowano zwiększonej częstości występowania neuropatii obwodowej w powiązaniu ze stosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem lub melfalanem i prednizonem, monoterapią lenalidomidem lub długotrwałym stosowaniem lenalidomidu w leczeniu pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim. Skojarzone leczenie lenalidomidem, dożylnym bortezomibem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania neuropatii obwodowej. Częstość była niższa, gdy bortezomib podawano podskórnie. Dodatkowe informacje, patrz punkt 4.8 i ChPL bortezomibu. U Reakcja typu „tumour flare” i zespół rozpadu guza W związku z działaniem przeciwnowotworowym lenalidomidu mogą wystąpić powikłania w postaci zespołu rozpadu guza (ang. TLS – Tumour Lysis Syndrome ). Odnotowano przypadki TLS i reakcje typu „ tumour flare ” (ang. TFR – Tumour Flare Reaction ), w tym przypadki zgonów (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Ryzyko TLS i TFR dotyczy pacjentów z dużym rozmiarem guza przed zastosowaniem leczenia. Należy zachować ostrożność rozpoczynając stosowanie lenalidomidu u tych pacjentów. Tacy pacjenci powinni być dokładnie kontrolowani, szczególnie w 1. cyklu lub w trakcie zwiększania dawki, i należy podjąć u nich odpowiednie środki ostrożności.  U Chłoniak z komórek płaszcza Zaleca się ścisłe monitorowanie i przeprowadzenie dokładnej oceny w kierunku TFR. Pacjenci z wysokim wskaźnikiem prognostycznym dla chłoniaka z komórek płaszcza (ang. MIPI – Mantle Cell Lymphoma International Prognostic Index ) w chwili rozpoznania lub pacjenci z masywną chorobą (przynajmniej jedna zmiana o największej średnicy ≥ 7 cm) przed rozpoczęciem leczenia mogą znajdować się w grupie ryzyka wystąpienia reakcji typu „ tumour flare . Reakcja typu „ tumour flare ” może naśladować progresję choroby. U pacjentów w badaniach MCL-002 i MCL-001, u których wystąpiła reakcja typu TFR 1. i 2.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia, objawy TFR kontrolowano podawaniem kortykosteroidów, NLPZ i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Decyzję o rozpoczęciu leczenia TFR należy podjąć po przeprowadzeniu szczegółowej oceny klinicznej każdego pacjenta (patrz punkty 4.2 i 4.8).  U Chłoniak grudkowy Zaleca się ścisłe monitorowanie i przeprowadzenie dokładnej oceny w kierunku TFR. Reakcja typu „ tumour flare ” może naśladować progresję choroby. U pacjentów, u których wystąpiła reakcja typu TFR 1. i 2. stopnia, objawy TFR kontrolowano podawaniem kortykosteroidów, NLPZ i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Decyzję o rozpoczęciu terapii TFR należy podjąć po przeprowadzeniu szczegółowej oceny klinicznej każdego pacjenta (patrz punkty 4.2 i 4.8). Zaleca się ścisłe monitorowanie i przeprowadzenie dokładnej oceny w kierunku TLS.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci powinni być dobrze nawodnieni i otrzymywać leczenie profilaktyczne TLS w dodatku do cotygodniowego wykonywania badań biochemicznych w ciągu pierwszego cyklu lub dłużej, zgodnie ze wskazaniami klinicznymi (patrz punkty 4.2 i 4.8). U Rozmiar guza  U Chłoniak z komórek płaszcza Lenalidomid nie jest zalecany w leczeniu pacjentów z dużym rozmiarem guza, jeśli możliwe jest zastosowanie innych schematów leczenia. Wczesny zgon W badaniu MCL-002 wystąpił znaczący, ogólny wzrost liczby wczesnych zgonów (w ciągu 20 tygodni). U pacjentów z dużym rozmiarem guza w chwili rozpoczęcia leczenia występuje zwiększone ryzyko wczesnego zgonu; odnotowano 16/81 (20%) wczesnych zgonów w grupie otrzymującej lenalidomid i 2/28 (7%) wczesnych zgonów w grupie kontrolnej. W ciągu 52 tygodni wartości te wynosiły odpowiednio 32/81 (40%) oraz 6/28 (21%) (patrz punkt 5.1). Zdarzenia niepożądane W badaniu MCL-002, w trakcie 1.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    cyklu leczenie przerwano u 11/81 (14%) pacjentów z dużym rozmiarem guza w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu do 1/28 (4%) pacjentów z grupy kontrolnej. Głównym powodem przerwania leczenia u pacjentów z dużym rozmiarem guza, w 1. cyklu w grupie otrzymującej lenalidomid były zdarzenia niepożądane (patrz punkt 4.8), w tym objawy przedmiotowe reakcji typu „ tumour flare ” (TFR). Informacje dotyczących dostosowania dawki w przypadku TFR znajdują się w punkcie 4.2. Duży rozmiar guza zdefiniowano jako przynajmniej jedną zmianę o średnicy ≥5 cm lub 3 zmiany o średnicy ≥3 cm. U Reakcje alergiczne i ciężkie reakcje skórne U pacjentów leczonych lenalidomidem odnotowano przypadki wystąpienia reakcji alergicznych, w tym obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej i ciężkich reakcji skórnych, takich jak SJS, TEN i DRESS (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Lekarze powinni poinformować pacjentów o przedmiotowych i podmiotowych objawach tych reakcji oraz o konieczności natychmiastowego zwrócenia się o pomoc medyczną w przypadku wystąpienia tych objawów. Należy zakończyć stosowanie lenalidomidu w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki złuszczającej lub pęcherzowej, lub w przypadku podejrzenia SJS, TEN lub DRESS. Nie należy wznawiać leczenia przerwanego z powodu tych reakcji. W przypadku wystąpienia innych form reakcji skórnej należy, w zależności od stopnia ciężkości, należy rozważyć przerwanie lub zakończenie leczenia. Ścisłej obserwacji należy poddać pacjentów, u których uprzednio występowały reakcje alergiczne w trakcie leczenia talidomidem, ze względu na odnotowane w literaturze przypadki wystąpienia reakcji krzyżowej pomiędzy lenalidomidem i talidomidem. Pacjenci, u których w przeszłości wystąpiła ciężka wysypka w związku z leczeniem talidomidem, nie powinni otrzymywać lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Nietolerancja laktozy Kapsułki leku Revlimid zawierają laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. U Drugie nowotwory pierwotne W badaniach klinicznych uprzednio leczonych pacjentów ze szpiczakiem otrzymujących lenalidomid i deksametazon obserwowano zwiększenie częstości drugich nowotworów pierwotnych (ang. SPM – second primary malignancies ) (3,98 na 100 osobolat) w porównaniu do grup kontrolnych (1,38 na 100 osobolat). Nieinwazyjne SPM obejmują podstawnokomórkowe lub płaskonabłonkowe raki skóry. Większość inwazyjnych SPM były to guzy lite. W badaniach klinicznych dotyczących nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego u pacjentów nie kwalifikujących się do przeszczepu obserwowano 4,9-krotne zwiększenie częstości występowania hematologicznych SPM (przypadki ostrej białaczki szpikowej, zespołów mielodysplastycznych) u osób otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem do progresji (1,75 na 100 osobolat) w porównaniu z melfalanem w skojarzeniu z prednizonem (0,36 na 100 osobolat).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Obserwowano 2,12-krotne zwiększenie częstości występowania drugich nowotworów pierwotnych litych u osób otrzymujących lenalidomid (9 cykli) w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem (1,57 na 100 osobolat) w porównaniu z melfalanem w skojarzeniu z prednizonem (0,74 na 100 osobolat). U pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do progresji lub do 18 miesięcy, częstość występowania hematologicznych SPM (0,16 na 100 osobolat) nie była zwiększona w porównaniu do pacjentów otrzymujących melfalan w skojarzeniu z prednizonem (0,79 na 100 osobolat). Obserwowano 1,3-krotne zwiększenie częstości występowania SPM w postaci guzów litych u osób otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do progresji lub do 18 miesięcy (1,58 na 100 osobolat) w porównaniu z talidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem (1,19 na 100 osobolat).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim otrzymującym lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem częstość występowania hematologicznych SPM wynosiła 0,00– 0,16 na 100 osobolat, natomiast częstość występowania SPM w postaci guzów litych wynosiła 0,21– 1,04 na 100 osobolat. Zwiększone ryzyko drugich nowotworów pierwotnych związane z lenalidomidem jest również istotne w przypadku NDMM po przeszczepie komórek macierzystych. Mimo że to ryzyko nie zostało jeszcze w pełni poznane, należy je brać pod uwagę, rozważając lub stosując produkt Revlimid w takim przypadku. Częstość występowania nowotworów hematologicznych, głównie AML, MDS i nowotworów z komórek B (w tym chłoniaka Hodgkina), wynosiła 1,31 na 100 osobolat w grupie pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz 0,58 na 100 osobolat w grupie placebo (1,02 na 100 osobolat w przypadku pacjentów przyjmujących lenalidomid po ASCT oraz 0,60 na 100 osobolat w przypadku pacjentów nieprzyjmujących lenalidomidu po ASCT).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Częstość występowania SPM w postaci guzów litych wynosiła 1,36 na 100 osobolat w grupie pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz 1,05 na 100 osobolat w grupie placebo (1,26 na 100 osobolat w przypadku pacjentów przyjmujących lenalidomid po ASCT oraz 0,60 na 100 osobolat w przypadku pacjentów nieprzyjmujących lenalidomidu po ASCT). Przed rozpoczęciem terapii lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem lub bezpośrednio po leczeniu z wykorzystaniem dużych dawek melfalanu i autologicznym przeszczepie komórek macierzystych należy uwzględnić ryzyko wystąpienia hematologicznego SPM. Przed leczeniem oraz w trakcie leczenia lekarze powinni dokładnie badać pacjentów używając standardowych onkologicznych metod przesiewowych czy występują u nich drugie nowotwory pierwotne oraz wdrażać leczenie zgodnie ze wskazaniami.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Progresja do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi o niskim lub pośrednim-1 ryzyku  U Kariotyp Zmienne ze stanu początkowego, włączając w to złożone zmiany cytogenetyczne, związane są z progresją do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów zależnych od przetoczeń, u których występuje delecja 5q. W połączonej analizie dwóch badań klinicznych dotyczących stosowania lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, pacjenci ze złożonymi zmianami cytogenetycznymi obciążeni byli najwyższym szacowanym skumulowanym ryzykiem progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej (38,6%). Szacowane ryzyko progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z izolowaną delecją 5q wynosiło 13,8%, w porównaniu do 17,3% u pacjentów z delecją 5q i dodatkowo jedną nieprawidłowością cytogenetyczną.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W związku z tym, stosunek korzyści do ryzyka dla lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi związanymi z delecją 5q oraz złożonymi nieprawidłowościami cytogenetycznymi pozostaje nieznany.  U Status genu TP53 U 20 do 25% pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi (MDS) niższego ryzyka z delecją 5q występuje mutacja w obrębie genu TP53, która związana jest z większym ryzykiem progresji do ostrej białaczki szpikowej (AML). W analizie post-hoc badania klinicznego (MDS-004) lenalidomidu w zespołach mielodysplastycznych o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, uzyskano wartość wskaźnika progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej (AML) równą 27,5% u pacjentów pozytywnych w teście IHC- p53 (1% poziom odcięcia w odniesieniu do silnego barwienia jądra komórkowego, z wykorzystaniem immunochemicznego oznaczenia białka p53, jako wyznacznika mutacji w obrębie genu TP53) i 3,6% u pacjentów negatywnych w teście IHC-p53 (p = 0,0038) (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Progresja do innych nowotworów w przypadku chłoniaka z komórek płaszcza W przypadku chłoniaka z komórek płaszcza stwierdzono ryzyko wystąpienia ostrej białaczki szpikowej, nowotworów z komórek typu B i nieczerniakowego raka skóry. U Drugie nowotwory pierwotne w przebiegu chłoniaka grudkowego W badaniu z udziałem pacjentów z nawrotowym/opornym na leczenie indolentnym chłoniakiem nieziarniczym (ang . indolent non-Hodgkin lymphoma , iNHL), w którym uczestniczyli także pacjenci z chłoniakiem grudkowym, nie zaobserwowano podwyższonego ryzyka SPM w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą otrzymującą schemat placebo/rytuksymab. Hematologiczne SPM w postaci ostrej białaczki szpikowej (ang. AML – acute myeloid leukaemia ) wystąpiły z częstością 0,29 na 100 osobolat w grupie otrzymującej skojarzenie lenalidomid/rytuksymab i 0,29 na 100 osobolat wśród pacjentów otrzymujących schemat placebo/rytuksymab.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Częstość występowania hematologicznych i litych SPM (z wyjątkiem nieczerniakowego raka skóry) wynosiła 0,87 na 100 osobolat w grupie otrzymującej skojarzenie lenalidomid/rytuksymab i 1,17 na 100 osobolat wśród pacjentów otrzymujących schemat placebo/rytuksymab, przy czym mediana czasu obserwacji wynosiła 30,59 miesiąca (zakres: 0,6– 50,9 miesiąca). Przypadki nieczerniakowego raka skóry stanowią stwierdzone zagrożenie i obejmują przypadki raka płaskonabłonkowego skóry lub raka podstawnokomórkowego skóry. Pacjentów należy monitorować w kierunku SPM. Rozważając leczenie lenalidomidem, należy wziąć pod uwagę zarówno potencjalne korzyści ze stosowania lenalidomidu, jak i ryzyko związane z SPM. U Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów leczonych lenalidomidem w terapii skojarzonej odnotowano przypadki niewydolności wątroby (w tym śmiertelne): ostra niewydolność wątroby, toksyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, cholestatyczne zapalenie wątroby i mieszane cytolityczne/cholestatyczne zapalenie wątroby.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Mechanizm ciężkiej hepatotoksyczności wywoływanej lekami jest nieznany, jednak w niektórych przypadkach, przebyte wirusowe zapalenie wątroby, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych oraz terapia antybiotykowa mogą stanowić czynniki ryzyka. Często zgłaszano występowanie nieprawidłowych wyników testów czynności wątroby. Zaburzenia czynności wątroby potwierdzone wynikami testów były w zasadzie bezobjawowe i ustępowały po przerwaniu leczenia. Po powrocie parametrów do wartości początkowych, można rozważyć leczenie mniejszą dawką. Lenalidomid jest wydalany przez nerki. U pacjentów z niewydolnością nerek należy szczególnie starannie dobrać dawkę, aby uniknąć nadmiernego wzrostu stężenia leku we krwi, ponieważ może to zwiększyć ryzyko wystąpienia hematologicznych działań niepożądanych oraz hepatotoksyczności.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy monitorować czynność wątroby, szczególnie u pacjentów z wirusowym zakażeniem wątroby w wywiadzie, lub w przypadku jednoczesnego stosowania lenalidomidu z produktami leczniczymi, o których wiadomo, że zaburzają czynność wątroby. U Zakażenia z neutropenią lub bez neutropenii Pacjenci ze szpiczakiem mnogim są narażeni na zakażenia, włączając zapalenie płuc. U pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem obserwowano wyższą częstość występowania w porównaniu z pacjentami z NDMM, niekwalifikującymi się do przeszczepu, oraz u pacjentów z NDMM po przeszczepie, otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem w porównaniu z placebo. Zakażenia ≥ 3. stopnia występowały przy neutropenii u mniej niż jednej trzeciej pacjentów. Pacjenci ze znanym ryzykiem zakażenia powinni być ściśle monitorowani. Wszystkich pacjentów należy pouczyć, aby w przypadku pierwszych objawów zakażenia (np.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    kaszel, gorączka, itd.) skontaktować się z lekarzem, co pozwoli to na wczesne podjęcie leczenia i w efekcie na złagodzenie choroby. U Reaktywacja zakażenia wirusowego U pacjentów otrzymujących lenalidomid zgłaszano występowanie reaktywacji zakażenia wirusowego, w tym ciężkich przypadków reaktywacji zakażenia wirusem półpaśca lub zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV). W niektórych przypadkach reaktywacja zakażenia wirusowego zakończyła się zgonem. W niektórych przypadkach reaktywacja zakażenia wirusem półpaśca prowadziła do wystąpienia rozsianego półpaśca, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych wywołanego przez wirusa półpaśca lub ocznej postaci półpaśca, co wymagało tymczasowego wstrzymania lub przerwania podawania lenalidomidu oraz wprowadzenia odpowiedniego leczenia przeciwwirusowego. U pacjentów przyjmujących lenalidomid, którzy byli w przeszłości zakażeni wirusem zapalenia wątroby typu B, rzadko zgłaszano reaktywację zapalenia wątroby typu B.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W niektórych przypadkach prowadziło to do ostrej niewydolności wątroby, co skutkowało zakończeniem leczenia lenalidomidem oraz wprowadzeniem odpowiedniego leczenia przeciwwirusowego. Przed rozpoczęciem leczenia lenalidomidem należy wykonać badanie w kierunku nosicielstwa wirusa zapalenia wątroby typu B. W przypadku pacjentów z dodatnim wynikiem zakażenia HBV, zaleca się konsultację z lekarzem doświadczonym w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu B. Należy zachować środki ostrożności, jeśli lenalidomid jest stosowany u pacjentów zakażonych w przeszłości HBV, w tym u pacjentów HBc dodatnich, ale HBsAg negatywnych. Pacjentów tych należy poddać dokładnej obserwacji w kierunku objawów podmiotowych i przedmiotowych aktywnego zakażenia HBV przez cały okres leczenia. U Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia Podczas stosowania lenalidomidu odnotowano przypadki postępującej leukoencefalopatii wieloogniskowej (PML, ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    progressive multifocal leukoencephalopathy), w tym przypadki śmiertelne. Występowanie PML notowano w okresie od kilku miesięcy do kilku lat po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem. Najczęściej przypadki te zgłaszano u pacjentów przyjmujących jednocześnie deksametazon lub u tych, u których wcześniej stosowano inną chemioterapię immunosupresyjną. Zadaniem lekarza jest regularne kontrolowanie pacjenta oraz uwzględnianie PML w diagnostyce różnicowej u pacjentów z nowymi lub nasilającymi się objawami neurologicznymi oraz objawami kognitywnymi lub behawioralnymi. Lekarz powinien również doradzić pacjentowi, że należy powiedzieć swojemu partnerowi lub opiekunowi o odbywanym leczeniu, ponieważ mogą oni zauważyć objawy, których pacjent nie jest świadomy. Ocena PML powinna opierać się na badaniu neurologicznym, diagnostyce metodą rezonansu magnetycznego mózgu i analizie płynu mózgowo-rdzeniowego dla DNA JC (JCV) za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) lub biopsji mózgu z testowaniem na JCV.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Negatywne wyniki PCR JCV nie wykluczają PML. Jeśli nie można postawić alternatywnej diagnozy, wskazane mogą być dalsze obserwacje oraz wykonanie dodatkowych badań. Jeśli podejrzewa się PML, należy wstrzymać dalsze podawanie leku, aż do czasu wykluczenia, że PML nie występuje. Jeśli badania potwierdzą PML, konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania lenalidomidu. U Pacjenci z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim Częstość występowania przypadków nietolerancji (działania niepożądane 3. lub 4. stopnia, ciężkie działania niepożądane, przerwanie leczenia) była wyższa w przypadku pacjentów w wieku > 75 lat, ze szpiczakiem III stopnia, zgodnie z międzynarodowym systemem stopniowania, sprawnością w skali ECOG ≥ 2 lub klirensem kreatyniny <60 ml/min, przy podawaniu lenalidomidu w terapii skojarzonej.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci powinni zostać poddani szczególnej obserwacji pod kątem tolerancji lenalidomidu w terapii skojarzonej, z uwzględnieniem wieku, szpiczaka III stopnia zaawansowania, sprawności w skali ECOG ≥ 2 lub klirensu kreatyniny <60 ml/min (patrz punkt 4.2 i 4.8). U Zaćma Zgłaszano większą częstość występowania zaćmy u pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu. Zaleca się regularne kontrolowanie wzroku.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Czynniki wpływające na erytropoezę lub inne leki mogące zwiększać ryzyko zakrzepicy, takie jak hormonalna terapia zastępcza, powinny być stosowane ostrożnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid z deksametazonem (patrz punkty 4.4 i 4.8). U Doustne środki antykoncepcyjne Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Lenalidomid nie jest induktorem enzymów. W badaniu in vitro na ludzkich hepatocytach lenalidomid w różnych badanych stężeniach nie indukował CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4/5. Z tego powodu w przypadku podania samego lenalidomidu nie jest oczekiwane wystąpienie indukcji prowadzącej do obniżonej skuteczności produktów leczniczych, w tym hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Jednak deksametazon jest słabym lub umiarkowanym induktorem CYP3A4 i prawdopodobnie wywiera również wpływ na inne enzymy i transportery.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Interakcje
    Nie można wykluczyć, że w trakcie leczenia skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych może ulec zmniejszeniu. Należy podjąć skuteczne środki, aby zapobiec ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). U Warfaryna Jednoczesne wielokrotne podawanie lenalidomidu w dawce 10 mg raz na dobę nie wpływało na farmakokinetykę pojedynczej dawki R- i S-warfaryny. Jednoczesne podanie warfaryny w pojedynczej dawce 25 mg nie wpływało na farmakokinetykę lenalidomidu. Nie wiadomo jednak, czy interakcja zachodzi w czasie stosowania klinicznego (jednoczesne leczenie deksametazonem). Deksametazon jest słabym lub umiarkowanym induktorem enzymów i jego wpływ na warfarynę nie jest znany. Zaleca się ścisłe kontrolowanie stężenia warfaryny podczas leczenia. U Digoksyna Jednoczesne stosowanie z lenalidomidem w dawce 10 mg raz na dobę zwiększało stężenie osoczowe digoksyny (0,5 mg, pojedyncza dawka) o 14% z 90% CI (przedział ufności) [0,52%-28,2%].
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Interakcje
    Nie wiadomo, czy efekt będzie inny w praktyce klinicznej (większe dawki lenalidomidu i jednoczesne leczenie deksametazonem). Z tego względu podczas leczenia lenalidomidem zaleca się kontrolowanie stężenia digoksyny. U Statyny Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia rabdomiolizy w przypadku jednoczesnego podawania statyn i lenalidomidu, które może mieć charakter po prostu addytywny. Szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia uzasadniona jest wzmożona kontrola kliniczna i laboratoryjna. U Deksametazon Równoczesne podawanie deksametazonu (40 mg raz na dobę) w dawce pojedynczej lub wielokrotnej nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu podawanego w dawce wielokrotnej (25 mg raz na dobę). U Interakcje z inhibitorami glikoproteiny P W warunkach in vitro , lenalidomid jest substratem dla glikoproteiny P, ale nie jest jej inhibitorem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Interakcje
    Równoczesne podawanie w dawce wielokrotnej chinidyny (600 mg, dwa razy na dobę), będącej silnym inhibitorem glikoproteiny P lub umiarkowanie silnego inhibitora/substratu glikoproteiny P, temsyrolimusu (25 mg), nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu (25 mg). Równoczesne podawanie lenalidomidu nie zmieniało farmakokinetyki temsyrolimusu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ze względu na właściwości teratogenne, lenalidomid należy przepisywać z uwzględnieniem programu zapobiegania ciąży (patrz punkt 4.4), chyba że istnieją wiarygodne przesłanki, że pacjentka nie może zajść w ciążę. U Kobiety mogące zajść w ciążę / Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Kobiety mogące zajść w ciążę muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji. Jeśli w trakcie leczenia lenalidomidem kobieta zajdzie w ciążę, leczenie musi zostać przerwane, a pacjentka powinna zostać skierowana do specjalisty doświadczonego w ocenie teratogennego skutku leczenia w celu przeprowadzenia takiej oceny i uzyskania odpowiedniej porady. Jeśli partnerka mężczyzny leczonego lenalidomidem zajdzie w ciążę, zaleca się skierowanie jej do lekarza specjalizującego się lub mającego doświadczenie w teratologii, w celu przeprowadzenia oceny i uzyskania porady.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Lenalidomid jest obecny w spermie ludzkiej w skrajnie małym stężeniu w trakcie leczenia i jest niewykrywalny w spermie ludzkiej po 3 dniach od zakończenia podawania substancji zdrowemu mężczyźnie (patrz punkt 5.2). W ramach środków ostrożności oraz biorąc pod uwagę szczególne populacje z wydłużonym czasem wydalania, jak w przypadku niewydolności nerek, wszyscy pacjenci płci męskiej stosujący lenalidomid muszą używać prezerwatyw przez okres leczenia, podczas przerwy w podawaniu leku i przez 1 tydzień po zakończeniu leczenia, jeśli partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę i nie stosuje antykoncepcji. U Ciąża Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, która powoduje ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. Lenalidomid wywoływał u małp wady wrodzone, podobne do tych opisanych po talidomidzie (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Z tego względu można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu i lenalidomid jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży (patrz punkt 4.3). U Karmienie piersią Nie wiadomo, czy lenalidomid przenika do mleka ludzkiego. Dlatego podczas leczenia lenalidomidem należy przerwać karmienie piersią. U Płodność Badania na szczurach z wykorzystaniem lenalidomidu w dawkach do 500 mg/kg (dawka odpowiednio około 200 do 500-razy większą niż stosowana u ludzi dawka 25 i 10 mg w przeliczeniu na powierzchnię ciała) nie wykazały występowania działań niepożądanych związanych z płodnością ani szkodliwego wpływu na płodność rodziców.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Lenalidomid wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania lenalidomidu zgłaszano zmęczenie, zawroty głowy, senność, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego i niewyraźne widzenie. Z tego względu zaleca się ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane U Streszczenie profilu bezpieczeństwa U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem W celu określenia działań niepożądanych w badaniu CALGB 100104 zastosowano podejście zachowawcze. Działania niepożądane opisane w tabeli 1 obejmowały zdarzenia po HDM/ASCT oraz zdarzenia z okresu leczenia podtrzymującego. Druga analiza, podczas której zidentyfikowano zdarzenia, które wystąpiły po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego, wskazuje, że częstości opisane w tabeli 1 mogą być większe niż faktycznie obserwowano podczas okresu leczenia podtrzymującego. Działania niepożądane zgłoszone w badaniu IFM 2005-02 obejmowały wyłącznie okres leczenia podtrzymującego. Ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥5%) podczas stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż przy stosowaniu placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Należały do nich:  Zapalenie płuc (10,6%: złożony termin) w badaniu IFM 2005-02,  Zakażenie płuc (9,4% [9,4% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego]) w badaniu CALGB 100104. W badaniu IFM 2005-02 do działań niepożądanych obserwowanych częściej podczas stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż przy stosowaniu placebo należały: neutropenia (60,8%), zapalenie oskrzeli (47,4%), biegunka (38,9%), zapalenie jamy nosowo-gardłowej (34,8%), skurcze mięśni (33,4%), leukopenia (31,7%), astenia (29,7%), kaszel (27,3%), trombocytopenia (23,5%), zapalenie żołądka i jelit (22,5%) i gorączka (20,5%). W badaniu CALGB 100104 do działań niepożądanych obserwowanych częściej podczas stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż przy stosowaniu placebo należały: neutropenia (79,0% [71,9% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego]), trombocytopenia (72,3% [61,6%]), biegunka (54,5% [46,4%]), wysypka (31,7% [25,0%]), zakażenia górnych dróg oddechowych (26,8% [26,8%]), zmęczenie (22,8% [17,9%]), leukopenia (22,8% [18,8%]) i niedokrwistość (21,0% [13,8%]).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu W badaniu SWOG S0777 następujące ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥ 5%) w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z dożylnym bortezomibem i deksametazonem niż w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem:  niedociśnienie tętnicze (6,5%), zakażenie płuc (5,7%), odwodnienie (5,0%). Następujące działania niepożądane obserwowano częściej w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem niż w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem: zmęczenie (73,7%), neuropatia obwodowa (71,8%), trombocytopenia (57,6%), zaparcie (56,1%), hipokalcemia (50,0%).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z niskimi dawkami deksametazonu, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥5%) podczas stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu (Rd oraz Rd18), niż przy stosowaniu melfalanu, prednizonu i talidomidu (MPT). Należały do nich:  Zapalenie płuc (9,8%)  Niewydolność nerek (włączając postać ostrą) (6,3%) Do działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupach Rd lub Rd18, niż w grupie MPT, należały: biegunka (45,5%), zmęczenie (32,8%), ból pleców (32,0%), astenia (28,2%), zaburzenia snu (27,6%), wysypka (24,3%), osłabione łaknienie (23,1%), kaszel (22,7%), gorączka (21,4%) oraz skurcze mięśni (20,5%). U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥5%) u pacjentów otrzymujących melfalan, prednizon i lenalidomid, z następczym podtrzymywaniem lenalidomidem (MPR+R) lub melfalan, prednizon i lenalidomid, z następczą kontynuacją placebo (MPR+p), niż u pacjentów otrzymujących melfalan i prednizon, z następczą kontynuacją placebo (MPp+p).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Należały do nich:  Gorączka neutropeniczna (6,0%)  Niedokrwistość (5,3%) Do działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupach MPR+R lub MPR+p, niż w grupie MPp+p, należały: neutropenia (83,3%), niedokrwistość (70,7%), trombocytopenia (70,0%), leukopenia (38,8%), zaparcia (34,0%), biegunka (33,3%), wysypka (28,9%), gorączka (27,0%), obrzęk obwodowy (25,0%), kaszel (24,0%), zmniejszone łaknienie (23,7%) oraz astenia (22,0%). U Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia W dwóch badaniach fazy III kontrolowanych placebo, grupie 353 pacjentów ze szpiczakiem mnogim podawano lenalidomid/deksametazon, natomiast grupie 351 pacjentów podawano placebo/deksametazon. Najcięższymi działaniami niepożądanymi obserwowanymi częściej u pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, niż u pacjentów otrzymujących placebo/deksametazon były:  żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna) (patrz punkt 4.4);  neutropenia 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    stopnia (patrz punkt 4.4). Do obserwowanych działań niepożądanych, które występowały z większą częstością w związku z podawaniem lenalidomidu i deksametazonu, w porównaniu do placebo i deksametazonu, zbiorczo w badaniach klinicznych dotyczących szpiczaka mnogiego (MM-009 oraz MM-010) należą: zmęczenie (43,9%), neutropenia (42,2%), zaparcie (40,5%), biegunka (38,5%), kurcze mięśni (33,4%), niedokrwistość (31,4%), trombocytopenia (21,5%) i wysypka (21,2%). U Zespoły mielodysplastyczne Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi opiera się na danych pochodzących od 286 pacjentów uczestniczących w jednym badaniu fazy II oraz jednym badaniu fazy III (patrz punkt 5.1). W badaniu fazy II wszyscy spośród 148 pacjentów otrzymywali lenalidomid. W podwójnie zaślepionej części badania fazy III, 69 pacjentów przyjmowało lenalidomid w dawce 5 mg, 69 pacjentów przyjmowało lenalidomid w dawce 10 mg, a 67 pacjentów przyjmowało placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Większość działań niepożądanych występowała podczas pierwszych 16 tygodni leczenia lenalidomidem. Ciężkie zdarzenia niepożądane obejmowały:  żylną chorobę zakrzepowo-zatorową (zakrzepicę żył głębokich, zatorowość płucną) (patrz punkt 4.4);  neutropenię 3. lub 4. stopnia, gorączkę neutropeniczną oraz trombocytopenię 3. lub 4. stopnia (patrz punkt 4.4). Najczęściej obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi, które występowały częściej w grupach przyjmujących lenalidomid w porównaniu do grupy kontrolnej w badaniu fazy III były neutropenia (76,8%), trombocytopenia (46,4%), biegunka (34,8%), zaparcia (19,6%), nudności (19,6%), świąd (25,4%), wysypka (18,1%), zmęczenie (18,1%) oraz skurcze mięśni (16,7%). U Chłoniak z komórek płaszcza Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza opiera się na danych pochodzących od 254 pacjentów uczestniczących w randomizowanym badaniu fazy II z grupa kontrolną, MCL-002 (patrz punkt 5.1).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Ponadto, w tabeli 3 uwzględniono działania niepożądane pochodzące z badania uzupełniającego MCL-001. Ciężkie działania niepożądane, które w badaniu MCL-002 obserwowano z większą częstością (z różnicą co najmniej 2 punktów procentowych) w grupie otrzymującej lenalidomid, w porównaniu do grupy kontrolnej:  neutropenia (3,6%),  zatorowość płucna (3,6%),  biegunka (3,6%). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi, które w badaniu MCL-002 występowały częściej w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu do grupy kontrolnej, były: neutropenia (50,9%), niedokrwistość (28,7%), biegunka (22,8%), zmęczenie (21,0%), zaparcie (17,4%), gorączka (16,8%) oraz wysypka (w tym alergiczne zapalenie skóry) (16,2%), W badaniu MCL-002 wystąpił znaczący, ogólny wzrost liczby wczesnych zgonów (w ciągu 20 tygodni).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    U pacjentów z dużym rozmiarem guza w chwili rozpoczęcia leczenia występuje zwiększone ryzyko wczesnego zgonu; odnotowano 16/81 (20%) wczesnych zgonów w grupie otrzymującej lenalidomid i 2/28 (7%) wczesnych zgonów w grupie kontrolnej. W ciągu 52 tygodni wartości te wynosiły odpowiednio 32/81 (39,5%) oraz 6/28 (21%) (patrz punkt 5.1). W trakcie 1. cyklu leczenie przerwano u 11/81 (14%) pacjentów z dużym rozmiarem guza w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu do 1/28 (4%) pacjentów z grupy kontrolnej. Głównym powodem przerwania leczenia u pacjentów z dużym rozmiarem guza, w 1. cyklu w grupie otrzymującej lenalidomid były zdarzenia niepożądane – 7/11 (64%). Duży rozmiar guza zdefiniowano jako przynajmniej jedną zmianę o średnicy ≥5 cm lub 3 zmiany o średnicy ≥3 cm. U Chłoniak grudkowy Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym opiera się na danych pochodzących od 294 pacjentów uczestniczących w randomizowanym badaniu fazy III z grupą kontrolną, NHL-007.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    W tabeli 5 uwzględniono ponadto działania niepożądane pochodzące z badania uzupełniającego NHL-008. Ciężkie działania niepożądane, które w badaniu NHL-007 obserwowano najczęściej (z różnicą co najmniej 1 punktu procentowego) w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą otrzymującą schemat placebo/rytuksymab, to:  gorączka neutropeniczna (2,7%),  zatorowość płucna (2,7%),  zapalenie płuc (2,7%). W badaniu NHL-007 do działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupie otrzymującej leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab niż w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab (z różnicą częstości między grupami wynoszącą co najmniej 2%) należały: neutropenia (58,2%), biegunka (30,8%), leukopenia (28,8%), zaparcie (21,9%), kaszel (21,9%) i zmęczenie (21,9%).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    U Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane obserwowane u pacjentów leczonych lenalidomidem zostały wymienione poniżej według klasyfikacji układów i narządów i częstości występowania. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Częstości zdefiniowano następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W poniższej tabeli działania niepożądane zostały włączone do odpowiednich kategorii zgodnie z największą częstością występowania w którymkolwiek z głównych badań klinicznych. U Tabelaryczne zestawienie dla monoterapii w szpiczaku mnogim Informacje zamieszczone w poniższej tabeli opierają się o dane uzyskane podczas głównych badań klinicznych z udziałem pacjentów z NDMM po ASCT, którzy otrzymywali leczenie podtrzymujące lenalidomidem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Danych nie korygowano dla uwzględnienia dłuższego czasu trwania leczenia w grupach otrzymujących lenalidomid, kontynuowanego do wystąpienia progresji choroby w porównaniu z grupami placebo w głównych badaniach dotyczących szpiczaka mnogiego (patrz punkt 5.1). Tabela 1. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, otrzymujących lenalidomid w leczeniu podtrzymującym
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeUBardzo częstoUZapalenie płuc◊,a, zakażeniaP Pgórnych dróg oddechowych, zakażenia neutropeniczne, zapalenie oskrzeli◊, grypa◊,P P P P◊zapalenie żołądka i jelitP P,zapalenie zatok, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie błony śluzowej nosaUCzęstoZakażenia◊, zakażenie układuP P◊,moczowegoP P*, zakażeniadolnych dróg oddechowych, zakażenie płuc◊PUBardzo częstoUZapalenie płuc◊,a, zakażenieP PneutropeniczneUCzęstoPosocznica◊,b, bakteriemia,P P◊zakażenie płucP P, bakteryjnezakażenia dolnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli◊, grypa◊, zapalenieP P P Pżołądka i jelit◊, półpasiec◊,P P P Pzakażenie◊P
    Nowotwory łagodne, złośliwei nieokreślone (w tym torbielei polipy)UCzęstoUZespół mielodysplastyczny◊,*P P
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoUBardzo częstoU Neutropenia^,◊, gorączkaP P,◊neutropeniczna^P P,P,◊Ptrombocytopenia^P P, anemia,leukopenia◊, limfopeniaP PUBardzo często Neutropenia^,◊, gorączkaP P,◊neutropeniczna^P P,P,◊Ptrombocytopenia^P P, anemia,leukopenia◊, limfopeniaP PUCzęsto
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Pancytopenia◊P
    Zaburzenia metabolizmui odżywianiaUBardzo częstoU HipokaliemiaUCzęstoUHipokaliemia, odwodnienie
    Zaburzenia układu nerwowegoUBardzo często ParestezjaUCzęstoNeuropatia obwodowacPUCzęstoBól głowy
    Zaburzenia naczynioweUCzęstoUZatorowość płucna◊,*P PUCzęstoUZakrzepica żył głębokich^,◊,dP
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersiaUBardzo często KaszelUCzęstoDuszność◊, wydzielina z nosaP PUCzęstoUDuszności◊P
    Zaburzenia żołądka i jelitUBardzo częstoU Biegunka, zaparcia, ból brzucha, nudnościUCzęstoWymioty, ból w nadbrzuszuUCzęstoUBiegunka, wymioty, nudności
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychUBardzo częstoU Nieprawidłowe wyniki badańczynnościowych wątrobyUCzęstoUNieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby
    Zaburzenia skóry i tkankipodskórnejUBardzo częstoUWysypka, suchość skóryUCzęstoUWysypka, świąd
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejUBardzo częstoU Kurcze mięśniUCzęstoUBól mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaUBardzo częstoUZmęczenie, astenia, gorączkaUCzęstoUZmęczenie, astenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    ◊ P P Działania niepożądane zgłaszane jako ciężkie u pacjentów z NDMM po ASCT. * P P Dotyczy wyłącznie ciężkich działań niepożądanych leku. ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. a P P „Zapalenie płuc” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): odoskrzelowe zapalenie płuc, płatowe zapalenie płuc, zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jiroveci , zapalenie płuc, zapalenie płuc wywołane pałeczką Klebsiella pneumoniae , legionelozowe zapalenie płuc, mykoplazmatyczne zapalenie płuc, pneumokokowe zapalenie płuc, streptokokowe zapalenie płuc, wirusowe zapalenie płuc, choroba płuc, stan zapalny płuc. b P P „Posocznica” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): posocznica bakteryjna, posocznica pneumokokowa, wstrząs septyczny, posocznica gronkowcowa. c d P P „Neuropatia obwodowa” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): neuropatia obwodowa, neuropatia obwodowa sensoryczna, polineuropatia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    P P „Zakrzepica żył głębokich” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): zakrzepica żył głębokich, zakrzepica, zakrzepica żylna. U Tabelaryczne zestawienie dla terapii skojarzonej w szpiczaku mnogim Informacje zamieszczone w poniższej tabeli opierają się o dane uzyskane podczas badań klinicznych z udziałem pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Dane nie zostały skorygowane o dłuższy czas leczenia w grupach otrzymujących lenalidomid do progresji choroby, w porównaniu do komparatora w kluczowych badaniach dotyczących szpiczaka mnogiego (patrz punkt 5.1). Tabela 2. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, deksametazonem lub melfalanem i prednizonem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / ZalecanaterminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeUBardzo często Zapalenie płuc◊,◊◊,P Pzakażenie górnych dróg oddechowych◊, zakażeniaP Pbakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)P P,zapalenie jamy nosowo- gardłowej, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli◊, zapalenie błonyP Pśluzowej nosaUCzęsto◊,◊◊PosocznicaP P, zapaleniebłony śluzowej nosa zakażenie płuc◊◊,P Pzakażenie układu moczowego◊◊, zapalenieP Pzatok◊P PUCzęstoZapalenie płuc◊,◊◊,P Pzakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia oportunistyczne)◊,P Pzapalenie tkanki łącznej◊, posocznica◊,◊◊,P P P P◊◊zakażenie płucP P,zapalenie oskrzeli◊,P Pzakażenie układu oddechowego◊◊,P Pzakażenie układu◊◊moczowegoP P, zakaźnezapalenie jelita cienkiego i okrężnicy
    Nowotworyłagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)UNiezbyt częstoRak^,◊podstawnokomórkowyPRak^,◊,*płaskonabłonkowyPUCzęstoOstra białaczka◊szpikowaP P, zespół◊mielodysplastycznyP P,rak płaskonabłonkowy skóry^,◊,**PUNiezbyt często Ostra białaczka limfoblastyczna◊z komórek TP P, rakpodstawnokomórkowy^,P◊P, zespół rozpadu guza
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoUBardzo często Neutropenia^,◊,◊◊,P P,◊,◊◊trombocytopenia^P P,◊niedokrwistośćP P,zaburzenia krwotoczne^, leukopenia, limfopeniaUCzęstoGorączka,◊neutropeniczna^P P,pancytopenia◊PUNiezbyt często Hemoliza, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna,niedokrwistość hemolitycznaUBardzo częstoNeutropenia^,◊,◊◊,P Ptrombocytopenia^,◊,◊◊,P Pniedokrwistość◊,P Pleukopenia, limfopeniaUCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊,P Ppancytopenia◊,P Pniedokrwistość hemolitycznaUNiezbyt często Nadkrzepliwość, koagulopatia
    Zaburzenia układu immunologiczn egoUNiezbyt częstoReakcja nadwrażliwości^
    Zaburzenia endokrynologiczneUCzęstoNiedoczynność tarczycy
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaUBardzo często Hipokaliemia◊,◊◊,P Phiperglikemia, hipoglikemia, hipokalcemia◊,P P◊hiponatremiaP P,◊◊odwodnienieP P,zmniejszone łaknienie◊◊,P Pzmniejszenie masy ciałaUCzęstoHipomagnezemia,hiperurykemia, hiperkalcemia+PUCzęstoHipokaliemia◊,◊◊,P Phiperglikemia, hipokalcemia◊,P Pcukrzyca◊,P Phipofosfatemia, hiponatremia◊,P Phiperurykemia, dna moczanowa, odwodnienie◊◊,P Pzmniejszone łaknienie◊◊,P Pzmniejszenie masy ciała
    ZaburzeniapsychiczneUBardzo częstoDepresja, bezsennośćUNiezbyt częstoUtrata popędu płciowegoUCzęstoDepresja, bezsenność
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia układu nerwowegoUBardzo często Neuropatie obwodowe◊◊,P Pparestezja, zawroty◊◊głowyP P, drżenie,zaburzenia smaku, ból głowyUCzęstoAtaksja, zaburzenia◊◊równowagi, omdleniaP P,neuralgia, dyzestezjaUBardzo często Neuropatie obwodowe◊◊PUCzęstoEpizody mózgowo–◊naczynioweP P, zawrotygłowy◊◊, omdlenia◊◊,P P P PneuralgiaUNiezbyt często Krwotok wewnątrzczaszkowy^, przemijający napadniedokrwienny, udar niedokrwienny
    Zaburzenia okaUBardzo często Zaćmy, niewyraźne widzenieCzęstoZmniejszona ostrość widzeniaCzęsto ZaćmaNiezbyt często Ślepota
    Zaburzenia ucha i błędnikaCzęstoGłuchota (włączając niedosłuch), szumy uszne
    Zaburzenia sercaCzęsto Migotanie◊,◊◊przedsionkówP P,bradykardiaNiezbyt często Zaburzenia rytmu, wydłużenie odstępu QT, trzepotanie przedsionków, dodatkowe skurcze komoroweCzęstoZawał mięśnia sercowego (włączając ostre przypadki)^,◊,P Pmigotanie przedsionków◊,◊◊,P Pzastoinowa◊niewydolność sercaP P,tachykardia, niewydolność serca◊,◊◊,P Pchoroba niedokrwienna serca◊P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia naczynioweBardzo częstoEpizody żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej^, głównie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej^,◊,◊◊,P Pniedociśnienie tętnicze◊◊PCzęstoNadciśnienie tętnicze, wybroczyny^Bardzo częstoEpizody żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej^, głównie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej^,◊,◊◊PCzęstoZapalenie naczyń, niedociśnienie◊◊tętniczeP P, nadciśnienietętniczeNiezbyt często Niedokrwienie, niedokrwienie obwodowe, wewnątrzczaszkowe,zakrzepowe zapalenie zatok żylnych czaszki
    Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersiaBardzo często Duszność◊,◊◊, krwawienieP Pz nosa^, kaszelCzęsto Zaburzenia głosuCzęstoOstre wyczerpanie◊oddechoweP P,◊,◊◊dusznośćP P, bólopłucnowy◊◊, hipoksja◊◊P P P P P
    Zaburzenie żołądka i jelitBardzo często Biegunka◊,◊◊, zaparcie◊,P P P P◊◊ból brzuchaP P, nudności,◊◊wymiotyP P, niestrawność,suchość w jamie ustnej, zapalenie jamy ustnejCzęsto12TKr12Twawienie z przewodu pokarmowego (włączając w to: krwawienie z odbytnicy, krwawienie z guzków krwawniczych, krwawienie z wrzodów żołądka, krwawienie dziąseł)^,◊◊, utrudnioneP PpołykanieNiezbyt często Zapalenie okrężnicy, zapalenie kątnicyCzęstoKrwawienie z przewodu pokarmowego^,◊,◊◊,P Pniedrożność jelita◊◊ ◊◊cienkiegoP P, biegunkaP P,◊◊ból brzuchaP P,zaparcie◊, nudności,P Pwymioty◊◊P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychBardzo często Zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej, zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowejCzęstoUszkodzenie komórek◊◊wątrobyP P,nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby◊,P PhiperbilirubinemiaNiezbyt często Niewydolność wątroby^Często Zastój żółci◊,P Phepatotoksyczność, uszkodzenie komórek◊◊wątrobyP P, zwiększonaaktywność aminotransferazy alaninowej, nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby◊PNiezbyt często Niewydolność wątroby^
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejBardzo częstoWysypki◊◊, świądP PCzęstoPokrzywka, nadmierna potliwość, sucha skóra, nadmierna pigmentacja skóry, egzema, rumieńNiezbyt często Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi◊◊,P P PPodbarwienie skóry, nadwrażliwość na światłoCzęstoWysypki◊◊PNiezbyt często Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi◊◊P
    Zaburzeniamięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoOsłabienie mięśni◊◊,P P◊kurcze mięśni, ból kościP P,ból i uczucie dyskomfortu związane z tkanką mięśniowo- szkieletową oraz łączną (włączając ból pleców◊,◊◊), bólP Pkończyny, ból mięśni, ból stawów,◊PCzęstoObrzęki stawówCzęstoOsłabienie mięśni◊◊, bólP Pkości◊, ból i uczucieP Pdyskomfortu związane z tkanką mięśniowo- szkieletową oraz łączną (włączając ból pleców◊,◊◊)P PNiezbyt często Obrzęk stawów
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia nerek i dróg moczowychBardzo często Niewydolność nerek (włączając ostre przypadki)◊,◊◊PCzęsto Krwiomocz^, zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczuNiezbyt częstoNabyty zespół FanconiegoNiezbyt często Martwica kanalików nerkowych
    Zaburzenia układu rozrodczego i piersiCzęstoZaburzenia wzwodu
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoZmęczenie◊,◊◊, obrzękP P(włączając w to obrzęk◊,◊◊obwodowy), gorączkaP P,astenia, objawy grypopodobne (włączając gorączkę, kaszel, ból mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy, ból głowy, dreszcze)CzęstoBól w klatce piersiowej◊,◊◊, letargP PBardzo częstoZmęczenie◊,◊◊PCzęstoObrzęk obwodowy, gorączka◊,◊◊, asteniaP P
    BadaniadiagnostyczneBardzo częstoZwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwiCzęstoZwiększone stężenie białka C-reaktywnego
    Urazy, zatruciai powikłania po zabiegachCzęstoUpadki, stłuczenie^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    P ◊◊ P Działania niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych u pacjentów z NDMM, którzy otrzymywali lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. P ◊ P Działania niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, lub z melfalanem i prednizonem. + Dotyczy wyłącznie ciężkich działań niepożądanych leku. * W badaniach klinicznych zgłaszano występowanie raka płaskonabłonkowego skóry u pacjentów ze szpiczakiem uprzednio leczonych lenalidomidem/deksametazonem, w porównaniu do pacjentów z grupy kontrolnej. ** W badaniach klinicznych zgłaszano występowanie raka płaskonabłonkowego skóry u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem leczonych lenalidomidem/deksametazonem, w porównaniu do pacjentów z grupy kontrolnej.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Tabelaryczne zestawienie dla monoterapii Informacje zamieszczone w poniższych tabelach opierają się o dane uzyskane podczas głównych badań klinicznych z udziałem pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi i chłoniakiem z komórek płaszcza leczonymi w monoterapii. Tabela 3. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi leczonych lenalidomidem#
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeBardzo częstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)PBardzo Często Zapalenie płuc◊PCzęstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)P P, zapalenieoskrzeli
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoBardzo często Trombocytopenia^,◊,P P,◊ ◊neutropenia^P P, niedokrwistośćP P,leukopeniaBardzo często Trombocytopenia^,◊,P Pneutropenia^,◊, niedokrwistość◊,P P P PleukopeniaCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊P
    Zaburzenia endokrynologiczneBardzo często Niedoczynność tarczycy
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaBardzo często Zmniejszone łaknienieCzęstoPrzeładowanie żelazem, zmniejszenie masy ciałaCzęstoHiperglikemia◊, zmniejszoneP Płaknienie
    Zaburzenia psychiczneCzęstoZmiany nastroju◊,~P
    Zaburzenia układu nerwowegoBardzo częstoZawroty głowy, ból głowyCzęsto Parestezja
    Zaburzenia sercaCzęstoOstry zawał mięśnia,◊sercowego^P P, migotanie◊przedsionkówP P, niewydolnośćserca◊P
    Zaburzenia naczynioweCzęstoNadciśnienie tętnicze, krwiakCzęstoEpizody żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, głównie zakrzepicy żył głębokichi zatorowości płucnej^,◊P
    Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersiaBardzo często Krwawienie z nosa^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenie żołądka i jelitBardzo częstoBiegunka◊, ból brzucha (włączającP Pból nadbrzusza), nudności, wymioty, zaparcieCzęsto12TS12Tuchość w jamie ustnej, niestrawnośćCzęstoBiegunka◊, nudności, ból zębaP P
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychCzęstoNieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątrobyCzęstoNieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejBardzo częstoWysypki, sucha skóra, świądCzęsto Wysypki, świąd
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoKurcze mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy (włączając ból pleców◊P Poraz ból kończyny), ból stawów, ból mięśniCzęstoBól pleców◊P
    Zaburzenia nerek idróg moczowychCzęstoNiewydolność nerek◊P
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoZmęczenie, obrzęk obwodowy, objawy grypopodobne (włączając gorączkę, kaszel, zapalenie gardła,ból mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy, ból głowy)Często Gorączka
    Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegachCzęsto Upadki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. P ◊ P Zdarzenia niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych dotyczących zespołów mielodysplastycznych. ~ W badaniu klinicznym fazy III dotyczącym zespołów mielodysplastycznych zgłaszano zmiany nastroju jako częste zdarzenie niepożądane; nie było zgłaszane jako zdarzenie 3. lub 4. stopnia. Zastosowany algorytm włączenia do Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL): wszystkie działania niepożądane wychwycone przez algorytm dla badania fazy III zostały włączone do ChPL dla Unii Europejskiej. Dla tych działań niepożądanych przeprowadzono dodatkowe sprawdzenie częstości występowania z wykorzystaniem algorytmu dla badania fazy II. Jeżeli częstość występowania działań niepożądanych w badaniu fazy II była większa niż w badaniu fazy III, zdarzenie włączano do ChPL z częstością zarejestrowaną w badaniu fazy II.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    # Algorytm stosowany przy zespołach mielodysplastycznych:  Badanie fazy III dotyczące zespołów mielodysplastycznych (w podwójnie zaślepionej populacji, różnice pomiędzy lenalidomidem w dawce 5/10 mg oraz placebo zgodnie z początkowym dawkowaniem u przynajmniej dwóch pacjentów): o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, z częstością występowania ≥ 5% wśród pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 2% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami przyjmującymi placebo. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami przyjmującymi placebo. o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami przyjmującymi placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
     Badanie fazy II dotyczące zespołów mielodysplastycznych: o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, z częstością występowania ≥ 5% wśród pacjentów przyjmujących lenalidomid. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid. o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid. Tabela 4. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza leczonych lenalidomidem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeBardzo częstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)P P, zapalenie jamynosowo-gardłowej, zapalenie płuc◊PCzęsto Zapalenie zatokCzęstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia oportunistyczne)◊, zapalenieP Ppłuc◊P
    Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)CzęstoReakcja typu „tumour flare”CzęstoReakcja typu „tumour flare”, rak,◊kolczystokomórkowy skóry^P P,rak podstawnokomórkowy^,◊P
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoBardzo częstoTrombocytopenia^, neutropenia^,◊,P P◊ ◊leukopeniaP P, niedokrwistośćPCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊PBardzo często Trombocytopenia^,neutropenia^,◊, niedokrwistość◊P P PCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊,P Pleukopenia◊P
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaBardzo często Zmniejszone łaknienie12T, zmniejszenie masy ciała, hipokalemiaCzęsto Odwodnienie◊PCzęstoOdwodnienie◊, hiponatremia,P Phipokalcemia
    ZaburzeniapsychiczneCzęstoBezsenność
    Zaburzenia układu nerwowegoCzęstoZaburzenia smaku, ból głowy, neuropatia obwodowaCzęstoCzuciowa neuropatia obwodowa, letarg
    Zaburzenia uchai błędnikaCzęstoZawroty głowy pochodzenia błędnikowego
    Zaburzenia sercaCzęstoZawał mięśnia sercowego,◊(włączając ostre przypadki)^P P,niewydolność serca◊P
    Zaburzenia naczynioweCzęstoNiedociśnienie tętnicze◊PCzęstoZakrzepica żył głębokich◊,P P,◊zatorowość płucna^P P,niedociśnienie tętnicze ◊P
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersiaBardzo często Duszność◊PCzęsto Duszność◊P
    Zaburzenie żołądka i jelitBardzo częstoBiegunka◊, nudności◊, wymioty◊,P P P P P PzaparcieCzęstoBól brzucha◊PCzęstoBiegunka◊, ból brzucha◊, zaparcieP P P P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejBardzo częstoWysypki (w tym alergiczne zapalenie skóry), świądCzęstoPoty nocne, sucha skóraCzęstoWysypki
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoKurcze mięśni, ból plecówCzęstoBól stawów, ból kończyny, osłabienie mięśniowe◊PCzęstoBól pleców, osłabienie◊mięśnioweP P, ból stawów, bólkończyny
    Zaburzenia nerek idróg moczowychCzęstoNiewydolność nerek◊P
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoZmęczenie, astenia◊, obrzękP Pobwodowy, objawy grypopodobne◊(włączając gorączkęP P, kaszel)CzęstoDreszczeCzęstoGorączka◊, astenia◊, zmęczenie◊P P P P P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. ◊ P P Zdarzenia niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych dotyczących zespołów mielodysplastycznych. Algorytm stosowany przy chłoniaku z komórek płaszcza:  Badanie fazy II z grupa kontrolną dotyczące chłoniaka z komórek płaszcza: o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, z częstością występowania ≥ 5% wśród pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 2% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami z grupy kontrolnej. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u ≥1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami z grupy kontrolnej.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u ≥1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami z grupy kontrolnej.  Badanie fazy II bez grupy kontrolnej: o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, występujące u ≥ 5% pacjentów. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u co najmniej 2 pacjentów. o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u co najmniej 2 pacjentów Tabelaryczne zestawienie dla leczenia skojarzonego w FL Poniższa tabela zawiera dane zgromadzone w czasie głównych badań (NHL-007 i NHL-008) z zastosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z chłoniakiem grudkowym. Tabela 5. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów z chłoniakiem grudkowym otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z rytuksymabem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / ZalecanaterminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażeniai zarażenia pasożytniczeBardzo częstoZakażenie górnych dróg oddechowychCzęsto◊Zapalenie płucP P, grypa, zapalenieoskrzeli, zapalenie zatok, zakażenie układu moczowegoCzęstoZapalenie płuc◊, posocznica◊,P P P Pzakażenie płuc, zapalenie oskrzeli, zapalenie żołądka i jelit, zapalenie zatok, zapalenie układu moczowego, zapalenie tkanki łącznej◊P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Nowotwory łagodne,złośliwei nieokreślone (w tym torbiele i polipy)Bardzo częstoReakcja typu „tumour flare”^CzęstoRak płaskonabłonkowy skóry◊,^,+P P PCzęstoRak podstawnokomórkowy^,◊P
    Zaburzenia krwii układu chłonnegoBardzo częstoNeutropenia^,◊, niedokrwistość◊,P P P Ptrombocytopenia^, leukopenia**,limfopenia***Bardzo często Neutropenia^,◊PCzęsto Niedokrwistość◊,P Ptrombocytopenia^, gorączka◊neutropenicznaP P, pancytopenia,leukopenia**, limfopenia***
    Zaburzeniametabolizmui odżywianiaBardzo częstoZmniejszone łaknienie, hipokaliemiaCzęstoHipofosfatemia, odwodnienieCzęstoOdwodnienie, hiperkalcemia◊,P Phipokaliemia, hipofosfatemia, hiperurykemia
    Zaburzenia psychiczneCzęstoDepresja, bezsenność
    Zaburzenia układu nerwowegoBardzo częstoBól głowy, zawroty głowyCzęstoCzuciowa neuropatia obwodowa, zaburzenia smakuCzęsto Omdlenie
    Zaburzenia sercaNiezbyt często Zaburzenia rytmu serca◊P
    ZaburzenianaczynioweCzęstoNiedociśnienie tętniczeCzęstoZatorowość płucna^,◊,P Pniedociśnienie tętnicze
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersiaBardzo często Duszność◊, kaszel,P PCzęstoBól jamy ustnej i gardła, zaburzenia głosuCzęsto Duszność◊P
    Zaburzenia żołądkai jelitBardzo częstoBól brzucha◊, biegunka, zaparcie,P Pnudności, wymioty, niestrawnośćCzęstoBól w nadbrzuszu, zapalenie jamy ustnej, suchość w jamie ustnejCzęstoBól brzucha◊, biegunka, zaparcie,P Pzapalenie jamy ustnej
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejBardzo często Wysypka*, świądCzęstoSucha skóra, poty nocne, rumieńCzęsto Wysypka*, świąd
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzeniamięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoKurcze mięśni, ból pleców, ból stawówCzęstoBól kończyny, osłabienie mięśni, bólmięśniowo-szkieletowy, ból mięśni, ból szyiCzęstoOsłabienie mięśni, ból szyi
    Zaburzenia nereki dróg moczowychCzęstoOstra niewydolność nerek◊P
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoGorączka, zmęczenie, astenia, obrzęk obwodowyCzęstoZłe samopoczucie, dreszczeCzęstoZmęczenie, astenia
    BadaniadiagnostyczneBardzo często Zwiększona aktywnośćaminotransferazy alaninowejCzęstoZmniejszenie masy ciała,zwiększone stężenie bilirubiny we krwi
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. Algorytm stosowany przy chłoniaku grudkowym: Badanie fazy III z grupą kontrolną: o Niepożądane działania leku w badaniu NHL-007 – wszystkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem u ≥ 5,0% pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z częstością (%) o co najmniej 2,0% wyższą w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu z grupą kontrolną (populacja oceny bezpieczeństwa). o Niepożądane działania leku stopnia 3./4. w badaniu NHL-007 – wszystkie zdarzenia niepożądane stopnia 3./4. wywołane leczeniem u co najmniej 1,0% pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z częstością o co najmniej 1,0% wyższą w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu z grupą kontrolną (populacja oceny bezpieczeństwa).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    o Ciężkie niepożądane działania leku w badaniu NHL-007 – wszystkie ciężkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem u co najmniej 1,0% pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z częstością o co najmniej 1,0% wyższą w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą kontrolną (populacja oceny bezpieczeństwa). Badanie bez grupy kontrolnej FL – badanie fazy III: o Niepożądane działania leku w badaniu NHL-008 – wszystkie ciężkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem u ≥ 5,0% pacjentów. o Niepożądane działania leku stopnia 3./4. w badaniu NHL-008 – wszystkie zdarzenia niepożądane stopnia 3./4. wywołane leczeniem zgłoszone u ≥ 1,0% pacjentów. ◊ o Ciężkie niepożądane działania leku w badaniu NHL-008 – wszystkie ciężkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem zgłoszone u ≥ 1,0% pacjentów. P P Zdarzenia niepożądane zgłoszone jako ciężkie w badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z chłoniakiem grudkowym.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    + P P Dotyczy wyłącznie ciężkich działań niepożądanych leku. * Termin „wysypka” obejmuje następujące terminy preferowane (PT): wysypka i wysypka plamisto-grudkowa. ** Termin „leukopenia” obejmuje następujące terminy preferowane (PT): leukopenia i zmniejszenie liczby białych krwinek. *** Termin „limfopenia” obejmuje następujące terminy preferowane (PT): limfopenia i zmniejszenie liczby limfocytów. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych zgłoszonych po wprowadzeniu produktu do obrotu Dodatkowo, poza działaniami niepożądanymi zgłoszonymi w kluczowych badaniach klinicznych, w poniższej tabeli opisane zostały działania zgłoszone po wprowadzeniu produktu do obrotu. Tabela 6. Działania niepożądane zgłoszone w okresie po wprowadzeniu do obrotu u pacjentów leczonych lenalidomidem#
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4.stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeNieznanaZakażenia wirusowe, w tym reaktywacja zakażenia wirusem półpaśca oraz zapalenia wątroby typu BNieznanaZakażenia wirusowe, w tym reaktywacja zakażenia wirusem półpaśca oraz zapalenia wątroby typu B
    Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone(w tym torbiele i polipy)RzadkoZespół rozpadu guza
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoNieznana Hemofilia nabyta
    Zaburzenia układu immunologicznegoRzadkoReakcja anafilaktyczna^NieznanaOdrzucenie przeszczepu narządu miąższowegoRzadkoReakcja anafilaktyczna^
    Zaburzenia endokrynologiczneCzęstoNadczynność tarczycy
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersiaNiezbyt często Nadciśnienie płucneRzadko Nadciśnienie płucneNieznanaŚródmiąższowe zapalenie pęcherzyków płucnych
    Zaburzenie żołądka i jelitNieznanaZapalenie trzustki, perforacja przewodu pokarmowego (obejmuje perforacje wyrostka robaczkowego, jelita cienkiego i grubego)^
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychNieznanaOstra niewydolność wątroby^, toksyczne zapalenie wątroby^, cytolityczne zapalenie wątroby^, cholestatyczne zapalenie wątroby^, mieszane cytolityczne/cholestatycznezapalenie wątroby^NieznanaOstra niewydolność wątroby^, toksyczne zapalenie wątroby^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejNiezbyt częstoObrzęk naczynioruchowyRzadkoZespół Stevensa-Johnsona^, toksyczna rozpływna martwica naskórka^NieznanaLeukocytoklastyczne zapalenie naczyń, wysypka polekowaz eozynofilią i objawami układowymi^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. Opis wybranych działań niepożądanych Teratogenność Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, która powoduje ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. U małp lenalidomid wywoływał wady wrodzone, podobne do tych opisanych po talidomidzie (patrz punkty 4.6 i 5.3). W przypadku stosowania lenalidomidu w trakcie ciąży można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu u ludzi. Neutropenia i trombocytopenia  Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem Neutropenię 4. stopnia obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem po ASCT niż w grupach placebo (odpowiednio, 32,1% i 26,7% [16,1% i 1,8% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 16,4% i 0,7% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane związane z neutropenią występujące w trakcie leczenia prowadzące do przerwania leczenia lenalidomidem zgłaszano, odpowiednio, u 2,2% pacjentów w badaniu CALGB 100104 i u 2,4% pacjentów w badaniu IFM 2005-02. Epizody gorączki neutropenicznej 4. stopnia obserwowano z taką samą częstością w grupach otrzymujących podtrzymujące leczenie lenalidomidem i w grupach placebo w obu badaniach (odpowiednio, 0,4% i 0,5% [0,4% i 0,5% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 0,3% i 0% w badaniu IFM 2005-02). Trombocytopenię stopnia 3. i 4. obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem po ASCT niż w grupach placebo (odpowiednio, 37,5% i 30,3% [17,9% i 4,1% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 13,0% i 2,9% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
     Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu W badaniu SWOG S0777 neutropenię 4. stopnia obserwowano w grupie otrzymującej schemat RVd w mniejszym stopniu niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy Rd (odpowiednio 2,7% i 5,9%). Gorączkę neutropeniczną 4. stopnia zgłaszano z podobną częstością w grupie otrzymującej schemat RVd i w grupie otrzymującej schemat Rd (odpowiednio 0,0% i 0,4%). Trombocytopenię 3. lub 4. stopnia obserwowano w grupie otrzymującej schemat RVd w większym stopniu niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy Rd (odpowiednio 17,2% i 9,4%).  Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z mniejszą częstością występowania neutropenii 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    stopnia (8,5% w grupach Rd i Rd18), w porównaniu do grupy MPT (15%). Gorączkę neutropeniczną 4. stopnia obserwowano rzadko (0,6% w grupach Rd i Rd18 w porównaniu do 0,7% w grupie MPT). Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z mniejszą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (8,1% w grupach Rd i Rd18), w porównaniu do grupy MPT (11,1%).  Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (34,1% w grupach MPR+R/MPR+p), w porównaniu do grupy MPp+p (7,8%)). Obserwowano większą częstość występowania epizodów gorączki neutropenicznej 4. stopnia (1,7% w grupach MPR+R/MPR+p, w porównaniu do 0,0% w grupie MPp+p).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (40,4% w grupach MPR+R/MPR+p), w porównaniu grupy MPp+p (13,7%).  Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (5,1% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,6% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon). Epizody gorączki neutropenicznej 4. stopnia obserwowano rzadko (0,6% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon). Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    stopnia (odpowiednio 9,9% i 1,4% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do odpowiednio 2,3% i 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon).  Pacjenci z zespołami mielodysplastycznymi U pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi leczenie lenalidomidem jest związane z wyższą częstością występowania neutropenii 3. lub 4. stopnia (74,6% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 14,9% w grupie pacjentów przyjmujących placebo w badaniu fazy III). Epizody gorączki neutropenicznej 3. lub 4. stopnia obserwowano u 2,2% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 0,0% w grupie pacjentów przyjmujących placebo. Podawanie lenalidomidu jest związane z częstszym występowaniem trombocytopenii 3. lub 4. stopnia (37% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 1,5% w grupie pacjentów przyjmujących placebo w badaniu fazy III).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
     Pacjenci z chłoniakiem z komórek płaszcza U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza leczenie lenalidomidem wiąże się z większą częstością występowania neutropenii 3. lub 4. stopnia (43,7% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 33,7% w grupie kontrolnej w badaniu fazy II). Epizody gorączki neutropenicznej 3. lub 4. stopnia obserwowano u 6,0% pacjentów otrzymujących lenalidomid, w porównaniu do 2,4% pacjentów w grupie kontrolnej.  Pacjenci z chłoniakiem grudkowym Stosowanie skojarzenia lenalidomidu z rytuksymabem w chłoniaku grudkowym wiąże się z większym odsetkiem występowania neutropenii 3. lub 4. stopnia (odpowiednio 50,7% w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i 12,2% w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab). Wszystkie przypadki neutropenii 3. lub 4. stopnia ustępowały po przerwaniu podawania produktu leczniczego, zmniejszeniu dawki i (lub) leczeniu wspomagającym z zastosowaniem czynników wzrostu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Ponadto rzadko obserwowano gorączkę neutropeniczną (2,7% wśród pacjentów leczonych skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i 0,7% wśród pacjentów otrzymujących schemat placebo/rytuksymab). Stosowanie skojarzenia lenalidomidu z rytuksymabem wiąże się także z większą częstością występowania trombocytopenii 3. lub 4. stopnia (odpowiednio 1,4% w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i 0% w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab). Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i w mniejszym stopniu leczenie lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem lub leczenie lenalidomidem w monoterapii u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i chłoniakiem z komórek płaszcza są związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej (patrz punkt 4.5).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Jednoczesne podawanie czynników wpływających na erytropoezę lub występujące w wywiadzie epizody zakrzepicy żył głębokich mogą również zwiększać ryzyko zakrzepicy u tych pacjentów. Zawał mięśnia sercowego U pacjentów przyjmujących lenalidomid odnotowano zawał mięśnia sercowego, w szczególności u tych ze znanymi czynnikami ryzyka. Zaburzenia krwotoczne Zaburzenia krwotoczne wymienione są w kilku jednostkach klasyfikacji układów i narządów: zaburzenia krwi i układu chłonnego; zaburzenia układu nerwowego (krwotok wewnątrzczaszkowy); zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia (krwawienie z nosa); zaburzenia żołądka i jelit (krwawienie dziąseł, krwawienie z guzków krwawniczych, krwawienie z odbytu); zaburzenia nerek i dróg moczowych (krwiomocz); urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach (stłuczenie); oraz zaburzenia naczyniowe (wybroczyny).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Reakcje alergiczne i ciężkie reakcje skórne W związku ze stosowaniem lenalidomidu odnotowano przypadki wystąpienia reakcji alergicznych, w tym obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej oraz ciężkich reakcji skórnych, takich jak SJS, TEN i DRESS. W literaturze odnotowano przypadki wystąpienia reakcji krzyżowej pomiędzy lenalidomidem i talidomidem. Pacjenci, u których w przeszłości wystąpiła ciężka wysypka w związku z leczeniem talidomidem, nie powinni otrzymywać lenalidomidu (patrz punkt 4.4). Drugie nowotwory pierwotne W badaniach klinicznych pacjentów ze szpiczakiem, leczonych uprzednio lenalidomidem i deksametazonem, w porównaniu do grup kontrolnych, obejmujące głównie podstawnokomórkowe lub płaskonabłonkowe raki skóry. Ostra białaczka szpikowa  Szpiczak mnogi W badaniach klinicznych obserwowano przypadki ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem lub bezpośrednio po HDM/ASCT (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Podobnego zwiększenia częstości nie obserwowano w badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy przyjmowali lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, w porównaniu do pacjentów przyjmujących talidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem.  Zespoły mielodysplastyczne Zmienne ze stanu początkowego, włączając w to złożone zmiany cytogenetyczne oraz mutacje w obrębie genu TP53 są związane z progresją do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów zależnych od przetoczeń, u których występuje delecja 5q (patrz punkt 4.4). Szacowane skumulowane ryzyko progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z izolowaną delecją 5q wynosiło 13,8%, w porównaniu do 17,3% u pacjentów z delecją 5q i dodatkowo jedną nieprawidłowością cytogenetyczną u pacjentów ze złożonym kariotypem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    W analizie post-hoc badania klinicznego dotyczącego stosowania lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi, uzyskano wartość wskaźnika progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej (AML) równą 27,5% u pacjentów, którzy uzyskali pozytywny wynik w teście IHC- p53 i 3,6% u pacjentów, którzy uzyskali negatywny wynik w teście IHC-p53 (p = 0,0038). W grupie pacjentów pozytywnych w teście IHC-p53, u pacjentów którzy uzyskali niezależność od przetoczeń rzadziej obserwowano progresję do ostrej białaczki szpikowej (11,1%), niż u pacjentów nieodpowiadających na leczenie (34,8%). Zaburzenia wątroby Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano następujące działania niepożądane (częstość nieznana): ostra niewydolność wątroby i cholestaza (oba zaburzenia mogą prowadzić do zgonu), toksyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby oraz mieszane cytolityczne/cholestatyczne zapalenie wątroby.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Rabdomioliza Obserwowano rzadkie przypadki rabdomiolizy, niektóre z nich wówczas, gdy lenalidomid podawano jednocześnie ze statyną. Zaburzenia czynności tarczycy Opisano przypadki niedoczynności i nadczynności tarczycy (patrz punkt 4.4. Zaburzenia czynności tarczycy). Reakcja typu „tumour flare” i zespół rozpadu guza W badaniu MCL-002 TFR wystąpiła u około 10% pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 0% w grupie kontrolnej. Większość zdarzeń miała miejsce w 1 cyklu, wszystkie oceniono jako związane z leczeniem, i większości zdarzeń była 1. lub 2. stopnia. Pacjenci z wysokim wskaźnikiem MIPI w chwili rozpoznania oraz pacjenci z masywną chorobą (przynajmniej jedna zmiana o największej średnicy ≥ 7 cm) przed rozpoczęciem leczenia mogą znajdować się w grupie ryzyka wystąpienia TFR. W badaniu MCL-002 zgłoszono po jednym przypadku TLS w każdej z dwóch grup badanych. W badaniu uzupełniającym MCL-001 TFR wystąpiła u około 10% pacjentów. Wszystkie zgłoszenia dotyczyły zdarzeń 1.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    lub 2. stopnia i wszystkie oceniono jako związane z leczeniem. Większość zdarzeń miała miejsce w 1. cyklu leczenia. W badaniu MCL-001 nie zgłoszono żadnego przypadku TLS (patrz punkt 4.4). W badaniu NHL-007 wystąpienie TFR zgłoszono u 19/146 (13,0%) pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z 1/148 (0,7%) pacjentów w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab. Większość przypadków TFR (18 z 19) zgłoszonych w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab wystąpiła w ciągu dwóch pierwszych cykli leczenia. U jednego pacjenta z chłoniakiem grudkowym w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab wystąpił epizod TFR stopnia 3., którego nie stwierdzono u żadnego z pacjentów w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab. W badaniu NHL-008 u 7/177 (4,0%) pacjentów z chłoniakiem grudkowym wystąpiła TFR; (3 zgłoszone przypadki miały nasilenie stopnia 1., a 4 stopnia 2.), przy czym 1 zgłoszony przypadek uznano za ciężki.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    W badaniu NHL-007 TLS wystąpił u 2 pacjentów z chłoniakiem grudkowym (1,4%) w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i nie wystąpił on u żadnego z pacjentów z chłoniakiem grudkowym w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab; u żadnego z pacjentów nie wystąpił epizod 3. lub 4. stopnia. TLS wystąpił u 1 pacjenta z chłoniakiem grudkowym (0,6%) w badaniu NHL-008. To pojedyncze zdarzenie zaklasyfikowano jako ciężkie działanie niepożądane 3. stopnia. W badaniu NHL-007 żaden z pacjentów nie musiał przerwać leczenia skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z powodu TFR lub TLS. Zaburzenia żołądka i jelit Podczas leczenia lenalidomidem zgłaszano przypadki perforacji przewodu pokarmowego. Perforacja przewodu pokarmowego może prowadzić do powikłań septycznych, które mogą prowadzić do zgonu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Działania niepożądane
    Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w 42T załączniku V 42T .
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Brak jest specyficznych doświadczeń w leczeniu przedawkowania lenalidomidu u pacjentów, chociaż w badaniach z różnymi dawkami niektórzy pacjenci otrzymywali dawkę do 150 mg, natomiast w badaniach z pojedynczą dawką niektórzy pacjenci otrzymali dawkę do 400 mg. Działania toksyczne ograniczające dawkę w tych badaniach miały głównie charakter hematologiczny. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie wspomagające.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki o działaniu immunosupresyjnym, kod ATC: L04AX04 Mechanizm działania Lenalidomid wiąże się bezpośrednio do cereblonu, który jest częścią składową kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, który zawiera białko DDB1 (ang. deoxyribonucleic acid damage-binding protein 1 ), kulinę 4 (CUL4) oraz białko regulatorowe kuliny 1 (Roc1). W komórkach hematopoetycznych lenalidomid, wiążąc się z cereblonem, rekrutuje białka substratowe Aiolos i Ikaros, które są czynnikami transkrypcyjnymi w komórkach limfatycznych. Prowadzi to do ich ubikwitynacji i następnie degradacji, co skutkuje bezpośrednią cytotoksycznością i działaniem immunomodulacyjnym. W szczególności lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę niektórych nowotworowych komórek hematopoetycznych (w tym nowotworowych komórek plazmatycznych szpiczaka mnogiego, komórek nowotworowych chłoniaka grudkowego oraz tych z delecjami w obrębie chromosomu 5), zwiększa odporność zależną od komórek T i komórek typu Natural Killer (NK) oraz zwiększa liczbę komórek NK, T i NKT.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W MDS z delecją 5q lenalidomid wybiórczo hamuje aktywność nieprawidłowego klonu, nasilając apoptozę komórek z delecją 5q. Skojarzenie lenalidomidu i rytuksymabu zwiększa cytotoksyczność komórkową zależną od przeciwciał (ang. ADCC – antibody-dependent cell cytotoxicity ) w przypadku komórek nowotworowych chłoniaka grudkowego. Mechanizm działania lenalidomidu obejmuje także inne rodzaje aktywności, takie jak właściwości antyangiogenne i proerytropoetyczne. Lenalidomid hamuje angiogenezę przez hamowanie migracji i adhezji komórek śródbłonka i tworzenia mikronaczyń, zwiększa wytwarzanie hemoglobiny płodowej przez hematopoetyczne komórki macierzyste CD34+ oraz hamuje wytwarzanie cytokin prozapalnych (np. TNF-α i IL-6) przez monocyty. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu oceniano w sześciu badaniach klinicznych fazy III z udziałem pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, w dwóch badaniach klinicznych fazy III z udziałem pacjentów z nawrotowym, opornym szpiczakiem mnogim, w jednym badaniu klinicznym fazy III i jednym badaniu klinicznym fazy II z udziałem pacjentów w zespołami mielodysplastycznymi, w jednym badaniu klinicznym fazy II z udziałem pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza oraz w jednym badaniu fazy III i jednym badaniu fazy IIIb z udziałem pacjentów z iNHL, zgodnie z poniższym opisem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Nowo rozpoznany szpiczak mnogi  Leczenie podtrzymujące lenalidomidem u pacjentów po ASCT Bezpieczeństwo i skuteczność lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym oceniano w dwóch wieloośrodkowych, randomizowanych badaniach fazy III, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby w dwóch grupach równoległych z kontrolą placebo: CALGB 100104 i IFM 2005-02. CALGB 100104 Do badania kwalifikowali się pacjenci w wieku od 18 do 70 lat z czynnym MM wymagającym leczenia i bez wcześniejszej progresji po początkowym leczeniu. W ciągu 90–100 dni po ASCT pacjenci byli randomizowani w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej lenalidomid w leczeniu podtrzymującym lub do grupy placebo. Dawka podtrzymująca wynosiła 10 mg raz na dobę w dniach 1–28 powtarzanych 28-dniowych cykli (i, w przypadku niewystąpienia toksyczności ograniczającej dawkę, była zwiększana do 15 mg raz na dobę po 3 miesiącach). Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności leczenia w badaniu był czas przeżycia bez progresji (ang. PFS – progression free survival) od randomizacji do daty odnotowania progresji lub zgonu, zależnie co wystąpiło najpierw. Badanie nie zostało zaprojektowane dla przeżywalności ogółem jako punktu końcowego. Zrandomizowano łącznie 460 pacjentów: 231 pacjentów do grupy otrzymującej lenalidomid i 229 pacjentów do grupy placebo. Obie grupy były wyrównane pod względem cech demograficznych i charakterystyki choroby. Zgodnie z zaleceniami komisji monitorującej dane, badanie zostało odślepione po przekroczeniu progu dla wcześniej zaplanowanej analizy okresowej PFS. Po odślepieniu pacjenci w grupie placebo mieli możliwość przejścia na leczenie lenalidomidem zanim nastąpiła progresja choroby. Wyniki PFS w momencie odślepienia po wcześniej zaplanowanej analizie okresowej oraz w oparciu o dane zebrane do 17 grudnia 2009 r.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    (okres obserwacji 15,5 miesiąca) wykazały 62-procentowe zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść lenalidomidu (HR = 0,38; 95% CI 0,27; 0,54; p <0,001). Mediana ogólnego PFS wynosiła 33,9 miesiąca (95% CI NE, NE) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 19,0 miesięcy (95% CI 16,2; 25,6) w grupie placebo. Korzyści w zakresie PFS obserwowano zarówno w podgrupie pacjentów, u których uzyskano odpowiedź całkowitą, jak i w podgrupie pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedzi całkowitej. Wyniki badania, dla danych, których zbieranie zakończono 1 lutego 2016, przedstawiono w Tabeli 7. Tabela 7. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Lenalidomid(N = 231)Placebo(N = 229)
    Określony przez badacza PFS
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P56,9 (41,5; 71,7)29,4 (20,7; 35,5)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,61 (0,48; 0,76); <0,001
    PFS2eP
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P80,2 (63,3;101,8)52,8 (41,3; 64,0)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,61 (0,48; 0,78); <0,001
    Przeżywalność ogółem
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)bP P P111,0 (101,8; NE)84,2 (71,0; 102,7)
    Wskaźnik 8-letniego przeżycia, % (SE)60,9 (3,78)44,6 (3,98)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,61 (0,46; 0,81); <0,001
    Okres obserwacji
    Medianaf (min., maks.), miesiące: wszyscy pacjenci,P Pktórzy przeżyli81,9 (0,0; 119,8)81,0 (4,1; 119,5)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; HR = wskaźnik ryzyka; maks. = maksimum; min. = minimum; NE = niemożliwe do określenia; OS = przeżywalność ogółem; PFS = przeżycie bez progresji. a P P Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. b P P 95% przedział ufności dla mediany. c P P W oparciu o model proporcjonalnego ryzyka Coxa, porównujący funkcję ryzyka związanego z daną grupą pacjentów. d e P P Wartość p jest ustalona w oparciu o niestratyfikowany test log-rank dla różnic krzywych Kaplana-Meiera dla poszczególnych grup pacjentów. P P Eksploracyjny punkt końcowy (PFS2). Lenalidomidu otrzymywanego przez uczestników z grupy placebo, którzy przeszli na leczenie lenalidomidem przed progresją choroby w momencie odślepienia badania, nie uznano za leczenie drugiego rzutu. f P P Mediana okresu obserwacji po ASCT dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli. Zakończenie zbierania danych: w dniu 17 grudnia 2009 r. i 1 lutego 2016 r.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    IFM 2005-02 Do badania kwalifikowali się pacjenci w wieku poniżej 65 lat w momencie rozpoznania, którzy przeszli ASCT i uzyskali jako minimum odpowiedź w postaci stabilnej choroby na etapie normalizacji parametrów hematologicznych. Po 2 cyklach lenalidomidu w leczeniu konsolidacyjnym (25 mg/dobę w dniach 1–21 cyklu 28-dniowego) pacjenci byli randomizowani w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej lenalidomid w leczeniu podtrzymującym lub do grupy placebo (od 10 mg raz na dobę w dniach 1–28 powtarzanych 28-dniowych cykli do 15 mg raz na dobę po 3 miesiącach w przypadku niewystąpienia toksyczności). Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym był PFS od randomizacji do daty odnotowania progresji lub zgonu, zależnie co wystąpiło najpierw. Badanie nie zostało zaprojektowane dla przeżywalności ogółem jako punktu końcowego. Zrandomizowano łącznie 614 pacjentów: 307 pacjentów do grupy otrzymującej lenalidomid i 307 pacjentów do grupy placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Zgodnie z zaleceniami komisji monitorującej dane, badanie zostało odślepione po przekroczeniu progu dla wcześniej zaplanowanej analizy okresowej PFS. Po odślepieniu pacjenci otrzymujący placebo nie przeszli na leczenie lenalidomidem przed progresją choroby. W ramach zapobiegawczego środka bezpieczeństwa przerwano leczenie pacjentów w grupie otrzymującej lenalidomid po zaobserwowaniu utraty równowagi SPM (patrz punkt 4.4). Wyniki PFS w momencie odślepienia po wstępnie zaplanowanej analizie okresowej oraz w oparciu o dane zebrane do 7 lipca 2010 r. (okres obserwacji 31,4 miesiąca) wykazały 48-procentowe zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść lenalidomidu (HR = 0,52; 95% CI 0,41; 0,66; p <0,001). Mediana ogólnego PFS wynosiła 40,1 miesiąca (95% CI 35,7; 42,4) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 22,8 miesiąca (95% CI 20,7; 27,4) w grupie placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Korzyści w zakresie PFS były mniejsze w podgrupie pacjentów, u których uzyskano odpowiedź całkowitą niż w podgrupie pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedzi całkowitej. Uaktualniona analiza PFS w oparciu o dane zebrane do 1 lutego 2016 r. (okres obserwacji 96,7 miesiąca) nadal wykazuje przewagę PFS: HR = 0,57 (95% CI 0,47; 0,68; p <0,001). Mediana ogólnego PFS wynosiła 44,4 miesiąca (39,6; 52,0) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 23,8 miesiąca (95% CI 21,2; 27,3) w grupie placebo. W przypadku PFS2 wskaźnik ryzyka wynosił 0,80 (95% CI 0,66; 0,8; p = 0,026) dla lenalidomidu w stosunku do placebo. Mediana ogólnego PFS2 wynosiła 69,9 miesiąca (95% CI 58,1; 80,0) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 58,4 miesiąca (95% CI 51,1; 65,0) w grupie placebo. Wskaźnik ryzyka zaobserwowany w przypadku OS wynosił 0,90 (95% CI 0,72; 1,13; p = 0,355) dla lenalidomidu w stosunku do placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mediana ogólnego czasu przeżycia wynosiła 105,9 miesiąca (95% CI 88,8; NE) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 88,1 miesiąca (95% CI 80,7; 108,4) w grupie placebo.  Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu komórek macierzystych W badaniu SWOG S0777 oceniano dodatkowe włączenie bortezomibu do podstawowego leczenia z zastosowaniem lenalidomidu i deksametazonu jako leczenia początkowego, po którym następowało ciągłe stosowanie schematu Rd do momentu progresji choroby u pacjentów z uprzednio nieleczonym szpiczakiem mnogim, którzy albo nie kwalifikują się do przeszczepu, albo kwalifikują się do przeszczepu, lecz nie planują się mu w najbliższym czasie poddać. P P Pacjenci w grupie przyjmującej schemat RVd (lenalidomid, bortezomib i deksametazon) otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę doustnie w dniach od 1. do 14., bortezomib w dawce 1,3 mg/m 2 dożylnie w dniach 1., 4., 8. i 11.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    oraz deksametazon w dawce 20 mg/dobę doustnie w dniach 1., 2., 4., 5., 8., 9., 11. i 12. powtarzanych 21-dniowych cykli, maksymalnie przez osiem 21-dniowych cykli (24 tygodnie). Pacjenci w grupie przyjmującej schemat Rd (lenalidomid i deksametazon) otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę doustnie w dniach od 1. do 21. oraz deksametazon w dawce 40 mg/dobę doustnie w dniach 1., 8., 15. i 22. powtarzanych 28-dniowych cykli, maksymalnie przez sześć 28-dniowych cykli (24 tygodnie). Pacjenci w obu grupach otrzymywali ciągłe leczenie z zastosowaniem schematu Rd: lenalidomid w dawce 25 mg/dobę doustnie w dniach od 1. do 21. oraz deksametazon w dawce 40 mg/dobę doustnie w dniach 1., 8., 15. i 22. powtarzanych 28-dniowych cykli. Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu był czas przeżycia bez progresji (PFS).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Łącznie 523 pacjentów zostało włączonych do badania, z 263 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy RVd oraz 260 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy Rd. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były zrównoważone pomiędzy grupami. Wyniki PFS w ocenie IRAC w momencie przeprowadzenia pierwotnej analizy oraz w oparciu o dane zebrane do 5 listopada 2015 r. (okres obserwacji 50,6 miesiąca) wykazały 24-procentowe zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść schematu RVd (HR = 0,76; 95% CI 0,61; 0,94; p <0,010). Mediana ogólnego PFS wynosiła 42,5 miesiąca (95% CI 34,0; 54,8) w grupie otrzymującej schemat RVd oraz 29,9 miesiąca (95% CI 25,6; 38,2) w grupie placebo. Korzyść obserwowano niezależnie od tego, czy dany pacjent kwalifikował się do przeszczepu komórek macierzystych. Wyniki tego badania, w oparciu o dane zebrane do 1 grudnia 2016 r.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    i przy medianie czasu obserwacji dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli, wynoszącej 69,0 miesiąca przedstawia tabela 8. Większą korzyść ze stosowania schematu RVd obserwowano niezależnie od tego, czy dany pacjent kwalifikował się do przeszczepu komórek macierzystych. Tabela 8. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Leczenie początkowe
    RVd(3-tygodniowe cykle 8)(N = 263)Rd(4-tygodniowe cykle 6)(N = 260)
    PFS w ocenie IRAC (miesiące)
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P41,7 (33,1; 51,5)29,7 (24,2; 37,8)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,76 (0,62; 0,94); 0,010
    OS (miesiące)
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)bP P P89,1 (76,1; NE)67,2 (58,4; 90,8)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,72 (0,56; 0,94); 0,013
    Odpowiedź na leczenie – n (%)
    Odpowiedź ogółem: odpowiedź całkowita, bardzo dobra odpowiedź częściowa lubodpowiedź częściowa199 (75,7)170 (65,4)
    Co najmniej bardzo dobra odpowiedź częściowa153 (58,2)83 (31,9)
    Okres obserwacji (miesiące)
    Medianae (min., maks.): wszyscy pacjenciP P61,6 (0,2; 99,4)59,4 (0,4; 99,1)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; HR = wskaźnik ryzyka; maks. = maksimum; min. = minimum; NE = niemożliwe do określenia; OS = przeżywalność ogółem; PFS = przeżycie bez progresji. P a P Mediana w oparciu o estymację Kaplana-Meiera. P b P Dwustronny 95% CI dla mediany czasu. P c P W oparciu o niestratyfikowany model proporcjonalnego ryzyka Coxa porównujący funkcje ryzyka związane z grupami leczenia (RVd:Rd). P d P Wartość p w oparciu o niestratyfikowany test log-rank. e P P Medianę czasu obserwacji liczono od daty randomizacji. Data zakończenia zbierania danych: 1 grudnia 2016 r. Zaktualizowane wyniki dotyczące OS, oparte na danych zebranych do 1 maja 2018 r. (mediana czasu obserwacji 84,2 miesiąca wśród pacjentów, którzy przeżyli) w dalszym ciągu wykazuje przewagę w zakresie OS na korzyść schematu RVd: HR = 0,73 (95% CI 0,57; 0,94; p = 0,014). Po 7 latach odsetek pacjentów, którzy przeżyli, wynosił 54,7% w grupie otrzymującej schemat RVd i 44,7% w grupie otrzymującej schemat Rd.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
     Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu komórek macierzystych Bezpieczeństwo i skuteczność lenalidomidu oceniono w wieloośrodkowym, randomizowanym, otwartym badaniu klinicznym z udziałem 3 grup pacjentów (MM-020) w wieku 65 lat lub więcej lub w przypadku pacjentów w wieku poniżej 65 lat, niekwalifikujących się do przeszczepu komórek macierzystych ze względu na brak zgody na przeszczep komórek macierzystych lub brak możliwości przeszczepu w związku z kosztami lub z jakiegokolwiek innego powodu. W badaniu (MM-020) porównano leczenie lenalidomidem i deksametazonem (Rd) podawane przez 2 różne okresy (tj. do progresji choroby [grupa Rd] lub przez osiemnaście 28-dniowych cykli [72 tygodnie, grupa Rd18]) do leczenia melfalanem, prednizonem i talidomidem (MPT) przez okres nie dłuższy niż dwanaście 42-dniowych cykli (72 tygodnie). Pacjenci zostali przydzieleni przez randomizację (1:1:1) do jednej z trzech grup.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjentów poddano stratyfikacji ze względu na wiek (≤75 vs >75 lat), stopień zaawansowania choroby (szpiczak stopnia I i II vs szpiczak stopnia III, zgodnie z międzynarodowym systemem stopniowania) oraz kraj. Zgodnie z protokołem, pacjenci w grupach Rd i Rd18 przyjmowali lenalidomid w dawce 25 mg raz na dobę w dniach 1 do 21 28-dniowych cykli. Deksametazon w dawce 40 mg był podawany raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu. Początkową dawkę i schemat dawkowania dla grup Rd oraz Rd18 dostosowano do wieku oraz wydolności nerek (patrz punkt 4.2). Pacjenci w wieku >75 lat otrzymywali deksametazon w dawce 20 mg raz na dobę w dniach 1, 8, 15 oraz 22 każdego 28-dniowego cyklu. Wszyscy pacjenci w czasie badania otrzymali profilaktycznie leki przeciwzakrzepowe (heparyna małocząsteczkowa, warfaryna, heparyna, aspiryna w małych dawkach). Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu był czas przeżycia bez progresji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Łącznie 1623 pacjentów zostało włączonych do badania, z 535 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy Rd, 541 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy Rd18 oraz 547 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy MPT. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były zrównoważone we wszystkich trzech grupach. Ogólnie, pacjenci włączeni do badania mieli zaawansowaną chorobę: wśród pacjentów 41% miało szpiczak mnogi stopnia III, 9% miało ciężką niewydolność nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min). Mediana wieku wynosiła 73 lata we wszystkich trzech grupach. Wyniki czasu przeżycia bez progresji (ang . PFS – progression free survival ), czasu przeżycia bez drugiej progresji (PFS2) oraz przeżywalności ogółem (ang. OS – overall survival ) uzyskane na podstawie uaktualnionej analizy badania w oparciu o dane zebrane do 3 marca 2014 r., przy medianie czasu obserwacji w dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli, wynoszącej 45,5 miesiąca, przedstawia Tabela 9.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Tabela 9. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Rd(N = 535)Rd18(N = 541)MPT (N = 547)
    Określony przez badacza PFS (miesiące)
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P26,0 (20,7;29,7)21,0 (19,7;22,4)21,9 (19,8; 23,9)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P
    Rd vs MPT0,69 (0,59; 0,80); <0,001
    Rd vs Rd180,71 (0,61; 0,83); <0,001
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Rd(N = 535)Rd18(N = 541)MPT (N = 547)
    Rd18 vs MPT0,99 (0,86; 1,14); 0,866
    PFS2e (miesiące)P P
    Medianaa PFS2, miesiące (95% CI)bP P P42,9 (38,1;47,4)40,0 (36,2;44,2)35,0 (30,4;37,8)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P
    Rd vs MPT0,74 (0,63; 0,86); <0,001
    Rd vs Rd180,92 (0,78; 1,08); 0,316
    Rd18 vs MPT0,80 (0,69; 0,93); 0,004
    Przeżywalność ogółem (miesiące)
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)bP P P58,9 (56,0; NE)56,7 (50,1; NE)48,5 (44,2;52,0)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P
    Rd vs MPT0,75 (0,62; 0,90); 0,002
    Rd vs Rd180,91 (0,75; 1,09); 0,305
    Rd18 vs MPT0,83 (0,69; 0,99); 0,034
    Okres obserwacji (miesiące)
    Medianaf (min, maks): wszyscyP Ppacjenci40,8 (0,0; 65,9)40,1 (0,4; 65,7)38,7 (0,0; 64,2)
    Współczynnik odpowiedzi dla szpiczakag n (%)P P
    Odpowiedź całkowita81 (15,1)77 (14,2)51 (9,3)
    Bardzo dobra odpowiedź częściowa152 (28,4)154 (28,5)103 (18,8)
    Odpowiedź częściowa169 (31,6)166 (30,7)187 (34,2)
    Odpowiedź ogółem: odpowiedź całkowita, bardzo dobra odpowiedźczęściowa lub odpowiedź częściowa402 (75,1)397 (73,4)341 (62,3)
    Czas utrzymywania się odpowiedzi (miesiące)hP
    Medianaa (95% CI)bP P P35,0 (27,9;43,4)22,1 (20,3;24,0)22,3 (20,2;24,9)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    a AMT = leczenie przeciwszpiczakowe; CI = przedział ufności; d = deksametazon w małej dawce; M = melfalan; maks = wartość maksymalna; min = wartość minimalna; NE = niemożliwa do określenia; P = prednizon; R = lenalidomid; Rd = Rd podawane do udokumentowanej progresji choroby; Rd18 = Rd podawane przez ≤ 18 cykli leczenia; SE = błąd standardowy; T = talidomid; vs = versus. P P Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. b P P 95% przedział ufności dla mediany. c P P W oparciu o model proporcjonalnego ryzyka Coxa, porównujący funkcję ryzyka związanego z daną grupą pacjentów. d P P Wartość p jest ustalona w oparciu od niestratyfikowany test log-rank dla różnic krzywych Kaplana-Meiera dla poszczególnych grup pacjentów. e P P Eksploracyjny punkt końcowy (PFS2). f P P Mediana jest zmienną jednoparametrową nie uwzględniającą cenzorowania. g h P P Najlepsza ocena rozstrzygającej odpowiedzi w czasie fazy leczenia w badaniu (dla każdej zdefiniowanej kategorii).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Data zakończenia zbierania danych = 24 maja 2013 r. P P Zakończenie zbierania danych w dniu 24 maja 2013 r.  Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, z kontynuacją w postaci leczenia podtrzymującego u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Bezpieczeństwo i skuteczność lenalidomidu zostało ocenione w wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu klinicznym fazy III (MM-015), z udziałem pacjentów w wieku 65 lat lub więcej, ze stężeniem kreatyniny w surowicy < 2,5 mg/dl. W badaniu porównano leczenie lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem (MPR) z kontynuacją w postaci leczenia podtrzymującego lenalidomidem lub bez tej kontynuacji, do progresji choroby, z leczeniem melfalanem i prednizonem przez nie więcej niż 9 cykli. Pacjenci zostali przydzieleni przez randomizację (1:1:1) do jednej z trzech grup.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjenci zostali poddani stratyfikacji ze względu na wiek (≤75 vs >75 lat) oraz stopień zaawansowania choroby (szpiczak stopnia I i II vs szpiczak stopnia III, zgodnie z międzynarodowym systemem stopniowania). Badanie to dotyczyło oceny leczenia skojarzonego MPR (melfalan 0,18 mg/kg doustnie w dniach 1. do 4. 28-dniowego cyklu; prednizon 2 mg/kg doustnie w dniach 1. do 4. powtarzanych 28- dniowych cykli; oraz lenalidomid 10 mg/dobę doustnie w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli) w leczeniu indukującym, do 9 cykli. Pacjenci, którzy ukończyli 9 cykli leczenia, lub którzy nie mogli ukończyć 9 cykli leczenia w związku z nietolerancją, przechodzili na leczenie podtrzymujące lenalidomidem, rozpoczynaną w dawce 10 mg doustnie w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli, do progresji choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu był czas przeżycia bez progresji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Łącznie 459 pacjentów zostało włączonych do badania, z czego 152 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy MPR+R, 153 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy MPR+p, a 154 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy MPp+p. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były zrównoważone we wszystkich trzech grupach; co istotne, około 50% pacjentów włączonych do badania w każdej z grup miało szpiczaka mnogiego stopnia III oraz klirens kreatyniny < 60 ml/min. Mediana wieku wynosiła 71 lat w grupach MPR+R oraz MPR+p oraz 72 lata w grupie MPp+p. Wyniki analizy PFS, PFS2 i OS przy odcięciu w kwietniu 2013, przy medianie czasu obserwacji dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli, 62,4 miesiąca, przedstawia Tabela 10. Tabela 10. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    MPR+R (N = 152)MPR+p (N = 153)MPp+p (N = 154)
    Określony przez badacza FPS (miesiące)
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)P P27,4(21,3; 35,0)14,3(13,2; 15,7)13,1(12,0; 14,8)
    HR [95% CI]; wartość p
    MPR+R vs MPp+p0,37 (0,27; 0,50); <0,001
    MPR+R vs MPR+p0,47 (0,35; 0,65); <0,001
    MPR+p vs MPp +p0,78 (0,60; 1,01); 0,059
    PFS2 (miesiące) ¤P
    Medianaa PFS2, miesiące (95% CI)P P39,7 (29,2; 48,4)27,8 (23,1; 33,1)28,8 (24,3; 33,8)
    HR [95% CI]; wartość p
    MPR+R vs MPp+p0,70 (0,54; 0,92); 0,009
    MPR+R vs MPR+p0,77 (0,59; 1,02); 0,065
    MPR+p vs MPp +p0,92 (0,71; 1,19); 0,051
    OS (miesiące)
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)P P55,9 (49,1; 67,5)51,9 (43,1; 60,6)53,9 (47,3; 64,2)
    HR [95% CI]; wartość p
    MPR + R vs MPp+p0,95 (0,70; 1,29); 0,736
    MPR+R vs MPR+p0,88 (0,65; 1,20); 0,43
    MPR+p vs MPp+p1,07 (0,79; 1,45); 0,67
    Okres obserwacji (miesiące)
    Mediana (min, maks): wszyscy pacjenci48,4 (0,8; 73,8)46,3 (0,5; 71,9)50,4 (0,5; 73,3)
    Określona przez badacza odpowiedź dla szpiczaka n (%)
    Odpowiedź całkowita30 (19,7)17 (11,1)9 (5,8)
    Odpowiedź częściowa90 (59,2)99 (64,7)75 (48,7)
    Choroba stabilna24 (15,8)31 (20,3)63 (40,9)
    Odpowiedź niemożliwa do oceny8 (5,3)4 (2,6)7 (4,5)
    Określony przez badacza czas utrzymywania się odpowiedzi (odpowiedź całkowita + częściowa) (miesiące)
    Medianaa (95% CI)P P26,5 (19,4; 35,8)12,4 (11,2; 13,9)12,0 (9,4; 14,5)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; M = melfalan; OS – przeżywalność ogółem; p = placebo; P = prednizon; R = lenalidomid ª Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. ¤ P P PFS2 (eksploracyjny punkt końcowy) został określony dla wszystkich pacjentów (populacja ITT), jako czas od randomizacji do rozpoczęcia leczenia trzeciego rzutu przeciw szpiczakowi, lub do śmierci wszystkich randomizowanych pacjentów. Wspierające badania dotyczące nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego Otwarte, randomizowane, wieloośrodkowe badanie fazy III (ECOG E4A03) zostało przeprowadzone z udziałem 445 pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim; 222 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/małe dawki deksametazonu, natomiast 223 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/zwykle stosowane dawki deksametazonu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjenci przydzieleni przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/zwykle stosowane dawki deksametazonu otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę, w dniach 1. do 21. co 28 dni, oraz deksametazon w dawce 40 mg/dobę w dniach 1. do 4., 9. do 12. oraz 17. do 20. co 28 dni w czasie pierwszych czterech cykli. Pacjenci przydzieleni przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/małe dawki deksametazonu otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę, w dniach 1. do 21. co 28 dni, oraz deksametazon w małej dawce 40 mg/dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. co 28 dni. W grupie lenalidomid/małe dawki deksametazonu, u 20 pacjentów (9,1%) przynajmniej raz doszło do przerwania podawania dawki w porównaniu do 65 pacjentów (29,3%) w grupie lenalidomid/zwykle stosowane dawki deksametazonu. W analizie post hoc obserwowano niższą śmiertelność w grupie otrzymującej lenalidomid/małe dawki deksametazonu na poziomie 6,8% (15/220), w porównaniu do grupy otrzymującej lenalidomid/normalne dawki deksametazonu 19,3% (43/223), wśród pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mediana czasu obserwacji wynosiła 72,3 tygodnia. Jednakże przy dłuższej obserwacji, różnica w przeżywalności ogółem na korzyść małych dawek deksametazonu ma tendencję do zmniejszania się. Szpiczak mnogi u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu zostały ocenione w dwóch wieloośrodkowych, randomizowanych, kontrolowanych badaniach klinicznych fazy III z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanych placebo, prowadzonych w grupach równoległych (badanie MM-009 i MM-010) z zastosowaniem leczenia lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem w porównaniu do samego deksametazonu u leczonych uprzednio pacjentów ze szpiczakiem mnogim. W grupie 353 pacjentów w badaniach MM-009 i MM-010 przyjmujących lenalidomid z deksametazonem, 45,6% było w wieku 65 lub więcej lat. W grupie 704 pacjentów ocenianych w badaniach MM-009 i MM-010, 44,6% było w wieku 65 lub więcej lat.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W obu badaniach pacjenci w grupie przyjmującej lenalidomid z deksametazonem (len/dex) zażywali 25 mg lenalidomidu doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. i identyczną kapsułkę placebo raz na dobę w dniach 22 do 28 każdego 28-dniowego cyklu. Pacjenci w grupie przyjmującej placebo i deksametazon (placebo/dex) zażywali 1 kapsułkę placebo w dniach od 1. do 28. każdego 28-dniowego cyklu. Pacjenci w obu grupach leczenia zażywali 40 mg deksametazonu doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4., 9. do 12. i 17. do 20. każdego 28-dniowego cyklu w trakcie pierwszych 4 cykli leczenia. Po pierwszych 4 cyklach leczenia dawka deksametazonu została zmniejszona do 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4. każdego 28-dniowego cyklu. W obu badaniach leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby. W obu badaniach dozwolone było dostosowanie dawki na podstawie wyników badań klinicznych i laboratoryjnych. Pierwszorzędowym punktem końcowym w obu badaniach był czas do progresji choroby (ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    TTP – time to progression ). Łącznie w badaniu MM-009 ocenie poddano 353 pacjentów; 177 w grupie len/dex i 176 w grupie placebo/dex, natomiast w badaniu MM-010 łącznie oceniano 351 pacjentów; 176 w grupie len/dex i 175 w grupie placebo/dex. W obu badaniach wyjściowa charakterystyka demograficzna i chorobowa były podobne w grupach len/dex i placebo/dex. Średni wiek obu populacji pacjentów wynosił 63 lata, stosunek kobiet do mężczyzn był podobny. Stan czynnościowy według skali ECOG ( Eastern Cooperative Oncology Group ) był porównywalny pomiędzy grupami, podobnie jak liczba i rodzaj uprzednio stosowanych schematów leczenia. Zaplanowane z góry analizy pośrednie w obu badaniach wykazały istotną statystycznie przewagę skojarzenia len/dex (p < 0,00001) nad samym deksametazonem w zakresie głównego punktu końcowego, TTP (mediana czasu trwania obserwacji – 98,0 tygodni). W obu badaniach istotnie większa była również częstość odpowiedzi całkowitej (ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CR – complete response ) i odpowiedzi ogółem w grupie len/dex w porównaniu do grupy placebo/dex. Wyniki tych analiz doprowadziły do odślepienia badań, aby umożliwić pacjentom w grupie placebo/dex otrzymywanie skojarzenia len/dex. Przeprowadzono przedłużoną analizę kontrolną dotyczącą skuteczności, przy medianie czasu obserwacji wynoszącej 130,7 tygodnia. W tabeli 11 podsumowano wyniki analiz kontrolnych dotyczących skuteczności – zbiorczo badania MM-009 i MM-010. W tej zbiorczej przedłużonej analizie kontrolnej, mediana TTP wyniosła 60,1 tygodnia (95% CI: 43,3; 73,1) u pacjentów leczonych len/dex (N = 353) w porównaniu do 20,1 tygodnia (95% CI: 17,7; 20,3) u pacjentów otrzymujących placebo/dex (N = 351). Mediana czasu przeżycia bez progresji wyniosła 48,1 tygodnia (95% CI: 36,4; 62,1) u pacjentów leczonych len/dex w porównaniu do 20,0 tygodni (95% CI: 16,1; 20,1) u pacjentów otrzymujących placebo/dex.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Średni czas trwania leczenia wynosił 44,0 tygodnie (min.: 0,1, maks.: 254,9) dla len/dex i 23,1 tygodnia (min.: 0,3, maks.: 238,1) dla placebo/dex. W obu badaniach istotnie większa pozostaje również częstość odpowiedzi całkowitej (CR), odpowiedzi częściowej (ang. PR – partial response ) i odpowiedzi ogółem (CR+PR) w ramieniu len/dex w porównaniu do ramienia placebo/dex. Mediana przeżywalności ogółem w przedłużonej analizie kontrolnej zbiorczej obu badań wynosi 164,3 (95% CI: 145,1; 192,6) tygodnia dla pacjentów leczonych len/dex w porównaniu do 136,4 tygodnia (95% CI: 113,1; 161,7) u pacjentów otrzymujących placebo/dex. Pomimo że 170 z 351 pacjentów randomizowanych do grupy placebo/dex otrzymywało lenalidomid po wystąpieniu progresji lub po odślepieniu badań, zbiorcza analiza przeżywalności ogółem wykazała istotnie statystycznie większą przeżywalność w grupie len/dex w porównaniu do grupy placebo/dex (HR = 0,833; 95% CI = [0,687; 1,009], p = 0,045). Tabela 11.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Podsumowanie wyników przedłużonych analiz kontrolnych dotyczących skuteczności do chwili zakończenia zbierania danych (ang. cut-off date) — zbiorczo badania MM-009 i MM-010 (zakończenie zbierania danych odpowiednio 23 lipca 2008 r. i 2 marca 2008 r.)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Punkt końcowylen/dex (N = 353)placebo/dex (N = 351)
    Czas do zdarzeniaHR [95% CI], wartość paP
    Czas do progresji60,1 [44,3;20,1 [17,7;0,350 [0,287; 0,426],
    Mediana [95% CI], tygodnie73,1]20,3]p < 0,001
    Czas przeżycia bez progresjiMediana [95% CI], tygodnie48,1[36,4; 62,1]20,0[16,1; 20,1]0,393 [0,326; 0,473]p < 0,001
    Przeżywalność ogółem164,3 [145,1;136,4 [113,1;0,833 [0,687; 1,009]
    Mediana [95% CI], tygodnie192,6]161,7]p = 0,045
    Wskaźnik przeżycia
    1-rocznego ogółem82%75%
    Współczynnik odpowiedziIloraz szans [95% CI], wartość pbP
    Odpowiedź ogółem [n, %]212 (60,1)75 (21,4)5,53 [3,97; 7,71], p < 0,001
    Odpowiedź całkowita [n, %]58 (16,4)11 (3,1)6,08 [3,13; 11,80], p < 0,001
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    a P P Dwustronny test log-rank porównujący krzywe przeżycia pomiędzy leczonymi grupami. b P P Dwustronny test chi-kwadrat z korektą na ciągłość. Zespoły mielodysplastyczne Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lenalidomidu oceniono u pacjentów z anemią zależną od przetoczeń, której występowanie jest powiązane z zespołami mielodysplastycznymi o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, z delecją 5q wraz z innymi nieprawidłowościami cytogenetycznymi lub bez nich, w dwóch głównych badaniach: wieloośrodkowym, randomizowanym, trójramiennym badaniu fazy III z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo, porównującym dwie dawki lenalidomidu podawanego doustnie (10 mg i 5 mg) z placebo (MDS-004), oraz wieloośrodkowym, jednoramiennym, otwartym badaniu fazy II dotyczącym lenalidomidu (10 mg) (MDS-003). Przedstawione poniżej wyniki dotyczą zgodnej z zamiarem leczenia (ang. ITT – intent-to-treat ) populacji pacjentów, którzy uczestniczyli w badaniach MDS-003 oraz MDS-004.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Grupa pacjentów z izolowaną delecją 5q została również przedstawiona osobno. W badaniu MDS-004, w którym 205 pacjentów równo podzielonych za pomocą randomizacji na grupy przyjmujące lenalidomid w dawce 10 mg lub 5 mg lub placebo, pierwszorzędowa analiza skuteczności opierała się na porównaniu odsetka przypadków niezależnych od przetoczeń w grupie przyjmującej lenalidomid w dawce 10 mg i 5 mg, w porównaniu do grupy przyjmującej placebo (faza podwójnie zaślepiona od 16 do 52 tygodni oraz otwarta do 156 tygodni). U pacjentów, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 16 tygodni od rozpoczęcia leczenia, leczenie zostało przerwane. Pacjenci, u których wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych mogli kontynuować leczenie do momentu nawrotu objawów ze strony komórek erytroidalnych, nawrotu choroby lub wystąpienia toksyczności na nieakceptowalnym poziomie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    U pacjentów, którzy początkowo otrzymywali placebo lub lenalidomid w dawce 5 mg, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 16 tygodni od rozpoczęcia leczenia, możliwa była zmiana leczenia z placebo na lenalidomid w dawce 5 mg lub kontynuacja leczenia lenalidomidem w wyższych dawkach (z 5 mg na 10 mg). W badaniu MDS-003, w którym 148 pacjentów otrzymywało lenalidomid w dawce 10 mg, pierwszorzędowa analiza skuteczności opierała się na ocenie skuteczności leczenia lenalidomidem w zakresie poprawy funkcjonowania układu hematopoetycznego u pacjentów z zespołem mielodysplastycznym o niskim lub pośrednim-1 ryzyku. Tabela 12. Podsumowanie wyników dotyczących skuteczności – badania MDS-004 (faza podwójnie zaślepiona) oraz MDS-003, populacja ITT
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Punkt końcowyMDS-004 N = 205MDS-003 N = 148
    10 mg†PN = 695 mg††PN = 69Placebo* N = 6710 mgN = 148
    Niezależność od przetoczeń(≥ 182 dni) #P38 (55,1%)24 (34,8%)4 (6,0%)86 (58,1%)
    Niezależność od przetoczeń (≥ 56 dni) #P42 (60,9%)33 (47,8%)5 (7,5%)97 (65,5%)
    Mediana czasu do niezależności odprzetoczeń (tygodnie)4,64,10,34,1
    Mediana trwania niezależności od przetoczeń (tygodnie)NR∞PNRNR114,4
    Mediana zwiększenia się stężenia Hgb, g/dl6,45,32,65,6
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    † Pacjenci leczeni lenalidomidem w dawce 10 mg przez 21 dni 28-dniowych cykli. †† Pacjenci leczeni lenalidomidem w dawce 5 mg przez 28 dni 28-dniowych cykli. * Większość pacjentów przyjmujących placebo przerwała leczenie w podwójnie zaślepionej fazie badania z powodu braku skuteczności leczenia po 16 tygodniach, przed wejściem do fazy otwartej. # P P Związane ze zwiększeniem się stężenia Hgb ≥ 1 g/dl. ∞ Nie osiągnięto (tj. mediana nie została osiągnięta). W badaniu MDS-004, znacząco większy odsetek pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi osiągnął pierwszorzędowy punkt końcowy niezależności od przetoczeń (>182 dni) przy podawaniu lenalidomidu w dawce 10 mg, w porównaniu do pacjentów przyjmujących placebo (55,1% vs. 6,0%). Spośród 47 pacjentów z nieprawidłowością genetyczną w postaci izolowanej delecji 5q, którzy byli leczeni lenalidomidem w dawce 10 mg, 27 pacjentów (57,4%) uzyskało niezależność od przetoczeń w zakresie liczby czerwonych krwinek.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mediana czasu do niezależności od przetoczeń w grupie przyjmującej lenalidomid w dawce 10 mg wynosiła 4,6 tygodnia. Mediana trwania niezależności od przetoczeń nie została osiągnięta w żadnej z leczonych grup, ale powinna być większa niż 2 lata w przypadku pacjentów leczonych lenalidomidem. Mediana zwiększenia się stężenia hemoglobiny (Hgb) od punktu początkowego w grupie leczonej lenalidomidem w dawce 10 mg wynosiła 6,4 g/dl. Do dodatkowych punktów końcowych w badaniu zaliczano odpowiedź cytogenetyczną (w grupie przyjmującej produkt w dawce 10 mg obserwowano znaczną lub niewielką odpowiedź cytogenetyczną odpowiednio u 30,0% i 24,0% pacjentów), ocenę zależnej od zdrowia jakości życia oraz progresję do ostrej białaczki szpikowej. Wyniki odpowiedzi cytogenetycznej i oceny zależnej od zdrowia jakości życia były spójne z wynikami uzyskanymi w analizie pierwszorzędowego punktu końcowego i wykazywały wyższość leczenia lenalidomidem od podawania placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W badaniu MDS-003 duży odsetek pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi przyjmujących lenalidomid w dawce 10 mg (58,1%) osiągnął niezależność od przetoczeń (>182 dni). Mediana czasu do niezależności od przetoczeń wyniosła 4,1 tygodnia. Mediana czasu trwania niezależności od przetoczeń wyniosła 114,4 tygodni. Mediana zwiększenia się stężenia hemoglobiny wynosiła 5,6 g/dl. Znaczna lub niewielka odpowiedź cytogenetyczna była obserwowana odpowiednio u 40,9% i 30,7% pacjentów. Duża część pacjentów włączonych do badania MDS-003 (72,9%) oraz MDS-004 (52,7%) otrzymała wcześniej leki stymulujące erytropoezę. Chłoniak z komórek płaszcza Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lenalidomidu oceniano u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza w wieloośrodkowym, randomizowanym, otwartym badaniu fazy II, w porównaniu do monoterapii lekiem z wyboru badacza, u pacjentów z opornością na ostatnio stosowane leczenie, lub u których doszło do wznowy od jednego do trzech razy (badanie MCL-002).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Do badania włączono pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z histologicznie potwierdzonym chłoniakiem z komórek płaszcza, u których rozmiar guza można było zmierzyć za pomocą tomografii komputerowej. Pacjenci musieli być poddani wcześniej leczeniu z zastosowaniem co najmniej jednego schematu chemioterapii. Ponadto, pacjenci w chwili włączenia do badania nie mogli kwalifikować się do intensywnej chemioterapii i (lub) przeszczepu. Pacjentów randomizowano w stosunku 2:1, odpowiednio do grupy otrzymującej lenalidomid i do grupy kontrolnej. Leczenie z wyboru badacza dobierane było przed randomizacją i obejmowało stosowanie w monoterapii: chlorambucylu, cytarabiny, rytuksymabu, fludarabiny lub gemcytabiny. Lenalidomid podawano doustnie w dawce 25 mg raz na dobę, przez pierwszych 21 dni (D1 do D21) każdego powtarzanego 28-dniowego cyklu, aż do uzyskania poprawy lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjenci z umiarkowaną niewydolnością nerek mieli otrzymywać mniejszą dawkę inicjującą lenalidomidu 10 mg raz na dobę, w identycznym schemacie. Profil demograficzny w chwili rozpoczęcia badania był porównywalny pomiędzy grupą otrzymującą lenalidomid i grupą kontrolną. W obydwu populacjach mediana wieku pacjentów wynosiła 68,5 lat z porównywalnym odsetkiem kobiet i mężczyzn. Stopień sprawności w skali ECOG był porównywalny dla obydwóch grup, podobnie jak ilość zastosowanych dotychczas schematów leczenia. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania MCL-002 w ocenie skuteczności był czas przeżycia bez progresji (ang. PFS – progression-free survival ). Wyniki dotyczące skuteczności w populacji ITT oceniane były przez niezależny komitet oceniający (ang. IRC – Independent Review Committee ) i zostały przedstawione poniżej w Tabeli 13. Tabela 13. Podsumowanie wyników dotyczących skuteczności – badanie MCL-002, populacja ITT
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    LenalidomidGrupa kontrolna
    N = 170N = 84
    PFSPFS, medianaa [95% CI]b (tygodnie)P P P PeSekwencyjny wskaźnik ryzyka [95% CI]PeSekwencyjny test log-rank, wartość pP37,6 [24,0; 52,6]22,7 [15,9; 30,1]
    0,61 [0,44; 0,84]0,004
    Odpowiedź na leczeniea, n (%)P POdpowiedź całkowita (CR)8 (4,7)0 (0,0)
    Odpowiedź częściowa (PR) Choroba stabilna (SD)bPProgresja choroby (PD) Nie oceniono/brak danych60 (35,3)50 (29,4)34 (20,0)18 (10,6)9 (10,7)44 (52,4)26 (31,0)5 (6,0)
    Odsetek odpowiedzi ogółem (CR, CRu, PR),n (%) [95% CI]cPewartość pP68 (40,0) [32,58; 47,78]9 (10,7)d [5,02; 19,37]P P
    < 0,001
    Odsetek odpowiedzi całkowitych (CR, CRu), n (%) [95% CI]cPewartość pP8 (4,7) [2,05; 9,06]0 (0,0) [95,70; 100,00]
    0,043
    Czas utrzymania się odpowiedzi, medianaaPP[95% CI] (tygodnie)69,6 [41,1; 86,7]45,1 [36,3; 80,9]
    Przeżywalność ogółemHR [95% CI]cPTest log-rank, wartość p0,89 [0,62; 1,28]0,520
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; CCR = wskaźnik odpowiedzi pełnych; CR = odpowiedź pełna; CRu = odpowiedź pełna niepotwierdzona; DMC = Data Monitoring Committee ; ITT = intent-to-treat; MIPI = wskaźnik prognostyczny dla chłoniaka z komórek płaszcza; NA = nie dotyczy; PFS = czas przeżycia bez progresji; SCT = przeszczep komórek macierzystych; SE = błąd standardowy. a P P Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. b P P Zakres obliczony jako 95% przedział ufności dla mediany czasu przeżycia. c P P Wartość średnia i mediana to zmienne jednoparametrowe nieuwzględniające cenzorowania. d P P Do zmiennych stratyfikacji należały: czas od rozpoznania do podania pierwszej dawki (< 3 lata oraz ≥ 3 lata), czas od ostatniego leczenia ogólnoustrojowego przeciwchłoniakowego do podania pierwszej dawki (< 6 miesięcy oraz ≥ 6 miesięcy), wcześniejszy SCT (tak lub nie), oraz wskaźnik MIPI na początku badania (niskie, przeciętne, i wysokie ryzyko).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    e P P Test sekwencyjny w oparciu o średnią ważoną parametrów statystycznych testu log-rank, z zastosowaniem niestratyfikowanego testu log-rank dla przykładowego wzrostu i niestratyfikowanego testu log-rank pierwotnej analizy. Wagi zostały określone na podstawie zaobserwowanych zdarzeń w czasie, gdy odbywało się trzecie spotkanie DMC, oraz na podstawie różnicy pomiędzy zaobserwowanymi a spodziewanymi zdarzeniami w czasie przeprowadzania pierwotnej analizy. Podano związany z tym sekwencyjny wskaźnik ryzyka oraz odpowiadający 95% CI. W badaniu MCL-002, w populacji ITT wystąpił znaczący, ogólny wzrost liczby zgonów w ciągu 20 tygodni w grupie otrzymującej lenalidomid – 22/170 (13%) w porównaniu do 6/84 (7%) w grupie kontrolnej. Wśród pacjentów z dużym rozmiarem guza wartości te wynosiły odpowiednio 16/81 (20%) i 2/28 (7%) (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Chłoniak grudkowy AUGMENT – CC-5013-NHL-007 Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem w porównaniu z rytuksymabem w skojarzeniu z placebo oceniano u pacjentów z nawrotowym/opornym na leczenie iNHL, w tym FL w wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu fazy III z grupą kontrolną, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby (CC-5013-NHL-007 [AUGMENT]). Ogółem 358 pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzonym histologicznie MZL bądź FL stopnia 1, 2 lub 3a (z fenotypem CD20+ potwierdzonym za pomocą cytometrii przepływowej lub badania histochemicznego) według oceny badacza lub miejscowego histopatologa, poddano randomizacji w stosunku 1:1. Pacjenci otrzymali uprzednio co najmniej jedną ogólnoustrojową chemioterapię, immunoterapię lub chemoimmunoterapię. Lenalidomid podawano doustnie w dawce 20 mg raz na dobę przez pierwszych 21 dni powtarzanych 28-dniowych cykli, przez 12 cykli lub do wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Dawka P P rytuksymabu wynosiła 375 mg/m 2 co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu od cyklu 2. do 5. Wszystkie obliczenia dawek rytuksymabu opierały się na powierzchni ciała pacjenta (ang. BSA – body surface area ) i wykorzystywano w nich rzeczywistą masę ciała pacjenta. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były podobne w obu grupach leczenia. Celem pierwszorzędowym badania było porównanie skuteczności lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem oraz rytuksymabu w skojarzeniu z placebo u pacjentów z nawrotowym/opornym na leczenie FL stopnia 1, 2 lub 3a bądź MZL. Skuteczność ustalano na podstawie PFS jako pierwszorzędowym punkcie końcowym. Ocen dokonywał niezależny komitet oceny (ang. IRC – independent review committee ) z zastosowaniem kryteriów Międzynarodowej Grupy Roboczej (ang. IWG – International Working Group ) z 2007 r., lecz bez oceny wyników pozytonowej tomografii emisyjnej (ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    PET – positron emission tomography ). Celami drugorzędowymi badania były porównanie bezpieczeństwa stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem oraz rytuksymabu w skojarzeniu z placebo. Do dodatkowych celów drugorzędowych należały porównanie skuteczności rytuksymabu w skojarzeniu z lenalidomidem oraz rytuksymabu w skojarzeniu z placebo z zastosowaniem następujących dodatkowych parametrów skuteczności: Odsetek odpowiedzi ogółem (ang. ORR – overall response rate ), odsetek CR i czas trwania odpowiedzi (ang. DoR – duration of response ) według kryteriów IWG z 2007 r. bez oceny PET i OS. Zgodnie z wynikami uzyskanymi w populacji ogólnej, w tym u pacjentów z FL i MZL, przy medianie czasu obserwacji równej 28,3 miesiąca w badaniu osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy w postaci PFS, przy czym wskaźnik ryzyka (ang. HR – hazard ratio ) (95-proc. przedział ufności [ang. CI – confidence interval ]) wynosił 0,45 (0,33; 0,61); wartość p < 0,0001.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wyniki dotyczące skuteczności w populacji z chłoniakiem grudkowym przedstawiono w tabeli 14. Tabela 14. Podsumowanie danych dotyczących skuteczności u pacjentów z chłoniakiem grudkowym – badanie CC-5013-NHL-007
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    FL(N = 295)
    Lenalidomidi rytuksymab (N = 147)Placebo i rytuksymab (N = 148)
    Czas przeżycia bez progresji (PFS) (zasady cenzurowania danych wg EMA)
    Mediana PFSa (95% CI) (miesiące)P P39,413,8
    (25,1; NE)(11,2; 16,0)
    HR [95% CI]0,40 (0,29; 0,55)bP
    wartość p< 0,0001cP
    Obiektywna odpowiedźd (CR + PR), n (%)
    (IRC, IWGRC z 2007 r.) 95% CIfP118 (80,3)(72,9; 86,4)82 (55,4)(47,0; 63,6)
    Odpowiedź całkowitad, n (%)
    (IRC, IWGRC z 2007 r.) 95% CIf51 (34,7)(27,0; 43,0)29 (19,6)(13,5; 26,9)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    FL(N = 295)
    Lenalidomidi rytuksymab (N = 147)Placebo i rytuksymab (N = 148)
    Czas trwania odpowiedzid (mediana)P P(miesiące)95% CIaP36,6(24,9, NE)15,5(11,2; 25,0)
    Przeżywalność ogółemd,e (OS)P P
    Odsetek OS po 5 latach, n (%) 95% CI126 (85,9)(78,6; 89,5)114 (77,0)(68,9; 83,3)
    HR [95% CI]P0,49 (0,28; 0,85)bP
    Okres obserwacji
    Mediana czasu trwania obserwacji (min., maks.) (miesiące)67,81(0,5; 89,3)65,72(0,6; 90,9)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    a P P Mediana oszacowana z zastosowaniem analizy Kaplana-Meiera. b P P Wartości wskaźnika ryzyka i przedziału ufności oszacowano w oparciu o niestratyfikowany model proporcjonalnego ryzyka Coxa. c P P Wartość p w oparciu o test log-rank. d P P W przypadku drugorzędowych i eksploracyjnych punktów końcowych nie badano poziomu istotności (α). e 2 P P W okresie obserwacji o medianie czasu trwania 66,14 miesiąca zaobserwowano 19 zgonów w grupie R P P i 38 zgony w grupie kontrolnej. f P P Dokładny przedział ufności dla rozkładu dwumianowego. Chłoniak grudkowy u pacjentów opornych na rytuksymab MAGNIFY – CC-5013-NHL-008 Do początkowego okresu leczenia obejmującego 12 cykli skojarzenia lenalidomidu i rytuksymabu włączono ogółem 232 pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzonym histologicznie FL (stopnia 1, 2 lub 3a bądź MZL) według oceny badacza lub miejscowego histopatologa.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjentów, u których osiągnięto CR/CRu, PR lub SD na koniec okresu leczenia indukcyjnego, poddano randomizacji i włączono do okresu leczenia podtrzymującego. Wszyscy pacjenci włączeni do badania musieli być wcześniej leczeni z zastosowaniem co najmniej jednej ogólnoustrojowej opcji leczenia przeciwszpiczakowego. W odróżnieniu od badania NHL-007 do badania NHL-008 włączano pacjentów opornych na leczenie rytuksymabem (brak odpowiedzi lub nawrót w ciągu 6 miesięcy leczenia rytuksymabem) lub podwójnie opornych na leczenie rytuksymabem i chemioterapią. P P W okresie leczenia indukcyjnego lenalidomid w dawce 20 mg podawano w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli lub do wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności, wycofania zgody bądź progresji choroby. Dawka rytuksymabu wynosiła 375 mg/m 2 co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu co drugiego 28-dniowego cyklu (cykle 3., 5., 7., 9. i 11.), przez maksymalnie 12 cykli leczenia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wszystkie obliczenia dawek rytuksymabu opierały się na powierzchni ciała (BSA) oraz rzeczywistej masie ciała pacjenta. Przedstawione dane pochodzą z analizy okresowej dotyczącej okresu leczenia indukcyjnego bez grupy kontrolnej. Skuteczność ustalono w oparciu o ORR według najlepszej odpowiedzi w ramach pierwszorzędowego punktu końcowego z zastosowaniem zmodyfikowanych Kryteriów Oceny Odpowiedzi Międzynarodowej Grupy Roboczej (ang. IWGRC – International Working Group Response Criteria ) z 1999 r. Celem drugorzędowym była ocena innych parametrów skuteczności, takich jak DoR. Tabela 15. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności (okres leczenia indukcyjnego) – badanie CC-5013-NHL-008
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wszyscy pacjenciPacjenci z FL
    Ogółem N = 187aPOporni na leczenie rytuksymabem: TakN = 77Oporni na leczenie rytuksymabem: NieN = 110Ogółem N = 148Oporni na leczenie rytuksymabem: TakN = 60Oporni na leczenie rytuksymabem: NieN = 88
    ORR, n (%)12745 (58,4)82 (75,2)10435 (58,3)69 (79,3)
    (CR + CRu + PR)(67,9)(70,3)
    CRR, n (%)79 (42,2)27 (35,1)52 (47,7)6220 (33,3)42 (48,3)
    (CR + Cru)(41,9)
    Liczba osób wykazujących odpowiedźN = 127N = 45N = 82N = 104N = 35N = 69
    Odsetek93,090,494,594,396,093,5
    pacjentów z DoRbP P(85,1;(73,0; 96,8)(83,9; 98,2)(85,5;(74,8; 99,4)(81,0; 97,9)
    ≥ 6 miesięcy (95%96,8)97,9)
    CI)c
    Odsetek79,173,382,479,573,981,7
    pacjentów z DoRbP P(67,4;(51,2; 86,6)(67,5; 90,9)(65,5;(43,0; 89,8)(64,8; 91,0)
    ≥ 12 miesięcy87,0)88,3)
    (95% CI)c
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; DOR = czas trwania odpowiedzi; FL = chłoniak grudkowy. a P P Populacją ocenianą w analizie pierwszorzędowego punktu końcowego jest populacja kwalifikująca się do oceny leczenia indukcyjnego (ang. IEE – induction efficacy evaluable ). b P P Czas trwania odpowiedzi definiuje się jako czas (w miesiącach) od początkowej odpowiedzi na leczenie (co najmniej PR) do udokumentowanej progresji choroby lub zgonu, zależnie od tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej. c P P Statystyki obliczone metodą Kaplana-Meiera. 95% CI oparto na wzorze Greenwooda. Uwagi: Analizę wykonano tylko w odniesieniu do pacjentów, u których osiągnięto PR lub lepszą odpowiedź po dacie podania pierwszej dawki leczenia indukcyjnego i przed zastosowaniem jakiegokolwiek leczenia w okresie leczenia podtrzymującego lub dowolnego leczenia przeciwszpiczakowego w okresie leczenia indukcyjnego. Wartość procentowa jest oparta na całkowitej liczbie osób wykazujących odpowiedź.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków (EMA) przyznała właściwe dla produktu Revlimid zwolnienie z obowiązku dołączania wyników mające zastosowanie do wszystkich podgrup populacji dzieci i młodzieży w leczeniu nowotworów dojrzałych limfocytów B (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne 10T Lenalidomid ma asymetryczny atom węgla i dlatego też może występować w czynnych optycznie postaciach S(-) i R(+). Lenalidomid jest produkowany jako mieszanina racemiczna. Lenalidomid zwykle rozpuszcza się lepiej w rozpuszczalnikach organicznych, ale wykazuje największą rozpuszczalność w 0,1 N roztworze HCl. Wchłanianie Lenalidomid ulegał szybkiemu wchłanianiu po podaniu doustnym na czczo zdrowym ochotnikom, przy czym maksymalne stężenie w osoczu występowało po 0,5 do 2 godzin od podania. U pacjentów, jak również u zdrowych ochotników, stężenie maksymalne (C R max R ) i pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) zwiększają się proporcjonalnie do rosnącej dawki. Wielokrotne dawkowanie nie powoduje znaczącej kumulacji produktu leczniczego. Względne stężenia enancjomerów S(-) i R(+) lenalidomidu w osoczu wynoszą w przybliżeniu odpowiednio 56% i 44%.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    U zdrowych ochotników równoczesne spożywanie posiłków o wysokiej zawartości tłuszczu i posiłków wysokokalorycznych obniża wchłanianie leku, co powoduje około 20% obniżenie powierzchni pod krzywą stężenia w czasie (AUC) oraz 50% obniżenie wartości C R max R w osoczu. Jednakże w głównych badaniach klinicznych przeprowadzonych dla celów rejestracyjnych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i zespołami mielodysplastycznymi, w których oszacowano skuteczność oraz bezpieczeństwo lenalidomidu, produkt leczniczy podawany był bez uwzględnienia przyjmowania pokarmu. W związku z tym, lenalidomid może być podawany z jedzeniem lub bez jedzenia. Badanie populacyjne dotyczące farmakokinetyki wykazało, że szybkość wchłaniania lenalidomidu po podaniu doustnym jest podobna u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, z zespołami mielodysplastycznymi i z chłoniakiem z komórek płaszcza.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Dystrybucja P P Stopień wiązania ( 14 C)-lenalidomidu in vitro z białkami osocza było niskie i wynosiło średnio 23% u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i 29% u zdrowych ochotników. Lenalidomid obecny jest w spermie ludzkiej (< 0,01% dawki) po podaniu 25 mg/dobę i jest niewykrywalny w spermie zdrowego mężczyzny po 3 dniach od zakończenia podawania mu substancji (patrz punkt 4.4). Metabolizm i eliminacja Wyniki badań in vitro metabolizmu u ludzi wskazują, że lenalidomid nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450. Dane te wskazują, że podawanie lenalidomidu z produktami leczniczymi hamującymi enzymy cytochromu P450 nie powinno powodować metabolicznych interakcji produktów leczniczych u ludzi. Wyniki badań in vitro wskazują, że lenalidomid nie ma działania hamującego na CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A lub UGT1A1.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    W związku z tym, wystąpienie jakichkolwiek klinicznie istotnych interakcji przy jednoczesnym podawaniu lenalidomidu oraz substratów tych enzymów jest mało prawdopodobne. Wyniki badań in vitro wskazują, że lenalidomid nie jest substratem dla białka oporności raka piersi (ang. BCRP – breast cancer resistance protein ), transporterów MRP1, MRP2 oraz MRP3 z rodziny białek oporności wielolekowej (ang. MPR – multidrug resistance protein ), transporterów anionów organicznych OAT1 oraz OAT3 (ang . OAT – organic anion transporters ), polipeptydu transportującego aniony organiczne 1B1 (ang. OAT1B1 – organic anion transporting polypeptide 1B1 ), transporterów kationów organicznych (ang . OCT – organic cation transporters ) OCT1 oraz OCT2, białka 57T ekstruzji wielolekowej i toksyn 57T MATE1 (ang. MATE – multidrug and toxin extrusion protein ) oraz transporterów kationów organicznych (ang. OCTN – organic cation transporters novel ) OCTN1 i OCTN2.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Wyniki badań in vivo wskazują, że lenalidomid nie ma działania hamującego na pompę eksportującą sole kwasów żółciowych (ang. BSEP – bile salt export pump ), BCRP, MRP2, OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3 oraz OCT2. Większość lenalidomidu wydalana jest z moczem. Udział wydalania nerkowego w wydalaniu całkowitym wynosił 90%, natomiast 4% lenalidomidu wydalane było w kale. Lenalidomid jest metabolizowany w niewielkim zakresie, jako że 82% dawki zostaje wydalone w niezmienionej postaci z moczem. Hydroksy-lenalidomid oraz N-acetylo-lenalidomid stanowią odpowiednio 4,59% oraz 1,83% wydalonej dawki. Klirens nerkowy lenalidomidu przekracza szybkość filtracji kłębuszkowej, i w związku z tym, przynajmniej częściowo, jest on wydalany aktywnie. U zdrowych ochotników po podaniu dawek 5 do 25 mg/dobę, okres półtrwania w osoczu wynosi około 3 godziny i mieści się w zakresie od 3 do 5 godzin u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi lub z chłoniakiem z komórek płaszcza.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Osoby w podeszłym wieku Nie przeprowadzono badań klinicznych mających na celu ustalenie farmakokinetyki lenalidomidu u osób w podeszłym wieku. Do badań populacyjnych dotyczących farmakokinetyki włączone zostały osoby w wieku od 39 do 85 lat. Badania te wykazały, że klirens lenalidomidu nie jest zależny od wieku (ekspozycja na lek w osoczu). Ze względu na większe prawdopodobieństwo występowania zmniejszenia czynności nerek u pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane byłoby kontrolowanie czynności nerek. Niewydolność nerek Badania dotyczące farmakokinetyki lenalidomidu przeprowadzono na grupie osób z niewydolnością nerek związaną ze schorzeniami innymi niż nowotwory. W badaniu wykorzystane zostały dwie metody oceny czynności nerek: klirens kreatyniny w moczu mierzony w ciągu 24 godzin oraz klirens kreatyniny szacowany na podstawie wzoru Cockcrofta-Gaulta.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Uzyskane wyniki wskazują, że wraz z pogorszeniem czynności nerek (< 50 ml/min) następuje proporcjonalne zmniejszenie się całkowitego klirensu lenalidomidu, co prowadzi do zwiększenia AUC. AUC było większe około 2,5-, 4- lub 5-krotnie odpowiednio u osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i z chorobą nerek w fazie końcowej, w porównaniu do grupy łączonej osób z prawidłową czynnością nerek i osób z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Okres półtrwania lenalidomidu wydłuża się z około 3,5 godziny u osób z klirensem kreatyniny > 50 ml/min do ponad 9 godzin u osób ze zmniejszoną rezerwą czynnościową nerek < 50 ml/min. Jednakże zaburzenia czynności nerek nie zmienia wchłaniania lenalidomidu po podaniu doustnym. Wartość C R max R była podobna u osób zdrowych oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Około 30% produktu leczniczego zostało usunięte z organizmu podczas pojedynczej 4-godzinnej dializy.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Zalecane dostosowanie dawek u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zostało opisane w punkcie 4.2. Niewydolność wątroby Do badań populacyjnych dotyczących farmakokinetyki włączone zostały osoby z łagodną niewydolnością wątroby (N = 16, bilirubina całkowita >1 do ≤1,5 × GGN lub AST > GGN). Wykazano, że łagodna niewydolność wątroby nie wpływa na klirens lenalidomidu (ekspozycję na lek w osoczu). Nie są dostępne dane dotyczące pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby. Inne czynniki wewnętrzne Badania populacyjne dotyczące farmakokinetyki wykazały, że masa ciała (33 – 135 kg), płeć, rasa oraz rodzaj nowotworu (szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne lub chłoniak z komórek płaszcza) nie mają istotnego klinicznie wpływu na klirens lenalidomidu u dorosłych pacjentów.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badanie nad rozwojem zarodkowo-płodowym przeprowadzono u małp, którym podawano lenalidomid w dawkach od 0,5 do 4 mg/kg/dobę. Wyniki badania wskazują, że lenalidomid powodował zewnętrzne wady wrodzone włącznie z atrezją odbytu oraz wady wrodzone kończyn górnych i dolnych (kończyny zgięte, skrócone, wadliwie rozwinięte, o braku rotacji z (lub) bez części kończyny, oligo- i (lub) polidaktylia) u potomstwa samic małp, którym substancję czynną podawano w trakcie ciąży. U pojedynczych płodów obserwowano również różnorodny wpływ na trzewia (odbarwienie, czerwone ogniska na różnych narządach, obecność niewielkiej bezbarwnej masy tkankowej powyżej zastawki przedsionkowo-komorowej, mały pęcherzyk żółciowy, wadliwie rozwinięta przepona). Stosowanie lenalidomidu może powodować wystąpienie ostrej toksyczności, minimalne dawki letalne po podaniu doustnym wynosiły > 2 000 mg/kg/dobę u gryzoni.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Wielokrotne podawanie doustne dawek 75, 150 i 300 mg/kg/dobę u szczurów przez maksymalnie 26 tygodni spowodowało odwracalne, związane z leczeniem zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych w przypadku wszystkich 3 dawek, bardziej zaznaczone u samic. Poziom, przy którym nie obserwuje się działań niepożądanych (poziom NOAEL) określono na poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi wartość około 25-razy większą niż dobowa ekspozycja u ludzi oceniana na podstawie wartości AUC. Wielokrotne podawanie doustne dawek 4 i 6 mg/kg/dobę u małp przez maksymalnie 20 tygodni prowadziło do śmiertelności i znacznej toksyczności (znaczna utrata masy ciała, zmniejszenie liczby krwinek białych i czerwonych oraz płytek, krwotok wielonarządowy, zapalenie przewodu pokarmowego, atrofia układu chłonnego i szpiku kostnego).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Wielokrotne podawanie doustne dawek 1 i 2 mg/kg/dobę u małp przez maksymalnie 1 rok spowodowało odwracalne zmiany w komórkowości szpiku kostnego, niewielki spadek stosunku komórek mieloidalnych/erytroidalnych oraz atrofię grasicy. Obserwowano łagodne zmniejszenie liczby krwinek białych przy dawce 1 mg/kg/dobę, odpowiadającej w przybliżeniu tej samej dawce u ludzi obliczanej przez porównania wartości AUC. Badania mutagenności prowadzone in vitro (mutacje bakterii, limfocyty ludzkie, komórki chłoniaka myszy, transformacja komórek zarodkowych chomika syryjskiego) oraz in vivo (mikrojąderka komórkowe szczura) ujawniły brak działania mutagennego leku na poziomie genowym i chromosomalnym. Nie przeprowadzono badań karcynogenności lenalidomidu. Badania toksyczności w okresie rozwojowym zostały wcześniej przeprowadzone u królików. W tych badaniach królikom podano doustnie lenalidomid w dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Brak płata środkowego płuc obserwowano przy dawce 10 i 20 mg/kg/dobę, z zależnością od wielkości dawki, a przemieszczenie nerek obserwowano przy dawce 20 mg/kg/dobę. Chociaż efekty te występowały przy dawkach toksycznych dla matek, mogą być przypisane bezpośredniemu działaniu leku. Przy dawkach 10 i 20 mg/kg/dobę obserwowano również zmienność w obrębie tkanek miękkich i szkieletu płodów.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Zawartość kapsułki Laktoza bezwodna Celuloza mikrokrystaliczna Kroskarmeloza sodowa Magnezu stearynian Otoczka kapsułki Revlimid 2,5 mg / 10 mg / 20 mg kapsułki twarde Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Indygokarmin (E132) Żelaza tlenek żółty (E172) Revlimid 5 mg / 25 mg kapsułki twarde Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Żelaza tlenek żółty (E172) Revlimid 15 mg Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Indygokarmin (E132) Atrament nadruku Szelak Glikol propylenowy (E1520) Żelaza tlenek czarny (E172) Potasu wodorotlenek 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry wykonane z polichlorku winylu (PCW) / polichlorotrifluoroetylenu (PCTFE) / folii aluminiowej, zawierające 7 twardych kapsułek. Revlimid 2,5 mg / 5 mg / 7,5 mg / 10 mg / 15 mg/ 20 mg / 25 mg kapsułki twarde Wielkość opakowania: 7 lub 21 kapsułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Kapsułek nie wolno otwierać ani łamać. W razie kontaktu proszku zawierającego lenalidomid ze skórą, należy natychmiast dokładnie ją umyć wodą z mydłem. W razie kontaktu lenalidomidu z błonami śluzowymi, należy je dokładnie przepłukać wodą. Osoby należące do fachowego personelu medycznego i opiekunowie powinni nosić rękawiczki jednorazowe podczas pracy z blistrem lub kapsułką.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 15 mg
    Dane farmaceutyczne
    Rękawiczki należy następnie ostrożnie zdjąć, aby uniknąć narażenia skóry, umieścić w zamykanej polietylenowej torebce plastikowej i usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Następnie należy dokładnie umyć ręce mydłem i wodą. Kobiety w ciąży lub podejrzewające, że mogą być w ciąży, nie powinny dotykać blistra ani kapsułki (patrz punkt 4.4). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy zwrócić do apteki, w celu ich bezpiecznego usunięcia, zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Revlimid 2,5 mg kapsułki twarde Revlimid 5 mg kapsułki twarde Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Revlimid 10 mg kapsułki twarde Revlimid 15 mg kapsułki twarde Revlimid 20 mg kapsułki twarde Revlimid 25 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY U Revlimid 2,5 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 2,5 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 73,5 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 5 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 5 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 147 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 7,5 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 144,5 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 10 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 10 mg lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 294 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 15 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 15 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 289 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 20 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 20 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 244,5 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 25 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 25 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 200 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka twarda. U Revlimid 2,5 mg kapsułki twarde Niebiesko-zielone/białe kapsułki, rozmiar 4, 14,3 mm, oznaczone symbolem „REV 2.5 mg”. U Revlimid 5 mg kapsułki twarde Białe kapsułki, rozmiar 2, 18,0 mm, oznaczone symbolem „REV 5 mg”.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    U Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Jasnożółte/białe kapsułki, rozmiar 2, 18,0 mm, oznaczone symbolem „REV 7.5 mg”. U Revlimid 10 mg kapsułki twarde Niebiesko-zielone/jasnożółte kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 10 mg”. U Revlimid 15 mg kapsułki twarde Jasnoniebieskie/białe kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 15 mg”. U Revlimid 20 mg kapsułki twarde Niebiesko-zielone/jasnoniebieskie kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 20 mg”. U Revlimid 25 mg kapsułki twarde Białe kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 25 mg”.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania U Szpiczak mnogi Produkt Revlimid w monoterapii jest wskazany do stosowania w leczeniu podtrzymującym dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych. Produkt Revlimid w terapii skojarzonej z deksametazonem lub bortezomibem i deksametazonem lub z melfalanem i prednizonem (patrz punkt 4.2) jest wskazany do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu. Produkt Revlimid w skojarzeniu z deksametazonem jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia. U Zespoły mielodysplastyczne Produkt Revlimid w monoterapii jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z anemią zależną od przetoczeń w przebiegu zespołów mielodysplastycznych o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, związanych z nieprawidłowością cytogenetyczną w postaci izolowanej delecji 5q, jeżeli inne sposoby leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Wskazania do stosowania
    U Chłoniak z komórek płaszcza Produkt Revlimid w monoterapii wskazany jest w leczeniu dorosłych pacjentów z nawracającym lub opornym na leczenie chłoniakiem z komórek płaszcza (patrz punkty 4.4 i 5.1). U Chłoniak grudkowy Produkt Revlimid w skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20) jest wskazany do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (ang. FL – follicular lymphoma ) (stopnia 1–3a).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem Revlimid powinno być nadzorowane przez lekarza doświadczonego w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. We wszystkich, opisanych niżej wskazaniach:  Dawkowanie modyfikuje się na podstawie obserwacji klinicznych i wyników laboratoryjnych (patrz punkt 4.4).  Dostosowania dawki, w trakcie leczenia i przy wznawianiu leczenia, zalecane są w przypadku wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia uznanych za związane z leczeniem lenalidomidem.  W przypadku wystąpienia neutropenii, w postępowaniu terapeutycznym należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu.  Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki leku upłynęło mniej niż 12 godzin, pacjent może zażyć tę dawkę. Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło ponad 12 godzin, pacjent nie powinien zażyć tej dawki, ale powinien przyjąć kolejną dawkę o zaplanowanej porze następnego dnia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    U Dawkowanie U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi  U Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, podawany do progresji choroby, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu. P P P P Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ang. ANC – Absolute Neutrophil Count ) wynosi < 1,0 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10 9 /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli. Pacjenci mogą kontynuować leczenie lenalidomidem i deksametazonem do progresji choroby lub nietolerancji.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    LenalidomidDeksametazonaP
    Dawka początkowa25 mg40 mg
    Poziom dawki -120 mg20 mg
    Poziom dawki -215 mg12 mg
    Poziom dawki -310 mg8 mg
    Poziom dawki -45 mg4 mg
    Poziom dawki -52,5 mgNie dotyczy
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    a P P Dawkowanie można zmniejszać niezależnie dla obu produktów.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 25 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem do końca cykluaP
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce o 1 poziom mniejszej przy następnym cyklu leczenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    P a P Jeżeli toksyczność ograniczająca dawkę (ang. DLT – dose limiting toxicity ) wystąpi > 15. dnia cyklu, podawanie lenalidomidu zostanie przerwane przynajmniej do końca danego 28-dniowego cyklu.  Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Powróci do ≥ 1 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie razna dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu. P P P P W przypadku toksyczności hematologicznej, dawkę lenalidomidu można przywrócić do kolejnego wyższego poziomu (dawka nie może przekroczyć dawki początkowej) w zależności od poprawy czynności szpiku kostnego (brak toksyczności hematologicznej przez przynajmniej 2 kolejne cykle: wartość ANC ≥1,5 × 10 9 /l, liczba płytek krwi ≥ 100 × 10 9 /l na początku nowego cyklu).  U Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, z kontynuacją w postaci leczenia lenalidomidem i deksametazonem do wystąpienia progresji choroby, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Leczenie początkowe: lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem P P 9 9 Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,0 × 10 P P /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10 /l.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    P P Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 14. każdego 21-dniowego, w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. Bortezomib należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym (1,3 mg/m 2 powierzchni ciała) dwa razy w tygodniu w dniach 1., 4., 8. i 11. każdego 21-dniowego cyklu. Dodatkowe informacje na temat dawkowania, schematu podawania i dostosowywania dawki produktów stosowanych razem z lenalidomidem, patrz punkt 5.1 i odpowiednia Charakterystyka Produktu Leczniczego. Zaleca się przeprowadzenie maksymalnie ośmiu 21-dniowych cykli leczenia (24 tygodnie leczenia początkowego). Kontynuacja leczenia: lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do wystąpienia progresji Kontynuowanie podawania lenalidomidu w dawce 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli w skojarzeniu z deksametazonem. Leczenie należy kontynuować do wystąpienia progresji lub nieakceptowalnej toksyczności.  Etapy zmniejszania dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    LenalidomidaP
    Dawka początkowa25 mg
    Poziom dawki -120 mg
    Poziom dawki -215 mg
    Poziom dawki -310 mg
    Poziom dawki -45 mg
    Poziom dawki -52,5 mg
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    P a P Dawkowanie można zmniejszać niezależnie dla wszystkich produktów.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieaP
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 1 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę.S
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu.  U Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, z kontynuacją w postaci leczenia podtrzymującego lenalidomidem, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu P P Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,5 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10 P 9 P /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli, przez nie więcej niż 9 cykli. Zalecana dawka melfalanu wynosi 0,18 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka prednizonu wynosi 2 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Pacjenci, którzy ukończą 9 cykli lub którzy nie mogą ukończyć leczenia skojarzonego z powodu nietolerancji, leczeni są lenalidomidem w monoterapii, według schematu: 10 mg raz na dobę doustnie w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli do progresji choroby.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    LenalidomidMelfalanPrednizon
    Dawka początkowa10 mgaP0,18 mg/kg2 mg/kg
    Poziom dawki -17,5 mg0,14 mg/kg1 mg/kg
    Poziom dawki -25 mg0,10 mg/kg0,5 mg/kg
    Poziom dawki -32,5 mgNie dotyczy0,25 mg/kg
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    P a P Jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i utrzymać dawkę lenalidomidu.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Najpierw zmniejszy się do < 25 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 25 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem i melfalanem w dawce na poziomie -1 przy następnym cyklu leczenia
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie(poziom dawki -2 lub -3) raz na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/laP P PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie raz na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu.  U Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym pacjentów po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ang. ASCT – autologous stem cell transplantation ) P P Leczenie podtrzymujące lenalidomidem należy rozpoczynać po odpowiednim znormalizowaniu parametrów hematologicznych po ASCT u pacjentów niewykazujących dowodów na progresję choroby. Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli ANC wynosi < 1,0 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10 P 9 P /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach 1–28 powtarzanych 28 dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Po 3 cyklach lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli będzie dobrze tolerowany.  Etapy zmniejszania dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa (10 mg)Dawka zwiększona (15 mg)aP
    Poziom dawki -15 mg10 mg
    Poziom dawki -25 mg (dni 1–21 co 28 dni)5 mg
    Poziom dawki -3Nie dotyczy5 mg (dni 1–21 co 28 dni)
    Nie podawać dawki mniejszej niż 5 mg (dni 1–21 co 28 dni)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    a P P Po 3 cyklach lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli jest dobrze tolerowana.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieaP
    Zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu. U Szpiczak mnogi u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia P P P P 9 9 Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,0 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10 P P /l lub < 30 × 10 /l, w zależności od nacieczenia szpiku kostnego przez komórki plazmatyczne. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4., 9. do 12. i 17. do 20. każdego 28-dniowego cyklu przez pierwsze 4 cykle leczenia, a następnie 40 mg raz na dobę w dniach 1.-4. co 28 dni.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Lekarz przepisujący lek powinien dokładnie ocenić, jaką dawkę deksametazonu zastosować, biorąc pod uwagę stan pacjenta oraz nasilenie choroby.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa25 mg
    Poziom dawki -115 mg
    Poziom dawki -210 mg
    Poziom dawki -35 mg
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
     Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Najpierw zmniejszy się do < 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2 lub -3) raz na dobę. Nie stosować dawek poniżej 5 mg na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie(poziom dawki -1, -2 lub -3) raz na dobę. Nie stosować dawek poniżej 5 mg na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu. U Zespoły mielodysplastyczne (MDS) P P Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 0,5 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 25 × 10 P 9 P /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa10 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -15 mg raz na dobę w dniach 1. do 28., co 28 dni
    Poziom dawki -22,5 mg raz na dobę w dniach 1. do 28., co 28 dni
    Poziom dawki -32,5 mg co drugi dzień w dniach 1. do 28., co 28 dni
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
     Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Spadnie do < 25 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 25 × 109/l – < 50 × 109/l przynajmniejP P P Pdwa razy w ciągu ≥ 7 dni, lub jeżeli liczba płytek w którymkolwiek momencie ponownie wzrośnie do≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1, -2 lub -3).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanie
    Spadnie do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1, -2 lub -3)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Przerwanie stosowania lenalidomidu Należy przerwać stosowanie lenalidomidu u pacjentów, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 4 miesięcy od rozpoczęcia leczenia, objawiająca się przez przynajmniej 50% spadkiem konieczności przeprowadzania przetoczeń lub, przy braku przetoczeń, zwiększonym o 1 g/dl stężeniem hemoglobiny. U Chłoniak z komórek płaszcza Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę, w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli.  Etapy zmniejszania dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa25 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -120 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -215 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -310 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -45 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -52,5 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni1P5 mg co drugi dzień w dniach 1. do 21., co 28 dni
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    P 1 P – W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 2,5 mg.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Spadnie do < 50 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
    Powróci do ≥ 60 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1).
    Ponownie zmniejszy się poniżej 50× 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Powróci do ≥60 × 10 P 9 P /l Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3, -4 lub -5). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -5.  Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanie
    Spadnie do < 1 × 109/l przynajmniej na 7 dni, lubP PSpadnie do < 1 × 109/l z towarzyszącą gorączkąP P(temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub Spadnie do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz na tydzień,
    Powróci do ≥ 1 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie(poziom dawki -1)
    Ponownie zmniejszy się poniżej1 × 109/l na co najmniej 7 dni, lub spadnieP P9do < 1 × 10P P/l z towarzyszącą gorączką (temperaturaciała ≥ 38,5°C), lub spadnie do9< 0,5 × 10P P/lPowróci do ≥1 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemWznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3, -4, -5). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -5.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    U Chłoniak grudkowy (FL) P P 9. Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10 P P /l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniak. Zalecana dawka P P Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Zalecana dawka początkowa rytuksymabu wynosi 375 mg/m 2 dożylnie (i.v.) co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2. do 5.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowaP20 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -115 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -210 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -35 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Informacji na temat dostosowywania dawki z powodu toksyczności związanej z podawaniem rytuksymabu należy szukać w odpowiedniej charakterystyce produktu leczniczego.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 50 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1)
    Ponownie zmniejszy się poniżej 50 × 109/lP PPowróci do ≥ 50 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.Wznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3.  Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieaP
    Spadnie do < 1,0 × 109/l przynajmniej na 7 dni lubP PSpadnie do < 1,0 × 109/l z towarzyszącą gorączkąP P(temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub Spadnie do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
    Powróci do ≥ 1,0 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1)
    Ponownie zmniejszy się poniżej 1,0 × 109/l na coP Pnajmniej 7 dni lub spadnie do < 1,0 × 109/lP Pz towarzyszącą gorączką (temperatura ciała ≥938,5°C), lub spadnie do < 0,5 × 10P P/l9Powróci do ≥ 1,0 × 10P P/lPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.Wznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF). U Chłoniak z komórek płaszcza (MCL) lub chłoniak grudkowy (FL) Zespół rozpadu guza (ang. TLS – tumour lysis syndrome) Wszyscy pacjenci powinni otrzymywać leczenie zapobiegające TLS (allopurynol, rasburykaza lub równoważne, zgodne z wytycznymi placówki) i odpowiednie nawodnienie (doustnie) w ciągu pierwszego tygodnia pierwszego cyklu lub dłużej, jeśli istnieją wskazania kliniczne. Aby zapewnić monitorowanie w kierunku TLS, pacjentów należy poddawać badaniom biochemicznym co tydzień w czasie pierwszego cyklu i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Leczenie lenalidomidem można kontynuować (w dawce podtrzymującej) u pacjentów z TLS laboratoryjnym lub TLS klinicznym stopnia 1. Można też, według uznania lekarza, zmniejszyć dawkę o jeden poziom i kontynuować podawanie lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Należy stosować intensywne nawadnianie dożylne i odpowiednie leczenie zgodnie z miejscowym standardem postępowania do czasu wyrównania nieprawidłowości elektrolitowych. Może być konieczne leczenie z zastosowaniem rasburykazy w celu złagodzenia hiperurykemii. Hospitalizacja pacjenta zależy od uznania lekarza. U pacjentów z TLS klinicznym stopnia 2.–4. należy przerwać leczenie lenalidomidem i wykonywać badania biochemiczne co tydzień lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Należy stosować intensywne nawadnianie dożylne i odpowiednie leczenie zgodnie z miejscowym standardem postępowania do czasu wyrównania nieprawidłowości elektrolitowych. Leczenie rasburykazą i hospitalizacja zależą od uznania lekarza. Gdy objawy TLS ulegną złagodzeniu do stopnia 0., można wedle uznania lekarza wznowić leczenie lenalidomidem w następnej niższej dawce (patrz punkt 4.4). Reakcja typu „tumour flare” W zależności od uznania lekarza u pacjentów, u których wystąpiła reakcja typu „ tumour flare ” 1. lub 2.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    stopnia, lenalidomid można nadal stosować bez przerw i zmiany dawkowania. Podobnie w zależności od uznania lekarza można stosować leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), leczenie kortykosteroidami o ograniczonym czasie działania i (lub) leczenie opioidowymi lekami przeciwbólowymi. U pacjentów z reakcją typu „ tumour flare ” 3. lub 4. stopnia należy przerwać leczenie lenalidomidem i rozpocząć leczenie z zastosowaniem NLPZ, kortykosteroidów i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Gdy objawy „ tumour flare ” ulegną złagodzeniu do ≤ 1. stopnia, należy wznowić leczenie lenalidomidem w tej samej dawce do końca cyklu. Pacjentów można leczyć objawowo zgodnie z wytycznymi dla leczenia reakcji typu „ tumour flare ” 1. i 2. stopnia (patrz punkt 4.4). U Wszystkie wskazania Przy wystąpieniu działań toksycznych 3. lub 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    stopnia, których wystąpienie zostało uznane za związane ze stosowaniem lenalidomidu, należy przerwać leczenie i ponownie je rozpocząć w mniejszej dawce po ustąpieniu objawów toksyczności do poziomu ≤ 2., według uznania lekarza. Przy wystąpieniu wysypki skórnej 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania lenalidomidu. Stosowanie lenalidomidu należy przerwać w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki 4. stopnia, wysypki związanej ze złuszczaniem się skóry, wysypki związanej z powstawaniem pęcherzy, lub w przypadku podejrzenia zespołu Stevensa-Johnsona (ang. SJS – Stevens-Johnson Syndrome ), toksycznej rozpływnej martwicy naskórka (ang. TEN – Toxic Epidermal Necrolysis ) lub wysypki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (ang. DRESS – Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms ). Jeżeli leczenie zostało przerwane z powodu wystąpienia tych objawów, nie należy go wznawiać po ich ustąpieniu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    U Szczególne grupy pacjentów  U Dzieci i młodzież Produktu leczniczego Revlimid nie należy stosować u dzieci w wieku od 0 do 18 lat, ze względu na bezpieczeństwo stosowania (patrz punkt 5.1).  U Osoby w podeszłym wieku Aktualnie dostępne dane dotyczące farmakokinetyki przedstawiono w punkcie 5.2. Lenalidomid był stosowany w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim w wieku do 91 lat, u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi w wieku do 95 lat, oraz u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza w wieku do 88 lat (patrz punkt 5.1). Ze względu na większe prawdopodobieństwo wystąpienia zmniejszonej rezerwy czynnościowej nerek u pacjentów w podeszłym wieku, należy zachować ostrożność podczas doboru dawki oraz kontrolować czynność nerek. Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepu Pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych należy dokładnie zbadać przed decyzją o wdrożeniu leczenia (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, dawka początkowa deksametazonu to 20 mg/dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. każdego 28-dniowego cyklu. U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem nie jest konieczne dostosowanie dawki. U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych, którzy otrzymywali lenalidomid, częściej występowały ciężkie działania niepożądane oraz działania niepożądane, które prowadziły do przerwania leczenia. Leczenie skojarzone lenalidomidem było gorzej tolerowane u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku powyżej 75 lat, niż u pacjentów młodszych. W grupie tej większy odsetek pacjentów przerwał leczenie w związku z nietolerancją (działanie niepożądane 3. lub 4. stopnia oraz ciężkie działania niepożądane), w porównaniu do pacjentów w wieku <75 lat.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Odsetek pacjentów ze szpiczakiem mnogim w wieku 65 lub więcej lat nie różnił się istotnie pomiędzy grupami otrzymującymi lenalidomid z deksametazonem, a placebo i deksametazon. Nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy tymi pacjentami a pacjentami młodszymi, jednak nie można wykluczyć większej podatności osób starszych na działania niepożądane. Zespoły mielodysplastyczne Nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy pacjentami w wieku powyżej 65 lat, a pacjentami młodszymi. Chłoniak z komórek płaszcza U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy pacjentami w wieku 65 lat lub starszymi, a pacjentami w wieku poniżej 65 lat.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Chłoniak grudkowy U pacjentów z chłoniakiem grudkowym leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z rytuksymabem ogólny odsetek występowania zdarzeń niepożądanych był podobny wśród pacjentów w wieku 65 lat lub starszych i pacjentów w wieku poniżej 65 lat. Nie zaobserwowano ogólnej różnicy w skuteczności między tymi dwiema grupami wiekowymi.  U Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki; u pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja na leczenie (patrz punkt 4.4). Należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane jest kontrolowanie czynności nerek. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi, chłoniakiem z komórek płaszcza lub chłoniakiem grudkowym nie jest wymagane dostosowanie dawki.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub krańcowym stadium niewydolności nerek, w początkowym okresie leczenia oraz w czasie leczenia zaleca się następujące dostosowanie dawki. Nie ma doświadczenia z pacjentami w krańcowym stadium niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min, konieczna dializa) z III fazy badań klinicznych. Szpiczak mnogi
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ ClRkR < 50 ml/min.)10 mg raz na dobę1P
    Ciężkie zaburzenia czynności nerek(ClRkR < 30 ml/min., bez konieczności dializowania)7,5 mg raz na dobę2P15 mg co drugi dzień
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min., konieczność dializowania)5 mg raz na dobę. W dniach dializowania dawkę należy podawać po dializie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    1 2. P P Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie i przy dobrej tolerancji leczenia ze strony pacjenta. P P W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg. Zespoły mielodysplastyczne
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ ClRkR < 50 ml/min.)Dawka początkowa5 mg raz na dobę(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziom dawki -1*2,5 mg raz na dobę(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Dawka na poziomie -2*2,5 mg co drugi dzień(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Ciężkie zaburzenia czynności nerekDawka początkowa2,5 mg raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    (ClRkR < 30 ml/min., bez konieczności dializowania)(w dniach 1 do 21 powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziom dawki -1*2,5 mg co drugi dzień(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziom dawki -2*2,5 mg dwa razy w tygodniu(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min., konieczność dializowania)W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie.Dawka początkowa2,5 mg raz na dobę(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziomdawki -1*2,5 mg co drugi dzień(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziomdawki -2*2,5 mg dwa razy w tygodniu(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    54T * Zalecane etapy zmniejszania dawki w trakcie leczenia i ponownego rozpoczynania leczenia, w celu przeciwdziałania neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innemu działaniu toksycznemu 3. lub 4. stopnia 54T uznanym za związane z leczeniem lenalidomidem, jak opisano wyżej. Chłoniak z komórek płaszcza
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ ClRkR < 50 ml/min.)10 mg raz na dobę1P
    Ciężkie zaburzenia czynności nerek(ClRkR < 30 ml/min., bez konieczności dializowania)7,5 mg raz na dobę2P15 mg co drugi dzień
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min., konieczność dializowania)5 mg raz na dobę. W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    1 P P Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie 2 i przy dobrej tolerancji leczenia ze strony pacjenta. P P W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg. Chłoniak grudkowy
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek(30  ClRkR < 60 ml/min)10 mg raz na dobę1,2P
    Ciężkie zaburzenia czynności nerek(ClRkR < 30 ml/min, bez konieczności dializowania)5 mg raz na dobę.
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min, konieczność dializowania)5 mg raz na dobę. W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    1 2. P P Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę, jeśli pacjent toleruje leczenie. P P U pacjentów otrzymujących dawkę początkową 10 mg, w przypadku zmniejszenia dawki w celu przeciwdziałania neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innemu działaniu toksycznemu 3. lub 4. stopnia uznanemu za związane z leczeniem lenalidomidem, nie należy stosować dawek poniżej 5 mg co drugi dzień lub 2,5 mg raz na dobę. Po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem dalsza modyfikacja dawki lenalidomidu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek powinna być oparta na indywidualnej tolerancji pacjenta na leczenie, w sposób opisany powyżej.  U Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dawkowanie
    U Sposób podawania Podanie doustne Lek Revlimid w kapsułkach należy zażywać doustnie, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia, w którym zaplanowane zostało podanie produktu. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać. Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą; można je przyjmować z posiłkiem lub bez. W celu wyjęcia kapsułki z blistra, kapsułkę należy nacisnąć wyłącznie z jednej strony, zmniejszając w ten sposób ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.  Kobiety ciężarne.  Kobiety mogące zajść w ciążę, jeśli nie zostały spełnione wszystkie warunki programu zapobiegania ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania W przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi należy przed rozpoczęciem leczenia zapoznać się z odpowiednimi Charakterystykami Produktów Leczniczych. U Ostrzeżenie dotyczące ciąży Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, która powoduje ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. Lenalidomid wywoływał u małp wady wrodzone, podobne do tych opisanych po talidomidzie (patrz punkty 4.6 i 5.3). W przypadku stosowania lenalidomidu w trakcie ciąży można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu u ludzi. Wszystkie pacjentki muszą spełniać warunki programu zapobiegania ciąży, chyba że istnieją wiarygodne dowody, że pacjentka nie może zajść w ciążę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Kryteria określające kobiety niemogące zajść w ciążę Pacjentka lub partnerka pacjenta jest uznawana za mogącą zajść w ciążę, chyba że spełnia co najmniej jedno z poniższych kryteriów:  wiek ≥ 50 lat i naturalny brak menstruacji przez ≥ 1 rok (brak menstruacji po leczeniu przeciwnowotworowym lub w czasie karmienia piersią nie wyklucza możliwości zajścia w ciążę);  przedwczesna niewydolność jajników potwierdzona przez specjalistę ginekologa;  uprzednia obustronna resekcja jajników z jajowodami lub histerektomia;  genotyp XY, zespół Turnera, agenezja macicy. U Poradnictwo Lenalidomid jest przeciwwskazany u kobiet mogących zajść w ciążę, jeśli nie zostały spełnione wszystkie z poniższych warunków:  pacjentka rozumie oczekiwane ryzyko teratogenności dla nienarodzonego dziecka;  pacjentka rozumie konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji bez przerwy przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, przez cały okres trwania leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia;  nawet jeśli u kobiety w wieku rozrodczym wystąpi brak menstruacji, musi ona przestrzegać wszystkich zaleceń dotyczących skutecznej antykoncepcji;  pacjentka jest w stanie stosować i przestrzegać skutecznych metod antykoncepcji;  pacjentka została poinformowana i zrozumiała potencjalne następstwa ciąży oraz konieczność natychmiastowej konsultacji w przypadku podejrzenia zajścia w ciążę;  pacjentka rozumie potrzebę rozpoczęcia leczenia zaraz po wydaniu lenalidomidu poprzedzonym uzyskaniem ujemnego wyniku testu ciążowego;  pacjentka rozumie potrzebę i zgadza się na wykonywanie testów ciążowych przynajmniej co 4 tygodnie, z wyjątkiem przypadków potwierdzonej sterylizacji przez podwiązanie jajowodów;  pacjentka potwierdza, że rozumie zagrożenia i niezbędne środki ostrożności związane ze stosowaniem lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadku mężczyzn zażywających lenalidomid, dane dotyczące farmakokinetyki wykazały, że lenalidomid jest obecny w spermie ludzkiej w skrajnie małym stężeniu w trakcie leczenia oraz, że jest niewykrywalny w spermie ludzkiej po 3 dniach od zakończenia podawania substancji zdrowemu mężczyźnie (patrz punkt 5.2). W ramach środków ostrożności oraz biorąc pod uwagę szczególne populacje z wydłużonym czasem wydalania, jak w przypadku niewydolności nerek, wszyscy mężczyźni zażywający lenalidomid muszą spełniać następujące warunki:  zrozumieć oczekiwane ryzyko teratogenności leku w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę;  zrozumieć konieczność używania prezerwatyw w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę, niestosującą skutecznych środków antykoncepcyjnych (nawet jeżeli mężczyzna w przeszłości poddał się zabiegowi wazektomii) w czasie leczenia i przez co najmniej 7 dni od podania ostatniej dawki i (lub) zakończenia leczenia;  zrozumieć, że jeżeli partnerka zajdzie w ciąże w czasie kiedy mężczyzna przyjmuje produkt Revlimid lub w krótkim czasie po zaprzestaniu stosowania produktu Revlimid, mężczyzna powinien jak najszybciej poinformować o tym fakcie swojego lekarza prowadzącego, oraz zaleca się, by partnerka została skierowana do lekarza specjalizującego się lub mającego doświadczenie w zakresie teratologii, w celu przeprowadzenia badań oraz uzyskania porady.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadku kobiet mogących zajść w ciążę lekarz zapisujący lek musi upewnić się, że:  pacjentka przestrzega zasad programu zapobiegania ciąży, w tym uzyskać potwierdzenie odpowiedniego poziomu zrozumienia;  pacjentka wyraziła zgodę na wspomniane powyżej warunki. U Antykoncepcja Kobiety mogące zajść w ciążę muszą stosować przynajmniej jedną skuteczną metodę antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie leczenia, przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia lenalidomidem i nawet w przypadku przerwy w stosowaniu leku, jeśli pacjentka nie zobowiąże się do bezwzględnej i ciągłej abstynencji seksualnej potwierdzanej co miesiąc. Jeśli pacjentka nie stosowała skutecznej antykoncepcji, musi zostać skierowana do właściwie przeszkolonego pracownika ochrony zdrowia w celu uzyskania porady dotyczącej zapobiegania ciąży, by można było rozpocząć stosowanie antykoncepcji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Odpowiednie metody zapobiegania ciąży mogą obejmować następujące przykłady:  implanty;  system terapeutyczny domaciczny (IUS) uwalniający lewonorgestrel;  octan medroksyprogesteronu w postaci depot;  sterylizacja przez podwiązanie jajowodów;  pożycie seksualne tylko z mężczyzną po wazektomii; wazektomia musi zostać potwierdzona dwoma ujemnymi badaniami spermy;  pigułki hamujące owulację, zawierające tylko progesteron (tzn. dezogestrel). Ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów ze szpiczakiem mnogim zażywających lenalidomid w terapii skojarzonej i w mniejszym stopniu u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i z chłoniakiem z komórek płaszcza, przyjmującymi lenalidomid w monoterapii, stosowanie dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych nie jest zalecane (patrz punkt 4.5).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Jeśli pacjentka aktualnie stosuje dwuskładnikowe doustne środki antykoncepcyjne, powinna przejść na jedną ze skutecznych metod wymienionych powyżej. Ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej utrzymuje się przez 4−6 tygodni po zakończeniu stosowania dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych. Jednoczesne stosowanie deksametazonu może zmniejszać skuteczność steroidowych środków antykoncepcyjnych (patrz punkt 4.5). Implanty i systemy terapeutyczne domaciczne uwalniające lewonorgestrel wiążą się ze zwiększonym ryzykiem zakażenia w trakcie ich umieszczania oraz nieregularnym krwawieniem z pochwy. Należy rozważyć profilaktyczne podanie antybiotyków, szczególnie u pacjentek z neutropenią. Zwykle nie zaleca się stosowania wewnątrzmacicznych wkładek uwalniających miedź ze względu na potencjalne ryzyko zakażenia w trakcie ich umieszczania i utratę krwi menstruacyjnej, co może pogorszyć stan pacjentów z neutropenią lub trombocytopenią.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Testy ciążowe U kobiet mogących zajść w ciążę trzeba wykonać pod nadzorem personelu medycznego testy ciążowe o minimalnej czułości 25 mIU/ml zgodnie z lokalną praktyką, jak opisano poniżej. Wymóg ten obejmuje kobiety mogące zajść w ciążę, które praktykują bezwzględną i ciągłą abstynencję seksualną. W idealnym przypadku test ciążowy, wypisanie recepty i wydanie leku powinny odbyć się tego samego dnia. Lenalidomid powinien zostać wydany kobietom mogącym zajść w ciążę w ciągu 7 dni od jego przepisania. Przed rozpoczęciem leczenia Konieczne jest przeprowadzenie testu ciążowego pod nadzorem personelu medycznego w trakcie wizyty, podczas której zapisany został lenalidomid, lub na 3 dni przed wizytą u lekarza zapisującego lek, jeśli pacjentka stosowała skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie. Test musi potwierdzić, że pacjentka nie jest w ciąży w trakcie rozpoczynania leczenia lenalidomidem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Obserwacja i zakończenie leczenia Test ciążowy wykonywany pod nadzorem lekarza musi być powtarzany przynajmniej co 4 tygodnie, w tym co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia, z wyjątkiem przypadków potwierdzonej sterylizacji przez podwiązanie jajowodów. Testy ciążowe powinny być wykonywane w dniu wizyty, podczas której przepisano lek, lub 3 dni przed wizytą u lekarza zapisującego lek. U Dodatkowe środki ostrożności Należy poinformować pacjentów, aby nigdy nie przekazywali tego leku innej osobie oraz aby zwrócili wszelkie niewykorzystane kapsułki do apteki po zakończeniu leczenia, w celu bezpiecznego ich usunięcia. Podczas leczenia lenalidomidem (w tym w trakcie przerw w dawkowaniu) i przez co najmniej 7 dni po zakończeniu leczenia pacjent nie może oddawać krwi ani nasienia. Osoby należące do fachowego personelu medycznego i opiekunowie powinni nosić rękawiczki jednorazowe podczas pracy z blistrem lub kapsułką.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Kobiety w ciąży lub podejrzewające, że mogą być w ciąży, nie powinny dotykać blistra ani kapsułki (patrz punkt 6.6). U Materiały edukacyjne, ograniczenia w zakresie przepisywania oraz wydawania leku W celu ułatwienia pacjentom uniknięcia ekspozycji płodu na lenalidomid podmiot odpowiedzialny posiadający pozwolenie na dopuszczenie do obrotu dostarczy pracownikom ochrony zdrowia materiały edukacyjne, aby podkreślić ostrzeżenia dotyczące oczekiwanej teratogenności lenalidomidu, dostarczyć porady na temat antykoncepcji przed rozpoczęciem leczenia i dostarczyć wskazówek na temat konieczności wykonywania testów ciążowych. Osoba przepisująca lek musi poinformować pacjenta o znanym zagrożeniu związanym z działaniem teratogennym oraz o ścisłych zasadach dotyczących zapobiegania ciąży określonych w Programie Zapobiegania Ciąży, a także przekazać odpowiednią ulotkę edukacyjną dla pacjenta, wypełnić kartę pacjenta i (lub) narzędzie równoważne, według ustaleń z odpowiednimi krajowymi władzami rejestracyjnymi.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W porozumieniu z odpowiednimi krajowymi władzami rejestracyjnymi wdrożono Krajowy system kontrolowanej dystrybucji obejmujący wykorzystanie kart pacjenta i (lub) równoważnego narzędzia do kontrolowania przepisywania i (lub) wydawania leku oraz zbierania informacji związanych ze wskazaniem, mający na celu kontrolę wykorzystania produktu leczniczego poza wskazaniami na terenie danego kraju. W sytuacji idealnej, wystawienie recepty oraz wydanie leku powinno mieć miejsce tego samego dnia. Wydanie leku kobietom mogącym zajść w ciążę powinno nastąpić w czasie 7 dni od wystawienia recepty, po przeprowadzeniu nadzorowanego przez pracownika ochrony zdrowia testu ciążowego z wynikiem negatywnym. Kobietom mogącym zajść w ciążę można przepisać produkt leczniczy maksymalnie na 4 tygodnie leczenia, zgodnie ze schematami dawkowania stosowanymi w zarejestrowanych wskazaniach (patrz punkt 4.2), natomiast wszystkim pozostałym pacjentom maksymalnie na 12 tygodni leczenia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Inne specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania U Zawał mięśnia sercowego U pacjentów przyjmujących lenalidomid zgłaszano zawały mięśnia sercowego, szczególnie u tych ze znanymi czynnikami ryzyka oraz w ciągu pierwszych 12 miesięcy leczenia u pacjentów stosujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem. Pacjenci ze znanymi czynnikami ryzyka – w tym z wcześniejszymi epizodami zakrzepicy – powinni zostać poddani dokładnej obserwacji, oraz należy podjąć działania mające na celu minimalizację wszystkich czynników ryzyka, w przypadku których jest to możliwe (np. palenie, nadciśnienie tętnicze i hiperlipidemia). U Epizody choroby zakrzepowo-zatorowej żył i tętnic Ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (głównie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej) jest podwyższone w związku ze stosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Obserwowano mniejsze ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem. U pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i z chłoniakiem z komórek płaszcza leczenie lenalidomidem w monoterapii było związane z mniejszym ryzykiem wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (głównie zakrzepicy żył głębokich oraz zatorowości płucnej) w porównaniu do pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu (patrz punkty 4.5 oraz 4.8). Ryzyko wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej tętnic (głównie zawału mięśnia sercowego i epizodów naczyniowo-mózgowych) jest podwyższone w związku ze stosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Obserwowano mniejsze ryzyko w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Częstość występowania choroby zakrzepowo-zatorowej tętnic była mniejsza u pacjentów leczonych lenalidomidem w monoterapii niż u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu. W związku z tym, pacjenci ze znanymi czynnikami ryzyka choroby zakrzepowo-zatorowej – w tym z wcześniejszymi epizodami zakrzepicy – powinni być poddani dokładnej obserwacji. Należy podjąć działania mające na celu minimalizację wszystkich czynników ryzyka, w przypadku których jest to możliwe (np. palenie, nadciśnienie tętnicze i hiperlipidemia). Jednoczesne podawanie czynników wpływających na erytropoezę lub występujące w wywiadzie epizody choroby zakrzepowo-zatorowej mogą również zwiększać ryzyko zakrzepicy u tych pacjentów. Z tego względu czynniki wpływające na erytropoezę lub inne leki mogące zwiększać ryzyko zakrzepicy, takie jak hormonalna terapia zastępcza, powinny być stosowane ostrożnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid i deksametazon.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Przy stężeniu hemoglobiny powyżej 12 g/dl należy zakończyć leczenie czynnikami wpływającymi na erytropoezę. Zaleca się, aby pacjenci i lekarze zwracali szczególną uwagę na objawy podmiotowe i przedmiotowe choroby zakrzepowo-zatorowej. Należy poinformować pacjentów, aby zgłaszali się do lekarza, jeśli zaobserwują następujące objawy: duszność, ból w klatce piersiowej, obrzęki nóg lub ramion. Zaleca się profilaktyczne stosowanie leków przeciwzakrzepowych, zwłaszcza u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka zakrzepicy. Decyzję dotyczącą profilaktyki przeciwzakrzepowej należy podjąć po starannej ocenie czynników ryzyka u danego pacjenta. Jeżeli u pacjenta występują jakiekolwiek epizody choroby zakrzepowo-zatorowej, należy przerwać leczenie i rozpocząć standardową terapię przeciwzakrzepową. Po ustabilizowaniu pacjenta w terapii przeciwzakrzepowej i po opanowaniu wszelkich objawów choroby zakrzepowo-zatorowej, zgodnie z oceną ryzyka i potencjalnych korzyści, można ponownie podjąć leczenie lenalidomidem w pierwotnej dawce.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjent podczas leczenia lenalidomidem powinien stosować terapię przeciwzakrzepową. U Nadciśnienie płucne U pacjentów otrzymujących lenalidomid zgłaszano występowanie nadciśnienia płucnego, w tym przypadki prowadzące do zgonu. Przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia lenalidomidem należy badać pacjentów w kierunku występowania objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby podstawowej układu krążenia i układu oddechowego. U Neutropenia i trombocytopenia Głównymi działaniami toksycznymi ograniczającymi dawkę lenalidomidu są neutropenia i trombocytopenia. W celu kontrolowania cytopenii należy wykonywać oznaczenia morfologii krwi obejmujące liczbę krwinek białych z rozmazem, liczbę płytek krwi, stężenie hemoglobiny i hematokryt przed rozpoczęciem leczenia lenalidomidem, co tydzień przez pierwsze 8 tygodni leczenia, a następnie co miesiąc. U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza badania kontrolne należy przeprowadzać co 2 tygodnie w 3. i 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    cyklu, a następnie na początku każdego cyklu. U pacjentów z chłoniakiem grudkowym badania kontrolne należy przeprowadzać co tydzień przez pierwsze 3 tygodnie cyklu 1. (28 dni), co 2 tygodnie od 2. do 4. cyklu, a następnie na początku każdego cyklu. Konieczne może być przerwanie podawania produktu leczniczego i (lub) zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2). W przypadku wystąpienia neutropenii, lekarz powinien rozważyć w leczeniu pacjenta zastosowanie czynników wzrostu. Należy poinformować pacjentów o konieczności natychmiastowego zgłaszania epizodów gorączki. Zaleca się, aby pacjenci i lekarze zwracali szczególną uwagę na objawy podmiotowe i przedmiotowe krwawienia, w tym wybroczyny i krwawienie z nosa, szczególnie w przypadku jednoczesnego podawania leków, mogących wywoływać krwawienie (patrz punkt 4.8 Zaburzenia krwotoczne). Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego podawania lenalidomidu z innymi produktami o działaniu mielosupresyjnym.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
     U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem Działania niepożądane zgłoszone w badaniu CALGB 100104 obejmowały zdarzenia po zastosowaniu dużej dawki melfalanu i po ASCT (HDM/ASCT) oraz zdarzenia z okresu leczenia podtrzymującego. Podczas drugiej analizy zidentyfikowano zdarzenia, które wystąpiły po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego. Działania niepożądane zgłoszone w badaniu IFM 2005-02 obejmowały wyłącznie okres leczenia podtrzymującego. Ogólnie neutropenię 4. stopnia obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem niż w grupach placebo w dwóch badaniach oceniających leczenie podtrzymujące lenalidomidem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim (ang. NDMM – newly diagnosed multiple myeloma ) po ASCT (odpowiednio, 32,1% i 26,7% [16,1% i 1,8% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 16,4% i 0,7% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Działania niepożądane związane z neutropenią występujące w trakcie leczenia prowadzące do przerwania leczenia lenalidomidem zgłaszano, odpowiednio, u 2,2% pacjentów w badaniu CALGB 100104 i u 2,4% pacjentów w badaniu IFM 2005-02. Epizody gorączki neutropenicznej 4. stopnia obserwowano z taką samą częstością w grupach otrzymujących podtrzymujące leczenie lenalidomidem i w grupach placebo w obu badaniach (odpowiednio, 0,4% i 0,5% [0,4% i 0,5% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 0,3% i 0% w badaniu IFM 2005-02). Pacjentów należy pouczyć o konieczności szybkiego zgłaszania epizodów gorączki. Konieczne może być przerwanie leczenia i (lub) zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2). Trombocytopenię stopnia 3. i 4. obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem niż w grupach placebo w dwóch badaniach oceniających leczenie podtrzymujące lenalidomidem u pacjentów z NDMM po ASCT (odpowiednio, 37,5% i 30,3% [17,9% i 4,1% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 13,0% i 2,9% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zaleca się, aby pacjenci i lekarze zwracali szczególną uwagę na objawy podmiotowe i przedmiotowe krwawienia, w tym wybroczyny i krwawienia z nosa, szczególnie w przypadku jednoczesnego podawania leków, mogących wywoływać krwawienie (patrz punkt 4.8 Zaburzenia krwotoczne).  U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu W badaniu SWOG S0777 neutropenię 4. stopnia obserwowano z mniejszą częstością w grupie otrzymującej lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem (RVd) niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy – lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem (Rd) (odpowiednio 2,7% i 5,9%). Gorączkę neutropeniczną 4. stopnia zgłaszano z podobną częstością w grupie otrzymującej schemat RVd i w grupie otrzymującej schemat Rd (odpowiednio 0,0% i 0,4%). Pacjentów należy pouczyć o konieczności szybkiego zgłaszania epizodów gorączki.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Konieczne może być przerwanie leczenia i (lub) zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2). Trombocytopenię 3. lub 4. stopnia obserwowano z większą częstością w grupie otrzymującej schemat RVd niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy Rd (odpowiednio 17,2% i 9,4%).  U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z niższą częstością występowania neutropenii 4. stopnia niż po zastosowaniu terapii porównawczej (8,5% w grupach Rd [leczenie ciągłe] i Rd18 [leczenie w 18 czterotygodniowych cyklach], w porównaniu do 15% w grupie leczonej melfalanem, prednizonem, talidomidem, patrz punkt 4.8). Epizody gorączki neutropenicznej 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia obserwowano z podobną częstością jak w grupie odniesienia (0,6% u pacjentów z grup Rd i Rd18 leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,7% w grupie otrzymującej melfalan, prednizon, talidomid, patrz punkt 4.8). Trombocytopenię 3. i 4. stopnia obserwowano rzadziej u pacjentów z grup Rd i Rd18, niż u pacjentów z grupy odniesienia (odpowiednio, 8,1% vs 11,1%).  U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z wyższą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (34,1% w grupie otrzymujących melfalan, prednizon i lenalidomid z kontynuacją lenalidomidem [MPR+R] oraz otrzymujących melfalan, prednizon i lenalidomid z kontynuacją placebo [MPR+p], w porównaniu do 7,8% w grupie MPp+p; patrz punkt 4.8). Epizody gorączki neutropenicznej 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia obserwowano rzadko (1,7% w grupie MPR+R/MPR+p, w porównaniu do 0,0% w grupie MPp+p; patrz punkt 4.8). Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z wyższą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (40,4% w grupach MPR+R/MPR+p, w porównaniu do 13,7% w grupie MPp+p; patrz punkt 4.8).  U Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia jest związane z większą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (5,1% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,6% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon; patrz punkt 4.8). Epizody gorączki neutropenicznej 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia obserwowano rzadko (0,6% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon; patrz punkt 4.8). Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (odpowiednio 9,9% i 1,4% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do odpowiednio 2,3% i 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon; patrz punkt 4.8).  U Zespoły mielodysplastyczne U pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi leczenie lenalidomidem jest związane z częstszym występowaniem neutropenii i trombocytopenii 3. i 4. stopnia w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo (patrz punkt 4.8).  U Chłoniak z komórek płaszcza Stosowanie lenalidomidu u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza wiąże się z częstszym występowaniem neutropenii 3. i 4. stopnia, w porównaniu do pacjentów z grupy kontrolnej (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
     U Chłoniak grudkowy Stosowanie skojarzenia lenalidomidu z rytuksymabem u pacjentów z chłoniakiem grudkowym wiąże się z częstszym występowaniem neutropenii 3. lub 4. stopnia w porównaniu z pacjentami z grupy otrzymującej schemat placebo/rytuksymab. Gorączkę neutropeniczną oraz trombocytopenię 3. lub 4. stopnia częściej obserwowano w grupie leczonej schematem lenalidomid/rytuksymab (patrz punkt 4.8). U Zaburzenia czynności tarczycy Opisano przypadki niedoczynności i nadczynności tarczycy. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się optymalną kontrolę współistniejących chorób mających wpływ na czynność tarczycy. Zaleca się kontrolowanie czynności tarczycy na początku i podczas leczenia. U Neuropatia obwodowa Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu, o którym wiadomo, że może wywoływać ciężką neuropatię obwodową.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Nie obserwowano zwiększonej częstości występowania neuropatii obwodowej w powiązaniu ze stosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem lub melfalanem i prednizonem, monoterapią lenalidomidem lub długotrwałym stosowaniem lenalidomidu w leczeniu pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim. Skojarzone leczenie lenalidomidem, dożylnym bortezomibem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania neuropatii obwodowej. Częstość była niższa, gdy bortezomib podawano podskórnie. Dodatkowe informacje, patrz punkt 4.8 i ChPL bortezomibu. U Reakcja typu „tumour flare” i zespół rozpadu guza W związku z działaniem przeciwnowotworowym lenalidomidu mogą wystąpić powikłania w postaci zespołu rozpadu guza (ang. TLS – Tumour Lysis Syndrome ). Odnotowano przypadki TLS i reakcje typu „ tumour flare ” (ang. TFR – Tumour Flare Reaction ), w tym przypadki zgonów (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Ryzyko TLS i TFR dotyczy pacjentów z dużym rozmiarem guza przed zastosowaniem leczenia. Należy zachować ostrożność rozpoczynając stosowanie lenalidomidu u tych pacjentów. Tacy pacjenci powinni być dokładnie kontrolowani, szczególnie w 1. cyklu lub w trakcie zwiększania dawki, i należy podjąć u nich odpowiednie środki ostrożności.  U Chłoniak z komórek płaszcza Zaleca się ścisłe monitorowanie i przeprowadzenie dokładnej oceny w kierunku TFR. Pacjenci z wysokim wskaźnikiem prognostycznym dla chłoniaka z komórek płaszcza (ang. MIPI – Mantle Cell Lymphoma International Prognostic Index ) w chwili rozpoznania lub pacjenci z masywną chorobą (przynajmniej jedna zmiana o największej średnicy ≥ 7 cm) przed rozpoczęciem leczenia mogą znajdować się w grupie ryzyka wystąpienia reakcji typu „ tumour flare . Reakcja typu „ tumour flare ” może naśladować progresję choroby. U pacjentów w badaniach MCL-002 i MCL-001, u których wystąpiła reakcja typu TFR 1. i 2.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia, objawy TFR kontrolowano podawaniem kortykosteroidów, NLPZ i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Decyzję o rozpoczęciu leczenia TFR należy podjąć po przeprowadzeniu szczegółowej oceny klinicznej każdego pacjenta (patrz punkty 4.2 i 4.8).  U Chłoniak grudkowy Zaleca się ścisłe monitorowanie i przeprowadzenie dokładnej oceny w kierunku TFR. Reakcja typu „ tumour flare ” może naśladować progresję choroby. U pacjentów, u których wystąpiła reakcja typu TFR 1. i 2. stopnia, objawy TFR kontrolowano podawaniem kortykosteroidów, NLPZ i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Decyzję o rozpoczęciu terapii TFR należy podjąć po przeprowadzeniu szczegółowej oceny klinicznej każdego pacjenta (patrz punkty 4.2 i 4.8). Zaleca się ścisłe monitorowanie i przeprowadzenie dokładnej oceny w kierunku TLS.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci powinni być dobrze nawodnieni i otrzymywać leczenie profilaktyczne TLS w dodatku do cotygodniowego wykonywania badań biochemicznych w ciągu pierwszego cyklu lub dłużej, zgodnie ze wskazaniami klinicznymi (patrz punkty 4.2 i 4.8). U Rozmiar guza  U Chłoniak z komórek płaszcza Lenalidomid nie jest zalecany w leczeniu pacjentów z dużym rozmiarem guza, jeśli możliwe jest zastosowanie innych schematów leczenia. Wczesny zgon W badaniu MCL-002 wystąpił znaczący, ogólny wzrost liczby wczesnych zgonów (w ciągu 20 tygodni). U pacjentów z dużym rozmiarem guza w chwili rozpoczęcia leczenia występuje zwiększone ryzyko wczesnego zgonu; odnotowano 16/81 (20%) wczesnych zgonów w grupie otrzymującej lenalidomid i 2/28 (7%) wczesnych zgonów w grupie kontrolnej. W ciągu 52 tygodni wartości te wynosiły odpowiednio 32/81 (40%) oraz 6/28 (21%) (patrz punkt 5.1). Zdarzenia niepożądane W badaniu MCL-002, w trakcie 1.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    cyklu leczenie przerwano u 11/81 (14%) pacjentów z dużym rozmiarem guza w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu do 1/28 (4%) pacjentów z grupy kontrolnej. Głównym powodem przerwania leczenia u pacjentów z dużym rozmiarem guza, w 1. cyklu w grupie otrzymującej lenalidomid były zdarzenia niepożądane (patrz punkt 4.8), w tym objawy przedmiotowe reakcji typu „ tumour flare ” (TFR). Informacje dotyczących dostosowania dawki w przypadku TFR znajdują się w punkcie 4.2. Duży rozmiar guza zdefiniowano jako przynajmniej jedną zmianę o średnicy ≥5 cm lub 3 zmiany o średnicy ≥3 cm. U Reakcje alergiczne i ciężkie reakcje skórne U pacjentów leczonych lenalidomidem odnotowano przypadki wystąpienia reakcji alergicznych, w tym obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej i ciężkich reakcji skórnych, takich jak SJS, TEN i DRESS (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Lekarze powinni poinformować pacjentów o przedmiotowych i podmiotowych objawach tych reakcji oraz o konieczności natychmiastowego zwrócenia się o pomoc medyczną w przypadku wystąpienia tych objawów. Należy zakończyć stosowanie lenalidomidu w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki złuszczającej lub pęcherzowej, lub w przypadku podejrzenia SJS, TEN lub DRESS. Nie należy wznawiać leczenia przerwanego z powodu tych reakcji. W przypadku wystąpienia innych form reakcji skórnej należy, w zależności od stopnia ciężkości, należy rozważyć przerwanie lub zakończenie leczenia. Ścisłej obserwacji należy poddać pacjentów, u których uprzednio występowały reakcje alergiczne w trakcie leczenia talidomidem, ze względu na odnotowane w literaturze przypadki wystąpienia reakcji krzyżowej pomiędzy lenalidomidem i talidomidem. Pacjenci, u których w przeszłości wystąpiła ciężka wysypka w związku z leczeniem talidomidem, nie powinni otrzymywać lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Nietolerancja laktozy Kapsułki leku Revlimid zawierają laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. U Drugie nowotwory pierwotne W badaniach klinicznych uprzednio leczonych pacjentów ze szpiczakiem otrzymujących lenalidomid i deksametazon obserwowano zwiększenie częstości drugich nowotworów pierwotnych (ang. SPM – second primary malignancies ) (3,98 na 100 osobolat) w porównaniu do grup kontrolnych (1,38 na 100 osobolat). Nieinwazyjne SPM obejmują podstawnokomórkowe lub płaskonabłonkowe raki skóry. Większość inwazyjnych SPM były to guzy lite. W badaniach klinicznych dotyczących nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego u pacjentów nie kwalifikujących się do przeszczepu obserwowano 4,9-krotne zwiększenie częstości występowania hematologicznych SPM (przypadki ostrej białaczki szpikowej, zespołów mielodysplastycznych) u osób otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem do progresji (1,75 na 100 osobolat) w porównaniu z melfalanem w skojarzeniu z prednizonem (0,36 na 100 osobolat).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Obserwowano 2,12-krotne zwiększenie częstości występowania drugich nowotworów pierwotnych litych u osób otrzymujących lenalidomid (9 cykli) w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem (1,57 na 100 osobolat) w porównaniu z melfalanem w skojarzeniu z prednizonem (0,74 na 100 osobolat). U pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do progresji lub do 18 miesięcy, częstość występowania hematologicznych SPM (0,16 na 100 osobolat) nie była zwiększona w porównaniu do pacjentów otrzymujących melfalan w skojarzeniu z prednizonem (0,79 na 100 osobolat). Obserwowano 1,3-krotne zwiększenie częstości występowania SPM w postaci guzów litych u osób otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do progresji lub do 18 miesięcy (1,58 na 100 osobolat) w porównaniu z talidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem (1,19 na 100 osobolat).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim otrzymującym lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem częstość występowania hematologicznych SPM wynosiła 0,00– 0,16 na 100 osobolat, natomiast częstość występowania SPM w postaci guzów litych wynosiła 0,21– 1,04 na 100 osobolat. Zwiększone ryzyko drugich nowotworów pierwotnych związane z lenalidomidem jest również istotne w przypadku NDMM po przeszczepie komórek macierzystych. Mimo że to ryzyko nie zostało jeszcze w pełni poznane, należy je brać pod uwagę, rozważając lub stosując produkt Revlimid w takim przypadku. Częstość występowania nowotworów hematologicznych, głównie AML, MDS i nowotworów z komórek B (w tym chłoniaka Hodgkina), wynosiła 1,31 na 100 osobolat w grupie pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz 0,58 na 100 osobolat w grupie placebo (1,02 na 100 osobolat w przypadku pacjentów przyjmujących lenalidomid po ASCT oraz 0,60 na 100 osobolat w przypadku pacjentów nieprzyjmujących lenalidomidu po ASCT).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Częstość występowania SPM w postaci guzów litych wynosiła 1,36 na 100 osobolat w grupie pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz 1,05 na 100 osobolat w grupie placebo (1,26 na 100 osobolat w przypadku pacjentów przyjmujących lenalidomid po ASCT oraz 0,60 na 100 osobolat w przypadku pacjentów nieprzyjmujących lenalidomidu po ASCT). Przed rozpoczęciem terapii lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem lub bezpośrednio po leczeniu z wykorzystaniem dużych dawek melfalanu i autologicznym przeszczepie komórek macierzystych należy uwzględnić ryzyko wystąpienia hematologicznego SPM. Przed leczeniem oraz w trakcie leczenia lekarze powinni dokładnie badać pacjentów używając standardowych onkologicznych metod przesiewowych czy występują u nich drugie nowotwory pierwotne oraz wdrażać leczenie zgodnie ze wskazaniami.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Progresja do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi o niskim lub pośrednim-1 ryzyku  U Kariotyp Zmienne ze stanu początkowego, włączając w to złożone zmiany cytogenetyczne, związane są z progresją do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów zależnych od przetoczeń, u których występuje delecja 5q. W połączonej analizie dwóch badań klinicznych dotyczących stosowania lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, pacjenci ze złożonymi zmianami cytogenetycznymi obciążeni byli najwyższym szacowanym skumulowanym ryzykiem progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej (38,6%). Szacowane ryzyko progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z izolowaną delecją 5q wynosiło 13,8%, w porównaniu do 17,3% u pacjentów z delecją 5q i dodatkowo jedną nieprawidłowością cytogenetyczną.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W związku z tym, stosunek korzyści do ryzyka dla lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi związanymi z delecją 5q oraz złożonymi nieprawidłowościami cytogenetycznymi pozostaje nieznany.  U Status genu TP53 U 20 do 25% pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi (MDS) niższego ryzyka z delecją 5q występuje mutacja w obrębie genu TP53, która związana jest z większym ryzykiem progresji do ostrej białaczki szpikowej (AML). W analizie post-hoc badania klinicznego (MDS-004) lenalidomidu w zespołach mielodysplastycznych o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, uzyskano wartość wskaźnika progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej (AML) równą 27,5% u pacjentów pozytywnych w teście IHC- p53 (1% poziom odcięcia w odniesieniu do silnego barwienia jądra komórkowego, z wykorzystaniem immunochemicznego oznaczenia białka p53, jako wyznacznika mutacji w obrębie genu TP53) i 3,6% u pacjentów negatywnych w teście IHC-p53 (p = 0,0038) (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Progresja do innych nowotworów w przypadku chłoniaka z komórek płaszcza W przypadku chłoniaka z komórek płaszcza stwierdzono ryzyko wystąpienia ostrej białaczki szpikowej, nowotworów z komórek typu B i nieczerniakowego raka skóry. U Drugie nowotwory pierwotne w przebiegu chłoniaka grudkowego W badaniu z udziałem pacjentów z nawrotowym/opornym na leczenie indolentnym chłoniakiem nieziarniczym (ang . indolent non-Hodgkin lymphoma , iNHL), w którym uczestniczyli także pacjenci z chłoniakiem grudkowym, nie zaobserwowano podwyższonego ryzyka SPM w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą otrzymującą schemat placebo/rytuksymab. Hematologiczne SPM w postaci ostrej białaczki szpikowej (ang. AML – acute myeloid leukaemia ) wystąpiły z częstością 0,29 na 100 osobolat w grupie otrzymującej skojarzenie lenalidomid/rytuksymab i 0,29 na 100 osobolat wśród pacjentów otrzymujących schemat placebo/rytuksymab.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Częstość występowania hematologicznych i litych SPM (z wyjątkiem nieczerniakowego raka skóry) wynosiła 0,87 na 100 osobolat w grupie otrzymującej skojarzenie lenalidomid/rytuksymab i 1,17 na 100 osobolat wśród pacjentów otrzymujących schemat placebo/rytuksymab, przy czym mediana czasu obserwacji wynosiła 30,59 miesiąca (zakres: 0,6– 50,9 miesiąca). Przypadki nieczerniakowego raka skóry stanowią stwierdzone zagrożenie i obejmują przypadki raka płaskonabłonkowego skóry lub raka podstawnokomórkowego skóry. Pacjentów należy monitorować w kierunku SPM. Rozważając leczenie lenalidomidem, należy wziąć pod uwagę zarówno potencjalne korzyści ze stosowania lenalidomidu, jak i ryzyko związane z SPM. U Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów leczonych lenalidomidem w terapii skojarzonej odnotowano przypadki niewydolności wątroby (w tym śmiertelne): ostra niewydolność wątroby, toksyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, cholestatyczne zapalenie wątroby i mieszane cytolityczne/cholestatyczne zapalenie wątroby.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Mechanizm ciężkiej hepatotoksyczności wywoływanej lekami jest nieznany, jednak w niektórych przypadkach, przebyte wirusowe zapalenie wątroby, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych oraz terapia antybiotykowa mogą stanowić czynniki ryzyka. Często zgłaszano występowanie nieprawidłowych wyników testów czynności wątroby. Zaburzenia czynności wątroby potwierdzone wynikami testów były w zasadzie bezobjawowe i ustępowały po przerwaniu leczenia. Po powrocie parametrów do wartości początkowych, można rozważyć leczenie mniejszą dawką. Lenalidomid jest wydalany przez nerki. U pacjentów z niewydolnością nerek należy szczególnie starannie dobrać dawkę, aby uniknąć nadmiernego wzrostu stężenia leku we krwi, ponieważ może to zwiększyć ryzyko wystąpienia hematologicznych działań niepożądanych oraz hepatotoksyczności.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy monitorować czynność wątroby, szczególnie u pacjentów z wirusowym zakażeniem wątroby w wywiadzie, lub w przypadku jednoczesnego stosowania lenalidomidu z produktami leczniczymi, o których wiadomo, że zaburzają czynność wątroby. U Zakażenia z neutropenią lub bez neutropenii Pacjenci ze szpiczakiem mnogim są narażeni na zakażenia, włączając zapalenie płuc. U pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem obserwowano wyższą częstość występowania w porównaniu z pacjentami z NDMM, niekwalifikującymi się do przeszczepu, oraz u pacjentów z NDMM po przeszczepie, otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem w porównaniu z placebo. Zakażenia ≥ 3. stopnia występowały przy neutropenii u mniej niż jednej trzeciej pacjentów. Pacjenci ze znanym ryzykiem zakażenia powinni być ściśle monitorowani. Wszystkich pacjentów należy pouczyć, aby w przypadku pierwszych objawów zakażenia (np.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    kaszel, gorączka, itd.) skontaktować się z lekarzem, co pozwoli to na wczesne podjęcie leczenia i w efekcie na złagodzenie choroby. U Reaktywacja zakażenia wirusowego U pacjentów otrzymujących lenalidomid zgłaszano występowanie reaktywacji zakażenia wirusowego, w tym ciężkich przypadków reaktywacji zakażenia wirusem półpaśca lub zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV). W niektórych przypadkach reaktywacja zakażenia wirusowego zakończyła się zgonem. W niektórych przypadkach reaktywacja zakażenia wirusem półpaśca prowadziła do wystąpienia rozsianego półpaśca, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych wywołanego przez wirusa półpaśca lub ocznej postaci półpaśca, co wymagało tymczasowego wstrzymania lub przerwania podawania lenalidomidu oraz wprowadzenia odpowiedniego leczenia przeciwwirusowego. U pacjentów przyjmujących lenalidomid, którzy byli w przeszłości zakażeni wirusem zapalenia wątroby typu B, rzadko zgłaszano reaktywację zapalenia wątroby typu B.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W niektórych przypadkach prowadziło to do ostrej niewydolności wątroby, co skutkowało zakończeniem leczenia lenalidomidem oraz wprowadzeniem odpowiedniego leczenia przeciwwirusowego. Przed rozpoczęciem leczenia lenalidomidem należy wykonać badanie w kierunku nosicielstwa wirusa zapalenia wątroby typu B. W przypadku pacjentów z dodatnim wynikiem zakażenia HBV, zaleca się konsultację z lekarzem doświadczonym w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu B. Należy zachować środki ostrożności, jeśli lenalidomid jest stosowany u pacjentów zakażonych w przeszłości HBV, w tym u pacjentów HBc dodatnich, ale HBsAg negatywnych. Pacjentów tych należy poddać dokładnej obserwacji w kierunku objawów podmiotowych i przedmiotowych aktywnego zakażenia HBV przez cały okres leczenia. U Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia Podczas stosowania lenalidomidu odnotowano przypadki postępującej leukoencefalopatii wieloogniskowej (PML, ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    progressive multifocal leukoencephalopathy), w tym przypadki śmiertelne. Występowanie PML notowano w okresie od kilku miesięcy do kilku lat po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem. Najczęściej przypadki te zgłaszano u pacjentów przyjmujących jednocześnie deksametazon lub u tych, u których wcześniej stosowano inną chemioterapię immunosupresyjną. Zadaniem lekarza jest regularne kontrolowanie pacjenta oraz uwzględnianie PML w diagnostyce różnicowej u pacjentów z nowymi lub nasilającymi się objawami neurologicznymi oraz objawami kognitywnymi lub behawioralnymi. Lekarz powinien również doradzić pacjentowi, że należy powiedzieć swojemu partnerowi lub opiekunowi o odbywanym leczeniu, ponieważ mogą oni zauważyć objawy, których pacjent nie jest świadomy. Ocena PML powinna opierać się na badaniu neurologicznym, diagnostyce metodą rezonansu magnetycznego mózgu i analizie płynu mózgowo-rdzeniowego dla DNA JC (JCV) za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) lub biopsji mózgu z testowaniem na JCV.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Negatywne wyniki PCR JCV nie wykluczają PML. Jeśli nie można postawić alternatywnej diagnozy, wskazane mogą być dalsze obserwacje oraz wykonanie dodatkowych badań. Jeśli podejrzewa się PML, należy wstrzymać dalsze podawanie leku, aż do czasu wykluczenia, że PML nie występuje. Jeśli badania potwierdzą PML, konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania lenalidomidu. U Pacjenci z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim Częstość występowania przypadków nietolerancji (działania niepożądane 3. lub 4. stopnia, ciężkie działania niepożądane, przerwanie leczenia) była wyższa w przypadku pacjentów w wieku > 75 lat, ze szpiczakiem III stopnia, zgodnie z międzynarodowym systemem stopniowania, sprawnością w skali ECOG ≥ 2 lub klirensem kreatyniny <60 ml/min, przy podawaniu lenalidomidu w terapii skojarzonej.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci powinni zostać poddani szczególnej obserwacji pod kątem tolerancji lenalidomidu w terapii skojarzonej, z uwzględnieniem wieku, szpiczaka III stopnia zaawansowania, sprawności w skali ECOG ≥ 2 lub klirensu kreatyniny <60 ml/min (patrz punkt 4.2 i 4.8). U Zaćma Zgłaszano większą częstość występowania zaćmy u pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu. Zaleca się regularne kontrolowanie wzroku.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Czynniki wpływające na erytropoezę lub inne leki mogące zwiększać ryzyko zakrzepicy, takie jak hormonalna terapia zastępcza, powinny być stosowane ostrożnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid z deksametazonem (patrz punkty 4.4 i 4.8). U Doustne środki antykoncepcyjne Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Lenalidomid nie jest induktorem enzymów. W badaniu in vitro na ludzkich hepatocytach lenalidomid w różnych badanych stężeniach nie indukował CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4/5. Z tego powodu w przypadku podania samego lenalidomidu nie jest oczekiwane wystąpienie indukcji prowadzącej do obniżonej skuteczności produktów leczniczych, w tym hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Jednak deksametazon jest słabym lub umiarkowanym induktorem CYP3A4 i prawdopodobnie wywiera również wpływ na inne enzymy i transportery.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Interakcje
    Nie można wykluczyć, że w trakcie leczenia skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych może ulec zmniejszeniu. Należy podjąć skuteczne środki, aby zapobiec ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). U Warfaryna Jednoczesne wielokrotne podawanie lenalidomidu w dawce 10 mg raz na dobę nie wpływało na farmakokinetykę pojedynczej dawki R- i S-warfaryny. Jednoczesne podanie warfaryny w pojedynczej dawce 25 mg nie wpływało na farmakokinetykę lenalidomidu. Nie wiadomo jednak, czy interakcja zachodzi w czasie stosowania klinicznego (jednoczesne leczenie deksametazonem). Deksametazon jest słabym lub umiarkowanym induktorem enzymów i jego wpływ na warfarynę nie jest znany. Zaleca się ścisłe kontrolowanie stężenia warfaryny podczas leczenia. U Digoksyna Jednoczesne stosowanie z lenalidomidem w dawce 10 mg raz na dobę zwiększało stężenie osoczowe digoksyny (0,5 mg, pojedyncza dawka) o 14% z 90% CI (przedział ufności) [0,52%-28,2%].
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Interakcje
    Nie wiadomo, czy efekt będzie inny w praktyce klinicznej (większe dawki lenalidomidu i jednoczesne leczenie deksametazonem). Z tego względu podczas leczenia lenalidomidem zaleca się kontrolowanie stężenia digoksyny. U Statyny Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia rabdomiolizy w przypadku jednoczesnego podawania statyn i lenalidomidu, które może mieć charakter po prostu addytywny. Szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia uzasadniona jest wzmożona kontrola kliniczna i laboratoryjna. U Deksametazon Równoczesne podawanie deksametazonu (40 mg raz na dobę) w dawce pojedynczej lub wielokrotnej nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu podawanego w dawce wielokrotnej (25 mg raz na dobę). U Interakcje z inhibitorami glikoproteiny P W warunkach in vitro , lenalidomid jest substratem dla glikoproteiny P, ale nie jest jej inhibitorem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Interakcje
    Równoczesne podawanie w dawce wielokrotnej chinidyny (600 mg, dwa razy na dobę), będącej silnym inhibitorem glikoproteiny P lub umiarkowanie silnego inhibitora/substratu glikoproteiny P, temsyrolimusu (25 mg), nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu (25 mg). Równoczesne podawanie lenalidomidu nie zmieniało farmakokinetyki temsyrolimusu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ze względu na właściwości teratogenne, lenalidomid należy przepisywać z uwzględnieniem programu zapobiegania ciąży (patrz punkt 4.4), chyba że istnieją wiarygodne przesłanki, że pacjentka nie może zajść w ciążę. U Kobiety mogące zajść w ciążę / Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Kobiety mogące zajść w ciążę muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji. Jeśli w trakcie leczenia lenalidomidem kobieta zajdzie w ciążę, leczenie musi zostać przerwane, a pacjentka powinna zostać skierowana do specjalisty doświadczonego w ocenie teratogennego skutku leczenia w celu przeprowadzenia takiej oceny i uzyskania odpowiedniej porady. Jeśli partnerka mężczyzny leczonego lenalidomidem zajdzie w ciążę, zaleca się skierowanie jej do lekarza specjalizującego się lub mającego doświadczenie w teratologii, w celu przeprowadzenia oceny i uzyskania porady.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Lenalidomid jest obecny w spermie ludzkiej w skrajnie małym stężeniu w trakcie leczenia i jest niewykrywalny w spermie ludzkiej po 3 dniach od zakończenia podawania substancji zdrowemu mężczyźnie (patrz punkt 5.2). W ramach środków ostrożności oraz biorąc pod uwagę szczególne populacje z wydłużonym czasem wydalania, jak w przypadku niewydolności nerek, wszyscy pacjenci płci męskiej stosujący lenalidomid muszą używać prezerwatyw przez okres leczenia, podczas przerwy w podawaniu leku i przez 1 tydzień po zakończeniu leczenia, jeśli partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę i nie stosuje antykoncepcji. U Ciąża Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, która powoduje ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. Lenalidomid wywoływał u małp wady wrodzone, podobne do tych opisanych po talidomidzie (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Z tego względu można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu i lenalidomid jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży (patrz punkt 4.3). U Karmienie piersią Nie wiadomo, czy lenalidomid przenika do mleka ludzkiego. Dlatego podczas leczenia lenalidomidem należy przerwać karmienie piersią. U Płodność Badania na szczurach z wykorzystaniem lenalidomidu w dawkach do 500 mg/kg (dawka odpowiednio około 200 do 500-razy większą niż stosowana u ludzi dawka 25 i 10 mg w przeliczeniu na powierzchnię ciała) nie wykazały występowania działań niepożądanych związanych z płodnością ani szkodliwego wpływu na płodność rodziców.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Lenalidomid wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania lenalidomidu zgłaszano zmęczenie, zawroty głowy, senność, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego i niewyraźne widzenie. Z tego względu zaleca się ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane U Streszczenie profilu bezpieczeństwa U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem W celu określenia działań niepożądanych w badaniu CALGB 100104 zastosowano podejście zachowawcze. Działania niepożądane opisane w tabeli 1 obejmowały zdarzenia po HDM/ASCT oraz zdarzenia z okresu leczenia podtrzymującego. Druga analiza, podczas której zidentyfikowano zdarzenia, które wystąpiły po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego, wskazuje, że częstości opisane w tabeli 1 mogą być większe niż faktycznie obserwowano podczas okresu leczenia podtrzymującego. Działania niepożądane zgłoszone w badaniu IFM 2005-02 obejmowały wyłącznie okres leczenia podtrzymującego. Ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥5%) podczas stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż przy stosowaniu placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Należały do nich:  Zapalenie płuc (10,6%: złożony termin) w badaniu IFM 2005-02,  Zakażenie płuc (9,4% [9,4% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego]) w badaniu CALGB 100104. W badaniu IFM 2005-02 do działań niepożądanych obserwowanych częściej podczas stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż przy stosowaniu placebo należały: neutropenia (60,8%), zapalenie oskrzeli (47,4%), biegunka (38,9%), zapalenie jamy nosowo-gardłowej (34,8%), skurcze mięśni (33,4%), leukopenia (31,7%), astenia (29,7%), kaszel (27,3%), trombocytopenia (23,5%), zapalenie żołądka i jelit (22,5%) i gorączka (20,5%). W badaniu CALGB 100104 do działań niepożądanych obserwowanych częściej podczas stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż przy stosowaniu placebo należały: neutropenia (79,0% [71,9% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego]), trombocytopenia (72,3% [61,6%]), biegunka (54,5% [46,4%]), wysypka (31,7% [25,0%]), zakażenia górnych dróg oddechowych (26,8% [26,8%]), zmęczenie (22,8% [17,9%]), leukopenia (22,8% [18,8%]) i niedokrwistość (21,0% [13,8%]).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu W badaniu SWOG S0777 następujące ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥ 5%) w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z dożylnym bortezomibem i deksametazonem niż w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem:  niedociśnienie tętnicze (6,5%), zakażenie płuc (5,7%), odwodnienie (5,0%). Następujące działania niepożądane obserwowano częściej w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem niż w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem: zmęczenie (73,7%), neuropatia obwodowa (71,8%), trombocytopenia (57,6%), zaparcie (56,1%), hipokalcemia (50,0%).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z niskimi dawkami deksametazonu, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥5%) podczas stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu (Rd oraz Rd18), niż przy stosowaniu melfalanu, prednizonu i talidomidu (MPT). Należały do nich:  Zapalenie płuc (9,8%)  Niewydolność nerek (włączając postać ostrą) (6,3%) Do działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupach Rd lub Rd18, niż w grupie MPT, należały: biegunka (45,5%), zmęczenie (32,8%), ból pleców (32,0%), astenia (28,2%), zaburzenia snu (27,6%), wysypka (24,3%), osłabione łaknienie (23,1%), kaszel (22,7%), gorączka (21,4%) oraz skurcze mięśni (20,5%). U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥5%) u pacjentów otrzymujących melfalan, prednizon i lenalidomid, z następczym podtrzymywaniem lenalidomidem (MPR+R) lub melfalan, prednizon i lenalidomid, z następczą kontynuacją placebo (MPR+p), niż u pacjentów otrzymujących melfalan i prednizon, z następczą kontynuacją placebo (MPp+p).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Należały do nich:  Gorączka neutropeniczna (6,0%)  Niedokrwistość (5,3%) Do działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupach MPR+R lub MPR+p, niż w grupie MPp+p, należały: neutropenia (83,3%), niedokrwistość (70,7%), trombocytopenia (70,0%), leukopenia (38,8%), zaparcia (34,0%), biegunka (33,3%), wysypka (28,9%), gorączka (27,0%), obrzęk obwodowy (25,0%), kaszel (24,0%), zmniejszone łaknienie (23,7%) oraz astenia (22,0%). U Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia W dwóch badaniach fazy III kontrolowanych placebo, grupie 353 pacjentów ze szpiczakiem mnogim podawano lenalidomid/deksametazon, natomiast grupie 351 pacjentów podawano placebo/deksametazon. Najcięższymi działaniami niepożądanymi obserwowanymi częściej u pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, niż u pacjentów otrzymujących placebo/deksametazon były:  żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna) (patrz punkt 4.4);  neutropenia 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    stopnia (patrz punkt 4.4). Do obserwowanych działań niepożądanych, które występowały z większą częstością w związku z podawaniem lenalidomidu i deksametazonu, w porównaniu do placebo i deksametazonu, zbiorczo w badaniach klinicznych dotyczących szpiczaka mnogiego (MM-009 oraz MM-010) należą: zmęczenie (43,9%), neutropenia (42,2%), zaparcie (40,5%), biegunka (38,5%), kurcze mięśni (33,4%), niedokrwistość (31,4%), trombocytopenia (21,5%) i wysypka (21,2%). U Zespoły mielodysplastyczne Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi opiera się na danych pochodzących od 286 pacjentów uczestniczących w jednym badaniu fazy II oraz jednym badaniu fazy III (patrz punkt 5.1). W badaniu fazy II wszyscy spośród 148 pacjentów otrzymywali lenalidomid. W podwójnie zaślepionej części badania fazy III, 69 pacjentów przyjmowało lenalidomid w dawce 5 mg, 69 pacjentów przyjmowało lenalidomid w dawce 10 mg, a 67 pacjentów przyjmowało placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Większość działań niepożądanych występowała podczas pierwszych 16 tygodni leczenia lenalidomidem. Ciężkie zdarzenia niepożądane obejmowały:  żylną chorobę zakrzepowo-zatorową (zakrzepicę żył głębokich, zatorowość płucną) (patrz punkt 4.4);  neutropenię 3. lub 4. stopnia, gorączkę neutropeniczną oraz trombocytopenię 3. lub 4. stopnia (patrz punkt 4.4). Najczęściej obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi, które występowały częściej w grupach przyjmujących lenalidomid w porównaniu do grupy kontrolnej w badaniu fazy III były neutropenia (76,8%), trombocytopenia (46,4%), biegunka (34,8%), zaparcia (19,6%), nudności (19,6%), świąd (25,4%), wysypka (18,1%), zmęczenie (18,1%) oraz skurcze mięśni (16,7%). U Chłoniak z komórek płaszcza Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza opiera się na danych pochodzących od 254 pacjentów uczestniczących w randomizowanym badaniu fazy II z grupa kontrolną, MCL-002 (patrz punkt 5.1).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Ponadto, w tabeli 3 uwzględniono działania niepożądane pochodzące z badania uzupełniającego MCL-001. Ciężkie działania niepożądane, które w badaniu MCL-002 obserwowano z większą częstością (z różnicą co najmniej 2 punktów procentowych) w grupie otrzymującej lenalidomid, w porównaniu do grupy kontrolnej:  neutropenia (3,6%),  zatorowość płucna (3,6%),  biegunka (3,6%). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi, które w badaniu MCL-002 występowały częściej w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu do grupy kontrolnej, były: neutropenia (50,9%), niedokrwistość (28,7%), biegunka (22,8%), zmęczenie (21,0%), zaparcie (17,4%), gorączka (16,8%) oraz wysypka (w tym alergiczne zapalenie skóry) (16,2%), W badaniu MCL-002 wystąpił znaczący, ogólny wzrost liczby wczesnych zgonów (w ciągu 20 tygodni).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    U pacjentów z dużym rozmiarem guza w chwili rozpoczęcia leczenia występuje zwiększone ryzyko wczesnego zgonu; odnotowano 16/81 (20%) wczesnych zgonów w grupie otrzymującej lenalidomid i 2/28 (7%) wczesnych zgonów w grupie kontrolnej. W ciągu 52 tygodni wartości te wynosiły odpowiednio 32/81 (39,5%) oraz 6/28 (21%) (patrz punkt 5.1). W trakcie 1. cyklu leczenie przerwano u 11/81 (14%) pacjentów z dużym rozmiarem guza w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu do 1/28 (4%) pacjentów z grupy kontrolnej. Głównym powodem przerwania leczenia u pacjentów z dużym rozmiarem guza, w 1. cyklu w grupie otrzymującej lenalidomid były zdarzenia niepożądane – 7/11 (64%). Duży rozmiar guza zdefiniowano jako przynajmniej jedną zmianę o średnicy ≥5 cm lub 3 zmiany o średnicy ≥3 cm. U Chłoniak grudkowy Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym opiera się na danych pochodzących od 294 pacjentów uczestniczących w randomizowanym badaniu fazy III z grupą kontrolną, NHL-007.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    W tabeli 5 uwzględniono ponadto działania niepożądane pochodzące z badania uzupełniającego NHL-008. Ciężkie działania niepożądane, które w badaniu NHL-007 obserwowano najczęściej (z różnicą co najmniej 1 punktu procentowego) w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą otrzymującą schemat placebo/rytuksymab, to:  gorączka neutropeniczna (2,7%),  zatorowość płucna (2,7%),  zapalenie płuc (2,7%). W badaniu NHL-007 do działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupie otrzymującej leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab niż w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab (z różnicą częstości między grupami wynoszącą co najmniej 2%) należały: neutropenia (58,2%), biegunka (30,8%), leukopenia (28,8%), zaparcie (21,9%), kaszel (21,9%) i zmęczenie (21,9%).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    U Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane obserwowane u pacjentów leczonych lenalidomidem zostały wymienione poniżej według klasyfikacji układów i narządów i częstości występowania. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Częstości zdefiniowano następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W poniższej tabeli działania niepożądane zostały włączone do odpowiednich kategorii zgodnie z największą częstością występowania w którymkolwiek z głównych badań klinicznych. U Tabelaryczne zestawienie dla monoterapii w szpiczaku mnogim Informacje zamieszczone w poniższej tabeli opierają się o dane uzyskane podczas głównych badań klinicznych z udziałem pacjentów z NDMM po ASCT, którzy otrzymywali leczenie podtrzymujące lenalidomidem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Danych nie korygowano dla uwzględnienia dłuższego czasu trwania leczenia w grupach otrzymujących lenalidomid, kontynuowanego do wystąpienia progresji choroby w porównaniu z grupami placebo w głównych badaniach dotyczących szpiczaka mnogiego (patrz punkt 5.1). Tabela 1. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, otrzymujących lenalidomid w leczeniu podtrzymującym
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeUBardzo częstoUZapalenie płuc◊,a, zakażeniaP Pgórnych dróg oddechowych, zakażenia neutropeniczne, zapalenie oskrzeli◊, grypa◊,P P P P◊zapalenie żołądka i jelitP P,zapalenie zatok, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie błony śluzowej nosaUCzęstoZakażenia◊, zakażenie układuP P◊,moczowegoP P*, zakażeniadolnych dróg oddechowych, zakażenie płuc◊PUBardzo częstoUZapalenie płuc◊,a, zakażenieP PneutropeniczneUCzęstoPosocznica◊,b, bakteriemia,P P◊zakażenie płucP P, bakteryjnezakażenia dolnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli◊, grypa◊, zapalenieP P P Pżołądka i jelit◊, półpasiec◊,P P P Pzakażenie◊P
    Nowotwory łagodne, złośliwei nieokreślone (w tym torbielei polipy)UCzęstoUZespół mielodysplastyczny◊,*P P
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoUBardzo częstoU Neutropenia^,◊, gorączkaP P,◊neutropeniczna^P P,P,◊Ptrombocytopenia^P P, anemia,leukopenia◊, limfopeniaP PUBardzo często Neutropenia^,◊, gorączkaP P,◊neutropeniczna^P P,P,◊Ptrombocytopenia^P P, anemia,leukopenia◊, limfopeniaP PUCzęsto
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Pancytopenia◊P
    Zaburzenia metabolizmui odżywianiaUBardzo częstoU HipokaliemiaUCzęstoUHipokaliemia, odwodnienie
    Zaburzenia układu nerwowegoUBardzo często ParestezjaUCzęstoNeuropatia obwodowacPUCzęstoBól głowy
    Zaburzenia naczynioweUCzęstoUZatorowość płucna◊,*P PUCzęstoUZakrzepica żył głębokich^,◊,dP
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersiaUBardzo często KaszelUCzęstoDuszność◊, wydzielina z nosaP PUCzęstoUDuszności◊P
    Zaburzenia żołądka i jelitUBardzo częstoU Biegunka, zaparcia, ból brzucha, nudnościUCzęstoWymioty, ból w nadbrzuszuUCzęstoUBiegunka, wymioty, nudności
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychUBardzo częstoU Nieprawidłowe wyniki badańczynnościowych wątrobyUCzęstoUNieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby
    Zaburzenia skóry i tkankipodskórnejUBardzo częstoUWysypka, suchość skóryUCzęstoUWysypka, świąd
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejUBardzo częstoU Kurcze mięśniUCzęstoUBól mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaUBardzo częstoUZmęczenie, astenia, gorączkaUCzęstoUZmęczenie, astenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    ◊ P P Działania niepożądane zgłaszane jako ciężkie u pacjentów z NDMM po ASCT. * P P Dotyczy wyłącznie ciężkich działań niepożądanych leku. ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. a P P „Zapalenie płuc” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): odoskrzelowe zapalenie płuc, płatowe zapalenie płuc, zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jiroveci , zapalenie płuc, zapalenie płuc wywołane pałeczką Klebsiella pneumoniae , legionelozowe zapalenie płuc, mykoplazmatyczne zapalenie płuc, pneumokokowe zapalenie płuc, streptokokowe zapalenie płuc, wirusowe zapalenie płuc, choroba płuc, stan zapalny płuc. b P P „Posocznica” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): posocznica bakteryjna, posocznica pneumokokowa, wstrząs septyczny, posocznica gronkowcowa. c d P P „Neuropatia obwodowa” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): neuropatia obwodowa, neuropatia obwodowa sensoryczna, polineuropatia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    P P „Zakrzepica żył głębokich” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): zakrzepica żył głębokich, zakrzepica, zakrzepica żylna. U Tabelaryczne zestawienie dla terapii skojarzonej w szpiczaku mnogim Informacje zamieszczone w poniższej tabeli opierają się o dane uzyskane podczas badań klinicznych z udziałem pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Dane nie zostały skorygowane o dłuższy czas leczenia w grupach otrzymujących lenalidomid do progresji choroby, w porównaniu do komparatora w kluczowych badaniach dotyczących szpiczaka mnogiego (patrz punkt 5.1). Tabela 2. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, deksametazonem lub melfalanem i prednizonem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / ZalecanaterminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeUBardzo często Zapalenie płuc◊,◊◊,P Pzakażenie górnych dróg oddechowych◊, zakażeniaP Pbakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)P P,zapalenie jamy nosowo- gardłowej, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli◊, zapalenie błonyP Pśluzowej nosaUCzęsto◊,◊◊PosocznicaP P, zapaleniebłony śluzowej nosa zakażenie płuc◊◊,P Pzakażenie układu moczowego◊◊, zapalenieP Pzatok◊P PUCzęstoZapalenie płuc◊,◊◊,P Pzakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia oportunistyczne)◊,P Pzapalenie tkanki łącznej◊, posocznica◊,◊◊,P P P P◊◊zakażenie płucP P,zapalenie oskrzeli◊,P Pzakażenie układu oddechowego◊◊,P Pzakażenie układu◊◊moczowegoP P, zakaźnezapalenie jelita cienkiego i okrężnicy
    Nowotworyłagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)UNiezbyt częstoRak^,◊podstawnokomórkowyPRak^,◊,*płaskonabłonkowyPUCzęstoOstra białaczka◊szpikowaP P, zespół◊mielodysplastycznyP P,rak płaskonabłonkowy skóry^,◊,**PUNiezbyt często Ostra białaczka limfoblastyczna◊z komórek TP P, rakpodstawnokomórkowy^,P◊P, zespół rozpadu guza
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoUBardzo często Neutropenia^,◊,◊◊,P P,◊,◊◊trombocytopenia^P P,◊niedokrwistośćP P,zaburzenia krwotoczne^, leukopenia, limfopeniaUCzęstoGorączka,◊neutropeniczna^P P,pancytopenia◊PUNiezbyt często Hemoliza, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna,niedokrwistość hemolitycznaUBardzo częstoNeutropenia^,◊,◊◊,P Ptrombocytopenia^,◊,◊◊,P Pniedokrwistość◊,P Pleukopenia, limfopeniaUCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊,P Ppancytopenia◊,P Pniedokrwistość hemolitycznaUNiezbyt często Nadkrzepliwość, koagulopatia
    Zaburzenia układu immunologiczn egoUNiezbyt częstoReakcja nadwrażliwości^
    Zaburzenia endokrynologiczneUCzęstoNiedoczynność tarczycy
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaUBardzo często Hipokaliemia◊,◊◊,P Phiperglikemia, hipoglikemia, hipokalcemia◊,P P◊hiponatremiaP P,◊◊odwodnienieP P,zmniejszone łaknienie◊◊,P Pzmniejszenie masy ciałaUCzęstoHipomagnezemia,hiperurykemia, hiperkalcemia+PUCzęstoHipokaliemia◊,◊◊,P Phiperglikemia, hipokalcemia◊,P Pcukrzyca◊,P Phipofosfatemia, hiponatremia◊,P Phiperurykemia, dna moczanowa, odwodnienie◊◊,P Pzmniejszone łaknienie◊◊,P Pzmniejszenie masy ciała
    ZaburzeniapsychiczneUBardzo częstoDepresja, bezsennośćUNiezbyt częstoUtrata popędu płciowegoUCzęstoDepresja, bezsenność
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia układu nerwowegoUBardzo często Neuropatie obwodowe◊◊,P Pparestezja, zawroty◊◊głowyP P, drżenie,zaburzenia smaku, ból głowyUCzęstoAtaksja, zaburzenia◊◊równowagi, omdleniaP P,neuralgia, dyzestezjaUBardzo często Neuropatie obwodowe◊◊PUCzęstoEpizody mózgowo–◊naczynioweP P, zawrotygłowy◊◊, omdlenia◊◊,P P P PneuralgiaUNiezbyt często Krwotok wewnątrzczaszkowy^, przemijający napadniedokrwienny, udar niedokrwienny
    Zaburzenia okaUBardzo często Zaćmy, niewyraźne widzenieCzęstoZmniejszona ostrość widzeniaCzęsto ZaćmaNiezbyt często Ślepota
    Zaburzenia ucha i błędnikaCzęstoGłuchota (włączając niedosłuch), szumy uszne
    Zaburzenia sercaCzęsto Migotanie◊,◊◊przedsionkówP P,bradykardiaNiezbyt często Zaburzenia rytmu, wydłużenie odstępu QT, trzepotanie przedsionków, dodatkowe skurcze komoroweCzęstoZawał mięśnia sercowego (włączając ostre przypadki)^,◊,P Pmigotanie przedsionków◊,◊◊,P Pzastoinowa◊niewydolność sercaP P,tachykardia, niewydolność serca◊,◊◊,P Pchoroba niedokrwienna serca◊P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia naczynioweBardzo częstoEpizody żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej^, głównie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej^,◊,◊◊,P Pniedociśnienie tętnicze◊◊PCzęstoNadciśnienie tętnicze, wybroczyny^Bardzo częstoEpizody żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej^, głównie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej^,◊,◊◊PCzęstoZapalenie naczyń, niedociśnienie◊◊tętniczeP P, nadciśnienietętniczeNiezbyt często Niedokrwienie, niedokrwienie obwodowe, wewnątrzczaszkowe,zakrzepowe zapalenie zatok żylnych czaszki
    Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersiaBardzo często Duszność◊,◊◊, krwawienieP Pz nosa^, kaszelCzęsto Zaburzenia głosuCzęstoOstre wyczerpanie◊oddechoweP P,◊,◊◊dusznośćP P, bólopłucnowy◊◊, hipoksja◊◊P P P P P
    Zaburzenie żołądka i jelitBardzo często Biegunka◊,◊◊, zaparcie◊,P P P P◊◊ból brzuchaP P, nudności,◊◊wymiotyP P, niestrawność,suchość w jamie ustnej, zapalenie jamy ustnejCzęsto12TKr12Twawienie z przewodu pokarmowego (włączając w to: krwawienie z odbytnicy, krwawienie z guzków krwawniczych, krwawienie z wrzodów żołądka, krwawienie dziąseł)^,◊◊, utrudnioneP PpołykanieNiezbyt często Zapalenie okrężnicy, zapalenie kątnicyCzęstoKrwawienie z przewodu pokarmowego^,◊,◊◊,P Pniedrożność jelita◊◊ ◊◊cienkiegoP P, biegunkaP P,◊◊ból brzuchaP P,zaparcie◊, nudności,P Pwymioty◊◊P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychBardzo często Zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej, zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowejCzęstoUszkodzenie komórek◊◊wątrobyP P,nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby◊,P PhiperbilirubinemiaNiezbyt często Niewydolność wątroby^Często Zastój żółci◊,P Phepatotoksyczność, uszkodzenie komórek◊◊wątrobyP P, zwiększonaaktywność aminotransferazy alaninowej, nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby◊PNiezbyt często Niewydolność wątroby^
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejBardzo częstoWysypki◊◊, świądP PCzęstoPokrzywka, nadmierna potliwość, sucha skóra, nadmierna pigmentacja skóry, egzema, rumieńNiezbyt często Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi◊◊,P P PPodbarwienie skóry, nadwrażliwość na światłoCzęstoWysypki◊◊PNiezbyt często Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi◊◊P
    Zaburzeniamięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoOsłabienie mięśni◊◊,P P◊kurcze mięśni, ból kościP P,ból i uczucie dyskomfortu związane z tkanką mięśniowo- szkieletową oraz łączną (włączając ból pleców◊,◊◊), bólP Pkończyny, ból mięśni, ból stawów,◊PCzęstoObrzęki stawówCzęstoOsłabienie mięśni◊◊, bólP Pkości◊, ból i uczucieP Pdyskomfortu związane z tkanką mięśniowo- szkieletową oraz łączną (włączając ból pleców◊,◊◊)P PNiezbyt często Obrzęk stawów
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia nerek i dróg moczowychBardzo często Niewydolność nerek (włączając ostre przypadki)◊,◊◊PCzęsto Krwiomocz^, zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczuNiezbyt częstoNabyty zespół FanconiegoNiezbyt często Martwica kanalików nerkowych
    Zaburzenia układu rozrodczego i piersiCzęstoZaburzenia wzwodu
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoZmęczenie◊,◊◊, obrzękP P(włączając w to obrzęk◊,◊◊obwodowy), gorączkaP P,astenia, objawy grypopodobne (włączając gorączkę, kaszel, ból mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy, ból głowy, dreszcze)CzęstoBól w klatce piersiowej◊,◊◊, letargP PBardzo częstoZmęczenie◊,◊◊PCzęstoObrzęk obwodowy, gorączka◊,◊◊, asteniaP P
    BadaniadiagnostyczneBardzo częstoZwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwiCzęstoZwiększone stężenie białka C-reaktywnego
    Urazy, zatruciai powikłania po zabiegachCzęstoUpadki, stłuczenie^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    P ◊◊ P Działania niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych u pacjentów z NDMM, którzy otrzymywali lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. P ◊ P Działania niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, lub z melfalanem i prednizonem. + Dotyczy wyłącznie ciężkich działań niepożądanych leku. * W badaniach klinicznych zgłaszano występowanie raka płaskonabłonkowego skóry u pacjentów ze szpiczakiem uprzednio leczonych lenalidomidem/deksametazonem, w porównaniu do pacjentów z grupy kontrolnej. ** W badaniach klinicznych zgłaszano występowanie raka płaskonabłonkowego skóry u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem leczonych lenalidomidem/deksametazonem, w porównaniu do pacjentów z grupy kontrolnej.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Tabelaryczne zestawienie dla monoterapii Informacje zamieszczone w poniższych tabelach opierają się o dane uzyskane podczas głównych badań klinicznych z udziałem pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi i chłoniakiem z komórek płaszcza leczonymi w monoterapii. Tabela 3. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi leczonych lenalidomidem#
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeBardzo częstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)PBardzo Często Zapalenie płuc◊PCzęstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)P P, zapalenieoskrzeli
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoBardzo często Trombocytopenia^,◊,P P,◊ ◊neutropenia^P P, niedokrwistośćP P,leukopeniaBardzo często Trombocytopenia^,◊,P Pneutropenia^,◊, niedokrwistość◊,P P P PleukopeniaCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊P
    Zaburzenia endokrynologiczneBardzo często Niedoczynność tarczycy
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaBardzo często Zmniejszone łaknienieCzęstoPrzeładowanie żelazem, zmniejszenie masy ciałaCzęstoHiperglikemia◊, zmniejszoneP Płaknienie
    Zaburzenia psychiczneCzęstoZmiany nastroju◊,~P
    Zaburzenia układu nerwowegoBardzo częstoZawroty głowy, ból głowyCzęsto Parestezja
    Zaburzenia sercaCzęstoOstry zawał mięśnia,◊sercowego^P P, migotanie◊przedsionkówP P, niewydolnośćserca◊P
    Zaburzenia naczynioweCzęstoNadciśnienie tętnicze, krwiakCzęstoEpizody żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, głównie zakrzepicy żył głębokichi zatorowości płucnej^,◊P
    Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersiaBardzo często Krwawienie z nosa^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenie żołądka i jelitBardzo częstoBiegunka◊, ból brzucha (włączającP Pból nadbrzusza), nudności, wymioty, zaparcieCzęsto12TS12Tuchość w jamie ustnej, niestrawnośćCzęstoBiegunka◊, nudności, ból zębaP P
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychCzęstoNieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątrobyCzęstoNieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejBardzo częstoWysypki, sucha skóra, świądCzęsto Wysypki, świąd
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoKurcze mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy (włączając ból pleców◊P Poraz ból kończyny), ból stawów, ból mięśniCzęstoBól pleców◊P
    Zaburzenia nerek idróg moczowychCzęstoNiewydolność nerek◊P
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoZmęczenie, obrzęk obwodowy, objawy grypopodobne (włączając gorączkę, kaszel, zapalenie gardła,ból mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy, ból głowy)Często Gorączka
    Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegachCzęsto Upadki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. P ◊ P Zdarzenia niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych dotyczących zespołów mielodysplastycznych. ~ W badaniu klinicznym fazy III dotyczącym zespołów mielodysplastycznych zgłaszano zmiany nastroju jako częste zdarzenie niepożądane; nie było zgłaszane jako zdarzenie 3. lub 4. stopnia. Zastosowany algorytm włączenia do Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL): wszystkie działania niepożądane wychwycone przez algorytm dla badania fazy III zostały włączone do ChPL dla Unii Europejskiej. Dla tych działań niepożądanych przeprowadzono dodatkowe sprawdzenie częstości występowania z wykorzystaniem algorytmu dla badania fazy II. Jeżeli częstość występowania działań niepożądanych w badaniu fazy II była większa niż w badaniu fazy III, zdarzenie włączano do ChPL z częstością zarejestrowaną w badaniu fazy II.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    # Algorytm stosowany przy zespołach mielodysplastycznych:  Badanie fazy III dotyczące zespołów mielodysplastycznych (w podwójnie zaślepionej populacji, różnice pomiędzy lenalidomidem w dawce 5/10 mg oraz placebo zgodnie z początkowym dawkowaniem u przynajmniej dwóch pacjentów): o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, z częstością występowania ≥ 5% wśród pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 2% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami przyjmującymi placebo. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami przyjmującymi placebo. o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami przyjmującymi placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
     Badanie fazy II dotyczące zespołów mielodysplastycznych: o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, z częstością występowania ≥ 5% wśród pacjentów przyjmujących lenalidomid. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid. o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid. Tabela 4. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza leczonych lenalidomidem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeBardzo częstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)P P, zapalenie jamynosowo-gardłowej, zapalenie płuc◊PCzęsto Zapalenie zatokCzęstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia oportunistyczne)◊, zapalenieP Ppłuc◊P
    Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)CzęstoReakcja typu „tumour flare”CzęstoReakcja typu „tumour flare”, rak,◊kolczystokomórkowy skóry^P P,rak podstawnokomórkowy^,◊P
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoBardzo częstoTrombocytopenia^, neutropenia^,◊,P P◊ ◊leukopeniaP P, niedokrwistośćPCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊PBardzo często Trombocytopenia^,neutropenia^,◊, niedokrwistość◊P P PCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊,P Pleukopenia◊P
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaBardzo często Zmniejszone łaknienie12T, zmniejszenie masy ciała, hipokalemiaCzęsto Odwodnienie◊PCzęstoOdwodnienie◊, hiponatremia,P Phipokalcemia
    ZaburzeniapsychiczneCzęstoBezsenność
    Zaburzenia układu nerwowegoCzęstoZaburzenia smaku, ból głowy, neuropatia obwodowaCzęstoCzuciowa neuropatia obwodowa, letarg
    Zaburzenia uchai błędnikaCzęstoZawroty głowy pochodzenia błędnikowego
    Zaburzenia sercaCzęstoZawał mięśnia sercowego,◊(włączając ostre przypadki)^P P,niewydolność serca◊P
    Zaburzenia naczynioweCzęstoNiedociśnienie tętnicze◊PCzęstoZakrzepica żył głębokich◊,P P,◊zatorowość płucna^P P,niedociśnienie tętnicze ◊P
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersiaBardzo często Duszność◊PCzęsto Duszność◊P
    Zaburzenie żołądka i jelitBardzo częstoBiegunka◊, nudności◊, wymioty◊,P P P P P PzaparcieCzęstoBól brzucha◊PCzęstoBiegunka◊, ból brzucha◊, zaparcieP P P P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejBardzo częstoWysypki (w tym alergiczne zapalenie skóry), świądCzęstoPoty nocne, sucha skóraCzęstoWysypki
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoKurcze mięśni, ból plecówCzęstoBól stawów, ból kończyny, osłabienie mięśniowe◊PCzęstoBól pleców, osłabienie◊mięśnioweP P, ból stawów, bólkończyny
    Zaburzenia nerek idróg moczowychCzęstoNiewydolność nerek◊P
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoZmęczenie, astenia◊, obrzękP Pobwodowy, objawy grypopodobne◊(włączając gorączkęP P, kaszel)CzęstoDreszczeCzęstoGorączka◊, astenia◊, zmęczenie◊P P P P P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. ◊ P P Zdarzenia niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych dotyczących zespołów mielodysplastycznych. Algorytm stosowany przy chłoniaku z komórek płaszcza:  Badanie fazy II z grupa kontrolną dotyczące chłoniaka z komórek płaszcza: o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, z częstością występowania ≥ 5% wśród pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 2% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami z grupy kontrolnej. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u ≥1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami z grupy kontrolnej.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u ≥1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami z grupy kontrolnej.  Badanie fazy II bez grupy kontrolnej: o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, występujące u ≥ 5% pacjentów. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u co najmniej 2 pacjentów. o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u co najmniej 2 pacjentów Tabelaryczne zestawienie dla leczenia skojarzonego w FL Poniższa tabela zawiera dane zgromadzone w czasie głównych badań (NHL-007 i NHL-008) z zastosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z chłoniakiem grudkowym. Tabela 5. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów z chłoniakiem grudkowym otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z rytuksymabem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / ZalecanaterminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażeniai zarażenia pasożytniczeBardzo częstoZakażenie górnych dróg oddechowychCzęsto◊Zapalenie płucP P, grypa, zapalenieoskrzeli, zapalenie zatok, zakażenie układu moczowegoCzęstoZapalenie płuc◊, posocznica◊,P P P Pzakażenie płuc, zapalenie oskrzeli, zapalenie żołądka i jelit, zapalenie zatok, zapalenie układu moczowego, zapalenie tkanki łącznej◊P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Nowotwory łagodne,złośliwei nieokreślone (w tym torbiele i polipy)Bardzo częstoReakcja typu „tumour flare”^CzęstoRak płaskonabłonkowy skóry◊,^,+P P PCzęstoRak podstawnokomórkowy^,◊P
    Zaburzenia krwii układu chłonnegoBardzo częstoNeutropenia^,◊, niedokrwistość◊,P P P Ptrombocytopenia^, leukopenia**,limfopenia***Bardzo często Neutropenia^,◊PCzęsto Niedokrwistość◊,P Ptrombocytopenia^, gorączka◊neutropenicznaP P, pancytopenia,leukopenia**, limfopenia***
    Zaburzeniametabolizmui odżywianiaBardzo częstoZmniejszone łaknienie, hipokaliemiaCzęstoHipofosfatemia, odwodnienieCzęstoOdwodnienie, hiperkalcemia◊,P Phipokaliemia, hipofosfatemia, hiperurykemia
    Zaburzenia psychiczneCzęstoDepresja, bezsenność
    Zaburzenia układu nerwowegoBardzo częstoBól głowy, zawroty głowyCzęstoCzuciowa neuropatia obwodowa, zaburzenia smakuCzęsto Omdlenie
    Zaburzenia sercaNiezbyt często Zaburzenia rytmu serca◊P
    ZaburzenianaczynioweCzęstoNiedociśnienie tętniczeCzęstoZatorowość płucna^,◊,P Pniedociśnienie tętnicze
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersiaBardzo często Duszność◊, kaszel,P PCzęstoBól jamy ustnej i gardła, zaburzenia głosuCzęsto Duszność◊P
    Zaburzenia żołądkai jelitBardzo częstoBól brzucha◊, biegunka, zaparcie,P Pnudności, wymioty, niestrawnośćCzęstoBól w nadbrzuszu, zapalenie jamy ustnej, suchość w jamie ustnejCzęstoBól brzucha◊, biegunka, zaparcie,P Pzapalenie jamy ustnej
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejBardzo często Wysypka*, świądCzęstoSucha skóra, poty nocne, rumieńCzęsto Wysypka*, świąd
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzeniamięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoKurcze mięśni, ból pleców, ból stawówCzęstoBól kończyny, osłabienie mięśni, bólmięśniowo-szkieletowy, ból mięśni, ból szyiCzęstoOsłabienie mięśni, ból szyi
    Zaburzenia nereki dróg moczowychCzęstoOstra niewydolność nerek◊P
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoGorączka, zmęczenie, astenia, obrzęk obwodowyCzęstoZłe samopoczucie, dreszczeCzęstoZmęczenie, astenia
    BadaniadiagnostyczneBardzo często Zwiększona aktywnośćaminotransferazy alaninowejCzęstoZmniejszenie masy ciała,zwiększone stężenie bilirubiny we krwi
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. Algorytm stosowany przy chłoniaku grudkowym: Badanie fazy III z grupą kontrolną: o Niepożądane działania leku w badaniu NHL-007 – wszystkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem u ≥ 5,0% pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z częstością (%) o co najmniej 2,0% wyższą w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu z grupą kontrolną (populacja oceny bezpieczeństwa). o Niepożądane działania leku stopnia 3./4. w badaniu NHL-007 – wszystkie zdarzenia niepożądane stopnia 3./4. wywołane leczeniem u co najmniej 1,0% pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z częstością o co najmniej 1,0% wyższą w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu z grupą kontrolną (populacja oceny bezpieczeństwa).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    o Ciężkie niepożądane działania leku w badaniu NHL-007 – wszystkie ciężkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem u co najmniej 1,0% pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z częstością o co najmniej 1,0% wyższą w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą kontrolną (populacja oceny bezpieczeństwa). Badanie bez grupy kontrolnej FL – badanie fazy III: o Niepożądane działania leku w badaniu NHL-008 – wszystkie ciężkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem u ≥ 5,0% pacjentów. o Niepożądane działania leku stopnia 3./4. w badaniu NHL-008 – wszystkie zdarzenia niepożądane stopnia 3./4. wywołane leczeniem zgłoszone u ≥ 1,0% pacjentów. ◊ o Ciężkie niepożądane działania leku w badaniu NHL-008 – wszystkie ciężkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem zgłoszone u ≥ 1,0% pacjentów. P P Zdarzenia niepożądane zgłoszone jako ciężkie w badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z chłoniakiem grudkowym.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    + P P Dotyczy wyłącznie ciężkich działań niepożądanych leku. * Termin „wysypka” obejmuje następujące terminy preferowane (PT): wysypka i wysypka plamisto-grudkowa. ** Termin „leukopenia” obejmuje następujące terminy preferowane (PT): leukopenia i zmniejszenie liczby białych krwinek. *** Termin „limfopenia” obejmuje następujące terminy preferowane (PT): limfopenia i zmniejszenie liczby limfocytów. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych zgłoszonych po wprowadzeniu produktu do obrotu Dodatkowo, poza działaniami niepożądanymi zgłoszonymi w kluczowych badaniach klinicznych, w poniższej tabeli opisane zostały działania zgłoszone po wprowadzeniu produktu do obrotu. Tabela 6. Działania niepożądane zgłoszone w okresie po wprowadzeniu do obrotu u pacjentów leczonych lenalidomidem#
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4.stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeNieznanaZakażenia wirusowe, w tym reaktywacja zakażenia wirusem półpaśca oraz zapalenia wątroby typu BNieznanaZakażenia wirusowe, w tym reaktywacja zakażenia wirusem półpaśca oraz zapalenia wątroby typu B
    Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone(w tym torbiele i polipy)RzadkoZespół rozpadu guza
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoNieznana Hemofilia nabyta
    Zaburzenia układu immunologicznegoRzadkoReakcja anafilaktyczna^NieznanaOdrzucenie przeszczepu narządu miąższowegoRzadkoReakcja anafilaktyczna^
    Zaburzenia endokrynologiczneCzęstoNadczynność tarczycy
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersiaNiezbyt często Nadciśnienie płucneRzadko Nadciśnienie płucneNieznanaŚródmiąższowe zapalenie pęcherzyków płucnych
    Zaburzenie żołądka i jelitNieznanaZapalenie trzustki, perforacja przewodu pokarmowego (obejmuje perforacje wyrostka robaczkowego, jelita cienkiego i grubego)^
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychNieznanaOstra niewydolność wątroby^, toksyczne zapalenie wątroby^, cytolityczne zapalenie wątroby^, cholestatyczne zapalenie wątroby^, mieszane cytolityczne/cholestatycznezapalenie wątroby^NieznanaOstra niewydolność wątroby^, toksyczne zapalenie wątroby^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejNiezbyt częstoObrzęk naczynioruchowyRzadkoZespół Stevensa-Johnsona^, toksyczna rozpływna martwica naskórka^NieznanaLeukocytoklastyczne zapalenie naczyń, wysypka polekowaz eozynofilią i objawami układowymi^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. Opis wybranych działań niepożądanych Teratogenność Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, która powoduje ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. U małp lenalidomid wywoływał wady wrodzone, podobne do tych opisanych po talidomidzie (patrz punkty 4.6 i 5.3). W przypadku stosowania lenalidomidu w trakcie ciąży można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu u ludzi. Neutropenia i trombocytopenia  Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem Neutropenię 4. stopnia obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem po ASCT niż w grupach placebo (odpowiednio, 32,1% i 26,7% [16,1% i 1,8% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 16,4% i 0,7% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane związane z neutropenią występujące w trakcie leczenia prowadzące do przerwania leczenia lenalidomidem zgłaszano, odpowiednio, u 2,2% pacjentów w badaniu CALGB 100104 i u 2,4% pacjentów w badaniu IFM 2005-02. Epizody gorączki neutropenicznej 4. stopnia obserwowano z taką samą częstością w grupach otrzymujących podtrzymujące leczenie lenalidomidem i w grupach placebo w obu badaniach (odpowiednio, 0,4% i 0,5% [0,4% i 0,5% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 0,3% i 0% w badaniu IFM 2005-02). Trombocytopenię stopnia 3. i 4. obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem po ASCT niż w grupach placebo (odpowiednio, 37,5% i 30,3% [17,9% i 4,1% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 13,0% i 2,9% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
     Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu W badaniu SWOG S0777 neutropenię 4. stopnia obserwowano w grupie otrzymującej schemat RVd w mniejszym stopniu niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy Rd (odpowiednio 2,7% i 5,9%). Gorączkę neutropeniczną 4. stopnia zgłaszano z podobną częstością w grupie otrzymującej schemat RVd i w grupie otrzymującej schemat Rd (odpowiednio 0,0% i 0,4%). Trombocytopenię 3. lub 4. stopnia obserwowano w grupie otrzymującej schemat RVd w większym stopniu niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy Rd (odpowiednio 17,2% i 9,4%).  Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z mniejszą częstością występowania neutropenii 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    stopnia (8,5% w grupach Rd i Rd18), w porównaniu do grupy MPT (15%). Gorączkę neutropeniczną 4. stopnia obserwowano rzadko (0,6% w grupach Rd i Rd18 w porównaniu do 0,7% w grupie MPT). Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z mniejszą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (8,1% w grupach Rd i Rd18), w porównaniu do grupy MPT (11,1%).  Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (34,1% w grupach MPR+R/MPR+p), w porównaniu do grupy MPp+p (7,8%)). Obserwowano większą częstość występowania epizodów gorączki neutropenicznej 4. stopnia (1,7% w grupach MPR+R/MPR+p, w porównaniu do 0,0% w grupie MPp+p).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (40,4% w grupach MPR+R/MPR+p), w porównaniu grupy MPp+p (13,7%).  Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (5,1% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,6% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon). Epizody gorączki neutropenicznej 4. stopnia obserwowano rzadko (0,6% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon). Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    stopnia (odpowiednio 9,9% i 1,4% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do odpowiednio 2,3% i 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon).  Pacjenci z zespołami mielodysplastycznymi U pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi leczenie lenalidomidem jest związane z wyższą częstością występowania neutropenii 3. lub 4. stopnia (74,6% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 14,9% w grupie pacjentów przyjmujących placebo w badaniu fazy III). Epizody gorączki neutropenicznej 3. lub 4. stopnia obserwowano u 2,2% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 0,0% w grupie pacjentów przyjmujących placebo. Podawanie lenalidomidu jest związane z częstszym występowaniem trombocytopenii 3. lub 4. stopnia (37% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 1,5% w grupie pacjentów przyjmujących placebo w badaniu fazy III).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
     Pacjenci z chłoniakiem z komórek płaszcza U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza leczenie lenalidomidem wiąże się z większą częstością występowania neutropenii 3. lub 4. stopnia (43,7% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 33,7% w grupie kontrolnej w badaniu fazy II). Epizody gorączki neutropenicznej 3. lub 4. stopnia obserwowano u 6,0% pacjentów otrzymujących lenalidomid, w porównaniu do 2,4% pacjentów w grupie kontrolnej.  Pacjenci z chłoniakiem grudkowym Stosowanie skojarzenia lenalidomidu z rytuksymabem w chłoniaku grudkowym wiąże się z większym odsetkiem występowania neutropenii 3. lub 4. stopnia (odpowiednio 50,7% w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i 12,2% w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab). Wszystkie przypadki neutropenii 3. lub 4. stopnia ustępowały po przerwaniu podawania produktu leczniczego, zmniejszeniu dawki i (lub) leczeniu wspomagającym z zastosowaniem czynników wzrostu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Ponadto rzadko obserwowano gorączkę neutropeniczną (2,7% wśród pacjentów leczonych skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i 0,7% wśród pacjentów otrzymujących schemat placebo/rytuksymab). Stosowanie skojarzenia lenalidomidu z rytuksymabem wiąże się także z większą częstością występowania trombocytopenii 3. lub 4. stopnia (odpowiednio 1,4% w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i 0% w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab). Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i w mniejszym stopniu leczenie lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem lub leczenie lenalidomidem w monoterapii u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i chłoniakiem z komórek płaszcza są związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej (patrz punkt 4.5).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Jednoczesne podawanie czynników wpływających na erytropoezę lub występujące w wywiadzie epizody zakrzepicy żył głębokich mogą również zwiększać ryzyko zakrzepicy u tych pacjentów. Zawał mięśnia sercowego U pacjentów przyjmujących lenalidomid odnotowano zawał mięśnia sercowego, w szczególności u tych ze znanymi czynnikami ryzyka. Zaburzenia krwotoczne Zaburzenia krwotoczne wymienione są w kilku jednostkach klasyfikacji układów i narządów: zaburzenia krwi i układu chłonnego; zaburzenia układu nerwowego (krwotok wewnątrzczaszkowy); zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia (krwawienie z nosa); zaburzenia żołądka i jelit (krwawienie dziąseł, krwawienie z guzków krwawniczych, krwawienie z odbytu); zaburzenia nerek i dróg moczowych (krwiomocz); urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach (stłuczenie); oraz zaburzenia naczyniowe (wybroczyny).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Reakcje alergiczne i ciężkie reakcje skórne W związku ze stosowaniem lenalidomidu odnotowano przypadki wystąpienia reakcji alergicznych, w tym obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej oraz ciężkich reakcji skórnych, takich jak SJS, TEN i DRESS. W literaturze odnotowano przypadki wystąpienia reakcji krzyżowej pomiędzy lenalidomidem i talidomidem. Pacjenci, u których w przeszłości wystąpiła ciężka wysypka w związku z leczeniem talidomidem, nie powinni otrzymywać lenalidomidu (patrz punkt 4.4). Drugie nowotwory pierwotne W badaniach klinicznych pacjentów ze szpiczakiem, leczonych uprzednio lenalidomidem i deksametazonem, w porównaniu do grup kontrolnych, obejmujące głównie podstawnokomórkowe lub płaskonabłonkowe raki skóry. Ostra białaczka szpikowa  Szpiczak mnogi W badaniach klinicznych obserwowano przypadki ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem lub bezpośrednio po HDM/ASCT (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Podobnego zwiększenia częstości nie obserwowano w badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy przyjmowali lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, w porównaniu do pacjentów przyjmujących talidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem.  Zespoły mielodysplastyczne Zmienne ze stanu początkowego, włączając w to złożone zmiany cytogenetyczne oraz mutacje w obrębie genu TP53 są związane z progresją do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów zależnych od przetoczeń, u których występuje delecja 5q (patrz punkt 4.4). Szacowane skumulowane ryzyko progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z izolowaną delecją 5q wynosiło 13,8%, w porównaniu do 17,3% u pacjentów z delecją 5q i dodatkowo jedną nieprawidłowością cytogenetyczną u pacjentów ze złożonym kariotypem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    W analizie post-hoc badania klinicznego dotyczącego stosowania lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi, uzyskano wartość wskaźnika progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej (AML) równą 27,5% u pacjentów, którzy uzyskali pozytywny wynik w teście IHC- p53 i 3,6% u pacjentów, którzy uzyskali negatywny wynik w teście IHC-p53 (p = 0,0038). W grupie pacjentów pozytywnych w teście IHC-p53, u pacjentów którzy uzyskali niezależność od przetoczeń rzadziej obserwowano progresję do ostrej białaczki szpikowej (11,1%), niż u pacjentów nieodpowiadających na leczenie (34,8%). Zaburzenia wątroby Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano następujące działania niepożądane (częstość nieznana): ostra niewydolność wątroby i cholestaza (oba zaburzenia mogą prowadzić do zgonu), toksyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby oraz mieszane cytolityczne/cholestatyczne zapalenie wątroby.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Rabdomioliza Obserwowano rzadkie przypadki rabdomiolizy, niektóre z nich wówczas, gdy lenalidomid podawano jednocześnie ze statyną. Zaburzenia czynności tarczycy Opisano przypadki niedoczynności i nadczynności tarczycy (patrz punkt 4.4. Zaburzenia czynności tarczycy). Reakcja typu „tumour flare” i zespół rozpadu guza W badaniu MCL-002 TFR wystąpiła u około 10% pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 0% w grupie kontrolnej. Większość zdarzeń miała miejsce w 1 cyklu, wszystkie oceniono jako związane z leczeniem, i większości zdarzeń była 1. lub 2. stopnia. Pacjenci z wysokim wskaźnikiem MIPI w chwili rozpoznania oraz pacjenci z masywną chorobą (przynajmniej jedna zmiana o największej średnicy ≥ 7 cm) przed rozpoczęciem leczenia mogą znajdować się w grupie ryzyka wystąpienia TFR. W badaniu MCL-002 zgłoszono po jednym przypadku TLS w każdej z dwóch grup badanych. W badaniu uzupełniającym MCL-001 TFR wystąpiła u około 10% pacjentów. Wszystkie zgłoszenia dotyczyły zdarzeń 1.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    lub 2. stopnia i wszystkie oceniono jako związane z leczeniem. Większość zdarzeń miała miejsce w 1. cyklu leczenia. W badaniu MCL-001 nie zgłoszono żadnego przypadku TLS (patrz punkt 4.4). W badaniu NHL-007 wystąpienie TFR zgłoszono u 19/146 (13,0%) pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z 1/148 (0,7%) pacjentów w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab. Większość przypadków TFR (18 z 19) zgłoszonych w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab wystąpiła w ciągu dwóch pierwszych cykli leczenia. U jednego pacjenta z chłoniakiem grudkowym w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab wystąpił epizod TFR stopnia 3., którego nie stwierdzono u żadnego z pacjentów w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab. W badaniu NHL-008 u 7/177 (4,0%) pacjentów z chłoniakiem grudkowym wystąpiła TFR; (3 zgłoszone przypadki miały nasilenie stopnia 1., a 4 stopnia 2.), przy czym 1 zgłoszony przypadek uznano za ciężki.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    W badaniu NHL-007 TLS wystąpił u 2 pacjentów z chłoniakiem grudkowym (1,4%) w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i nie wystąpił on u żadnego z pacjentów z chłoniakiem grudkowym w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab; u żadnego z pacjentów nie wystąpił epizod 3. lub 4. stopnia. TLS wystąpił u 1 pacjenta z chłoniakiem grudkowym (0,6%) w badaniu NHL-008. To pojedyncze zdarzenie zaklasyfikowano jako ciężkie działanie niepożądane 3. stopnia. W badaniu NHL-007 żaden z pacjentów nie musiał przerwać leczenia skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z powodu TFR lub TLS. Zaburzenia żołądka i jelit Podczas leczenia lenalidomidem zgłaszano przypadki perforacji przewodu pokarmowego. Perforacja przewodu pokarmowego może prowadzić do powikłań septycznych, które mogą prowadzić do zgonu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Działania niepożądane
    Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w 42T załączniku V 42T .
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Brak jest specyficznych doświadczeń w leczeniu przedawkowania lenalidomidu u pacjentów, chociaż w badaniach z różnymi dawkami niektórzy pacjenci otrzymywali dawkę do 150 mg, natomiast w badaniach z pojedynczą dawką niektórzy pacjenci otrzymali dawkę do 400 mg. Działania toksyczne ograniczające dawkę w tych badaniach miały głównie charakter hematologiczny. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie wspomagające.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki o działaniu immunosupresyjnym, kod ATC: L04AX04 Mechanizm działania Lenalidomid wiąże się bezpośrednio do cereblonu, który jest częścią składową kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, który zawiera białko DDB1 (ang. deoxyribonucleic acid damage-binding protein 1 ), kulinę 4 (CUL4) oraz białko regulatorowe kuliny 1 (Roc1). W komórkach hematopoetycznych lenalidomid, wiążąc się z cereblonem, rekrutuje białka substratowe Aiolos i Ikaros, które są czynnikami transkrypcyjnymi w komórkach limfatycznych. Prowadzi to do ich ubikwitynacji i następnie degradacji, co skutkuje bezpośrednią cytotoksycznością i działaniem immunomodulacyjnym. W szczególności lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę niektórych nowotworowych komórek hematopoetycznych (w tym nowotworowych komórek plazmatycznych szpiczaka mnogiego, komórek nowotworowych chłoniaka grudkowego oraz tych z delecjami w obrębie chromosomu 5), zwiększa odporność zależną od komórek T i komórek typu Natural Killer (NK) oraz zwiększa liczbę komórek NK, T i NKT.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W MDS z delecją 5q lenalidomid wybiórczo hamuje aktywność nieprawidłowego klonu, nasilając apoptozę komórek z delecją 5q. Skojarzenie lenalidomidu i rytuksymabu zwiększa cytotoksyczność komórkową zależną od przeciwciał (ang. ADCC – antibody-dependent cell cytotoxicity ) w przypadku komórek nowotworowych chłoniaka grudkowego. Mechanizm działania lenalidomidu obejmuje także inne rodzaje aktywności, takie jak właściwości antyangiogenne i proerytropoetyczne. Lenalidomid hamuje angiogenezę przez hamowanie migracji i adhezji komórek śródbłonka i tworzenia mikronaczyń, zwiększa wytwarzanie hemoglobiny płodowej przez hematopoetyczne komórki macierzyste CD34+ oraz hamuje wytwarzanie cytokin prozapalnych (np. TNF-α i IL-6) przez monocyty. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu oceniano w sześciu badaniach klinicznych fazy III z udziałem pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, w dwóch badaniach klinicznych fazy III z udziałem pacjentów z nawrotowym, opornym szpiczakiem mnogim, w jednym badaniu klinicznym fazy III i jednym badaniu klinicznym fazy II z udziałem pacjentów w zespołami mielodysplastycznymi, w jednym badaniu klinicznym fazy II z udziałem pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza oraz w jednym badaniu fazy III i jednym badaniu fazy IIIb z udziałem pacjentów z iNHL, zgodnie z poniższym opisem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Nowo rozpoznany szpiczak mnogi  Leczenie podtrzymujące lenalidomidem u pacjentów po ASCT Bezpieczeństwo i skuteczność lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym oceniano w dwóch wieloośrodkowych, randomizowanych badaniach fazy III, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby w dwóch grupach równoległych z kontrolą placebo: CALGB 100104 i IFM 2005-02. CALGB 100104 Do badania kwalifikowali się pacjenci w wieku od 18 do 70 lat z czynnym MM wymagającym leczenia i bez wcześniejszej progresji po początkowym leczeniu. W ciągu 90–100 dni po ASCT pacjenci byli randomizowani w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej lenalidomid w leczeniu podtrzymującym lub do grupy placebo. Dawka podtrzymująca wynosiła 10 mg raz na dobę w dniach 1–28 powtarzanych 28-dniowych cykli (i, w przypadku niewystąpienia toksyczności ograniczającej dawkę, była zwiększana do 15 mg raz na dobę po 3 miesiącach). Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności leczenia w badaniu był czas przeżycia bez progresji (ang. PFS – progression free survival) od randomizacji do daty odnotowania progresji lub zgonu, zależnie co wystąpiło najpierw. Badanie nie zostało zaprojektowane dla przeżywalności ogółem jako punktu końcowego. Zrandomizowano łącznie 460 pacjentów: 231 pacjentów do grupy otrzymującej lenalidomid i 229 pacjentów do grupy placebo. Obie grupy były wyrównane pod względem cech demograficznych i charakterystyki choroby. Zgodnie z zaleceniami komisji monitorującej dane, badanie zostało odślepione po przekroczeniu progu dla wcześniej zaplanowanej analizy okresowej PFS. Po odślepieniu pacjenci w grupie placebo mieli możliwość przejścia na leczenie lenalidomidem zanim nastąpiła progresja choroby. Wyniki PFS w momencie odślepienia po wcześniej zaplanowanej analizie okresowej oraz w oparciu o dane zebrane do 17 grudnia 2009 r.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    (okres obserwacji 15,5 miesiąca) wykazały 62-procentowe zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść lenalidomidu (HR = 0,38; 95% CI 0,27; 0,54; p <0,001). Mediana ogólnego PFS wynosiła 33,9 miesiąca (95% CI NE, NE) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 19,0 miesięcy (95% CI 16,2; 25,6) w grupie placebo. Korzyści w zakresie PFS obserwowano zarówno w podgrupie pacjentów, u których uzyskano odpowiedź całkowitą, jak i w podgrupie pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedzi całkowitej. Wyniki badania, dla danych, których zbieranie zakończono 1 lutego 2016, przedstawiono w Tabeli 7. Tabela 7. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Lenalidomid(N = 231)Placebo(N = 229)
    Określony przez badacza PFS
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P56,9 (41,5; 71,7)29,4 (20,7; 35,5)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,61 (0,48; 0,76); <0,001
    PFS2eP
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P80,2 (63,3;101,8)52,8 (41,3; 64,0)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,61 (0,48; 0,78); <0,001
    Przeżywalność ogółem
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)bP P P111,0 (101,8; NE)84,2 (71,0; 102,7)
    Wskaźnik 8-letniego przeżycia, % (SE)60,9 (3,78)44,6 (3,98)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,61 (0,46; 0,81); <0,001
    Okres obserwacji
    Medianaf (min., maks.), miesiące: wszyscy pacjenci,P Pktórzy przeżyli81,9 (0,0; 119,8)81,0 (4,1; 119,5)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; HR = wskaźnik ryzyka; maks. = maksimum; min. = minimum; NE = niemożliwe do określenia; OS = przeżywalność ogółem; PFS = przeżycie bez progresji. a P P Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. b P P 95% przedział ufności dla mediany. c P P W oparciu o model proporcjonalnego ryzyka Coxa, porównujący funkcję ryzyka związanego z daną grupą pacjentów. d e P P Wartość p jest ustalona w oparciu o niestratyfikowany test log-rank dla różnic krzywych Kaplana-Meiera dla poszczególnych grup pacjentów. P P Eksploracyjny punkt końcowy (PFS2). Lenalidomidu otrzymywanego przez uczestników z grupy placebo, którzy przeszli na leczenie lenalidomidem przed progresją choroby w momencie odślepienia badania, nie uznano za leczenie drugiego rzutu. f P P Mediana okresu obserwacji po ASCT dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli. Zakończenie zbierania danych: w dniu 17 grudnia 2009 r. i 1 lutego 2016 r.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    IFM 2005-02 Do badania kwalifikowali się pacjenci w wieku poniżej 65 lat w momencie rozpoznania, którzy przeszli ASCT i uzyskali jako minimum odpowiedź w postaci stabilnej choroby na etapie normalizacji parametrów hematologicznych. Po 2 cyklach lenalidomidu w leczeniu konsolidacyjnym (25 mg/dobę w dniach 1–21 cyklu 28-dniowego) pacjenci byli randomizowani w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej lenalidomid w leczeniu podtrzymującym lub do grupy placebo (od 10 mg raz na dobę w dniach 1–28 powtarzanych 28-dniowych cykli do 15 mg raz na dobę po 3 miesiącach w przypadku niewystąpienia toksyczności). Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym był PFS od randomizacji do daty odnotowania progresji lub zgonu, zależnie co wystąpiło najpierw. Badanie nie zostało zaprojektowane dla przeżywalności ogółem jako punktu końcowego. Zrandomizowano łącznie 614 pacjentów: 307 pacjentów do grupy otrzymującej lenalidomid i 307 pacjentów do grupy placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Zgodnie z zaleceniami komisji monitorującej dane, badanie zostało odślepione po przekroczeniu progu dla wcześniej zaplanowanej analizy okresowej PFS. Po odślepieniu pacjenci otrzymujący placebo nie przeszli na leczenie lenalidomidem przed progresją choroby. W ramach zapobiegawczego środka bezpieczeństwa przerwano leczenie pacjentów w grupie otrzymującej lenalidomid po zaobserwowaniu utraty równowagi SPM (patrz punkt 4.4). Wyniki PFS w momencie odślepienia po wstępnie zaplanowanej analizie okresowej oraz w oparciu o dane zebrane do 7 lipca 2010 r. (okres obserwacji 31,4 miesiąca) wykazały 48-procentowe zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść lenalidomidu (HR = 0,52; 95% CI 0,41; 0,66; p <0,001). Mediana ogólnego PFS wynosiła 40,1 miesiąca (95% CI 35,7; 42,4) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 22,8 miesiąca (95% CI 20,7; 27,4) w grupie placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Korzyści w zakresie PFS były mniejsze w podgrupie pacjentów, u których uzyskano odpowiedź całkowitą niż w podgrupie pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedzi całkowitej. Uaktualniona analiza PFS w oparciu o dane zebrane do 1 lutego 2016 r. (okres obserwacji 96,7 miesiąca) nadal wykazuje przewagę PFS: HR = 0,57 (95% CI 0,47; 0,68; p <0,001). Mediana ogólnego PFS wynosiła 44,4 miesiąca (39,6; 52,0) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 23,8 miesiąca (95% CI 21,2; 27,3) w grupie placebo. W przypadku PFS2 wskaźnik ryzyka wynosił 0,80 (95% CI 0,66; 0,8; p = 0,026) dla lenalidomidu w stosunku do placebo. Mediana ogólnego PFS2 wynosiła 69,9 miesiąca (95% CI 58,1; 80,0) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 58,4 miesiąca (95% CI 51,1; 65,0) w grupie placebo. Wskaźnik ryzyka zaobserwowany w przypadku OS wynosił 0,90 (95% CI 0,72; 1,13; p = 0,355) dla lenalidomidu w stosunku do placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mediana ogólnego czasu przeżycia wynosiła 105,9 miesiąca (95% CI 88,8; NE) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 88,1 miesiąca (95% CI 80,7; 108,4) w grupie placebo.  Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu komórek macierzystych W badaniu SWOG S0777 oceniano dodatkowe włączenie bortezomibu do podstawowego leczenia z zastosowaniem lenalidomidu i deksametazonu jako leczenia początkowego, po którym następowało ciągłe stosowanie schematu Rd do momentu progresji choroby u pacjentów z uprzednio nieleczonym szpiczakiem mnogim, którzy albo nie kwalifikują się do przeszczepu, albo kwalifikują się do przeszczepu, lecz nie planują się mu w najbliższym czasie poddać. P P Pacjenci w grupie przyjmującej schemat RVd (lenalidomid, bortezomib i deksametazon) otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę doustnie w dniach od 1. do 14., bortezomib w dawce 1,3 mg/m 2 dożylnie w dniach 1., 4., 8. i 11.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    oraz deksametazon w dawce 20 mg/dobę doustnie w dniach 1., 2., 4., 5., 8., 9., 11. i 12. powtarzanych 21-dniowych cykli, maksymalnie przez osiem 21-dniowych cykli (24 tygodnie). Pacjenci w grupie przyjmującej schemat Rd (lenalidomid i deksametazon) otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę doustnie w dniach od 1. do 21. oraz deksametazon w dawce 40 mg/dobę doustnie w dniach 1., 8., 15. i 22. powtarzanych 28-dniowych cykli, maksymalnie przez sześć 28-dniowych cykli (24 tygodnie). Pacjenci w obu grupach otrzymywali ciągłe leczenie z zastosowaniem schematu Rd: lenalidomid w dawce 25 mg/dobę doustnie w dniach od 1. do 21. oraz deksametazon w dawce 40 mg/dobę doustnie w dniach 1., 8., 15. i 22. powtarzanych 28-dniowych cykli. Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu był czas przeżycia bez progresji (PFS).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Łącznie 523 pacjentów zostało włączonych do badania, z 263 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy RVd oraz 260 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy Rd. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były zrównoważone pomiędzy grupami. Wyniki PFS w ocenie IRAC w momencie przeprowadzenia pierwotnej analizy oraz w oparciu o dane zebrane do 5 listopada 2015 r. (okres obserwacji 50,6 miesiąca) wykazały 24-procentowe zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść schematu RVd (HR = 0,76; 95% CI 0,61; 0,94; p <0,010). Mediana ogólnego PFS wynosiła 42,5 miesiąca (95% CI 34,0; 54,8) w grupie otrzymującej schemat RVd oraz 29,9 miesiąca (95% CI 25,6; 38,2) w grupie placebo. Korzyść obserwowano niezależnie od tego, czy dany pacjent kwalifikował się do przeszczepu komórek macierzystych. Wyniki tego badania, w oparciu o dane zebrane do 1 grudnia 2016 r.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    i przy medianie czasu obserwacji dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli, wynoszącej 69,0 miesiąca przedstawia tabela 8. Większą korzyść ze stosowania schematu RVd obserwowano niezależnie od tego, czy dany pacjent kwalifikował się do przeszczepu komórek macierzystych. Tabela 8. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Leczenie początkowe
    RVd(3-tygodniowe cykle 8)(N = 263)Rd(4-tygodniowe cykle 6)(N = 260)
    PFS w ocenie IRAC (miesiące)
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P41,7 (33,1; 51,5)29,7 (24,2; 37,8)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,76 (0,62; 0,94); 0,010
    OS (miesiące)
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)bP P P89,1 (76,1; NE)67,2 (58,4; 90,8)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,72 (0,56; 0,94); 0,013
    Odpowiedź na leczenie – n (%)
    Odpowiedź ogółem: odpowiedź całkowita, bardzo dobra odpowiedź częściowa lubodpowiedź częściowa199 (75,7)170 (65,4)
    Co najmniej bardzo dobra odpowiedź częściowa153 (58,2)83 (31,9)
    Okres obserwacji (miesiące)
    Medianae (min., maks.): wszyscy pacjenciP P61,6 (0,2; 99,4)59,4 (0,4; 99,1)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; HR = wskaźnik ryzyka; maks. = maksimum; min. = minimum; NE = niemożliwe do określenia; OS = przeżywalność ogółem; PFS = przeżycie bez progresji. P a P Mediana w oparciu o estymację Kaplana-Meiera. P b P Dwustronny 95% CI dla mediany czasu. P c P W oparciu o niestratyfikowany model proporcjonalnego ryzyka Coxa porównujący funkcje ryzyka związane z grupami leczenia (RVd:Rd). P d P Wartość p w oparciu o niestratyfikowany test log-rank. e P P Medianę czasu obserwacji liczono od daty randomizacji. Data zakończenia zbierania danych: 1 grudnia 2016 r. Zaktualizowane wyniki dotyczące OS, oparte na danych zebranych do 1 maja 2018 r. (mediana czasu obserwacji 84,2 miesiąca wśród pacjentów, którzy przeżyli) w dalszym ciągu wykazuje przewagę w zakresie OS na korzyść schematu RVd: HR = 0,73 (95% CI 0,57; 0,94; p = 0,014). Po 7 latach odsetek pacjentów, którzy przeżyli, wynosił 54,7% w grupie otrzymującej schemat RVd i 44,7% w grupie otrzymującej schemat Rd.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
     Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu komórek macierzystych Bezpieczeństwo i skuteczność lenalidomidu oceniono w wieloośrodkowym, randomizowanym, otwartym badaniu klinicznym z udziałem 3 grup pacjentów (MM-020) w wieku 65 lat lub więcej lub w przypadku pacjentów w wieku poniżej 65 lat, niekwalifikujących się do przeszczepu komórek macierzystych ze względu na brak zgody na przeszczep komórek macierzystych lub brak możliwości przeszczepu w związku z kosztami lub z jakiegokolwiek innego powodu. W badaniu (MM-020) porównano leczenie lenalidomidem i deksametazonem (Rd) podawane przez 2 różne okresy (tj. do progresji choroby [grupa Rd] lub przez osiemnaście 28-dniowych cykli [72 tygodnie, grupa Rd18]) do leczenia melfalanem, prednizonem i talidomidem (MPT) przez okres nie dłuższy niż dwanaście 42-dniowych cykli (72 tygodnie). Pacjenci zostali przydzieleni przez randomizację (1:1:1) do jednej z trzech grup.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjentów poddano stratyfikacji ze względu na wiek (≤75 vs >75 lat), stopień zaawansowania choroby (szpiczak stopnia I i II vs szpiczak stopnia III, zgodnie z międzynarodowym systemem stopniowania) oraz kraj. Zgodnie z protokołem, pacjenci w grupach Rd i Rd18 przyjmowali lenalidomid w dawce 25 mg raz na dobę w dniach 1 do 21 28-dniowych cykli. Deksametazon w dawce 40 mg był podawany raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu. Początkową dawkę i schemat dawkowania dla grup Rd oraz Rd18 dostosowano do wieku oraz wydolności nerek (patrz punkt 4.2). Pacjenci w wieku >75 lat otrzymywali deksametazon w dawce 20 mg raz na dobę w dniach 1, 8, 15 oraz 22 każdego 28-dniowego cyklu. Wszyscy pacjenci w czasie badania otrzymali profilaktycznie leki przeciwzakrzepowe (heparyna małocząsteczkowa, warfaryna, heparyna, aspiryna w małych dawkach). Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu był czas przeżycia bez progresji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Łącznie 1623 pacjentów zostało włączonych do badania, z 535 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy Rd, 541 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy Rd18 oraz 547 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy MPT. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były zrównoważone we wszystkich trzech grupach. Ogólnie, pacjenci włączeni do badania mieli zaawansowaną chorobę: wśród pacjentów 41% miało szpiczak mnogi stopnia III, 9% miało ciężką niewydolność nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min). Mediana wieku wynosiła 73 lata we wszystkich trzech grupach. Wyniki czasu przeżycia bez progresji (ang . PFS – progression free survival ), czasu przeżycia bez drugiej progresji (PFS2) oraz przeżywalności ogółem (ang. OS – overall survival ) uzyskane na podstawie uaktualnionej analizy badania w oparciu o dane zebrane do 3 marca 2014 r., przy medianie czasu obserwacji w dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli, wynoszącej 45,5 miesiąca, przedstawia Tabela 9.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Tabela 9. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Rd(N = 535)Rd18(N = 541)MPT (N = 547)
    Określony przez badacza PFS (miesiące)
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P26,0 (20,7;29,7)21,0 (19,7;22,4)21,9 (19,8; 23,9)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P
    Rd vs MPT0,69 (0,59; 0,80); <0,001
    Rd vs Rd180,71 (0,61; 0,83); <0,001
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Rd(N = 535)Rd18(N = 541)MPT (N = 547)
    Rd18 vs MPT0,99 (0,86; 1,14); 0,866
    PFS2e (miesiące)P P
    Medianaa PFS2, miesiące (95% CI)bP P P42,9 (38,1;47,4)40,0 (36,2;44,2)35,0 (30,4;37,8)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P
    Rd vs MPT0,74 (0,63; 0,86); <0,001
    Rd vs Rd180,92 (0,78; 1,08); 0,316
    Rd18 vs MPT0,80 (0,69; 0,93); 0,004
    Przeżywalność ogółem (miesiące)
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)bP P P58,9 (56,0; NE)56,7 (50,1; NE)48,5 (44,2;52,0)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P
    Rd vs MPT0,75 (0,62; 0,90); 0,002
    Rd vs Rd180,91 (0,75; 1,09); 0,305
    Rd18 vs MPT0,83 (0,69; 0,99); 0,034
    Okres obserwacji (miesiące)
    Medianaf (min, maks): wszyscyP Ppacjenci40,8 (0,0; 65,9)40,1 (0,4; 65,7)38,7 (0,0; 64,2)
    Współczynnik odpowiedzi dla szpiczakag n (%)P P
    Odpowiedź całkowita81 (15,1)77 (14,2)51 (9,3)
    Bardzo dobra odpowiedź częściowa152 (28,4)154 (28,5)103 (18,8)
    Odpowiedź częściowa169 (31,6)166 (30,7)187 (34,2)
    Odpowiedź ogółem: odpowiedź całkowita, bardzo dobra odpowiedźczęściowa lub odpowiedź częściowa402 (75,1)397 (73,4)341 (62,3)
    Czas utrzymywania się odpowiedzi (miesiące)hP
    Medianaa (95% CI)bP P P35,0 (27,9;43,4)22,1 (20,3;24,0)22,3 (20,2;24,9)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    a AMT = leczenie przeciwszpiczakowe; CI = przedział ufności; d = deksametazon w małej dawce; M = melfalan; maks = wartość maksymalna; min = wartość minimalna; NE = niemożliwa do określenia; P = prednizon; R = lenalidomid; Rd = Rd podawane do udokumentowanej progresji choroby; Rd18 = Rd podawane przez ≤ 18 cykli leczenia; SE = błąd standardowy; T = talidomid; vs = versus. P P Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. b P P 95% przedział ufności dla mediany. c P P W oparciu o model proporcjonalnego ryzyka Coxa, porównujący funkcję ryzyka związanego z daną grupą pacjentów. d P P Wartość p jest ustalona w oparciu od niestratyfikowany test log-rank dla różnic krzywych Kaplana-Meiera dla poszczególnych grup pacjentów. e P P Eksploracyjny punkt końcowy (PFS2). f P P Mediana jest zmienną jednoparametrową nie uwzględniającą cenzorowania. g h P P Najlepsza ocena rozstrzygającej odpowiedzi w czasie fazy leczenia w badaniu (dla każdej zdefiniowanej kategorii).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Data zakończenia zbierania danych = 24 maja 2013 r. P P Zakończenie zbierania danych w dniu 24 maja 2013 r.  Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, z kontynuacją w postaci leczenia podtrzymującego u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Bezpieczeństwo i skuteczność lenalidomidu zostało ocenione w wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu klinicznym fazy III (MM-015), z udziałem pacjentów w wieku 65 lat lub więcej, ze stężeniem kreatyniny w surowicy < 2,5 mg/dl. W badaniu porównano leczenie lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem (MPR) z kontynuacją w postaci leczenia podtrzymującego lenalidomidem lub bez tej kontynuacji, do progresji choroby, z leczeniem melfalanem i prednizonem przez nie więcej niż 9 cykli. Pacjenci zostali przydzieleni przez randomizację (1:1:1) do jednej z trzech grup.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjenci zostali poddani stratyfikacji ze względu na wiek (≤75 vs >75 lat) oraz stopień zaawansowania choroby (szpiczak stopnia I i II vs szpiczak stopnia III, zgodnie z międzynarodowym systemem stopniowania). Badanie to dotyczyło oceny leczenia skojarzonego MPR (melfalan 0,18 mg/kg doustnie w dniach 1. do 4. 28-dniowego cyklu; prednizon 2 mg/kg doustnie w dniach 1. do 4. powtarzanych 28- dniowych cykli; oraz lenalidomid 10 mg/dobę doustnie w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli) w leczeniu indukującym, do 9 cykli. Pacjenci, którzy ukończyli 9 cykli leczenia, lub którzy nie mogli ukończyć 9 cykli leczenia w związku z nietolerancją, przechodzili na leczenie podtrzymujące lenalidomidem, rozpoczynaną w dawce 10 mg doustnie w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli, do progresji choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu był czas przeżycia bez progresji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Łącznie 459 pacjentów zostało włączonych do badania, z czego 152 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy MPR+R, 153 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy MPR+p, a 154 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy MPp+p. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były zrównoważone we wszystkich trzech grupach; co istotne, około 50% pacjentów włączonych do badania w każdej z grup miało szpiczaka mnogiego stopnia III oraz klirens kreatyniny < 60 ml/min. Mediana wieku wynosiła 71 lat w grupach MPR+R oraz MPR+p oraz 72 lata w grupie MPp+p. Wyniki analizy PFS, PFS2 i OS przy odcięciu w kwietniu 2013, przy medianie czasu obserwacji dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli, 62,4 miesiąca, przedstawia Tabela 10. Tabela 10. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    MPR+R (N = 152)MPR+p (N = 153)MPp+p (N = 154)
    Określony przez badacza FPS (miesiące)
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)P P27,4(21,3; 35,0)14,3(13,2; 15,7)13,1(12,0; 14,8)
    HR [95% CI]; wartość p
    MPR+R vs MPp+p0,37 (0,27; 0,50); <0,001
    MPR+R vs MPR+p0,47 (0,35; 0,65); <0,001
    MPR+p vs MPp +p0,78 (0,60; 1,01); 0,059
    PFS2 (miesiące) ¤P
    Medianaa PFS2, miesiące (95% CI)P P39,7 (29,2; 48,4)27,8 (23,1; 33,1)28,8 (24,3; 33,8)
    HR [95% CI]; wartość p
    MPR+R vs MPp+p0,70 (0,54; 0,92); 0,009
    MPR+R vs MPR+p0,77 (0,59; 1,02); 0,065
    MPR+p vs MPp +p0,92 (0,71; 1,19); 0,051
    OS (miesiące)
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)P P55,9 (49,1; 67,5)51,9 (43,1; 60,6)53,9 (47,3; 64,2)
    HR [95% CI]; wartość p
    MPR + R vs MPp+p0,95 (0,70; 1,29); 0,736
    MPR+R vs MPR+p0,88 (0,65; 1,20); 0,43
    MPR+p vs MPp+p1,07 (0,79; 1,45); 0,67
    Okres obserwacji (miesiące)
    Mediana (min, maks): wszyscy pacjenci48,4 (0,8; 73,8)46,3 (0,5; 71,9)50,4 (0,5; 73,3)
    Określona przez badacza odpowiedź dla szpiczaka n (%)
    Odpowiedź całkowita30 (19,7)17 (11,1)9 (5,8)
    Odpowiedź częściowa90 (59,2)99 (64,7)75 (48,7)
    Choroba stabilna24 (15,8)31 (20,3)63 (40,9)
    Odpowiedź niemożliwa do oceny8 (5,3)4 (2,6)7 (4,5)
    Określony przez badacza czas utrzymywania się odpowiedzi (odpowiedź całkowita + częściowa) (miesiące)
    Medianaa (95% CI)P P26,5 (19,4; 35,8)12,4 (11,2; 13,9)12,0 (9,4; 14,5)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; M = melfalan; OS – przeżywalność ogółem; p = placebo; P = prednizon; R = lenalidomid ª Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. ¤ P P PFS2 (eksploracyjny punkt końcowy) został określony dla wszystkich pacjentów (populacja ITT), jako czas od randomizacji do rozpoczęcia leczenia trzeciego rzutu przeciw szpiczakowi, lub do śmierci wszystkich randomizowanych pacjentów. Wspierające badania dotyczące nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego Otwarte, randomizowane, wieloośrodkowe badanie fazy III (ECOG E4A03) zostało przeprowadzone z udziałem 445 pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim; 222 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/małe dawki deksametazonu, natomiast 223 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/zwykle stosowane dawki deksametazonu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjenci przydzieleni przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/zwykle stosowane dawki deksametazonu otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę, w dniach 1. do 21. co 28 dni, oraz deksametazon w dawce 40 mg/dobę w dniach 1. do 4., 9. do 12. oraz 17. do 20. co 28 dni w czasie pierwszych czterech cykli. Pacjenci przydzieleni przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/małe dawki deksametazonu otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę, w dniach 1. do 21. co 28 dni, oraz deksametazon w małej dawce 40 mg/dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. co 28 dni. W grupie lenalidomid/małe dawki deksametazonu, u 20 pacjentów (9,1%) przynajmniej raz doszło do przerwania podawania dawki w porównaniu do 65 pacjentów (29,3%) w grupie lenalidomid/zwykle stosowane dawki deksametazonu. W analizie post hoc obserwowano niższą śmiertelność w grupie otrzymującej lenalidomid/małe dawki deksametazonu na poziomie 6,8% (15/220), w porównaniu do grupy otrzymującej lenalidomid/normalne dawki deksametazonu 19,3% (43/223), wśród pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mediana czasu obserwacji wynosiła 72,3 tygodnia. Jednakże przy dłuższej obserwacji, różnica w przeżywalności ogółem na korzyść małych dawek deksametazonu ma tendencję do zmniejszania się. Szpiczak mnogi u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu zostały ocenione w dwóch wieloośrodkowych, randomizowanych, kontrolowanych badaniach klinicznych fazy III z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanych placebo, prowadzonych w grupach równoległych (badanie MM-009 i MM-010) z zastosowaniem leczenia lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem w porównaniu do samego deksametazonu u leczonych uprzednio pacjentów ze szpiczakiem mnogim. W grupie 353 pacjentów w badaniach MM-009 i MM-010 przyjmujących lenalidomid z deksametazonem, 45,6% było w wieku 65 lub więcej lat. W grupie 704 pacjentów ocenianych w badaniach MM-009 i MM-010, 44,6% było w wieku 65 lub więcej lat.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W obu badaniach pacjenci w grupie przyjmującej lenalidomid z deksametazonem (len/dex) zażywali 25 mg lenalidomidu doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. i identyczną kapsułkę placebo raz na dobę w dniach 22 do 28 każdego 28-dniowego cyklu. Pacjenci w grupie przyjmującej placebo i deksametazon (placebo/dex) zażywali 1 kapsułkę placebo w dniach od 1. do 28. każdego 28-dniowego cyklu. Pacjenci w obu grupach leczenia zażywali 40 mg deksametazonu doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4., 9. do 12. i 17. do 20. każdego 28-dniowego cyklu w trakcie pierwszych 4 cykli leczenia. Po pierwszych 4 cyklach leczenia dawka deksametazonu została zmniejszona do 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4. każdego 28-dniowego cyklu. W obu badaniach leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby. W obu badaniach dozwolone było dostosowanie dawki na podstawie wyników badań klinicznych i laboratoryjnych. Pierwszorzędowym punktem końcowym w obu badaniach był czas do progresji choroby (ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    TTP – time to progression ). Łącznie w badaniu MM-009 ocenie poddano 353 pacjentów; 177 w grupie len/dex i 176 w grupie placebo/dex, natomiast w badaniu MM-010 łącznie oceniano 351 pacjentów; 176 w grupie len/dex i 175 w grupie placebo/dex. W obu badaniach wyjściowa charakterystyka demograficzna i chorobowa były podobne w grupach len/dex i placebo/dex. Średni wiek obu populacji pacjentów wynosił 63 lata, stosunek kobiet do mężczyzn był podobny. Stan czynnościowy według skali ECOG ( Eastern Cooperative Oncology Group ) był porównywalny pomiędzy grupami, podobnie jak liczba i rodzaj uprzednio stosowanych schematów leczenia. Zaplanowane z góry analizy pośrednie w obu badaniach wykazały istotną statystycznie przewagę skojarzenia len/dex (p < 0,00001) nad samym deksametazonem w zakresie głównego punktu końcowego, TTP (mediana czasu trwania obserwacji – 98,0 tygodni). W obu badaniach istotnie większa była również częstość odpowiedzi całkowitej (ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CR – complete response ) i odpowiedzi ogółem w grupie len/dex w porównaniu do grupy placebo/dex. Wyniki tych analiz doprowadziły do odślepienia badań, aby umożliwić pacjentom w grupie placebo/dex otrzymywanie skojarzenia len/dex. Przeprowadzono przedłużoną analizę kontrolną dotyczącą skuteczności, przy medianie czasu obserwacji wynoszącej 130,7 tygodnia. W tabeli 11 podsumowano wyniki analiz kontrolnych dotyczących skuteczności – zbiorczo badania MM-009 i MM-010. W tej zbiorczej przedłużonej analizie kontrolnej, mediana TTP wyniosła 60,1 tygodnia (95% CI: 43,3; 73,1) u pacjentów leczonych len/dex (N = 353) w porównaniu do 20,1 tygodnia (95% CI: 17,7; 20,3) u pacjentów otrzymujących placebo/dex (N = 351). Mediana czasu przeżycia bez progresji wyniosła 48,1 tygodnia (95% CI: 36,4; 62,1) u pacjentów leczonych len/dex w porównaniu do 20,0 tygodni (95% CI: 16,1; 20,1) u pacjentów otrzymujących placebo/dex.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Średni czas trwania leczenia wynosił 44,0 tygodnie (min.: 0,1, maks.: 254,9) dla len/dex i 23,1 tygodnia (min.: 0,3, maks.: 238,1) dla placebo/dex. W obu badaniach istotnie większa pozostaje również częstość odpowiedzi całkowitej (CR), odpowiedzi częściowej (ang. PR – partial response ) i odpowiedzi ogółem (CR+PR) w ramieniu len/dex w porównaniu do ramienia placebo/dex. Mediana przeżywalności ogółem w przedłużonej analizie kontrolnej zbiorczej obu badań wynosi 164,3 (95% CI: 145,1; 192,6) tygodnia dla pacjentów leczonych len/dex w porównaniu do 136,4 tygodnia (95% CI: 113,1; 161,7) u pacjentów otrzymujących placebo/dex. Pomimo że 170 z 351 pacjentów randomizowanych do grupy placebo/dex otrzymywało lenalidomid po wystąpieniu progresji lub po odślepieniu badań, zbiorcza analiza przeżywalności ogółem wykazała istotnie statystycznie większą przeżywalność w grupie len/dex w porównaniu do grupy placebo/dex (HR = 0,833; 95% CI = [0,687; 1,009], p = 0,045). Tabela 11.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Podsumowanie wyników przedłużonych analiz kontrolnych dotyczących skuteczności do chwili zakończenia zbierania danych (ang. cut-off date) — zbiorczo badania MM-009 i MM-010 (zakończenie zbierania danych odpowiednio 23 lipca 2008 r. i 2 marca 2008 r.)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Punkt końcowylen/dex (N = 353)placebo/dex (N = 351)
    Czas do zdarzeniaHR [95% CI], wartość paP
    Czas do progresji60,1 [44,3;20,1 [17,7;0,350 [0,287; 0,426],
    Mediana [95% CI], tygodnie73,1]20,3]p < 0,001
    Czas przeżycia bez progresjiMediana [95% CI], tygodnie48,1[36,4; 62,1]20,0[16,1; 20,1]0,393 [0,326; 0,473]p < 0,001
    Przeżywalność ogółem164,3 [145,1;136,4 [113,1;0,833 [0,687; 1,009]
    Mediana [95% CI], tygodnie192,6]161,7]p = 0,045
    Wskaźnik przeżycia
    1-rocznego ogółem82%75%
    Współczynnik odpowiedziIloraz szans [95% CI], wartość pbP
    Odpowiedź ogółem [n, %]212 (60,1)75 (21,4)5,53 [3,97; 7,71], p < 0,001
    Odpowiedź całkowita [n, %]58 (16,4)11 (3,1)6,08 [3,13; 11,80], p < 0,001
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    a P P Dwustronny test log-rank porównujący krzywe przeżycia pomiędzy leczonymi grupami. b P P Dwustronny test chi-kwadrat z korektą na ciągłość. Zespoły mielodysplastyczne Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lenalidomidu oceniono u pacjentów z anemią zależną od przetoczeń, której występowanie jest powiązane z zespołami mielodysplastycznymi o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, z delecją 5q wraz z innymi nieprawidłowościami cytogenetycznymi lub bez nich, w dwóch głównych badaniach: wieloośrodkowym, randomizowanym, trójramiennym badaniu fazy III z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo, porównującym dwie dawki lenalidomidu podawanego doustnie (10 mg i 5 mg) z placebo (MDS-004), oraz wieloośrodkowym, jednoramiennym, otwartym badaniu fazy II dotyczącym lenalidomidu (10 mg) (MDS-003). Przedstawione poniżej wyniki dotyczą zgodnej z zamiarem leczenia (ang. ITT – intent-to-treat ) populacji pacjentów, którzy uczestniczyli w badaniach MDS-003 oraz MDS-004.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Grupa pacjentów z izolowaną delecją 5q została również przedstawiona osobno. W badaniu MDS-004, w którym 205 pacjentów równo podzielonych za pomocą randomizacji na grupy przyjmujące lenalidomid w dawce 10 mg lub 5 mg lub placebo, pierwszorzędowa analiza skuteczności opierała się na porównaniu odsetka przypadków niezależnych od przetoczeń w grupie przyjmującej lenalidomid w dawce 10 mg i 5 mg, w porównaniu do grupy przyjmującej placebo (faza podwójnie zaślepiona od 16 do 52 tygodni oraz otwarta do 156 tygodni). U pacjentów, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 16 tygodni od rozpoczęcia leczenia, leczenie zostało przerwane. Pacjenci, u których wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych mogli kontynuować leczenie do momentu nawrotu objawów ze strony komórek erytroidalnych, nawrotu choroby lub wystąpienia toksyczności na nieakceptowalnym poziomie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    U pacjentów, którzy początkowo otrzymywali placebo lub lenalidomid w dawce 5 mg, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 16 tygodni od rozpoczęcia leczenia, możliwa była zmiana leczenia z placebo na lenalidomid w dawce 5 mg lub kontynuacja leczenia lenalidomidem w wyższych dawkach (z 5 mg na 10 mg). W badaniu MDS-003, w którym 148 pacjentów otrzymywało lenalidomid w dawce 10 mg, pierwszorzędowa analiza skuteczności opierała się na ocenie skuteczności leczenia lenalidomidem w zakresie poprawy funkcjonowania układu hematopoetycznego u pacjentów z zespołem mielodysplastycznym o niskim lub pośrednim-1 ryzyku. Tabela 12. Podsumowanie wyników dotyczących skuteczności – badania MDS-004 (faza podwójnie zaślepiona) oraz MDS-003, populacja ITT
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Punkt końcowyMDS-004 N = 205MDS-003 N = 148
    10 mg†PN = 695 mg††PN = 69Placebo* N = 6710 mgN = 148
    Niezależność od przetoczeń(≥ 182 dni) #P38 (55,1%)24 (34,8%)4 (6,0%)86 (58,1%)
    Niezależność od przetoczeń (≥ 56 dni) #P42 (60,9%)33 (47,8%)5 (7,5%)97 (65,5%)
    Mediana czasu do niezależności odprzetoczeń (tygodnie)4,64,10,34,1
    Mediana trwania niezależności od przetoczeń (tygodnie)NR∞PNRNR114,4
    Mediana zwiększenia się stężenia Hgb, g/dl6,45,32,65,6
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    † Pacjenci leczeni lenalidomidem w dawce 10 mg przez 21 dni 28-dniowych cykli. †† Pacjenci leczeni lenalidomidem w dawce 5 mg przez 28 dni 28-dniowych cykli. * Większość pacjentów przyjmujących placebo przerwała leczenie w podwójnie zaślepionej fazie badania z powodu braku skuteczności leczenia po 16 tygodniach, przed wejściem do fazy otwartej. # P P Związane ze zwiększeniem się stężenia Hgb ≥ 1 g/dl. ∞ Nie osiągnięto (tj. mediana nie została osiągnięta). W badaniu MDS-004, znacząco większy odsetek pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi osiągnął pierwszorzędowy punkt końcowy niezależności od przetoczeń (>182 dni) przy podawaniu lenalidomidu w dawce 10 mg, w porównaniu do pacjentów przyjmujących placebo (55,1% vs. 6,0%). Spośród 47 pacjentów z nieprawidłowością genetyczną w postaci izolowanej delecji 5q, którzy byli leczeni lenalidomidem w dawce 10 mg, 27 pacjentów (57,4%) uzyskało niezależność od przetoczeń w zakresie liczby czerwonych krwinek.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mediana czasu do niezależności od przetoczeń w grupie przyjmującej lenalidomid w dawce 10 mg wynosiła 4,6 tygodnia. Mediana trwania niezależności od przetoczeń nie została osiągnięta w żadnej z leczonych grup, ale powinna być większa niż 2 lata w przypadku pacjentów leczonych lenalidomidem. Mediana zwiększenia się stężenia hemoglobiny (Hgb) od punktu początkowego w grupie leczonej lenalidomidem w dawce 10 mg wynosiła 6,4 g/dl. Do dodatkowych punktów końcowych w badaniu zaliczano odpowiedź cytogenetyczną (w grupie przyjmującej produkt w dawce 10 mg obserwowano znaczną lub niewielką odpowiedź cytogenetyczną odpowiednio u 30,0% i 24,0% pacjentów), ocenę zależnej od zdrowia jakości życia oraz progresję do ostrej białaczki szpikowej. Wyniki odpowiedzi cytogenetycznej i oceny zależnej od zdrowia jakości życia były spójne z wynikami uzyskanymi w analizie pierwszorzędowego punktu końcowego i wykazywały wyższość leczenia lenalidomidem od podawania placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W badaniu MDS-003 duży odsetek pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi przyjmujących lenalidomid w dawce 10 mg (58,1%) osiągnął niezależność od przetoczeń (>182 dni). Mediana czasu do niezależności od przetoczeń wyniosła 4,1 tygodnia. Mediana czasu trwania niezależności od przetoczeń wyniosła 114,4 tygodni. Mediana zwiększenia się stężenia hemoglobiny wynosiła 5,6 g/dl. Znaczna lub niewielka odpowiedź cytogenetyczna była obserwowana odpowiednio u 40,9% i 30,7% pacjentów. Duża część pacjentów włączonych do badania MDS-003 (72,9%) oraz MDS-004 (52,7%) otrzymała wcześniej leki stymulujące erytropoezę. Chłoniak z komórek płaszcza Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lenalidomidu oceniano u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza w wieloośrodkowym, randomizowanym, otwartym badaniu fazy II, w porównaniu do monoterapii lekiem z wyboru badacza, u pacjentów z opornością na ostatnio stosowane leczenie, lub u których doszło do wznowy od jednego do trzech razy (badanie MCL-002).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Do badania włączono pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z histologicznie potwierdzonym chłoniakiem z komórek płaszcza, u których rozmiar guza można było zmierzyć za pomocą tomografii komputerowej. Pacjenci musieli być poddani wcześniej leczeniu z zastosowaniem co najmniej jednego schematu chemioterapii. Ponadto, pacjenci w chwili włączenia do badania nie mogli kwalifikować się do intensywnej chemioterapii i (lub) przeszczepu. Pacjentów randomizowano w stosunku 2:1, odpowiednio do grupy otrzymującej lenalidomid i do grupy kontrolnej. Leczenie z wyboru badacza dobierane było przed randomizacją i obejmowało stosowanie w monoterapii: chlorambucylu, cytarabiny, rytuksymabu, fludarabiny lub gemcytabiny. Lenalidomid podawano doustnie w dawce 25 mg raz na dobę, przez pierwszych 21 dni (D1 do D21) każdego powtarzanego 28-dniowego cyklu, aż do uzyskania poprawy lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjenci z umiarkowaną niewydolnością nerek mieli otrzymywać mniejszą dawkę inicjującą lenalidomidu 10 mg raz na dobę, w identycznym schemacie. Profil demograficzny w chwili rozpoczęcia badania był porównywalny pomiędzy grupą otrzymującą lenalidomid i grupą kontrolną. W obydwu populacjach mediana wieku pacjentów wynosiła 68,5 lat z porównywalnym odsetkiem kobiet i mężczyzn. Stopień sprawności w skali ECOG był porównywalny dla obydwóch grup, podobnie jak ilość zastosowanych dotychczas schematów leczenia. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania MCL-002 w ocenie skuteczności był czas przeżycia bez progresji (ang. PFS – progression-free survival ). Wyniki dotyczące skuteczności w populacji ITT oceniane były przez niezależny komitet oceniający (ang. IRC – Independent Review Committee ) i zostały przedstawione poniżej w Tabeli 13. Tabela 13. Podsumowanie wyników dotyczących skuteczności – badanie MCL-002, populacja ITT
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    LenalidomidGrupa kontrolna
    N = 170N = 84
    PFSPFS, medianaa [95% CI]b (tygodnie)P P P PeSekwencyjny wskaźnik ryzyka [95% CI]PeSekwencyjny test log-rank, wartość pP37,6 [24,0; 52,6]22,7 [15,9; 30,1]
    0,61 [0,44; 0,84]0,004
    Odpowiedź na leczeniea, n (%)P POdpowiedź całkowita (CR)8 (4,7)0 (0,0)
    Odpowiedź częściowa (PR) Choroba stabilna (SD)bPProgresja choroby (PD) Nie oceniono/brak danych60 (35,3)50 (29,4)34 (20,0)18 (10,6)9 (10,7)44 (52,4)26 (31,0)5 (6,0)
    Odsetek odpowiedzi ogółem (CR, CRu, PR),n (%) [95% CI]cPewartość pP68 (40,0) [32,58; 47,78]9 (10,7)d [5,02; 19,37]P P
    < 0,001
    Odsetek odpowiedzi całkowitych (CR, CRu), n (%) [95% CI]cPewartość pP8 (4,7) [2,05; 9,06]0 (0,0) [95,70; 100,00]
    0,043
    Czas utrzymania się odpowiedzi, medianaaPP[95% CI] (tygodnie)69,6 [41,1; 86,7]45,1 [36,3; 80,9]
    Przeżywalność ogółemHR [95% CI]cPTest log-rank, wartość p0,89 [0,62; 1,28]0,520
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; CCR = wskaźnik odpowiedzi pełnych; CR = odpowiedź pełna; CRu = odpowiedź pełna niepotwierdzona; DMC = Data Monitoring Committee ; ITT = intent-to-treat; MIPI = wskaźnik prognostyczny dla chłoniaka z komórek płaszcza; NA = nie dotyczy; PFS = czas przeżycia bez progresji; SCT = przeszczep komórek macierzystych; SE = błąd standardowy. a P P Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. b P P Zakres obliczony jako 95% przedział ufności dla mediany czasu przeżycia. c P P Wartość średnia i mediana to zmienne jednoparametrowe nieuwzględniające cenzorowania. d P P Do zmiennych stratyfikacji należały: czas od rozpoznania do podania pierwszej dawki (< 3 lata oraz ≥ 3 lata), czas od ostatniego leczenia ogólnoustrojowego przeciwchłoniakowego do podania pierwszej dawki (< 6 miesięcy oraz ≥ 6 miesięcy), wcześniejszy SCT (tak lub nie), oraz wskaźnik MIPI na początku badania (niskie, przeciętne, i wysokie ryzyko).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    e P P Test sekwencyjny w oparciu o średnią ważoną parametrów statystycznych testu log-rank, z zastosowaniem niestratyfikowanego testu log-rank dla przykładowego wzrostu i niestratyfikowanego testu log-rank pierwotnej analizy. Wagi zostały określone na podstawie zaobserwowanych zdarzeń w czasie, gdy odbywało się trzecie spotkanie DMC, oraz na podstawie różnicy pomiędzy zaobserwowanymi a spodziewanymi zdarzeniami w czasie przeprowadzania pierwotnej analizy. Podano związany z tym sekwencyjny wskaźnik ryzyka oraz odpowiadający 95% CI. W badaniu MCL-002, w populacji ITT wystąpił znaczący, ogólny wzrost liczby zgonów w ciągu 20 tygodni w grupie otrzymującej lenalidomid – 22/170 (13%) w porównaniu do 6/84 (7%) w grupie kontrolnej. Wśród pacjentów z dużym rozmiarem guza wartości te wynosiły odpowiednio 16/81 (20%) i 2/28 (7%) (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Chłoniak grudkowy AUGMENT – CC-5013-NHL-007 Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem w porównaniu z rytuksymabem w skojarzeniu z placebo oceniano u pacjentów z nawrotowym/opornym na leczenie iNHL, w tym FL w wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu fazy III z grupą kontrolną, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby (CC-5013-NHL-007 [AUGMENT]). Ogółem 358 pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzonym histologicznie MZL bądź FL stopnia 1, 2 lub 3a (z fenotypem CD20+ potwierdzonym za pomocą cytometrii przepływowej lub badania histochemicznego) według oceny badacza lub miejscowego histopatologa, poddano randomizacji w stosunku 1:1. Pacjenci otrzymali uprzednio co najmniej jedną ogólnoustrojową chemioterapię, immunoterapię lub chemoimmunoterapię. Lenalidomid podawano doustnie w dawce 20 mg raz na dobę przez pierwszych 21 dni powtarzanych 28-dniowych cykli, przez 12 cykli lub do wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Dawka P P rytuksymabu wynosiła 375 mg/m 2 co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu od cyklu 2. do 5. Wszystkie obliczenia dawek rytuksymabu opierały się na powierzchni ciała pacjenta (ang. BSA – body surface area ) i wykorzystywano w nich rzeczywistą masę ciała pacjenta. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były podobne w obu grupach leczenia. Celem pierwszorzędowym badania było porównanie skuteczności lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem oraz rytuksymabu w skojarzeniu z placebo u pacjentów z nawrotowym/opornym na leczenie FL stopnia 1, 2 lub 3a bądź MZL. Skuteczność ustalano na podstawie PFS jako pierwszorzędowym punkcie końcowym. Ocen dokonywał niezależny komitet oceny (ang. IRC – independent review committee ) z zastosowaniem kryteriów Międzynarodowej Grupy Roboczej (ang. IWG – International Working Group ) z 2007 r., lecz bez oceny wyników pozytonowej tomografii emisyjnej (ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    PET – positron emission tomography ). Celami drugorzędowymi badania były porównanie bezpieczeństwa stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem oraz rytuksymabu w skojarzeniu z placebo. Do dodatkowych celów drugorzędowych należały porównanie skuteczności rytuksymabu w skojarzeniu z lenalidomidem oraz rytuksymabu w skojarzeniu z placebo z zastosowaniem następujących dodatkowych parametrów skuteczności: Odsetek odpowiedzi ogółem (ang. ORR – overall response rate ), odsetek CR i czas trwania odpowiedzi (ang. DoR – duration of response ) według kryteriów IWG z 2007 r. bez oceny PET i OS. Zgodnie z wynikami uzyskanymi w populacji ogólnej, w tym u pacjentów z FL i MZL, przy medianie czasu obserwacji równej 28,3 miesiąca w badaniu osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy w postaci PFS, przy czym wskaźnik ryzyka (ang. HR – hazard ratio ) (95-proc. przedział ufności [ang. CI – confidence interval ]) wynosił 0,45 (0,33; 0,61); wartość p < 0,0001.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wyniki dotyczące skuteczności w populacji z chłoniakiem grudkowym przedstawiono w tabeli 14. Tabela 14. Podsumowanie danych dotyczących skuteczności u pacjentów z chłoniakiem grudkowym – badanie CC-5013-NHL-007
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    FL(N = 295)
    Lenalidomidi rytuksymab (N = 147)Placebo i rytuksymab (N = 148)
    Czas przeżycia bez progresji (PFS) (zasady cenzurowania danych wg EMA)
    Mediana PFSa (95% CI) (miesiące)P P39,413,8
    (25,1; NE)(11,2; 16,0)
    HR [95% CI]0,40 (0,29; 0,55)bP
    wartość p< 0,0001cP
    Obiektywna odpowiedźd (CR + PR), n (%)
    (IRC, IWGRC z 2007 r.) 95% CIfP118 (80,3)(72,9; 86,4)82 (55,4)(47,0; 63,6)
    Odpowiedź całkowitad, n (%)
    (IRC, IWGRC z 2007 r.) 95% CIf51 (34,7)(27,0; 43,0)29 (19,6)(13,5; 26,9)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    FL(N = 295)
    Lenalidomidi rytuksymab (N = 147)Placebo i rytuksymab (N = 148)
    Czas trwania odpowiedzid (mediana)P P(miesiące)95% CIaP36,6(24,9, NE)15,5(11,2; 25,0)
    Przeżywalność ogółemd,e (OS)P P
    Odsetek OS po 5 latach, n (%) 95% CI126 (85,9)(78,6; 89,5)114 (77,0)(68,9; 83,3)
    HR [95% CI]P0,49 (0,28; 0,85)bP
    Okres obserwacji
    Mediana czasu trwania obserwacji (min., maks.) (miesiące)67,81(0,5; 89,3)65,72(0,6; 90,9)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    a P P Mediana oszacowana z zastosowaniem analizy Kaplana-Meiera. b P P Wartości wskaźnika ryzyka i przedziału ufności oszacowano w oparciu o niestratyfikowany model proporcjonalnego ryzyka Coxa. c P P Wartość p w oparciu o test log-rank. d P P W przypadku drugorzędowych i eksploracyjnych punktów końcowych nie badano poziomu istotności (α). e 2 P P W okresie obserwacji o medianie czasu trwania 66,14 miesiąca zaobserwowano 19 zgonów w grupie R P P i 38 zgony w grupie kontrolnej. f P P Dokładny przedział ufności dla rozkładu dwumianowego. Chłoniak grudkowy u pacjentów opornych na rytuksymab MAGNIFY – CC-5013-NHL-008 Do początkowego okresu leczenia obejmującego 12 cykli skojarzenia lenalidomidu i rytuksymabu włączono ogółem 232 pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzonym histologicznie FL (stopnia 1, 2 lub 3a bądź MZL) według oceny badacza lub miejscowego histopatologa.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjentów, u których osiągnięto CR/CRu, PR lub SD na koniec okresu leczenia indukcyjnego, poddano randomizacji i włączono do okresu leczenia podtrzymującego. Wszyscy pacjenci włączeni do badania musieli być wcześniej leczeni z zastosowaniem co najmniej jednej ogólnoustrojowej opcji leczenia przeciwszpiczakowego. W odróżnieniu od badania NHL-007 do badania NHL-008 włączano pacjentów opornych na leczenie rytuksymabem (brak odpowiedzi lub nawrót w ciągu 6 miesięcy leczenia rytuksymabem) lub podwójnie opornych na leczenie rytuksymabem i chemioterapią. P P W okresie leczenia indukcyjnego lenalidomid w dawce 20 mg podawano w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli lub do wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności, wycofania zgody bądź progresji choroby. Dawka rytuksymabu wynosiła 375 mg/m 2 co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu co drugiego 28-dniowego cyklu (cykle 3., 5., 7., 9. i 11.), przez maksymalnie 12 cykli leczenia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wszystkie obliczenia dawek rytuksymabu opierały się na powierzchni ciała (BSA) oraz rzeczywistej masie ciała pacjenta. Przedstawione dane pochodzą z analizy okresowej dotyczącej okresu leczenia indukcyjnego bez grupy kontrolnej. Skuteczność ustalono w oparciu o ORR według najlepszej odpowiedzi w ramach pierwszorzędowego punktu końcowego z zastosowaniem zmodyfikowanych Kryteriów Oceny Odpowiedzi Międzynarodowej Grupy Roboczej (ang. IWGRC – International Working Group Response Criteria ) z 1999 r. Celem drugorzędowym była ocena innych parametrów skuteczności, takich jak DoR. Tabela 15. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności (okres leczenia indukcyjnego) – badanie CC-5013-NHL-008
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wszyscy pacjenciPacjenci z FL
    Ogółem N = 187aPOporni na leczenie rytuksymabem: TakN = 77Oporni na leczenie rytuksymabem: NieN = 110Ogółem N = 148Oporni na leczenie rytuksymabem: TakN = 60Oporni na leczenie rytuksymabem: NieN = 88
    ORR, n (%)12745 (58,4)82 (75,2)10435 (58,3)69 (79,3)
    (CR + CRu + PR)(67,9)(70,3)
    CRR, n (%)79 (42,2)27 (35,1)52 (47,7)6220 (33,3)42 (48,3)
    (CR + Cru)(41,9)
    Liczba osób wykazujących odpowiedźN = 127N = 45N = 82N = 104N = 35N = 69
    Odsetek93,090,494,594,396,093,5
    pacjentów z DoRbP P(85,1;(73,0; 96,8)(83,9; 98,2)(85,5;(74,8; 99,4)(81,0; 97,9)
    ≥ 6 miesięcy (95%96,8)97,9)
    CI)c
    Odsetek79,173,382,479,573,981,7
    pacjentów z DoRbP P(67,4;(51,2; 86,6)(67,5; 90,9)(65,5;(43,0; 89,8)(64,8; 91,0)
    ≥ 12 miesięcy87,0)88,3)
    (95% CI)c
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; DOR = czas trwania odpowiedzi; FL = chłoniak grudkowy. a P P Populacją ocenianą w analizie pierwszorzędowego punktu końcowego jest populacja kwalifikująca się do oceny leczenia indukcyjnego (ang. IEE – induction efficacy evaluable ). b P P Czas trwania odpowiedzi definiuje się jako czas (w miesiącach) od początkowej odpowiedzi na leczenie (co najmniej PR) do udokumentowanej progresji choroby lub zgonu, zależnie od tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej. c P P Statystyki obliczone metodą Kaplana-Meiera. 95% CI oparto na wzorze Greenwooda. Uwagi: Analizę wykonano tylko w odniesieniu do pacjentów, u których osiągnięto PR lub lepszą odpowiedź po dacie podania pierwszej dawki leczenia indukcyjnego i przed zastosowaniem jakiegokolwiek leczenia w okresie leczenia podtrzymującego lub dowolnego leczenia przeciwszpiczakowego w okresie leczenia indukcyjnego. Wartość procentowa jest oparta na całkowitej liczbie osób wykazujących odpowiedź.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków (EMA) przyznała właściwe dla produktu Revlimid zwolnienie z obowiązku dołączania wyników mające zastosowanie do wszystkich podgrup populacji dzieci i młodzieży w leczeniu nowotworów dojrzałych limfocytów B (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne 10T Lenalidomid ma asymetryczny atom węgla i dlatego też może występować w czynnych optycznie postaciach S(-) i R(+). Lenalidomid jest produkowany jako mieszanina racemiczna. Lenalidomid zwykle rozpuszcza się lepiej w rozpuszczalnikach organicznych, ale wykazuje największą rozpuszczalność w 0,1 N roztworze HCl. Wchłanianie Lenalidomid ulegał szybkiemu wchłanianiu po podaniu doustnym na czczo zdrowym ochotnikom, przy czym maksymalne stężenie w osoczu występowało po 0,5 do 2 godzin od podania. U pacjentów, jak również u zdrowych ochotników, stężenie maksymalne (C R max R ) i pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) zwiększają się proporcjonalnie do rosnącej dawki. Wielokrotne dawkowanie nie powoduje znaczącej kumulacji produktu leczniczego. Względne stężenia enancjomerów S(-) i R(+) lenalidomidu w osoczu wynoszą w przybliżeniu odpowiednio 56% i 44%.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    U zdrowych ochotników równoczesne spożywanie posiłków o wysokiej zawartości tłuszczu i posiłków wysokokalorycznych obniża wchłanianie leku, co powoduje około 20% obniżenie powierzchni pod krzywą stężenia w czasie (AUC) oraz 50% obniżenie wartości C R max R w osoczu. Jednakże w głównych badaniach klinicznych przeprowadzonych dla celów rejestracyjnych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i zespołami mielodysplastycznymi, w których oszacowano skuteczność oraz bezpieczeństwo lenalidomidu, produkt leczniczy podawany był bez uwzględnienia przyjmowania pokarmu. W związku z tym, lenalidomid może być podawany z jedzeniem lub bez jedzenia. Badanie populacyjne dotyczące farmakokinetyki wykazało, że szybkość wchłaniania lenalidomidu po podaniu doustnym jest podobna u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, z zespołami mielodysplastycznymi i z chłoniakiem z komórek płaszcza.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Dystrybucja P P Stopień wiązania ( 14 C)-lenalidomidu in vitro z białkami osocza było niskie i wynosiło średnio 23% u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i 29% u zdrowych ochotników. Lenalidomid obecny jest w spermie ludzkiej (< 0,01% dawki) po podaniu 25 mg/dobę i jest niewykrywalny w spermie zdrowego mężczyzny po 3 dniach od zakończenia podawania mu substancji (patrz punkt 4.4). Metabolizm i eliminacja Wyniki badań in vitro metabolizmu u ludzi wskazują, że lenalidomid nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450. Dane te wskazują, że podawanie lenalidomidu z produktami leczniczymi hamującymi enzymy cytochromu P450 nie powinno powodować metabolicznych interakcji produktów leczniczych u ludzi. Wyniki badań in vitro wskazują, że lenalidomid nie ma działania hamującego na CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A lub UGT1A1.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    W związku z tym, wystąpienie jakichkolwiek klinicznie istotnych interakcji przy jednoczesnym podawaniu lenalidomidu oraz substratów tych enzymów jest mało prawdopodobne. Wyniki badań in vitro wskazują, że lenalidomid nie jest substratem dla białka oporności raka piersi (ang. BCRP – breast cancer resistance protein ), transporterów MRP1, MRP2 oraz MRP3 z rodziny białek oporności wielolekowej (ang. MPR – multidrug resistance protein ), transporterów anionów organicznych OAT1 oraz OAT3 (ang . OAT – organic anion transporters ), polipeptydu transportującego aniony organiczne 1B1 (ang. OAT1B1 – organic anion transporting polypeptide 1B1 ), transporterów kationów organicznych (ang . OCT – organic cation transporters ) OCT1 oraz OCT2, białka 57T ekstruzji wielolekowej i toksyn 57T MATE1 (ang. MATE – multidrug and toxin extrusion protein ) oraz transporterów kationów organicznych (ang. OCTN – organic cation transporters novel ) OCTN1 i OCTN2.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Wyniki badań in vivo wskazują, że lenalidomid nie ma działania hamującego na pompę eksportującą sole kwasów żółciowych (ang. BSEP – bile salt export pump ), BCRP, MRP2, OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3 oraz OCT2. Większość lenalidomidu wydalana jest z moczem. Udział wydalania nerkowego w wydalaniu całkowitym wynosił 90%, natomiast 4% lenalidomidu wydalane było w kale. Lenalidomid jest metabolizowany w niewielkim zakresie, jako że 82% dawki zostaje wydalone w niezmienionej postaci z moczem. Hydroksy-lenalidomid oraz N-acetylo-lenalidomid stanowią odpowiednio 4,59% oraz 1,83% wydalonej dawki. Klirens nerkowy lenalidomidu przekracza szybkość filtracji kłębuszkowej, i w związku z tym, przynajmniej częściowo, jest on wydalany aktywnie. U zdrowych ochotników po podaniu dawek 5 do 25 mg/dobę, okres półtrwania w osoczu wynosi około 3 godziny i mieści się w zakresie od 3 do 5 godzin u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi lub z chłoniakiem z komórek płaszcza.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Osoby w podeszłym wieku Nie przeprowadzono badań klinicznych mających na celu ustalenie farmakokinetyki lenalidomidu u osób w podeszłym wieku. Do badań populacyjnych dotyczących farmakokinetyki włączone zostały osoby w wieku od 39 do 85 lat. Badania te wykazały, że klirens lenalidomidu nie jest zależny od wieku (ekspozycja na lek w osoczu). Ze względu na większe prawdopodobieństwo występowania zmniejszenia czynności nerek u pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane byłoby kontrolowanie czynności nerek. Niewydolność nerek Badania dotyczące farmakokinetyki lenalidomidu przeprowadzono na grupie osób z niewydolnością nerek związaną ze schorzeniami innymi niż nowotwory. W badaniu wykorzystane zostały dwie metody oceny czynności nerek: klirens kreatyniny w moczu mierzony w ciągu 24 godzin oraz klirens kreatyniny szacowany na podstawie wzoru Cockcrofta-Gaulta.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Uzyskane wyniki wskazują, że wraz z pogorszeniem czynności nerek (< 50 ml/min) następuje proporcjonalne zmniejszenie się całkowitego klirensu lenalidomidu, co prowadzi do zwiększenia AUC. AUC było większe około 2,5-, 4- lub 5-krotnie odpowiednio u osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i z chorobą nerek w fazie końcowej, w porównaniu do grupy łączonej osób z prawidłową czynnością nerek i osób z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Okres półtrwania lenalidomidu wydłuża się z około 3,5 godziny u osób z klirensem kreatyniny > 50 ml/min do ponad 9 godzin u osób ze zmniejszoną rezerwą czynnościową nerek < 50 ml/min. Jednakże zaburzenia czynności nerek nie zmienia wchłaniania lenalidomidu po podaniu doustnym. Wartość C R max R była podobna u osób zdrowych oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Około 30% produktu leczniczego zostało usunięte z organizmu podczas pojedynczej 4-godzinnej dializy.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Zalecane dostosowanie dawek u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zostało opisane w punkcie 4.2. Niewydolność wątroby Do badań populacyjnych dotyczących farmakokinetyki włączone zostały osoby z łagodną niewydolnością wątroby (N = 16, bilirubina całkowita >1 do ≤1,5 × GGN lub AST > GGN). Wykazano, że łagodna niewydolność wątroby nie wpływa na klirens lenalidomidu (ekspozycję na lek w osoczu). Nie są dostępne dane dotyczące pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby. Inne czynniki wewnętrzne Badania populacyjne dotyczące farmakokinetyki wykazały, że masa ciała (33 – 135 kg), płeć, rasa oraz rodzaj nowotworu (szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne lub chłoniak z komórek płaszcza) nie mają istotnego klinicznie wpływu na klirens lenalidomidu u dorosłych pacjentów.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badanie nad rozwojem zarodkowo-płodowym przeprowadzono u małp, którym podawano lenalidomid w dawkach od 0,5 do 4 mg/kg/dobę. Wyniki badania wskazują, że lenalidomid powodował zewnętrzne wady wrodzone włącznie z atrezją odbytu oraz wady wrodzone kończyn górnych i dolnych (kończyny zgięte, skrócone, wadliwie rozwinięte, o braku rotacji z (lub) bez części kończyny, oligo- i (lub) polidaktylia) u potomstwa samic małp, którym substancję czynną podawano w trakcie ciąży. U pojedynczych płodów obserwowano również różnorodny wpływ na trzewia (odbarwienie, czerwone ogniska na różnych narządach, obecność niewielkiej bezbarwnej masy tkankowej powyżej zastawki przedsionkowo-komorowej, mały pęcherzyk żółciowy, wadliwie rozwinięta przepona). Stosowanie lenalidomidu może powodować wystąpienie ostrej toksyczności, minimalne dawki letalne po podaniu doustnym wynosiły > 2 000 mg/kg/dobę u gryzoni.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Wielokrotne podawanie doustne dawek 75, 150 i 300 mg/kg/dobę u szczurów przez maksymalnie 26 tygodni spowodowało odwracalne, związane z leczeniem zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych w przypadku wszystkich 3 dawek, bardziej zaznaczone u samic. Poziom, przy którym nie obserwuje się działań niepożądanych (poziom NOAEL) określono na poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi wartość około 25-razy większą niż dobowa ekspozycja u ludzi oceniana na podstawie wartości AUC. Wielokrotne podawanie doustne dawek 4 i 6 mg/kg/dobę u małp przez maksymalnie 20 tygodni prowadziło do śmiertelności i znacznej toksyczności (znaczna utrata masy ciała, zmniejszenie liczby krwinek białych i czerwonych oraz płytek, krwotok wielonarządowy, zapalenie przewodu pokarmowego, atrofia układu chłonnego i szpiku kostnego).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Wielokrotne podawanie doustne dawek 1 i 2 mg/kg/dobę u małp przez maksymalnie 1 rok spowodowało odwracalne zmiany w komórkowości szpiku kostnego, niewielki spadek stosunku komórek mieloidalnych/erytroidalnych oraz atrofię grasicy. Obserwowano łagodne zmniejszenie liczby krwinek białych przy dawce 1 mg/kg/dobę, odpowiadającej w przybliżeniu tej samej dawce u ludzi obliczanej przez porównania wartości AUC. Badania mutagenności prowadzone in vitro (mutacje bakterii, limfocyty ludzkie, komórki chłoniaka myszy, transformacja komórek zarodkowych chomika syryjskiego) oraz in vivo (mikrojąderka komórkowe szczura) ujawniły brak działania mutagennego leku na poziomie genowym i chromosomalnym. Nie przeprowadzono badań karcynogenności lenalidomidu. Badania toksyczności w okresie rozwojowym zostały wcześniej przeprowadzone u królików. W tych badaniach królikom podano doustnie lenalidomid w dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Brak płata środkowego płuc obserwowano przy dawce 10 i 20 mg/kg/dobę, z zależnością od wielkości dawki, a przemieszczenie nerek obserwowano przy dawce 20 mg/kg/dobę. Chociaż efekty te występowały przy dawkach toksycznych dla matek, mogą być przypisane bezpośredniemu działaniu leku. Przy dawkach 10 i 20 mg/kg/dobę obserwowano również zmienność w obrębie tkanek miękkich i szkieletu płodów.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Zawartość kapsułki Laktoza bezwodna Celuloza mikrokrystaliczna Kroskarmeloza sodowa Magnezu stearynian Otoczka kapsułki Revlimid 2,5 mg / 10 mg / 20 mg kapsułki twarde Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Indygokarmin (E132) Żelaza tlenek żółty (E172) Revlimid 5 mg / 25 mg kapsułki twarde Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Żelaza tlenek żółty (E172) Revlimid 15 mg Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Indygokarmin (E132) Atrament nadruku Szelak Glikol propylenowy (E1520) Żelaza tlenek czarny (E172) Potasu wodorotlenek 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry wykonane z polichlorku winylu (PCW) / polichlorotrifluoroetylenu (PCTFE) / folii aluminiowej, zawierające 7 twardych kapsułek. Revlimid 2,5 mg / 5 mg / 7,5 mg / 10 mg / 15 mg/ 20 mg / 25 mg kapsułki twarde Wielkość opakowania: 7 lub 21 kapsułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Kapsułek nie wolno otwierać ani łamać. W razie kontaktu proszku zawierającego lenalidomid ze skórą, należy natychmiast dokładnie ją umyć wodą z mydłem. W razie kontaktu lenalidomidu z błonami śluzowymi, należy je dokładnie przepłukać wodą. Osoby należące do fachowego personelu medycznego i opiekunowie powinni nosić rękawiczki jednorazowe podczas pracy z blistrem lub kapsułką.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 25 mg
    Dane farmaceutyczne
    Rękawiczki należy następnie ostrożnie zdjąć, aby uniknąć narażenia skóry, umieścić w zamykanej polietylenowej torebce plastikowej i usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Następnie należy dokładnie umyć ręce mydłem i wodą. Kobiety w ciąży lub podejrzewające, że mogą być w ciąży, nie powinny dotykać blistra ani kapsułki (patrz punkt 4.4). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy zwrócić do apteki, w celu ich bezpiecznego usunięcia, zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Revlimid 2,5 mg kapsułki twarde Revlimid 5 mg kapsułki twarde Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Revlimid 10 mg kapsułki twarde Revlimid 15 mg kapsułki twarde Revlimid 20 mg kapsułki twarde Revlimid 25 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY U Revlimid 2,5 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 2,5 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 73,5 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 5 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 5 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 147 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 7,5 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 144,5 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 10 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 10 mg lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 294 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 15 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 15 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 289 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 20 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 20 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 244,5 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 25 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 25 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 200 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka twarda. U Revlimid 2,5 mg kapsułki twarde Niebiesko-zielone/białe kapsułki, rozmiar 4, 14,3 mm, oznaczone symbolem „REV 2.5 mg”. U Revlimid 5 mg kapsułki twarde Białe kapsułki, rozmiar 2, 18,0 mm, oznaczone symbolem „REV 5 mg”.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    U Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Jasnożółte/białe kapsułki, rozmiar 2, 18,0 mm, oznaczone symbolem „REV 7.5 mg”. U Revlimid 10 mg kapsułki twarde Niebiesko-zielone/jasnożółte kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 10 mg”. U Revlimid 15 mg kapsułki twarde Jasnoniebieskie/białe kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 15 mg”. U Revlimid 20 mg kapsułki twarde Niebiesko-zielone/jasnoniebieskie kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 20 mg”. U Revlimid 25 mg kapsułki twarde Białe kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 25 mg”.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania U Szpiczak mnogi Produkt Revlimid w monoterapii jest wskazany do stosowania w leczeniu podtrzymującym dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych. Produkt Revlimid w terapii skojarzonej z deksametazonem lub bortezomibem i deksametazonem lub z melfalanem i prednizonem (patrz punkt 4.2) jest wskazany do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu. Produkt Revlimid w skojarzeniu z deksametazonem jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia. U Zespoły mielodysplastyczne Produkt Revlimid w monoterapii jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z anemią zależną od przetoczeń w przebiegu zespołów mielodysplastycznych o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, związanych z nieprawidłowością cytogenetyczną w postaci izolowanej delecji 5q, jeżeli inne sposoby leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Wskazania do stosowania
    U Chłoniak z komórek płaszcza Produkt Revlimid w monoterapii wskazany jest w leczeniu dorosłych pacjentów z nawracającym lub opornym na leczenie chłoniakiem z komórek płaszcza (patrz punkty 4.4 i 5.1). U Chłoniak grudkowy Produkt Revlimid w skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20) jest wskazany do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (ang. FL – follicular lymphoma ) (stopnia 1–3a).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem Revlimid powinno być nadzorowane przez lekarza doświadczonego w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. We wszystkich, opisanych niżej wskazaniach:  Dawkowanie modyfikuje się na podstawie obserwacji klinicznych i wyników laboratoryjnych (patrz punkt 4.4).  Dostosowania dawki, w trakcie leczenia i przy wznawianiu leczenia, zalecane są w przypadku wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia uznanych za związane z leczeniem lenalidomidem.  W przypadku wystąpienia neutropenii, w postępowaniu terapeutycznym należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu.  Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki leku upłynęło mniej niż 12 godzin, pacjent może zażyć tę dawkę. Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło ponad 12 godzin, pacjent nie powinien zażyć tej dawki, ale powinien przyjąć kolejną dawkę o zaplanowanej porze następnego dnia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    U Dawkowanie U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi  U Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, podawany do progresji choroby, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu. P P P P Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ang. ANC – Absolute Neutrophil Count ) wynosi < 1,0 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10 9 /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli. Pacjenci mogą kontynuować leczenie lenalidomidem i deksametazonem do progresji choroby lub nietolerancji.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    LenalidomidDeksametazonaP
    Dawka początkowa25 mg40 mg
    Poziom dawki -120 mg20 mg
    Poziom dawki -215 mg12 mg
    Poziom dawki -310 mg8 mg
    Poziom dawki -45 mg4 mg
    Poziom dawki -52,5 mgNie dotyczy
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    a P P Dawkowanie można zmniejszać niezależnie dla obu produktów.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 25 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem do końca cykluaP
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce o 1 poziom mniejszej przy następnym cyklu leczenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    P a P Jeżeli toksyczność ograniczająca dawkę (ang. DLT – dose limiting toxicity ) wystąpi > 15. dnia cyklu, podawanie lenalidomidu zostanie przerwane przynajmniej do końca danego 28-dniowego cyklu.  Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Powróci do ≥ 1 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie razna dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu. P P P P W przypadku toksyczności hematologicznej, dawkę lenalidomidu można przywrócić do kolejnego wyższego poziomu (dawka nie może przekroczyć dawki początkowej) w zależności od poprawy czynności szpiku kostnego (brak toksyczności hematologicznej przez przynajmniej 2 kolejne cykle: wartość ANC ≥1,5 × 10 9 /l, liczba płytek krwi ≥ 100 × 10 9 /l na początku nowego cyklu).  U Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, z kontynuacją w postaci leczenia lenalidomidem i deksametazonem do wystąpienia progresji choroby, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Leczenie początkowe: lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem P P 9 9 Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,0 × 10 P P /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10 /l.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    P P Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 14. każdego 21-dniowego, w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. Bortezomib należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym (1,3 mg/m 2 powierzchni ciała) dwa razy w tygodniu w dniach 1., 4., 8. i 11. każdego 21-dniowego cyklu. Dodatkowe informacje na temat dawkowania, schematu podawania i dostosowywania dawki produktów stosowanych razem z lenalidomidem, patrz punkt 5.1 i odpowiednia Charakterystyka Produktu Leczniczego. Zaleca się przeprowadzenie maksymalnie ośmiu 21-dniowych cykli leczenia (24 tygodnie leczenia początkowego). Kontynuacja leczenia: lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do wystąpienia progresji Kontynuowanie podawania lenalidomidu w dawce 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli w skojarzeniu z deksametazonem. Leczenie należy kontynuować do wystąpienia progresji lub nieakceptowalnej toksyczności.  Etapy zmniejszania dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    LenalidomidaP
    Dawka początkowa25 mg
    Poziom dawki -120 mg
    Poziom dawki -215 mg
    Poziom dawki -310 mg
    Poziom dawki -45 mg
    Poziom dawki -52,5 mg
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    P a P Dawkowanie można zmniejszać niezależnie dla wszystkich produktów.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieaP
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 1 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę.S
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu.  U Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, z kontynuacją w postaci leczenia podtrzymującego lenalidomidem, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu P P Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,5 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10 P 9 P /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli, przez nie więcej niż 9 cykli. Zalecana dawka melfalanu wynosi 0,18 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka prednizonu wynosi 2 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Pacjenci, którzy ukończą 9 cykli lub którzy nie mogą ukończyć leczenia skojarzonego z powodu nietolerancji, leczeni są lenalidomidem w monoterapii, według schematu: 10 mg raz na dobę doustnie w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli do progresji choroby.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    LenalidomidMelfalanPrednizon
    Dawka początkowa10 mgaP0,18 mg/kg2 mg/kg
    Poziom dawki -17,5 mg0,14 mg/kg1 mg/kg
    Poziom dawki -25 mg0,10 mg/kg0,5 mg/kg
    Poziom dawki -32,5 mgNie dotyczy0,25 mg/kg
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    P a P Jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i utrzymać dawkę lenalidomidu.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Najpierw zmniejszy się do < 25 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 25 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem i melfalanem w dawce na poziomie -1 przy następnym cyklu leczenia
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie(poziom dawki -2 lub -3) raz na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/laP P PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie raz na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu.  U Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym pacjentów po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ang. ASCT – autologous stem cell transplantation ) P P Leczenie podtrzymujące lenalidomidem należy rozpoczynać po odpowiednim znormalizowaniu parametrów hematologicznych po ASCT u pacjentów niewykazujących dowodów na progresję choroby. Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli ANC wynosi < 1,0 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10 P 9 P /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach 1–28 powtarzanych 28 dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Po 3 cyklach lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli będzie dobrze tolerowany.  Etapy zmniejszania dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa (10 mg)Dawka zwiększona (15 mg)aP
    Poziom dawki -15 mg10 mg
    Poziom dawki -25 mg (dni 1–21 co 28 dni)5 mg
    Poziom dawki -3Nie dotyczy5 mg (dni 1–21 co 28 dni)
    Nie podawać dawki mniejszej niż 5 mg (dni 1–21 co 28 dni)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    a P P Po 3 cyklach lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli jest dobrze tolerowana.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieaP
    Zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu. U Szpiczak mnogi u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia P P P P 9 9 Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,0 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10 P P /l lub < 30 × 10 /l, w zależności od nacieczenia szpiku kostnego przez komórki plazmatyczne. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4., 9. do 12. i 17. do 20. każdego 28-dniowego cyklu przez pierwsze 4 cykle leczenia, a następnie 40 mg raz na dobę w dniach 1.-4. co 28 dni.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Lekarz przepisujący lek powinien dokładnie ocenić, jaką dawkę deksametazonu zastosować, biorąc pod uwagę stan pacjenta oraz nasilenie choroby.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa25 mg
    Poziom dawki -115 mg
    Poziom dawki -210 mg
    Poziom dawki -35 mg
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
     Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Najpierw zmniejszy się do < 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2 lub -3) raz na dobę. Nie stosować dawek poniżej 5 mg na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie(poziom dawki -1, -2 lub -3) raz na dobę. Nie stosować dawek poniżej 5 mg na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu. U Zespoły mielodysplastyczne (MDS) P P Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 0,5 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 25 × 10 P 9 P /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa10 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -15 mg raz na dobę w dniach 1. do 28., co 28 dni
    Poziom dawki -22,5 mg raz na dobę w dniach 1. do 28., co 28 dni
    Poziom dawki -32,5 mg co drugi dzień w dniach 1. do 28., co 28 dni
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
     Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Spadnie do < 25 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 25 × 109/l – < 50 × 109/l przynajmniejP P P Pdwa razy w ciągu ≥ 7 dni, lub jeżeli liczba płytek w którymkolwiek momencie ponownie wzrośnie do≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1, -2 lub -3).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanie
    Spadnie do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1, -2 lub -3)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Przerwanie stosowania lenalidomidu Należy przerwać stosowanie lenalidomidu u pacjentów, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 4 miesięcy od rozpoczęcia leczenia, objawiająca się przez przynajmniej 50% spadkiem konieczności przeprowadzania przetoczeń lub, przy braku przetoczeń, zwiększonym o 1 g/dl stężeniem hemoglobiny. U Chłoniak z komórek płaszcza Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę, w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli.  Etapy zmniejszania dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa25 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -120 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -215 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -310 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -45 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -52,5 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni1P5 mg co drugi dzień w dniach 1. do 21., co 28 dni
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    P 1 P – W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 2,5 mg.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Spadnie do < 50 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
    Powróci do ≥ 60 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1).
    Ponownie zmniejszy się poniżej 50× 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Powróci do ≥60 × 10 P 9 P /l Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3, -4 lub -5). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -5.  Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanie
    Spadnie do < 1 × 109/l przynajmniej na 7 dni, lubP PSpadnie do < 1 × 109/l z towarzyszącą gorączkąP P(temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub Spadnie do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz na tydzień,
    Powróci do ≥ 1 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie(poziom dawki -1)
    Ponownie zmniejszy się poniżej1 × 109/l na co najmniej 7 dni, lub spadnieP P9do < 1 × 10P P/l z towarzyszącą gorączką (temperaturaciała ≥ 38,5°C), lub spadnie do9< 0,5 × 10P P/lPowróci do ≥1 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemWznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3, -4, -5). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -5.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    U Chłoniak grudkowy (FL) P P 9. Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10 P P /l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniak. Zalecana dawka P P Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Zalecana dawka początkowa rytuksymabu wynosi 375 mg/m 2 dożylnie (i.v.) co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2. do 5.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowaP20 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -115 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -210 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -35 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Informacji na temat dostosowywania dawki z powodu toksyczności związanej z podawaniem rytuksymabu należy szukać w odpowiedniej charakterystyce produktu leczniczego.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 50 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1)
    Ponownie zmniejszy się poniżej 50 × 109/lP PPowróci do ≥ 50 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.Wznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3.  Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieaP
    Spadnie do < 1,0 × 109/l przynajmniej na 7 dni lubP PSpadnie do < 1,0 × 109/l z towarzyszącą gorączkąP P(temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub Spadnie do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
    Powróci do ≥ 1,0 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1)
    Ponownie zmniejszy się poniżej 1,0 × 109/l na coP Pnajmniej 7 dni lub spadnie do < 1,0 × 109/lP Pz towarzyszącą gorączką (temperatura ciała ≥938,5°C), lub spadnie do < 0,5 × 10P P/l9Powróci do ≥ 1,0 × 10P P/lPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.Wznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF). U Chłoniak z komórek płaszcza (MCL) lub chłoniak grudkowy (FL) Zespół rozpadu guza (ang. TLS – tumour lysis syndrome) Wszyscy pacjenci powinni otrzymywać leczenie zapobiegające TLS (allopurynol, rasburykaza lub równoważne, zgodne z wytycznymi placówki) i odpowiednie nawodnienie (doustnie) w ciągu pierwszego tygodnia pierwszego cyklu lub dłużej, jeśli istnieją wskazania kliniczne. Aby zapewnić monitorowanie w kierunku TLS, pacjentów należy poddawać badaniom biochemicznym co tydzień w czasie pierwszego cyklu i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Leczenie lenalidomidem można kontynuować (w dawce podtrzymującej) u pacjentów z TLS laboratoryjnym lub TLS klinicznym stopnia 1. Można też, według uznania lekarza, zmniejszyć dawkę o jeden poziom i kontynuować podawanie lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Należy stosować intensywne nawadnianie dożylne i odpowiednie leczenie zgodnie z miejscowym standardem postępowania do czasu wyrównania nieprawidłowości elektrolitowych. Może być konieczne leczenie z zastosowaniem rasburykazy w celu złagodzenia hiperurykemii. Hospitalizacja pacjenta zależy od uznania lekarza. U pacjentów z TLS klinicznym stopnia 2.–4. należy przerwać leczenie lenalidomidem i wykonywać badania biochemiczne co tydzień lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Należy stosować intensywne nawadnianie dożylne i odpowiednie leczenie zgodnie z miejscowym standardem postępowania do czasu wyrównania nieprawidłowości elektrolitowych. Leczenie rasburykazą i hospitalizacja zależą od uznania lekarza. Gdy objawy TLS ulegną złagodzeniu do stopnia 0., można wedle uznania lekarza wznowić leczenie lenalidomidem w następnej niższej dawce (patrz punkt 4.4). Reakcja typu „tumour flare” W zależności od uznania lekarza u pacjentów, u których wystąpiła reakcja typu „ tumour flare ” 1. lub 2.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    stopnia, lenalidomid można nadal stosować bez przerw i zmiany dawkowania. Podobnie w zależności od uznania lekarza można stosować leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), leczenie kortykosteroidami o ograniczonym czasie działania i (lub) leczenie opioidowymi lekami przeciwbólowymi. U pacjentów z reakcją typu „ tumour flare ” 3. lub 4. stopnia należy przerwać leczenie lenalidomidem i rozpocząć leczenie z zastosowaniem NLPZ, kortykosteroidów i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Gdy objawy „ tumour flare ” ulegną złagodzeniu do ≤ 1. stopnia, należy wznowić leczenie lenalidomidem w tej samej dawce do końca cyklu. Pacjentów można leczyć objawowo zgodnie z wytycznymi dla leczenia reakcji typu „ tumour flare ” 1. i 2. stopnia (patrz punkt 4.4). U Wszystkie wskazania Przy wystąpieniu działań toksycznych 3. lub 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    stopnia, których wystąpienie zostało uznane za związane ze stosowaniem lenalidomidu, należy przerwać leczenie i ponownie je rozpocząć w mniejszej dawce po ustąpieniu objawów toksyczności do poziomu ≤ 2., według uznania lekarza. Przy wystąpieniu wysypki skórnej 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania lenalidomidu. Stosowanie lenalidomidu należy przerwać w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki 4. stopnia, wysypki związanej ze złuszczaniem się skóry, wysypki związanej z powstawaniem pęcherzy, lub w przypadku podejrzenia zespołu Stevensa-Johnsona (ang. SJS – Stevens-Johnson Syndrome ), toksycznej rozpływnej martwicy naskórka (ang. TEN – Toxic Epidermal Necrolysis ) lub wysypki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (ang. DRESS – Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms ). Jeżeli leczenie zostało przerwane z powodu wystąpienia tych objawów, nie należy go wznawiać po ich ustąpieniu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    U Szczególne grupy pacjentów  U Dzieci i młodzież Produktu leczniczego Revlimid nie należy stosować u dzieci w wieku od 0 do 18 lat, ze względu na bezpieczeństwo stosowania (patrz punkt 5.1).  U Osoby w podeszłym wieku Aktualnie dostępne dane dotyczące farmakokinetyki przedstawiono w punkcie 5.2. Lenalidomid był stosowany w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim w wieku do 91 lat, u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi w wieku do 95 lat, oraz u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza w wieku do 88 lat (patrz punkt 5.1). Ze względu na większe prawdopodobieństwo wystąpienia zmniejszonej rezerwy czynnościowej nerek u pacjentów w podeszłym wieku, należy zachować ostrożność podczas doboru dawki oraz kontrolować czynność nerek. Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepu Pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych należy dokładnie zbadać przed decyzją o wdrożeniu leczenia (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, dawka początkowa deksametazonu to 20 mg/dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. każdego 28-dniowego cyklu. U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem nie jest konieczne dostosowanie dawki. U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych, którzy otrzymywali lenalidomid, częściej występowały ciężkie działania niepożądane oraz działania niepożądane, które prowadziły do przerwania leczenia. Leczenie skojarzone lenalidomidem było gorzej tolerowane u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku powyżej 75 lat, niż u pacjentów młodszych. W grupie tej większy odsetek pacjentów przerwał leczenie w związku z nietolerancją (działanie niepożądane 3. lub 4. stopnia oraz ciężkie działania niepożądane), w porównaniu do pacjentów w wieku <75 lat.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Odsetek pacjentów ze szpiczakiem mnogim w wieku 65 lub więcej lat nie różnił się istotnie pomiędzy grupami otrzymującymi lenalidomid z deksametazonem, a placebo i deksametazon. Nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy tymi pacjentami a pacjentami młodszymi, jednak nie można wykluczyć większej podatności osób starszych na działania niepożądane. Zespoły mielodysplastyczne Nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy pacjentami w wieku powyżej 65 lat, a pacjentami młodszymi. Chłoniak z komórek płaszcza U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy pacjentami w wieku 65 lat lub starszymi, a pacjentami w wieku poniżej 65 lat.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Chłoniak grudkowy U pacjentów z chłoniakiem grudkowym leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z rytuksymabem ogólny odsetek występowania zdarzeń niepożądanych był podobny wśród pacjentów w wieku 65 lat lub starszych i pacjentów w wieku poniżej 65 lat. Nie zaobserwowano ogólnej różnicy w skuteczności między tymi dwiema grupami wiekowymi.  U Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki; u pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja na leczenie (patrz punkt 4.4). Należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane jest kontrolowanie czynności nerek. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi, chłoniakiem z komórek płaszcza lub chłoniakiem grudkowym nie jest wymagane dostosowanie dawki.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub krańcowym stadium niewydolności nerek, w początkowym okresie leczenia oraz w czasie leczenia zaleca się następujące dostosowanie dawki. Nie ma doświadczenia z pacjentami w krańcowym stadium niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min, konieczna dializa) z III fazy badań klinicznych. Szpiczak mnogi
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ ClRkR < 50 ml/min.)10 mg raz na dobę1P
    Ciężkie zaburzenia czynności nerek(ClRkR < 30 ml/min., bez konieczności dializowania)7,5 mg raz na dobę2P15 mg co drugi dzień
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min., konieczność dializowania)5 mg raz na dobę. W dniach dializowania dawkę należy podawać po dializie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    1 2. P P Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie i przy dobrej tolerancji leczenia ze strony pacjenta. P P W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg. Zespoły mielodysplastyczne
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ ClRkR < 50 ml/min.)Dawka początkowa5 mg raz na dobę(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziom dawki -1*2,5 mg raz na dobę(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Dawka na poziomie -2*2,5 mg co drugi dzień(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Ciężkie zaburzenia czynności nerekDawka początkowa2,5 mg raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    (ClRkR < 30 ml/min., bez konieczności dializowania)(w dniach 1 do 21 powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziom dawki -1*2,5 mg co drugi dzień(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziom dawki -2*2,5 mg dwa razy w tygodniu(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min., konieczność dializowania)W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie.Dawka początkowa2,5 mg raz na dobę(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziomdawki -1*2,5 mg co drugi dzień(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziomdawki -2*2,5 mg dwa razy w tygodniu(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    54T * Zalecane etapy zmniejszania dawki w trakcie leczenia i ponownego rozpoczynania leczenia, w celu przeciwdziałania neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innemu działaniu toksycznemu 3. lub 4. stopnia 54T uznanym za związane z leczeniem lenalidomidem, jak opisano wyżej. Chłoniak z komórek płaszcza
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ ClRkR < 50 ml/min.)10 mg raz na dobę1P
    Ciężkie zaburzenia czynności nerek(ClRkR < 30 ml/min., bez konieczności dializowania)7,5 mg raz na dobę2P15 mg co drugi dzień
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min., konieczność dializowania)5 mg raz na dobę. W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    1 P P Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie 2 i przy dobrej tolerancji leczenia ze strony pacjenta. P P W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg. Chłoniak grudkowy
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek(30  ClRkR < 60 ml/min)10 mg raz na dobę1,2P
    Ciężkie zaburzenia czynności nerek(ClRkR < 30 ml/min, bez konieczności dializowania)5 mg raz na dobę.
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min, konieczność dializowania)5 mg raz na dobę. W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    1 2. P P Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę, jeśli pacjent toleruje leczenie. P P U pacjentów otrzymujących dawkę początkową 10 mg, w przypadku zmniejszenia dawki w celu przeciwdziałania neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innemu działaniu toksycznemu 3. lub 4. stopnia uznanemu za związane z leczeniem lenalidomidem, nie należy stosować dawek poniżej 5 mg co drugi dzień lub 2,5 mg raz na dobę. Po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem dalsza modyfikacja dawki lenalidomidu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek powinna być oparta na indywidualnej tolerancji pacjenta na leczenie, w sposób opisany powyżej.  U Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    U Sposób podawania Podanie doustne Lek Revlimid w kapsułkach należy zażywać doustnie, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia, w którym zaplanowane zostało podanie produktu. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać. Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą; można je przyjmować z posiłkiem lub bez. W celu wyjęcia kapsułki z blistra, kapsułkę należy nacisnąć wyłącznie z jednej strony, zmniejszając w ten sposób ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.  Kobiety ciężarne.  Kobiety mogące zajść w ciążę, jeśli nie zostały spełnione wszystkie warunki programu zapobiegania ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania W przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi należy przed rozpoczęciem leczenia zapoznać się z odpowiednimi Charakterystykami Produktów Leczniczych. U Ostrzeżenie dotyczące ciąży Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, która powoduje ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. Lenalidomid wywoływał u małp wady wrodzone, podobne do tych opisanych po talidomidzie (patrz punkty 4.6 i 5.3). W przypadku stosowania lenalidomidu w trakcie ciąży można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu u ludzi. Wszystkie pacjentki muszą spełniać warunki programu zapobiegania ciąży, chyba że istnieją wiarygodne dowody, że pacjentka nie może zajść w ciążę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Kryteria określające kobiety niemogące zajść w ciążę Pacjentka lub partnerka pacjenta jest uznawana za mogącą zajść w ciążę, chyba że spełnia co najmniej jedno z poniższych kryteriów:  wiek ≥ 50 lat i naturalny brak menstruacji przez ≥ 1 rok (brak menstruacji po leczeniu przeciwnowotworowym lub w czasie karmienia piersią nie wyklucza możliwości zajścia w ciążę);  przedwczesna niewydolność jajników potwierdzona przez specjalistę ginekologa;  uprzednia obustronna resekcja jajników z jajowodami lub histerektomia;  genotyp XY, zespół Turnera, agenezja macicy. U Poradnictwo Lenalidomid jest przeciwwskazany u kobiet mogących zajść w ciążę, jeśli nie zostały spełnione wszystkie z poniższych warunków:  pacjentka rozumie oczekiwane ryzyko teratogenności dla nienarodzonego dziecka;  pacjentka rozumie konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji bez przerwy przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, przez cały okres trwania leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia;  nawet jeśli u kobiety w wieku rozrodczym wystąpi brak menstruacji, musi ona przestrzegać wszystkich zaleceń dotyczących skutecznej antykoncepcji;  pacjentka jest w stanie stosować i przestrzegać skutecznych metod antykoncepcji;  pacjentka została poinformowana i zrozumiała potencjalne następstwa ciąży oraz konieczność natychmiastowej konsultacji w przypadku podejrzenia zajścia w ciążę;  pacjentka rozumie potrzebę rozpoczęcia leczenia zaraz po wydaniu lenalidomidu poprzedzonym uzyskaniem ujemnego wyniku testu ciążowego;  pacjentka rozumie potrzebę i zgadza się na wykonywanie testów ciążowych przynajmniej co 4 tygodnie, z wyjątkiem przypadków potwierdzonej sterylizacji przez podwiązanie jajowodów;  pacjentka potwierdza, że rozumie zagrożenia i niezbędne środki ostrożności związane ze stosowaniem lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadku mężczyzn zażywających lenalidomid, dane dotyczące farmakokinetyki wykazały, że lenalidomid jest obecny w spermie ludzkiej w skrajnie małym stężeniu w trakcie leczenia oraz, że jest niewykrywalny w spermie ludzkiej po 3 dniach od zakończenia podawania substancji zdrowemu mężczyźnie (patrz punkt 5.2). W ramach środków ostrożności oraz biorąc pod uwagę szczególne populacje z wydłużonym czasem wydalania, jak w przypadku niewydolności nerek, wszyscy mężczyźni zażywający lenalidomid muszą spełniać następujące warunki:  zrozumieć oczekiwane ryzyko teratogenności leku w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę;  zrozumieć konieczność używania prezerwatyw w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę, niestosującą skutecznych środków antykoncepcyjnych (nawet jeżeli mężczyzna w przeszłości poddał się zabiegowi wazektomii) w czasie leczenia i przez co najmniej 7 dni od podania ostatniej dawki i (lub) zakończenia leczenia;  zrozumieć, że jeżeli partnerka zajdzie w ciąże w czasie kiedy mężczyzna przyjmuje produkt Revlimid lub w krótkim czasie po zaprzestaniu stosowania produktu Revlimid, mężczyzna powinien jak najszybciej poinformować o tym fakcie swojego lekarza prowadzącego, oraz zaleca się, by partnerka została skierowana do lekarza specjalizującego się lub mającego doświadczenie w zakresie teratologii, w celu przeprowadzenia badań oraz uzyskania porady.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadku kobiet mogących zajść w ciążę lekarz zapisujący lek musi upewnić się, że:  pacjentka przestrzega zasad programu zapobiegania ciąży, w tym uzyskać potwierdzenie odpowiedniego poziomu zrozumienia;  pacjentka wyraziła zgodę na wspomniane powyżej warunki. U Antykoncepcja Kobiety mogące zajść w ciążę muszą stosować przynajmniej jedną skuteczną metodę antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie leczenia, przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia lenalidomidem i nawet w przypadku przerwy w stosowaniu leku, jeśli pacjentka nie zobowiąże się do bezwzględnej i ciągłej abstynencji seksualnej potwierdzanej co miesiąc. Jeśli pacjentka nie stosowała skutecznej antykoncepcji, musi zostać skierowana do właściwie przeszkolonego pracownika ochrony zdrowia w celu uzyskania porady dotyczącej zapobiegania ciąży, by można było rozpocząć stosowanie antykoncepcji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Odpowiednie metody zapobiegania ciąży mogą obejmować następujące przykłady:  implanty;  system terapeutyczny domaciczny (IUS) uwalniający lewonorgestrel;  octan medroksyprogesteronu w postaci depot;  sterylizacja przez podwiązanie jajowodów;  pożycie seksualne tylko z mężczyzną po wazektomii; wazektomia musi zostać potwierdzona dwoma ujemnymi badaniami spermy;  pigułki hamujące owulację, zawierające tylko progesteron (tzn. dezogestrel). Ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów ze szpiczakiem mnogim zażywających lenalidomid w terapii skojarzonej i w mniejszym stopniu u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i z chłoniakiem z komórek płaszcza, przyjmującymi lenalidomid w monoterapii, stosowanie dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych nie jest zalecane (patrz punkt 4.5).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Jeśli pacjentka aktualnie stosuje dwuskładnikowe doustne środki antykoncepcyjne, powinna przejść na jedną ze skutecznych metod wymienionych powyżej. Ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej utrzymuje się przez 4−6 tygodni po zakończeniu stosowania dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych. Jednoczesne stosowanie deksametazonu może zmniejszać skuteczność steroidowych środków antykoncepcyjnych (patrz punkt 4.5). Implanty i systemy terapeutyczne domaciczne uwalniające lewonorgestrel wiążą się ze zwiększonym ryzykiem zakażenia w trakcie ich umieszczania oraz nieregularnym krwawieniem z pochwy. Należy rozważyć profilaktyczne podanie antybiotyków, szczególnie u pacjentek z neutropenią. Zwykle nie zaleca się stosowania wewnątrzmacicznych wkładek uwalniających miedź ze względu na potencjalne ryzyko zakażenia w trakcie ich umieszczania i utratę krwi menstruacyjnej, co może pogorszyć stan pacjentów z neutropenią lub trombocytopenią.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Testy ciążowe U kobiet mogących zajść w ciążę trzeba wykonać pod nadzorem personelu medycznego testy ciążowe o minimalnej czułości 25 mIU/ml zgodnie z lokalną praktyką, jak opisano poniżej. Wymóg ten obejmuje kobiety mogące zajść w ciążę, które praktykują bezwzględną i ciągłą abstynencję seksualną. W idealnym przypadku test ciążowy, wypisanie recepty i wydanie leku powinny odbyć się tego samego dnia. Lenalidomid powinien zostać wydany kobietom mogącym zajść w ciążę w ciągu 7 dni od jego przepisania. Przed rozpoczęciem leczenia Konieczne jest przeprowadzenie testu ciążowego pod nadzorem personelu medycznego w trakcie wizyty, podczas której zapisany został lenalidomid, lub na 3 dni przed wizytą u lekarza zapisującego lek, jeśli pacjentka stosowała skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie. Test musi potwierdzić, że pacjentka nie jest w ciąży w trakcie rozpoczynania leczenia lenalidomidem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Obserwacja i zakończenie leczenia Test ciążowy wykonywany pod nadzorem lekarza musi być powtarzany przynajmniej co 4 tygodnie, w tym co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia, z wyjątkiem przypadków potwierdzonej sterylizacji przez podwiązanie jajowodów. Testy ciążowe powinny być wykonywane w dniu wizyty, podczas której przepisano lek, lub 3 dni przed wizytą u lekarza zapisującego lek. U Dodatkowe środki ostrożności Należy poinformować pacjentów, aby nigdy nie przekazywali tego leku innej osobie oraz aby zwrócili wszelkie niewykorzystane kapsułki do apteki po zakończeniu leczenia, w celu bezpiecznego ich usunięcia. Podczas leczenia lenalidomidem (w tym w trakcie przerw w dawkowaniu) i przez co najmniej 7 dni po zakończeniu leczenia pacjent nie może oddawać krwi ani nasienia. Osoby należące do fachowego personelu medycznego i opiekunowie powinni nosić rękawiczki jednorazowe podczas pracy z blistrem lub kapsułką.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Kobiety w ciąży lub podejrzewające, że mogą być w ciąży, nie powinny dotykać blistra ani kapsułki (patrz punkt 6.6). U Materiały edukacyjne, ograniczenia w zakresie przepisywania oraz wydawania leku W celu ułatwienia pacjentom uniknięcia ekspozycji płodu na lenalidomid podmiot odpowiedzialny posiadający pozwolenie na dopuszczenie do obrotu dostarczy pracownikom ochrony zdrowia materiały edukacyjne, aby podkreślić ostrzeżenia dotyczące oczekiwanej teratogenności lenalidomidu, dostarczyć porady na temat antykoncepcji przed rozpoczęciem leczenia i dostarczyć wskazówek na temat konieczności wykonywania testów ciążowych. Osoba przepisująca lek musi poinformować pacjenta o znanym zagrożeniu związanym z działaniem teratogennym oraz o ścisłych zasadach dotyczących zapobiegania ciąży określonych w Programie Zapobiegania Ciąży, a także przekazać odpowiednią ulotkę edukacyjną dla pacjenta, wypełnić kartę pacjenta i (lub) narzędzie równoważne, według ustaleń z odpowiednimi krajowymi władzami rejestracyjnymi.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W porozumieniu z odpowiednimi krajowymi władzami rejestracyjnymi wdrożono Krajowy system kontrolowanej dystrybucji obejmujący wykorzystanie kart pacjenta i (lub) równoważnego narzędzia do kontrolowania przepisywania i (lub) wydawania leku oraz zbierania informacji związanych ze wskazaniem, mający na celu kontrolę wykorzystania produktu leczniczego poza wskazaniami na terenie danego kraju. W sytuacji idealnej, wystawienie recepty oraz wydanie leku powinno mieć miejsce tego samego dnia. Wydanie leku kobietom mogącym zajść w ciążę powinno nastąpić w czasie 7 dni od wystawienia recepty, po przeprowadzeniu nadzorowanego przez pracownika ochrony zdrowia testu ciążowego z wynikiem negatywnym. Kobietom mogącym zajść w ciążę można przepisać produkt leczniczy maksymalnie na 4 tygodnie leczenia, zgodnie ze schematami dawkowania stosowanymi w zarejestrowanych wskazaniach (patrz punkt 4.2), natomiast wszystkim pozostałym pacjentom maksymalnie na 12 tygodni leczenia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Inne specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania U Zawał mięśnia sercowego U pacjentów przyjmujących lenalidomid zgłaszano zawały mięśnia sercowego, szczególnie u tych ze znanymi czynnikami ryzyka oraz w ciągu pierwszych 12 miesięcy leczenia u pacjentów stosujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem. Pacjenci ze znanymi czynnikami ryzyka – w tym z wcześniejszymi epizodami zakrzepicy – powinni zostać poddani dokładnej obserwacji, oraz należy podjąć działania mające na celu minimalizację wszystkich czynników ryzyka, w przypadku których jest to możliwe (np. palenie, nadciśnienie tętnicze i hiperlipidemia). U Epizody choroby zakrzepowo-zatorowej żył i tętnic Ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (głównie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej) jest podwyższone w związku ze stosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Obserwowano mniejsze ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem. U pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i z chłoniakiem z komórek płaszcza leczenie lenalidomidem w monoterapii było związane z mniejszym ryzykiem wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (głównie zakrzepicy żył głębokich oraz zatorowości płucnej) w porównaniu do pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu (patrz punkty 4.5 oraz 4.8). Ryzyko wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej tętnic (głównie zawału mięśnia sercowego i epizodów naczyniowo-mózgowych) jest podwyższone w związku ze stosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Obserwowano mniejsze ryzyko w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Częstość występowania choroby zakrzepowo-zatorowej tętnic była mniejsza u pacjentów leczonych lenalidomidem w monoterapii niż u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu. W związku z tym, pacjenci ze znanymi czynnikami ryzyka choroby zakrzepowo-zatorowej – w tym z wcześniejszymi epizodami zakrzepicy – powinni być poddani dokładnej obserwacji. Należy podjąć działania mające na celu minimalizację wszystkich czynników ryzyka, w przypadku których jest to możliwe (np. palenie, nadciśnienie tętnicze i hiperlipidemia). Jednoczesne podawanie czynników wpływających na erytropoezę lub występujące w wywiadzie epizody choroby zakrzepowo-zatorowej mogą również zwiększać ryzyko zakrzepicy u tych pacjentów. Z tego względu czynniki wpływające na erytropoezę lub inne leki mogące zwiększać ryzyko zakrzepicy, takie jak hormonalna terapia zastępcza, powinny być stosowane ostrożnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid i deksametazon.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Przy stężeniu hemoglobiny powyżej 12 g/dl należy zakończyć leczenie czynnikami wpływającymi na erytropoezę. Zaleca się, aby pacjenci i lekarze zwracali szczególną uwagę na objawy podmiotowe i przedmiotowe choroby zakrzepowo-zatorowej. Należy poinformować pacjentów, aby zgłaszali się do lekarza, jeśli zaobserwują następujące objawy: duszność, ból w klatce piersiowej, obrzęki nóg lub ramion. Zaleca się profilaktyczne stosowanie leków przeciwzakrzepowych, zwłaszcza u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka zakrzepicy. Decyzję dotyczącą profilaktyki przeciwzakrzepowej należy podjąć po starannej ocenie czynników ryzyka u danego pacjenta. Jeżeli u pacjenta występują jakiekolwiek epizody choroby zakrzepowo-zatorowej, należy przerwać leczenie i rozpocząć standardową terapię przeciwzakrzepową. Po ustabilizowaniu pacjenta w terapii przeciwzakrzepowej i po opanowaniu wszelkich objawów choroby zakrzepowo-zatorowej, zgodnie z oceną ryzyka i potencjalnych korzyści, można ponownie podjąć leczenie lenalidomidem w pierwotnej dawce.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjent podczas leczenia lenalidomidem powinien stosować terapię przeciwzakrzepową. U Nadciśnienie płucne U pacjentów otrzymujących lenalidomid zgłaszano występowanie nadciśnienia płucnego, w tym przypadki prowadzące do zgonu. Przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia lenalidomidem należy badać pacjentów w kierunku występowania objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby podstawowej układu krążenia i układu oddechowego. U Neutropenia i trombocytopenia Głównymi działaniami toksycznymi ograniczającymi dawkę lenalidomidu są neutropenia i trombocytopenia. W celu kontrolowania cytopenii należy wykonywać oznaczenia morfologii krwi obejmujące liczbę krwinek białych z rozmazem, liczbę płytek krwi, stężenie hemoglobiny i hematokryt przed rozpoczęciem leczenia lenalidomidem, co tydzień przez pierwsze 8 tygodni leczenia, a następnie co miesiąc. U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza badania kontrolne należy przeprowadzać co 2 tygodnie w 3. i 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    cyklu, a następnie na początku każdego cyklu. U pacjentów z chłoniakiem grudkowym badania kontrolne należy przeprowadzać co tydzień przez pierwsze 3 tygodnie cyklu 1. (28 dni), co 2 tygodnie od 2. do 4. cyklu, a następnie na początku każdego cyklu. Konieczne może być przerwanie podawania produktu leczniczego i (lub) zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2). W przypadku wystąpienia neutropenii, lekarz powinien rozważyć w leczeniu pacjenta zastosowanie czynników wzrostu. Należy poinformować pacjentów o konieczności natychmiastowego zgłaszania epizodów gorączki. Zaleca się, aby pacjenci i lekarze zwracali szczególną uwagę na objawy podmiotowe i przedmiotowe krwawienia, w tym wybroczyny i krwawienie z nosa, szczególnie w przypadku jednoczesnego podawania leków, mogących wywoływać krwawienie (patrz punkt 4.8 Zaburzenia krwotoczne). Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego podawania lenalidomidu z innymi produktami o działaniu mielosupresyjnym.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
     U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem Działania niepożądane zgłoszone w badaniu CALGB 100104 obejmowały zdarzenia po zastosowaniu dużej dawki melfalanu i po ASCT (HDM/ASCT) oraz zdarzenia z okresu leczenia podtrzymującego. Podczas drugiej analizy zidentyfikowano zdarzenia, które wystąpiły po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego. Działania niepożądane zgłoszone w badaniu IFM 2005-02 obejmowały wyłącznie okres leczenia podtrzymującego. Ogólnie neutropenię 4. stopnia obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem niż w grupach placebo w dwóch badaniach oceniających leczenie podtrzymujące lenalidomidem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim (ang. NDMM – newly diagnosed multiple myeloma ) po ASCT (odpowiednio, 32,1% i 26,7% [16,1% i 1,8% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 16,4% i 0,7% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Działania niepożądane związane z neutropenią występujące w trakcie leczenia prowadzące do przerwania leczenia lenalidomidem zgłaszano, odpowiednio, u 2,2% pacjentów w badaniu CALGB 100104 i u 2,4% pacjentów w badaniu IFM 2005-02. Epizody gorączki neutropenicznej 4. stopnia obserwowano z taką samą częstością w grupach otrzymujących podtrzymujące leczenie lenalidomidem i w grupach placebo w obu badaniach (odpowiednio, 0,4% i 0,5% [0,4% i 0,5% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 0,3% i 0% w badaniu IFM 2005-02). Pacjentów należy pouczyć o konieczności szybkiego zgłaszania epizodów gorączki. Konieczne może być przerwanie leczenia i (lub) zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2). Trombocytopenię stopnia 3. i 4. obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem niż w grupach placebo w dwóch badaniach oceniających leczenie podtrzymujące lenalidomidem u pacjentów z NDMM po ASCT (odpowiednio, 37,5% i 30,3% [17,9% i 4,1% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 13,0% i 2,9% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zaleca się, aby pacjenci i lekarze zwracali szczególną uwagę na objawy podmiotowe i przedmiotowe krwawienia, w tym wybroczyny i krwawienia z nosa, szczególnie w przypadku jednoczesnego podawania leków, mogących wywoływać krwawienie (patrz punkt 4.8 Zaburzenia krwotoczne).  U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu W badaniu SWOG S0777 neutropenię 4. stopnia obserwowano z mniejszą częstością w grupie otrzymującej lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem (RVd) niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy – lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem (Rd) (odpowiednio 2,7% i 5,9%). Gorączkę neutropeniczną 4. stopnia zgłaszano z podobną częstością w grupie otrzymującej schemat RVd i w grupie otrzymującej schemat Rd (odpowiednio 0,0% i 0,4%). Pacjentów należy pouczyć o konieczności szybkiego zgłaszania epizodów gorączki.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Konieczne może być przerwanie leczenia i (lub) zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2). Trombocytopenię 3. lub 4. stopnia obserwowano z większą częstością w grupie otrzymującej schemat RVd niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy Rd (odpowiednio 17,2% i 9,4%).  U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z niższą częstością występowania neutropenii 4. stopnia niż po zastosowaniu terapii porównawczej (8,5% w grupach Rd [leczenie ciągłe] i Rd18 [leczenie w 18 czterotygodniowych cyklach], w porównaniu do 15% w grupie leczonej melfalanem, prednizonem, talidomidem, patrz punkt 4.8). Epizody gorączki neutropenicznej 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia obserwowano z podobną częstością jak w grupie odniesienia (0,6% u pacjentów z grup Rd i Rd18 leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,7% w grupie otrzymującej melfalan, prednizon, talidomid, patrz punkt 4.8). Trombocytopenię 3. i 4. stopnia obserwowano rzadziej u pacjentów z grup Rd i Rd18, niż u pacjentów z grupy odniesienia (odpowiednio, 8,1% vs 11,1%).  U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z wyższą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (34,1% w grupie otrzymujących melfalan, prednizon i lenalidomid z kontynuacją lenalidomidem [MPR+R] oraz otrzymujących melfalan, prednizon i lenalidomid z kontynuacją placebo [MPR+p], w porównaniu do 7,8% w grupie MPp+p; patrz punkt 4.8). Epizody gorączki neutropenicznej 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia obserwowano rzadko (1,7% w grupie MPR+R/MPR+p, w porównaniu do 0,0% w grupie MPp+p; patrz punkt 4.8). Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z wyższą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (40,4% w grupach MPR+R/MPR+p, w porównaniu do 13,7% w grupie MPp+p; patrz punkt 4.8).  U Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia jest związane z większą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (5,1% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,6% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon; patrz punkt 4.8). Epizody gorączki neutropenicznej 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia obserwowano rzadko (0,6% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon; patrz punkt 4.8). Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (odpowiednio 9,9% i 1,4% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do odpowiednio 2,3% i 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon; patrz punkt 4.8).  U Zespoły mielodysplastyczne U pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi leczenie lenalidomidem jest związane z częstszym występowaniem neutropenii i trombocytopenii 3. i 4. stopnia w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo (patrz punkt 4.8).  U Chłoniak z komórek płaszcza Stosowanie lenalidomidu u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza wiąże się z częstszym występowaniem neutropenii 3. i 4. stopnia, w porównaniu do pacjentów z grupy kontrolnej (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
     U Chłoniak grudkowy Stosowanie skojarzenia lenalidomidu z rytuksymabem u pacjentów z chłoniakiem grudkowym wiąże się z częstszym występowaniem neutropenii 3. lub 4. stopnia w porównaniu z pacjentami z grupy otrzymującej schemat placebo/rytuksymab. Gorączkę neutropeniczną oraz trombocytopenię 3. lub 4. stopnia częściej obserwowano w grupie leczonej schematem lenalidomid/rytuksymab (patrz punkt 4.8). U Zaburzenia czynności tarczycy Opisano przypadki niedoczynności i nadczynności tarczycy. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się optymalną kontrolę współistniejących chorób mających wpływ na czynność tarczycy. Zaleca się kontrolowanie czynności tarczycy na początku i podczas leczenia. U Neuropatia obwodowa Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu, o którym wiadomo, że może wywoływać ciężką neuropatię obwodową.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Nie obserwowano zwiększonej częstości występowania neuropatii obwodowej w powiązaniu ze stosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem lub melfalanem i prednizonem, monoterapią lenalidomidem lub długotrwałym stosowaniem lenalidomidu w leczeniu pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim. Skojarzone leczenie lenalidomidem, dożylnym bortezomibem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania neuropatii obwodowej. Częstość była niższa, gdy bortezomib podawano podskórnie. Dodatkowe informacje, patrz punkt 4.8 i ChPL bortezomibu. U Reakcja typu „tumour flare” i zespół rozpadu guza W związku z działaniem przeciwnowotworowym lenalidomidu mogą wystąpić powikłania w postaci zespołu rozpadu guza (ang. TLS – Tumour Lysis Syndrome ). Odnotowano przypadki TLS i reakcje typu „ tumour flare ” (ang. TFR – Tumour Flare Reaction ), w tym przypadki zgonów (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Ryzyko TLS i TFR dotyczy pacjentów z dużym rozmiarem guza przed zastosowaniem leczenia. Należy zachować ostrożność rozpoczynając stosowanie lenalidomidu u tych pacjentów. Tacy pacjenci powinni być dokładnie kontrolowani, szczególnie w 1. cyklu lub w trakcie zwiększania dawki, i należy podjąć u nich odpowiednie środki ostrożności.  U Chłoniak z komórek płaszcza Zaleca się ścisłe monitorowanie i przeprowadzenie dokładnej oceny w kierunku TFR. Pacjenci z wysokim wskaźnikiem prognostycznym dla chłoniaka z komórek płaszcza (ang. MIPI – Mantle Cell Lymphoma International Prognostic Index ) w chwili rozpoznania lub pacjenci z masywną chorobą (przynajmniej jedna zmiana o największej średnicy ≥ 7 cm) przed rozpoczęciem leczenia mogą znajdować się w grupie ryzyka wystąpienia reakcji typu „ tumour flare . Reakcja typu „ tumour flare ” może naśladować progresję choroby. U pacjentów w badaniach MCL-002 i MCL-001, u których wystąpiła reakcja typu TFR 1. i 2.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia, objawy TFR kontrolowano podawaniem kortykosteroidów, NLPZ i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Decyzję o rozpoczęciu leczenia TFR należy podjąć po przeprowadzeniu szczegółowej oceny klinicznej każdego pacjenta (patrz punkty 4.2 i 4.8).  U Chłoniak grudkowy Zaleca się ścisłe monitorowanie i przeprowadzenie dokładnej oceny w kierunku TFR. Reakcja typu „ tumour flare ” może naśladować progresję choroby. U pacjentów, u których wystąpiła reakcja typu TFR 1. i 2. stopnia, objawy TFR kontrolowano podawaniem kortykosteroidów, NLPZ i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Decyzję o rozpoczęciu terapii TFR należy podjąć po przeprowadzeniu szczegółowej oceny klinicznej każdego pacjenta (patrz punkty 4.2 i 4.8). Zaleca się ścisłe monitorowanie i przeprowadzenie dokładnej oceny w kierunku TLS.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci powinni być dobrze nawodnieni i otrzymywać leczenie profilaktyczne TLS w dodatku do cotygodniowego wykonywania badań biochemicznych w ciągu pierwszego cyklu lub dłużej, zgodnie ze wskazaniami klinicznymi (patrz punkty 4.2 i 4.8). U Rozmiar guza  U Chłoniak z komórek płaszcza Lenalidomid nie jest zalecany w leczeniu pacjentów z dużym rozmiarem guza, jeśli możliwe jest zastosowanie innych schematów leczenia. Wczesny zgon W badaniu MCL-002 wystąpił znaczący, ogólny wzrost liczby wczesnych zgonów (w ciągu 20 tygodni). U pacjentów z dużym rozmiarem guza w chwili rozpoczęcia leczenia występuje zwiększone ryzyko wczesnego zgonu; odnotowano 16/81 (20%) wczesnych zgonów w grupie otrzymującej lenalidomid i 2/28 (7%) wczesnych zgonów w grupie kontrolnej. W ciągu 52 tygodni wartości te wynosiły odpowiednio 32/81 (40%) oraz 6/28 (21%) (patrz punkt 5.1). Zdarzenia niepożądane W badaniu MCL-002, w trakcie 1.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    cyklu leczenie przerwano u 11/81 (14%) pacjentów z dużym rozmiarem guza w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu do 1/28 (4%) pacjentów z grupy kontrolnej. Głównym powodem przerwania leczenia u pacjentów z dużym rozmiarem guza, w 1. cyklu w grupie otrzymującej lenalidomid były zdarzenia niepożądane (patrz punkt 4.8), w tym objawy przedmiotowe reakcji typu „ tumour flare ” (TFR). Informacje dotyczących dostosowania dawki w przypadku TFR znajdują się w punkcie 4.2. Duży rozmiar guza zdefiniowano jako przynajmniej jedną zmianę o średnicy ≥5 cm lub 3 zmiany o średnicy ≥3 cm. U Reakcje alergiczne i ciężkie reakcje skórne U pacjentów leczonych lenalidomidem odnotowano przypadki wystąpienia reakcji alergicznych, w tym obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej i ciężkich reakcji skórnych, takich jak SJS, TEN i DRESS (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Lekarze powinni poinformować pacjentów o przedmiotowych i podmiotowych objawach tych reakcji oraz o konieczności natychmiastowego zwrócenia się o pomoc medyczną w przypadku wystąpienia tych objawów. Należy zakończyć stosowanie lenalidomidu w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki złuszczającej lub pęcherzowej, lub w przypadku podejrzenia SJS, TEN lub DRESS. Nie należy wznawiać leczenia przerwanego z powodu tych reakcji. W przypadku wystąpienia innych form reakcji skórnej należy, w zależności od stopnia ciężkości, należy rozważyć przerwanie lub zakończenie leczenia. Ścisłej obserwacji należy poddać pacjentów, u których uprzednio występowały reakcje alergiczne w trakcie leczenia talidomidem, ze względu na odnotowane w literaturze przypadki wystąpienia reakcji krzyżowej pomiędzy lenalidomidem i talidomidem. Pacjenci, u których w przeszłości wystąpiła ciężka wysypka w związku z leczeniem talidomidem, nie powinni otrzymywać lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Nietolerancja laktozy Kapsułki leku Revlimid zawierają laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. U Drugie nowotwory pierwotne W badaniach klinicznych uprzednio leczonych pacjentów ze szpiczakiem otrzymujących lenalidomid i deksametazon obserwowano zwiększenie częstości drugich nowotworów pierwotnych (ang. SPM – second primary malignancies ) (3,98 na 100 osobolat) w porównaniu do grup kontrolnych (1,38 na 100 osobolat). Nieinwazyjne SPM obejmują podstawnokomórkowe lub płaskonabłonkowe raki skóry. Większość inwazyjnych SPM były to guzy lite. W badaniach klinicznych dotyczących nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego u pacjentów nie kwalifikujących się do przeszczepu obserwowano 4,9-krotne zwiększenie częstości występowania hematologicznych SPM (przypadki ostrej białaczki szpikowej, zespołów mielodysplastycznych) u osób otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem do progresji (1,75 na 100 osobolat) w porównaniu z melfalanem w skojarzeniu z prednizonem (0,36 na 100 osobolat).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Obserwowano 2,12-krotne zwiększenie częstości występowania drugich nowotworów pierwotnych litych u osób otrzymujących lenalidomid (9 cykli) w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem (1,57 na 100 osobolat) w porównaniu z melfalanem w skojarzeniu z prednizonem (0,74 na 100 osobolat). U pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do progresji lub do 18 miesięcy, częstość występowania hematologicznych SPM (0,16 na 100 osobolat) nie była zwiększona w porównaniu do pacjentów otrzymujących melfalan w skojarzeniu z prednizonem (0,79 na 100 osobolat). Obserwowano 1,3-krotne zwiększenie częstości występowania SPM w postaci guzów litych u osób otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do progresji lub do 18 miesięcy (1,58 na 100 osobolat) w porównaniu z talidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem (1,19 na 100 osobolat).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim otrzymującym lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem częstość występowania hematologicznych SPM wynosiła 0,00– 0,16 na 100 osobolat, natomiast częstość występowania SPM w postaci guzów litych wynosiła 0,21– 1,04 na 100 osobolat. Zwiększone ryzyko drugich nowotworów pierwotnych związane z lenalidomidem jest również istotne w przypadku NDMM po przeszczepie komórek macierzystych. Mimo że to ryzyko nie zostało jeszcze w pełni poznane, należy je brać pod uwagę, rozważając lub stosując produkt Revlimid w takim przypadku. Częstość występowania nowotworów hematologicznych, głównie AML, MDS i nowotworów z komórek B (w tym chłoniaka Hodgkina), wynosiła 1,31 na 100 osobolat w grupie pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz 0,58 na 100 osobolat w grupie placebo (1,02 na 100 osobolat w przypadku pacjentów przyjmujących lenalidomid po ASCT oraz 0,60 na 100 osobolat w przypadku pacjentów nieprzyjmujących lenalidomidu po ASCT).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Częstość występowania SPM w postaci guzów litych wynosiła 1,36 na 100 osobolat w grupie pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz 1,05 na 100 osobolat w grupie placebo (1,26 na 100 osobolat w przypadku pacjentów przyjmujących lenalidomid po ASCT oraz 0,60 na 100 osobolat w przypadku pacjentów nieprzyjmujących lenalidomidu po ASCT). Przed rozpoczęciem terapii lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem lub bezpośrednio po leczeniu z wykorzystaniem dużych dawek melfalanu i autologicznym przeszczepie komórek macierzystych należy uwzględnić ryzyko wystąpienia hematologicznego SPM. Przed leczeniem oraz w trakcie leczenia lekarze powinni dokładnie badać pacjentów używając standardowych onkologicznych metod przesiewowych czy występują u nich drugie nowotwory pierwotne oraz wdrażać leczenie zgodnie ze wskazaniami.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Progresja do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi o niskim lub pośrednim-1 ryzyku  U Kariotyp Zmienne ze stanu początkowego, włączając w to złożone zmiany cytogenetyczne, związane są z progresją do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów zależnych od przetoczeń, u których występuje delecja 5q. W połączonej analizie dwóch badań klinicznych dotyczących stosowania lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, pacjenci ze złożonymi zmianami cytogenetycznymi obciążeni byli najwyższym szacowanym skumulowanym ryzykiem progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej (38,6%). Szacowane ryzyko progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z izolowaną delecją 5q wynosiło 13,8%, w porównaniu do 17,3% u pacjentów z delecją 5q i dodatkowo jedną nieprawidłowością cytogenetyczną.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W związku z tym, stosunek korzyści do ryzyka dla lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi związanymi z delecją 5q oraz złożonymi nieprawidłowościami cytogenetycznymi pozostaje nieznany.  U Status genu TP53 U 20 do 25% pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi (MDS) niższego ryzyka z delecją 5q występuje mutacja w obrębie genu TP53, która związana jest z większym ryzykiem progresji do ostrej białaczki szpikowej (AML). W analizie post-hoc badania klinicznego (MDS-004) lenalidomidu w zespołach mielodysplastycznych o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, uzyskano wartość wskaźnika progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej (AML) równą 27,5% u pacjentów pozytywnych w teście IHC- p53 (1% poziom odcięcia w odniesieniu do silnego barwienia jądra komórkowego, z wykorzystaniem immunochemicznego oznaczenia białka p53, jako wyznacznika mutacji w obrębie genu TP53) i 3,6% u pacjentów negatywnych w teście IHC-p53 (p = 0,0038) (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Progresja do innych nowotworów w przypadku chłoniaka z komórek płaszcza W przypadku chłoniaka z komórek płaszcza stwierdzono ryzyko wystąpienia ostrej białaczki szpikowej, nowotworów z komórek typu B i nieczerniakowego raka skóry. U Drugie nowotwory pierwotne w przebiegu chłoniaka grudkowego W badaniu z udziałem pacjentów z nawrotowym/opornym na leczenie indolentnym chłoniakiem nieziarniczym (ang . indolent non-Hodgkin lymphoma , iNHL), w którym uczestniczyli także pacjenci z chłoniakiem grudkowym, nie zaobserwowano podwyższonego ryzyka SPM w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą otrzymującą schemat placebo/rytuksymab. Hematologiczne SPM w postaci ostrej białaczki szpikowej (ang. AML – acute myeloid leukaemia ) wystąpiły z częstością 0,29 na 100 osobolat w grupie otrzymującej skojarzenie lenalidomid/rytuksymab i 0,29 na 100 osobolat wśród pacjentów otrzymujących schemat placebo/rytuksymab.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Częstość występowania hematologicznych i litych SPM (z wyjątkiem nieczerniakowego raka skóry) wynosiła 0,87 na 100 osobolat w grupie otrzymującej skojarzenie lenalidomid/rytuksymab i 1,17 na 100 osobolat wśród pacjentów otrzymujących schemat placebo/rytuksymab, przy czym mediana czasu obserwacji wynosiła 30,59 miesiąca (zakres: 0,6– 50,9 miesiąca). Przypadki nieczerniakowego raka skóry stanowią stwierdzone zagrożenie i obejmują przypadki raka płaskonabłonkowego skóry lub raka podstawnokomórkowego skóry. Pacjentów należy monitorować w kierunku SPM. Rozważając leczenie lenalidomidem, należy wziąć pod uwagę zarówno potencjalne korzyści ze stosowania lenalidomidu, jak i ryzyko związane z SPM. U Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów leczonych lenalidomidem w terapii skojarzonej odnotowano przypadki niewydolności wątroby (w tym śmiertelne): ostra niewydolność wątroby, toksyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, cholestatyczne zapalenie wątroby i mieszane cytolityczne/cholestatyczne zapalenie wątroby.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Mechanizm ciężkiej hepatotoksyczności wywoływanej lekami jest nieznany, jednak w niektórych przypadkach, przebyte wirusowe zapalenie wątroby, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych oraz terapia antybiotykowa mogą stanowić czynniki ryzyka. Często zgłaszano występowanie nieprawidłowych wyników testów czynności wątroby. Zaburzenia czynności wątroby potwierdzone wynikami testów były w zasadzie bezobjawowe i ustępowały po przerwaniu leczenia. Po powrocie parametrów do wartości początkowych, można rozważyć leczenie mniejszą dawką. Lenalidomid jest wydalany przez nerki. U pacjentów z niewydolnością nerek należy szczególnie starannie dobrać dawkę, aby uniknąć nadmiernego wzrostu stężenia leku we krwi, ponieważ może to zwiększyć ryzyko wystąpienia hematologicznych działań niepożądanych oraz hepatotoksyczności.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy monitorować czynność wątroby, szczególnie u pacjentów z wirusowym zakażeniem wątroby w wywiadzie, lub w przypadku jednoczesnego stosowania lenalidomidu z produktami leczniczymi, o których wiadomo, że zaburzają czynność wątroby. U Zakażenia z neutropenią lub bez neutropenii Pacjenci ze szpiczakiem mnogim są narażeni na zakażenia, włączając zapalenie płuc. U pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem obserwowano wyższą częstość występowania w porównaniu z pacjentami z NDMM, niekwalifikującymi się do przeszczepu, oraz u pacjentów z NDMM po przeszczepie, otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem w porównaniu z placebo. Zakażenia ≥ 3. stopnia występowały przy neutropenii u mniej niż jednej trzeciej pacjentów. Pacjenci ze znanym ryzykiem zakażenia powinni być ściśle monitorowani. Wszystkich pacjentów należy pouczyć, aby w przypadku pierwszych objawów zakażenia (np.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    kaszel, gorączka, itd.) skontaktować się z lekarzem, co pozwoli to na wczesne podjęcie leczenia i w efekcie na złagodzenie choroby. U Reaktywacja zakażenia wirusowego U pacjentów otrzymujących lenalidomid zgłaszano występowanie reaktywacji zakażenia wirusowego, w tym ciężkich przypadków reaktywacji zakażenia wirusem półpaśca lub zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV). W niektórych przypadkach reaktywacja zakażenia wirusowego zakończyła się zgonem. W niektórych przypadkach reaktywacja zakażenia wirusem półpaśca prowadziła do wystąpienia rozsianego półpaśca, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych wywołanego przez wirusa półpaśca lub ocznej postaci półpaśca, co wymagało tymczasowego wstrzymania lub przerwania podawania lenalidomidu oraz wprowadzenia odpowiedniego leczenia przeciwwirusowego. U pacjentów przyjmujących lenalidomid, którzy byli w przeszłości zakażeni wirusem zapalenia wątroby typu B, rzadko zgłaszano reaktywację zapalenia wątroby typu B.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W niektórych przypadkach prowadziło to do ostrej niewydolności wątroby, co skutkowało zakończeniem leczenia lenalidomidem oraz wprowadzeniem odpowiedniego leczenia przeciwwirusowego. Przed rozpoczęciem leczenia lenalidomidem należy wykonać badanie w kierunku nosicielstwa wirusa zapalenia wątroby typu B. W przypadku pacjentów z dodatnim wynikiem zakażenia HBV, zaleca się konsultację z lekarzem doświadczonym w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu B. Należy zachować środki ostrożności, jeśli lenalidomid jest stosowany u pacjentów zakażonych w przeszłości HBV, w tym u pacjentów HBc dodatnich, ale HBsAg negatywnych. Pacjentów tych należy poddać dokładnej obserwacji w kierunku objawów podmiotowych i przedmiotowych aktywnego zakażenia HBV przez cały okres leczenia. U Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia Podczas stosowania lenalidomidu odnotowano przypadki postępującej leukoencefalopatii wieloogniskowej (PML, ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    progressive multifocal leukoencephalopathy), w tym przypadki śmiertelne. Występowanie PML notowano w okresie od kilku miesięcy do kilku lat po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem. Najczęściej przypadki te zgłaszano u pacjentów przyjmujących jednocześnie deksametazon lub u tych, u których wcześniej stosowano inną chemioterapię immunosupresyjną. Zadaniem lekarza jest regularne kontrolowanie pacjenta oraz uwzględnianie PML w diagnostyce różnicowej u pacjentów z nowymi lub nasilającymi się objawami neurologicznymi oraz objawami kognitywnymi lub behawioralnymi. Lekarz powinien również doradzić pacjentowi, że należy powiedzieć swojemu partnerowi lub opiekunowi o odbywanym leczeniu, ponieważ mogą oni zauważyć objawy, których pacjent nie jest świadomy. Ocena PML powinna opierać się na badaniu neurologicznym, diagnostyce metodą rezonansu magnetycznego mózgu i analizie płynu mózgowo-rdzeniowego dla DNA JC (JCV) za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) lub biopsji mózgu z testowaniem na JCV.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Negatywne wyniki PCR JCV nie wykluczają PML. Jeśli nie można postawić alternatywnej diagnozy, wskazane mogą być dalsze obserwacje oraz wykonanie dodatkowych badań. Jeśli podejrzewa się PML, należy wstrzymać dalsze podawanie leku, aż do czasu wykluczenia, że PML nie występuje. Jeśli badania potwierdzą PML, konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania lenalidomidu. U Pacjenci z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim Częstość występowania przypadków nietolerancji (działania niepożądane 3. lub 4. stopnia, ciężkie działania niepożądane, przerwanie leczenia) była wyższa w przypadku pacjentów w wieku > 75 lat, ze szpiczakiem III stopnia, zgodnie z międzynarodowym systemem stopniowania, sprawnością w skali ECOG ≥ 2 lub klirensem kreatyniny <60 ml/min, przy podawaniu lenalidomidu w terapii skojarzonej.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci powinni zostać poddani szczególnej obserwacji pod kątem tolerancji lenalidomidu w terapii skojarzonej, z uwzględnieniem wieku, szpiczaka III stopnia zaawansowania, sprawności w skali ECOG ≥ 2 lub klirensu kreatyniny <60 ml/min (patrz punkt 4.2 i 4.8). U Zaćma Zgłaszano większą częstość występowania zaćmy u pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu. Zaleca się regularne kontrolowanie wzroku.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Czynniki wpływające na erytropoezę lub inne leki mogące zwiększać ryzyko zakrzepicy, takie jak hormonalna terapia zastępcza, powinny być stosowane ostrożnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid z deksametazonem (patrz punkty 4.4 i 4.8). U Doustne środki antykoncepcyjne Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Lenalidomid nie jest induktorem enzymów. W badaniu in vitro na ludzkich hepatocytach lenalidomid w różnych badanych stężeniach nie indukował CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4/5. Z tego powodu w przypadku podania samego lenalidomidu nie jest oczekiwane wystąpienie indukcji prowadzącej do obniżonej skuteczności produktów leczniczych, w tym hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Jednak deksametazon jest słabym lub umiarkowanym induktorem CYP3A4 i prawdopodobnie wywiera również wpływ na inne enzymy i transportery.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Interakcje
    Nie można wykluczyć, że w trakcie leczenia skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych może ulec zmniejszeniu. Należy podjąć skuteczne środki, aby zapobiec ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). U Warfaryna Jednoczesne wielokrotne podawanie lenalidomidu w dawce 10 mg raz na dobę nie wpływało na farmakokinetykę pojedynczej dawki R- i S-warfaryny. Jednoczesne podanie warfaryny w pojedynczej dawce 25 mg nie wpływało na farmakokinetykę lenalidomidu. Nie wiadomo jednak, czy interakcja zachodzi w czasie stosowania klinicznego (jednoczesne leczenie deksametazonem). Deksametazon jest słabym lub umiarkowanym induktorem enzymów i jego wpływ na warfarynę nie jest znany. Zaleca się ścisłe kontrolowanie stężenia warfaryny podczas leczenia. U Digoksyna Jednoczesne stosowanie z lenalidomidem w dawce 10 mg raz na dobę zwiększało stężenie osoczowe digoksyny (0,5 mg, pojedyncza dawka) o 14% z 90% CI (przedział ufności) [0,52%-28,2%].
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Interakcje
    Nie wiadomo, czy efekt będzie inny w praktyce klinicznej (większe dawki lenalidomidu i jednoczesne leczenie deksametazonem). Z tego względu podczas leczenia lenalidomidem zaleca się kontrolowanie stężenia digoksyny. U Statyny Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia rabdomiolizy w przypadku jednoczesnego podawania statyn i lenalidomidu, które może mieć charakter po prostu addytywny. Szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia uzasadniona jest wzmożona kontrola kliniczna i laboratoryjna. U Deksametazon Równoczesne podawanie deksametazonu (40 mg raz na dobę) w dawce pojedynczej lub wielokrotnej nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu podawanego w dawce wielokrotnej (25 mg raz na dobę). U Interakcje z inhibitorami glikoproteiny P W warunkach in vitro , lenalidomid jest substratem dla glikoproteiny P, ale nie jest jej inhibitorem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Interakcje
    Równoczesne podawanie w dawce wielokrotnej chinidyny (600 mg, dwa razy na dobę), będącej silnym inhibitorem glikoproteiny P lub umiarkowanie silnego inhibitora/substratu glikoproteiny P, temsyrolimusu (25 mg), nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu (25 mg). Równoczesne podawanie lenalidomidu nie zmieniało farmakokinetyki temsyrolimusu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ze względu na właściwości teratogenne, lenalidomid należy przepisywać z uwzględnieniem programu zapobiegania ciąży (patrz punkt 4.4), chyba że istnieją wiarygodne przesłanki, że pacjentka nie może zajść w ciążę. U Kobiety mogące zajść w ciążę / Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Kobiety mogące zajść w ciążę muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji. Jeśli w trakcie leczenia lenalidomidem kobieta zajdzie w ciążę, leczenie musi zostać przerwane, a pacjentka powinna zostać skierowana do specjalisty doświadczonego w ocenie teratogennego skutku leczenia w celu przeprowadzenia takiej oceny i uzyskania odpowiedniej porady. Jeśli partnerka mężczyzny leczonego lenalidomidem zajdzie w ciążę, zaleca się skierowanie jej do lekarza specjalizującego się lub mającego doświadczenie w teratologii, w celu przeprowadzenia oceny i uzyskania porady.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Lenalidomid jest obecny w spermie ludzkiej w skrajnie małym stężeniu w trakcie leczenia i jest niewykrywalny w spermie ludzkiej po 3 dniach od zakończenia podawania substancji zdrowemu mężczyźnie (patrz punkt 5.2). W ramach środków ostrożności oraz biorąc pod uwagę szczególne populacje z wydłużonym czasem wydalania, jak w przypadku niewydolności nerek, wszyscy pacjenci płci męskiej stosujący lenalidomid muszą używać prezerwatyw przez okres leczenia, podczas przerwy w podawaniu leku i przez 1 tydzień po zakończeniu leczenia, jeśli partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę i nie stosuje antykoncepcji. U Ciąża Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, która powoduje ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. Lenalidomid wywoływał u małp wady wrodzone, podobne do tych opisanych po talidomidzie (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Z tego względu można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu i lenalidomid jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży (patrz punkt 4.3). U Karmienie piersią Nie wiadomo, czy lenalidomid przenika do mleka ludzkiego. Dlatego podczas leczenia lenalidomidem należy przerwać karmienie piersią. U Płodność Badania na szczurach z wykorzystaniem lenalidomidu w dawkach do 500 mg/kg (dawka odpowiednio około 200 do 500-razy większą niż stosowana u ludzi dawka 25 i 10 mg w przeliczeniu na powierzchnię ciała) nie wykazały występowania działań niepożądanych związanych z płodnością ani szkodliwego wpływu na płodność rodziców.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Lenalidomid wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania lenalidomidu zgłaszano zmęczenie, zawroty głowy, senność, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego i niewyraźne widzenie. Z tego względu zaleca się ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane U Streszczenie profilu bezpieczeństwa U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem W celu określenia działań niepożądanych w badaniu CALGB 100104 zastosowano podejście zachowawcze. Działania niepożądane opisane w tabeli 1 obejmowały zdarzenia po HDM/ASCT oraz zdarzenia z okresu leczenia podtrzymującego. Druga analiza, podczas której zidentyfikowano zdarzenia, które wystąpiły po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego, wskazuje, że częstości opisane w tabeli 1 mogą być większe niż faktycznie obserwowano podczas okresu leczenia podtrzymującego. Działania niepożądane zgłoszone w badaniu IFM 2005-02 obejmowały wyłącznie okres leczenia podtrzymującego. Ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥5%) podczas stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż przy stosowaniu placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Należały do nich:  Zapalenie płuc (10,6%: złożony termin) w badaniu IFM 2005-02,  Zakażenie płuc (9,4% [9,4% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego]) w badaniu CALGB 100104. W badaniu IFM 2005-02 do działań niepożądanych obserwowanych częściej podczas stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż przy stosowaniu placebo należały: neutropenia (60,8%), zapalenie oskrzeli (47,4%), biegunka (38,9%), zapalenie jamy nosowo-gardłowej (34,8%), skurcze mięśni (33,4%), leukopenia (31,7%), astenia (29,7%), kaszel (27,3%), trombocytopenia (23,5%), zapalenie żołądka i jelit (22,5%) i gorączka (20,5%). W badaniu CALGB 100104 do działań niepożądanych obserwowanych częściej podczas stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż przy stosowaniu placebo należały: neutropenia (79,0% [71,9% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego]), trombocytopenia (72,3% [61,6%]), biegunka (54,5% [46,4%]), wysypka (31,7% [25,0%]), zakażenia górnych dróg oddechowych (26,8% [26,8%]), zmęczenie (22,8% [17,9%]), leukopenia (22,8% [18,8%]) i niedokrwistość (21,0% [13,8%]).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu W badaniu SWOG S0777 następujące ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥ 5%) w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z dożylnym bortezomibem i deksametazonem niż w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem:  niedociśnienie tętnicze (6,5%), zakażenie płuc (5,7%), odwodnienie (5,0%). Następujące działania niepożądane obserwowano częściej w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem niż w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem: zmęczenie (73,7%), neuropatia obwodowa (71,8%), trombocytopenia (57,6%), zaparcie (56,1%), hipokalcemia (50,0%).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z niskimi dawkami deksametazonu, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥5%) podczas stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu (Rd oraz Rd18), niż przy stosowaniu melfalanu, prednizonu i talidomidu (MPT). Należały do nich:  Zapalenie płuc (9,8%)  Niewydolność nerek (włączając postać ostrą) (6,3%) Do działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupach Rd lub Rd18, niż w grupie MPT, należały: biegunka (45,5%), zmęczenie (32,8%), ból pleców (32,0%), astenia (28,2%), zaburzenia snu (27,6%), wysypka (24,3%), osłabione łaknienie (23,1%), kaszel (22,7%), gorączka (21,4%) oraz skurcze mięśni (20,5%). U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥5%) u pacjentów otrzymujących melfalan, prednizon i lenalidomid, z następczym podtrzymywaniem lenalidomidem (MPR+R) lub melfalan, prednizon i lenalidomid, z następczą kontynuacją placebo (MPR+p), niż u pacjentów otrzymujących melfalan i prednizon, z następczą kontynuacją placebo (MPp+p).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Należały do nich:  Gorączka neutropeniczna (6,0%)  Niedokrwistość (5,3%) Do działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupach MPR+R lub MPR+p, niż w grupie MPp+p, należały: neutropenia (83,3%), niedokrwistość (70,7%), trombocytopenia (70,0%), leukopenia (38,8%), zaparcia (34,0%), biegunka (33,3%), wysypka (28,9%), gorączka (27,0%), obrzęk obwodowy (25,0%), kaszel (24,0%), zmniejszone łaknienie (23,7%) oraz astenia (22,0%). U Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia W dwóch badaniach fazy III kontrolowanych placebo, grupie 353 pacjentów ze szpiczakiem mnogim podawano lenalidomid/deksametazon, natomiast grupie 351 pacjentów podawano placebo/deksametazon. Najcięższymi działaniami niepożądanymi obserwowanymi częściej u pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, niż u pacjentów otrzymujących placebo/deksametazon były:  żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna) (patrz punkt 4.4);  neutropenia 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    stopnia (patrz punkt 4.4). Do obserwowanych działań niepożądanych, które występowały z większą częstością w związku z podawaniem lenalidomidu i deksametazonu, w porównaniu do placebo i deksametazonu, zbiorczo w badaniach klinicznych dotyczących szpiczaka mnogiego (MM-009 oraz MM-010) należą: zmęczenie (43,9%), neutropenia (42,2%), zaparcie (40,5%), biegunka (38,5%), kurcze mięśni (33,4%), niedokrwistość (31,4%), trombocytopenia (21,5%) i wysypka (21,2%). U Zespoły mielodysplastyczne Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi opiera się na danych pochodzących od 286 pacjentów uczestniczących w jednym badaniu fazy II oraz jednym badaniu fazy III (patrz punkt 5.1). W badaniu fazy II wszyscy spośród 148 pacjentów otrzymywali lenalidomid. W podwójnie zaślepionej części badania fazy III, 69 pacjentów przyjmowało lenalidomid w dawce 5 mg, 69 pacjentów przyjmowało lenalidomid w dawce 10 mg, a 67 pacjentów przyjmowało placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Większość działań niepożądanych występowała podczas pierwszych 16 tygodni leczenia lenalidomidem. Ciężkie zdarzenia niepożądane obejmowały:  żylną chorobę zakrzepowo-zatorową (zakrzepicę żył głębokich, zatorowość płucną) (patrz punkt 4.4);  neutropenię 3. lub 4. stopnia, gorączkę neutropeniczną oraz trombocytopenię 3. lub 4. stopnia (patrz punkt 4.4). Najczęściej obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi, które występowały częściej w grupach przyjmujących lenalidomid w porównaniu do grupy kontrolnej w badaniu fazy III były neutropenia (76,8%), trombocytopenia (46,4%), biegunka (34,8%), zaparcia (19,6%), nudności (19,6%), świąd (25,4%), wysypka (18,1%), zmęczenie (18,1%) oraz skurcze mięśni (16,7%). U Chłoniak z komórek płaszcza Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza opiera się na danych pochodzących od 254 pacjentów uczestniczących w randomizowanym badaniu fazy II z grupa kontrolną, MCL-002 (patrz punkt 5.1).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Ponadto, w tabeli 3 uwzględniono działania niepożądane pochodzące z badania uzupełniającego MCL-001. Ciężkie działania niepożądane, które w badaniu MCL-002 obserwowano z większą częstością (z różnicą co najmniej 2 punktów procentowych) w grupie otrzymującej lenalidomid, w porównaniu do grupy kontrolnej:  neutropenia (3,6%),  zatorowość płucna (3,6%),  biegunka (3,6%). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi, które w badaniu MCL-002 występowały częściej w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu do grupy kontrolnej, były: neutropenia (50,9%), niedokrwistość (28,7%), biegunka (22,8%), zmęczenie (21,0%), zaparcie (17,4%), gorączka (16,8%) oraz wysypka (w tym alergiczne zapalenie skóry) (16,2%), W badaniu MCL-002 wystąpił znaczący, ogólny wzrost liczby wczesnych zgonów (w ciągu 20 tygodni).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    U pacjentów z dużym rozmiarem guza w chwili rozpoczęcia leczenia występuje zwiększone ryzyko wczesnego zgonu; odnotowano 16/81 (20%) wczesnych zgonów w grupie otrzymującej lenalidomid i 2/28 (7%) wczesnych zgonów w grupie kontrolnej. W ciągu 52 tygodni wartości te wynosiły odpowiednio 32/81 (39,5%) oraz 6/28 (21%) (patrz punkt 5.1). W trakcie 1. cyklu leczenie przerwano u 11/81 (14%) pacjentów z dużym rozmiarem guza w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu do 1/28 (4%) pacjentów z grupy kontrolnej. Głównym powodem przerwania leczenia u pacjentów z dużym rozmiarem guza, w 1. cyklu w grupie otrzymującej lenalidomid były zdarzenia niepożądane – 7/11 (64%). Duży rozmiar guza zdefiniowano jako przynajmniej jedną zmianę o średnicy ≥5 cm lub 3 zmiany o średnicy ≥3 cm. U Chłoniak grudkowy Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym opiera się na danych pochodzących od 294 pacjentów uczestniczących w randomizowanym badaniu fazy III z grupą kontrolną, NHL-007.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    W tabeli 5 uwzględniono ponadto działania niepożądane pochodzące z badania uzupełniającego NHL-008. Ciężkie działania niepożądane, które w badaniu NHL-007 obserwowano najczęściej (z różnicą co najmniej 1 punktu procentowego) w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą otrzymującą schemat placebo/rytuksymab, to:  gorączka neutropeniczna (2,7%),  zatorowość płucna (2,7%),  zapalenie płuc (2,7%). W badaniu NHL-007 do działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupie otrzymującej leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab niż w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab (z różnicą częstości między grupami wynoszącą co najmniej 2%) należały: neutropenia (58,2%), biegunka (30,8%), leukopenia (28,8%), zaparcie (21,9%), kaszel (21,9%) i zmęczenie (21,9%).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    U Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane obserwowane u pacjentów leczonych lenalidomidem zostały wymienione poniżej według klasyfikacji układów i narządów i częstości występowania. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Częstości zdefiniowano następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W poniższej tabeli działania niepożądane zostały włączone do odpowiednich kategorii zgodnie z największą częstością występowania w którymkolwiek z głównych badań klinicznych. U Tabelaryczne zestawienie dla monoterapii w szpiczaku mnogim Informacje zamieszczone w poniższej tabeli opierają się o dane uzyskane podczas głównych badań klinicznych z udziałem pacjentów z NDMM po ASCT, którzy otrzymywali leczenie podtrzymujące lenalidomidem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Danych nie korygowano dla uwzględnienia dłuższego czasu trwania leczenia w grupach otrzymujących lenalidomid, kontynuowanego do wystąpienia progresji choroby w porównaniu z grupami placebo w głównych badaniach dotyczących szpiczaka mnogiego (patrz punkt 5.1). Tabela 1. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, otrzymujących lenalidomid w leczeniu podtrzymującym
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeUBardzo częstoUZapalenie płuc◊,a, zakażeniaP Pgórnych dróg oddechowych, zakażenia neutropeniczne, zapalenie oskrzeli◊, grypa◊,P P P P◊zapalenie żołądka i jelitP P,zapalenie zatok, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie błony śluzowej nosaUCzęstoZakażenia◊, zakażenie układuP P◊,moczowegoP P*, zakażeniadolnych dróg oddechowych, zakażenie płuc◊PUBardzo częstoUZapalenie płuc◊,a, zakażenieP PneutropeniczneUCzęstoPosocznica◊,b, bakteriemia,P P◊zakażenie płucP P, bakteryjnezakażenia dolnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli◊, grypa◊, zapalenieP P P Pżołądka i jelit◊, półpasiec◊,P P P Pzakażenie◊P
    Nowotwory łagodne, złośliwei nieokreślone (w tym torbielei polipy)UCzęstoUZespół mielodysplastyczny◊,*P P
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoUBardzo częstoU Neutropenia^,◊, gorączkaP P,◊neutropeniczna^P P,P,◊Ptrombocytopenia^P P, anemia,leukopenia◊, limfopeniaP PUBardzo często Neutropenia^,◊, gorączkaP P,◊neutropeniczna^P P,P,◊Ptrombocytopenia^P P, anemia,leukopenia◊, limfopeniaP PUCzęsto
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Pancytopenia◊P
    Zaburzenia metabolizmui odżywianiaUBardzo częstoU HipokaliemiaUCzęstoUHipokaliemia, odwodnienie
    Zaburzenia układu nerwowegoUBardzo często ParestezjaUCzęstoNeuropatia obwodowacPUCzęstoBól głowy
    Zaburzenia naczynioweUCzęstoUZatorowość płucna◊,*P PUCzęstoUZakrzepica żył głębokich^,◊,dP
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersiaUBardzo często KaszelUCzęstoDuszność◊, wydzielina z nosaP PUCzęstoUDuszności◊P
    Zaburzenia żołądka i jelitUBardzo częstoU Biegunka, zaparcia, ból brzucha, nudnościUCzęstoWymioty, ból w nadbrzuszuUCzęstoUBiegunka, wymioty, nudności
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychUBardzo częstoU Nieprawidłowe wyniki badańczynnościowych wątrobyUCzęstoUNieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby
    Zaburzenia skóry i tkankipodskórnejUBardzo częstoUWysypka, suchość skóryUCzęstoUWysypka, świąd
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejUBardzo częstoU Kurcze mięśniUCzęstoUBól mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaUBardzo częstoUZmęczenie, astenia, gorączkaUCzęstoUZmęczenie, astenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    ◊ P P Działania niepożądane zgłaszane jako ciężkie u pacjentów z NDMM po ASCT. * P P Dotyczy wyłącznie ciężkich działań niepożądanych leku. ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. a P P „Zapalenie płuc” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): odoskrzelowe zapalenie płuc, płatowe zapalenie płuc, zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jiroveci , zapalenie płuc, zapalenie płuc wywołane pałeczką Klebsiella pneumoniae , legionelozowe zapalenie płuc, mykoplazmatyczne zapalenie płuc, pneumokokowe zapalenie płuc, streptokokowe zapalenie płuc, wirusowe zapalenie płuc, choroba płuc, stan zapalny płuc. b P P „Posocznica” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): posocznica bakteryjna, posocznica pneumokokowa, wstrząs septyczny, posocznica gronkowcowa. c d P P „Neuropatia obwodowa” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): neuropatia obwodowa, neuropatia obwodowa sensoryczna, polineuropatia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    P P „Zakrzepica żył głębokich” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): zakrzepica żył głębokich, zakrzepica, zakrzepica żylna. U Tabelaryczne zestawienie dla terapii skojarzonej w szpiczaku mnogim Informacje zamieszczone w poniższej tabeli opierają się o dane uzyskane podczas badań klinicznych z udziałem pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Dane nie zostały skorygowane o dłuższy czas leczenia w grupach otrzymujących lenalidomid do progresji choroby, w porównaniu do komparatora w kluczowych badaniach dotyczących szpiczaka mnogiego (patrz punkt 5.1). Tabela 2. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, deksametazonem lub melfalanem i prednizonem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / ZalecanaterminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeUBardzo często Zapalenie płuc◊,◊◊,P Pzakażenie górnych dróg oddechowych◊, zakażeniaP Pbakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)P P,zapalenie jamy nosowo- gardłowej, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli◊, zapalenie błonyP Pśluzowej nosaUCzęsto◊,◊◊PosocznicaP P, zapaleniebłony śluzowej nosa zakażenie płuc◊◊,P Pzakażenie układu moczowego◊◊, zapalenieP Pzatok◊P PUCzęstoZapalenie płuc◊,◊◊,P Pzakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia oportunistyczne)◊,P Pzapalenie tkanki łącznej◊, posocznica◊,◊◊,P P P P◊◊zakażenie płucP P,zapalenie oskrzeli◊,P Pzakażenie układu oddechowego◊◊,P Pzakażenie układu◊◊moczowegoP P, zakaźnezapalenie jelita cienkiego i okrężnicy
    Nowotworyłagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)UNiezbyt częstoRak^,◊podstawnokomórkowyPRak^,◊,*płaskonabłonkowyPUCzęstoOstra białaczka◊szpikowaP P, zespół◊mielodysplastycznyP P,rak płaskonabłonkowy skóry^,◊,**PUNiezbyt często Ostra białaczka limfoblastyczna◊z komórek TP P, rakpodstawnokomórkowy^,P◊P, zespół rozpadu guza
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoUBardzo często Neutropenia^,◊,◊◊,P P,◊,◊◊trombocytopenia^P P,◊niedokrwistośćP P,zaburzenia krwotoczne^, leukopenia, limfopeniaUCzęstoGorączka,◊neutropeniczna^P P,pancytopenia◊PUNiezbyt często Hemoliza, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna,niedokrwistość hemolitycznaUBardzo częstoNeutropenia^,◊,◊◊,P Ptrombocytopenia^,◊,◊◊,P Pniedokrwistość◊,P Pleukopenia, limfopeniaUCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊,P Ppancytopenia◊,P Pniedokrwistość hemolitycznaUNiezbyt często Nadkrzepliwość, koagulopatia
    Zaburzenia układu immunologiczn egoUNiezbyt częstoReakcja nadwrażliwości^
    Zaburzenia endokrynologiczneUCzęstoNiedoczynność tarczycy
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaUBardzo często Hipokaliemia◊,◊◊,P Phiperglikemia, hipoglikemia, hipokalcemia◊,P P◊hiponatremiaP P,◊◊odwodnienieP P,zmniejszone łaknienie◊◊,P Pzmniejszenie masy ciałaUCzęstoHipomagnezemia,hiperurykemia, hiperkalcemia+PUCzęstoHipokaliemia◊,◊◊,P Phiperglikemia, hipokalcemia◊,P Pcukrzyca◊,P Phipofosfatemia, hiponatremia◊,P Phiperurykemia, dna moczanowa, odwodnienie◊◊,P Pzmniejszone łaknienie◊◊,P Pzmniejszenie masy ciała
    ZaburzeniapsychiczneUBardzo częstoDepresja, bezsennośćUNiezbyt częstoUtrata popędu płciowegoUCzęstoDepresja, bezsenność
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia układu nerwowegoUBardzo często Neuropatie obwodowe◊◊,P Pparestezja, zawroty◊◊głowyP P, drżenie,zaburzenia smaku, ból głowyUCzęstoAtaksja, zaburzenia◊◊równowagi, omdleniaP P,neuralgia, dyzestezjaUBardzo często Neuropatie obwodowe◊◊PUCzęstoEpizody mózgowo–◊naczynioweP P, zawrotygłowy◊◊, omdlenia◊◊,P P P PneuralgiaUNiezbyt często Krwotok wewnątrzczaszkowy^, przemijający napadniedokrwienny, udar niedokrwienny
    Zaburzenia okaUBardzo często Zaćmy, niewyraźne widzenieCzęstoZmniejszona ostrość widzeniaCzęsto ZaćmaNiezbyt często Ślepota
    Zaburzenia ucha i błędnikaCzęstoGłuchota (włączając niedosłuch), szumy uszne
    Zaburzenia sercaCzęsto Migotanie◊,◊◊przedsionkówP P,bradykardiaNiezbyt często Zaburzenia rytmu, wydłużenie odstępu QT, trzepotanie przedsionków, dodatkowe skurcze komoroweCzęstoZawał mięśnia sercowego (włączając ostre przypadki)^,◊,P Pmigotanie przedsionków◊,◊◊,P Pzastoinowa◊niewydolność sercaP P,tachykardia, niewydolność serca◊,◊◊,P Pchoroba niedokrwienna serca◊P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia naczynioweBardzo częstoEpizody żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej^, głównie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej^,◊,◊◊,P Pniedociśnienie tętnicze◊◊PCzęstoNadciśnienie tętnicze, wybroczyny^Bardzo częstoEpizody żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej^, głównie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej^,◊,◊◊PCzęstoZapalenie naczyń, niedociśnienie◊◊tętniczeP P, nadciśnienietętniczeNiezbyt często Niedokrwienie, niedokrwienie obwodowe, wewnątrzczaszkowe,zakrzepowe zapalenie zatok żylnych czaszki
    Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersiaBardzo często Duszność◊,◊◊, krwawienieP Pz nosa^, kaszelCzęsto Zaburzenia głosuCzęstoOstre wyczerpanie◊oddechoweP P,◊,◊◊dusznośćP P, bólopłucnowy◊◊, hipoksja◊◊P P P P P
    Zaburzenie żołądka i jelitBardzo często Biegunka◊,◊◊, zaparcie◊,P P P P◊◊ból brzuchaP P, nudności,◊◊wymiotyP P, niestrawność,suchość w jamie ustnej, zapalenie jamy ustnejCzęsto12TKr12Twawienie z przewodu pokarmowego (włączając w to: krwawienie z odbytnicy, krwawienie z guzków krwawniczych, krwawienie z wrzodów żołądka, krwawienie dziąseł)^,◊◊, utrudnioneP PpołykanieNiezbyt często Zapalenie okrężnicy, zapalenie kątnicyCzęstoKrwawienie z przewodu pokarmowego^,◊,◊◊,P Pniedrożność jelita◊◊ ◊◊cienkiegoP P, biegunkaP P,◊◊ból brzuchaP P,zaparcie◊, nudności,P Pwymioty◊◊P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychBardzo często Zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej, zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowejCzęstoUszkodzenie komórek◊◊wątrobyP P,nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby◊,P PhiperbilirubinemiaNiezbyt często Niewydolność wątroby^Często Zastój żółci◊,P Phepatotoksyczność, uszkodzenie komórek◊◊wątrobyP P, zwiększonaaktywność aminotransferazy alaninowej, nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby◊PNiezbyt często Niewydolność wątroby^
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejBardzo częstoWysypki◊◊, świądP PCzęstoPokrzywka, nadmierna potliwość, sucha skóra, nadmierna pigmentacja skóry, egzema, rumieńNiezbyt często Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi◊◊,P P PPodbarwienie skóry, nadwrażliwość na światłoCzęstoWysypki◊◊PNiezbyt często Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi◊◊P
    Zaburzeniamięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoOsłabienie mięśni◊◊,P P◊kurcze mięśni, ból kościP P,ból i uczucie dyskomfortu związane z tkanką mięśniowo- szkieletową oraz łączną (włączając ból pleców◊,◊◊), bólP Pkończyny, ból mięśni, ból stawów,◊PCzęstoObrzęki stawówCzęstoOsłabienie mięśni◊◊, bólP Pkości◊, ból i uczucieP Pdyskomfortu związane z tkanką mięśniowo- szkieletową oraz łączną (włączając ból pleców◊,◊◊)P PNiezbyt często Obrzęk stawów
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia nerek i dróg moczowychBardzo często Niewydolność nerek (włączając ostre przypadki)◊,◊◊PCzęsto Krwiomocz^, zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczuNiezbyt częstoNabyty zespół FanconiegoNiezbyt często Martwica kanalików nerkowych
    Zaburzenia układu rozrodczego i piersiCzęstoZaburzenia wzwodu
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoZmęczenie◊,◊◊, obrzękP P(włączając w to obrzęk◊,◊◊obwodowy), gorączkaP P,astenia, objawy grypopodobne (włączając gorączkę, kaszel, ból mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy, ból głowy, dreszcze)CzęstoBól w klatce piersiowej◊,◊◊, letargP PBardzo częstoZmęczenie◊,◊◊PCzęstoObrzęk obwodowy, gorączka◊,◊◊, asteniaP P
    BadaniadiagnostyczneBardzo częstoZwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwiCzęstoZwiększone stężenie białka C-reaktywnego
    Urazy, zatruciai powikłania po zabiegachCzęstoUpadki, stłuczenie^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    P ◊◊ P Działania niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych u pacjentów z NDMM, którzy otrzymywali lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. P ◊ P Działania niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, lub z melfalanem i prednizonem. + Dotyczy wyłącznie ciężkich działań niepożądanych leku. * W badaniach klinicznych zgłaszano występowanie raka płaskonabłonkowego skóry u pacjentów ze szpiczakiem uprzednio leczonych lenalidomidem/deksametazonem, w porównaniu do pacjentów z grupy kontrolnej. ** W badaniach klinicznych zgłaszano występowanie raka płaskonabłonkowego skóry u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem leczonych lenalidomidem/deksametazonem, w porównaniu do pacjentów z grupy kontrolnej.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Tabelaryczne zestawienie dla monoterapii Informacje zamieszczone w poniższych tabelach opierają się o dane uzyskane podczas głównych badań klinicznych z udziałem pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi i chłoniakiem z komórek płaszcza leczonymi w monoterapii. Tabela 3. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi leczonych lenalidomidem#
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeBardzo częstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)PBardzo Często Zapalenie płuc◊PCzęstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)P P, zapalenieoskrzeli
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoBardzo często Trombocytopenia^,◊,P P,◊ ◊neutropenia^P P, niedokrwistośćP P,leukopeniaBardzo często Trombocytopenia^,◊,P Pneutropenia^,◊, niedokrwistość◊,P P P PleukopeniaCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊P
    Zaburzenia endokrynologiczneBardzo często Niedoczynność tarczycy
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaBardzo często Zmniejszone łaknienieCzęstoPrzeładowanie żelazem, zmniejszenie masy ciałaCzęstoHiperglikemia◊, zmniejszoneP Płaknienie
    Zaburzenia psychiczneCzęstoZmiany nastroju◊,~P
    Zaburzenia układu nerwowegoBardzo częstoZawroty głowy, ból głowyCzęsto Parestezja
    Zaburzenia sercaCzęstoOstry zawał mięśnia,◊sercowego^P P, migotanie◊przedsionkówP P, niewydolnośćserca◊P
    Zaburzenia naczynioweCzęstoNadciśnienie tętnicze, krwiakCzęstoEpizody żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, głównie zakrzepicy żył głębokichi zatorowości płucnej^,◊P
    Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersiaBardzo często Krwawienie z nosa^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenie żołądka i jelitBardzo częstoBiegunka◊, ból brzucha (włączającP Pból nadbrzusza), nudności, wymioty, zaparcieCzęsto12TS12Tuchość w jamie ustnej, niestrawnośćCzęstoBiegunka◊, nudności, ból zębaP P
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychCzęstoNieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątrobyCzęstoNieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejBardzo częstoWysypki, sucha skóra, świądCzęsto Wysypki, świąd
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoKurcze mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy (włączając ból pleców◊P Poraz ból kończyny), ból stawów, ból mięśniCzęstoBól pleców◊P
    Zaburzenia nerek idróg moczowychCzęstoNiewydolność nerek◊P
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoZmęczenie, obrzęk obwodowy, objawy grypopodobne (włączając gorączkę, kaszel, zapalenie gardła,ból mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy, ból głowy)Często Gorączka
    Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegachCzęsto Upadki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. P ◊ P Zdarzenia niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych dotyczących zespołów mielodysplastycznych. ~ W badaniu klinicznym fazy III dotyczącym zespołów mielodysplastycznych zgłaszano zmiany nastroju jako częste zdarzenie niepożądane; nie było zgłaszane jako zdarzenie 3. lub 4. stopnia. Zastosowany algorytm włączenia do Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL): wszystkie działania niepożądane wychwycone przez algorytm dla badania fazy III zostały włączone do ChPL dla Unii Europejskiej. Dla tych działań niepożądanych przeprowadzono dodatkowe sprawdzenie częstości występowania z wykorzystaniem algorytmu dla badania fazy II. Jeżeli częstość występowania działań niepożądanych w badaniu fazy II była większa niż w badaniu fazy III, zdarzenie włączano do ChPL z częstością zarejestrowaną w badaniu fazy II.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    # Algorytm stosowany przy zespołach mielodysplastycznych:  Badanie fazy III dotyczące zespołów mielodysplastycznych (w podwójnie zaślepionej populacji, różnice pomiędzy lenalidomidem w dawce 5/10 mg oraz placebo zgodnie z początkowym dawkowaniem u przynajmniej dwóch pacjentów): o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, z częstością występowania ≥ 5% wśród pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 2% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami przyjmującymi placebo. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami przyjmującymi placebo. o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami przyjmującymi placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
     Badanie fazy II dotyczące zespołów mielodysplastycznych: o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, z częstością występowania ≥ 5% wśród pacjentów przyjmujących lenalidomid. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid. o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid. Tabela 4. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza leczonych lenalidomidem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeBardzo częstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)P P, zapalenie jamynosowo-gardłowej, zapalenie płuc◊PCzęsto Zapalenie zatokCzęstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia oportunistyczne)◊, zapalenieP Ppłuc◊P
    Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)CzęstoReakcja typu „tumour flare”CzęstoReakcja typu „tumour flare”, rak,◊kolczystokomórkowy skóry^P P,rak podstawnokomórkowy^,◊P
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoBardzo częstoTrombocytopenia^, neutropenia^,◊,P P◊ ◊leukopeniaP P, niedokrwistośćPCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊PBardzo często Trombocytopenia^,neutropenia^,◊, niedokrwistość◊P P PCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊,P Pleukopenia◊P
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaBardzo często Zmniejszone łaknienie12T, zmniejszenie masy ciała, hipokalemiaCzęsto Odwodnienie◊PCzęstoOdwodnienie◊, hiponatremia,P Phipokalcemia
    ZaburzeniapsychiczneCzęstoBezsenność
    Zaburzenia układu nerwowegoCzęstoZaburzenia smaku, ból głowy, neuropatia obwodowaCzęstoCzuciowa neuropatia obwodowa, letarg
    Zaburzenia uchai błędnikaCzęstoZawroty głowy pochodzenia błędnikowego
    Zaburzenia sercaCzęstoZawał mięśnia sercowego,◊(włączając ostre przypadki)^P P,niewydolność serca◊P
    Zaburzenia naczynioweCzęstoNiedociśnienie tętnicze◊PCzęstoZakrzepica żył głębokich◊,P P,◊zatorowość płucna^P P,niedociśnienie tętnicze ◊P
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersiaBardzo często Duszność◊PCzęsto Duszność◊P
    Zaburzenie żołądka i jelitBardzo częstoBiegunka◊, nudności◊, wymioty◊,P P P P P PzaparcieCzęstoBól brzucha◊PCzęstoBiegunka◊, ból brzucha◊, zaparcieP P P P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejBardzo częstoWysypki (w tym alergiczne zapalenie skóry), świądCzęstoPoty nocne, sucha skóraCzęstoWysypki
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoKurcze mięśni, ból plecówCzęstoBól stawów, ból kończyny, osłabienie mięśniowe◊PCzęstoBól pleców, osłabienie◊mięśnioweP P, ból stawów, bólkończyny
    Zaburzenia nerek idróg moczowychCzęstoNiewydolność nerek◊P
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoZmęczenie, astenia◊, obrzękP Pobwodowy, objawy grypopodobne◊(włączając gorączkęP P, kaszel)CzęstoDreszczeCzęstoGorączka◊, astenia◊, zmęczenie◊P P P P P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. ◊ P P Zdarzenia niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych dotyczących zespołów mielodysplastycznych. Algorytm stosowany przy chłoniaku z komórek płaszcza:  Badanie fazy II z grupa kontrolną dotyczące chłoniaka z komórek płaszcza: o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, z częstością występowania ≥ 5% wśród pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 2% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami z grupy kontrolnej. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u ≥1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami z grupy kontrolnej.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u ≥1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami z grupy kontrolnej.  Badanie fazy II bez grupy kontrolnej: o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, występujące u ≥ 5% pacjentów. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u co najmniej 2 pacjentów. o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u co najmniej 2 pacjentów Tabelaryczne zestawienie dla leczenia skojarzonego w FL Poniższa tabela zawiera dane zgromadzone w czasie głównych badań (NHL-007 i NHL-008) z zastosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z chłoniakiem grudkowym. Tabela 5. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów z chłoniakiem grudkowym otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z rytuksymabem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / ZalecanaterminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażeniai zarażenia pasożytniczeBardzo częstoZakażenie górnych dróg oddechowychCzęsto◊Zapalenie płucP P, grypa, zapalenieoskrzeli, zapalenie zatok, zakażenie układu moczowegoCzęstoZapalenie płuc◊, posocznica◊,P P P Pzakażenie płuc, zapalenie oskrzeli, zapalenie żołądka i jelit, zapalenie zatok, zapalenie układu moczowego, zapalenie tkanki łącznej◊P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Nowotwory łagodne,złośliwei nieokreślone (w tym torbiele i polipy)Bardzo częstoReakcja typu „tumour flare”^CzęstoRak płaskonabłonkowy skóry◊,^,+P P PCzęstoRak podstawnokomórkowy^,◊P
    Zaburzenia krwii układu chłonnegoBardzo częstoNeutropenia^,◊, niedokrwistość◊,P P P Ptrombocytopenia^, leukopenia**,limfopenia***Bardzo często Neutropenia^,◊PCzęsto Niedokrwistość◊,P Ptrombocytopenia^, gorączka◊neutropenicznaP P, pancytopenia,leukopenia**, limfopenia***
    Zaburzeniametabolizmui odżywianiaBardzo częstoZmniejszone łaknienie, hipokaliemiaCzęstoHipofosfatemia, odwodnienieCzęstoOdwodnienie, hiperkalcemia◊,P Phipokaliemia, hipofosfatemia, hiperurykemia
    Zaburzenia psychiczneCzęstoDepresja, bezsenność
    Zaburzenia układu nerwowegoBardzo częstoBól głowy, zawroty głowyCzęstoCzuciowa neuropatia obwodowa, zaburzenia smakuCzęsto Omdlenie
    Zaburzenia sercaNiezbyt często Zaburzenia rytmu serca◊P
    ZaburzenianaczynioweCzęstoNiedociśnienie tętniczeCzęstoZatorowość płucna^,◊,P Pniedociśnienie tętnicze
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersiaBardzo często Duszność◊, kaszel,P PCzęstoBól jamy ustnej i gardła, zaburzenia głosuCzęsto Duszność◊P
    Zaburzenia żołądkai jelitBardzo częstoBól brzucha◊, biegunka, zaparcie,P Pnudności, wymioty, niestrawnośćCzęstoBól w nadbrzuszu, zapalenie jamy ustnej, suchość w jamie ustnejCzęstoBól brzucha◊, biegunka, zaparcie,P Pzapalenie jamy ustnej
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejBardzo często Wysypka*, świądCzęstoSucha skóra, poty nocne, rumieńCzęsto Wysypka*, świąd
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzeniamięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoKurcze mięśni, ból pleców, ból stawówCzęstoBól kończyny, osłabienie mięśni, bólmięśniowo-szkieletowy, ból mięśni, ból szyiCzęstoOsłabienie mięśni, ból szyi
    Zaburzenia nereki dróg moczowychCzęstoOstra niewydolność nerek◊P
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoGorączka, zmęczenie, astenia, obrzęk obwodowyCzęstoZłe samopoczucie, dreszczeCzęstoZmęczenie, astenia
    BadaniadiagnostyczneBardzo często Zwiększona aktywnośćaminotransferazy alaninowejCzęstoZmniejszenie masy ciała,zwiększone stężenie bilirubiny we krwi
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. Algorytm stosowany przy chłoniaku grudkowym: Badanie fazy III z grupą kontrolną: o Niepożądane działania leku w badaniu NHL-007 – wszystkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem u ≥ 5,0% pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z częstością (%) o co najmniej 2,0% wyższą w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu z grupą kontrolną (populacja oceny bezpieczeństwa). o Niepożądane działania leku stopnia 3./4. w badaniu NHL-007 – wszystkie zdarzenia niepożądane stopnia 3./4. wywołane leczeniem u co najmniej 1,0% pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z częstością o co najmniej 1,0% wyższą w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu z grupą kontrolną (populacja oceny bezpieczeństwa).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    o Ciężkie niepożądane działania leku w badaniu NHL-007 – wszystkie ciężkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem u co najmniej 1,0% pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z częstością o co najmniej 1,0% wyższą w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą kontrolną (populacja oceny bezpieczeństwa). Badanie bez grupy kontrolnej FL – badanie fazy III: o Niepożądane działania leku w badaniu NHL-008 – wszystkie ciężkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem u ≥ 5,0% pacjentów. o Niepożądane działania leku stopnia 3./4. w badaniu NHL-008 – wszystkie zdarzenia niepożądane stopnia 3./4. wywołane leczeniem zgłoszone u ≥ 1,0% pacjentów. ◊ o Ciężkie niepożądane działania leku w badaniu NHL-008 – wszystkie ciężkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem zgłoszone u ≥ 1,0% pacjentów. P P Zdarzenia niepożądane zgłoszone jako ciężkie w badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z chłoniakiem grudkowym.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    + P P Dotyczy wyłącznie ciężkich działań niepożądanych leku. * Termin „wysypka” obejmuje następujące terminy preferowane (PT): wysypka i wysypka plamisto-grudkowa. ** Termin „leukopenia” obejmuje następujące terminy preferowane (PT): leukopenia i zmniejszenie liczby białych krwinek. *** Termin „limfopenia” obejmuje następujące terminy preferowane (PT): limfopenia i zmniejszenie liczby limfocytów. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych zgłoszonych po wprowadzeniu produktu do obrotu Dodatkowo, poza działaniami niepożądanymi zgłoszonymi w kluczowych badaniach klinicznych, w poniższej tabeli opisane zostały działania zgłoszone po wprowadzeniu produktu do obrotu. Tabela 6. Działania niepożądane zgłoszone w okresie po wprowadzeniu do obrotu u pacjentów leczonych lenalidomidem#
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4.stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeNieznanaZakażenia wirusowe, w tym reaktywacja zakażenia wirusem półpaśca oraz zapalenia wątroby typu BNieznanaZakażenia wirusowe, w tym reaktywacja zakażenia wirusem półpaśca oraz zapalenia wątroby typu B
    Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone(w tym torbiele i polipy)RzadkoZespół rozpadu guza
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoNieznana Hemofilia nabyta
    Zaburzenia układu immunologicznegoRzadkoReakcja anafilaktyczna^NieznanaOdrzucenie przeszczepu narządu miąższowegoRzadkoReakcja anafilaktyczna^
    Zaburzenia endokrynologiczneCzęstoNadczynność tarczycy
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersiaNiezbyt często Nadciśnienie płucneRzadko Nadciśnienie płucneNieznanaŚródmiąższowe zapalenie pęcherzyków płucnych
    Zaburzenie żołądka i jelitNieznanaZapalenie trzustki, perforacja przewodu pokarmowego (obejmuje perforacje wyrostka robaczkowego, jelita cienkiego i grubego)^
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychNieznanaOstra niewydolność wątroby^, toksyczne zapalenie wątroby^, cytolityczne zapalenie wątroby^, cholestatyczne zapalenie wątroby^, mieszane cytolityczne/cholestatycznezapalenie wątroby^NieznanaOstra niewydolność wątroby^, toksyczne zapalenie wątroby^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejNiezbyt częstoObrzęk naczynioruchowyRzadkoZespół Stevensa-Johnsona^, toksyczna rozpływna martwica naskórka^NieznanaLeukocytoklastyczne zapalenie naczyń, wysypka polekowaz eozynofilią i objawami układowymi^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. Opis wybranych działań niepożądanych Teratogenność Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, która powoduje ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. U małp lenalidomid wywoływał wady wrodzone, podobne do tych opisanych po talidomidzie (patrz punkty 4.6 i 5.3). W przypadku stosowania lenalidomidu w trakcie ciąży można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu u ludzi. Neutropenia i trombocytopenia  Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem Neutropenię 4. stopnia obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem po ASCT niż w grupach placebo (odpowiednio, 32,1% i 26,7% [16,1% i 1,8% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 16,4% i 0,7% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane związane z neutropenią występujące w trakcie leczenia prowadzące do przerwania leczenia lenalidomidem zgłaszano, odpowiednio, u 2,2% pacjentów w badaniu CALGB 100104 i u 2,4% pacjentów w badaniu IFM 2005-02. Epizody gorączki neutropenicznej 4. stopnia obserwowano z taką samą częstością w grupach otrzymujących podtrzymujące leczenie lenalidomidem i w grupach placebo w obu badaniach (odpowiednio, 0,4% i 0,5% [0,4% i 0,5% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 0,3% i 0% w badaniu IFM 2005-02). Trombocytopenię stopnia 3. i 4. obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem po ASCT niż w grupach placebo (odpowiednio, 37,5% i 30,3% [17,9% i 4,1% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 13,0% i 2,9% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
     Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu W badaniu SWOG S0777 neutropenię 4. stopnia obserwowano w grupie otrzymującej schemat RVd w mniejszym stopniu niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy Rd (odpowiednio 2,7% i 5,9%). Gorączkę neutropeniczną 4. stopnia zgłaszano z podobną częstością w grupie otrzymującej schemat RVd i w grupie otrzymującej schemat Rd (odpowiednio 0,0% i 0,4%). Trombocytopenię 3. lub 4. stopnia obserwowano w grupie otrzymującej schemat RVd w większym stopniu niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy Rd (odpowiednio 17,2% i 9,4%).  Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z mniejszą częstością występowania neutropenii 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    stopnia (8,5% w grupach Rd i Rd18), w porównaniu do grupy MPT (15%). Gorączkę neutropeniczną 4. stopnia obserwowano rzadko (0,6% w grupach Rd i Rd18 w porównaniu do 0,7% w grupie MPT). Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z mniejszą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (8,1% w grupach Rd i Rd18), w porównaniu do grupy MPT (11,1%).  Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (34,1% w grupach MPR+R/MPR+p), w porównaniu do grupy MPp+p (7,8%)). Obserwowano większą częstość występowania epizodów gorączki neutropenicznej 4. stopnia (1,7% w grupach MPR+R/MPR+p, w porównaniu do 0,0% w grupie MPp+p).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (40,4% w grupach MPR+R/MPR+p), w porównaniu grupy MPp+p (13,7%).  Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (5,1% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,6% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon). Epizody gorączki neutropenicznej 4. stopnia obserwowano rzadko (0,6% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon). Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    stopnia (odpowiednio 9,9% i 1,4% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do odpowiednio 2,3% i 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon).  Pacjenci z zespołami mielodysplastycznymi U pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi leczenie lenalidomidem jest związane z wyższą częstością występowania neutropenii 3. lub 4. stopnia (74,6% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 14,9% w grupie pacjentów przyjmujących placebo w badaniu fazy III). Epizody gorączki neutropenicznej 3. lub 4. stopnia obserwowano u 2,2% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 0,0% w grupie pacjentów przyjmujących placebo. Podawanie lenalidomidu jest związane z częstszym występowaniem trombocytopenii 3. lub 4. stopnia (37% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 1,5% w grupie pacjentów przyjmujących placebo w badaniu fazy III).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
     Pacjenci z chłoniakiem z komórek płaszcza U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza leczenie lenalidomidem wiąże się z większą częstością występowania neutropenii 3. lub 4. stopnia (43,7% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 33,7% w grupie kontrolnej w badaniu fazy II). Epizody gorączki neutropenicznej 3. lub 4. stopnia obserwowano u 6,0% pacjentów otrzymujących lenalidomid, w porównaniu do 2,4% pacjentów w grupie kontrolnej.  Pacjenci z chłoniakiem grudkowym Stosowanie skojarzenia lenalidomidu z rytuksymabem w chłoniaku grudkowym wiąże się z większym odsetkiem występowania neutropenii 3. lub 4. stopnia (odpowiednio 50,7% w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i 12,2% w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab). Wszystkie przypadki neutropenii 3. lub 4. stopnia ustępowały po przerwaniu podawania produktu leczniczego, zmniejszeniu dawki i (lub) leczeniu wspomagającym z zastosowaniem czynników wzrostu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Ponadto rzadko obserwowano gorączkę neutropeniczną (2,7% wśród pacjentów leczonych skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i 0,7% wśród pacjentów otrzymujących schemat placebo/rytuksymab). Stosowanie skojarzenia lenalidomidu z rytuksymabem wiąże się także z większą częstością występowania trombocytopenii 3. lub 4. stopnia (odpowiednio 1,4% w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i 0% w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab). Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i w mniejszym stopniu leczenie lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem lub leczenie lenalidomidem w monoterapii u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i chłoniakiem z komórek płaszcza są związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej (patrz punkt 4.5).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Jednoczesne podawanie czynników wpływających na erytropoezę lub występujące w wywiadzie epizody zakrzepicy żył głębokich mogą również zwiększać ryzyko zakrzepicy u tych pacjentów. Zawał mięśnia sercowego U pacjentów przyjmujących lenalidomid odnotowano zawał mięśnia sercowego, w szczególności u tych ze znanymi czynnikami ryzyka. Zaburzenia krwotoczne Zaburzenia krwotoczne wymienione są w kilku jednostkach klasyfikacji układów i narządów: zaburzenia krwi i układu chłonnego; zaburzenia układu nerwowego (krwotok wewnątrzczaszkowy); zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia (krwawienie z nosa); zaburzenia żołądka i jelit (krwawienie dziąseł, krwawienie z guzków krwawniczych, krwawienie z odbytu); zaburzenia nerek i dróg moczowych (krwiomocz); urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach (stłuczenie); oraz zaburzenia naczyniowe (wybroczyny).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Reakcje alergiczne i ciężkie reakcje skórne W związku ze stosowaniem lenalidomidu odnotowano przypadki wystąpienia reakcji alergicznych, w tym obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej oraz ciężkich reakcji skórnych, takich jak SJS, TEN i DRESS. W literaturze odnotowano przypadki wystąpienia reakcji krzyżowej pomiędzy lenalidomidem i talidomidem. Pacjenci, u których w przeszłości wystąpiła ciężka wysypka w związku z leczeniem talidomidem, nie powinni otrzymywać lenalidomidu (patrz punkt 4.4). Drugie nowotwory pierwotne W badaniach klinicznych pacjentów ze szpiczakiem, leczonych uprzednio lenalidomidem i deksametazonem, w porównaniu do grup kontrolnych, obejmujące głównie podstawnokomórkowe lub płaskonabłonkowe raki skóry. Ostra białaczka szpikowa  Szpiczak mnogi W badaniach klinicznych obserwowano przypadki ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem lub bezpośrednio po HDM/ASCT (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Podobnego zwiększenia częstości nie obserwowano w badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy przyjmowali lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, w porównaniu do pacjentów przyjmujących talidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem.  Zespoły mielodysplastyczne Zmienne ze stanu początkowego, włączając w to złożone zmiany cytogenetyczne oraz mutacje w obrębie genu TP53 są związane z progresją do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów zależnych od przetoczeń, u których występuje delecja 5q (patrz punkt 4.4). Szacowane skumulowane ryzyko progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z izolowaną delecją 5q wynosiło 13,8%, w porównaniu do 17,3% u pacjentów z delecją 5q i dodatkowo jedną nieprawidłowością cytogenetyczną u pacjentów ze złożonym kariotypem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    W analizie post-hoc badania klinicznego dotyczącego stosowania lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi, uzyskano wartość wskaźnika progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej (AML) równą 27,5% u pacjentów, którzy uzyskali pozytywny wynik w teście IHC- p53 i 3,6% u pacjentów, którzy uzyskali negatywny wynik w teście IHC-p53 (p = 0,0038). W grupie pacjentów pozytywnych w teście IHC-p53, u pacjentów którzy uzyskali niezależność od przetoczeń rzadziej obserwowano progresję do ostrej białaczki szpikowej (11,1%), niż u pacjentów nieodpowiadających na leczenie (34,8%). Zaburzenia wątroby Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano następujące działania niepożądane (częstość nieznana): ostra niewydolność wątroby i cholestaza (oba zaburzenia mogą prowadzić do zgonu), toksyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby oraz mieszane cytolityczne/cholestatyczne zapalenie wątroby.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Rabdomioliza Obserwowano rzadkie przypadki rabdomiolizy, niektóre z nich wówczas, gdy lenalidomid podawano jednocześnie ze statyną. Zaburzenia czynności tarczycy Opisano przypadki niedoczynności i nadczynności tarczycy (patrz punkt 4.4. Zaburzenia czynności tarczycy). Reakcja typu „tumour flare” i zespół rozpadu guza W badaniu MCL-002 TFR wystąpiła u około 10% pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 0% w grupie kontrolnej. Większość zdarzeń miała miejsce w 1 cyklu, wszystkie oceniono jako związane z leczeniem, i większości zdarzeń była 1. lub 2. stopnia. Pacjenci z wysokim wskaźnikiem MIPI w chwili rozpoznania oraz pacjenci z masywną chorobą (przynajmniej jedna zmiana o największej średnicy ≥ 7 cm) przed rozpoczęciem leczenia mogą znajdować się w grupie ryzyka wystąpienia TFR. W badaniu MCL-002 zgłoszono po jednym przypadku TLS w każdej z dwóch grup badanych. W badaniu uzupełniającym MCL-001 TFR wystąpiła u około 10% pacjentów. Wszystkie zgłoszenia dotyczyły zdarzeń 1.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    lub 2. stopnia i wszystkie oceniono jako związane z leczeniem. Większość zdarzeń miała miejsce w 1. cyklu leczenia. W badaniu MCL-001 nie zgłoszono żadnego przypadku TLS (patrz punkt 4.4). W badaniu NHL-007 wystąpienie TFR zgłoszono u 19/146 (13,0%) pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z 1/148 (0,7%) pacjentów w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab. Większość przypadków TFR (18 z 19) zgłoszonych w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab wystąpiła w ciągu dwóch pierwszych cykli leczenia. U jednego pacjenta z chłoniakiem grudkowym w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab wystąpił epizod TFR stopnia 3., którego nie stwierdzono u żadnego z pacjentów w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab. W badaniu NHL-008 u 7/177 (4,0%) pacjentów z chłoniakiem grudkowym wystąpiła TFR; (3 zgłoszone przypadki miały nasilenie stopnia 1., a 4 stopnia 2.), przy czym 1 zgłoszony przypadek uznano za ciężki.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    W badaniu NHL-007 TLS wystąpił u 2 pacjentów z chłoniakiem grudkowym (1,4%) w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i nie wystąpił on u żadnego z pacjentów z chłoniakiem grudkowym w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab; u żadnego z pacjentów nie wystąpił epizod 3. lub 4. stopnia. TLS wystąpił u 1 pacjenta z chłoniakiem grudkowym (0,6%) w badaniu NHL-008. To pojedyncze zdarzenie zaklasyfikowano jako ciężkie działanie niepożądane 3. stopnia. W badaniu NHL-007 żaden z pacjentów nie musiał przerwać leczenia skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z powodu TFR lub TLS. Zaburzenia żołądka i jelit Podczas leczenia lenalidomidem zgłaszano przypadki perforacji przewodu pokarmowego. Perforacja przewodu pokarmowego może prowadzić do powikłań septycznych, które mogą prowadzić do zgonu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w 42T załączniku V 42T .
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Brak jest specyficznych doświadczeń w leczeniu przedawkowania lenalidomidu u pacjentów, chociaż w badaniach z różnymi dawkami niektórzy pacjenci otrzymywali dawkę do 150 mg, natomiast w badaniach z pojedynczą dawką niektórzy pacjenci otrzymali dawkę do 400 mg. Działania toksyczne ograniczające dawkę w tych badaniach miały głównie charakter hematologiczny. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie wspomagające.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki o działaniu immunosupresyjnym, kod ATC: L04AX04 Mechanizm działania Lenalidomid wiąże się bezpośrednio do cereblonu, który jest częścią składową kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, który zawiera białko DDB1 (ang. deoxyribonucleic acid damage-binding protein 1 ), kulinę 4 (CUL4) oraz białko regulatorowe kuliny 1 (Roc1). W komórkach hematopoetycznych lenalidomid, wiążąc się z cereblonem, rekrutuje białka substratowe Aiolos i Ikaros, które są czynnikami transkrypcyjnymi w komórkach limfatycznych. Prowadzi to do ich ubikwitynacji i następnie degradacji, co skutkuje bezpośrednią cytotoksycznością i działaniem immunomodulacyjnym. W szczególności lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę niektórych nowotworowych komórek hematopoetycznych (w tym nowotworowych komórek plazmatycznych szpiczaka mnogiego, komórek nowotworowych chłoniaka grudkowego oraz tych z delecjami w obrębie chromosomu 5), zwiększa odporność zależną od komórek T i komórek typu Natural Killer (NK) oraz zwiększa liczbę komórek NK, T i NKT.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W MDS z delecją 5q lenalidomid wybiórczo hamuje aktywność nieprawidłowego klonu, nasilając apoptozę komórek z delecją 5q. Skojarzenie lenalidomidu i rytuksymabu zwiększa cytotoksyczność komórkową zależną od przeciwciał (ang. ADCC – antibody-dependent cell cytotoxicity ) w przypadku komórek nowotworowych chłoniaka grudkowego. Mechanizm działania lenalidomidu obejmuje także inne rodzaje aktywności, takie jak właściwości antyangiogenne i proerytropoetyczne. Lenalidomid hamuje angiogenezę przez hamowanie migracji i adhezji komórek śródbłonka i tworzenia mikronaczyń, zwiększa wytwarzanie hemoglobiny płodowej przez hematopoetyczne komórki macierzyste CD34+ oraz hamuje wytwarzanie cytokin prozapalnych (np. TNF-α i IL-6) przez monocyty. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu oceniano w sześciu badaniach klinicznych fazy III z udziałem pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, w dwóch badaniach klinicznych fazy III z udziałem pacjentów z nawrotowym, opornym szpiczakiem mnogim, w jednym badaniu klinicznym fazy III i jednym badaniu klinicznym fazy II z udziałem pacjentów w zespołami mielodysplastycznymi, w jednym badaniu klinicznym fazy II z udziałem pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza oraz w jednym badaniu fazy III i jednym badaniu fazy IIIb z udziałem pacjentów z iNHL, zgodnie z poniższym opisem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Nowo rozpoznany szpiczak mnogi  Leczenie podtrzymujące lenalidomidem u pacjentów po ASCT Bezpieczeństwo i skuteczność lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym oceniano w dwóch wieloośrodkowych, randomizowanych badaniach fazy III, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby w dwóch grupach równoległych z kontrolą placebo: CALGB 100104 i IFM 2005-02. CALGB 100104 Do badania kwalifikowali się pacjenci w wieku od 18 do 70 lat z czynnym MM wymagającym leczenia i bez wcześniejszej progresji po początkowym leczeniu. W ciągu 90–100 dni po ASCT pacjenci byli randomizowani w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej lenalidomid w leczeniu podtrzymującym lub do grupy placebo. Dawka podtrzymująca wynosiła 10 mg raz na dobę w dniach 1–28 powtarzanych 28-dniowych cykli (i, w przypadku niewystąpienia toksyczności ograniczającej dawkę, była zwiększana do 15 mg raz na dobę po 3 miesiącach). Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności leczenia w badaniu był czas przeżycia bez progresji (ang. PFS – progression free survival) od randomizacji do daty odnotowania progresji lub zgonu, zależnie co wystąpiło najpierw. Badanie nie zostało zaprojektowane dla przeżywalności ogółem jako punktu końcowego. Zrandomizowano łącznie 460 pacjentów: 231 pacjentów do grupy otrzymującej lenalidomid i 229 pacjentów do grupy placebo. Obie grupy były wyrównane pod względem cech demograficznych i charakterystyki choroby. Zgodnie z zaleceniami komisji monitorującej dane, badanie zostało odślepione po przekroczeniu progu dla wcześniej zaplanowanej analizy okresowej PFS. Po odślepieniu pacjenci w grupie placebo mieli możliwość przejścia na leczenie lenalidomidem zanim nastąpiła progresja choroby. Wyniki PFS w momencie odślepienia po wcześniej zaplanowanej analizie okresowej oraz w oparciu o dane zebrane do 17 grudnia 2009 r.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    (okres obserwacji 15,5 miesiąca) wykazały 62-procentowe zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść lenalidomidu (HR = 0,38; 95% CI 0,27; 0,54; p <0,001). Mediana ogólnego PFS wynosiła 33,9 miesiąca (95% CI NE, NE) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 19,0 miesięcy (95% CI 16,2; 25,6) w grupie placebo. Korzyści w zakresie PFS obserwowano zarówno w podgrupie pacjentów, u których uzyskano odpowiedź całkowitą, jak i w podgrupie pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedzi całkowitej. Wyniki badania, dla danych, których zbieranie zakończono 1 lutego 2016, przedstawiono w Tabeli 7. Tabela 7. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Lenalidomid(N = 231)Placebo(N = 229)
    Określony przez badacza PFS
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P56,9 (41,5; 71,7)29,4 (20,7; 35,5)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,61 (0,48; 0,76); <0,001
    PFS2eP
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P80,2 (63,3;101,8)52,8 (41,3; 64,0)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,61 (0,48; 0,78); <0,001
    Przeżywalność ogółem
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)bP P P111,0 (101,8; NE)84,2 (71,0; 102,7)
    Wskaźnik 8-letniego przeżycia, % (SE)60,9 (3,78)44,6 (3,98)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,61 (0,46; 0,81); <0,001
    Okres obserwacji
    Medianaf (min., maks.), miesiące: wszyscy pacjenci,P Pktórzy przeżyli81,9 (0,0; 119,8)81,0 (4,1; 119,5)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; HR = wskaźnik ryzyka; maks. = maksimum; min. = minimum; NE = niemożliwe do określenia; OS = przeżywalność ogółem; PFS = przeżycie bez progresji. a P P Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. b P P 95% przedział ufności dla mediany. c P P W oparciu o model proporcjonalnego ryzyka Coxa, porównujący funkcję ryzyka związanego z daną grupą pacjentów. d e P P Wartość p jest ustalona w oparciu o niestratyfikowany test log-rank dla różnic krzywych Kaplana-Meiera dla poszczególnych grup pacjentów. P P Eksploracyjny punkt końcowy (PFS2). Lenalidomidu otrzymywanego przez uczestników z grupy placebo, którzy przeszli na leczenie lenalidomidem przed progresją choroby w momencie odślepienia badania, nie uznano za leczenie drugiego rzutu. f P P Mediana okresu obserwacji po ASCT dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli. Zakończenie zbierania danych: w dniu 17 grudnia 2009 r. i 1 lutego 2016 r.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    IFM 2005-02 Do badania kwalifikowali się pacjenci w wieku poniżej 65 lat w momencie rozpoznania, którzy przeszli ASCT i uzyskali jako minimum odpowiedź w postaci stabilnej choroby na etapie normalizacji parametrów hematologicznych. Po 2 cyklach lenalidomidu w leczeniu konsolidacyjnym (25 mg/dobę w dniach 1–21 cyklu 28-dniowego) pacjenci byli randomizowani w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej lenalidomid w leczeniu podtrzymującym lub do grupy placebo (od 10 mg raz na dobę w dniach 1–28 powtarzanych 28-dniowych cykli do 15 mg raz na dobę po 3 miesiącach w przypadku niewystąpienia toksyczności). Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym był PFS od randomizacji do daty odnotowania progresji lub zgonu, zależnie co wystąpiło najpierw. Badanie nie zostało zaprojektowane dla przeżywalności ogółem jako punktu końcowego. Zrandomizowano łącznie 614 pacjentów: 307 pacjentów do grupy otrzymującej lenalidomid i 307 pacjentów do grupy placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Zgodnie z zaleceniami komisji monitorującej dane, badanie zostało odślepione po przekroczeniu progu dla wcześniej zaplanowanej analizy okresowej PFS. Po odślepieniu pacjenci otrzymujący placebo nie przeszli na leczenie lenalidomidem przed progresją choroby. W ramach zapobiegawczego środka bezpieczeństwa przerwano leczenie pacjentów w grupie otrzymującej lenalidomid po zaobserwowaniu utraty równowagi SPM (patrz punkt 4.4). Wyniki PFS w momencie odślepienia po wstępnie zaplanowanej analizie okresowej oraz w oparciu o dane zebrane do 7 lipca 2010 r. (okres obserwacji 31,4 miesiąca) wykazały 48-procentowe zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść lenalidomidu (HR = 0,52; 95% CI 0,41; 0,66; p <0,001). Mediana ogólnego PFS wynosiła 40,1 miesiąca (95% CI 35,7; 42,4) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 22,8 miesiąca (95% CI 20,7; 27,4) w grupie placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Korzyści w zakresie PFS były mniejsze w podgrupie pacjentów, u których uzyskano odpowiedź całkowitą niż w podgrupie pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedzi całkowitej. Uaktualniona analiza PFS w oparciu o dane zebrane do 1 lutego 2016 r. (okres obserwacji 96,7 miesiąca) nadal wykazuje przewagę PFS: HR = 0,57 (95% CI 0,47; 0,68; p <0,001). Mediana ogólnego PFS wynosiła 44,4 miesiąca (39,6; 52,0) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 23,8 miesiąca (95% CI 21,2; 27,3) w grupie placebo. W przypadku PFS2 wskaźnik ryzyka wynosił 0,80 (95% CI 0,66; 0,8; p = 0,026) dla lenalidomidu w stosunku do placebo. Mediana ogólnego PFS2 wynosiła 69,9 miesiąca (95% CI 58,1; 80,0) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 58,4 miesiąca (95% CI 51,1; 65,0) w grupie placebo. Wskaźnik ryzyka zaobserwowany w przypadku OS wynosił 0,90 (95% CI 0,72; 1,13; p = 0,355) dla lenalidomidu w stosunku do placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mediana ogólnego czasu przeżycia wynosiła 105,9 miesiąca (95% CI 88,8; NE) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 88,1 miesiąca (95% CI 80,7; 108,4) w grupie placebo.  Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu komórek macierzystych W badaniu SWOG S0777 oceniano dodatkowe włączenie bortezomibu do podstawowego leczenia z zastosowaniem lenalidomidu i deksametazonu jako leczenia początkowego, po którym następowało ciągłe stosowanie schematu Rd do momentu progresji choroby u pacjentów z uprzednio nieleczonym szpiczakiem mnogim, którzy albo nie kwalifikują się do przeszczepu, albo kwalifikują się do przeszczepu, lecz nie planują się mu w najbliższym czasie poddać. P P Pacjenci w grupie przyjmującej schemat RVd (lenalidomid, bortezomib i deksametazon) otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę doustnie w dniach od 1. do 14., bortezomib w dawce 1,3 mg/m 2 dożylnie w dniach 1., 4., 8. i 11.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    oraz deksametazon w dawce 20 mg/dobę doustnie w dniach 1., 2., 4., 5., 8., 9., 11. i 12. powtarzanych 21-dniowych cykli, maksymalnie przez osiem 21-dniowych cykli (24 tygodnie). Pacjenci w grupie przyjmującej schemat Rd (lenalidomid i deksametazon) otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę doustnie w dniach od 1. do 21. oraz deksametazon w dawce 40 mg/dobę doustnie w dniach 1., 8., 15. i 22. powtarzanych 28-dniowych cykli, maksymalnie przez sześć 28-dniowych cykli (24 tygodnie). Pacjenci w obu grupach otrzymywali ciągłe leczenie z zastosowaniem schematu Rd: lenalidomid w dawce 25 mg/dobę doustnie w dniach od 1. do 21. oraz deksametazon w dawce 40 mg/dobę doustnie w dniach 1., 8., 15. i 22. powtarzanych 28-dniowych cykli. Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu był czas przeżycia bez progresji (PFS).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Łącznie 523 pacjentów zostało włączonych do badania, z 263 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy RVd oraz 260 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy Rd. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były zrównoważone pomiędzy grupami. Wyniki PFS w ocenie IRAC w momencie przeprowadzenia pierwotnej analizy oraz w oparciu o dane zebrane do 5 listopada 2015 r. (okres obserwacji 50,6 miesiąca) wykazały 24-procentowe zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść schematu RVd (HR = 0,76; 95% CI 0,61; 0,94; p <0,010). Mediana ogólnego PFS wynosiła 42,5 miesiąca (95% CI 34,0; 54,8) w grupie otrzymującej schemat RVd oraz 29,9 miesiąca (95% CI 25,6; 38,2) w grupie placebo. Korzyść obserwowano niezależnie od tego, czy dany pacjent kwalifikował się do przeszczepu komórek macierzystych. Wyniki tego badania, w oparciu o dane zebrane do 1 grudnia 2016 r.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    i przy medianie czasu obserwacji dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli, wynoszącej 69,0 miesiąca przedstawia tabela 8. Większą korzyść ze stosowania schematu RVd obserwowano niezależnie od tego, czy dany pacjent kwalifikował się do przeszczepu komórek macierzystych. Tabela 8. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Leczenie początkowe
    RVd(3-tygodniowe cykle 8)(N = 263)Rd(4-tygodniowe cykle 6)(N = 260)
    PFS w ocenie IRAC (miesiące)
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P41,7 (33,1; 51,5)29,7 (24,2; 37,8)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,76 (0,62; 0,94); 0,010
    OS (miesiące)
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)bP P P89,1 (76,1; NE)67,2 (58,4; 90,8)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,72 (0,56; 0,94); 0,013
    Odpowiedź na leczenie – n (%)
    Odpowiedź ogółem: odpowiedź całkowita, bardzo dobra odpowiedź częściowa lubodpowiedź częściowa199 (75,7)170 (65,4)
    Co najmniej bardzo dobra odpowiedź częściowa153 (58,2)83 (31,9)
    Okres obserwacji (miesiące)
    Medianae (min., maks.): wszyscy pacjenciP P61,6 (0,2; 99,4)59,4 (0,4; 99,1)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; HR = wskaźnik ryzyka; maks. = maksimum; min. = minimum; NE = niemożliwe do określenia; OS = przeżywalność ogółem; PFS = przeżycie bez progresji. P a P Mediana w oparciu o estymację Kaplana-Meiera. P b P Dwustronny 95% CI dla mediany czasu. P c P W oparciu o niestratyfikowany model proporcjonalnego ryzyka Coxa porównujący funkcje ryzyka związane z grupami leczenia (RVd:Rd). P d P Wartość p w oparciu o niestratyfikowany test log-rank. e P P Medianę czasu obserwacji liczono od daty randomizacji. Data zakończenia zbierania danych: 1 grudnia 2016 r. Zaktualizowane wyniki dotyczące OS, oparte na danych zebranych do 1 maja 2018 r. (mediana czasu obserwacji 84,2 miesiąca wśród pacjentów, którzy przeżyli) w dalszym ciągu wykazuje przewagę w zakresie OS na korzyść schematu RVd: HR = 0,73 (95% CI 0,57; 0,94; p = 0,014). Po 7 latach odsetek pacjentów, którzy przeżyli, wynosił 54,7% w grupie otrzymującej schemat RVd i 44,7% w grupie otrzymującej schemat Rd.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
     Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu komórek macierzystych Bezpieczeństwo i skuteczność lenalidomidu oceniono w wieloośrodkowym, randomizowanym, otwartym badaniu klinicznym z udziałem 3 grup pacjentów (MM-020) w wieku 65 lat lub więcej lub w przypadku pacjentów w wieku poniżej 65 lat, niekwalifikujących się do przeszczepu komórek macierzystych ze względu na brak zgody na przeszczep komórek macierzystych lub brak możliwości przeszczepu w związku z kosztami lub z jakiegokolwiek innego powodu. W badaniu (MM-020) porównano leczenie lenalidomidem i deksametazonem (Rd) podawane przez 2 różne okresy (tj. do progresji choroby [grupa Rd] lub przez osiemnaście 28-dniowych cykli [72 tygodnie, grupa Rd18]) do leczenia melfalanem, prednizonem i talidomidem (MPT) przez okres nie dłuższy niż dwanaście 42-dniowych cykli (72 tygodnie). Pacjenci zostali przydzieleni przez randomizację (1:1:1) do jednej z trzech grup.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjentów poddano stratyfikacji ze względu na wiek (≤75 vs >75 lat), stopień zaawansowania choroby (szpiczak stopnia I i II vs szpiczak stopnia III, zgodnie z międzynarodowym systemem stopniowania) oraz kraj. Zgodnie z protokołem, pacjenci w grupach Rd i Rd18 przyjmowali lenalidomid w dawce 25 mg raz na dobę w dniach 1 do 21 28-dniowych cykli. Deksametazon w dawce 40 mg był podawany raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu. Początkową dawkę i schemat dawkowania dla grup Rd oraz Rd18 dostosowano do wieku oraz wydolności nerek (patrz punkt 4.2). Pacjenci w wieku >75 lat otrzymywali deksametazon w dawce 20 mg raz na dobę w dniach 1, 8, 15 oraz 22 każdego 28-dniowego cyklu. Wszyscy pacjenci w czasie badania otrzymali profilaktycznie leki przeciwzakrzepowe (heparyna małocząsteczkowa, warfaryna, heparyna, aspiryna w małych dawkach). Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu był czas przeżycia bez progresji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Łącznie 1623 pacjentów zostało włączonych do badania, z 535 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy Rd, 541 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy Rd18 oraz 547 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy MPT. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były zrównoważone we wszystkich trzech grupach. Ogólnie, pacjenci włączeni do badania mieli zaawansowaną chorobę: wśród pacjentów 41% miało szpiczak mnogi stopnia III, 9% miało ciężką niewydolność nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min). Mediana wieku wynosiła 73 lata we wszystkich trzech grupach. Wyniki czasu przeżycia bez progresji (ang . PFS – progression free survival ), czasu przeżycia bez drugiej progresji (PFS2) oraz przeżywalności ogółem (ang. OS – overall survival ) uzyskane na podstawie uaktualnionej analizy badania w oparciu o dane zebrane do 3 marca 2014 r., przy medianie czasu obserwacji w dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli, wynoszącej 45,5 miesiąca, przedstawia Tabela 9.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Tabela 9. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Rd(N = 535)Rd18(N = 541)MPT (N = 547)
    Określony przez badacza PFS (miesiące)
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P26,0 (20,7;29,7)21,0 (19,7;22,4)21,9 (19,8; 23,9)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P
    Rd vs MPT0,69 (0,59; 0,80); <0,001
    Rd vs Rd180,71 (0,61; 0,83); <0,001
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Rd(N = 535)Rd18(N = 541)MPT (N = 547)
    Rd18 vs MPT0,99 (0,86; 1,14); 0,866
    PFS2e (miesiące)P P
    Medianaa PFS2, miesiące (95% CI)bP P P42,9 (38,1;47,4)40,0 (36,2;44,2)35,0 (30,4;37,8)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P
    Rd vs MPT0,74 (0,63; 0,86); <0,001
    Rd vs Rd180,92 (0,78; 1,08); 0,316
    Rd18 vs MPT0,80 (0,69; 0,93); 0,004
    Przeżywalność ogółem (miesiące)
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)bP P P58,9 (56,0; NE)56,7 (50,1; NE)48,5 (44,2;52,0)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P
    Rd vs MPT0,75 (0,62; 0,90); 0,002
    Rd vs Rd180,91 (0,75; 1,09); 0,305
    Rd18 vs MPT0,83 (0,69; 0,99); 0,034
    Okres obserwacji (miesiące)
    Medianaf (min, maks): wszyscyP Ppacjenci40,8 (0,0; 65,9)40,1 (0,4; 65,7)38,7 (0,0; 64,2)
    Współczynnik odpowiedzi dla szpiczakag n (%)P P
    Odpowiedź całkowita81 (15,1)77 (14,2)51 (9,3)
    Bardzo dobra odpowiedź częściowa152 (28,4)154 (28,5)103 (18,8)
    Odpowiedź częściowa169 (31,6)166 (30,7)187 (34,2)
    Odpowiedź ogółem: odpowiedź całkowita, bardzo dobra odpowiedźczęściowa lub odpowiedź częściowa402 (75,1)397 (73,4)341 (62,3)
    Czas utrzymywania się odpowiedzi (miesiące)hP
    Medianaa (95% CI)bP P P35,0 (27,9;43,4)22,1 (20,3;24,0)22,3 (20,2;24,9)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    a AMT = leczenie przeciwszpiczakowe; CI = przedział ufności; d = deksametazon w małej dawce; M = melfalan; maks = wartość maksymalna; min = wartość minimalna; NE = niemożliwa do określenia; P = prednizon; R = lenalidomid; Rd = Rd podawane do udokumentowanej progresji choroby; Rd18 = Rd podawane przez ≤ 18 cykli leczenia; SE = błąd standardowy; T = talidomid; vs = versus. P P Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. b P P 95% przedział ufności dla mediany. c P P W oparciu o model proporcjonalnego ryzyka Coxa, porównujący funkcję ryzyka związanego z daną grupą pacjentów. d P P Wartość p jest ustalona w oparciu od niestratyfikowany test log-rank dla różnic krzywych Kaplana-Meiera dla poszczególnych grup pacjentów. e P P Eksploracyjny punkt końcowy (PFS2). f P P Mediana jest zmienną jednoparametrową nie uwzględniającą cenzorowania. g h P P Najlepsza ocena rozstrzygającej odpowiedzi w czasie fazy leczenia w badaniu (dla każdej zdefiniowanej kategorii).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Data zakończenia zbierania danych = 24 maja 2013 r. P P Zakończenie zbierania danych w dniu 24 maja 2013 r.  Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, z kontynuacją w postaci leczenia podtrzymującego u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Bezpieczeństwo i skuteczność lenalidomidu zostało ocenione w wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu klinicznym fazy III (MM-015), z udziałem pacjentów w wieku 65 lat lub więcej, ze stężeniem kreatyniny w surowicy < 2,5 mg/dl. W badaniu porównano leczenie lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem (MPR) z kontynuacją w postaci leczenia podtrzymującego lenalidomidem lub bez tej kontynuacji, do progresji choroby, z leczeniem melfalanem i prednizonem przez nie więcej niż 9 cykli. Pacjenci zostali przydzieleni przez randomizację (1:1:1) do jednej z trzech grup.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjenci zostali poddani stratyfikacji ze względu na wiek (≤75 vs >75 lat) oraz stopień zaawansowania choroby (szpiczak stopnia I i II vs szpiczak stopnia III, zgodnie z międzynarodowym systemem stopniowania). Badanie to dotyczyło oceny leczenia skojarzonego MPR (melfalan 0,18 mg/kg doustnie w dniach 1. do 4. 28-dniowego cyklu; prednizon 2 mg/kg doustnie w dniach 1. do 4. powtarzanych 28- dniowych cykli; oraz lenalidomid 10 mg/dobę doustnie w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli) w leczeniu indukującym, do 9 cykli. Pacjenci, którzy ukończyli 9 cykli leczenia, lub którzy nie mogli ukończyć 9 cykli leczenia w związku z nietolerancją, przechodzili na leczenie podtrzymujące lenalidomidem, rozpoczynaną w dawce 10 mg doustnie w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli, do progresji choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu był czas przeżycia bez progresji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Łącznie 459 pacjentów zostało włączonych do badania, z czego 152 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy MPR+R, 153 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy MPR+p, a 154 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy MPp+p. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były zrównoważone we wszystkich trzech grupach; co istotne, około 50% pacjentów włączonych do badania w każdej z grup miało szpiczaka mnogiego stopnia III oraz klirens kreatyniny < 60 ml/min. Mediana wieku wynosiła 71 lat w grupach MPR+R oraz MPR+p oraz 72 lata w grupie MPp+p. Wyniki analizy PFS, PFS2 i OS przy odcięciu w kwietniu 2013, przy medianie czasu obserwacji dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli, 62,4 miesiąca, przedstawia Tabela 10. Tabela 10. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    MPR+R (N = 152)MPR+p (N = 153)MPp+p (N = 154)
    Określony przez badacza FPS (miesiące)
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)P P27,4(21,3; 35,0)14,3(13,2; 15,7)13,1(12,0; 14,8)
    HR [95% CI]; wartość p
    MPR+R vs MPp+p0,37 (0,27; 0,50); <0,001
    MPR+R vs MPR+p0,47 (0,35; 0,65); <0,001
    MPR+p vs MPp +p0,78 (0,60; 1,01); 0,059
    PFS2 (miesiące) ¤P
    Medianaa PFS2, miesiące (95% CI)P P39,7 (29,2; 48,4)27,8 (23,1; 33,1)28,8 (24,3; 33,8)
    HR [95% CI]; wartość p
    MPR+R vs MPp+p0,70 (0,54; 0,92); 0,009
    MPR+R vs MPR+p0,77 (0,59; 1,02); 0,065
    MPR+p vs MPp +p0,92 (0,71; 1,19); 0,051
    OS (miesiące)
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)P P55,9 (49,1; 67,5)51,9 (43,1; 60,6)53,9 (47,3; 64,2)
    HR [95% CI]; wartość p
    MPR + R vs MPp+p0,95 (0,70; 1,29); 0,736
    MPR+R vs MPR+p0,88 (0,65; 1,20); 0,43
    MPR+p vs MPp+p1,07 (0,79; 1,45); 0,67
    Okres obserwacji (miesiące)
    Mediana (min, maks): wszyscy pacjenci48,4 (0,8; 73,8)46,3 (0,5; 71,9)50,4 (0,5; 73,3)
    Określona przez badacza odpowiedź dla szpiczaka n (%)
    Odpowiedź całkowita30 (19,7)17 (11,1)9 (5,8)
    Odpowiedź częściowa90 (59,2)99 (64,7)75 (48,7)
    Choroba stabilna24 (15,8)31 (20,3)63 (40,9)
    Odpowiedź niemożliwa do oceny8 (5,3)4 (2,6)7 (4,5)
    Określony przez badacza czas utrzymywania się odpowiedzi (odpowiedź całkowita + częściowa) (miesiące)
    Medianaa (95% CI)P P26,5 (19,4; 35,8)12,4 (11,2; 13,9)12,0 (9,4; 14,5)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; M = melfalan; OS – przeżywalność ogółem; p = placebo; P = prednizon; R = lenalidomid ª Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. ¤ P P PFS2 (eksploracyjny punkt końcowy) został określony dla wszystkich pacjentów (populacja ITT), jako czas od randomizacji do rozpoczęcia leczenia trzeciego rzutu przeciw szpiczakowi, lub do śmierci wszystkich randomizowanych pacjentów. Wspierające badania dotyczące nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego Otwarte, randomizowane, wieloośrodkowe badanie fazy III (ECOG E4A03) zostało przeprowadzone z udziałem 445 pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim; 222 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/małe dawki deksametazonu, natomiast 223 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/zwykle stosowane dawki deksametazonu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjenci przydzieleni przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/zwykle stosowane dawki deksametazonu otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę, w dniach 1. do 21. co 28 dni, oraz deksametazon w dawce 40 mg/dobę w dniach 1. do 4., 9. do 12. oraz 17. do 20. co 28 dni w czasie pierwszych czterech cykli. Pacjenci przydzieleni przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/małe dawki deksametazonu otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę, w dniach 1. do 21. co 28 dni, oraz deksametazon w małej dawce 40 mg/dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. co 28 dni. W grupie lenalidomid/małe dawki deksametazonu, u 20 pacjentów (9,1%) przynajmniej raz doszło do przerwania podawania dawki w porównaniu do 65 pacjentów (29,3%) w grupie lenalidomid/zwykle stosowane dawki deksametazonu. W analizie post hoc obserwowano niższą śmiertelność w grupie otrzymującej lenalidomid/małe dawki deksametazonu na poziomie 6,8% (15/220), w porównaniu do grupy otrzymującej lenalidomid/normalne dawki deksametazonu 19,3% (43/223), wśród pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mediana czasu obserwacji wynosiła 72,3 tygodnia. Jednakże przy dłuższej obserwacji, różnica w przeżywalności ogółem na korzyść małych dawek deksametazonu ma tendencję do zmniejszania się. Szpiczak mnogi u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu zostały ocenione w dwóch wieloośrodkowych, randomizowanych, kontrolowanych badaniach klinicznych fazy III z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanych placebo, prowadzonych w grupach równoległych (badanie MM-009 i MM-010) z zastosowaniem leczenia lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem w porównaniu do samego deksametazonu u leczonych uprzednio pacjentów ze szpiczakiem mnogim. W grupie 353 pacjentów w badaniach MM-009 i MM-010 przyjmujących lenalidomid z deksametazonem, 45,6% było w wieku 65 lub więcej lat. W grupie 704 pacjentów ocenianych w badaniach MM-009 i MM-010, 44,6% było w wieku 65 lub więcej lat.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W obu badaniach pacjenci w grupie przyjmującej lenalidomid z deksametazonem (len/dex) zażywali 25 mg lenalidomidu doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. i identyczną kapsułkę placebo raz na dobę w dniach 22 do 28 każdego 28-dniowego cyklu. Pacjenci w grupie przyjmującej placebo i deksametazon (placebo/dex) zażywali 1 kapsułkę placebo w dniach od 1. do 28. każdego 28-dniowego cyklu. Pacjenci w obu grupach leczenia zażywali 40 mg deksametazonu doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4., 9. do 12. i 17. do 20. każdego 28-dniowego cyklu w trakcie pierwszych 4 cykli leczenia. Po pierwszych 4 cyklach leczenia dawka deksametazonu została zmniejszona do 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4. każdego 28-dniowego cyklu. W obu badaniach leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby. W obu badaniach dozwolone było dostosowanie dawki na podstawie wyników badań klinicznych i laboratoryjnych. Pierwszorzędowym punktem końcowym w obu badaniach był czas do progresji choroby (ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    TTP – time to progression ). Łącznie w badaniu MM-009 ocenie poddano 353 pacjentów; 177 w grupie len/dex i 176 w grupie placebo/dex, natomiast w badaniu MM-010 łącznie oceniano 351 pacjentów; 176 w grupie len/dex i 175 w grupie placebo/dex. W obu badaniach wyjściowa charakterystyka demograficzna i chorobowa były podobne w grupach len/dex i placebo/dex. Średni wiek obu populacji pacjentów wynosił 63 lata, stosunek kobiet do mężczyzn był podobny. Stan czynnościowy według skali ECOG ( Eastern Cooperative Oncology Group ) był porównywalny pomiędzy grupami, podobnie jak liczba i rodzaj uprzednio stosowanych schematów leczenia. Zaplanowane z góry analizy pośrednie w obu badaniach wykazały istotną statystycznie przewagę skojarzenia len/dex (p < 0,00001) nad samym deksametazonem w zakresie głównego punktu końcowego, TTP (mediana czasu trwania obserwacji – 98,0 tygodni). W obu badaniach istotnie większa była również częstość odpowiedzi całkowitej (ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CR – complete response ) i odpowiedzi ogółem w grupie len/dex w porównaniu do grupy placebo/dex. Wyniki tych analiz doprowadziły do odślepienia badań, aby umożliwić pacjentom w grupie placebo/dex otrzymywanie skojarzenia len/dex. Przeprowadzono przedłużoną analizę kontrolną dotyczącą skuteczności, przy medianie czasu obserwacji wynoszącej 130,7 tygodnia. W tabeli 11 podsumowano wyniki analiz kontrolnych dotyczących skuteczności – zbiorczo badania MM-009 i MM-010. W tej zbiorczej przedłużonej analizie kontrolnej, mediana TTP wyniosła 60,1 tygodnia (95% CI: 43,3; 73,1) u pacjentów leczonych len/dex (N = 353) w porównaniu do 20,1 tygodnia (95% CI: 17,7; 20,3) u pacjentów otrzymujących placebo/dex (N = 351). Mediana czasu przeżycia bez progresji wyniosła 48,1 tygodnia (95% CI: 36,4; 62,1) u pacjentów leczonych len/dex w porównaniu do 20,0 tygodni (95% CI: 16,1; 20,1) u pacjentów otrzymujących placebo/dex.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Średni czas trwania leczenia wynosił 44,0 tygodnie (min.: 0,1, maks.: 254,9) dla len/dex i 23,1 tygodnia (min.: 0,3, maks.: 238,1) dla placebo/dex. W obu badaniach istotnie większa pozostaje również częstość odpowiedzi całkowitej (CR), odpowiedzi częściowej (ang. PR – partial response ) i odpowiedzi ogółem (CR+PR) w ramieniu len/dex w porównaniu do ramienia placebo/dex. Mediana przeżywalności ogółem w przedłużonej analizie kontrolnej zbiorczej obu badań wynosi 164,3 (95% CI: 145,1; 192,6) tygodnia dla pacjentów leczonych len/dex w porównaniu do 136,4 tygodnia (95% CI: 113,1; 161,7) u pacjentów otrzymujących placebo/dex. Pomimo że 170 z 351 pacjentów randomizowanych do grupy placebo/dex otrzymywało lenalidomid po wystąpieniu progresji lub po odślepieniu badań, zbiorcza analiza przeżywalności ogółem wykazała istotnie statystycznie większą przeżywalność w grupie len/dex w porównaniu do grupy placebo/dex (HR = 0,833; 95% CI = [0,687; 1,009], p = 0,045). Tabela 11.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Podsumowanie wyników przedłużonych analiz kontrolnych dotyczących skuteczności do chwili zakończenia zbierania danych (ang. cut-off date) — zbiorczo badania MM-009 i MM-010 (zakończenie zbierania danych odpowiednio 23 lipca 2008 r. i 2 marca 2008 r.)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Punkt końcowylen/dex (N = 353)placebo/dex (N = 351)
    Czas do zdarzeniaHR [95% CI], wartość paP
    Czas do progresji60,1 [44,3;20,1 [17,7;0,350 [0,287; 0,426],
    Mediana [95% CI], tygodnie73,1]20,3]p < 0,001
    Czas przeżycia bez progresjiMediana [95% CI], tygodnie48,1[36,4; 62,1]20,0[16,1; 20,1]0,393 [0,326; 0,473]p < 0,001
    Przeżywalność ogółem164,3 [145,1;136,4 [113,1;0,833 [0,687; 1,009]
    Mediana [95% CI], tygodnie192,6]161,7]p = 0,045
    Wskaźnik przeżycia
    1-rocznego ogółem82%75%
    Współczynnik odpowiedziIloraz szans [95% CI], wartość pbP
    Odpowiedź ogółem [n, %]212 (60,1)75 (21,4)5,53 [3,97; 7,71], p < 0,001
    Odpowiedź całkowita [n, %]58 (16,4)11 (3,1)6,08 [3,13; 11,80], p < 0,001
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    a P P Dwustronny test log-rank porównujący krzywe przeżycia pomiędzy leczonymi grupami. b P P Dwustronny test chi-kwadrat z korektą na ciągłość. Zespoły mielodysplastyczne Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lenalidomidu oceniono u pacjentów z anemią zależną od przetoczeń, której występowanie jest powiązane z zespołami mielodysplastycznymi o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, z delecją 5q wraz z innymi nieprawidłowościami cytogenetycznymi lub bez nich, w dwóch głównych badaniach: wieloośrodkowym, randomizowanym, trójramiennym badaniu fazy III z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo, porównującym dwie dawki lenalidomidu podawanego doustnie (10 mg i 5 mg) z placebo (MDS-004), oraz wieloośrodkowym, jednoramiennym, otwartym badaniu fazy II dotyczącym lenalidomidu (10 mg) (MDS-003). Przedstawione poniżej wyniki dotyczą zgodnej z zamiarem leczenia (ang. ITT – intent-to-treat ) populacji pacjentów, którzy uczestniczyli w badaniach MDS-003 oraz MDS-004.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Grupa pacjentów z izolowaną delecją 5q została również przedstawiona osobno. W badaniu MDS-004, w którym 205 pacjentów równo podzielonych za pomocą randomizacji na grupy przyjmujące lenalidomid w dawce 10 mg lub 5 mg lub placebo, pierwszorzędowa analiza skuteczności opierała się na porównaniu odsetka przypadków niezależnych od przetoczeń w grupie przyjmującej lenalidomid w dawce 10 mg i 5 mg, w porównaniu do grupy przyjmującej placebo (faza podwójnie zaślepiona od 16 do 52 tygodni oraz otwarta do 156 tygodni). U pacjentów, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 16 tygodni od rozpoczęcia leczenia, leczenie zostało przerwane. Pacjenci, u których wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych mogli kontynuować leczenie do momentu nawrotu objawów ze strony komórek erytroidalnych, nawrotu choroby lub wystąpienia toksyczności na nieakceptowalnym poziomie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    U pacjentów, którzy początkowo otrzymywali placebo lub lenalidomid w dawce 5 mg, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 16 tygodni od rozpoczęcia leczenia, możliwa była zmiana leczenia z placebo na lenalidomid w dawce 5 mg lub kontynuacja leczenia lenalidomidem w wyższych dawkach (z 5 mg na 10 mg). W badaniu MDS-003, w którym 148 pacjentów otrzymywało lenalidomid w dawce 10 mg, pierwszorzędowa analiza skuteczności opierała się na ocenie skuteczności leczenia lenalidomidem w zakresie poprawy funkcjonowania układu hematopoetycznego u pacjentów z zespołem mielodysplastycznym o niskim lub pośrednim-1 ryzyku. Tabela 12. Podsumowanie wyników dotyczących skuteczności – badania MDS-004 (faza podwójnie zaślepiona) oraz MDS-003, populacja ITT
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Punkt końcowyMDS-004 N = 205MDS-003 N = 148
    10 mg†PN = 695 mg††PN = 69Placebo* N = 6710 mgN = 148
    Niezależność od przetoczeń(≥ 182 dni) #P38 (55,1%)24 (34,8%)4 (6,0%)86 (58,1%)
    Niezależność od przetoczeń (≥ 56 dni) #P42 (60,9%)33 (47,8%)5 (7,5%)97 (65,5%)
    Mediana czasu do niezależności odprzetoczeń (tygodnie)4,64,10,34,1
    Mediana trwania niezależności od przetoczeń (tygodnie)NR∞PNRNR114,4
    Mediana zwiększenia się stężenia Hgb, g/dl6,45,32,65,6
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    † Pacjenci leczeni lenalidomidem w dawce 10 mg przez 21 dni 28-dniowych cykli. †† Pacjenci leczeni lenalidomidem w dawce 5 mg przez 28 dni 28-dniowych cykli. * Większość pacjentów przyjmujących placebo przerwała leczenie w podwójnie zaślepionej fazie badania z powodu braku skuteczności leczenia po 16 tygodniach, przed wejściem do fazy otwartej. # P P Związane ze zwiększeniem się stężenia Hgb ≥ 1 g/dl. ∞ Nie osiągnięto (tj. mediana nie została osiągnięta). W badaniu MDS-004, znacząco większy odsetek pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi osiągnął pierwszorzędowy punkt końcowy niezależności od przetoczeń (>182 dni) przy podawaniu lenalidomidu w dawce 10 mg, w porównaniu do pacjentów przyjmujących placebo (55,1% vs. 6,0%). Spośród 47 pacjentów z nieprawidłowością genetyczną w postaci izolowanej delecji 5q, którzy byli leczeni lenalidomidem w dawce 10 mg, 27 pacjentów (57,4%) uzyskało niezależność od przetoczeń w zakresie liczby czerwonych krwinek.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mediana czasu do niezależności od przetoczeń w grupie przyjmującej lenalidomid w dawce 10 mg wynosiła 4,6 tygodnia. Mediana trwania niezależności od przetoczeń nie została osiągnięta w żadnej z leczonych grup, ale powinna być większa niż 2 lata w przypadku pacjentów leczonych lenalidomidem. Mediana zwiększenia się stężenia hemoglobiny (Hgb) od punktu początkowego w grupie leczonej lenalidomidem w dawce 10 mg wynosiła 6,4 g/dl. Do dodatkowych punktów końcowych w badaniu zaliczano odpowiedź cytogenetyczną (w grupie przyjmującej produkt w dawce 10 mg obserwowano znaczną lub niewielką odpowiedź cytogenetyczną odpowiednio u 30,0% i 24,0% pacjentów), ocenę zależnej od zdrowia jakości życia oraz progresję do ostrej białaczki szpikowej. Wyniki odpowiedzi cytogenetycznej i oceny zależnej od zdrowia jakości życia były spójne z wynikami uzyskanymi w analizie pierwszorzędowego punktu końcowego i wykazywały wyższość leczenia lenalidomidem od podawania placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W badaniu MDS-003 duży odsetek pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi przyjmujących lenalidomid w dawce 10 mg (58,1%) osiągnął niezależność od przetoczeń (>182 dni). Mediana czasu do niezależności od przetoczeń wyniosła 4,1 tygodnia. Mediana czasu trwania niezależności od przetoczeń wyniosła 114,4 tygodni. Mediana zwiększenia się stężenia hemoglobiny wynosiła 5,6 g/dl. Znaczna lub niewielka odpowiedź cytogenetyczna była obserwowana odpowiednio u 40,9% i 30,7% pacjentów. Duża część pacjentów włączonych do badania MDS-003 (72,9%) oraz MDS-004 (52,7%) otrzymała wcześniej leki stymulujące erytropoezę. Chłoniak z komórek płaszcza Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lenalidomidu oceniano u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza w wieloośrodkowym, randomizowanym, otwartym badaniu fazy II, w porównaniu do monoterapii lekiem z wyboru badacza, u pacjentów z opornością na ostatnio stosowane leczenie, lub u których doszło do wznowy od jednego do trzech razy (badanie MCL-002).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Do badania włączono pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z histologicznie potwierdzonym chłoniakiem z komórek płaszcza, u których rozmiar guza można było zmierzyć za pomocą tomografii komputerowej. Pacjenci musieli być poddani wcześniej leczeniu z zastosowaniem co najmniej jednego schematu chemioterapii. Ponadto, pacjenci w chwili włączenia do badania nie mogli kwalifikować się do intensywnej chemioterapii i (lub) przeszczepu. Pacjentów randomizowano w stosunku 2:1, odpowiednio do grupy otrzymującej lenalidomid i do grupy kontrolnej. Leczenie z wyboru badacza dobierane było przed randomizacją i obejmowało stosowanie w monoterapii: chlorambucylu, cytarabiny, rytuksymabu, fludarabiny lub gemcytabiny. Lenalidomid podawano doustnie w dawce 25 mg raz na dobę, przez pierwszych 21 dni (D1 do D21) każdego powtarzanego 28-dniowego cyklu, aż do uzyskania poprawy lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjenci z umiarkowaną niewydolnością nerek mieli otrzymywać mniejszą dawkę inicjującą lenalidomidu 10 mg raz na dobę, w identycznym schemacie. Profil demograficzny w chwili rozpoczęcia badania był porównywalny pomiędzy grupą otrzymującą lenalidomid i grupą kontrolną. W obydwu populacjach mediana wieku pacjentów wynosiła 68,5 lat z porównywalnym odsetkiem kobiet i mężczyzn. Stopień sprawności w skali ECOG był porównywalny dla obydwóch grup, podobnie jak ilość zastosowanych dotychczas schematów leczenia. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania MCL-002 w ocenie skuteczności był czas przeżycia bez progresji (ang. PFS – progression-free survival ). Wyniki dotyczące skuteczności w populacji ITT oceniane były przez niezależny komitet oceniający (ang. IRC – Independent Review Committee ) i zostały przedstawione poniżej w Tabeli 13. Tabela 13. Podsumowanie wyników dotyczących skuteczności – badanie MCL-002, populacja ITT
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    LenalidomidGrupa kontrolna
    N = 170N = 84
    PFSPFS, medianaa [95% CI]b (tygodnie)P P P PeSekwencyjny wskaźnik ryzyka [95% CI]PeSekwencyjny test log-rank, wartość pP37,6 [24,0; 52,6]22,7 [15,9; 30,1]
    0,61 [0,44; 0,84]0,004
    Odpowiedź na leczeniea, n (%)P POdpowiedź całkowita (CR)8 (4,7)0 (0,0)
    Odpowiedź częściowa (PR) Choroba stabilna (SD)bPProgresja choroby (PD) Nie oceniono/brak danych60 (35,3)50 (29,4)34 (20,0)18 (10,6)9 (10,7)44 (52,4)26 (31,0)5 (6,0)
    Odsetek odpowiedzi ogółem (CR, CRu, PR),n (%) [95% CI]cPewartość pP68 (40,0) [32,58; 47,78]9 (10,7)d [5,02; 19,37]P P
    < 0,001
    Odsetek odpowiedzi całkowitych (CR, CRu), n (%) [95% CI]cPewartość pP8 (4,7) [2,05; 9,06]0 (0,0) [95,70; 100,00]
    0,043
    Czas utrzymania się odpowiedzi, medianaaPP[95% CI] (tygodnie)69,6 [41,1; 86,7]45,1 [36,3; 80,9]
    Przeżywalność ogółemHR [95% CI]cPTest log-rank, wartość p0,89 [0,62; 1,28]0,520
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; CCR = wskaźnik odpowiedzi pełnych; CR = odpowiedź pełna; CRu = odpowiedź pełna niepotwierdzona; DMC = Data Monitoring Committee ; ITT = intent-to-treat; MIPI = wskaźnik prognostyczny dla chłoniaka z komórek płaszcza; NA = nie dotyczy; PFS = czas przeżycia bez progresji; SCT = przeszczep komórek macierzystych; SE = błąd standardowy. a P P Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. b P P Zakres obliczony jako 95% przedział ufności dla mediany czasu przeżycia. c P P Wartość średnia i mediana to zmienne jednoparametrowe nieuwzględniające cenzorowania. d P P Do zmiennych stratyfikacji należały: czas od rozpoznania do podania pierwszej dawki (< 3 lata oraz ≥ 3 lata), czas od ostatniego leczenia ogólnoustrojowego przeciwchłoniakowego do podania pierwszej dawki (< 6 miesięcy oraz ≥ 6 miesięcy), wcześniejszy SCT (tak lub nie), oraz wskaźnik MIPI na początku badania (niskie, przeciętne, i wysokie ryzyko).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    e P P Test sekwencyjny w oparciu o średnią ważoną parametrów statystycznych testu log-rank, z zastosowaniem niestratyfikowanego testu log-rank dla przykładowego wzrostu i niestratyfikowanego testu log-rank pierwotnej analizy. Wagi zostały określone na podstawie zaobserwowanych zdarzeń w czasie, gdy odbywało się trzecie spotkanie DMC, oraz na podstawie różnicy pomiędzy zaobserwowanymi a spodziewanymi zdarzeniami w czasie przeprowadzania pierwotnej analizy. Podano związany z tym sekwencyjny wskaźnik ryzyka oraz odpowiadający 95% CI. W badaniu MCL-002, w populacji ITT wystąpił znaczący, ogólny wzrost liczby zgonów w ciągu 20 tygodni w grupie otrzymującej lenalidomid – 22/170 (13%) w porównaniu do 6/84 (7%) w grupie kontrolnej. Wśród pacjentów z dużym rozmiarem guza wartości te wynosiły odpowiednio 16/81 (20%) i 2/28 (7%) (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Chłoniak grudkowy AUGMENT – CC-5013-NHL-007 Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem w porównaniu z rytuksymabem w skojarzeniu z placebo oceniano u pacjentów z nawrotowym/opornym na leczenie iNHL, w tym FL w wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu fazy III z grupą kontrolną, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby (CC-5013-NHL-007 [AUGMENT]). Ogółem 358 pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzonym histologicznie MZL bądź FL stopnia 1, 2 lub 3a (z fenotypem CD20+ potwierdzonym za pomocą cytometrii przepływowej lub badania histochemicznego) według oceny badacza lub miejscowego histopatologa, poddano randomizacji w stosunku 1:1. Pacjenci otrzymali uprzednio co najmniej jedną ogólnoustrojową chemioterapię, immunoterapię lub chemoimmunoterapię. Lenalidomid podawano doustnie w dawce 20 mg raz na dobę przez pierwszych 21 dni powtarzanych 28-dniowych cykli, przez 12 cykli lub do wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Dawka P P rytuksymabu wynosiła 375 mg/m 2 co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu od cyklu 2. do 5. Wszystkie obliczenia dawek rytuksymabu opierały się na powierzchni ciała pacjenta (ang. BSA – body surface area ) i wykorzystywano w nich rzeczywistą masę ciała pacjenta. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były podobne w obu grupach leczenia. Celem pierwszorzędowym badania było porównanie skuteczności lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem oraz rytuksymabu w skojarzeniu z placebo u pacjentów z nawrotowym/opornym na leczenie FL stopnia 1, 2 lub 3a bądź MZL. Skuteczność ustalano na podstawie PFS jako pierwszorzędowym punkcie końcowym. Ocen dokonywał niezależny komitet oceny (ang. IRC – independent review committee ) z zastosowaniem kryteriów Międzynarodowej Grupy Roboczej (ang. IWG – International Working Group ) z 2007 r., lecz bez oceny wyników pozytonowej tomografii emisyjnej (ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    PET – positron emission tomography ). Celami drugorzędowymi badania były porównanie bezpieczeństwa stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem oraz rytuksymabu w skojarzeniu z placebo. Do dodatkowych celów drugorzędowych należały porównanie skuteczności rytuksymabu w skojarzeniu z lenalidomidem oraz rytuksymabu w skojarzeniu z placebo z zastosowaniem następujących dodatkowych parametrów skuteczności: Odsetek odpowiedzi ogółem (ang. ORR – overall response rate ), odsetek CR i czas trwania odpowiedzi (ang. DoR – duration of response ) według kryteriów IWG z 2007 r. bez oceny PET i OS. Zgodnie z wynikami uzyskanymi w populacji ogólnej, w tym u pacjentów z FL i MZL, przy medianie czasu obserwacji równej 28,3 miesiąca w badaniu osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy w postaci PFS, przy czym wskaźnik ryzyka (ang. HR – hazard ratio ) (95-proc. przedział ufności [ang. CI – confidence interval ]) wynosił 0,45 (0,33; 0,61); wartość p < 0,0001.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wyniki dotyczące skuteczności w populacji z chłoniakiem grudkowym przedstawiono w tabeli 14. Tabela 14. Podsumowanie danych dotyczących skuteczności u pacjentów z chłoniakiem grudkowym – badanie CC-5013-NHL-007
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    FL(N = 295)
    Lenalidomidi rytuksymab (N = 147)Placebo i rytuksymab (N = 148)
    Czas przeżycia bez progresji (PFS) (zasady cenzurowania danych wg EMA)
    Mediana PFSa (95% CI) (miesiące)P P39,413,8
    (25,1; NE)(11,2; 16,0)
    HR [95% CI]0,40 (0,29; 0,55)bP
    wartość p< 0,0001cP
    Obiektywna odpowiedźd (CR + PR), n (%)
    (IRC, IWGRC z 2007 r.) 95% CIfP118 (80,3)(72,9; 86,4)82 (55,4)(47,0; 63,6)
    Odpowiedź całkowitad, n (%)
    (IRC, IWGRC z 2007 r.) 95% CIf51 (34,7)(27,0; 43,0)29 (19,6)(13,5; 26,9)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    FL(N = 295)
    Lenalidomidi rytuksymab (N = 147)Placebo i rytuksymab (N = 148)
    Czas trwania odpowiedzid (mediana)P P(miesiące)95% CIaP36,6(24,9, NE)15,5(11,2; 25,0)
    Przeżywalność ogółemd,e (OS)P P
    Odsetek OS po 5 latach, n (%) 95% CI126 (85,9)(78,6; 89,5)114 (77,0)(68,9; 83,3)
    HR [95% CI]P0,49 (0,28; 0,85)bP
    Okres obserwacji
    Mediana czasu trwania obserwacji (min., maks.) (miesiące)67,81(0,5; 89,3)65,72(0,6; 90,9)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    a P P Mediana oszacowana z zastosowaniem analizy Kaplana-Meiera. b P P Wartości wskaźnika ryzyka i przedziału ufności oszacowano w oparciu o niestratyfikowany model proporcjonalnego ryzyka Coxa. c P P Wartość p w oparciu o test log-rank. d P P W przypadku drugorzędowych i eksploracyjnych punktów końcowych nie badano poziomu istotności (α). e 2 P P W okresie obserwacji o medianie czasu trwania 66,14 miesiąca zaobserwowano 19 zgonów w grupie R P P i 38 zgony w grupie kontrolnej. f P P Dokładny przedział ufności dla rozkładu dwumianowego. Chłoniak grudkowy u pacjentów opornych na rytuksymab MAGNIFY – CC-5013-NHL-008 Do początkowego okresu leczenia obejmującego 12 cykli skojarzenia lenalidomidu i rytuksymabu włączono ogółem 232 pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzonym histologicznie FL (stopnia 1, 2 lub 3a bądź MZL) według oceny badacza lub miejscowego histopatologa.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjentów, u których osiągnięto CR/CRu, PR lub SD na koniec okresu leczenia indukcyjnego, poddano randomizacji i włączono do okresu leczenia podtrzymującego. Wszyscy pacjenci włączeni do badania musieli być wcześniej leczeni z zastosowaniem co najmniej jednej ogólnoustrojowej opcji leczenia przeciwszpiczakowego. W odróżnieniu od badania NHL-007 do badania NHL-008 włączano pacjentów opornych na leczenie rytuksymabem (brak odpowiedzi lub nawrót w ciągu 6 miesięcy leczenia rytuksymabem) lub podwójnie opornych na leczenie rytuksymabem i chemioterapią. P P W okresie leczenia indukcyjnego lenalidomid w dawce 20 mg podawano w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli lub do wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności, wycofania zgody bądź progresji choroby. Dawka rytuksymabu wynosiła 375 mg/m 2 co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu co drugiego 28-dniowego cyklu (cykle 3., 5., 7., 9. i 11.), przez maksymalnie 12 cykli leczenia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wszystkie obliczenia dawek rytuksymabu opierały się na powierzchni ciała (BSA) oraz rzeczywistej masie ciała pacjenta. Przedstawione dane pochodzą z analizy okresowej dotyczącej okresu leczenia indukcyjnego bez grupy kontrolnej. Skuteczność ustalono w oparciu o ORR według najlepszej odpowiedzi w ramach pierwszorzędowego punktu końcowego z zastosowaniem zmodyfikowanych Kryteriów Oceny Odpowiedzi Międzynarodowej Grupy Roboczej (ang. IWGRC – International Working Group Response Criteria ) z 1999 r. Celem drugorzędowym była ocena innych parametrów skuteczności, takich jak DoR. Tabela 15. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności (okres leczenia indukcyjnego) – badanie CC-5013-NHL-008
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wszyscy pacjenciPacjenci z FL
    Ogółem N = 187aPOporni na leczenie rytuksymabem: TakN = 77Oporni na leczenie rytuksymabem: NieN = 110Ogółem N = 148Oporni na leczenie rytuksymabem: TakN = 60Oporni na leczenie rytuksymabem: NieN = 88
    ORR, n (%)12745 (58,4)82 (75,2)10435 (58,3)69 (79,3)
    (CR + CRu + PR)(67,9)(70,3)
    CRR, n (%)79 (42,2)27 (35,1)52 (47,7)6220 (33,3)42 (48,3)
    (CR + Cru)(41,9)
    Liczba osób wykazujących odpowiedźN = 127N = 45N = 82N = 104N = 35N = 69
    Odsetek93,090,494,594,396,093,5
    pacjentów z DoRbP P(85,1;(73,0; 96,8)(83,9; 98,2)(85,5;(74,8; 99,4)(81,0; 97,9)
    ≥ 6 miesięcy (95%96,8)97,9)
    CI)c
    Odsetek79,173,382,479,573,981,7
    pacjentów z DoRbP P(67,4;(51,2; 86,6)(67,5; 90,9)(65,5;(43,0; 89,8)(64,8; 91,0)
    ≥ 12 miesięcy87,0)88,3)
    (95% CI)c
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; DOR = czas trwania odpowiedzi; FL = chłoniak grudkowy. a P P Populacją ocenianą w analizie pierwszorzędowego punktu końcowego jest populacja kwalifikująca się do oceny leczenia indukcyjnego (ang. IEE – induction efficacy evaluable ). b P P Czas trwania odpowiedzi definiuje się jako czas (w miesiącach) od początkowej odpowiedzi na leczenie (co najmniej PR) do udokumentowanej progresji choroby lub zgonu, zależnie od tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej. c P P Statystyki obliczone metodą Kaplana-Meiera. 95% CI oparto na wzorze Greenwooda. Uwagi: Analizę wykonano tylko w odniesieniu do pacjentów, u których osiągnięto PR lub lepszą odpowiedź po dacie podania pierwszej dawki leczenia indukcyjnego i przed zastosowaniem jakiegokolwiek leczenia w okresie leczenia podtrzymującego lub dowolnego leczenia przeciwszpiczakowego w okresie leczenia indukcyjnego. Wartość procentowa jest oparta na całkowitej liczbie osób wykazujących odpowiedź.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków (EMA) przyznała właściwe dla produktu Revlimid zwolnienie z obowiązku dołączania wyników mające zastosowanie do wszystkich podgrup populacji dzieci i młodzieży w leczeniu nowotworów dojrzałych limfocytów B (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne 10T Lenalidomid ma asymetryczny atom węgla i dlatego też może występować w czynnych optycznie postaciach S(-) i R(+). Lenalidomid jest produkowany jako mieszanina racemiczna. Lenalidomid zwykle rozpuszcza się lepiej w rozpuszczalnikach organicznych, ale wykazuje największą rozpuszczalność w 0,1 N roztworze HCl. Wchłanianie Lenalidomid ulegał szybkiemu wchłanianiu po podaniu doustnym na czczo zdrowym ochotnikom, przy czym maksymalne stężenie w osoczu występowało po 0,5 do 2 godzin od podania. U pacjentów, jak również u zdrowych ochotników, stężenie maksymalne (C R max R ) i pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) zwiększają się proporcjonalnie do rosnącej dawki. Wielokrotne dawkowanie nie powoduje znaczącej kumulacji produktu leczniczego. Względne stężenia enancjomerów S(-) i R(+) lenalidomidu w osoczu wynoszą w przybliżeniu odpowiednio 56% i 44%.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    U zdrowych ochotników równoczesne spożywanie posiłków o wysokiej zawartości tłuszczu i posiłków wysokokalorycznych obniża wchłanianie leku, co powoduje około 20% obniżenie powierzchni pod krzywą stężenia w czasie (AUC) oraz 50% obniżenie wartości C R max R w osoczu. Jednakże w głównych badaniach klinicznych przeprowadzonych dla celów rejestracyjnych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i zespołami mielodysplastycznymi, w których oszacowano skuteczność oraz bezpieczeństwo lenalidomidu, produkt leczniczy podawany był bez uwzględnienia przyjmowania pokarmu. W związku z tym, lenalidomid może być podawany z jedzeniem lub bez jedzenia. Badanie populacyjne dotyczące farmakokinetyki wykazało, że szybkość wchłaniania lenalidomidu po podaniu doustnym jest podobna u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, z zespołami mielodysplastycznymi i z chłoniakiem z komórek płaszcza.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Dystrybucja P P Stopień wiązania ( 14 C)-lenalidomidu in vitro z białkami osocza było niskie i wynosiło średnio 23% u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i 29% u zdrowych ochotników. Lenalidomid obecny jest w spermie ludzkiej (< 0,01% dawki) po podaniu 25 mg/dobę i jest niewykrywalny w spermie zdrowego mężczyzny po 3 dniach od zakończenia podawania mu substancji (patrz punkt 4.4). Metabolizm i eliminacja Wyniki badań in vitro metabolizmu u ludzi wskazują, że lenalidomid nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450. Dane te wskazują, że podawanie lenalidomidu z produktami leczniczymi hamującymi enzymy cytochromu P450 nie powinno powodować metabolicznych interakcji produktów leczniczych u ludzi. Wyniki badań in vitro wskazują, że lenalidomid nie ma działania hamującego na CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A lub UGT1A1.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    W związku z tym, wystąpienie jakichkolwiek klinicznie istotnych interakcji przy jednoczesnym podawaniu lenalidomidu oraz substratów tych enzymów jest mało prawdopodobne. Wyniki badań in vitro wskazują, że lenalidomid nie jest substratem dla białka oporności raka piersi (ang. BCRP – breast cancer resistance protein ), transporterów MRP1, MRP2 oraz MRP3 z rodziny białek oporności wielolekowej (ang. MPR – multidrug resistance protein ), transporterów anionów organicznych OAT1 oraz OAT3 (ang . OAT – organic anion transporters ), polipeptydu transportującego aniony organiczne 1B1 (ang. OAT1B1 – organic anion transporting polypeptide 1B1 ), transporterów kationów organicznych (ang . OCT – organic cation transporters ) OCT1 oraz OCT2, białka 57T ekstruzji wielolekowej i toksyn 57T MATE1 (ang. MATE – multidrug and toxin extrusion protein ) oraz transporterów kationów organicznych (ang. OCTN – organic cation transporters novel ) OCTN1 i OCTN2.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Wyniki badań in vivo wskazują, że lenalidomid nie ma działania hamującego na pompę eksportującą sole kwasów żółciowych (ang. BSEP – bile salt export pump ), BCRP, MRP2, OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3 oraz OCT2. Większość lenalidomidu wydalana jest z moczem. Udział wydalania nerkowego w wydalaniu całkowitym wynosił 90%, natomiast 4% lenalidomidu wydalane było w kale. Lenalidomid jest metabolizowany w niewielkim zakresie, jako że 82% dawki zostaje wydalone w niezmienionej postaci z moczem. Hydroksy-lenalidomid oraz N-acetylo-lenalidomid stanowią odpowiednio 4,59% oraz 1,83% wydalonej dawki. Klirens nerkowy lenalidomidu przekracza szybkość filtracji kłębuszkowej, i w związku z tym, przynajmniej częściowo, jest on wydalany aktywnie. U zdrowych ochotników po podaniu dawek 5 do 25 mg/dobę, okres półtrwania w osoczu wynosi około 3 godziny i mieści się w zakresie od 3 do 5 godzin u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi lub z chłoniakiem z komórek płaszcza.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Osoby w podeszłym wieku Nie przeprowadzono badań klinicznych mających na celu ustalenie farmakokinetyki lenalidomidu u osób w podeszłym wieku. Do badań populacyjnych dotyczących farmakokinetyki włączone zostały osoby w wieku od 39 do 85 lat. Badania te wykazały, że klirens lenalidomidu nie jest zależny od wieku (ekspozycja na lek w osoczu). Ze względu na większe prawdopodobieństwo występowania zmniejszenia czynności nerek u pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane byłoby kontrolowanie czynności nerek. Niewydolność nerek Badania dotyczące farmakokinetyki lenalidomidu przeprowadzono na grupie osób z niewydolnością nerek związaną ze schorzeniami innymi niż nowotwory. W badaniu wykorzystane zostały dwie metody oceny czynności nerek: klirens kreatyniny w moczu mierzony w ciągu 24 godzin oraz klirens kreatyniny szacowany na podstawie wzoru Cockcrofta-Gaulta.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Uzyskane wyniki wskazują, że wraz z pogorszeniem czynności nerek (< 50 ml/min) następuje proporcjonalne zmniejszenie się całkowitego klirensu lenalidomidu, co prowadzi do zwiększenia AUC. AUC było większe około 2,5-, 4- lub 5-krotnie odpowiednio u osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i z chorobą nerek w fazie końcowej, w porównaniu do grupy łączonej osób z prawidłową czynnością nerek i osób z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Okres półtrwania lenalidomidu wydłuża się z około 3,5 godziny u osób z klirensem kreatyniny > 50 ml/min do ponad 9 godzin u osób ze zmniejszoną rezerwą czynnościową nerek < 50 ml/min. Jednakże zaburzenia czynności nerek nie zmienia wchłaniania lenalidomidu po podaniu doustnym. Wartość C R max R była podobna u osób zdrowych oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Około 30% produktu leczniczego zostało usunięte z organizmu podczas pojedynczej 4-godzinnej dializy.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Zalecane dostosowanie dawek u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zostało opisane w punkcie 4.2. Niewydolność wątroby Do badań populacyjnych dotyczących farmakokinetyki włączone zostały osoby z łagodną niewydolnością wątroby (N = 16, bilirubina całkowita >1 do ≤1,5 × GGN lub AST > GGN). Wykazano, że łagodna niewydolność wątroby nie wpływa na klirens lenalidomidu (ekspozycję na lek w osoczu). Nie są dostępne dane dotyczące pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby. Inne czynniki wewnętrzne Badania populacyjne dotyczące farmakokinetyki wykazały, że masa ciała (33 – 135 kg), płeć, rasa oraz rodzaj nowotworu (szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne lub chłoniak z komórek płaszcza) nie mają istotnego klinicznie wpływu na klirens lenalidomidu u dorosłych pacjentów.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badanie nad rozwojem zarodkowo-płodowym przeprowadzono u małp, którym podawano lenalidomid w dawkach od 0,5 do 4 mg/kg/dobę. Wyniki badania wskazują, że lenalidomid powodował zewnętrzne wady wrodzone włącznie z atrezją odbytu oraz wady wrodzone kończyn górnych i dolnych (kończyny zgięte, skrócone, wadliwie rozwinięte, o braku rotacji z (lub) bez części kończyny, oligo- i (lub) polidaktylia) u potomstwa samic małp, którym substancję czynną podawano w trakcie ciąży. U pojedynczych płodów obserwowano również różnorodny wpływ na trzewia (odbarwienie, czerwone ogniska na różnych narządach, obecność niewielkiej bezbarwnej masy tkankowej powyżej zastawki przedsionkowo-komorowej, mały pęcherzyk żółciowy, wadliwie rozwinięta przepona). Stosowanie lenalidomidu może powodować wystąpienie ostrej toksyczności, minimalne dawki letalne po podaniu doustnym wynosiły > 2 000 mg/kg/dobę u gryzoni.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Wielokrotne podawanie doustne dawek 75, 150 i 300 mg/kg/dobę u szczurów przez maksymalnie 26 tygodni spowodowało odwracalne, związane z leczeniem zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych w przypadku wszystkich 3 dawek, bardziej zaznaczone u samic. Poziom, przy którym nie obserwuje się działań niepożądanych (poziom NOAEL) określono na poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi wartość około 25-razy większą niż dobowa ekspozycja u ludzi oceniana na podstawie wartości AUC. Wielokrotne podawanie doustne dawek 4 i 6 mg/kg/dobę u małp przez maksymalnie 20 tygodni prowadziło do śmiertelności i znacznej toksyczności (znaczna utrata masy ciała, zmniejszenie liczby krwinek białych i czerwonych oraz płytek, krwotok wielonarządowy, zapalenie przewodu pokarmowego, atrofia układu chłonnego i szpiku kostnego).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Wielokrotne podawanie doustne dawek 1 i 2 mg/kg/dobę u małp przez maksymalnie 1 rok spowodowało odwracalne zmiany w komórkowości szpiku kostnego, niewielki spadek stosunku komórek mieloidalnych/erytroidalnych oraz atrofię grasicy. Obserwowano łagodne zmniejszenie liczby krwinek białych przy dawce 1 mg/kg/dobę, odpowiadającej w przybliżeniu tej samej dawce u ludzi obliczanej przez porównania wartości AUC. Badania mutagenności prowadzone in vitro (mutacje bakterii, limfocyty ludzkie, komórki chłoniaka myszy, transformacja komórek zarodkowych chomika syryjskiego) oraz in vivo (mikrojąderka komórkowe szczura) ujawniły brak działania mutagennego leku na poziomie genowym i chromosomalnym. Nie przeprowadzono badań karcynogenności lenalidomidu. Badania toksyczności w okresie rozwojowym zostały wcześniej przeprowadzone u królików. W tych badaniach królikom podano doustnie lenalidomid w dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Brak płata środkowego płuc obserwowano przy dawce 10 i 20 mg/kg/dobę, z zależnością od wielkości dawki, a przemieszczenie nerek obserwowano przy dawce 20 mg/kg/dobę. Chociaż efekty te występowały przy dawkach toksycznych dla matek, mogą być przypisane bezpośredniemu działaniu leku. Przy dawkach 10 i 20 mg/kg/dobę obserwowano również zmienność w obrębie tkanek miękkich i szkieletu płodów.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Zawartość kapsułki Laktoza bezwodna Celuloza mikrokrystaliczna Kroskarmeloza sodowa Magnezu stearynian Otoczka kapsułki Revlimid 2,5 mg / 10 mg / 20 mg kapsułki twarde Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Indygokarmin (E132) Żelaza tlenek żółty (E172) Revlimid 5 mg / 25 mg kapsułki twarde Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Żelaza tlenek żółty (E172) Revlimid 15 mg Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Indygokarmin (E132) Atrament nadruku Szelak Glikol propylenowy (E1520) Żelaza tlenek czarny (E172) Potasu wodorotlenek 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry wykonane z polichlorku winylu (PCW) / polichlorotrifluoroetylenu (PCTFE) / folii aluminiowej, zawierające 7 twardych kapsułek. Revlimid 2,5 mg / 5 mg / 7,5 mg / 10 mg / 15 mg/ 20 mg / 25 mg kapsułki twarde Wielkość opakowania: 7 lub 21 kapsułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Kapsułek nie wolno otwierać ani łamać. W razie kontaktu proszku zawierającego lenalidomid ze skórą, należy natychmiast dokładnie ją umyć wodą z mydłem. W razie kontaktu lenalidomidu z błonami śluzowymi, należy je dokładnie przepłukać wodą. Osoby należące do fachowego personelu medycznego i opiekunowie powinni nosić rękawiczki jednorazowe podczas pracy z blistrem lub kapsułką.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dane farmaceutyczne
    Rękawiczki należy następnie ostrożnie zdjąć, aby uniknąć narażenia skóry, umieścić w zamykanej polietylenowej torebce plastikowej i usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Następnie należy dokładnie umyć ręce mydłem i wodą. Kobiety w ciąży lub podejrzewające, że mogą być w ciąży, nie powinny dotykać blistra ani kapsułki (patrz punkt 4.4). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy zwrócić do apteki, w celu ich bezpiecznego usunięcia, zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Revlimid 2,5 mg kapsułki twarde Revlimid 5 mg kapsułki twarde Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Revlimid 10 mg kapsułki twarde Revlimid 15 mg kapsułki twarde Revlimid 20 mg kapsułki twarde Revlimid 25 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY U Revlimid 2,5 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 2,5 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 73,5 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 5 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 5 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 147 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 7,5 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 144,5 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 10 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 10 mg lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 294 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 15 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 15 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 289 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 20 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 20 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 244,5 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 25 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 25 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 200 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka twarda. U Revlimid 2,5 mg kapsułki twarde Niebiesko-zielone/białe kapsułki, rozmiar 4, 14,3 mm, oznaczone symbolem „REV 2.5 mg”. U Revlimid 5 mg kapsułki twarde Białe kapsułki, rozmiar 2, 18,0 mm, oznaczone symbolem „REV 5 mg”.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    U Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Jasnożółte/białe kapsułki, rozmiar 2, 18,0 mm, oznaczone symbolem „REV 7.5 mg”. U Revlimid 10 mg kapsułki twarde Niebiesko-zielone/jasnożółte kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 10 mg”. U Revlimid 15 mg kapsułki twarde Jasnoniebieskie/białe kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 15 mg”. U Revlimid 20 mg kapsułki twarde Niebiesko-zielone/jasnoniebieskie kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 20 mg”. U Revlimid 25 mg kapsułki twarde Białe kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 25 mg”.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania U Szpiczak mnogi Produkt Revlimid w monoterapii jest wskazany do stosowania w leczeniu podtrzymującym dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych. Produkt Revlimid w terapii skojarzonej z deksametazonem lub bortezomibem i deksametazonem lub z melfalanem i prednizonem (patrz punkt 4.2) jest wskazany do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu. Produkt Revlimid w skojarzeniu z deksametazonem jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia. U Zespoły mielodysplastyczne Produkt Revlimid w monoterapii jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z anemią zależną od przetoczeń w przebiegu zespołów mielodysplastycznych o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, związanych z nieprawidłowością cytogenetyczną w postaci izolowanej delecji 5q, jeżeli inne sposoby leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Wskazania do stosowania
    U Chłoniak z komórek płaszcza Produkt Revlimid w monoterapii wskazany jest w leczeniu dorosłych pacjentów z nawracającym lub opornym na leczenie chłoniakiem z komórek płaszcza (patrz punkty 4.4 i 5.1). U Chłoniak grudkowy Produkt Revlimid w skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20) jest wskazany do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (ang. FL – follicular lymphoma ) (stopnia 1–3a).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem Revlimid powinno być nadzorowane przez lekarza doświadczonego w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. We wszystkich, opisanych niżej wskazaniach:  Dawkowanie modyfikuje się na podstawie obserwacji klinicznych i wyników laboratoryjnych (patrz punkt 4.4).  Dostosowania dawki, w trakcie leczenia i przy wznawianiu leczenia, zalecane są w przypadku wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia uznanych za związane z leczeniem lenalidomidem.  W przypadku wystąpienia neutropenii, w postępowaniu terapeutycznym należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu.  Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki leku upłynęło mniej niż 12 godzin, pacjent może zażyć tę dawkę. Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło ponad 12 godzin, pacjent nie powinien zażyć tej dawki, ale powinien przyjąć kolejną dawkę o zaplanowanej porze następnego dnia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    U Dawkowanie U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi  U Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, podawany do progresji choroby, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu. P P P P Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ang. ANC – Absolute Neutrophil Count ) wynosi < 1,0 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10 9 /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli. Pacjenci mogą kontynuować leczenie lenalidomidem i deksametazonem do progresji choroby lub nietolerancji.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    LenalidomidDeksametazonaP
    Dawka początkowa25 mg40 mg
    Poziom dawki -120 mg20 mg
    Poziom dawki -215 mg12 mg
    Poziom dawki -310 mg8 mg
    Poziom dawki -45 mg4 mg
    Poziom dawki -52,5 mgNie dotyczy
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    a P P Dawkowanie można zmniejszać niezależnie dla obu produktów.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 25 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem do końca cykluaP
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce o 1 poziom mniejszej przy następnym cyklu leczenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    P a P Jeżeli toksyczność ograniczająca dawkę (ang. DLT – dose limiting toxicity ) wystąpi > 15. dnia cyklu, podawanie lenalidomidu zostanie przerwane przynajmniej do końca danego 28-dniowego cyklu.  Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Powróci do ≥ 1 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie razna dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu. P P P P W przypadku toksyczności hematologicznej, dawkę lenalidomidu można przywrócić do kolejnego wyższego poziomu (dawka nie może przekroczyć dawki początkowej) w zależności od poprawy czynności szpiku kostnego (brak toksyczności hematologicznej przez przynajmniej 2 kolejne cykle: wartość ANC ≥1,5 × 10 9 /l, liczba płytek krwi ≥ 100 × 10 9 /l na początku nowego cyklu).  U Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, z kontynuacją w postaci leczenia lenalidomidem i deksametazonem do wystąpienia progresji choroby, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Leczenie początkowe: lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem P P 9 9 Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,0 × 10 P P /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10 /l.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    P P Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 14. każdego 21-dniowego, w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. Bortezomib należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym (1,3 mg/m 2 powierzchni ciała) dwa razy w tygodniu w dniach 1., 4., 8. i 11. każdego 21-dniowego cyklu. Dodatkowe informacje na temat dawkowania, schematu podawania i dostosowywania dawki produktów stosowanych razem z lenalidomidem, patrz punkt 5.1 i odpowiednia Charakterystyka Produktu Leczniczego. Zaleca się przeprowadzenie maksymalnie ośmiu 21-dniowych cykli leczenia (24 tygodnie leczenia początkowego). Kontynuacja leczenia: lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do wystąpienia progresji Kontynuowanie podawania lenalidomidu w dawce 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli w skojarzeniu z deksametazonem. Leczenie należy kontynuować do wystąpienia progresji lub nieakceptowalnej toksyczności.  Etapy zmniejszania dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    LenalidomidaP
    Dawka początkowa25 mg
    Poziom dawki -120 mg
    Poziom dawki -215 mg
    Poziom dawki -310 mg
    Poziom dawki -45 mg
    Poziom dawki -52,5 mg
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    P a P Dawkowanie można zmniejszać niezależnie dla wszystkich produktów.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieaP
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 1 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę.S
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu.  U Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, z kontynuacją w postaci leczenia podtrzymującego lenalidomidem, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu P P Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,5 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10 P 9 P /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli, przez nie więcej niż 9 cykli. Zalecana dawka melfalanu wynosi 0,18 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka prednizonu wynosi 2 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Pacjenci, którzy ukończą 9 cykli lub którzy nie mogą ukończyć leczenia skojarzonego z powodu nietolerancji, leczeni są lenalidomidem w monoterapii, według schematu: 10 mg raz na dobę doustnie w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli do progresji choroby.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    LenalidomidMelfalanPrednizon
    Dawka początkowa10 mgaP0,18 mg/kg2 mg/kg
    Poziom dawki -17,5 mg0,14 mg/kg1 mg/kg
    Poziom dawki -25 mg0,10 mg/kg0,5 mg/kg
    Poziom dawki -32,5 mgNie dotyczy0,25 mg/kg
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    P a P Jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i utrzymać dawkę lenalidomidu.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Najpierw zmniejszy się do < 25 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 25 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem i melfalanem w dawce na poziomie -1 przy następnym cyklu leczenia
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie(poziom dawki -2 lub -3) raz na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/laP P PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie raz na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu.  U Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym pacjentów po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ang. ASCT – autologous stem cell transplantation ) P P Leczenie podtrzymujące lenalidomidem należy rozpoczynać po odpowiednim znormalizowaniu parametrów hematologicznych po ASCT u pacjentów niewykazujących dowodów na progresję choroby. Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli ANC wynosi < 1,0 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10 P 9 P /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach 1–28 powtarzanych 28 dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Po 3 cyklach lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli będzie dobrze tolerowany.  Etapy zmniejszania dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa (10 mg)Dawka zwiększona (15 mg)aP
    Poziom dawki -15 mg10 mg
    Poziom dawki -25 mg (dni 1–21 co 28 dni)5 mg
    Poziom dawki -3Nie dotyczy5 mg (dni 1–21 co 28 dni)
    Nie podawać dawki mniejszej niż 5 mg (dni 1–21 co 28 dni)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    a P P Po 3 cyklach lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli jest dobrze tolerowana.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieaP
    Zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu. U Szpiczak mnogi u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia P P P P 9 9 Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,0 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10 P P /l lub < 30 × 10 /l, w zależności od nacieczenia szpiku kostnego przez komórki plazmatyczne. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4., 9. do 12. i 17. do 20. każdego 28-dniowego cyklu przez pierwsze 4 cykle leczenia, a następnie 40 mg raz na dobę w dniach 1.-4. co 28 dni.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Lekarz przepisujący lek powinien dokładnie ocenić, jaką dawkę deksametazonu zastosować, biorąc pod uwagę stan pacjenta oraz nasilenie choroby.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa25 mg
    Poziom dawki -115 mg
    Poziom dawki -210 mg
    Poziom dawki -35 mg
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
     Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Najpierw zmniejszy się do < 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2 lub -3) raz na dobę. Nie stosować dawek poniżej 5 mg na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie(poziom dawki -1, -2 lub -3) raz na dobę. Nie stosować dawek poniżej 5 mg na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu. U Zespoły mielodysplastyczne (MDS) P P Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 0,5 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 25 × 10 P 9 P /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa10 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -15 mg raz na dobę w dniach 1. do 28., co 28 dni
    Poziom dawki -22,5 mg raz na dobę w dniach 1. do 28., co 28 dni
    Poziom dawki -32,5 mg co drugi dzień w dniach 1. do 28., co 28 dni
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
     Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Spadnie do < 25 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 25 × 109/l – < 50 × 109/l przynajmniejP P P Pdwa razy w ciągu ≥ 7 dni, lub jeżeli liczba płytek w którymkolwiek momencie ponownie wzrośnie do≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1, -2 lub -3).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanie
    Spadnie do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1, -2 lub -3)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Przerwanie stosowania lenalidomidu Należy przerwać stosowanie lenalidomidu u pacjentów, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 4 miesięcy od rozpoczęcia leczenia, objawiająca się przez przynajmniej 50% spadkiem konieczności przeprowadzania przetoczeń lub, przy braku przetoczeń, zwiększonym o 1 g/dl stężeniem hemoglobiny. U Chłoniak z komórek płaszcza Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę, w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli.  Etapy zmniejszania dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa25 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -120 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -215 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -310 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -45 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -52,5 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni1P5 mg co drugi dzień w dniach 1. do 21., co 28 dni
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    P 1 P – W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 2,5 mg.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Spadnie do < 50 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
    Powróci do ≥ 60 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1).
    Ponownie zmniejszy się poniżej 50× 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Powróci do ≥60 × 10 P 9 P /l Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3, -4 lub -5). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -5.  Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanie
    Spadnie do < 1 × 109/l przynajmniej na 7 dni, lubP PSpadnie do < 1 × 109/l z towarzyszącą gorączkąP P(temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub Spadnie do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz na tydzień,
    Powróci do ≥ 1 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie(poziom dawki -1)
    Ponownie zmniejszy się poniżej1 × 109/l na co najmniej 7 dni, lub spadnieP P9do < 1 × 10P P/l z towarzyszącą gorączką (temperaturaciała ≥ 38,5°C), lub spadnie do9< 0,5 × 10P P/lPowróci do ≥1 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemWznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3, -4, -5). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -5.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    U Chłoniak grudkowy (FL) P P 9. Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10 P P /l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniak. Zalecana dawka P P Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Zalecana dawka początkowa rytuksymabu wynosi 375 mg/m 2 dożylnie (i.v.) co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2. do 5.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowaP20 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -115 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -210 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -35 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Informacji na temat dostosowywania dawki z powodu toksyczności związanej z podawaniem rytuksymabu należy szukać w odpowiedniej charakterystyce produktu leczniczego.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 50 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1)
    Ponownie zmniejszy się poniżej 50 × 109/lP PPowróci do ≥ 50 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.Wznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3.  Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieaP
    Spadnie do < 1,0 × 109/l przynajmniej na 7 dni lubP PSpadnie do < 1,0 × 109/l z towarzyszącą gorączkąP P(temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub Spadnie do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
    Powróci do ≥ 1,0 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1)
    Ponownie zmniejszy się poniżej 1,0 × 109/l na coP Pnajmniej 7 dni lub spadnie do < 1,0 × 109/lP Pz towarzyszącą gorączką (temperatura ciała ≥938,5°C), lub spadnie do < 0,5 × 10P P/l9Powróci do ≥ 1,0 × 10P P/lPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.Wznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF). U Chłoniak z komórek płaszcza (MCL) lub chłoniak grudkowy (FL) Zespół rozpadu guza (ang. TLS – tumour lysis syndrome) Wszyscy pacjenci powinni otrzymywać leczenie zapobiegające TLS (allopurynol, rasburykaza lub równoważne, zgodne z wytycznymi placówki) i odpowiednie nawodnienie (doustnie) w ciągu pierwszego tygodnia pierwszego cyklu lub dłużej, jeśli istnieją wskazania kliniczne. Aby zapewnić monitorowanie w kierunku TLS, pacjentów należy poddawać badaniom biochemicznym co tydzień w czasie pierwszego cyklu i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Leczenie lenalidomidem można kontynuować (w dawce podtrzymującej) u pacjentów z TLS laboratoryjnym lub TLS klinicznym stopnia 1. Można też, według uznania lekarza, zmniejszyć dawkę o jeden poziom i kontynuować podawanie lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Należy stosować intensywne nawadnianie dożylne i odpowiednie leczenie zgodnie z miejscowym standardem postępowania do czasu wyrównania nieprawidłowości elektrolitowych. Może być konieczne leczenie z zastosowaniem rasburykazy w celu złagodzenia hiperurykemii. Hospitalizacja pacjenta zależy od uznania lekarza. U pacjentów z TLS klinicznym stopnia 2.–4. należy przerwać leczenie lenalidomidem i wykonywać badania biochemiczne co tydzień lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Należy stosować intensywne nawadnianie dożylne i odpowiednie leczenie zgodnie z miejscowym standardem postępowania do czasu wyrównania nieprawidłowości elektrolitowych. Leczenie rasburykazą i hospitalizacja zależą od uznania lekarza. Gdy objawy TLS ulegną złagodzeniu do stopnia 0., można wedle uznania lekarza wznowić leczenie lenalidomidem w następnej niższej dawce (patrz punkt 4.4). Reakcja typu „tumour flare” W zależności od uznania lekarza u pacjentów, u których wystąpiła reakcja typu „ tumour flare ” 1. lub 2.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    stopnia, lenalidomid można nadal stosować bez przerw i zmiany dawkowania. Podobnie w zależności od uznania lekarza można stosować leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), leczenie kortykosteroidami o ograniczonym czasie działania i (lub) leczenie opioidowymi lekami przeciwbólowymi. U pacjentów z reakcją typu „ tumour flare ” 3. lub 4. stopnia należy przerwać leczenie lenalidomidem i rozpocząć leczenie z zastosowaniem NLPZ, kortykosteroidów i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Gdy objawy „ tumour flare ” ulegną złagodzeniu do ≤ 1. stopnia, należy wznowić leczenie lenalidomidem w tej samej dawce do końca cyklu. Pacjentów można leczyć objawowo zgodnie z wytycznymi dla leczenia reakcji typu „ tumour flare ” 1. i 2. stopnia (patrz punkt 4.4). U Wszystkie wskazania Przy wystąpieniu działań toksycznych 3. lub 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    stopnia, których wystąpienie zostało uznane za związane ze stosowaniem lenalidomidu, należy przerwać leczenie i ponownie je rozpocząć w mniejszej dawce po ustąpieniu objawów toksyczności do poziomu ≤ 2., według uznania lekarza. Przy wystąpieniu wysypki skórnej 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania lenalidomidu. Stosowanie lenalidomidu należy przerwać w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki 4. stopnia, wysypki związanej ze złuszczaniem się skóry, wysypki związanej z powstawaniem pęcherzy, lub w przypadku podejrzenia zespołu Stevensa-Johnsona (ang. SJS – Stevens-Johnson Syndrome ), toksycznej rozpływnej martwicy naskórka (ang. TEN – Toxic Epidermal Necrolysis ) lub wysypki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (ang. DRESS – Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms ). Jeżeli leczenie zostało przerwane z powodu wystąpienia tych objawów, nie należy go wznawiać po ich ustąpieniu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    U Szczególne grupy pacjentów  U Dzieci i młodzież Produktu leczniczego Revlimid nie należy stosować u dzieci w wieku od 0 do 18 lat, ze względu na bezpieczeństwo stosowania (patrz punkt 5.1).  U Osoby w podeszłym wieku Aktualnie dostępne dane dotyczące farmakokinetyki przedstawiono w punkcie 5.2. Lenalidomid był stosowany w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim w wieku do 91 lat, u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi w wieku do 95 lat, oraz u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza w wieku do 88 lat (patrz punkt 5.1). Ze względu na większe prawdopodobieństwo wystąpienia zmniejszonej rezerwy czynnościowej nerek u pacjentów w podeszłym wieku, należy zachować ostrożność podczas doboru dawki oraz kontrolować czynność nerek. Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepu Pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych należy dokładnie zbadać przed decyzją o wdrożeniu leczenia (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, dawka początkowa deksametazonu to 20 mg/dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. każdego 28-dniowego cyklu. U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem nie jest konieczne dostosowanie dawki. U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych, którzy otrzymywali lenalidomid, częściej występowały ciężkie działania niepożądane oraz działania niepożądane, które prowadziły do przerwania leczenia. Leczenie skojarzone lenalidomidem było gorzej tolerowane u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku powyżej 75 lat, niż u pacjentów młodszych. W grupie tej większy odsetek pacjentów przerwał leczenie w związku z nietolerancją (działanie niepożądane 3. lub 4. stopnia oraz ciężkie działania niepożądane), w porównaniu do pacjentów w wieku <75 lat.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Odsetek pacjentów ze szpiczakiem mnogim w wieku 65 lub więcej lat nie różnił się istotnie pomiędzy grupami otrzymującymi lenalidomid z deksametazonem, a placebo i deksametazon. Nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy tymi pacjentami a pacjentami młodszymi, jednak nie można wykluczyć większej podatności osób starszych na działania niepożądane. Zespoły mielodysplastyczne Nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy pacjentami w wieku powyżej 65 lat, a pacjentami młodszymi. Chłoniak z komórek płaszcza U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy pacjentami w wieku 65 lat lub starszymi, a pacjentami w wieku poniżej 65 lat.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Chłoniak grudkowy U pacjentów z chłoniakiem grudkowym leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z rytuksymabem ogólny odsetek występowania zdarzeń niepożądanych był podobny wśród pacjentów w wieku 65 lat lub starszych i pacjentów w wieku poniżej 65 lat. Nie zaobserwowano ogólnej różnicy w skuteczności między tymi dwiema grupami wiekowymi.  U Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki; u pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja na leczenie (patrz punkt 4.4). Należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane jest kontrolowanie czynności nerek. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi, chłoniakiem z komórek płaszcza lub chłoniakiem grudkowym nie jest wymagane dostosowanie dawki.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub krańcowym stadium niewydolności nerek, w początkowym okresie leczenia oraz w czasie leczenia zaleca się następujące dostosowanie dawki. Nie ma doświadczenia z pacjentami w krańcowym stadium niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min, konieczna dializa) z III fazy badań klinicznych. Szpiczak mnogi
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ ClRkR < 50 ml/min.)10 mg raz na dobę1P
    Ciężkie zaburzenia czynności nerek(ClRkR < 30 ml/min., bez konieczności dializowania)7,5 mg raz na dobę2P15 mg co drugi dzień
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min., konieczność dializowania)5 mg raz na dobę. W dniach dializowania dawkę należy podawać po dializie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    1 2. P P Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie i przy dobrej tolerancji leczenia ze strony pacjenta. P P W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg. Zespoły mielodysplastyczne
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ ClRkR < 50 ml/min.)Dawka początkowa5 mg raz na dobę(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziom dawki -1*2,5 mg raz na dobę(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Dawka na poziomie -2*2,5 mg co drugi dzień(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Ciężkie zaburzenia czynności nerekDawka początkowa2,5 mg raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    (ClRkR < 30 ml/min., bez konieczności dializowania)(w dniach 1 do 21 powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziom dawki -1*2,5 mg co drugi dzień(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziom dawki -2*2,5 mg dwa razy w tygodniu(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min., konieczność dializowania)W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie.Dawka początkowa2,5 mg raz na dobę(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziomdawki -1*2,5 mg co drugi dzień(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziomdawki -2*2,5 mg dwa razy w tygodniu(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    54T * Zalecane etapy zmniejszania dawki w trakcie leczenia i ponownego rozpoczynania leczenia, w celu przeciwdziałania neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innemu działaniu toksycznemu 3. lub 4. stopnia 54T uznanym za związane z leczeniem lenalidomidem, jak opisano wyżej. Chłoniak z komórek płaszcza
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ ClRkR < 50 ml/min.)10 mg raz na dobę1P
    Ciężkie zaburzenia czynności nerek(ClRkR < 30 ml/min., bez konieczności dializowania)7,5 mg raz na dobę2P15 mg co drugi dzień
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min., konieczność dializowania)5 mg raz na dobę. W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    1 P P Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie 2 i przy dobrej tolerancji leczenia ze strony pacjenta. P P W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg. Chłoniak grudkowy
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek(30  ClRkR < 60 ml/min)10 mg raz na dobę1,2P
    Ciężkie zaburzenia czynności nerek(ClRkR < 30 ml/min, bez konieczności dializowania)5 mg raz na dobę.
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min, konieczność dializowania)5 mg raz na dobę. W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    1 2. P P Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę, jeśli pacjent toleruje leczenie. P P U pacjentów otrzymujących dawkę początkową 10 mg, w przypadku zmniejszenia dawki w celu przeciwdziałania neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innemu działaniu toksycznemu 3. lub 4. stopnia uznanemu za związane z leczeniem lenalidomidem, nie należy stosować dawek poniżej 5 mg co drugi dzień lub 2,5 mg raz na dobę. Po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem dalsza modyfikacja dawki lenalidomidu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek powinna być oparta na indywidualnej tolerancji pacjenta na leczenie, w sposób opisany powyżej.  U Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    U Sposób podawania Podanie doustne Lek Revlimid w kapsułkach należy zażywać doustnie, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia, w którym zaplanowane zostało podanie produktu. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać. Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą; można je przyjmować z posiłkiem lub bez. W celu wyjęcia kapsułki z blistra, kapsułkę należy nacisnąć wyłącznie z jednej strony, zmniejszając w ten sposób ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.  Kobiety ciężarne.  Kobiety mogące zajść w ciążę, jeśli nie zostały spełnione wszystkie warunki programu zapobiegania ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania W przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi należy przed rozpoczęciem leczenia zapoznać się z odpowiednimi Charakterystykami Produktów Leczniczych. U Ostrzeżenie dotyczące ciąży Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, która powoduje ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. Lenalidomid wywoływał u małp wady wrodzone, podobne do tych opisanych po talidomidzie (patrz punkty 4.6 i 5.3). W przypadku stosowania lenalidomidu w trakcie ciąży można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu u ludzi. Wszystkie pacjentki muszą spełniać warunki programu zapobiegania ciąży, chyba że istnieją wiarygodne dowody, że pacjentka nie może zajść w ciążę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Kryteria określające kobiety niemogące zajść w ciążę Pacjentka lub partnerka pacjenta jest uznawana za mogącą zajść w ciążę, chyba że spełnia co najmniej jedno z poniższych kryteriów:  wiek ≥ 50 lat i naturalny brak menstruacji przez ≥ 1 rok (brak menstruacji po leczeniu przeciwnowotworowym lub w czasie karmienia piersią nie wyklucza możliwości zajścia w ciążę);  przedwczesna niewydolność jajników potwierdzona przez specjalistę ginekologa;  uprzednia obustronna resekcja jajników z jajowodami lub histerektomia;  genotyp XY, zespół Turnera, agenezja macicy. U Poradnictwo Lenalidomid jest przeciwwskazany u kobiet mogących zajść w ciążę, jeśli nie zostały spełnione wszystkie z poniższych warunków:  pacjentka rozumie oczekiwane ryzyko teratogenności dla nienarodzonego dziecka;  pacjentka rozumie konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji bez przerwy przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, przez cały okres trwania leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia;  nawet jeśli u kobiety w wieku rozrodczym wystąpi brak menstruacji, musi ona przestrzegać wszystkich zaleceń dotyczących skutecznej antykoncepcji;  pacjentka jest w stanie stosować i przestrzegać skutecznych metod antykoncepcji;  pacjentka została poinformowana i zrozumiała potencjalne następstwa ciąży oraz konieczność natychmiastowej konsultacji w przypadku podejrzenia zajścia w ciążę;  pacjentka rozumie potrzebę rozpoczęcia leczenia zaraz po wydaniu lenalidomidu poprzedzonym uzyskaniem ujemnego wyniku testu ciążowego;  pacjentka rozumie potrzebę i zgadza się na wykonywanie testów ciążowych przynajmniej co 4 tygodnie, z wyjątkiem przypadków potwierdzonej sterylizacji przez podwiązanie jajowodów;  pacjentka potwierdza, że rozumie zagrożenia i niezbędne środki ostrożności związane ze stosowaniem lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadku mężczyzn zażywających lenalidomid, dane dotyczące farmakokinetyki wykazały, że lenalidomid jest obecny w spermie ludzkiej w skrajnie małym stężeniu w trakcie leczenia oraz, że jest niewykrywalny w spermie ludzkiej po 3 dniach od zakończenia podawania substancji zdrowemu mężczyźnie (patrz punkt 5.2). W ramach środków ostrożności oraz biorąc pod uwagę szczególne populacje z wydłużonym czasem wydalania, jak w przypadku niewydolności nerek, wszyscy mężczyźni zażywający lenalidomid muszą spełniać następujące warunki:  zrozumieć oczekiwane ryzyko teratogenności leku w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę;  zrozumieć konieczność używania prezerwatyw w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę, niestosującą skutecznych środków antykoncepcyjnych (nawet jeżeli mężczyzna w przeszłości poddał się zabiegowi wazektomii) w czasie leczenia i przez co najmniej 7 dni od podania ostatniej dawki i (lub) zakończenia leczenia;  zrozumieć, że jeżeli partnerka zajdzie w ciąże w czasie kiedy mężczyzna przyjmuje produkt Revlimid lub w krótkim czasie po zaprzestaniu stosowania produktu Revlimid, mężczyzna powinien jak najszybciej poinformować o tym fakcie swojego lekarza prowadzącego, oraz zaleca się, by partnerka została skierowana do lekarza specjalizującego się lub mającego doświadczenie w zakresie teratologii, w celu przeprowadzenia badań oraz uzyskania porady.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadku kobiet mogących zajść w ciążę lekarz zapisujący lek musi upewnić się, że:  pacjentka przestrzega zasad programu zapobiegania ciąży, w tym uzyskać potwierdzenie odpowiedniego poziomu zrozumienia;  pacjentka wyraziła zgodę na wspomniane powyżej warunki. U Antykoncepcja Kobiety mogące zajść w ciążę muszą stosować przynajmniej jedną skuteczną metodę antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie leczenia, przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia lenalidomidem i nawet w przypadku przerwy w stosowaniu leku, jeśli pacjentka nie zobowiąże się do bezwzględnej i ciągłej abstynencji seksualnej potwierdzanej co miesiąc. Jeśli pacjentka nie stosowała skutecznej antykoncepcji, musi zostać skierowana do właściwie przeszkolonego pracownika ochrony zdrowia w celu uzyskania porady dotyczącej zapobiegania ciąży, by można było rozpocząć stosowanie antykoncepcji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Odpowiednie metody zapobiegania ciąży mogą obejmować następujące przykłady:  implanty;  system terapeutyczny domaciczny (IUS) uwalniający lewonorgestrel;  octan medroksyprogesteronu w postaci depot;  sterylizacja przez podwiązanie jajowodów;  pożycie seksualne tylko z mężczyzną po wazektomii; wazektomia musi zostać potwierdzona dwoma ujemnymi badaniami spermy;  pigułki hamujące owulację, zawierające tylko progesteron (tzn. dezogestrel). Ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów ze szpiczakiem mnogim zażywających lenalidomid w terapii skojarzonej i w mniejszym stopniu u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i z chłoniakiem z komórek płaszcza, przyjmującymi lenalidomid w monoterapii, stosowanie dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych nie jest zalecane (patrz punkt 4.5).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Jeśli pacjentka aktualnie stosuje dwuskładnikowe doustne środki antykoncepcyjne, powinna przejść na jedną ze skutecznych metod wymienionych powyżej. Ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej utrzymuje się przez 4−6 tygodni po zakończeniu stosowania dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych. Jednoczesne stosowanie deksametazonu może zmniejszać skuteczność steroidowych środków antykoncepcyjnych (patrz punkt 4.5). Implanty i systemy terapeutyczne domaciczne uwalniające lewonorgestrel wiążą się ze zwiększonym ryzykiem zakażenia w trakcie ich umieszczania oraz nieregularnym krwawieniem z pochwy. Należy rozważyć profilaktyczne podanie antybiotyków, szczególnie u pacjentek z neutropenią. Zwykle nie zaleca się stosowania wewnątrzmacicznych wkładek uwalniających miedź ze względu na potencjalne ryzyko zakażenia w trakcie ich umieszczania i utratę krwi menstruacyjnej, co może pogorszyć stan pacjentów z neutropenią lub trombocytopenią.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Testy ciążowe U kobiet mogących zajść w ciążę trzeba wykonać pod nadzorem personelu medycznego testy ciążowe o minimalnej czułości 25 mIU/ml zgodnie z lokalną praktyką, jak opisano poniżej. Wymóg ten obejmuje kobiety mogące zajść w ciążę, które praktykują bezwzględną i ciągłą abstynencję seksualną. W idealnym przypadku test ciążowy, wypisanie recepty i wydanie leku powinny odbyć się tego samego dnia. Lenalidomid powinien zostać wydany kobietom mogącym zajść w ciążę w ciągu 7 dni od jego przepisania. Przed rozpoczęciem leczenia Konieczne jest przeprowadzenie testu ciążowego pod nadzorem personelu medycznego w trakcie wizyty, podczas której zapisany został lenalidomid, lub na 3 dni przed wizytą u lekarza zapisującego lek, jeśli pacjentka stosowała skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie. Test musi potwierdzić, że pacjentka nie jest w ciąży w trakcie rozpoczynania leczenia lenalidomidem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Obserwacja i zakończenie leczenia Test ciążowy wykonywany pod nadzorem lekarza musi być powtarzany przynajmniej co 4 tygodnie, w tym co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia, z wyjątkiem przypadków potwierdzonej sterylizacji przez podwiązanie jajowodów. Testy ciążowe powinny być wykonywane w dniu wizyty, podczas której przepisano lek, lub 3 dni przed wizytą u lekarza zapisującego lek. U Dodatkowe środki ostrożności Należy poinformować pacjentów, aby nigdy nie przekazywali tego leku innej osobie oraz aby zwrócili wszelkie niewykorzystane kapsułki do apteki po zakończeniu leczenia, w celu bezpiecznego ich usunięcia. Podczas leczenia lenalidomidem (w tym w trakcie przerw w dawkowaniu) i przez co najmniej 7 dni po zakończeniu leczenia pacjent nie może oddawać krwi ani nasienia. Osoby należące do fachowego personelu medycznego i opiekunowie powinni nosić rękawiczki jednorazowe podczas pracy z blistrem lub kapsułką.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Kobiety w ciąży lub podejrzewające, że mogą być w ciąży, nie powinny dotykać blistra ani kapsułki (patrz punkt 6.6). U Materiały edukacyjne, ograniczenia w zakresie przepisywania oraz wydawania leku W celu ułatwienia pacjentom uniknięcia ekspozycji płodu na lenalidomid podmiot odpowiedzialny posiadający pozwolenie na dopuszczenie do obrotu dostarczy pracownikom ochrony zdrowia materiały edukacyjne, aby podkreślić ostrzeżenia dotyczące oczekiwanej teratogenności lenalidomidu, dostarczyć porady na temat antykoncepcji przed rozpoczęciem leczenia i dostarczyć wskazówek na temat konieczności wykonywania testów ciążowych. Osoba przepisująca lek musi poinformować pacjenta o znanym zagrożeniu związanym z działaniem teratogennym oraz o ścisłych zasadach dotyczących zapobiegania ciąży określonych w Programie Zapobiegania Ciąży, a także przekazać odpowiednią ulotkę edukacyjną dla pacjenta, wypełnić kartę pacjenta i (lub) narzędzie równoważne, według ustaleń z odpowiednimi krajowymi władzami rejestracyjnymi.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W porozumieniu z odpowiednimi krajowymi władzami rejestracyjnymi wdrożono Krajowy system kontrolowanej dystrybucji obejmujący wykorzystanie kart pacjenta i (lub) równoważnego narzędzia do kontrolowania przepisywania i (lub) wydawania leku oraz zbierania informacji związanych ze wskazaniem, mający na celu kontrolę wykorzystania produktu leczniczego poza wskazaniami na terenie danego kraju. W sytuacji idealnej, wystawienie recepty oraz wydanie leku powinno mieć miejsce tego samego dnia. Wydanie leku kobietom mogącym zajść w ciążę powinno nastąpić w czasie 7 dni od wystawienia recepty, po przeprowadzeniu nadzorowanego przez pracownika ochrony zdrowia testu ciążowego z wynikiem negatywnym. Kobietom mogącym zajść w ciążę można przepisać produkt leczniczy maksymalnie na 4 tygodnie leczenia, zgodnie ze schematami dawkowania stosowanymi w zarejestrowanych wskazaniach (patrz punkt 4.2), natomiast wszystkim pozostałym pacjentom maksymalnie na 12 tygodni leczenia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Inne specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania U Zawał mięśnia sercowego U pacjentów przyjmujących lenalidomid zgłaszano zawały mięśnia sercowego, szczególnie u tych ze znanymi czynnikami ryzyka oraz w ciągu pierwszych 12 miesięcy leczenia u pacjentów stosujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem. Pacjenci ze znanymi czynnikami ryzyka – w tym z wcześniejszymi epizodami zakrzepicy – powinni zostać poddani dokładnej obserwacji, oraz należy podjąć działania mające na celu minimalizację wszystkich czynników ryzyka, w przypadku których jest to możliwe (np. palenie, nadciśnienie tętnicze i hiperlipidemia). U Epizody choroby zakrzepowo-zatorowej żył i tętnic Ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (głównie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej) jest podwyższone w związku ze stosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Obserwowano mniejsze ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem. U pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i z chłoniakiem z komórek płaszcza leczenie lenalidomidem w monoterapii było związane z mniejszym ryzykiem wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (głównie zakrzepicy żył głębokich oraz zatorowości płucnej) w porównaniu do pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu (patrz punkty 4.5 oraz 4.8). Ryzyko wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej tętnic (głównie zawału mięśnia sercowego i epizodów naczyniowo-mózgowych) jest podwyższone w związku ze stosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Obserwowano mniejsze ryzyko w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Częstość występowania choroby zakrzepowo-zatorowej tętnic była mniejsza u pacjentów leczonych lenalidomidem w monoterapii niż u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu. W związku z tym, pacjenci ze znanymi czynnikami ryzyka choroby zakrzepowo-zatorowej – w tym z wcześniejszymi epizodami zakrzepicy – powinni być poddani dokładnej obserwacji. Należy podjąć działania mające na celu minimalizację wszystkich czynników ryzyka, w przypadku których jest to możliwe (np. palenie, nadciśnienie tętnicze i hiperlipidemia). Jednoczesne podawanie czynników wpływających na erytropoezę lub występujące w wywiadzie epizody choroby zakrzepowo-zatorowej mogą również zwiększać ryzyko zakrzepicy u tych pacjentów. Z tego względu czynniki wpływające na erytropoezę lub inne leki mogące zwiększać ryzyko zakrzepicy, takie jak hormonalna terapia zastępcza, powinny być stosowane ostrożnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid i deksametazon.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Przy stężeniu hemoglobiny powyżej 12 g/dl należy zakończyć leczenie czynnikami wpływającymi na erytropoezę. Zaleca się, aby pacjenci i lekarze zwracali szczególną uwagę na objawy podmiotowe i przedmiotowe choroby zakrzepowo-zatorowej. Należy poinformować pacjentów, aby zgłaszali się do lekarza, jeśli zaobserwują następujące objawy: duszność, ból w klatce piersiowej, obrzęki nóg lub ramion. Zaleca się profilaktyczne stosowanie leków przeciwzakrzepowych, zwłaszcza u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka zakrzepicy. Decyzję dotyczącą profilaktyki przeciwzakrzepowej należy podjąć po starannej ocenie czynników ryzyka u danego pacjenta. Jeżeli u pacjenta występują jakiekolwiek epizody choroby zakrzepowo-zatorowej, należy przerwać leczenie i rozpocząć standardową terapię przeciwzakrzepową. Po ustabilizowaniu pacjenta w terapii przeciwzakrzepowej i po opanowaniu wszelkich objawów choroby zakrzepowo-zatorowej, zgodnie z oceną ryzyka i potencjalnych korzyści, można ponownie podjąć leczenie lenalidomidem w pierwotnej dawce.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjent podczas leczenia lenalidomidem powinien stosować terapię przeciwzakrzepową. U Nadciśnienie płucne U pacjentów otrzymujących lenalidomid zgłaszano występowanie nadciśnienia płucnego, w tym przypadki prowadzące do zgonu. Przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia lenalidomidem należy badać pacjentów w kierunku występowania objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby podstawowej układu krążenia i układu oddechowego. U Neutropenia i trombocytopenia Głównymi działaniami toksycznymi ograniczającymi dawkę lenalidomidu są neutropenia i trombocytopenia. W celu kontrolowania cytopenii należy wykonywać oznaczenia morfologii krwi obejmujące liczbę krwinek białych z rozmazem, liczbę płytek krwi, stężenie hemoglobiny i hematokryt przed rozpoczęciem leczenia lenalidomidem, co tydzień przez pierwsze 8 tygodni leczenia, a następnie co miesiąc. U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza badania kontrolne należy przeprowadzać co 2 tygodnie w 3. i 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    cyklu, a następnie na początku każdego cyklu. U pacjentów z chłoniakiem grudkowym badania kontrolne należy przeprowadzać co tydzień przez pierwsze 3 tygodnie cyklu 1. (28 dni), co 2 tygodnie od 2. do 4. cyklu, a następnie na początku każdego cyklu. Konieczne może być przerwanie podawania produktu leczniczego i (lub) zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2). W przypadku wystąpienia neutropenii, lekarz powinien rozważyć w leczeniu pacjenta zastosowanie czynników wzrostu. Należy poinformować pacjentów o konieczności natychmiastowego zgłaszania epizodów gorączki. Zaleca się, aby pacjenci i lekarze zwracali szczególną uwagę na objawy podmiotowe i przedmiotowe krwawienia, w tym wybroczyny i krwawienie z nosa, szczególnie w przypadku jednoczesnego podawania leków, mogących wywoływać krwawienie (patrz punkt 4.8 Zaburzenia krwotoczne). Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego podawania lenalidomidu z innymi produktami o działaniu mielosupresyjnym.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
     U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem Działania niepożądane zgłoszone w badaniu CALGB 100104 obejmowały zdarzenia po zastosowaniu dużej dawki melfalanu i po ASCT (HDM/ASCT) oraz zdarzenia z okresu leczenia podtrzymującego. Podczas drugiej analizy zidentyfikowano zdarzenia, które wystąpiły po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego. Działania niepożądane zgłoszone w badaniu IFM 2005-02 obejmowały wyłącznie okres leczenia podtrzymującego. Ogólnie neutropenię 4. stopnia obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem niż w grupach placebo w dwóch badaniach oceniających leczenie podtrzymujące lenalidomidem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim (ang. NDMM – newly diagnosed multiple myeloma ) po ASCT (odpowiednio, 32,1% i 26,7% [16,1% i 1,8% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 16,4% i 0,7% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Działania niepożądane związane z neutropenią występujące w trakcie leczenia prowadzące do przerwania leczenia lenalidomidem zgłaszano, odpowiednio, u 2,2% pacjentów w badaniu CALGB 100104 i u 2,4% pacjentów w badaniu IFM 2005-02. Epizody gorączki neutropenicznej 4. stopnia obserwowano z taką samą częstością w grupach otrzymujących podtrzymujące leczenie lenalidomidem i w grupach placebo w obu badaniach (odpowiednio, 0,4% i 0,5% [0,4% i 0,5% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 0,3% i 0% w badaniu IFM 2005-02). Pacjentów należy pouczyć o konieczności szybkiego zgłaszania epizodów gorączki. Konieczne może być przerwanie leczenia i (lub) zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2). Trombocytopenię stopnia 3. i 4. obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem niż w grupach placebo w dwóch badaniach oceniających leczenie podtrzymujące lenalidomidem u pacjentów z NDMM po ASCT (odpowiednio, 37,5% i 30,3% [17,9% i 4,1% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 13,0% i 2,9% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zaleca się, aby pacjenci i lekarze zwracali szczególną uwagę na objawy podmiotowe i przedmiotowe krwawienia, w tym wybroczyny i krwawienia z nosa, szczególnie w przypadku jednoczesnego podawania leków, mogących wywoływać krwawienie (patrz punkt 4.8 Zaburzenia krwotoczne).  U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu W badaniu SWOG S0777 neutropenię 4. stopnia obserwowano z mniejszą częstością w grupie otrzymującej lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem (RVd) niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy – lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem (Rd) (odpowiednio 2,7% i 5,9%). Gorączkę neutropeniczną 4. stopnia zgłaszano z podobną częstością w grupie otrzymującej schemat RVd i w grupie otrzymującej schemat Rd (odpowiednio 0,0% i 0,4%). Pacjentów należy pouczyć o konieczności szybkiego zgłaszania epizodów gorączki.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Konieczne może być przerwanie leczenia i (lub) zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2). Trombocytopenię 3. lub 4. stopnia obserwowano z większą częstością w grupie otrzymującej schemat RVd niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy Rd (odpowiednio 17,2% i 9,4%).  U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z niższą częstością występowania neutropenii 4. stopnia niż po zastosowaniu terapii porównawczej (8,5% w grupach Rd [leczenie ciągłe] i Rd18 [leczenie w 18 czterotygodniowych cyklach], w porównaniu do 15% w grupie leczonej melfalanem, prednizonem, talidomidem, patrz punkt 4.8). Epizody gorączki neutropenicznej 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia obserwowano z podobną częstością jak w grupie odniesienia (0,6% u pacjentów z grup Rd i Rd18 leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,7% w grupie otrzymującej melfalan, prednizon, talidomid, patrz punkt 4.8). Trombocytopenię 3. i 4. stopnia obserwowano rzadziej u pacjentów z grup Rd i Rd18, niż u pacjentów z grupy odniesienia (odpowiednio, 8,1% vs 11,1%).  U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z wyższą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (34,1% w grupie otrzymujących melfalan, prednizon i lenalidomid z kontynuacją lenalidomidem [MPR+R] oraz otrzymujących melfalan, prednizon i lenalidomid z kontynuacją placebo [MPR+p], w porównaniu do 7,8% w grupie MPp+p; patrz punkt 4.8). Epizody gorączki neutropenicznej 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia obserwowano rzadko (1,7% w grupie MPR+R/MPR+p, w porównaniu do 0,0% w grupie MPp+p; patrz punkt 4.8). Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z wyższą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (40,4% w grupach MPR+R/MPR+p, w porównaniu do 13,7% w grupie MPp+p; patrz punkt 4.8).  U Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia jest związane z większą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (5,1% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,6% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon; patrz punkt 4.8). Epizody gorączki neutropenicznej 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia obserwowano rzadko (0,6% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon; patrz punkt 4.8). Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (odpowiednio 9,9% i 1,4% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do odpowiednio 2,3% i 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon; patrz punkt 4.8).  U Zespoły mielodysplastyczne U pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi leczenie lenalidomidem jest związane z częstszym występowaniem neutropenii i trombocytopenii 3. i 4. stopnia w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo (patrz punkt 4.8).  U Chłoniak z komórek płaszcza Stosowanie lenalidomidu u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza wiąże się z częstszym występowaniem neutropenii 3. i 4. stopnia, w porównaniu do pacjentów z grupy kontrolnej (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
     U Chłoniak grudkowy Stosowanie skojarzenia lenalidomidu z rytuksymabem u pacjentów z chłoniakiem grudkowym wiąże się z częstszym występowaniem neutropenii 3. lub 4. stopnia w porównaniu z pacjentami z grupy otrzymującej schemat placebo/rytuksymab. Gorączkę neutropeniczną oraz trombocytopenię 3. lub 4. stopnia częściej obserwowano w grupie leczonej schematem lenalidomid/rytuksymab (patrz punkt 4.8). U Zaburzenia czynności tarczycy Opisano przypadki niedoczynności i nadczynności tarczycy. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się optymalną kontrolę współistniejących chorób mających wpływ na czynność tarczycy. Zaleca się kontrolowanie czynności tarczycy na początku i podczas leczenia. U Neuropatia obwodowa Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu, o którym wiadomo, że może wywoływać ciężką neuropatię obwodową.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Nie obserwowano zwiększonej częstości występowania neuropatii obwodowej w powiązaniu ze stosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem lub melfalanem i prednizonem, monoterapią lenalidomidem lub długotrwałym stosowaniem lenalidomidu w leczeniu pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim. Skojarzone leczenie lenalidomidem, dożylnym bortezomibem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania neuropatii obwodowej. Częstość była niższa, gdy bortezomib podawano podskórnie. Dodatkowe informacje, patrz punkt 4.8 i ChPL bortezomibu. U Reakcja typu „tumour flare” i zespół rozpadu guza W związku z działaniem przeciwnowotworowym lenalidomidu mogą wystąpić powikłania w postaci zespołu rozpadu guza (ang. TLS – Tumour Lysis Syndrome ). Odnotowano przypadki TLS i reakcje typu „ tumour flare ” (ang. TFR – Tumour Flare Reaction ), w tym przypadki zgonów (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Ryzyko TLS i TFR dotyczy pacjentów z dużym rozmiarem guza przed zastosowaniem leczenia. Należy zachować ostrożność rozpoczynając stosowanie lenalidomidu u tych pacjentów. Tacy pacjenci powinni być dokładnie kontrolowani, szczególnie w 1. cyklu lub w trakcie zwiększania dawki, i należy podjąć u nich odpowiednie środki ostrożności.  U Chłoniak z komórek płaszcza Zaleca się ścisłe monitorowanie i przeprowadzenie dokładnej oceny w kierunku TFR. Pacjenci z wysokim wskaźnikiem prognostycznym dla chłoniaka z komórek płaszcza (ang. MIPI – Mantle Cell Lymphoma International Prognostic Index ) w chwili rozpoznania lub pacjenci z masywną chorobą (przynajmniej jedna zmiana o największej średnicy ≥ 7 cm) przed rozpoczęciem leczenia mogą znajdować się w grupie ryzyka wystąpienia reakcji typu „ tumour flare . Reakcja typu „ tumour flare ” może naśladować progresję choroby. U pacjentów w badaniach MCL-002 i MCL-001, u których wystąpiła reakcja typu TFR 1. i 2.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia, objawy TFR kontrolowano podawaniem kortykosteroidów, NLPZ i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Decyzję o rozpoczęciu leczenia TFR należy podjąć po przeprowadzeniu szczegółowej oceny klinicznej każdego pacjenta (patrz punkty 4.2 i 4.8).  U Chłoniak grudkowy Zaleca się ścisłe monitorowanie i przeprowadzenie dokładnej oceny w kierunku TFR. Reakcja typu „ tumour flare ” może naśladować progresję choroby. U pacjentów, u których wystąpiła reakcja typu TFR 1. i 2. stopnia, objawy TFR kontrolowano podawaniem kortykosteroidów, NLPZ i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Decyzję o rozpoczęciu terapii TFR należy podjąć po przeprowadzeniu szczegółowej oceny klinicznej każdego pacjenta (patrz punkty 4.2 i 4.8). Zaleca się ścisłe monitorowanie i przeprowadzenie dokładnej oceny w kierunku TLS.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci powinni być dobrze nawodnieni i otrzymywać leczenie profilaktyczne TLS w dodatku do cotygodniowego wykonywania badań biochemicznych w ciągu pierwszego cyklu lub dłużej, zgodnie ze wskazaniami klinicznymi (patrz punkty 4.2 i 4.8). U Rozmiar guza  U Chłoniak z komórek płaszcza Lenalidomid nie jest zalecany w leczeniu pacjentów z dużym rozmiarem guza, jeśli możliwe jest zastosowanie innych schematów leczenia. Wczesny zgon W badaniu MCL-002 wystąpił znaczący, ogólny wzrost liczby wczesnych zgonów (w ciągu 20 tygodni). U pacjentów z dużym rozmiarem guza w chwili rozpoczęcia leczenia występuje zwiększone ryzyko wczesnego zgonu; odnotowano 16/81 (20%) wczesnych zgonów w grupie otrzymującej lenalidomid i 2/28 (7%) wczesnych zgonów w grupie kontrolnej. W ciągu 52 tygodni wartości te wynosiły odpowiednio 32/81 (40%) oraz 6/28 (21%) (patrz punkt 5.1). Zdarzenia niepożądane W badaniu MCL-002, w trakcie 1.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    cyklu leczenie przerwano u 11/81 (14%) pacjentów z dużym rozmiarem guza w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu do 1/28 (4%) pacjentów z grupy kontrolnej. Głównym powodem przerwania leczenia u pacjentów z dużym rozmiarem guza, w 1. cyklu w grupie otrzymującej lenalidomid były zdarzenia niepożądane (patrz punkt 4.8), w tym objawy przedmiotowe reakcji typu „ tumour flare ” (TFR). Informacje dotyczących dostosowania dawki w przypadku TFR znajdują się w punkcie 4.2. Duży rozmiar guza zdefiniowano jako przynajmniej jedną zmianę o średnicy ≥5 cm lub 3 zmiany o średnicy ≥3 cm. U Reakcje alergiczne i ciężkie reakcje skórne U pacjentów leczonych lenalidomidem odnotowano przypadki wystąpienia reakcji alergicznych, w tym obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej i ciężkich reakcji skórnych, takich jak SJS, TEN i DRESS (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Lekarze powinni poinformować pacjentów o przedmiotowych i podmiotowych objawach tych reakcji oraz o konieczności natychmiastowego zwrócenia się o pomoc medyczną w przypadku wystąpienia tych objawów. Należy zakończyć stosowanie lenalidomidu w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki złuszczającej lub pęcherzowej, lub w przypadku podejrzenia SJS, TEN lub DRESS. Nie należy wznawiać leczenia przerwanego z powodu tych reakcji. W przypadku wystąpienia innych form reakcji skórnej należy, w zależności od stopnia ciężkości, należy rozważyć przerwanie lub zakończenie leczenia. Ścisłej obserwacji należy poddać pacjentów, u których uprzednio występowały reakcje alergiczne w trakcie leczenia talidomidem, ze względu na odnotowane w literaturze przypadki wystąpienia reakcji krzyżowej pomiędzy lenalidomidem i talidomidem. Pacjenci, u których w przeszłości wystąpiła ciężka wysypka w związku z leczeniem talidomidem, nie powinni otrzymywać lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Nietolerancja laktozy Kapsułki leku Revlimid zawierają laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. U Drugie nowotwory pierwotne W badaniach klinicznych uprzednio leczonych pacjentów ze szpiczakiem otrzymujących lenalidomid i deksametazon obserwowano zwiększenie częstości drugich nowotworów pierwotnych (ang. SPM – second primary malignancies ) (3,98 na 100 osobolat) w porównaniu do grup kontrolnych (1,38 na 100 osobolat). Nieinwazyjne SPM obejmują podstawnokomórkowe lub płaskonabłonkowe raki skóry. Większość inwazyjnych SPM były to guzy lite. W badaniach klinicznych dotyczących nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego u pacjentów nie kwalifikujących się do przeszczepu obserwowano 4,9-krotne zwiększenie częstości występowania hematologicznych SPM (przypadki ostrej białaczki szpikowej, zespołów mielodysplastycznych) u osób otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem do progresji (1,75 na 100 osobolat) w porównaniu z melfalanem w skojarzeniu z prednizonem (0,36 na 100 osobolat).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Obserwowano 2,12-krotne zwiększenie częstości występowania drugich nowotworów pierwotnych litych u osób otrzymujących lenalidomid (9 cykli) w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem (1,57 na 100 osobolat) w porównaniu z melfalanem w skojarzeniu z prednizonem (0,74 na 100 osobolat). U pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do progresji lub do 18 miesięcy, częstość występowania hematologicznych SPM (0,16 na 100 osobolat) nie była zwiększona w porównaniu do pacjentów otrzymujących melfalan w skojarzeniu z prednizonem (0,79 na 100 osobolat). Obserwowano 1,3-krotne zwiększenie częstości występowania SPM w postaci guzów litych u osób otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do progresji lub do 18 miesięcy (1,58 na 100 osobolat) w porównaniu z talidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem (1,19 na 100 osobolat).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim otrzymującym lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem częstość występowania hematologicznych SPM wynosiła 0,00– 0,16 na 100 osobolat, natomiast częstość występowania SPM w postaci guzów litych wynosiła 0,21– 1,04 na 100 osobolat. Zwiększone ryzyko drugich nowotworów pierwotnych związane z lenalidomidem jest również istotne w przypadku NDMM po przeszczepie komórek macierzystych. Mimo że to ryzyko nie zostało jeszcze w pełni poznane, należy je brać pod uwagę, rozważając lub stosując produkt Revlimid w takim przypadku. Częstość występowania nowotworów hematologicznych, głównie AML, MDS i nowotworów z komórek B (w tym chłoniaka Hodgkina), wynosiła 1,31 na 100 osobolat w grupie pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz 0,58 na 100 osobolat w grupie placebo (1,02 na 100 osobolat w przypadku pacjentów przyjmujących lenalidomid po ASCT oraz 0,60 na 100 osobolat w przypadku pacjentów nieprzyjmujących lenalidomidu po ASCT).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Częstość występowania SPM w postaci guzów litych wynosiła 1,36 na 100 osobolat w grupie pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz 1,05 na 100 osobolat w grupie placebo (1,26 na 100 osobolat w przypadku pacjentów przyjmujących lenalidomid po ASCT oraz 0,60 na 100 osobolat w przypadku pacjentów nieprzyjmujących lenalidomidu po ASCT). Przed rozpoczęciem terapii lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem lub bezpośrednio po leczeniu z wykorzystaniem dużych dawek melfalanu i autologicznym przeszczepie komórek macierzystych należy uwzględnić ryzyko wystąpienia hematologicznego SPM. Przed leczeniem oraz w trakcie leczenia lekarze powinni dokładnie badać pacjentów używając standardowych onkologicznych metod przesiewowych czy występują u nich drugie nowotwory pierwotne oraz wdrażać leczenie zgodnie ze wskazaniami.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Progresja do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi o niskim lub pośrednim-1 ryzyku  U Kariotyp Zmienne ze stanu początkowego, włączając w to złożone zmiany cytogenetyczne, związane są z progresją do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów zależnych od przetoczeń, u których występuje delecja 5q. W połączonej analizie dwóch badań klinicznych dotyczących stosowania lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, pacjenci ze złożonymi zmianami cytogenetycznymi obciążeni byli najwyższym szacowanym skumulowanym ryzykiem progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej (38,6%). Szacowane ryzyko progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z izolowaną delecją 5q wynosiło 13,8%, w porównaniu do 17,3% u pacjentów z delecją 5q i dodatkowo jedną nieprawidłowością cytogenetyczną.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W związku z tym, stosunek korzyści do ryzyka dla lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi związanymi z delecją 5q oraz złożonymi nieprawidłowościami cytogenetycznymi pozostaje nieznany.  U Status genu TP53 U 20 do 25% pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi (MDS) niższego ryzyka z delecją 5q występuje mutacja w obrębie genu TP53, która związana jest z większym ryzykiem progresji do ostrej białaczki szpikowej (AML). W analizie post-hoc badania klinicznego (MDS-004) lenalidomidu w zespołach mielodysplastycznych o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, uzyskano wartość wskaźnika progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej (AML) równą 27,5% u pacjentów pozytywnych w teście IHC- p53 (1% poziom odcięcia w odniesieniu do silnego barwienia jądra komórkowego, z wykorzystaniem immunochemicznego oznaczenia białka p53, jako wyznacznika mutacji w obrębie genu TP53) i 3,6% u pacjentów negatywnych w teście IHC-p53 (p = 0,0038) (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Progresja do innych nowotworów w przypadku chłoniaka z komórek płaszcza W przypadku chłoniaka z komórek płaszcza stwierdzono ryzyko wystąpienia ostrej białaczki szpikowej, nowotworów z komórek typu B i nieczerniakowego raka skóry. U Drugie nowotwory pierwotne w przebiegu chłoniaka grudkowego W badaniu z udziałem pacjentów z nawrotowym/opornym na leczenie indolentnym chłoniakiem nieziarniczym (ang . indolent non-Hodgkin lymphoma , iNHL), w którym uczestniczyli także pacjenci z chłoniakiem grudkowym, nie zaobserwowano podwyższonego ryzyka SPM w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą otrzymującą schemat placebo/rytuksymab. Hematologiczne SPM w postaci ostrej białaczki szpikowej (ang. AML – acute myeloid leukaemia ) wystąpiły z częstością 0,29 na 100 osobolat w grupie otrzymującej skojarzenie lenalidomid/rytuksymab i 0,29 na 100 osobolat wśród pacjentów otrzymujących schemat placebo/rytuksymab.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Częstość występowania hematologicznych i litych SPM (z wyjątkiem nieczerniakowego raka skóry) wynosiła 0,87 na 100 osobolat w grupie otrzymującej skojarzenie lenalidomid/rytuksymab i 1,17 na 100 osobolat wśród pacjentów otrzymujących schemat placebo/rytuksymab, przy czym mediana czasu obserwacji wynosiła 30,59 miesiąca (zakres: 0,6– 50,9 miesiąca). Przypadki nieczerniakowego raka skóry stanowią stwierdzone zagrożenie i obejmują przypadki raka płaskonabłonkowego skóry lub raka podstawnokomórkowego skóry. Pacjentów należy monitorować w kierunku SPM. Rozważając leczenie lenalidomidem, należy wziąć pod uwagę zarówno potencjalne korzyści ze stosowania lenalidomidu, jak i ryzyko związane z SPM. U Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów leczonych lenalidomidem w terapii skojarzonej odnotowano przypadki niewydolności wątroby (w tym śmiertelne): ostra niewydolność wątroby, toksyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, cholestatyczne zapalenie wątroby i mieszane cytolityczne/cholestatyczne zapalenie wątroby.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Mechanizm ciężkiej hepatotoksyczności wywoływanej lekami jest nieznany, jednak w niektórych przypadkach, przebyte wirusowe zapalenie wątroby, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych oraz terapia antybiotykowa mogą stanowić czynniki ryzyka. Często zgłaszano występowanie nieprawidłowych wyników testów czynności wątroby. Zaburzenia czynności wątroby potwierdzone wynikami testów były w zasadzie bezobjawowe i ustępowały po przerwaniu leczenia. Po powrocie parametrów do wartości początkowych, można rozważyć leczenie mniejszą dawką. Lenalidomid jest wydalany przez nerki. U pacjentów z niewydolnością nerek należy szczególnie starannie dobrać dawkę, aby uniknąć nadmiernego wzrostu stężenia leku we krwi, ponieważ może to zwiększyć ryzyko wystąpienia hematologicznych działań niepożądanych oraz hepatotoksyczności.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy monitorować czynność wątroby, szczególnie u pacjentów z wirusowym zakażeniem wątroby w wywiadzie, lub w przypadku jednoczesnego stosowania lenalidomidu z produktami leczniczymi, o których wiadomo, że zaburzają czynność wątroby. U Zakażenia z neutropenią lub bez neutropenii Pacjenci ze szpiczakiem mnogim są narażeni na zakażenia, włączając zapalenie płuc. U pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem obserwowano wyższą częstość występowania w porównaniu z pacjentami z NDMM, niekwalifikującymi się do przeszczepu, oraz u pacjentów z NDMM po przeszczepie, otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem w porównaniu z placebo. Zakażenia ≥ 3. stopnia występowały przy neutropenii u mniej niż jednej trzeciej pacjentów. Pacjenci ze znanym ryzykiem zakażenia powinni być ściśle monitorowani. Wszystkich pacjentów należy pouczyć, aby w przypadku pierwszych objawów zakażenia (np.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    kaszel, gorączka, itd.) skontaktować się z lekarzem, co pozwoli to na wczesne podjęcie leczenia i w efekcie na złagodzenie choroby. U Reaktywacja zakażenia wirusowego U pacjentów otrzymujących lenalidomid zgłaszano występowanie reaktywacji zakażenia wirusowego, w tym ciężkich przypadków reaktywacji zakażenia wirusem półpaśca lub zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV). W niektórych przypadkach reaktywacja zakażenia wirusowego zakończyła się zgonem. W niektórych przypadkach reaktywacja zakażenia wirusem półpaśca prowadziła do wystąpienia rozsianego półpaśca, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych wywołanego przez wirusa półpaśca lub ocznej postaci półpaśca, co wymagało tymczasowego wstrzymania lub przerwania podawania lenalidomidu oraz wprowadzenia odpowiedniego leczenia przeciwwirusowego. U pacjentów przyjmujących lenalidomid, którzy byli w przeszłości zakażeni wirusem zapalenia wątroby typu B, rzadko zgłaszano reaktywację zapalenia wątroby typu B.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W niektórych przypadkach prowadziło to do ostrej niewydolności wątroby, co skutkowało zakończeniem leczenia lenalidomidem oraz wprowadzeniem odpowiedniego leczenia przeciwwirusowego. Przed rozpoczęciem leczenia lenalidomidem należy wykonać badanie w kierunku nosicielstwa wirusa zapalenia wątroby typu B. W przypadku pacjentów z dodatnim wynikiem zakażenia HBV, zaleca się konsultację z lekarzem doświadczonym w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu B. Należy zachować środki ostrożności, jeśli lenalidomid jest stosowany u pacjentów zakażonych w przeszłości HBV, w tym u pacjentów HBc dodatnich, ale HBsAg negatywnych. Pacjentów tych należy poddać dokładnej obserwacji w kierunku objawów podmiotowych i przedmiotowych aktywnego zakażenia HBV przez cały okres leczenia. U Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia Podczas stosowania lenalidomidu odnotowano przypadki postępującej leukoencefalopatii wieloogniskowej (PML, ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    progressive multifocal leukoencephalopathy), w tym przypadki śmiertelne. Występowanie PML notowano w okresie od kilku miesięcy do kilku lat po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem. Najczęściej przypadki te zgłaszano u pacjentów przyjmujących jednocześnie deksametazon lub u tych, u których wcześniej stosowano inną chemioterapię immunosupresyjną. Zadaniem lekarza jest regularne kontrolowanie pacjenta oraz uwzględnianie PML w diagnostyce różnicowej u pacjentów z nowymi lub nasilającymi się objawami neurologicznymi oraz objawami kognitywnymi lub behawioralnymi. Lekarz powinien również doradzić pacjentowi, że należy powiedzieć swojemu partnerowi lub opiekunowi o odbywanym leczeniu, ponieważ mogą oni zauważyć objawy, których pacjent nie jest świadomy. Ocena PML powinna opierać się na badaniu neurologicznym, diagnostyce metodą rezonansu magnetycznego mózgu i analizie płynu mózgowo-rdzeniowego dla DNA JC (JCV) za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) lub biopsji mózgu z testowaniem na JCV.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Negatywne wyniki PCR JCV nie wykluczają PML. Jeśli nie można postawić alternatywnej diagnozy, wskazane mogą być dalsze obserwacje oraz wykonanie dodatkowych badań. Jeśli podejrzewa się PML, należy wstrzymać dalsze podawanie leku, aż do czasu wykluczenia, że PML nie występuje. Jeśli badania potwierdzą PML, konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania lenalidomidu. U Pacjenci z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim Częstość występowania przypadków nietolerancji (działania niepożądane 3. lub 4. stopnia, ciężkie działania niepożądane, przerwanie leczenia) była wyższa w przypadku pacjentów w wieku > 75 lat, ze szpiczakiem III stopnia, zgodnie z międzynarodowym systemem stopniowania, sprawnością w skali ECOG ≥ 2 lub klirensem kreatyniny <60 ml/min, przy podawaniu lenalidomidu w terapii skojarzonej.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci powinni zostać poddani szczególnej obserwacji pod kątem tolerancji lenalidomidu w terapii skojarzonej, z uwzględnieniem wieku, szpiczaka III stopnia zaawansowania, sprawności w skali ECOG ≥ 2 lub klirensu kreatyniny <60 ml/min (patrz punkt 4.2 i 4.8). U Zaćma Zgłaszano większą częstość występowania zaćmy u pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu. Zaleca się regularne kontrolowanie wzroku.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Czynniki wpływające na erytropoezę lub inne leki mogące zwiększać ryzyko zakrzepicy, takie jak hormonalna terapia zastępcza, powinny być stosowane ostrożnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid z deksametazonem (patrz punkty 4.4 i 4.8). U Doustne środki antykoncepcyjne Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Lenalidomid nie jest induktorem enzymów. W badaniu in vitro na ludzkich hepatocytach lenalidomid w różnych badanych stężeniach nie indukował CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4/5. Z tego powodu w przypadku podania samego lenalidomidu nie jest oczekiwane wystąpienie indukcji prowadzącej do obniżonej skuteczności produktów leczniczych, w tym hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Jednak deksametazon jest słabym lub umiarkowanym induktorem CYP3A4 i prawdopodobnie wywiera również wpływ na inne enzymy i transportery.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Interakcje
    Nie można wykluczyć, że w trakcie leczenia skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych może ulec zmniejszeniu. Należy podjąć skuteczne środki, aby zapobiec ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). U Warfaryna Jednoczesne wielokrotne podawanie lenalidomidu w dawce 10 mg raz na dobę nie wpływało na farmakokinetykę pojedynczej dawki R- i S-warfaryny. Jednoczesne podanie warfaryny w pojedynczej dawce 25 mg nie wpływało na farmakokinetykę lenalidomidu. Nie wiadomo jednak, czy interakcja zachodzi w czasie stosowania klinicznego (jednoczesne leczenie deksametazonem). Deksametazon jest słabym lub umiarkowanym induktorem enzymów i jego wpływ na warfarynę nie jest znany. Zaleca się ścisłe kontrolowanie stężenia warfaryny podczas leczenia. U Digoksyna Jednoczesne stosowanie z lenalidomidem w dawce 10 mg raz na dobę zwiększało stężenie osoczowe digoksyny (0,5 mg, pojedyncza dawka) o 14% z 90% CI (przedział ufności) [0,52%-28,2%].
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Interakcje
    Nie wiadomo, czy efekt będzie inny w praktyce klinicznej (większe dawki lenalidomidu i jednoczesne leczenie deksametazonem). Z tego względu podczas leczenia lenalidomidem zaleca się kontrolowanie stężenia digoksyny. U Statyny Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia rabdomiolizy w przypadku jednoczesnego podawania statyn i lenalidomidu, które może mieć charakter po prostu addytywny. Szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia uzasadniona jest wzmożona kontrola kliniczna i laboratoryjna. U Deksametazon Równoczesne podawanie deksametazonu (40 mg raz na dobę) w dawce pojedynczej lub wielokrotnej nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu podawanego w dawce wielokrotnej (25 mg raz na dobę). U Interakcje z inhibitorami glikoproteiny P W warunkach in vitro , lenalidomid jest substratem dla glikoproteiny P, ale nie jest jej inhibitorem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Interakcje
    Równoczesne podawanie w dawce wielokrotnej chinidyny (600 mg, dwa razy na dobę), będącej silnym inhibitorem glikoproteiny P lub umiarkowanie silnego inhibitora/substratu glikoproteiny P, temsyrolimusu (25 mg), nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu (25 mg). Równoczesne podawanie lenalidomidu nie zmieniało farmakokinetyki temsyrolimusu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ze względu na właściwości teratogenne, lenalidomid należy przepisywać z uwzględnieniem programu zapobiegania ciąży (patrz punkt 4.4), chyba że istnieją wiarygodne przesłanki, że pacjentka nie może zajść w ciążę. U Kobiety mogące zajść w ciążę / Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Kobiety mogące zajść w ciążę muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji. Jeśli w trakcie leczenia lenalidomidem kobieta zajdzie w ciążę, leczenie musi zostać przerwane, a pacjentka powinna zostać skierowana do specjalisty doświadczonego w ocenie teratogennego skutku leczenia w celu przeprowadzenia takiej oceny i uzyskania odpowiedniej porady. Jeśli partnerka mężczyzny leczonego lenalidomidem zajdzie w ciążę, zaleca się skierowanie jej do lekarza specjalizującego się lub mającego doświadczenie w teratologii, w celu przeprowadzenia oceny i uzyskania porady.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Lenalidomid jest obecny w spermie ludzkiej w skrajnie małym stężeniu w trakcie leczenia i jest niewykrywalny w spermie ludzkiej po 3 dniach od zakończenia podawania substancji zdrowemu mężczyźnie (patrz punkt 5.2). W ramach środków ostrożności oraz biorąc pod uwagę szczególne populacje z wydłużonym czasem wydalania, jak w przypadku niewydolności nerek, wszyscy pacjenci płci męskiej stosujący lenalidomid muszą używać prezerwatyw przez okres leczenia, podczas przerwy w podawaniu leku i przez 1 tydzień po zakończeniu leczenia, jeśli partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę i nie stosuje antykoncepcji. U Ciąża Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, która powoduje ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. Lenalidomid wywoływał u małp wady wrodzone, podobne do tych opisanych po talidomidzie (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Z tego względu można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu i lenalidomid jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży (patrz punkt 4.3). U Karmienie piersią Nie wiadomo, czy lenalidomid przenika do mleka ludzkiego. Dlatego podczas leczenia lenalidomidem należy przerwać karmienie piersią. U Płodność Badania na szczurach z wykorzystaniem lenalidomidu w dawkach do 500 mg/kg (dawka odpowiednio około 200 do 500-razy większą niż stosowana u ludzi dawka 25 i 10 mg w przeliczeniu na powierzchnię ciała) nie wykazały występowania działań niepożądanych związanych z płodnością ani szkodliwego wpływu na płodność rodziców.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Lenalidomid wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania lenalidomidu zgłaszano zmęczenie, zawroty głowy, senność, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego i niewyraźne widzenie. Z tego względu zaleca się ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane U Streszczenie profilu bezpieczeństwa U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem W celu określenia działań niepożądanych w badaniu CALGB 100104 zastosowano podejście zachowawcze. Działania niepożądane opisane w tabeli 1 obejmowały zdarzenia po HDM/ASCT oraz zdarzenia z okresu leczenia podtrzymującego. Druga analiza, podczas której zidentyfikowano zdarzenia, które wystąpiły po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego, wskazuje, że częstości opisane w tabeli 1 mogą być większe niż faktycznie obserwowano podczas okresu leczenia podtrzymującego. Działania niepożądane zgłoszone w badaniu IFM 2005-02 obejmowały wyłącznie okres leczenia podtrzymującego. Ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥5%) podczas stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż przy stosowaniu placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Należały do nich:  Zapalenie płuc (10,6%: złożony termin) w badaniu IFM 2005-02,  Zakażenie płuc (9,4% [9,4% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego]) w badaniu CALGB 100104. W badaniu IFM 2005-02 do działań niepożądanych obserwowanych częściej podczas stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż przy stosowaniu placebo należały: neutropenia (60,8%), zapalenie oskrzeli (47,4%), biegunka (38,9%), zapalenie jamy nosowo-gardłowej (34,8%), skurcze mięśni (33,4%), leukopenia (31,7%), astenia (29,7%), kaszel (27,3%), trombocytopenia (23,5%), zapalenie żołądka i jelit (22,5%) i gorączka (20,5%). W badaniu CALGB 100104 do działań niepożądanych obserwowanych częściej podczas stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż przy stosowaniu placebo należały: neutropenia (79,0% [71,9% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego]), trombocytopenia (72,3% [61,6%]), biegunka (54,5% [46,4%]), wysypka (31,7% [25,0%]), zakażenia górnych dróg oddechowych (26,8% [26,8%]), zmęczenie (22,8% [17,9%]), leukopenia (22,8% [18,8%]) i niedokrwistość (21,0% [13,8%]).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu W badaniu SWOG S0777 następujące ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥ 5%) w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z dożylnym bortezomibem i deksametazonem niż w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem:  niedociśnienie tętnicze (6,5%), zakażenie płuc (5,7%), odwodnienie (5,0%). Następujące działania niepożądane obserwowano częściej w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem niż w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem: zmęczenie (73,7%), neuropatia obwodowa (71,8%), trombocytopenia (57,6%), zaparcie (56,1%), hipokalcemia (50,0%).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z niskimi dawkami deksametazonu, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥5%) podczas stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu (Rd oraz Rd18), niż przy stosowaniu melfalanu, prednizonu i talidomidu (MPT). Należały do nich:  Zapalenie płuc (9,8%)  Niewydolność nerek (włączając postać ostrą) (6,3%) Do działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupach Rd lub Rd18, niż w grupie MPT, należały: biegunka (45,5%), zmęczenie (32,8%), ból pleców (32,0%), astenia (28,2%), zaburzenia snu (27,6%), wysypka (24,3%), osłabione łaknienie (23,1%), kaszel (22,7%), gorączka (21,4%) oraz skurcze mięśni (20,5%). U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥5%) u pacjentów otrzymujących melfalan, prednizon i lenalidomid, z następczym podtrzymywaniem lenalidomidem (MPR+R) lub melfalan, prednizon i lenalidomid, z następczą kontynuacją placebo (MPR+p), niż u pacjentów otrzymujących melfalan i prednizon, z następczą kontynuacją placebo (MPp+p).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Należały do nich:  Gorączka neutropeniczna (6,0%)  Niedokrwistość (5,3%) Do działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupach MPR+R lub MPR+p, niż w grupie MPp+p, należały: neutropenia (83,3%), niedokrwistość (70,7%), trombocytopenia (70,0%), leukopenia (38,8%), zaparcia (34,0%), biegunka (33,3%), wysypka (28,9%), gorączka (27,0%), obrzęk obwodowy (25,0%), kaszel (24,0%), zmniejszone łaknienie (23,7%) oraz astenia (22,0%). U Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia W dwóch badaniach fazy III kontrolowanych placebo, grupie 353 pacjentów ze szpiczakiem mnogim podawano lenalidomid/deksametazon, natomiast grupie 351 pacjentów podawano placebo/deksametazon. Najcięższymi działaniami niepożądanymi obserwowanymi częściej u pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, niż u pacjentów otrzymujących placebo/deksametazon były:  żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna) (patrz punkt 4.4);  neutropenia 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    stopnia (patrz punkt 4.4). Do obserwowanych działań niepożądanych, które występowały z większą częstością w związku z podawaniem lenalidomidu i deksametazonu, w porównaniu do placebo i deksametazonu, zbiorczo w badaniach klinicznych dotyczących szpiczaka mnogiego (MM-009 oraz MM-010) należą: zmęczenie (43,9%), neutropenia (42,2%), zaparcie (40,5%), biegunka (38,5%), kurcze mięśni (33,4%), niedokrwistość (31,4%), trombocytopenia (21,5%) i wysypka (21,2%). U Zespoły mielodysplastyczne Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi opiera się na danych pochodzących od 286 pacjentów uczestniczących w jednym badaniu fazy II oraz jednym badaniu fazy III (patrz punkt 5.1). W badaniu fazy II wszyscy spośród 148 pacjentów otrzymywali lenalidomid. W podwójnie zaślepionej części badania fazy III, 69 pacjentów przyjmowało lenalidomid w dawce 5 mg, 69 pacjentów przyjmowało lenalidomid w dawce 10 mg, a 67 pacjentów przyjmowało placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Większość działań niepożądanych występowała podczas pierwszych 16 tygodni leczenia lenalidomidem. Ciężkie zdarzenia niepożądane obejmowały:  żylną chorobę zakrzepowo-zatorową (zakrzepicę żył głębokich, zatorowość płucną) (patrz punkt 4.4);  neutropenię 3. lub 4. stopnia, gorączkę neutropeniczną oraz trombocytopenię 3. lub 4. stopnia (patrz punkt 4.4). Najczęściej obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi, które występowały częściej w grupach przyjmujących lenalidomid w porównaniu do grupy kontrolnej w badaniu fazy III były neutropenia (76,8%), trombocytopenia (46,4%), biegunka (34,8%), zaparcia (19,6%), nudności (19,6%), świąd (25,4%), wysypka (18,1%), zmęczenie (18,1%) oraz skurcze mięśni (16,7%). U Chłoniak z komórek płaszcza Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza opiera się na danych pochodzących od 254 pacjentów uczestniczących w randomizowanym badaniu fazy II z grupa kontrolną, MCL-002 (patrz punkt 5.1).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Ponadto, w tabeli 3 uwzględniono działania niepożądane pochodzące z badania uzupełniającego MCL-001. Ciężkie działania niepożądane, które w badaniu MCL-002 obserwowano z większą częstością (z różnicą co najmniej 2 punktów procentowych) w grupie otrzymującej lenalidomid, w porównaniu do grupy kontrolnej:  neutropenia (3,6%),  zatorowość płucna (3,6%),  biegunka (3,6%). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi, które w badaniu MCL-002 występowały częściej w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu do grupy kontrolnej, były: neutropenia (50,9%), niedokrwistość (28,7%), biegunka (22,8%), zmęczenie (21,0%), zaparcie (17,4%), gorączka (16,8%) oraz wysypka (w tym alergiczne zapalenie skóry) (16,2%), W badaniu MCL-002 wystąpił znaczący, ogólny wzrost liczby wczesnych zgonów (w ciągu 20 tygodni).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    U pacjentów z dużym rozmiarem guza w chwili rozpoczęcia leczenia występuje zwiększone ryzyko wczesnego zgonu; odnotowano 16/81 (20%) wczesnych zgonów w grupie otrzymującej lenalidomid i 2/28 (7%) wczesnych zgonów w grupie kontrolnej. W ciągu 52 tygodni wartości te wynosiły odpowiednio 32/81 (39,5%) oraz 6/28 (21%) (patrz punkt 5.1). W trakcie 1. cyklu leczenie przerwano u 11/81 (14%) pacjentów z dużym rozmiarem guza w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu do 1/28 (4%) pacjentów z grupy kontrolnej. Głównym powodem przerwania leczenia u pacjentów z dużym rozmiarem guza, w 1. cyklu w grupie otrzymującej lenalidomid były zdarzenia niepożądane – 7/11 (64%). Duży rozmiar guza zdefiniowano jako przynajmniej jedną zmianę o średnicy ≥5 cm lub 3 zmiany o średnicy ≥3 cm. U Chłoniak grudkowy Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym opiera się na danych pochodzących od 294 pacjentów uczestniczących w randomizowanym badaniu fazy III z grupą kontrolną, NHL-007.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    W tabeli 5 uwzględniono ponadto działania niepożądane pochodzące z badania uzupełniającego NHL-008. Ciężkie działania niepożądane, które w badaniu NHL-007 obserwowano najczęściej (z różnicą co najmniej 1 punktu procentowego) w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą otrzymującą schemat placebo/rytuksymab, to:  gorączka neutropeniczna (2,7%),  zatorowość płucna (2,7%),  zapalenie płuc (2,7%). W badaniu NHL-007 do działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupie otrzymującej leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab niż w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab (z różnicą częstości między grupami wynoszącą co najmniej 2%) należały: neutropenia (58,2%), biegunka (30,8%), leukopenia (28,8%), zaparcie (21,9%), kaszel (21,9%) i zmęczenie (21,9%).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    U Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane obserwowane u pacjentów leczonych lenalidomidem zostały wymienione poniżej według klasyfikacji układów i narządów i częstości występowania. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Częstości zdefiniowano następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W poniższej tabeli działania niepożądane zostały włączone do odpowiednich kategorii zgodnie z największą częstością występowania w którymkolwiek z głównych badań klinicznych. U Tabelaryczne zestawienie dla monoterapii w szpiczaku mnogim Informacje zamieszczone w poniższej tabeli opierają się o dane uzyskane podczas głównych badań klinicznych z udziałem pacjentów z NDMM po ASCT, którzy otrzymywali leczenie podtrzymujące lenalidomidem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Danych nie korygowano dla uwzględnienia dłuższego czasu trwania leczenia w grupach otrzymujących lenalidomid, kontynuowanego do wystąpienia progresji choroby w porównaniu z grupami placebo w głównych badaniach dotyczących szpiczaka mnogiego (patrz punkt 5.1). Tabela 1. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, otrzymujących lenalidomid w leczeniu podtrzymującym
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeUBardzo częstoUZapalenie płuc◊,a, zakażeniaP Pgórnych dróg oddechowych, zakażenia neutropeniczne, zapalenie oskrzeli◊, grypa◊,P P P P◊zapalenie żołądka i jelitP P,zapalenie zatok, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie błony śluzowej nosaUCzęstoZakażenia◊, zakażenie układuP P◊,moczowegoP P*, zakażeniadolnych dróg oddechowych, zakażenie płuc◊PUBardzo częstoUZapalenie płuc◊,a, zakażenieP PneutropeniczneUCzęstoPosocznica◊,b, bakteriemia,P P◊zakażenie płucP P, bakteryjnezakażenia dolnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli◊, grypa◊, zapalenieP P P Pżołądka i jelit◊, półpasiec◊,P P P Pzakażenie◊P
    Nowotwory łagodne, złośliwei nieokreślone (w tym torbielei polipy)UCzęstoUZespół mielodysplastyczny◊,*P P
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoUBardzo częstoU Neutropenia^,◊, gorączkaP P,◊neutropeniczna^P P,P,◊Ptrombocytopenia^P P, anemia,leukopenia◊, limfopeniaP PUBardzo często Neutropenia^,◊, gorączkaP P,◊neutropeniczna^P P,P,◊Ptrombocytopenia^P P, anemia,leukopenia◊, limfopeniaP PUCzęsto
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Pancytopenia◊P
    Zaburzenia metabolizmui odżywianiaUBardzo częstoU HipokaliemiaUCzęstoUHipokaliemia, odwodnienie
    Zaburzenia układu nerwowegoUBardzo często ParestezjaUCzęstoNeuropatia obwodowacPUCzęstoBól głowy
    Zaburzenia naczynioweUCzęstoUZatorowość płucna◊,*P PUCzęstoUZakrzepica żył głębokich^,◊,dP
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersiaUBardzo często KaszelUCzęstoDuszność◊, wydzielina z nosaP PUCzęstoUDuszności◊P
    Zaburzenia żołądka i jelitUBardzo częstoU Biegunka, zaparcia, ból brzucha, nudnościUCzęstoWymioty, ból w nadbrzuszuUCzęstoUBiegunka, wymioty, nudności
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychUBardzo częstoU Nieprawidłowe wyniki badańczynnościowych wątrobyUCzęstoUNieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby
    Zaburzenia skóry i tkankipodskórnejUBardzo częstoUWysypka, suchość skóryUCzęstoUWysypka, świąd
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejUBardzo częstoU Kurcze mięśniUCzęstoUBól mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaUBardzo częstoUZmęczenie, astenia, gorączkaUCzęstoUZmęczenie, astenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    ◊ P P Działania niepożądane zgłaszane jako ciężkie u pacjentów z NDMM po ASCT. * P P Dotyczy wyłącznie ciężkich działań niepożądanych leku. ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. a P P „Zapalenie płuc” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): odoskrzelowe zapalenie płuc, płatowe zapalenie płuc, zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jiroveci , zapalenie płuc, zapalenie płuc wywołane pałeczką Klebsiella pneumoniae , legionelozowe zapalenie płuc, mykoplazmatyczne zapalenie płuc, pneumokokowe zapalenie płuc, streptokokowe zapalenie płuc, wirusowe zapalenie płuc, choroba płuc, stan zapalny płuc. b P P „Posocznica” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): posocznica bakteryjna, posocznica pneumokokowa, wstrząs septyczny, posocznica gronkowcowa. c d P P „Neuropatia obwodowa” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): neuropatia obwodowa, neuropatia obwodowa sensoryczna, polineuropatia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    P P „Zakrzepica żył głębokich” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): zakrzepica żył głębokich, zakrzepica, zakrzepica żylna. U Tabelaryczne zestawienie dla terapii skojarzonej w szpiczaku mnogim Informacje zamieszczone w poniższej tabeli opierają się o dane uzyskane podczas badań klinicznych z udziałem pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Dane nie zostały skorygowane o dłuższy czas leczenia w grupach otrzymujących lenalidomid do progresji choroby, w porównaniu do komparatora w kluczowych badaniach dotyczących szpiczaka mnogiego (patrz punkt 5.1). Tabela 2. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, deksametazonem lub melfalanem i prednizonem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / ZalecanaterminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeUBardzo często Zapalenie płuc◊,◊◊,P Pzakażenie górnych dróg oddechowych◊, zakażeniaP Pbakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)P P,zapalenie jamy nosowo- gardłowej, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli◊, zapalenie błonyP Pśluzowej nosaUCzęsto◊,◊◊PosocznicaP P, zapaleniebłony śluzowej nosa zakażenie płuc◊◊,P Pzakażenie układu moczowego◊◊, zapalenieP Pzatok◊P PUCzęstoZapalenie płuc◊,◊◊,P Pzakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia oportunistyczne)◊,P Pzapalenie tkanki łącznej◊, posocznica◊,◊◊,P P P P◊◊zakażenie płucP P,zapalenie oskrzeli◊,P Pzakażenie układu oddechowego◊◊,P Pzakażenie układu◊◊moczowegoP P, zakaźnezapalenie jelita cienkiego i okrężnicy
    Nowotworyłagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)UNiezbyt częstoRak^,◊podstawnokomórkowyPRak^,◊,*płaskonabłonkowyPUCzęstoOstra białaczka◊szpikowaP P, zespół◊mielodysplastycznyP P,rak płaskonabłonkowy skóry^,◊,**PUNiezbyt często Ostra białaczka limfoblastyczna◊z komórek TP P, rakpodstawnokomórkowy^,P◊P, zespół rozpadu guza
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoUBardzo często Neutropenia^,◊,◊◊,P P,◊,◊◊trombocytopenia^P P,◊niedokrwistośćP P,zaburzenia krwotoczne^, leukopenia, limfopeniaUCzęstoGorączka,◊neutropeniczna^P P,pancytopenia◊PUNiezbyt często Hemoliza, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna,niedokrwistość hemolitycznaUBardzo częstoNeutropenia^,◊,◊◊,P Ptrombocytopenia^,◊,◊◊,P Pniedokrwistość◊,P Pleukopenia, limfopeniaUCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊,P Ppancytopenia◊,P Pniedokrwistość hemolitycznaUNiezbyt często Nadkrzepliwość, koagulopatia
    Zaburzenia układu immunologiczn egoUNiezbyt częstoReakcja nadwrażliwości^
    Zaburzenia endokrynologiczneUCzęstoNiedoczynność tarczycy
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaUBardzo często Hipokaliemia◊,◊◊,P Phiperglikemia, hipoglikemia, hipokalcemia◊,P P◊hiponatremiaP P,◊◊odwodnienieP P,zmniejszone łaknienie◊◊,P Pzmniejszenie masy ciałaUCzęstoHipomagnezemia,hiperurykemia, hiperkalcemia+PUCzęstoHipokaliemia◊,◊◊,P Phiperglikemia, hipokalcemia◊,P Pcukrzyca◊,P Phipofosfatemia, hiponatremia◊,P Phiperurykemia, dna moczanowa, odwodnienie◊◊,P Pzmniejszone łaknienie◊◊,P Pzmniejszenie masy ciała
    ZaburzeniapsychiczneUBardzo częstoDepresja, bezsennośćUNiezbyt częstoUtrata popędu płciowegoUCzęstoDepresja, bezsenność
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia układu nerwowegoUBardzo często Neuropatie obwodowe◊◊,P Pparestezja, zawroty◊◊głowyP P, drżenie,zaburzenia smaku, ból głowyUCzęstoAtaksja, zaburzenia◊◊równowagi, omdleniaP P,neuralgia, dyzestezjaUBardzo często Neuropatie obwodowe◊◊PUCzęstoEpizody mózgowo–◊naczynioweP P, zawrotygłowy◊◊, omdlenia◊◊,P P P PneuralgiaUNiezbyt często Krwotok wewnątrzczaszkowy^, przemijający napadniedokrwienny, udar niedokrwienny
    Zaburzenia okaUBardzo często Zaćmy, niewyraźne widzenieCzęstoZmniejszona ostrość widzeniaCzęsto ZaćmaNiezbyt często Ślepota
    Zaburzenia ucha i błędnikaCzęstoGłuchota (włączając niedosłuch), szumy uszne
    Zaburzenia sercaCzęsto Migotanie◊,◊◊przedsionkówP P,bradykardiaNiezbyt często Zaburzenia rytmu, wydłużenie odstępu QT, trzepotanie przedsionków, dodatkowe skurcze komoroweCzęstoZawał mięśnia sercowego (włączając ostre przypadki)^,◊,P Pmigotanie przedsionków◊,◊◊,P Pzastoinowa◊niewydolność sercaP P,tachykardia, niewydolność serca◊,◊◊,P Pchoroba niedokrwienna serca◊P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia naczynioweBardzo częstoEpizody żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej^, głównie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej^,◊,◊◊,P Pniedociśnienie tętnicze◊◊PCzęstoNadciśnienie tętnicze, wybroczyny^Bardzo częstoEpizody żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej^, głównie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej^,◊,◊◊PCzęstoZapalenie naczyń, niedociśnienie◊◊tętniczeP P, nadciśnienietętniczeNiezbyt często Niedokrwienie, niedokrwienie obwodowe, wewnątrzczaszkowe,zakrzepowe zapalenie zatok żylnych czaszki
    Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersiaBardzo często Duszność◊,◊◊, krwawienieP Pz nosa^, kaszelCzęsto Zaburzenia głosuCzęstoOstre wyczerpanie◊oddechoweP P,◊,◊◊dusznośćP P, bólopłucnowy◊◊, hipoksja◊◊P P P P P
    Zaburzenie żołądka i jelitBardzo często Biegunka◊,◊◊, zaparcie◊,P P P P◊◊ból brzuchaP P, nudności,◊◊wymiotyP P, niestrawność,suchość w jamie ustnej, zapalenie jamy ustnejCzęsto12TKr12Twawienie z przewodu pokarmowego (włączając w to: krwawienie z odbytnicy, krwawienie z guzków krwawniczych, krwawienie z wrzodów żołądka, krwawienie dziąseł)^,◊◊, utrudnioneP PpołykanieNiezbyt często Zapalenie okrężnicy, zapalenie kątnicyCzęstoKrwawienie z przewodu pokarmowego^,◊,◊◊,P Pniedrożność jelita◊◊ ◊◊cienkiegoP P, biegunkaP P,◊◊ból brzuchaP P,zaparcie◊, nudności,P Pwymioty◊◊P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychBardzo często Zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej, zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowejCzęstoUszkodzenie komórek◊◊wątrobyP P,nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby◊,P PhiperbilirubinemiaNiezbyt często Niewydolność wątroby^Często Zastój żółci◊,P Phepatotoksyczność, uszkodzenie komórek◊◊wątrobyP P, zwiększonaaktywność aminotransferazy alaninowej, nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby◊PNiezbyt często Niewydolność wątroby^
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejBardzo częstoWysypki◊◊, świądP PCzęstoPokrzywka, nadmierna potliwość, sucha skóra, nadmierna pigmentacja skóry, egzema, rumieńNiezbyt często Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi◊◊,P P PPodbarwienie skóry, nadwrażliwość na światłoCzęstoWysypki◊◊PNiezbyt często Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi◊◊P
    Zaburzeniamięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoOsłabienie mięśni◊◊,P P◊kurcze mięśni, ból kościP P,ból i uczucie dyskomfortu związane z tkanką mięśniowo- szkieletową oraz łączną (włączając ból pleców◊,◊◊), bólP Pkończyny, ból mięśni, ból stawów,◊PCzęstoObrzęki stawówCzęstoOsłabienie mięśni◊◊, bólP Pkości◊, ból i uczucieP Pdyskomfortu związane z tkanką mięśniowo- szkieletową oraz łączną (włączając ból pleców◊,◊◊)P PNiezbyt często Obrzęk stawów
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia nerek i dróg moczowychBardzo często Niewydolność nerek (włączając ostre przypadki)◊,◊◊PCzęsto Krwiomocz^, zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczuNiezbyt częstoNabyty zespół FanconiegoNiezbyt często Martwica kanalików nerkowych
    Zaburzenia układu rozrodczego i piersiCzęstoZaburzenia wzwodu
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoZmęczenie◊,◊◊, obrzękP P(włączając w to obrzęk◊,◊◊obwodowy), gorączkaP P,astenia, objawy grypopodobne (włączając gorączkę, kaszel, ból mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy, ból głowy, dreszcze)CzęstoBól w klatce piersiowej◊,◊◊, letargP PBardzo częstoZmęczenie◊,◊◊PCzęstoObrzęk obwodowy, gorączka◊,◊◊, asteniaP P
    BadaniadiagnostyczneBardzo częstoZwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwiCzęstoZwiększone stężenie białka C-reaktywnego
    Urazy, zatruciai powikłania po zabiegachCzęstoUpadki, stłuczenie^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    P ◊◊ P Działania niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych u pacjentów z NDMM, którzy otrzymywali lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. P ◊ P Działania niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, lub z melfalanem i prednizonem. + Dotyczy wyłącznie ciężkich działań niepożądanych leku. * W badaniach klinicznych zgłaszano występowanie raka płaskonabłonkowego skóry u pacjentów ze szpiczakiem uprzednio leczonych lenalidomidem/deksametazonem, w porównaniu do pacjentów z grupy kontrolnej. ** W badaniach klinicznych zgłaszano występowanie raka płaskonabłonkowego skóry u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem leczonych lenalidomidem/deksametazonem, w porównaniu do pacjentów z grupy kontrolnej.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Tabelaryczne zestawienie dla monoterapii Informacje zamieszczone w poniższych tabelach opierają się o dane uzyskane podczas głównych badań klinicznych z udziałem pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi i chłoniakiem z komórek płaszcza leczonymi w monoterapii. Tabela 3. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi leczonych lenalidomidem#
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeBardzo częstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)PBardzo Często Zapalenie płuc◊PCzęstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)P P, zapalenieoskrzeli
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoBardzo często Trombocytopenia^,◊,P P,◊ ◊neutropenia^P P, niedokrwistośćP P,leukopeniaBardzo często Trombocytopenia^,◊,P Pneutropenia^,◊, niedokrwistość◊,P P P PleukopeniaCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊P
    Zaburzenia endokrynologiczneBardzo często Niedoczynność tarczycy
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaBardzo często Zmniejszone łaknienieCzęstoPrzeładowanie żelazem, zmniejszenie masy ciałaCzęstoHiperglikemia◊, zmniejszoneP Płaknienie
    Zaburzenia psychiczneCzęstoZmiany nastroju◊,~P
    Zaburzenia układu nerwowegoBardzo częstoZawroty głowy, ból głowyCzęsto Parestezja
    Zaburzenia sercaCzęstoOstry zawał mięśnia,◊sercowego^P P, migotanie◊przedsionkówP P, niewydolnośćserca◊P
    Zaburzenia naczynioweCzęstoNadciśnienie tętnicze, krwiakCzęstoEpizody żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, głównie zakrzepicy żył głębokichi zatorowości płucnej^,◊P
    Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersiaBardzo często Krwawienie z nosa^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenie żołądka i jelitBardzo częstoBiegunka◊, ból brzucha (włączającP Pból nadbrzusza), nudności, wymioty, zaparcieCzęsto12TS12Tuchość w jamie ustnej, niestrawnośćCzęstoBiegunka◊, nudności, ból zębaP P
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychCzęstoNieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątrobyCzęstoNieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejBardzo częstoWysypki, sucha skóra, świądCzęsto Wysypki, świąd
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoKurcze mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy (włączając ból pleców◊P Poraz ból kończyny), ból stawów, ból mięśniCzęstoBól pleców◊P
    Zaburzenia nerek idróg moczowychCzęstoNiewydolność nerek◊P
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoZmęczenie, obrzęk obwodowy, objawy grypopodobne (włączając gorączkę, kaszel, zapalenie gardła,ból mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy, ból głowy)Często Gorączka
    Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegachCzęsto Upadki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. P ◊ P Zdarzenia niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych dotyczących zespołów mielodysplastycznych. ~ W badaniu klinicznym fazy III dotyczącym zespołów mielodysplastycznych zgłaszano zmiany nastroju jako częste zdarzenie niepożądane; nie było zgłaszane jako zdarzenie 3. lub 4. stopnia. Zastosowany algorytm włączenia do Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL): wszystkie działania niepożądane wychwycone przez algorytm dla badania fazy III zostały włączone do ChPL dla Unii Europejskiej. Dla tych działań niepożądanych przeprowadzono dodatkowe sprawdzenie częstości występowania z wykorzystaniem algorytmu dla badania fazy II. Jeżeli częstość występowania działań niepożądanych w badaniu fazy II była większa niż w badaniu fazy III, zdarzenie włączano do ChPL z częstością zarejestrowaną w badaniu fazy II.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    # Algorytm stosowany przy zespołach mielodysplastycznych:  Badanie fazy III dotyczące zespołów mielodysplastycznych (w podwójnie zaślepionej populacji, różnice pomiędzy lenalidomidem w dawce 5/10 mg oraz placebo zgodnie z początkowym dawkowaniem u przynajmniej dwóch pacjentów): o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, z częstością występowania ≥ 5% wśród pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 2% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami przyjmującymi placebo. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami przyjmującymi placebo. o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami przyjmującymi placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
     Badanie fazy II dotyczące zespołów mielodysplastycznych: o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, z częstością występowania ≥ 5% wśród pacjentów przyjmujących lenalidomid. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid. o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid. Tabela 4. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza leczonych lenalidomidem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeBardzo częstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)P P, zapalenie jamynosowo-gardłowej, zapalenie płuc◊PCzęsto Zapalenie zatokCzęstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia oportunistyczne)◊, zapalenieP Ppłuc◊P
    Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)CzęstoReakcja typu „tumour flare”CzęstoReakcja typu „tumour flare”, rak,◊kolczystokomórkowy skóry^P P,rak podstawnokomórkowy^,◊P
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoBardzo częstoTrombocytopenia^, neutropenia^,◊,P P◊ ◊leukopeniaP P, niedokrwistośćPCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊PBardzo często Trombocytopenia^,neutropenia^,◊, niedokrwistość◊P P PCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊,P Pleukopenia◊P
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaBardzo często Zmniejszone łaknienie12T, zmniejszenie masy ciała, hipokalemiaCzęsto Odwodnienie◊PCzęstoOdwodnienie◊, hiponatremia,P Phipokalcemia
    ZaburzeniapsychiczneCzęstoBezsenność
    Zaburzenia układu nerwowegoCzęstoZaburzenia smaku, ból głowy, neuropatia obwodowaCzęstoCzuciowa neuropatia obwodowa, letarg
    Zaburzenia uchai błędnikaCzęstoZawroty głowy pochodzenia błędnikowego
    Zaburzenia sercaCzęstoZawał mięśnia sercowego,◊(włączając ostre przypadki)^P P,niewydolność serca◊P
    Zaburzenia naczynioweCzęstoNiedociśnienie tętnicze◊PCzęstoZakrzepica żył głębokich◊,P P,◊zatorowość płucna^P P,niedociśnienie tętnicze ◊P
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersiaBardzo często Duszność◊PCzęsto Duszność◊P
    Zaburzenie żołądka i jelitBardzo częstoBiegunka◊, nudności◊, wymioty◊,P P P P P PzaparcieCzęstoBól brzucha◊PCzęstoBiegunka◊, ból brzucha◊, zaparcieP P P P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejBardzo częstoWysypki (w tym alergiczne zapalenie skóry), świądCzęstoPoty nocne, sucha skóraCzęstoWysypki
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoKurcze mięśni, ból plecówCzęstoBól stawów, ból kończyny, osłabienie mięśniowe◊PCzęstoBól pleców, osłabienie◊mięśnioweP P, ból stawów, bólkończyny
    Zaburzenia nerek idróg moczowychCzęstoNiewydolność nerek◊P
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoZmęczenie, astenia◊, obrzękP Pobwodowy, objawy grypopodobne◊(włączając gorączkęP P, kaszel)CzęstoDreszczeCzęstoGorączka◊, astenia◊, zmęczenie◊P P P P P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. ◊ P P Zdarzenia niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych dotyczących zespołów mielodysplastycznych. Algorytm stosowany przy chłoniaku z komórek płaszcza:  Badanie fazy II z grupa kontrolną dotyczące chłoniaka z komórek płaszcza: o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, z częstością występowania ≥ 5% wśród pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 2% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami z grupy kontrolnej. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u ≥1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami z grupy kontrolnej.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u ≥1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami z grupy kontrolnej.  Badanie fazy II bez grupy kontrolnej: o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, występujące u ≥ 5% pacjentów. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u co najmniej 2 pacjentów. o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u co najmniej 2 pacjentów Tabelaryczne zestawienie dla leczenia skojarzonego w FL Poniższa tabela zawiera dane zgromadzone w czasie głównych badań (NHL-007 i NHL-008) z zastosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z chłoniakiem grudkowym. Tabela 5. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów z chłoniakiem grudkowym otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z rytuksymabem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / ZalecanaterminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażeniai zarażenia pasożytniczeBardzo częstoZakażenie górnych dróg oddechowychCzęsto◊Zapalenie płucP P, grypa, zapalenieoskrzeli, zapalenie zatok, zakażenie układu moczowegoCzęstoZapalenie płuc◊, posocznica◊,P P P Pzakażenie płuc, zapalenie oskrzeli, zapalenie żołądka i jelit, zapalenie zatok, zapalenie układu moczowego, zapalenie tkanki łącznej◊P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Nowotwory łagodne,złośliwei nieokreślone (w tym torbiele i polipy)Bardzo częstoReakcja typu „tumour flare”^CzęstoRak płaskonabłonkowy skóry◊,^,+P P PCzęstoRak podstawnokomórkowy^,◊P
    Zaburzenia krwii układu chłonnegoBardzo częstoNeutropenia^,◊, niedokrwistość◊,P P P Ptrombocytopenia^, leukopenia**,limfopenia***Bardzo często Neutropenia^,◊PCzęsto Niedokrwistość◊,P Ptrombocytopenia^, gorączka◊neutropenicznaP P, pancytopenia,leukopenia**, limfopenia***
    Zaburzeniametabolizmui odżywianiaBardzo częstoZmniejszone łaknienie, hipokaliemiaCzęstoHipofosfatemia, odwodnienieCzęstoOdwodnienie, hiperkalcemia◊,P Phipokaliemia, hipofosfatemia, hiperurykemia
    Zaburzenia psychiczneCzęstoDepresja, bezsenność
    Zaburzenia układu nerwowegoBardzo częstoBól głowy, zawroty głowyCzęstoCzuciowa neuropatia obwodowa, zaburzenia smakuCzęsto Omdlenie
    Zaburzenia sercaNiezbyt często Zaburzenia rytmu serca◊P
    ZaburzenianaczynioweCzęstoNiedociśnienie tętniczeCzęstoZatorowość płucna^,◊,P Pniedociśnienie tętnicze
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersiaBardzo często Duszność◊, kaszel,P PCzęstoBól jamy ustnej i gardła, zaburzenia głosuCzęsto Duszność◊P
    Zaburzenia żołądkai jelitBardzo częstoBól brzucha◊, biegunka, zaparcie,P Pnudności, wymioty, niestrawnośćCzęstoBól w nadbrzuszu, zapalenie jamy ustnej, suchość w jamie ustnejCzęstoBól brzucha◊, biegunka, zaparcie,P Pzapalenie jamy ustnej
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejBardzo często Wysypka*, świądCzęstoSucha skóra, poty nocne, rumieńCzęsto Wysypka*, świąd
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzeniamięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoKurcze mięśni, ból pleców, ból stawówCzęstoBól kończyny, osłabienie mięśni, bólmięśniowo-szkieletowy, ból mięśni, ból szyiCzęstoOsłabienie mięśni, ból szyi
    Zaburzenia nereki dróg moczowychCzęstoOstra niewydolność nerek◊P
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoGorączka, zmęczenie, astenia, obrzęk obwodowyCzęstoZłe samopoczucie, dreszczeCzęstoZmęczenie, astenia
    BadaniadiagnostyczneBardzo często Zwiększona aktywnośćaminotransferazy alaninowejCzęstoZmniejszenie masy ciała,zwiększone stężenie bilirubiny we krwi
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. Algorytm stosowany przy chłoniaku grudkowym: Badanie fazy III z grupą kontrolną: o Niepożądane działania leku w badaniu NHL-007 – wszystkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem u ≥ 5,0% pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z częstością (%) o co najmniej 2,0% wyższą w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu z grupą kontrolną (populacja oceny bezpieczeństwa). o Niepożądane działania leku stopnia 3./4. w badaniu NHL-007 – wszystkie zdarzenia niepożądane stopnia 3./4. wywołane leczeniem u co najmniej 1,0% pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z częstością o co najmniej 1,0% wyższą w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu z grupą kontrolną (populacja oceny bezpieczeństwa).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    o Ciężkie niepożądane działania leku w badaniu NHL-007 – wszystkie ciężkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem u co najmniej 1,0% pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z częstością o co najmniej 1,0% wyższą w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą kontrolną (populacja oceny bezpieczeństwa). Badanie bez grupy kontrolnej FL – badanie fazy III: o Niepożądane działania leku w badaniu NHL-008 – wszystkie ciężkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem u ≥ 5,0% pacjentów. o Niepożądane działania leku stopnia 3./4. w badaniu NHL-008 – wszystkie zdarzenia niepożądane stopnia 3./4. wywołane leczeniem zgłoszone u ≥ 1,0% pacjentów. ◊ o Ciężkie niepożądane działania leku w badaniu NHL-008 – wszystkie ciężkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem zgłoszone u ≥ 1,0% pacjentów. P P Zdarzenia niepożądane zgłoszone jako ciężkie w badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z chłoniakiem grudkowym.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    + P P Dotyczy wyłącznie ciężkich działań niepożądanych leku. * Termin „wysypka” obejmuje następujące terminy preferowane (PT): wysypka i wysypka plamisto-grudkowa. ** Termin „leukopenia” obejmuje następujące terminy preferowane (PT): leukopenia i zmniejszenie liczby białych krwinek. *** Termin „limfopenia” obejmuje następujące terminy preferowane (PT): limfopenia i zmniejszenie liczby limfocytów. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych zgłoszonych po wprowadzeniu produktu do obrotu Dodatkowo, poza działaniami niepożądanymi zgłoszonymi w kluczowych badaniach klinicznych, w poniższej tabeli opisane zostały działania zgłoszone po wprowadzeniu produktu do obrotu. Tabela 6. Działania niepożądane zgłoszone w okresie po wprowadzeniu do obrotu u pacjentów leczonych lenalidomidem#
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4.stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeNieznanaZakażenia wirusowe, w tym reaktywacja zakażenia wirusem półpaśca oraz zapalenia wątroby typu BNieznanaZakażenia wirusowe, w tym reaktywacja zakażenia wirusem półpaśca oraz zapalenia wątroby typu B
    Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone(w tym torbiele i polipy)RzadkoZespół rozpadu guza
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoNieznana Hemofilia nabyta
    Zaburzenia układu immunologicznegoRzadkoReakcja anafilaktyczna^NieznanaOdrzucenie przeszczepu narządu miąższowegoRzadkoReakcja anafilaktyczna^
    Zaburzenia endokrynologiczneCzęstoNadczynność tarczycy
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersiaNiezbyt często Nadciśnienie płucneRzadko Nadciśnienie płucneNieznanaŚródmiąższowe zapalenie pęcherzyków płucnych
    Zaburzenie żołądka i jelitNieznanaZapalenie trzustki, perforacja przewodu pokarmowego (obejmuje perforacje wyrostka robaczkowego, jelita cienkiego i grubego)^
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychNieznanaOstra niewydolność wątroby^, toksyczne zapalenie wątroby^, cytolityczne zapalenie wątroby^, cholestatyczne zapalenie wątroby^, mieszane cytolityczne/cholestatycznezapalenie wątroby^NieznanaOstra niewydolność wątroby^, toksyczne zapalenie wątroby^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejNiezbyt częstoObrzęk naczynioruchowyRzadkoZespół Stevensa-Johnsona^, toksyczna rozpływna martwica naskórka^NieznanaLeukocytoklastyczne zapalenie naczyń, wysypka polekowaz eozynofilią i objawami układowymi^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. Opis wybranych działań niepożądanych Teratogenność Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, która powoduje ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. U małp lenalidomid wywoływał wady wrodzone, podobne do tych opisanych po talidomidzie (patrz punkty 4.6 i 5.3). W przypadku stosowania lenalidomidu w trakcie ciąży można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu u ludzi. Neutropenia i trombocytopenia  Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem Neutropenię 4. stopnia obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem po ASCT niż w grupach placebo (odpowiednio, 32,1% i 26,7% [16,1% i 1,8% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 16,4% i 0,7% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane związane z neutropenią występujące w trakcie leczenia prowadzące do przerwania leczenia lenalidomidem zgłaszano, odpowiednio, u 2,2% pacjentów w badaniu CALGB 100104 i u 2,4% pacjentów w badaniu IFM 2005-02. Epizody gorączki neutropenicznej 4. stopnia obserwowano z taką samą częstością w grupach otrzymujących podtrzymujące leczenie lenalidomidem i w grupach placebo w obu badaniach (odpowiednio, 0,4% i 0,5% [0,4% i 0,5% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 0,3% i 0% w badaniu IFM 2005-02). Trombocytopenię stopnia 3. i 4. obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem po ASCT niż w grupach placebo (odpowiednio, 37,5% i 30,3% [17,9% i 4,1% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 13,0% i 2,9% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
     Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu W badaniu SWOG S0777 neutropenię 4. stopnia obserwowano w grupie otrzymującej schemat RVd w mniejszym stopniu niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy Rd (odpowiednio 2,7% i 5,9%). Gorączkę neutropeniczną 4. stopnia zgłaszano z podobną częstością w grupie otrzymującej schemat RVd i w grupie otrzymującej schemat Rd (odpowiednio 0,0% i 0,4%). Trombocytopenię 3. lub 4. stopnia obserwowano w grupie otrzymującej schemat RVd w większym stopniu niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy Rd (odpowiednio 17,2% i 9,4%).  Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z mniejszą częstością występowania neutropenii 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    stopnia (8,5% w grupach Rd i Rd18), w porównaniu do grupy MPT (15%). Gorączkę neutropeniczną 4. stopnia obserwowano rzadko (0,6% w grupach Rd i Rd18 w porównaniu do 0,7% w grupie MPT). Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z mniejszą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (8,1% w grupach Rd i Rd18), w porównaniu do grupy MPT (11,1%).  Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (34,1% w grupach MPR+R/MPR+p), w porównaniu do grupy MPp+p (7,8%)). Obserwowano większą częstość występowania epizodów gorączki neutropenicznej 4. stopnia (1,7% w grupach MPR+R/MPR+p, w porównaniu do 0,0% w grupie MPp+p).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (40,4% w grupach MPR+R/MPR+p), w porównaniu grupy MPp+p (13,7%).  Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (5,1% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,6% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon). Epizody gorączki neutropenicznej 4. stopnia obserwowano rzadko (0,6% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon). Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    stopnia (odpowiednio 9,9% i 1,4% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do odpowiednio 2,3% i 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon).  Pacjenci z zespołami mielodysplastycznymi U pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi leczenie lenalidomidem jest związane z wyższą częstością występowania neutropenii 3. lub 4. stopnia (74,6% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 14,9% w grupie pacjentów przyjmujących placebo w badaniu fazy III). Epizody gorączki neutropenicznej 3. lub 4. stopnia obserwowano u 2,2% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 0,0% w grupie pacjentów przyjmujących placebo. Podawanie lenalidomidu jest związane z częstszym występowaniem trombocytopenii 3. lub 4. stopnia (37% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 1,5% w grupie pacjentów przyjmujących placebo w badaniu fazy III).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
     Pacjenci z chłoniakiem z komórek płaszcza U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza leczenie lenalidomidem wiąże się z większą częstością występowania neutropenii 3. lub 4. stopnia (43,7% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 33,7% w grupie kontrolnej w badaniu fazy II). Epizody gorączki neutropenicznej 3. lub 4. stopnia obserwowano u 6,0% pacjentów otrzymujących lenalidomid, w porównaniu do 2,4% pacjentów w grupie kontrolnej.  Pacjenci z chłoniakiem grudkowym Stosowanie skojarzenia lenalidomidu z rytuksymabem w chłoniaku grudkowym wiąże się z większym odsetkiem występowania neutropenii 3. lub 4. stopnia (odpowiednio 50,7% w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i 12,2% w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab). Wszystkie przypadki neutropenii 3. lub 4. stopnia ustępowały po przerwaniu podawania produktu leczniczego, zmniejszeniu dawki i (lub) leczeniu wspomagającym z zastosowaniem czynników wzrostu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Ponadto rzadko obserwowano gorączkę neutropeniczną (2,7% wśród pacjentów leczonych skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i 0,7% wśród pacjentów otrzymujących schemat placebo/rytuksymab). Stosowanie skojarzenia lenalidomidu z rytuksymabem wiąże się także z większą częstością występowania trombocytopenii 3. lub 4. stopnia (odpowiednio 1,4% w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i 0% w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab). Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i w mniejszym stopniu leczenie lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem lub leczenie lenalidomidem w monoterapii u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i chłoniakiem z komórek płaszcza są związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej (patrz punkt 4.5).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Jednoczesne podawanie czynników wpływających na erytropoezę lub występujące w wywiadzie epizody zakrzepicy żył głębokich mogą również zwiększać ryzyko zakrzepicy u tych pacjentów. Zawał mięśnia sercowego U pacjentów przyjmujących lenalidomid odnotowano zawał mięśnia sercowego, w szczególności u tych ze znanymi czynnikami ryzyka. Zaburzenia krwotoczne Zaburzenia krwotoczne wymienione są w kilku jednostkach klasyfikacji układów i narządów: zaburzenia krwi i układu chłonnego; zaburzenia układu nerwowego (krwotok wewnątrzczaszkowy); zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia (krwawienie z nosa); zaburzenia żołądka i jelit (krwawienie dziąseł, krwawienie z guzków krwawniczych, krwawienie z odbytu); zaburzenia nerek i dróg moczowych (krwiomocz); urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach (stłuczenie); oraz zaburzenia naczyniowe (wybroczyny).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Reakcje alergiczne i ciężkie reakcje skórne W związku ze stosowaniem lenalidomidu odnotowano przypadki wystąpienia reakcji alergicznych, w tym obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej oraz ciężkich reakcji skórnych, takich jak SJS, TEN i DRESS. W literaturze odnotowano przypadki wystąpienia reakcji krzyżowej pomiędzy lenalidomidem i talidomidem. Pacjenci, u których w przeszłości wystąpiła ciężka wysypka w związku z leczeniem talidomidem, nie powinni otrzymywać lenalidomidu (patrz punkt 4.4). Drugie nowotwory pierwotne W badaniach klinicznych pacjentów ze szpiczakiem, leczonych uprzednio lenalidomidem i deksametazonem, w porównaniu do grup kontrolnych, obejmujące głównie podstawnokomórkowe lub płaskonabłonkowe raki skóry. Ostra białaczka szpikowa  Szpiczak mnogi W badaniach klinicznych obserwowano przypadki ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem lub bezpośrednio po HDM/ASCT (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Podobnego zwiększenia częstości nie obserwowano w badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy przyjmowali lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, w porównaniu do pacjentów przyjmujących talidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem.  Zespoły mielodysplastyczne Zmienne ze stanu początkowego, włączając w to złożone zmiany cytogenetyczne oraz mutacje w obrębie genu TP53 są związane z progresją do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów zależnych od przetoczeń, u których występuje delecja 5q (patrz punkt 4.4). Szacowane skumulowane ryzyko progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z izolowaną delecją 5q wynosiło 13,8%, w porównaniu do 17,3% u pacjentów z delecją 5q i dodatkowo jedną nieprawidłowością cytogenetyczną u pacjentów ze złożonym kariotypem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    W analizie post-hoc badania klinicznego dotyczącego stosowania lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi, uzyskano wartość wskaźnika progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej (AML) równą 27,5% u pacjentów, którzy uzyskali pozytywny wynik w teście IHC- p53 i 3,6% u pacjentów, którzy uzyskali negatywny wynik w teście IHC-p53 (p = 0,0038). W grupie pacjentów pozytywnych w teście IHC-p53, u pacjentów którzy uzyskali niezależność od przetoczeń rzadziej obserwowano progresję do ostrej białaczki szpikowej (11,1%), niż u pacjentów nieodpowiadających na leczenie (34,8%). Zaburzenia wątroby Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano następujące działania niepożądane (częstość nieznana): ostra niewydolność wątroby i cholestaza (oba zaburzenia mogą prowadzić do zgonu), toksyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby oraz mieszane cytolityczne/cholestatyczne zapalenie wątroby.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Rabdomioliza Obserwowano rzadkie przypadki rabdomiolizy, niektóre z nich wówczas, gdy lenalidomid podawano jednocześnie ze statyną. Zaburzenia czynności tarczycy Opisano przypadki niedoczynności i nadczynności tarczycy (patrz punkt 4.4. Zaburzenia czynności tarczycy). Reakcja typu „tumour flare” i zespół rozpadu guza W badaniu MCL-002 TFR wystąpiła u około 10% pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 0% w grupie kontrolnej. Większość zdarzeń miała miejsce w 1 cyklu, wszystkie oceniono jako związane z leczeniem, i większości zdarzeń była 1. lub 2. stopnia. Pacjenci z wysokim wskaźnikiem MIPI w chwili rozpoznania oraz pacjenci z masywną chorobą (przynajmniej jedna zmiana o największej średnicy ≥ 7 cm) przed rozpoczęciem leczenia mogą znajdować się w grupie ryzyka wystąpienia TFR. W badaniu MCL-002 zgłoszono po jednym przypadku TLS w każdej z dwóch grup badanych. W badaniu uzupełniającym MCL-001 TFR wystąpiła u około 10% pacjentów. Wszystkie zgłoszenia dotyczyły zdarzeń 1.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    lub 2. stopnia i wszystkie oceniono jako związane z leczeniem. Większość zdarzeń miała miejsce w 1. cyklu leczenia. W badaniu MCL-001 nie zgłoszono żadnego przypadku TLS (patrz punkt 4.4). W badaniu NHL-007 wystąpienie TFR zgłoszono u 19/146 (13,0%) pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z 1/148 (0,7%) pacjentów w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab. Większość przypadków TFR (18 z 19) zgłoszonych w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab wystąpiła w ciągu dwóch pierwszych cykli leczenia. U jednego pacjenta z chłoniakiem grudkowym w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab wystąpił epizod TFR stopnia 3., którego nie stwierdzono u żadnego z pacjentów w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab. W badaniu NHL-008 u 7/177 (4,0%) pacjentów z chłoniakiem grudkowym wystąpiła TFR; (3 zgłoszone przypadki miały nasilenie stopnia 1., a 4 stopnia 2.), przy czym 1 zgłoszony przypadek uznano za ciężki.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    W badaniu NHL-007 TLS wystąpił u 2 pacjentów z chłoniakiem grudkowym (1,4%) w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i nie wystąpił on u żadnego z pacjentów z chłoniakiem grudkowym w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab; u żadnego z pacjentów nie wystąpił epizod 3. lub 4. stopnia. TLS wystąpił u 1 pacjenta z chłoniakiem grudkowym (0,6%) w badaniu NHL-008. To pojedyncze zdarzenie zaklasyfikowano jako ciężkie działanie niepożądane 3. stopnia. W badaniu NHL-007 żaden z pacjentów nie musiał przerwać leczenia skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z powodu TFR lub TLS. Zaburzenia żołądka i jelit Podczas leczenia lenalidomidem zgłaszano przypadki perforacji przewodu pokarmowego. Perforacja przewodu pokarmowego może prowadzić do powikłań septycznych, które mogą prowadzić do zgonu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w 42T załączniku V 42T .
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Brak jest specyficznych doświadczeń w leczeniu przedawkowania lenalidomidu u pacjentów, chociaż w badaniach z różnymi dawkami niektórzy pacjenci otrzymywali dawkę do 150 mg, natomiast w badaniach z pojedynczą dawką niektórzy pacjenci otrzymali dawkę do 400 mg. Działania toksyczne ograniczające dawkę w tych badaniach miały głównie charakter hematologiczny. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie wspomagające.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki o działaniu immunosupresyjnym, kod ATC: L04AX04 Mechanizm działania Lenalidomid wiąże się bezpośrednio do cereblonu, który jest częścią składową kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, który zawiera białko DDB1 (ang. deoxyribonucleic acid damage-binding protein 1 ), kulinę 4 (CUL4) oraz białko regulatorowe kuliny 1 (Roc1). W komórkach hematopoetycznych lenalidomid, wiążąc się z cereblonem, rekrutuje białka substratowe Aiolos i Ikaros, które są czynnikami transkrypcyjnymi w komórkach limfatycznych. Prowadzi to do ich ubikwitynacji i następnie degradacji, co skutkuje bezpośrednią cytotoksycznością i działaniem immunomodulacyjnym. W szczególności lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę niektórych nowotworowych komórek hematopoetycznych (w tym nowotworowych komórek plazmatycznych szpiczaka mnogiego, komórek nowotworowych chłoniaka grudkowego oraz tych z delecjami w obrębie chromosomu 5), zwiększa odporność zależną od komórek T i komórek typu Natural Killer (NK) oraz zwiększa liczbę komórek NK, T i NKT.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W MDS z delecją 5q lenalidomid wybiórczo hamuje aktywność nieprawidłowego klonu, nasilając apoptozę komórek z delecją 5q. Skojarzenie lenalidomidu i rytuksymabu zwiększa cytotoksyczność komórkową zależną od przeciwciał (ang. ADCC – antibody-dependent cell cytotoxicity ) w przypadku komórek nowotworowych chłoniaka grudkowego. Mechanizm działania lenalidomidu obejmuje także inne rodzaje aktywności, takie jak właściwości antyangiogenne i proerytropoetyczne. Lenalidomid hamuje angiogenezę przez hamowanie migracji i adhezji komórek śródbłonka i tworzenia mikronaczyń, zwiększa wytwarzanie hemoglobiny płodowej przez hematopoetyczne komórki macierzyste CD34+ oraz hamuje wytwarzanie cytokin prozapalnych (np. TNF-α i IL-6) przez monocyty. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu oceniano w sześciu badaniach klinicznych fazy III z udziałem pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, w dwóch badaniach klinicznych fazy III z udziałem pacjentów z nawrotowym, opornym szpiczakiem mnogim, w jednym badaniu klinicznym fazy III i jednym badaniu klinicznym fazy II z udziałem pacjentów w zespołami mielodysplastycznymi, w jednym badaniu klinicznym fazy II z udziałem pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza oraz w jednym badaniu fazy III i jednym badaniu fazy IIIb z udziałem pacjentów z iNHL, zgodnie z poniższym opisem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Nowo rozpoznany szpiczak mnogi  Leczenie podtrzymujące lenalidomidem u pacjentów po ASCT Bezpieczeństwo i skuteczność lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym oceniano w dwóch wieloośrodkowych, randomizowanych badaniach fazy III, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby w dwóch grupach równoległych z kontrolą placebo: CALGB 100104 i IFM 2005-02. CALGB 100104 Do badania kwalifikowali się pacjenci w wieku od 18 do 70 lat z czynnym MM wymagającym leczenia i bez wcześniejszej progresji po początkowym leczeniu. W ciągu 90–100 dni po ASCT pacjenci byli randomizowani w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej lenalidomid w leczeniu podtrzymującym lub do grupy placebo. Dawka podtrzymująca wynosiła 10 mg raz na dobę w dniach 1–28 powtarzanych 28-dniowych cykli (i, w przypadku niewystąpienia toksyczności ograniczającej dawkę, była zwiększana do 15 mg raz na dobę po 3 miesiącach). Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności leczenia w badaniu był czas przeżycia bez progresji (ang. PFS – progression free survival) od randomizacji do daty odnotowania progresji lub zgonu, zależnie co wystąpiło najpierw. Badanie nie zostało zaprojektowane dla przeżywalności ogółem jako punktu końcowego. Zrandomizowano łącznie 460 pacjentów: 231 pacjentów do grupy otrzymującej lenalidomid i 229 pacjentów do grupy placebo. Obie grupy były wyrównane pod względem cech demograficznych i charakterystyki choroby. Zgodnie z zaleceniami komisji monitorującej dane, badanie zostało odślepione po przekroczeniu progu dla wcześniej zaplanowanej analizy okresowej PFS. Po odślepieniu pacjenci w grupie placebo mieli możliwość przejścia na leczenie lenalidomidem zanim nastąpiła progresja choroby. Wyniki PFS w momencie odślepienia po wcześniej zaplanowanej analizie okresowej oraz w oparciu o dane zebrane do 17 grudnia 2009 r.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    (okres obserwacji 15,5 miesiąca) wykazały 62-procentowe zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść lenalidomidu (HR = 0,38; 95% CI 0,27; 0,54; p <0,001). Mediana ogólnego PFS wynosiła 33,9 miesiąca (95% CI NE, NE) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 19,0 miesięcy (95% CI 16,2; 25,6) w grupie placebo. Korzyści w zakresie PFS obserwowano zarówno w podgrupie pacjentów, u których uzyskano odpowiedź całkowitą, jak i w podgrupie pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedzi całkowitej. Wyniki badania, dla danych, których zbieranie zakończono 1 lutego 2016, przedstawiono w Tabeli 7. Tabela 7. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Lenalidomid(N = 231)Placebo(N = 229)
    Określony przez badacza PFS
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P56,9 (41,5; 71,7)29,4 (20,7; 35,5)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,61 (0,48; 0,76); <0,001
    PFS2eP
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P80,2 (63,3;101,8)52,8 (41,3; 64,0)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,61 (0,48; 0,78); <0,001
    Przeżywalność ogółem
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)bP P P111,0 (101,8; NE)84,2 (71,0; 102,7)
    Wskaźnik 8-letniego przeżycia, % (SE)60,9 (3,78)44,6 (3,98)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,61 (0,46; 0,81); <0,001
    Okres obserwacji
    Medianaf (min., maks.), miesiące: wszyscy pacjenci,P Pktórzy przeżyli81,9 (0,0; 119,8)81,0 (4,1; 119,5)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; HR = wskaźnik ryzyka; maks. = maksimum; min. = minimum; NE = niemożliwe do określenia; OS = przeżywalność ogółem; PFS = przeżycie bez progresji. a P P Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. b P P 95% przedział ufności dla mediany. c P P W oparciu o model proporcjonalnego ryzyka Coxa, porównujący funkcję ryzyka związanego z daną grupą pacjentów. d e P P Wartość p jest ustalona w oparciu o niestratyfikowany test log-rank dla różnic krzywych Kaplana-Meiera dla poszczególnych grup pacjentów. P P Eksploracyjny punkt końcowy (PFS2). Lenalidomidu otrzymywanego przez uczestników z grupy placebo, którzy przeszli na leczenie lenalidomidem przed progresją choroby w momencie odślepienia badania, nie uznano za leczenie drugiego rzutu. f P P Mediana okresu obserwacji po ASCT dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli. Zakończenie zbierania danych: w dniu 17 grudnia 2009 r. i 1 lutego 2016 r.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    IFM 2005-02 Do badania kwalifikowali się pacjenci w wieku poniżej 65 lat w momencie rozpoznania, którzy przeszli ASCT i uzyskali jako minimum odpowiedź w postaci stabilnej choroby na etapie normalizacji parametrów hematologicznych. Po 2 cyklach lenalidomidu w leczeniu konsolidacyjnym (25 mg/dobę w dniach 1–21 cyklu 28-dniowego) pacjenci byli randomizowani w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej lenalidomid w leczeniu podtrzymującym lub do grupy placebo (od 10 mg raz na dobę w dniach 1–28 powtarzanych 28-dniowych cykli do 15 mg raz na dobę po 3 miesiącach w przypadku niewystąpienia toksyczności). Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym był PFS od randomizacji do daty odnotowania progresji lub zgonu, zależnie co wystąpiło najpierw. Badanie nie zostało zaprojektowane dla przeżywalności ogółem jako punktu końcowego. Zrandomizowano łącznie 614 pacjentów: 307 pacjentów do grupy otrzymującej lenalidomid i 307 pacjentów do grupy placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Zgodnie z zaleceniami komisji monitorującej dane, badanie zostało odślepione po przekroczeniu progu dla wcześniej zaplanowanej analizy okresowej PFS. Po odślepieniu pacjenci otrzymujący placebo nie przeszli na leczenie lenalidomidem przed progresją choroby. W ramach zapobiegawczego środka bezpieczeństwa przerwano leczenie pacjentów w grupie otrzymującej lenalidomid po zaobserwowaniu utraty równowagi SPM (patrz punkt 4.4). Wyniki PFS w momencie odślepienia po wstępnie zaplanowanej analizie okresowej oraz w oparciu o dane zebrane do 7 lipca 2010 r. (okres obserwacji 31,4 miesiąca) wykazały 48-procentowe zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść lenalidomidu (HR = 0,52; 95% CI 0,41; 0,66; p <0,001). Mediana ogólnego PFS wynosiła 40,1 miesiąca (95% CI 35,7; 42,4) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 22,8 miesiąca (95% CI 20,7; 27,4) w grupie placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Korzyści w zakresie PFS były mniejsze w podgrupie pacjentów, u których uzyskano odpowiedź całkowitą niż w podgrupie pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedzi całkowitej. Uaktualniona analiza PFS w oparciu o dane zebrane do 1 lutego 2016 r. (okres obserwacji 96,7 miesiąca) nadal wykazuje przewagę PFS: HR = 0,57 (95% CI 0,47; 0,68; p <0,001). Mediana ogólnego PFS wynosiła 44,4 miesiąca (39,6; 52,0) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 23,8 miesiąca (95% CI 21,2; 27,3) w grupie placebo. W przypadku PFS2 wskaźnik ryzyka wynosił 0,80 (95% CI 0,66; 0,8; p = 0,026) dla lenalidomidu w stosunku do placebo. Mediana ogólnego PFS2 wynosiła 69,9 miesiąca (95% CI 58,1; 80,0) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 58,4 miesiąca (95% CI 51,1; 65,0) w grupie placebo. Wskaźnik ryzyka zaobserwowany w przypadku OS wynosił 0,90 (95% CI 0,72; 1,13; p = 0,355) dla lenalidomidu w stosunku do placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mediana ogólnego czasu przeżycia wynosiła 105,9 miesiąca (95% CI 88,8; NE) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 88,1 miesiąca (95% CI 80,7; 108,4) w grupie placebo.  Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu komórek macierzystych W badaniu SWOG S0777 oceniano dodatkowe włączenie bortezomibu do podstawowego leczenia z zastosowaniem lenalidomidu i deksametazonu jako leczenia początkowego, po którym następowało ciągłe stosowanie schematu Rd do momentu progresji choroby u pacjentów z uprzednio nieleczonym szpiczakiem mnogim, którzy albo nie kwalifikują się do przeszczepu, albo kwalifikują się do przeszczepu, lecz nie planują się mu w najbliższym czasie poddać. P P Pacjenci w grupie przyjmującej schemat RVd (lenalidomid, bortezomib i deksametazon) otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę doustnie w dniach od 1. do 14., bortezomib w dawce 1,3 mg/m 2 dożylnie w dniach 1., 4., 8. i 11.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    oraz deksametazon w dawce 20 mg/dobę doustnie w dniach 1., 2., 4., 5., 8., 9., 11. i 12. powtarzanych 21-dniowych cykli, maksymalnie przez osiem 21-dniowych cykli (24 tygodnie). Pacjenci w grupie przyjmującej schemat Rd (lenalidomid i deksametazon) otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę doustnie w dniach od 1. do 21. oraz deksametazon w dawce 40 mg/dobę doustnie w dniach 1., 8., 15. i 22. powtarzanych 28-dniowych cykli, maksymalnie przez sześć 28-dniowych cykli (24 tygodnie). Pacjenci w obu grupach otrzymywali ciągłe leczenie z zastosowaniem schematu Rd: lenalidomid w dawce 25 mg/dobę doustnie w dniach od 1. do 21. oraz deksametazon w dawce 40 mg/dobę doustnie w dniach 1., 8., 15. i 22. powtarzanych 28-dniowych cykli. Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu był czas przeżycia bez progresji (PFS).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Łącznie 523 pacjentów zostało włączonych do badania, z 263 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy RVd oraz 260 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy Rd. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były zrównoważone pomiędzy grupami. Wyniki PFS w ocenie IRAC w momencie przeprowadzenia pierwotnej analizy oraz w oparciu o dane zebrane do 5 listopada 2015 r. (okres obserwacji 50,6 miesiąca) wykazały 24-procentowe zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść schematu RVd (HR = 0,76; 95% CI 0,61; 0,94; p <0,010). Mediana ogólnego PFS wynosiła 42,5 miesiąca (95% CI 34,0; 54,8) w grupie otrzymującej schemat RVd oraz 29,9 miesiąca (95% CI 25,6; 38,2) w grupie placebo. Korzyść obserwowano niezależnie od tego, czy dany pacjent kwalifikował się do przeszczepu komórek macierzystych. Wyniki tego badania, w oparciu o dane zebrane do 1 grudnia 2016 r.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    i przy medianie czasu obserwacji dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli, wynoszącej 69,0 miesiąca przedstawia tabela 8. Większą korzyść ze stosowania schematu RVd obserwowano niezależnie od tego, czy dany pacjent kwalifikował się do przeszczepu komórek macierzystych. Tabela 8. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Leczenie początkowe
    RVd(3-tygodniowe cykle 8)(N = 263)Rd(4-tygodniowe cykle 6)(N = 260)
    PFS w ocenie IRAC (miesiące)
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P41,7 (33,1; 51,5)29,7 (24,2; 37,8)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,76 (0,62; 0,94); 0,010
    OS (miesiące)
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)bP P P89,1 (76,1; NE)67,2 (58,4; 90,8)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,72 (0,56; 0,94); 0,013
    Odpowiedź na leczenie – n (%)
    Odpowiedź ogółem: odpowiedź całkowita, bardzo dobra odpowiedź częściowa lubodpowiedź częściowa199 (75,7)170 (65,4)
    Co najmniej bardzo dobra odpowiedź częściowa153 (58,2)83 (31,9)
    Okres obserwacji (miesiące)
    Medianae (min., maks.): wszyscy pacjenciP P61,6 (0,2; 99,4)59,4 (0,4; 99,1)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; HR = wskaźnik ryzyka; maks. = maksimum; min. = minimum; NE = niemożliwe do określenia; OS = przeżywalność ogółem; PFS = przeżycie bez progresji. P a P Mediana w oparciu o estymację Kaplana-Meiera. P b P Dwustronny 95% CI dla mediany czasu. P c P W oparciu o niestratyfikowany model proporcjonalnego ryzyka Coxa porównujący funkcje ryzyka związane z grupami leczenia (RVd:Rd). P d P Wartość p w oparciu o niestratyfikowany test log-rank. e P P Medianę czasu obserwacji liczono od daty randomizacji. Data zakończenia zbierania danych: 1 grudnia 2016 r. Zaktualizowane wyniki dotyczące OS, oparte na danych zebranych do 1 maja 2018 r. (mediana czasu obserwacji 84,2 miesiąca wśród pacjentów, którzy przeżyli) w dalszym ciągu wykazuje przewagę w zakresie OS na korzyść schematu RVd: HR = 0,73 (95% CI 0,57; 0,94; p = 0,014). Po 7 latach odsetek pacjentów, którzy przeżyli, wynosił 54,7% w grupie otrzymującej schemat RVd i 44,7% w grupie otrzymującej schemat Rd.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
     Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu komórek macierzystych Bezpieczeństwo i skuteczność lenalidomidu oceniono w wieloośrodkowym, randomizowanym, otwartym badaniu klinicznym z udziałem 3 grup pacjentów (MM-020) w wieku 65 lat lub więcej lub w przypadku pacjentów w wieku poniżej 65 lat, niekwalifikujących się do przeszczepu komórek macierzystych ze względu na brak zgody na przeszczep komórek macierzystych lub brak możliwości przeszczepu w związku z kosztami lub z jakiegokolwiek innego powodu. W badaniu (MM-020) porównano leczenie lenalidomidem i deksametazonem (Rd) podawane przez 2 różne okresy (tj. do progresji choroby [grupa Rd] lub przez osiemnaście 28-dniowych cykli [72 tygodnie, grupa Rd18]) do leczenia melfalanem, prednizonem i talidomidem (MPT) przez okres nie dłuższy niż dwanaście 42-dniowych cykli (72 tygodnie). Pacjenci zostali przydzieleni przez randomizację (1:1:1) do jednej z trzech grup.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjentów poddano stratyfikacji ze względu na wiek (≤75 vs >75 lat), stopień zaawansowania choroby (szpiczak stopnia I i II vs szpiczak stopnia III, zgodnie z międzynarodowym systemem stopniowania) oraz kraj. Zgodnie z protokołem, pacjenci w grupach Rd i Rd18 przyjmowali lenalidomid w dawce 25 mg raz na dobę w dniach 1 do 21 28-dniowych cykli. Deksametazon w dawce 40 mg był podawany raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu. Początkową dawkę i schemat dawkowania dla grup Rd oraz Rd18 dostosowano do wieku oraz wydolności nerek (patrz punkt 4.2). Pacjenci w wieku >75 lat otrzymywali deksametazon w dawce 20 mg raz na dobę w dniach 1, 8, 15 oraz 22 każdego 28-dniowego cyklu. Wszyscy pacjenci w czasie badania otrzymali profilaktycznie leki przeciwzakrzepowe (heparyna małocząsteczkowa, warfaryna, heparyna, aspiryna w małych dawkach). Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu był czas przeżycia bez progresji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Łącznie 1623 pacjentów zostało włączonych do badania, z 535 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy Rd, 541 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy Rd18 oraz 547 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy MPT. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były zrównoważone we wszystkich trzech grupach. Ogólnie, pacjenci włączeni do badania mieli zaawansowaną chorobę: wśród pacjentów 41% miało szpiczak mnogi stopnia III, 9% miało ciężką niewydolność nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min). Mediana wieku wynosiła 73 lata we wszystkich trzech grupach. Wyniki czasu przeżycia bez progresji (ang . PFS – progression free survival ), czasu przeżycia bez drugiej progresji (PFS2) oraz przeżywalności ogółem (ang. OS – overall survival ) uzyskane na podstawie uaktualnionej analizy badania w oparciu o dane zebrane do 3 marca 2014 r., przy medianie czasu obserwacji w dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli, wynoszącej 45,5 miesiąca, przedstawia Tabela 9.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Tabela 9. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Rd(N = 535)Rd18(N = 541)MPT (N = 547)
    Określony przez badacza PFS (miesiące)
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P26,0 (20,7;29,7)21,0 (19,7;22,4)21,9 (19,8; 23,9)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P
    Rd vs MPT0,69 (0,59; 0,80); <0,001
    Rd vs Rd180,71 (0,61; 0,83); <0,001
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Rd(N = 535)Rd18(N = 541)MPT (N = 547)
    Rd18 vs MPT0,99 (0,86; 1,14); 0,866
    PFS2e (miesiące)P P
    Medianaa PFS2, miesiące (95% CI)bP P P42,9 (38,1;47,4)40,0 (36,2;44,2)35,0 (30,4;37,8)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P
    Rd vs MPT0,74 (0,63; 0,86); <0,001
    Rd vs Rd180,92 (0,78; 1,08); 0,316
    Rd18 vs MPT0,80 (0,69; 0,93); 0,004
    Przeżywalność ogółem (miesiące)
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)bP P P58,9 (56,0; NE)56,7 (50,1; NE)48,5 (44,2;52,0)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P
    Rd vs MPT0,75 (0,62; 0,90); 0,002
    Rd vs Rd180,91 (0,75; 1,09); 0,305
    Rd18 vs MPT0,83 (0,69; 0,99); 0,034
    Okres obserwacji (miesiące)
    Medianaf (min, maks): wszyscyP Ppacjenci40,8 (0,0; 65,9)40,1 (0,4; 65,7)38,7 (0,0; 64,2)
    Współczynnik odpowiedzi dla szpiczakag n (%)P P
    Odpowiedź całkowita81 (15,1)77 (14,2)51 (9,3)
    Bardzo dobra odpowiedź częściowa152 (28,4)154 (28,5)103 (18,8)
    Odpowiedź częściowa169 (31,6)166 (30,7)187 (34,2)
    Odpowiedź ogółem: odpowiedź całkowita, bardzo dobra odpowiedźczęściowa lub odpowiedź częściowa402 (75,1)397 (73,4)341 (62,3)
    Czas utrzymywania się odpowiedzi (miesiące)hP
    Medianaa (95% CI)bP P P35,0 (27,9;43,4)22,1 (20,3;24,0)22,3 (20,2;24,9)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    a AMT = leczenie przeciwszpiczakowe; CI = przedział ufności; d = deksametazon w małej dawce; M = melfalan; maks = wartość maksymalna; min = wartość minimalna; NE = niemożliwa do określenia; P = prednizon; R = lenalidomid; Rd = Rd podawane do udokumentowanej progresji choroby; Rd18 = Rd podawane przez ≤ 18 cykli leczenia; SE = błąd standardowy; T = talidomid; vs = versus. P P Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. b P P 95% przedział ufności dla mediany. c P P W oparciu o model proporcjonalnego ryzyka Coxa, porównujący funkcję ryzyka związanego z daną grupą pacjentów. d P P Wartość p jest ustalona w oparciu od niestratyfikowany test log-rank dla różnic krzywych Kaplana-Meiera dla poszczególnych grup pacjentów. e P P Eksploracyjny punkt końcowy (PFS2). f P P Mediana jest zmienną jednoparametrową nie uwzględniającą cenzorowania. g h P P Najlepsza ocena rozstrzygającej odpowiedzi w czasie fazy leczenia w badaniu (dla każdej zdefiniowanej kategorii).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Data zakończenia zbierania danych = 24 maja 2013 r. P P Zakończenie zbierania danych w dniu 24 maja 2013 r.  Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, z kontynuacją w postaci leczenia podtrzymującego u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Bezpieczeństwo i skuteczność lenalidomidu zostało ocenione w wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu klinicznym fazy III (MM-015), z udziałem pacjentów w wieku 65 lat lub więcej, ze stężeniem kreatyniny w surowicy < 2,5 mg/dl. W badaniu porównano leczenie lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem (MPR) z kontynuacją w postaci leczenia podtrzymującego lenalidomidem lub bez tej kontynuacji, do progresji choroby, z leczeniem melfalanem i prednizonem przez nie więcej niż 9 cykli. Pacjenci zostali przydzieleni przez randomizację (1:1:1) do jednej z trzech grup.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjenci zostali poddani stratyfikacji ze względu na wiek (≤75 vs >75 lat) oraz stopień zaawansowania choroby (szpiczak stopnia I i II vs szpiczak stopnia III, zgodnie z międzynarodowym systemem stopniowania). Badanie to dotyczyło oceny leczenia skojarzonego MPR (melfalan 0,18 mg/kg doustnie w dniach 1. do 4. 28-dniowego cyklu; prednizon 2 mg/kg doustnie w dniach 1. do 4. powtarzanych 28- dniowych cykli; oraz lenalidomid 10 mg/dobę doustnie w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli) w leczeniu indukującym, do 9 cykli. Pacjenci, którzy ukończyli 9 cykli leczenia, lub którzy nie mogli ukończyć 9 cykli leczenia w związku z nietolerancją, przechodzili na leczenie podtrzymujące lenalidomidem, rozpoczynaną w dawce 10 mg doustnie w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli, do progresji choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu był czas przeżycia bez progresji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Łącznie 459 pacjentów zostało włączonych do badania, z czego 152 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy MPR+R, 153 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy MPR+p, a 154 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy MPp+p. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były zrównoważone we wszystkich trzech grupach; co istotne, około 50% pacjentów włączonych do badania w każdej z grup miało szpiczaka mnogiego stopnia III oraz klirens kreatyniny < 60 ml/min. Mediana wieku wynosiła 71 lat w grupach MPR+R oraz MPR+p oraz 72 lata w grupie MPp+p. Wyniki analizy PFS, PFS2 i OS przy odcięciu w kwietniu 2013, przy medianie czasu obserwacji dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli, 62,4 miesiąca, przedstawia Tabela 10. Tabela 10. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    MPR+R (N = 152)MPR+p (N = 153)MPp+p (N = 154)
    Określony przez badacza FPS (miesiące)
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)P P27,4(21,3; 35,0)14,3(13,2; 15,7)13,1(12,0; 14,8)
    HR [95% CI]; wartość p
    MPR+R vs MPp+p0,37 (0,27; 0,50); <0,001
    MPR+R vs MPR+p0,47 (0,35; 0,65); <0,001
    MPR+p vs MPp +p0,78 (0,60; 1,01); 0,059
    PFS2 (miesiące) ¤P
    Medianaa PFS2, miesiące (95% CI)P P39,7 (29,2; 48,4)27,8 (23,1; 33,1)28,8 (24,3; 33,8)
    HR [95% CI]; wartość p
    MPR+R vs MPp+p0,70 (0,54; 0,92); 0,009
    MPR+R vs MPR+p0,77 (0,59; 1,02); 0,065
    MPR+p vs MPp +p0,92 (0,71; 1,19); 0,051
    OS (miesiące)
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)P P55,9 (49,1; 67,5)51,9 (43,1; 60,6)53,9 (47,3; 64,2)
    HR [95% CI]; wartość p
    MPR + R vs MPp+p0,95 (0,70; 1,29); 0,736
    MPR+R vs MPR+p0,88 (0,65; 1,20); 0,43
    MPR+p vs MPp+p1,07 (0,79; 1,45); 0,67
    Okres obserwacji (miesiące)
    Mediana (min, maks): wszyscy pacjenci48,4 (0,8; 73,8)46,3 (0,5; 71,9)50,4 (0,5; 73,3)
    Określona przez badacza odpowiedź dla szpiczaka n (%)
    Odpowiedź całkowita30 (19,7)17 (11,1)9 (5,8)
    Odpowiedź częściowa90 (59,2)99 (64,7)75 (48,7)
    Choroba stabilna24 (15,8)31 (20,3)63 (40,9)
    Odpowiedź niemożliwa do oceny8 (5,3)4 (2,6)7 (4,5)
    Określony przez badacza czas utrzymywania się odpowiedzi (odpowiedź całkowita + częściowa) (miesiące)
    Medianaa (95% CI)P P26,5 (19,4; 35,8)12,4 (11,2; 13,9)12,0 (9,4; 14,5)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; M = melfalan; OS – przeżywalność ogółem; p = placebo; P = prednizon; R = lenalidomid ª Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. ¤ P P PFS2 (eksploracyjny punkt końcowy) został określony dla wszystkich pacjentów (populacja ITT), jako czas od randomizacji do rozpoczęcia leczenia trzeciego rzutu przeciw szpiczakowi, lub do śmierci wszystkich randomizowanych pacjentów. Wspierające badania dotyczące nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego Otwarte, randomizowane, wieloośrodkowe badanie fazy III (ECOG E4A03) zostało przeprowadzone z udziałem 445 pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim; 222 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/małe dawki deksametazonu, natomiast 223 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/zwykle stosowane dawki deksametazonu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjenci przydzieleni przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/zwykle stosowane dawki deksametazonu otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę, w dniach 1. do 21. co 28 dni, oraz deksametazon w dawce 40 mg/dobę w dniach 1. do 4., 9. do 12. oraz 17. do 20. co 28 dni w czasie pierwszych czterech cykli. Pacjenci przydzieleni przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/małe dawki deksametazonu otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę, w dniach 1. do 21. co 28 dni, oraz deksametazon w małej dawce 40 mg/dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. co 28 dni. W grupie lenalidomid/małe dawki deksametazonu, u 20 pacjentów (9,1%) przynajmniej raz doszło do przerwania podawania dawki w porównaniu do 65 pacjentów (29,3%) w grupie lenalidomid/zwykle stosowane dawki deksametazonu. W analizie post hoc obserwowano niższą śmiertelność w grupie otrzymującej lenalidomid/małe dawki deksametazonu na poziomie 6,8% (15/220), w porównaniu do grupy otrzymującej lenalidomid/normalne dawki deksametazonu 19,3% (43/223), wśród pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mediana czasu obserwacji wynosiła 72,3 tygodnia. Jednakże przy dłuższej obserwacji, różnica w przeżywalności ogółem na korzyść małych dawek deksametazonu ma tendencję do zmniejszania się. Szpiczak mnogi u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu zostały ocenione w dwóch wieloośrodkowych, randomizowanych, kontrolowanych badaniach klinicznych fazy III z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanych placebo, prowadzonych w grupach równoległych (badanie MM-009 i MM-010) z zastosowaniem leczenia lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem w porównaniu do samego deksametazonu u leczonych uprzednio pacjentów ze szpiczakiem mnogim. W grupie 353 pacjentów w badaniach MM-009 i MM-010 przyjmujących lenalidomid z deksametazonem, 45,6% było w wieku 65 lub więcej lat. W grupie 704 pacjentów ocenianych w badaniach MM-009 i MM-010, 44,6% było w wieku 65 lub więcej lat.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W obu badaniach pacjenci w grupie przyjmującej lenalidomid z deksametazonem (len/dex) zażywali 25 mg lenalidomidu doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. i identyczną kapsułkę placebo raz na dobę w dniach 22 do 28 każdego 28-dniowego cyklu. Pacjenci w grupie przyjmującej placebo i deksametazon (placebo/dex) zażywali 1 kapsułkę placebo w dniach od 1. do 28. każdego 28-dniowego cyklu. Pacjenci w obu grupach leczenia zażywali 40 mg deksametazonu doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4., 9. do 12. i 17. do 20. każdego 28-dniowego cyklu w trakcie pierwszych 4 cykli leczenia. Po pierwszych 4 cyklach leczenia dawka deksametazonu została zmniejszona do 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4. każdego 28-dniowego cyklu. W obu badaniach leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby. W obu badaniach dozwolone było dostosowanie dawki na podstawie wyników badań klinicznych i laboratoryjnych. Pierwszorzędowym punktem końcowym w obu badaniach był czas do progresji choroby (ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    TTP – time to progression ). Łącznie w badaniu MM-009 ocenie poddano 353 pacjentów; 177 w grupie len/dex i 176 w grupie placebo/dex, natomiast w badaniu MM-010 łącznie oceniano 351 pacjentów; 176 w grupie len/dex i 175 w grupie placebo/dex. W obu badaniach wyjściowa charakterystyka demograficzna i chorobowa były podobne w grupach len/dex i placebo/dex. Średni wiek obu populacji pacjentów wynosił 63 lata, stosunek kobiet do mężczyzn był podobny. Stan czynnościowy według skali ECOG ( Eastern Cooperative Oncology Group ) był porównywalny pomiędzy grupami, podobnie jak liczba i rodzaj uprzednio stosowanych schematów leczenia. Zaplanowane z góry analizy pośrednie w obu badaniach wykazały istotną statystycznie przewagę skojarzenia len/dex (p < 0,00001) nad samym deksametazonem w zakresie głównego punktu końcowego, TTP (mediana czasu trwania obserwacji – 98,0 tygodni). W obu badaniach istotnie większa była również częstość odpowiedzi całkowitej (ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CR – complete response ) i odpowiedzi ogółem w grupie len/dex w porównaniu do grupy placebo/dex. Wyniki tych analiz doprowadziły do odślepienia badań, aby umożliwić pacjentom w grupie placebo/dex otrzymywanie skojarzenia len/dex. Przeprowadzono przedłużoną analizę kontrolną dotyczącą skuteczności, przy medianie czasu obserwacji wynoszącej 130,7 tygodnia. W tabeli 11 podsumowano wyniki analiz kontrolnych dotyczących skuteczności – zbiorczo badania MM-009 i MM-010. W tej zbiorczej przedłużonej analizie kontrolnej, mediana TTP wyniosła 60,1 tygodnia (95% CI: 43,3; 73,1) u pacjentów leczonych len/dex (N = 353) w porównaniu do 20,1 tygodnia (95% CI: 17,7; 20,3) u pacjentów otrzymujących placebo/dex (N = 351). Mediana czasu przeżycia bez progresji wyniosła 48,1 tygodnia (95% CI: 36,4; 62,1) u pacjentów leczonych len/dex w porównaniu do 20,0 tygodni (95% CI: 16,1; 20,1) u pacjentów otrzymujących placebo/dex.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Średni czas trwania leczenia wynosił 44,0 tygodnie (min.: 0,1, maks.: 254,9) dla len/dex i 23,1 tygodnia (min.: 0,3, maks.: 238,1) dla placebo/dex. W obu badaniach istotnie większa pozostaje również częstość odpowiedzi całkowitej (CR), odpowiedzi częściowej (ang. PR – partial response ) i odpowiedzi ogółem (CR+PR) w ramieniu len/dex w porównaniu do ramienia placebo/dex. Mediana przeżywalności ogółem w przedłużonej analizie kontrolnej zbiorczej obu badań wynosi 164,3 (95% CI: 145,1; 192,6) tygodnia dla pacjentów leczonych len/dex w porównaniu do 136,4 tygodnia (95% CI: 113,1; 161,7) u pacjentów otrzymujących placebo/dex. Pomimo że 170 z 351 pacjentów randomizowanych do grupy placebo/dex otrzymywało lenalidomid po wystąpieniu progresji lub po odślepieniu badań, zbiorcza analiza przeżywalności ogółem wykazała istotnie statystycznie większą przeżywalność w grupie len/dex w porównaniu do grupy placebo/dex (HR = 0,833; 95% CI = [0,687; 1,009], p = 0,045). Tabela 11.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Podsumowanie wyników przedłużonych analiz kontrolnych dotyczących skuteczności do chwili zakończenia zbierania danych (ang. cut-off date) — zbiorczo badania MM-009 i MM-010 (zakończenie zbierania danych odpowiednio 23 lipca 2008 r. i 2 marca 2008 r.)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Punkt końcowylen/dex (N = 353)placebo/dex (N = 351)
    Czas do zdarzeniaHR [95% CI], wartość paP
    Czas do progresji60,1 [44,3;20,1 [17,7;0,350 [0,287; 0,426],
    Mediana [95% CI], tygodnie73,1]20,3]p < 0,001
    Czas przeżycia bez progresjiMediana [95% CI], tygodnie48,1[36,4; 62,1]20,0[16,1; 20,1]0,393 [0,326; 0,473]p < 0,001
    Przeżywalność ogółem164,3 [145,1;136,4 [113,1;0,833 [0,687; 1,009]
    Mediana [95% CI], tygodnie192,6]161,7]p = 0,045
    Wskaźnik przeżycia
    1-rocznego ogółem82%75%
    Współczynnik odpowiedziIloraz szans [95% CI], wartość pbP
    Odpowiedź ogółem [n, %]212 (60,1)75 (21,4)5,53 [3,97; 7,71], p < 0,001
    Odpowiedź całkowita [n, %]58 (16,4)11 (3,1)6,08 [3,13; 11,80], p < 0,001
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    a P P Dwustronny test log-rank porównujący krzywe przeżycia pomiędzy leczonymi grupami. b P P Dwustronny test chi-kwadrat z korektą na ciągłość. Zespoły mielodysplastyczne Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lenalidomidu oceniono u pacjentów z anemią zależną od przetoczeń, której występowanie jest powiązane z zespołami mielodysplastycznymi o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, z delecją 5q wraz z innymi nieprawidłowościami cytogenetycznymi lub bez nich, w dwóch głównych badaniach: wieloośrodkowym, randomizowanym, trójramiennym badaniu fazy III z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo, porównującym dwie dawki lenalidomidu podawanego doustnie (10 mg i 5 mg) z placebo (MDS-004), oraz wieloośrodkowym, jednoramiennym, otwartym badaniu fazy II dotyczącym lenalidomidu (10 mg) (MDS-003). Przedstawione poniżej wyniki dotyczą zgodnej z zamiarem leczenia (ang. ITT – intent-to-treat ) populacji pacjentów, którzy uczestniczyli w badaniach MDS-003 oraz MDS-004.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Grupa pacjentów z izolowaną delecją 5q została również przedstawiona osobno. W badaniu MDS-004, w którym 205 pacjentów równo podzielonych za pomocą randomizacji na grupy przyjmujące lenalidomid w dawce 10 mg lub 5 mg lub placebo, pierwszorzędowa analiza skuteczności opierała się na porównaniu odsetka przypadków niezależnych od przetoczeń w grupie przyjmującej lenalidomid w dawce 10 mg i 5 mg, w porównaniu do grupy przyjmującej placebo (faza podwójnie zaślepiona od 16 do 52 tygodni oraz otwarta do 156 tygodni). U pacjentów, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 16 tygodni od rozpoczęcia leczenia, leczenie zostało przerwane. Pacjenci, u których wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych mogli kontynuować leczenie do momentu nawrotu objawów ze strony komórek erytroidalnych, nawrotu choroby lub wystąpienia toksyczności na nieakceptowalnym poziomie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    U pacjentów, którzy początkowo otrzymywali placebo lub lenalidomid w dawce 5 mg, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 16 tygodni od rozpoczęcia leczenia, możliwa była zmiana leczenia z placebo na lenalidomid w dawce 5 mg lub kontynuacja leczenia lenalidomidem w wyższych dawkach (z 5 mg na 10 mg). W badaniu MDS-003, w którym 148 pacjentów otrzymywało lenalidomid w dawce 10 mg, pierwszorzędowa analiza skuteczności opierała się na ocenie skuteczności leczenia lenalidomidem w zakresie poprawy funkcjonowania układu hematopoetycznego u pacjentów z zespołem mielodysplastycznym o niskim lub pośrednim-1 ryzyku. Tabela 12. Podsumowanie wyników dotyczących skuteczności – badania MDS-004 (faza podwójnie zaślepiona) oraz MDS-003, populacja ITT
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Punkt końcowyMDS-004 N = 205MDS-003 N = 148
    10 mg†PN = 695 mg††PN = 69Placebo* N = 6710 mgN = 148
    Niezależność od przetoczeń(≥ 182 dni) #P38 (55,1%)24 (34,8%)4 (6,0%)86 (58,1%)
    Niezależność od przetoczeń (≥ 56 dni) #P42 (60,9%)33 (47,8%)5 (7,5%)97 (65,5%)
    Mediana czasu do niezależności odprzetoczeń (tygodnie)4,64,10,34,1
    Mediana trwania niezależności od przetoczeń (tygodnie)NR∞PNRNR114,4
    Mediana zwiększenia się stężenia Hgb, g/dl6,45,32,65,6
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    † Pacjenci leczeni lenalidomidem w dawce 10 mg przez 21 dni 28-dniowych cykli. †† Pacjenci leczeni lenalidomidem w dawce 5 mg przez 28 dni 28-dniowych cykli. * Większość pacjentów przyjmujących placebo przerwała leczenie w podwójnie zaślepionej fazie badania z powodu braku skuteczności leczenia po 16 tygodniach, przed wejściem do fazy otwartej. # P P Związane ze zwiększeniem się stężenia Hgb ≥ 1 g/dl. ∞ Nie osiągnięto (tj. mediana nie została osiągnięta). W badaniu MDS-004, znacząco większy odsetek pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi osiągnął pierwszorzędowy punkt końcowy niezależności od przetoczeń (>182 dni) przy podawaniu lenalidomidu w dawce 10 mg, w porównaniu do pacjentów przyjmujących placebo (55,1% vs. 6,0%). Spośród 47 pacjentów z nieprawidłowością genetyczną w postaci izolowanej delecji 5q, którzy byli leczeni lenalidomidem w dawce 10 mg, 27 pacjentów (57,4%) uzyskało niezależność od przetoczeń w zakresie liczby czerwonych krwinek.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mediana czasu do niezależności od przetoczeń w grupie przyjmującej lenalidomid w dawce 10 mg wynosiła 4,6 tygodnia. Mediana trwania niezależności od przetoczeń nie została osiągnięta w żadnej z leczonych grup, ale powinna być większa niż 2 lata w przypadku pacjentów leczonych lenalidomidem. Mediana zwiększenia się stężenia hemoglobiny (Hgb) od punktu początkowego w grupie leczonej lenalidomidem w dawce 10 mg wynosiła 6,4 g/dl. Do dodatkowych punktów końcowych w badaniu zaliczano odpowiedź cytogenetyczną (w grupie przyjmującej produkt w dawce 10 mg obserwowano znaczną lub niewielką odpowiedź cytogenetyczną odpowiednio u 30,0% i 24,0% pacjentów), ocenę zależnej od zdrowia jakości życia oraz progresję do ostrej białaczki szpikowej. Wyniki odpowiedzi cytogenetycznej i oceny zależnej od zdrowia jakości życia były spójne z wynikami uzyskanymi w analizie pierwszorzędowego punktu końcowego i wykazywały wyższość leczenia lenalidomidem od podawania placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W badaniu MDS-003 duży odsetek pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi przyjmujących lenalidomid w dawce 10 mg (58,1%) osiągnął niezależność od przetoczeń (>182 dni). Mediana czasu do niezależności od przetoczeń wyniosła 4,1 tygodnia. Mediana czasu trwania niezależności od przetoczeń wyniosła 114,4 tygodni. Mediana zwiększenia się stężenia hemoglobiny wynosiła 5,6 g/dl. Znaczna lub niewielka odpowiedź cytogenetyczna była obserwowana odpowiednio u 40,9% i 30,7% pacjentów. Duża część pacjentów włączonych do badania MDS-003 (72,9%) oraz MDS-004 (52,7%) otrzymała wcześniej leki stymulujące erytropoezę. Chłoniak z komórek płaszcza Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lenalidomidu oceniano u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza w wieloośrodkowym, randomizowanym, otwartym badaniu fazy II, w porównaniu do monoterapii lekiem z wyboru badacza, u pacjentów z opornością na ostatnio stosowane leczenie, lub u których doszło do wznowy od jednego do trzech razy (badanie MCL-002).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Do badania włączono pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z histologicznie potwierdzonym chłoniakiem z komórek płaszcza, u których rozmiar guza można było zmierzyć za pomocą tomografii komputerowej. Pacjenci musieli być poddani wcześniej leczeniu z zastosowaniem co najmniej jednego schematu chemioterapii. Ponadto, pacjenci w chwili włączenia do badania nie mogli kwalifikować się do intensywnej chemioterapii i (lub) przeszczepu. Pacjentów randomizowano w stosunku 2:1, odpowiednio do grupy otrzymującej lenalidomid i do grupy kontrolnej. Leczenie z wyboru badacza dobierane było przed randomizacją i obejmowało stosowanie w monoterapii: chlorambucylu, cytarabiny, rytuksymabu, fludarabiny lub gemcytabiny. Lenalidomid podawano doustnie w dawce 25 mg raz na dobę, przez pierwszych 21 dni (D1 do D21) każdego powtarzanego 28-dniowego cyklu, aż do uzyskania poprawy lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjenci z umiarkowaną niewydolnością nerek mieli otrzymywać mniejszą dawkę inicjującą lenalidomidu 10 mg raz na dobę, w identycznym schemacie. Profil demograficzny w chwili rozpoczęcia badania był porównywalny pomiędzy grupą otrzymującą lenalidomid i grupą kontrolną. W obydwu populacjach mediana wieku pacjentów wynosiła 68,5 lat z porównywalnym odsetkiem kobiet i mężczyzn. Stopień sprawności w skali ECOG był porównywalny dla obydwóch grup, podobnie jak ilość zastosowanych dotychczas schematów leczenia. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania MCL-002 w ocenie skuteczności był czas przeżycia bez progresji (ang. PFS – progression-free survival ). Wyniki dotyczące skuteczności w populacji ITT oceniane były przez niezależny komitet oceniający (ang. IRC – Independent Review Committee ) i zostały przedstawione poniżej w Tabeli 13. Tabela 13. Podsumowanie wyników dotyczących skuteczności – badanie MCL-002, populacja ITT
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    LenalidomidGrupa kontrolna
    N = 170N = 84
    PFSPFS, medianaa [95% CI]b (tygodnie)P P P PeSekwencyjny wskaźnik ryzyka [95% CI]PeSekwencyjny test log-rank, wartość pP37,6 [24,0; 52,6]22,7 [15,9; 30,1]
    0,61 [0,44; 0,84]0,004
    Odpowiedź na leczeniea, n (%)P POdpowiedź całkowita (CR)8 (4,7)0 (0,0)
    Odpowiedź częściowa (PR) Choroba stabilna (SD)bPProgresja choroby (PD) Nie oceniono/brak danych60 (35,3)50 (29,4)34 (20,0)18 (10,6)9 (10,7)44 (52,4)26 (31,0)5 (6,0)
    Odsetek odpowiedzi ogółem (CR, CRu, PR),n (%) [95% CI]cPewartość pP68 (40,0) [32,58; 47,78]9 (10,7)d [5,02; 19,37]P P
    < 0,001
    Odsetek odpowiedzi całkowitych (CR, CRu), n (%) [95% CI]cPewartość pP8 (4,7) [2,05; 9,06]0 (0,0) [95,70; 100,00]
    0,043
    Czas utrzymania się odpowiedzi, medianaaPP[95% CI] (tygodnie)69,6 [41,1; 86,7]45,1 [36,3; 80,9]
    Przeżywalność ogółemHR [95% CI]cPTest log-rank, wartość p0,89 [0,62; 1,28]0,520
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; CCR = wskaźnik odpowiedzi pełnych; CR = odpowiedź pełna; CRu = odpowiedź pełna niepotwierdzona; DMC = Data Monitoring Committee ; ITT = intent-to-treat; MIPI = wskaźnik prognostyczny dla chłoniaka z komórek płaszcza; NA = nie dotyczy; PFS = czas przeżycia bez progresji; SCT = przeszczep komórek macierzystych; SE = błąd standardowy. a P P Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. b P P Zakres obliczony jako 95% przedział ufności dla mediany czasu przeżycia. c P P Wartość średnia i mediana to zmienne jednoparametrowe nieuwzględniające cenzorowania. d P P Do zmiennych stratyfikacji należały: czas od rozpoznania do podania pierwszej dawki (< 3 lata oraz ≥ 3 lata), czas od ostatniego leczenia ogólnoustrojowego przeciwchłoniakowego do podania pierwszej dawki (< 6 miesięcy oraz ≥ 6 miesięcy), wcześniejszy SCT (tak lub nie), oraz wskaźnik MIPI na początku badania (niskie, przeciętne, i wysokie ryzyko).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    e P P Test sekwencyjny w oparciu o średnią ważoną parametrów statystycznych testu log-rank, z zastosowaniem niestratyfikowanego testu log-rank dla przykładowego wzrostu i niestratyfikowanego testu log-rank pierwotnej analizy. Wagi zostały określone na podstawie zaobserwowanych zdarzeń w czasie, gdy odbywało się trzecie spotkanie DMC, oraz na podstawie różnicy pomiędzy zaobserwowanymi a spodziewanymi zdarzeniami w czasie przeprowadzania pierwotnej analizy. Podano związany z tym sekwencyjny wskaźnik ryzyka oraz odpowiadający 95% CI. W badaniu MCL-002, w populacji ITT wystąpił znaczący, ogólny wzrost liczby zgonów w ciągu 20 tygodni w grupie otrzymującej lenalidomid – 22/170 (13%) w porównaniu do 6/84 (7%) w grupie kontrolnej. Wśród pacjentów z dużym rozmiarem guza wartości te wynosiły odpowiednio 16/81 (20%) i 2/28 (7%) (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Chłoniak grudkowy AUGMENT – CC-5013-NHL-007 Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem w porównaniu z rytuksymabem w skojarzeniu z placebo oceniano u pacjentów z nawrotowym/opornym na leczenie iNHL, w tym FL w wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu fazy III z grupą kontrolną, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby (CC-5013-NHL-007 [AUGMENT]). Ogółem 358 pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzonym histologicznie MZL bądź FL stopnia 1, 2 lub 3a (z fenotypem CD20+ potwierdzonym za pomocą cytometrii przepływowej lub badania histochemicznego) według oceny badacza lub miejscowego histopatologa, poddano randomizacji w stosunku 1:1. Pacjenci otrzymali uprzednio co najmniej jedną ogólnoustrojową chemioterapię, immunoterapię lub chemoimmunoterapię. Lenalidomid podawano doustnie w dawce 20 mg raz na dobę przez pierwszych 21 dni powtarzanych 28-dniowych cykli, przez 12 cykli lub do wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Dawka P P rytuksymabu wynosiła 375 mg/m 2 co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu od cyklu 2. do 5. Wszystkie obliczenia dawek rytuksymabu opierały się na powierzchni ciała pacjenta (ang. BSA – body surface area ) i wykorzystywano w nich rzeczywistą masę ciała pacjenta. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były podobne w obu grupach leczenia. Celem pierwszorzędowym badania było porównanie skuteczności lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem oraz rytuksymabu w skojarzeniu z placebo u pacjentów z nawrotowym/opornym na leczenie FL stopnia 1, 2 lub 3a bądź MZL. Skuteczność ustalano na podstawie PFS jako pierwszorzędowym punkcie końcowym. Ocen dokonywał niezależny komitet oceny (ang. IRC – independent review committee ) z zastosowaniem kryteriów Międzynarodowej Grupy Roboczej (ang. IWG – International Working Group ) z 2007 r., lecz bez oceny wyników pozytonowej tomografii emisyjnej (ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    PET – positron emission tomography ). Celami drugorzędowymi badania były porównanie bezpieczeństwa stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem oraz rytuksymabu w skojarzeniu z placebo. Do dodatkowych celów drugorzędowych należały porównanie skuteczności rytuksymabu w skojarzeniu z lenalidomidem oraz rytuksymabu w skojarzeniu z placebo z zastosowaniem następujących dodatkowych parametrów skuteczności: Odsetek odpowiedzi ogółem (ang. ORR – overall response rate ), odsetek CR i czas trwania odpowiedzi (ang. DoR – duration of response ) według kryteriów IWG z 2007 r. bez oceny PET i OS. Zgodnie z wynikami uzyskanymi w populacji ogólnej, w tym u pacjentów z FL i MZL, przy medianie czasu obserwacji równej 28,3 miesiąca w badaniu osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy w postaci PFS, przy czym wskaźnik ryzyka (ang. HR – hazard ratio ) (95-proc. przedział ufności [ang. CI – confidence interval ]) wynosił 0,45 (0,33; 0,61); wartość p < 0,0001.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wyniki dotyczące skuteczności w populacji z chłoniakiem grudkowym przedstawiono w tabeli 14. Tabela 14. Podsumowanie danych dotyczących skuteczności u pacjentów z chłoniakiem grudkowym – badanie CC-5013-NHL-007
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    FL(N = 295)
    Lenalidomidi rytuksymab (N = 147)Placebo i rytuksymab (N = 148)
    Czas przeżycia bez progresji (PFS) (zasady cenzurowania danych wg EMA)
    Mediana PFSa (95% CI) (miesiące)P P39,413,8
    (25,1; NE)(11,2; 16,0)
    HR [95% CI]0,40 (0,29; 0,55)bP
    wartość p< 0,0001cP
    Obiektywna odpowiedźd (CR + PR), n (%)
    (IRC, IWGRC z 2007 r.) 95% CIfP118 (80,3)(72,9; 86,4)82 (55,4)(47,0; 63,6)
    Odpowiedź całkowitad, n (%)
    (IRC, IWGRC z 2007 r.) 95% CIf51 (34,7)(27,0; 43,0)29 (19,6)(13,5; 26,9)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    FL(N = 295)
    Lenalidomidi rytuksymab (N = 147)Placebo i rytuksymab (N = 148)
    Czas trwania odpowiedzid (mediana)P P(miesiące)95% CIaP36,6(24,9, NE)15,5(11,2; 25,0)
    Przeżywalność ogółemd,e (OS)P P
    Odsetek OS po 5 latach, n (%) 95% CI126 (85,9)(78,6; 89,5)114 (77,0)(68,9; 83,3)
    HR [95% CI]P0,49 (0,28; 0,85)bP
    Okres obserwacji
    Mediana czasu trwania obserwacji (min., maks.) (miesiące)67,81(0,5; 89,3)65,72(0,6; 90,9)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    a P P Mediana oszacowana z zastosowaniem analizy Kaplana-Meiera. b P P Wartości wskaźnika ryzyka i przedziału ufności oszacowano w oparciu o niestratyfikowany model proporcjonalnego ryzyka Coxa. c P P Wartość p w oparciu o test log-rank. d P P W przypadku drugorzędowych i eksploracyjnych punktów końcowych nie badano poziomu istotności (α). e 2 P P W okresie obserwacji o medianie czasu trwania 66,14 miesiąca zaobserwowano 19 zgonów w grupie R P P i 38 zgony w grupie kontrolnej. f P P Dokładny przedział ufności dla rozkładu dwumianowego. Chłoniak grudkowy u pacjentów opornych na rytuksymab MAGNIFY – CC-5013-NHL-008 Do początkowego okresu leczenia obejmującego 12 cykli skojarzenia lenalidomidu i rytuksymabu włączono ogółem 232 pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzonym histologicznie FL (stopnia 1, 2 lub 3a bądź MZL) według oceny badacza lub miejscowego histopatologa.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjentów, u których osiągnięto CR/CRu, PR lub SD na koniec okresu leczenia indukcyjnego, poddano randomizacji i włączono do okresu leczenia podtrzymującego. Wszyscy pacjenci włączeni do badania musieli być wcześniej leczeni z zastosowaniem co najmniej jednej ogólnoustrojowej opcji leczenia przeciwszpiczakowego. W odróżnieniu od badania NHL-007 do badania NHL-008 włączano pacjentów opornych na leczenie rytuksymabem (brak odpowiedzi lub nawrót w ciągu 6 miesięcy leczenia rytuksymabem) lub podwójnie opornych na leczenie rytuksymabem i chemioterapią. P P W okresie leczenia indukcyjnego lenalidomid w dawce 20 mg podawano w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli lub do wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności, wycofania zgody bądź progresji choroby. Dawka rytuksymabu wynosiła 375 mg/m 2 co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu co drugiego 28-dniowego cyklu (cykle 3., 5., 7., 9. i 11.), przez maksymalnie 12 cykli leczenia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wszystkie obliczenia dawek rytuksymabu opierały się na powierzchni ciała (BSA) oraz rzeczywistej masie ciała pacjenta. Przedstawione dane pochodzą z analizy okresowej dotyczącej okresu leczenia indukcyjnego bez grupy kontrolnej. Skuteczność ustalono w oparciu o ORR według najlepszej odpowiedzi w ramach pierwszorzędowego punktu końcowego z zastosowaniem zmodyfikowanych Kryteriów Oceny Odpowiedzi Międzynarodowej Grupy Roboczej (ang. IWGRC – International Working Group Response Criteria ) z 1999 r. Celem drugorzędowym była ocena innych parametrów skuteczności, takich jak DoR. Tabela 15. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności (okres leczenia indukcyjnego) – badanie CC-5013-NHL-008
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wszyscy pacjenciPacjenci z FL
    Ogółem N = 187aPOporni na leczenie rytuksymabem: TakN = 77Oporni na leczenie rytuksymabem: NieN = 110Ogółem N = 148Oporni na leczenie rytuksymabem: TakN = 60Oporni na leczenie rytuksymabem: NieN = 88
    ORR, n (%)12745 (58,4)82 (75,2)10435 (58,3)69 (79,3)
    (CR + CRu + PR)(67,9)(70,3)
    CRR, n (%)79 (42,2)27 (35,1)52 (47,7)6220 (33,3)42 (48,3)
    (CR + Cru)(41,9)
    Liczba osób wykazujących odpowiedźN = 127N = 45N = 82N = 104N = 35N = 69
    Odsetek93,090,494,594,396,093,5
    pacjentów z DoRbP P(85,1;(73,0; 96,8)(83,9; 98,2)(85,5;(74,8; 99,4)(81,0; 97,9)
    ≥ 6 miesięcy (95%96,8)97,9)
    CI)c
    Odsetek79,173,382,479,573,981,7
    pacjentów z DoRbP P(67,4;(51,2; 86,6)(67,5; 90,9)(65,5;(43,0; 89,8)(64,8; 91,0)
    ≥ 12 miesięcy87,0)88,3)
    (95% CI)c
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; DOR = czas trwania odpowiedzi; FL = chłoniak grudkowy. a P P Populacją ocenianą w analizie pierwszorzędowego punktu końcowego jest populacja kwalifikująca się do oceny leczenia indukcyjnego (ang. IEE – induction efficacy evaluable ). b P P Czas trwania odpowiedzi definiuje się jako czas (w miesiącach) od początkowej odpowiedzi na leczenie (co najmniej PR) do udokumentowanej progresji choroby lub zgonu, zależnie od tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej. c P P Statystyki obliczone metodą Kaplana-Meiera. 95% CI oparto na wzorze Greenwooda. Uwagi: Analizę wykonano tylko w odniesieniu do pacjentów, u których osiągnięto PR lub lepszą odpowiedź po dacie podania pierwszej dawki leczenia indukcyjnego i przed zastosowaniem jakiegokolwiek leczenia w okresie leczenia podtrzymującego lub dowolnego leczenia przeciwszpiczakowego w okresie leczenia indukcyjnego. Wartość procentowa jest oparta na całkowitej liczbie osób wykazujących odpowiedź.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków (EMA) przyznała właściwe dla produktu Revlimid zwolnienie z obowiązku dołączania wyników mające zastosowanie do wszystkich podgrup populacji dzieci i młodzieży w leczeniu nowotworów dojrzałych limfocytów B (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne 10T Lenalidomid ma asymetryczny atom węgla i dlatego też może występować w czynnych optycznie postaciach S(-) i R(+). Lenalidomid jest produkowany jako mieszanina racemiczna. Lenalidomid zwykle rozpuszcza się lepiej w rozpuszczalnikach organicznych, ale wykazuje największą rozpuszczalność w 0,1 N roztworze HCl. Wchłanianie Lenalidomid ulegał szybkiemu wchłanianiu po podaniu doustnym na czczo zdrowym ochotnikom, przy czym maksymalne stężenie w osoczu występowało po 0,5 do 2 godzin od podania. U pacjentów, jak również u zdrowych ochotników, stężenie maksymalne (C R max R ) i pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) zwiększają się proporcjonalnie do rosnącej dawki. Wielokrotne dawkowanie nie powoduje znaczącej kumulacji produktu leczniczego. Względne stężenia enancjomerów S(-) i R(+) lenalidomidu w osoczu wynoszą w przybliżeniu odpowiednio 56% i 44%.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    U zdrowych ochotników równoczesne spożywanie posiłków o wysokiej zawartości tłuszczu i posiłków wysokokalorycznych obniża wchłanianie leku, co powoduje około 20% obniżenie powierzchni pod krzywą stężenia w czasie (AUC) oraz 50% obniżenie wartości C R max R w osoczu. Jednakże w głównych badaniach klinicznych przeprowadzonych dla celów rejestracyjnych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i zespołami mielodysplastycznymi, w których oszacowano skuteczność oraz bezpieczeństwo lenalidomidu, produkt leczniczy podawany był bez uwzględnienia przyjmowania pokarmu. W związku z tym, lenalidomid może być podawany z jedzeniem lub bez jedzenia. Badanie populacyjne dotyczące farmakokinetyki wykazało, że szybkość wchłaniania lenalidomidu po podaniu doustnym jest podobna u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, z zespołami mielodysplastycznymi i z chłoniakiem z komórek płaszcza.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Dystrybucja P P Stopień wiązania ( 14 C)-lenalidomidu in vitro z białkami osocza było niskie i wynosiło średnio 23% u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i 29% u zdrowych ochotników. Lenalidomid obecny jest w spermie ludzkiej (< 0,01% dawki) po podaniu 25 mg/dobę i jest niewykrywalny w spermie zdrowego mężczyzny po 3 dniach od zakończenia podawania mu substancji (patrz punkt 4.4). Metabolizm i eliminacja Wyniki badań in vitro metabolizmu u ludzi wskazują, że lenalidomid nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450. Dane te wskazują, że podawanie lenalidomidu z produktami leczniczymi hamującymi enzymy cytochromu P450 nie powinno powodować metabolicznych interakcji produktów leczniczych u ludzi. Wyniki badań in vitro wskazują, że lenalidomid nie ma działania hamującego na CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A lub UGT1A1.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    W związku z tym, wystąpienie jakichkolwiek klinicznie istotnych interakcji przy jednoczesnym podawaniu lenalidomidu oraz substratów tych enzymów jest mało prawdopodobne. Wyniki badań in vitro wskazują, że lenalidomid nie jest substratem dla białka oporności raka piersi (ang. BCRP – breast cancer resistance protein ), transporterów MRP1, MRP2 oraz MRP3 z rodziny białek oporności wielolekowej (ang. MPR – multidrug resistance protein ), transporterów anionów organicznych OAT1 oraz OAT3 (ang . OAT – organic anion transporters ), polipeptydu transportującego aniony organiczne 1B1 (ang. OAT1B1 – organic anion transporting polypeptide 1B1 ), transporterów kationów organicznych (ang . OCT – organic cation transporters ) OCT1 oraz OCT2, białka 57T ekstruzji wielolekowej i toksyn 57T MATE1 (ang. MATE – multidrug and toxin extrusion protein ) oraz transporterów kationów organicznych (ang. OCTN – organic cation transporters novel ) OCTN1 i OCTN2.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Wyniki badań in vivo wskazują, że lenalidomid nie ma działania hamującego na pompę eksportującą sole kwasów żółciowych (ang. BSEP – bile salt export pump ), BCRP, MRP2, OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3 oraz OCT2. Większość lenalidomidu wydalana jest z moczem. Udział wydalania nerkowego w wydalaniu całkowitym wynosił 90%, natomiast 4% lenalidomidu wydalane było w kale. Lenalidomid jest metabolizowany w niewielkim zakresie, jako że 82% dawki zostaje wydalone w niezmienionej postaci z moczem. Hydroksy-lenalidomid oraz N-acetylo-lenalidomid stanowią odpowiednio 4,59% oraz 1,83% wydalonej dawki. Klirens nerkowy lenalidomidu przekracza szybkość filtracji kłębuszkowej, i w związku z tym, przynajmniej częściowo, jest on wydalany aktywnie. U zdrowych ochotników po podaniu dawek 5 do 25 mg/dobę, okres półtrwania w osoczu wynosi około 3 godziny i mieści się w zakresie od 3 do 5 godzin u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi lub z chłoniakiem z komórek płaszcza.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Osoby w podeszłym wieku Nie przeprowadzono badań klinicznych mających na celu ustalenie farmakokinetyki lenalidomidu u osób w podeszłym wieku. Do badań populacyjnych dotyczących farmakokinetyki włączone zostały osoby w wieku od 39 do 85 lat. Badania te wykazały, że klirens lenalidomidu nie jest zależny od wieku (ekspozycja na lek w osoczu). Ze względu na większe prawdopodobieństwo występowania zmniejszenia czynności nerek u pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane byłoby kontrolowanie czynności nerek. Niewydolność nerek Badania dotyczące farmakokinetyki lenalidomidu przeprowadzono na grupie osób z niewydolnością nerek związaną ze schorzeniami innymi niż nowotwory. W badaniu wykorzystane zostały dwie metody oceny czynności nerek: klirens kreatyniny w moczu mierzony w ciągu 24 godzin oraz klirens kreatyniny szacowany na podstawie wzoru Cockcrofta-Gaulta.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Uzyskane wyniki wskazują, że wraz z pogorszeniem czynności nerek (< 50 ml/min) następuje proporcjonalne zmniejszenie się całkowitego klirensu lenalidomidu, co prowadzi do zwiększenia AUC. AUC było większe około 2,5-, 4- lub 5-krotnie odpowiednio u osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i z chorobą nerek w fazie końcowej, w porównaniu do grupy łączonej osób z prawidłową czynnością nerek i osób z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Okres półtrwania lenalidomidu wydłuża się z około 3,5 godziny u osób z klirensem kreatyniny > 50 ml/min do ponad 9 godzin u osób ze zmniejszoną rezerwą czynnościową nerek < 50 ml/min. Jednakże zaburzenia czynności nerek nie zmienia wchłaniania lenalidomidu po podaniu doustnym. Wartość C R max R była podobna u osób zdrowych oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Około 30% produktu leczniczego zostało usunięte z organizmu podczas pojedynczej 4-godzinnej dializy.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Zalecane dostosowanie dawek u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zostało opisane w punkcie 4.2. Niewydolność wątroby Do badań populacyjnych dotyczących farmakokinetyki włączone zostały osoby z łagodną niewydolnością wątroby (N = 16, bilirubina całkowita >1 do ≤1,5 × GGN lub AST > GGN). Wykazano, że łagodna niewydolność wątroby nie wpływa na klirens lenalidomidu (ekspozycję na lek w osoczu). Nie są dostępne dane dotyczące pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby. Inne czynniki wewnętrzne Badania populacyjne dotyczące farmakokinetyki wykazały, że masa ciała (33 – 135 kg), płeć, rasa oraz rodzaj nowotworu (szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne lub chłoniak z komórek płaszcza) nie mają istotnego klinicznie wpływu na klirens lenalidomidu u dorosłych pacjentów.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badanie nad rozwojem zarodkowo-płodowym przeprowadzono u małp, którym podawano lenalidomid w dawkach od 0,5 do 4 mg/kg/dobę. Wyniki badania wskazują, że lenalidomid powodował zewnętrzne wady wrodzone włącznie z atrezją odbytu oraz wady wrodzone kończyn górnych i dolnych (kończyny zgięte, skrócone, wadliwie rozwinięte, o braku rotacji z (lub) bez części kończyny, oligo- i (lub) polidaktylia) u potomstwa samic małp, którym substancję czynną podawano w trakcie ciąży. U pojedynczych płodów obserwowano również różnorodny wpływ na trzewia (odbarwienie, czerwone ogniska na różnych narządach, obecność niewielkiej bezbarwnej masy tkankowej powyżej zastawki przedsionkowo-komorowej, mały pęcherzyk żółciowy, wadliwie rozwinięta przepona). Stosowanie lenalidomidu może powodować wystąpienie ostrej toksyczności, minimalne dawki letalne po podaniu doustnym wynosiły > 2 000 mg/kg/dobę u gryzoni.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Wielokrotne podawanie doustne dawek 75, 150 i 300 mg/kg/dobę u szczurów przez maksymalnie 26 tygodni spowodowało odwracalne, związane z leczeniem zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych w przypadku wszystkich 3 dawek, bardziej zaznaczone u samic. Poziom, przy którym nie obserwuje się działań niepożądanych (poziom NOAEL) określono na poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi wartość około 25-razy większą niż dobowa ekspozycja u ludzi oceniana na podstawie wartości AUC. Wielokrotne podawanie doustne dawek 4 i 6 mg/kg/dobę u małp przez maksymalnie 20 tygodni prowadziło do śmiertelności i znacznej toksyczności (znaczna utrata masy ciała, zmniejszenie liczby krwinek białych i czerwonych oraz płytek, krwotok wielonarządowy, zapalenie przewodu pokarmowego, atrofia układu chłonnego i szpiku kostnego).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Wielokrotne podawanie doustne dawek 1 i 2 mg/kg/dobę u małp przez maksymalnie 1 rok spowodowało odwracalne zmiany w komórkowości szpiku kostnego, niewielki spadek stosunku komórek mieloidalnych/erytroidalnych oraz atrofię grasicy. Obserwowano łagodne zmniejszenie liczby krwinek białych przy dawce 1 mg/kg/dobę, odpowiadającej w przybliżeniu tej samej dawce u ludzi obliczanej przez porównania wartości AUC. Badania mutagenności prowadzone in vitro (mutacje bakterii, limfocyty ludzkie, komórki chłoniaka myszy, transformacja komórek zarodkowych chomika syryjskiego) oraz in vivo (mikrojąderka komórkowe szczura) ujawniły brak działania mutagennego leku na poziomie genowym i chromosomalnym. Nie przeprowadzono badań karcynogenności lenalidomidu. Badania toksyczności w okresie rozwojowym zostały wcześniej przeprowadzone u królików. W tych badaniach królikom podano doustnie lenalidomid w dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Brak płata środkowego płuc obserwowano przy dawce 10 i 20 mg/kg/dobę, z zależnością od wielkości dawki, a przemieszczenie nerek obserwowano przy dawce 20 mg/kg/dobę. Chociaż efekty te występowały przy dawkach toksycznych dla matek, mogą być przypisane bezpośredniemu działaniu leku. Przy dawkach 10 i 20 mg/kg/dobę obserwowano również zmienność w obrębie tkanek miękkich i szkieletu płodów.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Zawartość kapsułki Laktoza bezwodna Celuloza mikrokrystaliczna Kroskarmeloza sodowa Magnezu stearynian Otoczka kapsułki Revlimid 2,5 mg / 10 mg / 20 mg kapsułki twarde Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Indygokarmin (E132) Żelaza tlenek żółty (E172) Revlimid 5 mg / 25 mg kapsułki twarde Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Żelaza tlenek żółty (E172) Revlimid 15 mg Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Indygokarmin (E132) Atrament nadruku Szelak Glikol propylenowy (E1520) Żelaza tlenek czarny (E172) Potasu wodorotlenek 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry wykonane z polichlorku winylu (PCW) / polichlorotrifluoroetylenu (PCTFE) / folii aluminiowej, zawierające 7 twardych kapsułek. Revlimid 2,5 mg / 5 mg / 7,5 mg / 10 mg / 15 mg/ 20 mg / 25 mg kapsułki twarde Wielkość opakowania: 7 lub 21 kapsułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Kapsułek nie wolno otwierać ani łamać. W razie kontaktu proszku zawierającego lenalidomid ze skórą, należy natychmiast dokładnie ją umyć wodą z mydłem. W razie kontaktu lenalidomidu z błonami śluzowymi, należy je dokładnie przepłukać wodą. Osoby należące do fachowego personelu medycznego i opiekunowie powinni nosić rękawiczki jednorazowe podczas pracy z blistrem lub kapsułką.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dane farmaceutyczne
    Rękawiczki należy następnie ostrożnie zdjąć, aby uniknąć narażenia skóry, umieścić w zamykanej polietylenowej torebce plastikowej i usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Następnie należy dokładnie umyć ręce mydłem i wodą. Kobiety w ciąży lub podejrzewające, że mogą być w ciąży, nie powinny dotykać blistra ani kapsułki (patrz punkt 4.4). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy zwrócić do apteki, w celu ich bezpiecznego usunięcia, zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Revlimid 2,5 mg kapsułki twarde Revlimid 5 mg kapsułki twarde Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Revlimid 10 mg kapsułki twarde Revlimid 15 mg kapsułki twarde Revlimid 20 mg kapsułki twarde Revlimid 25 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY U Revlimid 2,5 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 2,5 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 73,5 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 5 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 5 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 147 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 7,5 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 144,5 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 10 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 10 mg lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 294 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 15 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 15 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 289 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 20 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 20 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 244,5 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). U Revlimid 25 mg kapsułki twarde Każda kapsułka zawiera 25 mg lenalidomidu. U Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 200 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka twarda. U Revlimid 2,5 mg kapsułki twarde Niebiesko-zielone/białe kapsułki, rozmiar 4, 14,3 mm, oznaczone symbolem „REV 2.5 mg”. U Revlimid 5 mg kapsułki twarde Białe kapsułki, rozmiar 2, 18,0 mm, oznaczone symbolem „REV 5 mg”.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    U Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Jasnożółte/białe kapsułki, rozmiar 2, 18,0 mm, oznaczone symbolem „REV 7.5 mg”. U Revlimid 10 mg kapsułki twarde Niebiesko-zielone/jasnożółte kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 10 mg”. U Revlimid 15 mg kapsułki twarde Jasnoniebieskie/białe kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 15 mg”. U Revlimid 20 mg kapsułki twarde Niebiesko-zielone/jasnoniebieskie kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 20 mg”. U Revlimid 25 mg kapsułki twarde Białe kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone symbolem „REV 25 mg”.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania U Szpiczak mnogi Produkt Revlimid w monoterapii jest wskazany do stosowania w leczeniu podtrzymującym dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych. Produkt Revlimid w terapii skojarzonej z deksametazonem lub bortezomibem i deksametazonem lub z melfalanem i prednizonem (patrz punkt 4.2) jest wskazany do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu. Produkt Revlimid w skojarzeniu z deksametazonem jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia. U Zespoły mielodysplastyczne Produkt Revlimid w monoterapii jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z anemią zależną od przetoczeń w przebiegu zespołów mielodysplastycznych o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, związanych z nieprawidłowością cytogenetyczną w postaci izolowanej delecji 5q, jeżeli inne sposoby leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Wskazania do stosowania
    U Chłoniak z komórek płaszcza Produkt Revlimid w monoterapii wskazany jest w leczeniu dorosłych pacjentów z nawracającym lub opornym na leczenie chłoniakiem z komórek płaszcza (patrz punkty 4.4 i 5.1). U Chłoniak grudkowy Produkt Revlimid w skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20) jest wskazany do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (ang. FL – follicular lymphoma ) (stopnia 1–3a).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem Revlimid powinno być nadzorowane przez lekarza doświadczonego w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. We wszystkich, opisanych niżej wskazaniach:  Dawkowanie modyfikuje się na podstawie obserwacji klinicznych i wyników laboratoryjnych (patrz punkt 4.4).  Dostosowania dawki, w trakcie leczenia i przy wznawianiu leczenia, zalecane są w przypadku wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia uznanych za związane z leczeniem lenalidomidem.  W przypadku wystąpienia neutropenii, w postępowaniu terapeutycznym należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu.  Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki leku upłynęło mniej niż 12 godzin, pacjent może zażyć tę dawkę. Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło ponad 12 godzin, pacjent nie powinien zażyć tej dawki, ale powinien przyjąć kolejną dawkę o zaplanowanej porze następnego dnia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    U Dawkowanie U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi  U Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, podawany do progresji choroby, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu. P P P P Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ang. ANC – Absolute Neutrophil Count ) wynosi < 1,0 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10 9 /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli. Pacjenci mogą kontynuować leczenie lenalidomidem i deksametazonem do progresji choroby lub nietolerancji.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    LenalidomidDeksametazonaP
    Dawka początkowa25 mg40 mg
    Poziom dawki -120 mg20 mg
    Poziom dawki -215 mg12 mg
    Poziom dawki -310 mg8 mg
    Poziom dawki -45 mg4 mg
    Poziom dawki -52,5 mgNie dotyczy
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    a P P Dawkowanie można zmniejszać niezależnie dla obu produktów.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 25 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem do końca cykluaP
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce o 1 poziom mniejszej przy następnym cyklu leczenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    P a P Jeżeli toksyczność ograniczająca dawkę (ang. DLT – dose limiting toxicity ) wystąpi > 15. dnia cyklu, podawanie lenalidomidu zostanie przerwane przynajmniej do końca danego 28-dniowego cyklu.  Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Powróci do ≥ 1 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie razna dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu. P P P P W przypadku toksyczności hematologicznej, dawkę lenalidomidu można przywrócić do kolejnego wyższego poziomu (dawka nie może przekroczyć dawki początkowej) w zależności od poprawy czynności szpiku kostnego (brak toksyczności hematologicznej przez przynajmniej 2 kolejne cykle: wartość ANC ≥1,5 × 10 9 /l, liczba płytek krwi ≥ 100 × 10 9 /l na początku nowego cyklu).  U Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, z kontynuacją w postaci leczenia lenalidomidem i deksametazonem do wystąpienia progresji choroby, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Leczenie początkowe: lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem P P 9 9 Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,0 × 10 P P /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10 /l.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    P P Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 14. każdego 21-dniowego, w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. Bortezomib należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym (1,3 mg/m 2 powierzchni ciała) dwa razy w tygodniu w dniach 1., 4., 8. i 11. każdego 21-dniowego cyklu. Dodatkowe informacje na temat dawkowania, schematu podawania i dostosowywania dawki produktów stosowanych razem z lenalidomidem, patrz punkt 5.1 i odpowiednia Charakterystyka Produktu Leczniczego. Zaleca się przeprowadzenie maksymalnie ośmiu 21-dniowych cykli leczenia (24 tygodnie leczenia początkowego). Kontynuacja leczenia: lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do wystąpienia progresji Kontynuowanie podawania lenalidomidu w dawce 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli w skojarzeniu z deksametazonem. Leczenie należy kontynuować do wystąpienia progresji lub nieakceptowalnej toksyczności.  Etapy zmniejszania dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    LenalidomidaP
    Dawka początkowa25 mg
    Poziom dawki -120 mg
    Poziom dawki -215 mg
    Poziom dawki -310 mg
    Poziom dawki -45 mg
    Poziom dawki -52,5 mg
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    P a P Dawkowanie można zmniejszać niezależnie dla wszystkich produktów.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieaP
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 1 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę.S
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu.  U Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, z kontynuacją w postaci leczenia podtrzymującego lenalidomidem, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu P P Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,5 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10 P 9 P /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli, przez nie więcej niż 9 cykli. Zalecana dawka melfalanu wynosi 0,18 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka prednizonu wynosi 2 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Pacjenci, którzy ukończą 9 cykli lub którzy nie mogą ukończyć leczenia skojarzonego z powodu nietolerancji, leczeni są lenalidomidem w monoterapii, według schematu: 10 mg raz na dobę doustnie w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli do progresji choroby.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    LenalidomidMelfalanPrednizon
    Dawka początkowa10 mgaP0,18 mg/kg2 mg/kg
    Poziom dawki -17,5 mg0,14 mg/kg1 mg/kg
    Poziom dawki -25 mg0,10 mg/kg0,5 mg/kg
    Poziom dawki -32,5 mgNie dotyczy0,25 mg/kg
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    P a P Jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i utrzymać dawkę lenalidomidu.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Najpierw zmniejszy się do < 25 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 25 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem i melfalanem w dawce na poziomie -1 przy następnym cyklu leczenia
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie(poziom dawki -2 lub -3) raz na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/laP P PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie raz na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu.  U Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym pacjentów po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ang. ASCT – autologous stem cell transplantation ) P P Leczenie podtrzymujące lenalidomidem należy rozpoczynać po odpowiednim znormalizowaniu parametrów hematologicznych po ASCT u pacjentów niewykazujących dowodów na progresję choroby. Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli ANC wynosi < 1,0 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10 P 9 P /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach 1–28 powtarzanych 28 dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Po 3 cyklach lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli będzie dobrze tolerowany.  Etapy zmniejszania dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa (10 mg)Dawka zwiększona (15 mg)aP
    Poziom dawki -15 mg10 mg
    Poziom dawki -25 mg (dni 1–21 co 28 dni)5 mg
    Poziom dawki -3Nie dotyczy5 mg (dni 1–21 co 28 dni)
    Nie podawać dawki mniejszej niż 5 mg (dni 1–21 co 28 dni)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    a P P Po 3 cyklach lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli jest dobrze tolerowana.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieaP
    Zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu. U Szpiczak mnogi u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia P P P P 9 9 Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,0 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10 P P /l lub < 30 × 10 /l, w zależności od nacieczenia szpiku kostnego przez komórki plazmatyczne. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4., 9. do 12. i 17. do 20. każdego 28-dniowego cyklu przez pierwsze 4 cykle leczenia, a następnie 40 mg raz na dobę w dniach 1.-4. co 28 dni.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Lekarz przepisujący lek powinien dokładnie ocenić, jaką dawkę deksametazonu zastosować, biorąc pod uwagę stan pacjenta oraz nasilenie choroby.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa25 mg
    Poziom dawki -115 mg
    Poziom dawki -210 mg
    Poziom dawki -35 mg
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
     Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Najpierw zmniejszy się do < 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1
    Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 30 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2 lub -3) raz na dobę. Nie stosować dawek poniżej 5 mg na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieª
    Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i neutropenia jest jedynąP Pobserwowaną toksycznościąWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksycznościP Phematologiczne zależne od dawki inne niż neutropeniaWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
    Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie(poziom dawki -1, -2 lub -3) raz na dobę. Nie stosować dawek poniżej 5 mg na dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor ) i utrzymać dawkę lenalidomidu. U Zespoły mielodysplastyczne (MDS) P P Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 0,5 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 25 × 10 P 9 P /l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa10 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -15 mg raz na dobę w dniach 1. do 28., co 28 dni
    Poziom dawki -22,5 mg raz na dobę w dniach 1. do 28., co 28 dni
    Poziom dawki -32,5 mg co drugi dzień w dniach 1. do 28., co 28 dni
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
     Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Spadnie do < 25 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 25 × 109/l – < 50 × 109/l przynajmniejP P P Pdwa razy w ciągu ≥ 7 dni, lub jeżeli liczba płytek w którymkolwiek momencie ponownie wzrośnie do≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1, -2 lub -3).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
     Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanie
    Spadnie do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem
    Powróci do ≥ 0,5 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1, -2 lub -3)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Przerwanie stosowania lenalidomidu Należy przerwać stosowanie lenalidomidu u pacjentów, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 4 miesięcy od rozpoczęcia leczenia, objawiająca się przez przynajmniej 50% spadkiem konieczności przeprowadzania przetoczeń lub, przy braku przetoczeń, zwiększonym o 1 g/dl stężeniem hemoglobiny. U Chłoniak z komórek płaszcza Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę, w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli.  Etapy zmniejszania dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowa25 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -120 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -215 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -310 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -45 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -52,5 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni1P5 mg co drugi dzień w dniach 1. do 21., co 28 dni
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    P 1 P – W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 2,5 mg.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Spadnie do < 50 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
    Powróci do ≥ 60 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1).
    Ponownie zmniejszy się poniżej 50× 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Powróci do ≥60 × 10 P 9 P /l Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3, -4 lub -5). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -5.  Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanie
    Spadnie do < 1 × 109/l przynajmniej na 7 dni, lubP PSpadnie do < 1 × 109/l z towarzyszącą gorączkąP P(temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub Spadnie do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz na tydzień,
    Powróci do ≥ 1 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie(poziom dawki -1)
    Ponownie zmniejszy się poniżej1 × 109/l na co najmniej 7 dni, lub spadnieP P9do < 1 × 10P P/l z towarzyszącą gorączką (temperaturaciała ≥ 38,5°C), lub spadnie do9< 0,5 × 10P P/lPowróci do ≥1 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemWznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3, -4, -5). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -5.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    U Chłoniak grudkowy (FL) P P 9. Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1 × 10 9 /l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10 P P /l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniak. Zalecana dawka P P Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Zalecana dawka początkowa rytuksymabu wynosi 375 mg/m 2 dożylnie (i.v.) co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2. do 5.  Etapy zmniejszenia dawki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Dawka początkowaP20 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -115 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -210 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
    Poziom dawki -35 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Informacji na temat dostosowywania dawki z powodu toksyczności związanej z podawaniem rytuksymabu należy szukać w odpowiedniej charakterystyce produktu leczniczego.  Trombocytopenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Jeśli liczba płytek krwiZalecane postępowanie
    Zmniejszy się do < 50 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
    Powróci do ≥ 50 × 109/lP PWznowienie leczenia w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1)
    Ponownie zmniejszy się poniżej 50 × 109/lP PPowróci do ≥ 50 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.Wznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3.  Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Jeśli ANCZalecane postępowanieaP
    Spadnie do < 1,0 × 109/l przynajmniej na 7 dni lubP PSpadnie do < 1,0 × 109/l z towarzyszącą gorączkąP P(temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub Spadnie do < 0,5 × 109/lP PPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.
    Powróci do ≥ 1,0 × 109/lP PWznowienie leczenia lenalidomidem wdawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1)
    Ponownie zmniejszy się poniżej 1,0 × 109/l na coP Pnajmniej 7 dni lub spadnie do < 1,0 × 109/lP Pz towarzyszącą gorączką (temperatura ciała ≥938,5°C), lub spadnie do < 0,5 × 10P P/l9Powróci do ≥ 1,0 × 10P P/lPrzerwanie leczenia lenalidomidemi wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.Wznowienie leczenia lenalidomidemw dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    a P P Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF). U Chłoniak z komórek płaszcza (MCL) lub chłoniak grudkowy (FL) Zespół rozpadu guza (ang. TLS – tumour lysis syndrome) Wszyscy pacjenci powinni otrzymywać leczenie zapobiegające TLS (allopurynol, rasburykaza lub równoważne, zgodne z wytycznymi placówki) i odpowiednie nawodnienie (doustnie) w ciągu pierwszego tygodnia pierwszego cyklu lub dłużej, jeśli istnieją wskazania kliniczne. Aby zapewnić monitorowanie w kierunku TLS, pacjentów należy poddawać badaniom biochemicznym co tydzień w czasie pierwszego cyklu i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Leczenie lenalidomidem można kontynuować (w dawce podtrzymującej) u pacjentów z TLS laboratoryjnym lub TLS klinicznym stopnia 1. Można też, według uznania lekarza, zmniejszyć dawkę o jeden poziom i kontynuować podawanie lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Należy stosować intensywne nawadnianie dożylne i odpowiednie leczenie zgodnie z miejscowym standardem postępowania do czasu wyrównania nieprawidłowości elektrolitowych. Może być konieczne leczenie z zastosowaniem rasburykazy w celu złagodzenia hiperurykemii. Hospitalizacja pacjenta zależy od uznania lekarza. U pacjentów z TLS klinicznym stopnia 2.–4. należy przerwać leczenie lenalidomidem i wykonywać badania biochemiczne co tydzień lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Należy stosować intensywne nawadnianie dożylne i odpowiednie leczenie zgodnie z miejscowym standardem postępowania do czasu wyrównania nieprawidłowości elektrolitowych. Leczenie rasburykazą i hospitalizacja zależą od uznania lekarza. Gdy objawy TLS ulegną złagodzeniu do stopnia 0., można wedle uznania lekarza wznowić leczenie lenalidomidem w następnej niższej dawce (patrz punkt 4.4). Reakcja typu „tumour flare” W zależności od uznania lekarza u pacjentów, u których wystąpiła reakcja typu „ tumour flare ” 1. lub 2.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    stopnia, lenalidomid można nadal stosować bez przerw i zmiany dawkowania. Podobnie w zależności od uznania lekarza można stosować leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), leczenie kortykosteroidami o ograniczonym czasie działania i (lub) leczenie opioidowymi lekami przeciwbólowymi. U pacjentów z reakcją typu „ tumour flare ” 3. lub 4. stopnia należy przerwać leczenie lenalidomidem i rozpocząć leczenie z zastosowaniem NLPZ, kortykosteroidów i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Gdy objawy „ tumour flare ” ulegną złagodzeniu do ≤ 1. stopnia, należy wznowić leczenie lenalidomidem w tej samej dawce do końca cyklu. Pacjentów można leczyć objawowo zgodnie z wytycznymi dla leczenia reakcji typu „ tumour flare ” 1. i 2. stopnia (patrz punkt 4.4). U Wszystkie wskazania Przy wystąpieniu działań toksycznych 3. lub 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    stopnia, których wystąpienie zostało uznane za związane ze stosowaniem lenalidomidu, należy przerwać leczenie i ponownie je rozpocząć w mniejszej dawce po ustąpieniu objawów toksyczności do poziomu ≤ 2., według uznania lekarza. Przy wystąpieniu wysypki skórnej 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania lenalidomidu. Stosowanie lenalidomidu należy przerwać w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki 4. stopnia, wysypki związanej ze złuszczaniem się skóry, wysypki związanej z powstawaniem pęcherzy, lub w przypadku podejrzenia zespołu Stevensa-Johnsona (ang. SJS – Stevens-Johnson Syndrome ), toksycznej rozpływnej martwicy naskórka (ang. TEN – Toxic Epidermal Necrolysis ) lub wysypki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (ang. DRESS – Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms ). Jeżeli leczenie zostało przerwane z powodu wystąpienia tych objawów, nie należy go wznawiać po ich ustąpieniu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    U Szczególne grupy pacjentów  U Dzieci i młodzież Produktu leczniczego Revlimid nie należy stosować u dzieci w wieku od 0 do 18 lat, ze względu na bezpieczeństwo stosowania (patrz punkt 5.1).  U Osoby w podeszłym wieku Aktualnie dostępne dane dotyczące farmakokinetyki przedstawiono w punkcie 5.2. Lenalidomid był stosowany w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim w wieku do 91 lat, u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi w wieku do 95 lat, oraz u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza w wieku do 88 lat (patrz punkt 5.1). Ze względu na większe prawdopodobieństwo wystąpienia zmniejszonej rezerwy czynnościowej nerek u pacjentów w podeszłym wieku, należy zachować ostrożność podczas doboru dawki oraz kontrolować czynność nerek. Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepu Pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych należy dokładnie zbadać przed decyzją o wdrożeniu leczenia (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, dawka początkowa deksametazonu to 20 mg/dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. każdego 28-dniowego cyklu. U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem nie jest konieczne dostosowanie dawki. U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych, którzy otrzymywali lenalidomid, częściej występowały ciężkie działania niepożądane oraz działania niepożądane, które prowadziły do przerwania leczenia. Leczenie skojarzone lenalidomidem było gorzej tolerowane u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku powyżej 75 lat, niż u pacjentów młodszych. W grupie tej większy odsetek pacjentów przerwał leczenie w związku z nietolerancją (działanie niepożądane 3. lub 4. stopnia oraz ciężkie działania niepożądane), w porównaniu do pacjentów w wieku <75 lat.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Odsetek pacjentów ze szpiczakiem mnogim w wieku 65 lub więcej lat nie różnił się istotnie pomiędzy grupami otrzymującymi lenalidomid z deksametazonem, a placebo i deksametazon. Nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy tymi pacjentami a pacjentami młodszymi, jednak nie można wykluczyć większej podatności osób starszych na działania niepożądane. Zespoły mielodysplastyczne Nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy pacjentami w wieku powyżej 65 lat, a pacjentami młodszymi. Chłoniak z komórek płaszcza U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy pacjentami w wieku 65 lat lub starszymi, a pacjentami w wieku poniżej 65 lat.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Chłoniak grudkowy U pacjentów z chłoniakiem grudkowym leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z rytuksymabem ogólny odsetek występowania zdarzeń niepożądanych był podobny wśród pacjentów w wieku 65 lat lub starszych i pacjentów w wieku poniżej 65 lat. Nie zaobserwowano ogólnej różnicy w skuteczności między tymi dwiema grupami wiekowymi.  U Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki; u pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja na leczenie (patrz punkt 4.4). Należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane jest kontrolowanie czynności nerek. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi, chłoniakiem z komórek płaszcza lub chłoniakiem grudkowym nie jest wymagane dostosowanie dawki.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub krańcowym stadium niewydolności nerek, w początkowym okresie leczenia oraz w czasie leczenia zaleca się następujące dostosowanie dawki. Nie ma doświadczenia z pacjentami w krańcowym stadium niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min, konieczna dializa) z III fazy badań klinicznych. Szpiczak mnogi
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ ClRkR < 50 ml/min.)10 mg raz na dobę1P
    Ciężkie zaburzenia czynności nerek(ClRkR < 30 ml/min., bez konieczności dializowania)7,5 mg raz na dobę2P15 mg co drugi dzień
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min., konieczność dializowania)5 mg raz na dobę. W dniach dializowania dawkę należy podawać po dializie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    1 2. P P Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie i przy dobrej tolerancji leczenia ze strony pacjenta. P P W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg. Zespoły mielodysplastyczne
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ ClRkR < 50 ml/min.)Dawka początkowa5 mg raz na dobę(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziom dawki -1*2,5 mg raz na dobę(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Dawka na poziomie -2*2,5 mg co drugi dzień(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Ciężkie zaburzenia czynności nerekDawka początkowa2,5 mg raz na dobę
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    (ClRkR < 30 ml/min., bez konieczności dializowania)(w dniach 1 do 21 powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziom dawki -1*2,5 mg co drugi dzień(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziom dawki -2*2,5 mg dwa razy w tygodniu(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min., konieczność dializowania)W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie.Dawka początkowa2,5 mg raz na dobę(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziomdawki -1*2,5 mg co drugi dzień(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Poziomdawki -2*2,5 mg dwa razy w tygodniu(w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    54T * Zalecane etapy zmniejszania dawki w trakcie leczenia i ponownego rozpoczynania leczenia, w celu przeciwdziałania neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innemu działaniu toksycznemu 3. lub 4. stopnia 54T uznanym za związane z leczeniem lenalidomidem, jak opisano wyżej. Chłoniak z komórek płaszcza
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ ClRkR < 50 ml/min.)10 mg raz na dobę1P
    Ciężkie zaburzenia czynności nerek(ClRkR < 30 ml/min., bez konieczności dializowania)7,5 mg raz na dobę2P15 mg co drugi dzień
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min., konieczność dializowania)5 mg raz na dobę. W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    1 P P Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie 2 i przy dobrej tolerancji leczenia ze strony pacjenta. P P W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg. Chłoniak grudkowy
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    Czynność nerek (ClRkR)Dostosowanie dawki(w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
    Umiarkowane zaburzenia czynności nerek(30  ClRkR < 60 ml/min)10 mg raz na dobę1,2P
    Ciężkie zaburzenia czynności nerek(ClRkR < 30 ml/min, bez konieczności dializowania)5 mg raz na dobę.
    Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)(ClRkR < 30 ml/min, konieczność dializowania)5 mg raz na dobę. W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    1 2. P P Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę, jeśli pacjent toleruje leczenie. P P U pacjentów otrzymujących dawkę początkową 10 mg, w przypadku zmniejszenia dawki w celu przeciwdziałania neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innemu działaniu toksycznemu 3. lub 4. stopnia uznanemu za związane z leczeniem lenalidomidem, nie należy stosować dawek poniżej 5 mg co drugi dzień lub 2,5 mg raz na dobę. Po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem dalsza modyfikacja dawki lenalidomidu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek powinna być oparta na indywidualnej tolerancji pacjenta na leczenie, w sposób opisany powyżej.  U Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dawkowanie
    U Sposób podawania Podanie doustne Lek Revlimid w kapsułkach należy zażywać doustnie, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia, w którym zaplanowane zostało podanie produktu. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać. Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą; można je przyjmować z posiłkiem lub bez. W celu wyjęcia kapsułki z blistra, kapsułkę należy nacisnąć wyłącznie z jednej strony, zmniejszając w ten sposób ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.  Kobiety ciężarne.  Kobiety mogące zajść w ciążę, jeśli nie zostały spełnione wszystkie warunki programu zapobiegania ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania W przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi należy przed rozpoczęciem leczenia zapoznać się z odpowiednimi Charakterystykami Produktów Leczniczych. U Ostrzeżenie dotyczące ciąży Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, która powoduje ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. Lenalidomid wywoływał u małp wady wrodzone, podobne do tych opisanych po talidomidzie (patrz punkty 4.6 i 5.3). W przypadku stosowania lenalidomidu w trakcie ciąży można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu u ludzi. Wszystkie pacjentki muszą spełniać warunki programu zapobiegania ciąży, chyba że istnieją wiarygodne dowody, że pacjentka nie może zajść w ciążę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Kryteria określające kobiety niemogące zajść w ciążę Pacjentka lub partnerka pacjenta jest uznawana za mogącą zajść w ciążę, chyba że spełnia co najmniej jedno z poniższych kryteriów:  wiek ≥ 50 lat i naturalny brak menstruacji przez ≥ 1 rok (brak menstruacji po leczeniu przeciwnowotworowym lub w czasie karmienia piersią nie wyklucza możliwości zajścia w ciążę);  przedwczesna niewydolność jajników potwierdzona przez specjalistę ginekologa;  uprzednia obustronna resekcja jajników z jajowodami lub histerektomia;  genotyp XY, zespół Turnera, agenezja macicy. U Poradnictwo Lenalidomid jest przeciwwskazany u kobiet mogących zajść w ciążę, jeśli nie zostały spełnione wszystkie z poniższych warunków:  pacjentka rozumie oczekiwane ryzyko teratogenności dla nienarodzonego dziecka;  pacjentka rozumie konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji bez przerwy przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, przez cały okres trwania leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia;  nawet jeśli u kobiety w wieku rozrodczym wystąpi brak menstruacji, musi ona przestrzegać wszystkich zaleceń dotyczących skutecznej antykoncepcji;  pacjentka jest w stanie stosować i przestrzegać skutecznych metod antykoncepcji;  pacjentka została poinformowana i zrozumiała potencjalne następstwa ciąży oraz konieczność natychmiastowej konsultacji w przypadku podejrzenia zajścia w ciążę;  pacjentka rozumie potrzebę rozpoczęcia leczenia zaraz po wydaniu lenalidomidu poprzedzonym uzyskaniem ujemnego wyniku testu ciążowego;  pacjentka rozumie potrzebę i zgadza się na wykonywanie testów ciążowych przynajmniej co 4 tygodnie, z wyjątkiem przypadków potwierdzonej sterylizacji przez podwiązanie jajowodów;  pacjentka potwierdza, że rozumie zagrożenia i niezbędne środki ostrożności związane ze stosowaniem lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadku mężczyzn zażywających lenalidomid, dane dotyczące farmakokinetyki wykazały, że lenalidomid jest obecny w spermie ludzkiej w skrajnie małym stężeniu w trakcie leczenia oraz, że jest niewykrywalny w spermie ludzkiej po 3 dniach od zakończenia podawania substancji zdrowemu mężczyźnie (patrz punkt 5.2). W ramach środków ostrożności oraz biorąc pod uwagę szczególne populacje z wydłużonym czasem wydalania, jak w przypadku niewydolności nerek, wszyscy mężczyźni zażywający lenalidomid muszą spełniać następujące warunki:  zrozumieć oczekiwane ryzyko teratogenności leku w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę;  zrozumieć konieczność używania prezerwatyw w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę, niestosującą skutecznych środków antykoncepcyjnych (nawet jeżeli mężczyzna w przeszłości poddał się zabiegowi wazektomii) w czasie leczenia i przez co najmniej 7 dni od podania ostatniej dawki i (lub) zakończenia leczenia;  zrozumieć, że jeżeli partnerka zajdzie w ciąże w czasie kiedy mężczyzna przyjmuje produkt Revlimid lub w krótkim czasie po zaprzestaniu stosowania produktu Revlimid, mężczyzna powinien jak najszybciej poinformować o tym fakcie swojego lekarza prowadzącego, oraz zaleca się, by partnerka została skierowana do lekarza specjalizującego się lub mającego doświadczenie w zakresie teratologii, w celu przeprowadzenia badań oraz uzyskania porady.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadku kobiet mogących zajść w ciążę lekarz zapisujący lek musi upewnić się, że:  pacjentka przestrzega zasad programu zapobiegania ciąży, w tym uzyskać potwierdzenie odpowiedniego poziomu zrozumienia;  pacjentka wyraziła zgodę na wspomniane powyżej warunki. U Antykoncepcja Kobiety mogące zajść w ciążę muszą stosować przynajmniej jedną skuteczną metodę antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie leczenia, przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia lenalidomidem i nawet w przypadku przerwy w stosowaniu leku, jeśli pacjentka nie zobowiąże się do bezwzględnej i ciągłej abstynencji seksualnej potwierdzanej co miesiąc. Jeśli pacjentka nie stosowała skutecznej antykoncepcji, musi zostać skierowana do właściwie przeszkolonego pracownika ochrony zdrowia w celu uzyskania porady dotyczącej zapobiegania ciąży, by można było rozpocząć stosowanie antykoncepcji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Odpowiednie metody zapobiegania ciąży mogą obejmować następujące przykłady:  implanty;  system terapeutyczny domaciczny (IUS) uwalniający lewonorgestrel;  octan medroksyprogesteronu w postaci depot;  sterylizacja przez podwiązanie jajowodów;  pożycie seksualne tylko z mężczyzną po wazektomii; wazektomia musi zostać potwierdzona dwoma ujemnymi badaniami spermy;  pigułki hamujące owulację, zawierające tylko progesteron (tzn. dezogestrel). Ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów ze szpiczakiem mnogim zażywających lenalidomid w terapii skojarzonej i w mniejszym stopniu u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i z chłoniakiem z komórek płaszcza, przyjmującymi lenalidomid w monoterapii, stosowanie dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych nie jest zalecane (patrz punkt 4.5).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Jeśli pacjentka aktualnie stosuje dwuskładnikowe doustne środki antykoncepcyjne, powinna przejść na jedną ze skutecznych metod wymienionych powyżej. Ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej utrzymuje się przez 4−6 tygodni po zakończeniu stosowania dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych. Jednoczesne stosowanie deksametazonu może zmniejszać skuteczność steroidowych środków antykoncepcyjnych (patrz punkt 4.5). Implanty i systemy terapeutyczne domaciczne uwalniające lewonorgestrel wiążą się ze zwiększonym ryzykiem zakażenia w trakcie ich umieszczania oraz nieregularnym krwawieniem z pochwy. Należy rozważyć profilaktyczne podanie antybiotyków, szczególnie u pacjentek z neutropenią. Zwykle nie zaleca się stosowania wewnątrzmacicznych wkładek uwalniających miedź ze względu na potencjalne ryzyko zakażenia w trakcie ich umieszczania i utratę krwi menstruacyjnej, co może pogorszyć stan pacjentów z neutropenią lub trombocytopenią.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Testy ciążowe U kobiet mogących zajść w ciążę trzeba wykonać pod nadzorem personelu medycznego testy ciążowe o minimalnej czułości 25 mIU/ml zgodnie z lokalną praktyką, jak opisano poniżej. Wymóg ten obejmuje kobiety mogące zajść w ciążę, które praktykują bezwzględną i ciągłą abstynencję seksualną. W idealnym przypadku test ciążowy, wypisanie recepty i wydanie leku powinny odbyć się tego samego dnia. Lenalidomid powinien zostać wydany kobietom mogącym zajść w ciążę w ciągu 7 dni od jego przepisania. Przed rozpoczęciem leczenia Konieczne jest przeprowadzenie testu ciążowego pod nadzorem personelu medycznego w trakcie wizyty, podczas której zapisany został lenalidomid, lub na 3 dni przed wizytą u lekarza zapisującego lek, jeśli pacjentka stosowała skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie. Test musi potwierdzić, że pacjentka nie jest w ciąży w trakcie rozpoczynania leczenia lenalidomidem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Obserwacja i zakończenie leczenia Test ciążowy wykonywany pod nadzorem lekarza musi być powtarzany przynajmniej co 4 tygodnie, w tym co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia, z wyjątkiem przypadków potwierdzonej sterylizacji przez podwiązanie jajowodów. Testy ciążowe powinny być wykonywane w dniu wizyty, podczas której przepisano lek, lub 3 dni przed wizytą u lekarza zapisującego lek. U Dodatkowe środki ostrożności Należy poinformować pacjentów, aby nigdy nie przekazywali tego leku innej osobie oraz aby zwrócili wszelkie niewykorzystane kapsułki do apteki po zakończeniu leczenia, w celu bezpiecznego ich usunięcia. Podczas leczenia lenalidomidem (w tym w trakcie przerw w dawkowaniu) i przez co najmniej 7 dni po zakończeniu leczenia pacjent nie może oddawać krwi ani nasienia. Osoby należące do fachowego personelu medycznego i opiekunowie powinni nosić rękawiczki jednorazowe podczas pracy z blistrem lub kapsułką.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Kobiety w ciąży lub podejrzewające, że mogą być w ciąży, nie powinny dotykać blistra ani kapsułki (patrz punkt 6.6). U Materiały edukacyjne, ograniczenia w zakresie przepisywania oraz wydawania leku W celu ułatwienia pacjentom uniknięcia ekspozycji płodu na lenalidomid podmiot odpowiedzialny posiadający pozwolenie na dopuszczenie do obrotu dostarczy pracownikom ochrony zdrowia materiały edukacyjne, aby podkreślić ostrzeżenia dotyczące oczekiwanej teratogenności lenalidomidu, dostarczyć porady na temat antykoncepcji przed rozpoczęciem leczenia i dostarczyć wskazówek na temat konieczności wykonywania testów ciążowych. Osoba przepisująca lek musi poinformować pacjenta o znanym zagrożeniu związanym z działaniem teratogennym oraz o ścisłych zasadach dotyczących zapobiegania ciąży określonych w Programie Zapobiegania Ciąży, a także przekazać odpowiednią ulotkę edukacyjną dla pacjenta, wypełnić kartę pacjenta i (lub) narzędzie równoważne, według ustaleń z odpowiednimi krajowymi władzami rejestracyjnymi.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W porozumieniu z odpowiednimi krajowymi władzami rejestracyjnymi wdrożono Krajowy system kontrolowanej dystrybucji obejmujący wykorzystanie kart pacjenta i (lub) równoważnego narzędzia do kontrolowania przepisywania i (lub) wydawania leku oraz zbierania informacji związanych ze wskazaniem, mający na celu kontrolę wykorzystania produktu leczniczego poza wskazaniami na terenie danego kraju. W sytuacji idealnej, wystawienie recepty oraz wydanie leku powinno mieć miejsce tego samego dnia. Wydanie leku kobietom mogącym zajść w ciążę powinno nastąpić w czasie 7 dni od wystawienia recepty, po przeprowadzeniu nadzorowanego przez pracownika ochrony zdrowia testu ciążowego z wynikiem negatywnym. Kobietom mogącym zajść w ciążę można przepisać produkt leczniczy maksymalnie na 4 tygodnie leczenia, zgodnie ze schematami dawkowania stosowanymi w zarejestrowanych wskazaniach (patrz punkt 4.2), natomiast wszystkim pozostałym pacjentom maksymalnie na 12 tygodni leczenia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Inne specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania U Zawał mięśnia sercowego U pacjentów przyjmujących lenalidomid zgłaszano zawały mięśnia sercowego, szczególnie u tych ze znanymi czynnikami ryzyka oraz w ciągu pierwszych 12 miesięcy leczenia u pacjentów stosujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem. Pacjenci ze znanymi czynnikami ryzyka – w tym z wcześniejszymi epizodami zakrzepicy – powinni zostać poddani dokładnej obserwacji, oraz należy podjąć działania mające na celu minimalizację wszystkich czynników ryzyka, w przypadku których jest to możliwe (np. palenie, nadciśnienie tętnicze i hiperlipidemia). U Epizody choroby zakrzepowo-zatorowej żył i tętnic Ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (głównie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej) jest podwyższone w związku ze stosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Obserwowano mniejsze ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem. U pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i z chłoniakiem z komórek płaszcza leczenie lenalidomidem w monoterapii było związane z mniejszym ryzykiem wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (głównie zakrzepicy żył głębokich oraz zatorowości płucnej) w porównaniu do pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu (patrz punkty 4.5 oraz 4.8). Ryzyko wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej tętnic (głównie zawału mięśnia sercowego i epizodów naczyniowo-mózgowych) jest podwyższone w związku ze stosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Obserwowano mniejsze ryzyko w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Częstość występowania choroby zakrzepowo-zatorowej tętnic była mniejsza u pacjentów leczonych lenalidomidem w monoterapii niż u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu. W związku z tym, pacjenci ze znanymi czynnikami ryzyka choroby zakrzepowo-zatorowej – w tym z wcześniejszymi epizodami zakrzepicy – powinni być poddani dokładnej obserwacji. Należy podjąć działania mające na celu minimalizację wszystkich czynników ryzyka, w przypadku których jest to możliwe (np. palenie, nadciśnienie tętnicze i hiperlipidemia). Jednoczesne podawanie czynników wpływających na erytropoezę lub występujące w wywiadzie epizody choroby zakrzepowo-zatorowej mogą również zwiększać ryzyko zakrzepicy u tych pacjentów. Z tego względu czynniki wpływające na erytropoezę lub inne leki mogące zwiększać ryzyko zakrzepicy, takie jak hormonalna terapia zastępcza, powinny być stosowane ostrożnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid i deksametazon.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Przy stężeniu hemoglobiny powyżej 12 g/dl należy zakończyć leczenie czynnikami wpływającymi na erytropoezę. Zaleca się, aby pacjenci i lekarze zwracali szczególną uwagę na objawy podmiotowe i przedmiotowe choroby zakrzepowo-zatorowej. Należy poinformować pacjentów, aby zgłaszali się do lekarza, jeśli zaobserwują następujące objawy: duszność, ból w klatce piersiowej, obrzęki nóg lub ramion. Zaleca się profilaktyczne stosowanie leków przeciwzakrzepowych, zwłaszcza u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka zakrzepicy. Decyzję dotyczącą profilaktyki przeciwzakrzepowej należy podjąć po starannej ocenie czynników ryzyka u danego pacjenta. Jeżeli u pacjenta występują jakiekolwiek epizody choroby zakrzepowo-zatorowej, należy przerwać leczenie i rozpocząć standardową terapię przeciwzakrzepową. Po ustabilizowaniu pacjenta w terapii przeciwzakrzepowej i po opanowaniu wszelkich objawów choroby zakrzepowo-zatorowej, zgodnie z oceną ryzyka i potencjalnych korzyści, można ponownie podjąć leczenie lenalidomidem w pierwotnej dawce.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjent podczas leczenia lenalidomidem powinien stosować terapię przeciwzakrzepową. U Nadciśnienie płucne U pacjentów otrzymujących lenalidomid zgłaszano występowanie nadciśnienia płucnego, w tym przypadki prowadzące do zgonu. Przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia lenalidomidem należy badać pacjentów w kierunku występowania objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby podstawowej układu krążenia i układu oddechowego. U Neutropenia i trombocytopenia Głównymi działaniami toksycznymi ograniczającymi dawkę lenalidomidu są neutropenia i trombocytopenia. W celu kontrolowania cytopenii należy wykonywać oznaczenia morfologii krwi obejmujące liczbę krwinek białych z rozmazem, liczbę płytek krwi, stężenie hemoglobiny i hematokryt przed rozpoczęciem leczenia lenalidomidem, co tydzień przez pierwsze 8 tygodni leczenia, a następnie co miesiąc. U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza badania kontrolne należy przeprowadzać co 2 tygodnie w 3. i 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    cyklu, a następnie na początku każdego cyklu. U pacjentów z chłoniakiem grudkowym badania kontrolne należy przeprowadzać co tydzień przez pierwsze 3 tygodnie cyklu 1. (28 dni), co 2 tygodnie od 2. do 4. cyklu, a następnie na początku każdego cyklu. Konieczne może być przerwanie podawania produktu leczniczego i (lub) zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2). W przypadku wystąpienia neutropenii, lekarz powinien rozważyć w leczeniu pacjenta zastosowanie czynników wzrostu. Należy poinformować pacjentów o konieczności natychmiastowego zgłaszania epizodów gorączki. Zaleca się, aby pacjenci i lekarze zwracali szczególną uwagę na objawy podmiotowe i przedmiotowe krwawienia, w tym wybroczyny i krwawienie z nosa, szczególnie w przypadku jednoczesnego podawania leków, mogących wywoływać krwawienie (patrz punkt 4.8 Zaburzenia krwotoczne). Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego podawania lenalidomidu z innymi produktami o działaniu mielosupresyjnym.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
     U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem Działania niepożądane zgłoszone w badaniu CALGB 100104 obejmowały zdarzenia po zastosowaniu dużej dawki melfalanu i po ASCT (HDM/ASCT) oraz zdarzenia z okresu leczenia podtrzymującego. Podczas drugiej analizy zidentyfikowano zdarzenia, które wystąpiły po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego. Działania niepożądane zgłoszone w badaniu IFM 2005-02 obejmowały wyłącznie okres leczenia podtrzymującego. Ogólnie neutropenię 4. stopnia obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem niż w grupach placebo w dwóch badaniach oceniających leczenie podtrzymujące lenalidomidem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim (ang. NDMM – newly diagnosed multiple myeloma ) po ASCT (odpowiednio, 32,1% i 26,7% [16,1% i 1,8% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 16,4% i 0,7% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Działania niepożądane związane z neutropenią występujące w trakcie leczenia prowadzące do przerwania leczenia lenalidomidem zgłaszano, odpowiednio, u 2,2% pacjentów w badaniu CALGB 100104 i u 2,4% pacjentów w badaniu IFM 2005-02. Epizody gorączki neutropenicznej 4. stopnia obserwowano z taką samą częstością w grupach otrzymujących podtrzymujące leczenie lenalidomidem i w grupach placebo w obu badaniach (odpowiednio, 0,4% i 0,5% [0,4% i 0,5% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 0,3% i 0% w badaniu IFM 2005-02). Pacjentów należy pouczyć o konieczności szybkiego zgłaszania epizodów gorączki. Konieczne może być przerwanie leczenia i (lub) zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2). Trombocytopenię stopnia 3. i 4. obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem niż w grupach placebo w dwóch badaniach oceniających leczenie podtrzymujące lenalidomidem u pacjentów z NDMM po ASCT (odpowiednio, 37,5% i 30,3% [17,9% i 4,1% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 13,0% i 2,9% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zaleca się, aby pacjenci i lekarze zwracali szczególną uwagę na objawy podmiotowe i przedmiotowe krwawienia, w tym wybroczyny i krwawienia z nosa, szczególnie w przypadku jednoczesnego podawania leków, mogących wywoływać krwawienie (patrz punkt 4.8 Zaburzenia krwotoczne).  U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu W badaniu SWOG S0777 neutropenię 4. stopnia obserwowano z mniejszą częstością w grupie otrzymującej lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem (RVd) niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy – lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem (Rd) (odpowiednio 2,7% i 5,9%). Gorączkę neutropeniczną 4. stopnia zgłaszano z podobną częstością w grupie otrzymującej schemat RVd i w grupie otrzymującej schemat Rd (odpowiednio 0,0% i 0,4%). Pacjentów należy pouczyć o konieczności szybkiego zgłaszania epizodów gorączki.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Konieczne może być przerwanie leczenia i (lub) zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2). Trombocytopenię 3. lub 4. stopnia obserwowano z większą częstością w grupie otrzymującej schemat RVd niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy Rd (odpowiednio 17,2% i 9,4%).  U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z niższą częstością występowania neutropenii 4. stopnia niż po zastosowaniu terapii porównawczej (8,5% w grupach Rd [leczenie ciągłe] i Rd18 [leczenie w 18 czterotygodniowych cyklach], w porównaniu do 15% w grupie leczonej melfalanem, prednizonem, talidomidem, patrz punkt 4.8). Epizody gorączki neutropenicznej 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia obserwowano z podobną częstością jak w grupie odniesienia (0,6% u pacjentów z grup Rd i Rd18 leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,7% w grupie otrzymującej melfalan, prednizon, talidomid, patrz punkt 4.8). Trombocytopenię 3. i 4. stopnia obserwowano rzadziej u pacjentów z grup Rd i Rd18, niż u pacjentów z grupy odniesienia (odpowiednio, 8,1% vs 11,1%).  U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z wyższą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (34,1% w grupie otrzymujących melfalan, prednizon i lenalidomid z kontynuacją lenalidomidem [MPR+R] oraz otrzymujących melfalan, prednizon i lenalidomid z kontynuacją placebo [MPR+p], w porównaniu do 7,8% w grupie MPp+p; patrz punkt 4.8). Epizody gorączki neutropenicznej 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia obserwowano rzadko (1,7% w grupie MPR+R/MPR+p, w porównaniu do 0,0% w grupie MPp+p; patrz punkt 4.8). Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z wyższą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (40,4% w grupach MPR+R/MPR+p, w porównaniu do 13,7% w grupie MPp+p; patrz punkt 4.8).  U Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia jest związane z większą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (5,1% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,6% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon; patrz punkt 4.8). Epizody gorączki neutropenicznej 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia obserwowano rzadko (0,6% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon; patrz punkt 4.8). Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (odpowiednio 9,9% i 1,4% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do odpowiednio 2,3% i 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon; patrz punkt 4.8).  U Zespoły mielodysplastyczne U pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi leczenie lenalidomidem jest związane z częstszym występowaniem neutropenii i trombocytopenii 3. i 4. stopnia w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo (patrz punkt 4.8).  U Chłoniak z komórek płaszcza Stosowanie lenalidomidu u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza wiąże się z częstszym występowaniem neutropenii 3. i 4. stopnia, w porównaniu do pacjentów z grupy kontrolnej (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
     U Chłoniak grudkowy Stosowanie skojarzenia lenalidomidu z rytuksymabem u pacjentów z chłoniakiem grudkowym wiąże się z częstszym występowaniem neutropenii 3. lub 4. stopnia w porównaniu z pacjentami z grupy otrzymującej schemat placebo/rytuksymab. Gorączkę neutropeniczną oraz trombocytopenię 3. lub 4. stopnia częściej obserwowano w grupie leczonej schematem lenalidomid/rytuksymab (patrz punkt 4.8). U Zaburzenia czynności tarczycy Opisano przypadki niedoczynności i nadczynności tarczycy. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się optymalną kontrolę współistniejących chorób mających wpływ na czynność tarczycy. Zaleca się kontrolowanie czynności tarczycy na początku i podczas leczenia. U Neuropatia obwodowa Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu, o którym wiadomo, że może wywoływać ciężką neuropatię obwodową.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Nie obserwowano zwiększonej częstości występowania neuropatii obwodowej w powiązaniu ze stosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem lub melfalanem i prednizonem, monoterapią lenalidomidem lub długotrwałym stosowaniem lenalidomidu w leczeniu pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim. Skojarzone leczenie lenalidomidem, dożylnym bortezomibem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania neuropatii obwodowej. Częstość była niższa, gdy bortezomib podawano podskórnie. Dodatkowe informacje, patrz punkt 4.8 i ChPL bortezomibu. U Reakcja typu „tumour flare” i zespół rozpadu guza W związku z działaniem przeciwnowotworowym lenalidomidu mogą wystąpić powikłania w postaci zespołu rozpadu guza (ang. TLS – Tumour Lysis Syndrome ). Odnotowano przypadki TLS i reakcje typu „ tumour flare ” (ang. TFR – Tumour Flare Reaction ), w tym przypadki zgonów (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Ryzyko TLS i TFR dotyczy pacjentów z dużym rozmiarem guza przed zastosowaniem leczenia. Należy zachować ostrożność rozpoczynając stosowanie lenalidomidu u tych pacjentów. Tacy pacjenci powinni być dokładnie kontrolowani, szczególnie w 1. cyklu lub w trakcie zwiększania dawki, i należy podjąć u nich odpowiednie środki ostrożności.  U Chłoniak z komórek płaszcza Zaleca się ścisłe monitorowanie i przeprowadzenie dokładnej oceny w kierunku TFR. Pacjenci z wysokim wskaźnikiem prognostycznym dla chłoniaka z komórek płaszcza (ang. MIPI – Mantle Cell Lymphoma International Prognostic Index ) w chwili rozpoznania lub pacjenci z masywną chorobą (przynajmniej jedna zmiana o największej średnicy ≥ 7 cm) przed rozpoczęciem leczenia mogą znajdować się w grupie ryzyka wystąpienia reakcji typu „ tumour flare . Reakcja typu „ tumour flare ” może naśladować progresję choroby. U pacjentów w badaniach MCL-002 i MCL-001, u których wystąpiła reakcja typu TFR 1. i 2.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    stopnia, objawy TFR kontrolowano podawaniem kortykosteroidów, NLPZ i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Decyzję o rozpoczęciu leczenia TFR należy podjąć po przeprowadzeniu szczegółowej oceny klinicznej każdego pacjenta (patrz punkty 4.2 i 4.8).  U Chłoniak grudkowy Zaleca się ścisłe monitorowanie i przeprowadzenie dokładnej oceny w kierunku TFR. Reakcja typu „ tumour flare ” może naśladować progresję choroby. U pacjentów, u których wystąpiła reakcja typu TFR 1. i 2. stopnia, objawy TFR kontrolowano podawaniem kortykosteroidów, NLPZ i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Decyzję o rozpoczęciu terapii TFR należy podjąć po przeprowadzeniu szczegółowej oceny klinicznej każdego pacjenta (patrz punkty 4.2 i 4.8). Zaleca się ścisłe monitorowanie i przeprowadzenie dokładnej oceny w kierunku TLS.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci powinni być dobrze nawodnieni i otrzymywać leczenie profilaktyczne TLS w dodatku do cotygodniowego wykonywania badań biochemicznych w ciągu pierwszego cyklu lub dłużej, zgodnie ze wskazaniami klinicznymi (patrz punkty 4.2 i 4.8). U Rozmiar guza  U Chłoniak z komórek płaszcza Lenalidomid nie jest zalecany w leczeniu pacjentów z dużym rozmiarem guza, jeśli możliwe jest zastosowanie innych schematów leczenia. Wczesny zgon W badaniu MCL-002 wystąpił znaczący, ogólny wzrost liczby wczesnych zgonów (w ciągu 20 tygodni). U pacjentów z dużym rozmiarem guza w chwili rozpoczęcia leczenia występuje zwiększone ryzyko wczesnego zgonu; odnotowano 16/81 (20%) wczesnych zgonów w grupie otrzymującej lenalidomid i 2/28 (7%) wczesnych zgonów w grupie kontrolnej. W ciągu 52 tygodni wartości te wynosiły odpowiednio 32/81 (40%) oraz 6/28 (21%) (patrz punkt 5.1). Zdarzenia niepożądane W badaniu MCL-002, w trakcie 1.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    cyklu leczenie przerwano u 11/81 (14%) pacjentów z dużym rozmiarem guza w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu do 1/28 (4%) pacjentów z grupy kontrolnej. Głównym powodem przerwania leczenia u pacjentów z dużym rozmiarem guza, w 1. cyklu w grupie otrzymującej lenalidomid były zdarzenia niepożądane (patrz punkt 4.8), w tym objawy przedmiotowe reakcji typu „ tumour flare ” (TFR). Informacje dotyczących dostosowania dawki w przypadku TFR znajdują się w punkcie 4.2. Duży rozmiar guza zdefiniowano jako przynajmniej jedną zmianę o średnicy ≥5 cm lub 3 zmiany o średnicy ≥3 cm. U Reakcje alergiczne i ciężkie reakcje skórne U pacjentów leczonych lenalidomidem odnotowano przypadki wystąpienia reakcji alergicznych, w tym obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej i ciężkich reakcji skórnych, takich jak SJS, TEN i DRESS (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Lekarze powinni poinformować pacjentów o przedmiotowych i podmiotowych objawach tych reakcji oraz o konieczności natychmiastowego zwrócenia się o pomoc medyczną w przypadku wystąpienia tych objawów. Należy zakończyć stosowanie lenalidomidu w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki złuszczającej lub pęcherzowej, lub w przypadku podejrzenia SJS, TEN lub DRESS. Nie należy wznawiać leczenia przerwanego z powodu tych reakcji. W przypadku wystąpienia innych form reakcji skórnej należy, w zależności od stopnia ciężkości, należy rozważyć przerwanie lub zakończenie leczenia. Ścisłej obserwacji należy poddać pacjentów, u których uprzednio występowały reakcje alergiczne w trakcie leczenia talidomidem, ze względu na odnotowane w literaturze przypadki wystąpienia reakcji krzyżowej pomiędzy lenalidomidem i talidomidem. Pacjenci, u których w przeszłości wystąpiła ciężka wysypka w związku z leczeniem talidomidem, nie powinni otrzymywać lenalidomidu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Nietolerancja laktozy Kapsułki leku Revlimid zawierają laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. U Drugie nowotwory pierwotne W badaniach klinicznych uprzednio leczonych pacjentów ze szpiczakiem otrzymujących lenalidomid i deksametazon obserwowano zwiększenie częstości drugich nowotworów pierwotnych (ang. SPM – second primary malignancies ) (3,98 na 100 osobolat) w porównaniu do grup kontrolnych (1,38 na 100 osobolat). Nieinwazyjne SPM obejmują podstawnokomórkowe lub płaskonabłonkowe raki skóry. Większość inwazyjnych SPM były to guzy lite. W badaniach klinicznych dotyczących nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego u pacjentów nie kwalifikujących się do przeszczepu obserwowano 4,9-krotne zwiększenie częstości występowania hematologicznych SPM (przypadki ostrej białaczki szpikowej, zespołów mielodysplastycznych) u osób otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem do progresji (1,75 na 100 osobolat) w porównaniu z melfalanem w skojarzeniu z prednizonem (0,36 na 100 osobolat).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Obserwowano 2,12-krotne zwiększenie częstości występowania drugich nowotworów pierwotnych litych u osób otrzymujących lenalidomid (9 cykli) w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem (1,57 na 100 osobolat) w porównaniu z melfalanem w skojarzeniu z prednizonem (0,74 na 100 osobolat). U pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do progresji lub do 18 miesięcy, częstość występowania hematologicznych SPM (0,16 na 100 osobolat) nie była zwiększona w porównaniu do pacjentów otrzymujących melfalan w skojarzeniu z prednizonem (0,79 na 100 osobolat). Obserwowano 1,3-krotne zwiększenie częstości występowania SPM w postaci guzów litych u osób otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do progresji lub do 18 miesięcy (1,58 na 100 osobolat) w porównaniu z talidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem (1,19 na 100 osobolat).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim otrzymującym lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem częstość występowania hematologicznych SPM wynosiła 0,00– 0,16 na 100 osobolat, natomiast częstość występowania SPM w postaci guzów litych wynosiła 0,21– 1,04 na 100 osobolat. Zwiększone ryzyko drugich nowotworów pierwotnych związane z lenalidomidem jest również istotne w przypadku NDMM po przeszczepie komórek macierzystych. Mimo że to ryzyko nie zostało jeszcze w pełni poznane, należy je brać pod uwagę, rozważając lub stosując produkt Revlimid w takim przypadku. Częstość występowania nowotworów hematologicznych, głównie AML, MDS i nowotworów z komórek B (w tym chłoniaka Hodgkina), wynosiła 1,31 na 100 osobolat w grupie pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz 0,58 na 100 osobolat w grupie placebo (1,02 na 100 osobolat w przypadku pacjentów przyjmujących lenalidomid po ASCT oraz 0,60 na 100 osobolat w przypadku pacjentów nieprzyjmujących lenalidomidu po ASCT).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Częstość występowania SPM w postaci guzów litych wynosiła 1,36 na 100 osobolat w grupie pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz 1,05 na 100 osobolat w grupie placebo (1,26 na 100 osobolat w przypadku pacjentów przyjmujących lenalidomid po ASCT oraz 0,60 na 100 osobolat w przypadku pacjentów nieprzyjmujących lenalidomidu po ASCT). Przed rozpoczęciem terapii lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem lub bezpośrednio po leczeniu z wykorzystaniem dużych dawek melfalanu i autologicznym przeszczepie komórek macierzystych należy uwzględnić ryzyko wystąpienia hematologicznego SPM. Przed leczeniem oraz w trakcie leczenia lekarze powinni dokładnie badać pacjentów używając standardowych onkologicznych metod przesiewowych czy występują u nich drugie nowotwory pierwotne oraz wdrażać leczenie zgodnie ze wskazaniami.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Progresja do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi o niskim lub pośrednim-1 ryzyku  U Kariotyp Zmienne ze stanu początkowego, włączając w to złożone zmiany cytogenetyczne, związane są z progresją do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów zależnych od przetoczeń, u których występuje delecja 5q. W połączonej analizie dwóch badań klinicznych dotyczących stosowania lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, pacjenci ze złożonymi zmianami cytogenetycznymi obciążeni byli najwyższym szacowanym skumulowanym ryzykiem progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej (38,6%). Szacowane ryzyko progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z izolowaną delecją 5q wynosiło 13,8%, w porównaniu do 17,3% u pacjentów z delecją 5q i dodatkowo jedną nieprawidłowością cytogenetyczną.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W związku z tym, stosunek korzyści do ryzyka dla lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi związanymi z delecją 5q oraz złożonymi nieprawidłowościami cytogenetycznymi pozostaje nieznany.  U Status genu TP53 U 20 do 25% pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi (MDS) niższego ryzyka z delecją 5q występuje mutacja w obrębie genu TP53, która związana jest z większym ryzykiem progresji do ostrej białaczki szpikowej (AML). W analizie post-hoc badania klinicznego (MDS-004) lenalidomidu w zespołach mielodysplastycznych o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, uzyskano wartość wskaźnika progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej (AML) równą 27,5% u pacjentów pozytywnych w teście IHC- p53 (1% poziom odcięcia w odniesieniu do silnego barwienia jądra komórkowego, z wykorzystaniem immunochemicznego oznaczenia białka p53, jako wyznacznika mutacji w obrębie genu TP53) i 3,6% u pacjentów negatywnych w teście IHC-p53 (p = 0,0038) (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    U Progresja do innych nowotworów w przypadku chłoniaka z komórek płaszcza W przypadku chłoniaka z komórek płaszcza stwierdzono ryzyko wystąpienia ostrej białaczki szpikowej, nowotworów z komórek typu B i nieczerniakowego raka skóry. U Drugie nowotwory pierwotne w przebiegu chłoniaka grudkowego W badaniu z udziałem pacjentów z nawrotowym/opornym na leczenie indolentnym chłoniakiem nieziarniczym (ang . indolent non-Hodgkin lymphoma , iNHL), w którym uczestniczyli także pacjenci z chłoniakiem grudkowym, nie zaobserwowano podwyższonego ryzyka SPM w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą otrzymującą schemat placebo/rytuksymab. Hematologiczne SPM w postaci ostrej białaczki szpikowej (ang. AML – acute myeloid leukaemia ) wystąpiły z częstością 0,29 na 100 osobolat w grupie otrzymującej skojarzenie lenalidomid/rytuksymab i 0,29 na 100 osobolat wśród pacjentów otrzymujących schemat placebo/rytuksymab.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Częstość występowania hematologicznych i litych SPM (z wyjątkiem nieczerniakowego raka skóry) wynosiła 0,87 na 100 osobolat w grupie otrzymującej skojarzenie lenalidomid/rytuksymab i 1,17 na 100 osobolat wśród pacjentów otrzymujących schemat placebo/rytuksymab, przy czym mediana czasu obserwacji wynosiła 30,59 miesiąca (zakres: 0,6– 50,9 miesiąca). Przypadki nieczerniakowego raka skóry stanowią stwierdzone zagrożenie i obejmują przypadki raka płaskonabłonkowego skóry lub raka podstawnokomórkowego skóry. Pacjentów należy monitorować w kierunku SPM. Rozważając leczenie lenalidomidem, należy wziąć pod uwagę zarówno potencjalne korzyści ze stosowania lenalidomidu, jak i ryzyko związane z SPM. U Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów leczonych lenalidomidem w terapii skojarzonej odnotowano przypadki niewydolności wątroby (w tym śmiertelne): ostra niewydolność wątroby, toksyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, cholestatyczne zapalenie wątroby i mieszane cytolityczne/cholestatyczne zapalenie wątroby.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Mechanizm ciężkiej hepatotoksyczności wywoływanej lekami jest nieznany, jednak w niektórych przypadkach, przebyte wirusowe zapalenie wątroby, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych oraz terapia antybiotykowa mogą stanowić czynniki ryzyka. Często zgłaszano występowanie nieprawidłowych wyników testów czynności wątroby. Zaburzenia czynności wątroby potwierdzone wynikami testów były w zasadzie bezobjawowe i ustępowały po przerwaniu leczenia. Po powrocie parametrów do wartości początkowych, można rozważyć leczenie mniejszą dawką. Lenalidomid jest wydalany przez nerki. U pacjentów z niewydolnością nerek należy szczególnie starannie dobrać dawkę, aby uniknąć nadmiernego wzrostu stężenia leku we krwi, ponieważ może to zwiększyć ryzyko wystąpienia hematologicznych działań niepożądanych oraz hepatotoksyczności.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy monitorować czynność wątroby, szczególnie u pacjentów z wirusowym zakażeniem wątroby w wywiadzie, lub w przypadku jednoczesnego stosowania lenalidomidu z produktami leczniczymi, o których wiadomo, że zaburzają czynność wątroby. U Zakażenia z neutropenią lub bez neutropenii Pacjenci ze szpiczakiem mnogim są narażeni na zakażenia, włączając zapalenie płuc. U pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem obserwowano wyższą częstość występowania w porównaniu z pacjentami z NDMM, niekwalifikującymi się do przeszczepu, oraz u pacjentów z NDMM po przeszczepie, otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem w porównaniu z placebo. Zakażenia ≥ 3. stopnia występowały przy neutropenii u mniej niż jednej trzeciej pacjentów. Pacjenci ze znanym ryzykiem zakażenia powinni być ściśle monitorowani. Wszystkich pacjentów należy pouczyć, aby w przypadku pierwszych objawów zakażenia (np.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    kaszel, gorączka, itd.) skontaktować się z lekarzem, co pozwoli to na wczesne podjęcie leczenia i w efekcie na złagodzenie choroby. U Reaktywacja zakażenia wirusowego U pacjentów otrzymujących lenalidomid zgłaszano występowanie reaktywacji zakażenia wirusowego, w tym ciężkich przypadków reaktywacji zakażenia wirusem półpaśca lub zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV). W niektórych przypadkach reaktywacja zakażenia wirusowego zakończyła się zgonem. W niektórych przypadkach reaktywacja zakażenia wirusem półpaśca prowadziła do wystąpienia rozsianego półpaśca, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych wywołanego przez wirusa półpaśca lub ocznej postaci półpaśca, co wymagało tymczasowego wstrzymania lub przerwania podawania lenalidomidu oraz wprowadzenia odpowiedniego leczenia przeciwwirusowego. U pacjentów przyjmujących lenalidomid, którzy byli w przeszłości zakażeni wirusem zapalenia wątroby typu B, rzadko zgłaszano reaktywację zapalenia wątroby typu B.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W niektórych przypadkach prowadziło to do ostrej niewydolności wątroby, co skutkowało zakończeniem leczenia lenalidomidem oraz wprowadzeniem odpowiedniego leczenia przeciwwirusowego. Przed rozpoczęciem leczenia lenalidomidem należy wykonać badanie w kierunku nosicielstwa wirusa zapalenia wątroby typu B. W przypadku pacjentów z dodatnim wynikiem zakażenia HBV, zaleca się konsultację z lekarzem doświadczonym w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu B. Należy zachować środki ostrożności, jeśli lenalidomid jest stosowany u pacjentów zakażonych w przeszłości HBV, w tym u pacjentów HBc dodatnich, ale HBsAg negatywnych. Pacjentów tych należy poddać dokładnej obserwacji w kierunku objawów podmiotowych i przedmiotowych aktywnego zakażenia HBV przez cały okres leczenia. U Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia Podczas stosowania lenalidomidu odnotowano przypadki postępującej leukoencefalopatii wieloogniskowej (PML, ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    progressive multifocal leukoencephalopathy), w tym przypadki śmiertelne. Występowanie PML notowano w okresie od kilku miesięcy do kilku lat po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem. Najczęściej przypadki te zgłaszano u pacjentów przyjmujących jednocześnie deksametazon lub u tych, u których wcześniej stosowano inną chemioterapię immunosupresyjną. Zadaniem lekarza jest regularne kontrolowanie pacjenta oraz uwzględnianie PML w diagnostyce różnicowej u pacjentów z nowymi lub nasilającymi się objawami neurologicznymi oraz objawami kognitywnymi lub behawioralnymi. Lekarz powinien również doradzić pacjentowi, że należy powiedzieć swojemu partnerowi lub opiekunowi o odbywanym leczeniu, ponieważ mogą oni zauważyć objawy, których pacjent nie jest świadomy. Ocena PML powinna opierać się na badaniu neurologicznym, diagnostyce metodą rezonansu magnetycznego mózgu i analizie płynu mózgowo-rdzeniowego dla DNA JC (JCV) za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) lub biopsji mózgu z testowaniem na JCV.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Negatywne wyniki PCR JCV nie wykluczają PML. Jeśli nie można postawić alternatywnej diagnozy, wskazane mogą być dalsze obserwacje oraz wykonanie dodatkowych badań. Jeśli podejrzewa się PML, należy wstrzymać dalsze podawanie leku, aż do czasu wykluczenia, że PML nie występuje. Jeśli badania potwierdzą PML, konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania lenalidomidu. U Pacjenci z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim Częstość występowania przypadków nietolerancji (działania niepożądane 3. lub 4. stopnia, ciężkie działania niepożądane, przerwanie leczenia) była wyższa w przypadku pacjentów w wieku > 75 lat, ze szpiczakiem III stopnia, zgodnie z międzynarodowym systemem stopniowania, sprawnością w skali ECOG ≥ 2 lub klirensem kreatyniny <60 ml/min, przy podawaniu lenalidomidu w terapii skojarzonej.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci powinni zostać poddani szczególnej obserwacji pod kątem tolerancji lenalidomidu w terapii skojarzonej, z uwzględnieniem wieku, szpiczaka III stopnia zaawansowania, sprawności w skali ECOG ≥ 2 lub klirensu kreatyniny <60 ml/min (patrz punkt 4.2 i 4.8). U Zaćma Zgłaszano większą częstość występowania zaćmy u pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu. Zaleca się regularne kontrolowanie wzroku.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Czynniki wpływające na erytropoezę lub inne leki mogące zwiększać ryzyko zakrzepicy, takie jak hormonalna terapia zastępcza, powinny być stosowane ostrożnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid z deksametazonem (patrz punkty 4.4 i 4.8). U Doustne środki antykoncepcyjne Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Lenalidomid nie jest induktorem enzymów. W badaniu in vitro na ludzkich hepatocytach lenalidomid w różnych badanych stężeniach nie indukował CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4/5. Z tego powodu w przypadku podania samego lenalidomidu nie jest oczekiwane wystąpienie indukcji prowadzącej do obniżonej skuteczności produktów leczniczych, w tym hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Jednak deksametazon jest słabym lub umiarkowanym induktorem CYP3A4 i prawdopodobnie wywiera również wpływ na inne enzymy i transportery.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Interakcje
    Nie można wykluczyć, że w trakcie leczenia skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych może ulec zmniejszeniu. Należy podjąć skuteczne środki, aby zapobiec ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). U Warfaryna Jednoczesne wielokrotne podawanie lenalidomidu w dawce 10 mg raz na dobę nie wpływało na farmakokinetykę pojedynczej dawki R- i S-warfaryny. Jednoczesne podanie warfaryny w pojedynczej dawce 25 mg nie wpływało na farmakokinetykę lenalidomidu. Nie wiadomo jednak, czy interakcja zachodzi w czasie stosowania klinicznego (jednoczesne leczenie deksametazonem). Deksametazon jest słabym lub umiarkowanym induktorem enzymów i jego wpływ na warfarynę nie jest znany. Zaleca się ścisłe kontrolowanie stężenia warfaryny podczas leczenia. U Digoksyna Jednoczesne stosowanie z lenalidomidem w dawce 10 mg raz na dobę zwiększało stężenie osoczowe digoksyny (0,5 mg, pojedyncza dawka) o 14% z 90% CI (przedział ufności) [0,52%-28,2%].
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Interakcje
    Nie wiadomo, czy efekt będzie inny w praktyce klinicznej (większe dawki lenalidomidu i jednoczesne leczenie deksametazonem). Z tego względu podczas leczenia lenalidomidem zaleca się kontrolowanie stężenia digoksyny. U Statyny Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia rabdomiolizy w przypadku jednoczesnego podawania statyn i lenalidomidu, które może mieć charakter po prostu addytywny. Szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia uzasadniona jest wzmożona kontrola kliniczna i laboratoryjna. U Deksametazon Równoczesne podawanie deksametazonu (40 mg raz na dobę) w dawce pojedynczej lub wielokrotnej nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu podawanego w dawce wielokrotnej (25 mg raz na dobę). U Interakcje z inhibitorami glikoproteiny P W warunkach in vitro , lenalidomid jest substratem dla glikoproteiny P, ale nie jest jej inhibitorem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Interakcje
    Równoczesne podawanie w dawce wielokrotnej chinidyny (600 mg, dwa razy na dobę), będącej silnym inhibitorem glikoproteiny P lub umiarkowanie silnego inhibitora/substratu glikoproteiny P, temsyrolimusu (25 mg), nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu (25 mg). Równoczesne podawanie lenalidomidu nie zmieniało farmakokinetyki temsyrolimusu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ze względu na właściwości teratogenne, lenalidomid należy przepisywać z uwzględnieniem programu zapobiegania ciąży (patrz punkt 4.4), chyba że istnieją wiarygodne przesłanki, że pacjentka nie może zajść w ciążę. U Kobiety mogące zajść w ciążę / Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Kobiety mogące zajść w ciążę muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji. Jeśli w trakcie leczenia lenalidomidem kobieta zajdzie w ciążę, leczenie musi zostać przerwane, a pacjentka powinna zostać skierowana do specjalisty doświadczonego w ocenie teratogennego skutku leczenia w celu przeprowadzenia takiej oceny i uzyskania odpowiedniej porady. Jeśli partnerka mężczyzny leczonego lenalidomidem zajdzie w ciążę, zaleca się skierowanie jej do lekarza specjalizującego się lub mającego doświadczenie w teratologii, w celu przeprowadzenia oceny i uzyskania porady.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Lenalidomid jest obecny w spermie ludzkiej w skrajnie małym stężeniu w trakcie leczenia i jest niewykrywalny w spermie ludzkiej po 3 dniach od zakończenia podawania substancji zdrowemu mężczyźnie (patrz punkt 5.2). W ramach środków ostrożności oraz biorąc pod uwagę szczególne populacje z wydłużonym czasem wydalania, jak w przypadku niewydolności nerek, wszyscy pacjenci płci męskiej stosujący lenalidomid muszą używać prezerwatyw przez okres leczenia, podczas przerwy w podawaniu leku i przez 1 tydzień po zakończeniu leczenia, jeśli partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę i nie stosuje antykoncepcji. U Ciąża Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, która powoduje ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. Lenalidomid wywoływał u małp wady wrodzone, podobne do tych opisanych po talidomidzie (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Z tego względu można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu i lenalidomid jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży (patrz punkt 4.3). U Karmienie piersią Nie wiadomo, czy lenalidomid przenika do mleka ludzkiego. Dlatego podczas leczenia lenalidomidem należy przerwać karmienie piersią. U Płodność Badania na szczurach z wykorzystaniem lenalidomidu w dawkach do 500 mg/kg (dawka odpowiednio około 200 do 500-razy większą niż stosowana u ludzi dawka 25 i 10 mg w przeliczeniu na powierzchnię ciała) nie wykazały występowania działań niepożądanych związanych z płodnością ani szkodliwego wpływu na płodność rodziców.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Lenalidomid wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania lenalidomidu zgłaszano zmęczenie, zawroty głowy, senność, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego i niewyraźne widzenie. Z tego względu zaleca się ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane U Streszczenie profilu bezpieczeństwa U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem W celu określenia działań niepożądanych w badaniu CALGB 100104 zastosowano podejście zachowawcze. Działania niepożądane opisane w tabeli 1 obejmowały zdarzenia po HDM/ASCT oraz zdarzenia z okresu leczenia podtrzymującego. Druga analiza, podczas której zidentyfikowano zdarzenia, które wystąpiły po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego, wskazuje, że częstości opisane w tabeli 1 mogą być większe niż faktycznie obserwowano podczas okresu leczenia podtrzymującego. Działania niepożądane zgłoszone w badaniu IFM 2005-02 obejmowały wyłącznie okres leczenia podtrzymującego. Ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥5%) podczas stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż przy stosowaniu placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Należały do nich:  Zapalenie płuc (10,6%: złożony termin) w badaniu IFM 2005-02,  Zakażenie płuc (9,4% [9,4% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego]) w badaniu CALGB 100104. W badaniu IFM 2005-02 do działań niepożądanych obserwowanych częściej podczas stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż przy stosowaniu placebo należały: neutropenia (60,8%), zapalenie oskrzeli (47,4%), biegunka (38,9%), zapalenie jamy nosowo-gardłowej (34,8%), skurcze mięśni (33,4%), leukopenia (31,7%), astenia (29,7%), kaszel (27,3%), trombocytopenia (23,5%), zapalenie żołądka i jelit (22,5%) i gorączka (20,5%). W badaniu CALGB 100104 do działań niepożądanych obserwowanych częściej podczas stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż przy stosowaniu placebo należały: neutropenia (79,0% [71,9% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego]), trombocytopenia (72,3% [61,6%]), biegunka (54,5% [46,4%]), wysypka (31,7% [25,0%]), zakażenia górnych dróg oddechowych (26,8% [26,8%]), zmęczenie (22,8% [17,9%]), leukopenia (22,8% [18,8%]) i niedokrwistość (21,0% [13,8%]).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu W badaniu SWOG S0777 następujące ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥ 5%) w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z dożylnym bortezomibem i deksametazonem niż w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem:  niedociśnienie tętnicze (6,5%), zakażenie płuc (5,7%), odwodnienie (5,0%). Następujące działania niepożądane obserwowano częściej w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem niż w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem: zmęczenie (73,7%), neuropatia obwodowa (71,8%), trombocytopenia (57,6%), zaparcie (56,1%), hipokalcemia (50,0%).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z niskimi dawkami deksametazonu, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥5%) podczas stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu (Rd oraz Rd18), niż przy stosowaniu melfalanu, prednizonu i talidomidu (MPT). Należały do nich:  Zapalenie płuc (9,8%)  Niewydolność nerek (włączając postać ostrą) (6,3%) Do działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupach Rd lub Rd18, niż w grupie MPT, należały: biegunka (45,5%), zmęczenie (32,8%), ból pleców (32,0%), astenia (28,2%), zaburzenia snu (27,6%), wysypka (24,3%), osłabione łaknienie (23,1%), kaszel (22,7%), gorączka (21,4%) oraz skurcze mięśni (20,5%). U Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥5%) u pacjentów otrzymujących melfalan, prednizon i lenalidomid, z następczym podtrzymywaniem lenalidomidem (MPR+R) lub melfalan, prednizon i lenalidomid, z następczą kontynuacją placebo (MPR+p), niż u pacjentów otrzymujących melfalan i prednizon, z następczą kontynuacją placebo (MPp+p).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Należały do nich:  Gorączka neutropeniczna (6,0%)  Niedokrwistość (5,3%) Do działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupach MPR+R lub MPR+p, niż w grupie MPp+p, należały: neutropenia (83,3%), niedokrwistość (70,7%), trombocytopenia (70,0%), leukopenia (38,8%), zaparcia (34,0%), biegunka (33,3%), wysypka (28,9%), gorączka (27,0%), obrzęk obwodowy (25,0%), kaszel (24,0%), zmniejszone łaknienie (23,7%) oraz astenia (22,0%). U Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia W dwóch badaniach fazy III kontrolowanych placebo, grupie 353 pacjentów ze szpiczakiem mnogim podawano lenalidomid/deksametazon, natomiast grupie 351 pacjentów podawano placebo/deksametazon. Najcięższymi działaniami niepożądanymi obserwowanymi częściej u pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, niż u pacjentów otrzymujących placebo/deksametazon były:  żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna) (patrz punkt 4.4);  neutropenia 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    stopnia (patrz punkt 4.4). Do obserwowanych działań niepożądanych, które występowały z większą częstością w związku z podawaniem lenalidomidu i deksametazonu, w porównaniu do placebo i deksametazonu, zbiorczo w badaniach klinicznych dotyczących szpiczaka mnogiego (MM-009 oraz MM-010) należą: zmęczenie (43,9%), neutropenia (42,2%), zaparcie (40,5%), biegunka (38,5%), kurcze mięśni (33,4%), niedokrwistość (31,4%), trombocytopenia (21,5%) i wysypka (21,2%). U Zespoły mielodysplastyczne Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi opiera się na danych pochodzących od 286 pacjentów uczestniczących w jednym badaniu fazy II oraz jednym badaniu fazy III (patrz punkt 5.1). W badaniu fazy II wszyscy spośród 148 pacjentów otrzymywali lenalidomid. W podwójnie zaślepionej części badania fazy III, 69 pacjentów przyjmowało lenalidomid w dawce 5 mg, 69 pacjentów przyjmowało lenalidomid w dawce 10 mg, a 67 pacjentów przyjmowało placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Większość działań niepożądanych występowała podczas pierwszych 16 tygodni leczenia lenalidomidem. Ciężkie zdarzenia niepożądane obejmowały:  żylną chorobę zakrzepowo-zatorową (zakrzepicę żył głębokich, zatorowość płucną) (patrz punkt 4.4);  neutropenię 3. lub 4. stopnia, gorączkę neutropeniczną oraz trombocytopenię 3. lub 4. stopnia (patrz punkt 4.4). Najczęściej obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi, które występowały częściej w grupach przyjmujących lenalidomid w porównaniu do grupy kontrolnej w badaniu fazy III były neutropenia (76,8%), trombocytopenia (46,4%), biegunka (34,8%), zaparcia (19,6%), nudności (19,6%), świąd (25,4%), wysypka (18,1%), zmęczenie (18,1%) oraz skurcze mięśni (16,7%). U Chłoniak z komórek płaszcza Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza opiera się na danych pochodzących od 254 pacjentów uczestniczących w randomizowanym badaniu fazy II z grupa kontrolną, MCL-002 (patrz punkt 5.1).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Ponadto, w tabeli 3 uwzględniono działania niepożądane pochodzące z badania uzupełniającego MCL-001. Ciężkie działania niepożądane, które w badaniu MCL-002 obserwowano z większą częstością (z różnicą co najmniej 2 punktów procentowych) w grupie otrzymującej lenalidomid, w porównaniu do grupy kontrolnej:  neutropenia (3,6%),  zatorowość płucna (3,6%),  biegunka (3,6%). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi, które w badaniu MCL-002 występowały częściej w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu do grupy kontrolnej, były: neutropenia (50,9%), niedokrwistość (28,7%), biegunka (22,8%), zmęczenie (21,0%), zaparcie (17,4%), gorączka (16,8%) oraz wysypka (w tym alergiczne zapalenie skóry) (16,2%), W badaniu MCL-002 wystąpił znaczący, ogólny wzrost liczby wczesnych zgonów (w ciągu 20 tygodni).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    U pacjentów z dużym rozmiarem guza w chwili rozpoczęcia leczenia występuje zwiększone ryzyko wczesnego zgonu; odnotowano 16/81 (20%) wczesnych zgonów w grupie otrzymującej lenalidomid i 2/28 (7%) wczesnych zgonów w grupie kontrolnej. W ciągu 52 tygodni wartości te wynosiły odpowiednio 32/81 (39,5%) oraz 6/28 (21%) (patrz punkt 5.1). W trakcie 1. cyklu leczenie przerwano u 11/81 (14%) pacjentów z dużym rozmiarem guza w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu do 1/28 (4%) pacjentów z grupy kontrolnej. Głównym powodem przerwania leczenia u pacjentów z dużym rozmiarem guza, w 1. cyklu w grupie otrzymującej lenalidomid były zdarzenia niepożądane – 7/11 (64%). Duży rozmiar guza zdefiniowano jako przynajmniej jedną zmianę o średnicy ≥5 cm lub 3 zmiany o średnicy ≥3 cm. U Chłoniak grudkowy Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym opiera się na danych pochodzących od 294 pacjentów uczestniczących w randomizowanym badaniu fazy III z grupą kontrolną, NHL-007.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    W tabeli 5 uwzględniono ponadto działania niepożądane pochodzące z badania uzupełniającego NHL-008. Ciężkie działania niepożądane, które w badaniu NHL-007 obserwowano najczęściej (z różnicą co najmniej 1 punktu procentowego) w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą otrzymującą schemat placebo/rytuksymab, to:  gorączka neutropeniczna (2,7%),  zatorowość płucna (2,7%),  zapalenie płuc (2,7%). W badaniu NHL-007 do działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupie otrzymującej leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab niż w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab (z różnicą częstości między grupami wynoszącą co najmniej 2%) należały: neutropenia (58,2%), biegunka (30,8%), leukopenia (28,8%), zaparcie (21,9%), kaszel (21,9%) i zmęczenie (21,9%).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    U Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane obserwowane u pacjentów leczonych lenalidomidem zostały wymienione poniżej według klasyfikacji układów i narządów i częstości występowania. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Częstości zdefiniowano następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W poniższej tabeli działania niepożądane zostały włączone do odpowiednich kategorii zgodnie z największą częstością występowania w którymkolwiek z głównych badań klinicznych. U Tabelaryczne zestawienie dla monoterapii w szpiczaku mnogim Informacje zamieszczone w poniższej tabeli opierają się o dane uzyskane podczas głównych badań klinicznych z udziałem pacjentów z NDMM po ASCT, którzy otrzymywali leczenie podtrzymujące lenalidomidem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Danych nie korygowano dla uwzględnienia dłuższego czasu trwania leczenia w grupach otrzymujących lenalidomid, kontynuowanego do wystąpienia progresji choroby w porównaniu z grupami placebo w głównych badaniach dotyczących szpiczaka mnogiego (patrz punkt 5.1). Tabela 1. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, otrzymujących lenalidomid w leczeniu podtrzymującym
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeUBardzo częstoUZapalenie płuc◊,a, zakażeniaP Pgórnych dróg oddechowych, zakażenia neutropeniczne, zapalenie oskrzeli◊, grypa◊,P P P P◊zapalenie żołądka i jelitP P,zapalenie zatok, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie błony śluzowej nosaUCzęstoZakażenia◊, zakażenie układuP P◊,moczowegoP P*, zakażeniadolnych dróg oddechowych, zakażenie płuc◊PUBardzo częstoUZapalenie płuc◊,a, zakażenieP PneutropeniczneUCzęstoPosocznica◊,b, bakteriemia,P P◊zakażenie płucP P, bakteryjnezakażenia dolnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli◊, grypa◊, zapalenieP P P Pżołądka i jelit◊, półpasiec◊,P P P Pzakażenie◊P
    Nowotwory łagodne, złośliwei nieokreślone (w tym torbielei polipy)UCzęstoUZespół mielodysplastyczny◊,*P P
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoUBardzo częstoU Neutropenia^,◊, gorączkaP P,◊neutropeniczna^P P,P,◊Ptrombocytopenia^P P, anemia,leukopenia◊, limfopeniaP PUBardzo często Neutropenia^,◊, gorączkaP P,◊neutropeniczna^P P,P,◊Ptrombocytopenia^P P, anemia,leukopenia◊, limfopeniaP PUCzęsto
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Pancytopenia◊P
    Zaburzenia metabolizmui odżywianiaUBardzo częstoU HipokaliemiaUCzęstoUHipokaliemia, odwodnienie
    Zaburzenia układu nerwowegoUBardzo często ParestezjaUCzęstoNeuropatia obwodowacPUCzęstoBól głowy
    Zaburzenia naczynioweUCzęstoUZatorowość płucna◊,*P PUCzęstoUZakrzepica żył głębokich^,◊,dP
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersiaUBardzo często KaszelUCzęstoDuszność◊, wydzielina z nosaP PUCzęstoUDuszności◊P
    Zaburzenia żołądka i jelitUBardzo częstoU Biegunka, zaparcia, ból brzucha, nudnościUCzęstoWymioty, ból w nadbrzuszuUCzęstoUBiegunka, wymioty, nudności
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychUBardzo częstoU Nieprawidłowe wyniki badańczynnościowych wątrobyUCzęstoUNieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby
    Zaburzenia skóry i tkankipodskórnejUBardzo częstoUWysypka, suchość skóryUCzęstoUWysypka, świąd
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejUBardzo częstoU Kurcze mięśniUCzęstoUBól mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaUBardzo częstoUZmęczenie, astenia, gorączkaUCzęstoUZmęczenie, astenia
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    ◊ P P Działania niepożądane zgłaszane jako ciężkie u pacjentów z NDMM po ASCT. * P P Dotyczy wyłącznie ciężkich działań niepożądanych leku. ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. a P P „Zapalenie płuc” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): odoskrzelowe zapalenie płuc, płatowe zapalenie płuc, zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jiroveci , zapalenie płuc, zapalenie płuc wywołane pałeczką Klebsiella pneumoniae , legionelozowe zapalenie płuc, mykoplazmatyczne zapalenie płuc, pneumokokowe zapalenie płuc, streptokokowe zapalenie płuc, wirusowe zapalenie płuc, choroba płuc, stan zapalny płuc. b P P „Posocznica” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): posocznica bakteryjna, posocznica pneumokokowa, wstrząs septyczny, posocznica gronkowcowa. c d P P „Neuropatia obwodowa” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): neuropatia obwodowa, neuropatia obwodowa sensoryczna, polineuropatia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    P P „Zakrzepica żył głębokich” termin złożony obejmujący następujące terminy preferowane (PT): zakrzepica żył głębokich, zakrzepica, zakrzepica żylna. U Tabelaryczne zestawienie dla terapii skojarzonej w szpiczaku mnogim Informacje zamieszczone w poniższej tabeli opierają się o dane uzyskane podczas badań klinicznych z udziałem pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Dane nie zostały skorygowane o dłuższy czas leczenia w grupach otrzymujących lenalidomid do progresji choroby, w porównaniu do komparatora w kluczowych badaniach dotyczących szpiczaka mnogiego (patrz punkt 5.1). Tabela 2. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, deksametazonem lub melfalanem i prednizonem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / ZalecanaterminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeUBardzo często Zapalenie płuc◊,◊◊,P Pzakażenie górnych dróg oddechowych◊, zakażeniaP Pbakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)P P,zapalenie jamy nosowo- gardłowej, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli◊, zapalenie błonyP Pśluzowej nosaUCzęsto◊,◊◊PosocznicaP P, zapaleniebłony śluzowej nosa zakażenie płuc◊◊,P Pzakażenie układu moczowego◊◊, zapalenieP Pzatok◊P PUCzęstoZapalenie płuc◊,◊◊,P Pzakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia oportunistyczne)◊,P Pzapalenie tkanki łącznej◊, posocznica◊,◊◊,P P P P◊◊zakażenie płucP P,zapalenie oskrzeli◊,P Pzakażenie układu oddechowego◊◊,P Pzakażenie układu◊◊moczowegoP P, zakaźnezapalenie jelita cienkiego i okrężnicy
    Nowotworyłagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)UNiezbyt częstoRak^,◊podstawnokomórkowyPRak^,◊,*płaskonabłonkowyPUCzęstoOstra białaczka◊szpikowaP P, zespół◊mielodysplastycznyP P,rak płaskonabłonkowy skóry^,◊,**PUNiezbyt często Ostra białaczka limfoblastyczna◊z komórek TP P, rakpodstawnokomórkowy^,P◊P, zespół rozpadu guza
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoUBardzo często Neutropenia^,◊,◊◊,P P,◊,◊◊trombocytopenia^P P,◊niedokrwistośćP P,zaburzenia krwotoczne^, leukopenia, limfopeniaUCzęstoGorączka,◊neutropeniczna^P P,pancytopenia◊PUNiezbyt często Hemoliza, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna,niedokrwistość hemolitycznaUBardzo częstoNeutropenia^,◊,◊◊,P Ptrombocytopenia^,◊,◊◊,P Pniedokrwistość◊,P Pleukopenia, limfopeniaUCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊,P Ppancytopenia◊,P Pniedokrwistość hemolitycznaUNiezbyt często Nadkrzepliwość, koagulopatia
    Zaburzenia układu immunologiczn egoUNiezbyt częstoReakcja nadwrażliwości^
    Zaburzenia endokrynologiczneUCzęstoNiedoczynność tarczycy
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaUBardzo często Hipokaliemia◊,◊◊,P Phiperglikemia, hipoglikemia, hipokalcemia◊,P P◊hiponatremiaP P,◊◊odwodnienieP P,zmniejszone łaknienie◊◊,P Pzmniejszenie masy ciałaUCzęstoHipomagnezemia,hiperurykemia, hiperkalcemia+PUCzęstoHipokaliemia◊,◊◊,P Phiperglikemia, hipokalcemia◊,P Pcukrzyca◊,P Phipofosfatemia, hiponatremia◊,P Phiperurykemia, dna moczanowa, odwodnienie◊◊,P Pzmniejszone łaknienie◊◊,P Pzmniejszenie masy ciała
    ZaburzeniapsychiczneUBardzo częstoDepresja, bezsennośćUNiezbyt częstoUtrata popędu płciowegoUCzęstoDepresja, bezsenność
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia układu nerwowegoUBardzo często Neuropatie obwodowe◊◊,P Pparestezja, zawroty◊◊głowyP P, drżenie,zaburzenia smaku, ból głowyUCzęstoAtaksja, zaburzenia◊◊równowagi, omdleniaP P,neuralgia, dyzestezjaUBardzo często Neuropatie obwodowe◊◊PUCzęstoEpizody mózgowo–◊naczynioweP P, zawrotygłowy◊◊, omdlenia◊◊,P P P PneuralgiaUNiezbyt często Krwotok wewnątrzczaszkowy^, przemijający napadniedokrwienny, udar niedokrwienny
    Zaburzenia okaUBardzo często Zaćmy, niewyraźne widzenieCzęstoZmniejszona ostrość widzeniaCzęsto ZaćmaNiezbyt często Ślepota
    Zaburzenia ucha i błędnikaCzęstoGłuchota (włączając niedosłuch), szumy uszne
    Zaburzenia sercaCzęsto Migotanie◊,◊◊przedsionkówP P,bradykardiaNiezbyt często Zaburzenia rytmu, wydłużenie odstępu QT, trzepotanie przedsionków, dodatkowe skurcze komoroweCzęstoZawał mięśnia sercowego (włączając ostre przypadki)^,◊,P Pmigotanie przedsionków◊,◊◊,P Pzastoinowa◊niewydolność sercaP P,tachykardia, niewydolność serca◊,◊◊,P Pchoroba niedokrwienna serca◊P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia naczynioweBardzo częstoEpizody żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej^, głównie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej^,◊,◊◊,P Pniedociśnienie tętnicze◊◊PCzęstoNadciśnienie tętnicze, wybroczyny^Bardzo częstoEpizody żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej^, głównie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej^,◊,◊◊PCzęstoZapalenie naczyń, niedociśnienie◊◊tętniczeP P, nadciśnienietętniczeNiezbyt często Niedokrwienie, niedokrwienie obwodowe, wewnątrzczaszkowe,zakrzepowe zapalenie zatok żylnych czaszki
    Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersiaBardzo często Duszność◊,◊◊, krwawienieP Pz nosa^, kaszelCzęsto Zaburzenia głosuCzęstoOstre wyczerpanie◊oddechoweP P,◊,◊◊dusznośćP P, bólopłucnowy◊◊, hipoksja◊◊P P P P P
    Zaburzenie żołądka i jelitBardzo często Biegunka◊,◊◊, zaparcie◊,P P P P◊◊ból brzuchaP P, nudności,◊◊wymiotyP P, niestrawność,suchość w jamie ustnej, zapalenie jamy ustnejCzęsto12TKr12Twawienie z przewodu pokarmowego (włączając w to: krwawienie z odbytnicy, krwawienie z guzków krwawniczych, krwawienie z wrzodów żołądka, krwawienie dziąseł)^,◊◊, utrudnioneP PpołykanieNiezbyt często Zapalenie okrężnicy, zapalenie kątnicyCzęstoKrwawienie z przewodu pokarmowego^,◊,◊◊,P Pniedrożność jelita◊◊ ◊◊cienkiegoP P, biegunkaP P,◊◊ból brzuchaP P,zaparcie◊, nudności,P Pwymioty◊◊P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychBardzo często Zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej, zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowejCzęstoUszkodzenie komórek◊◊wątrobyP P,nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby◊,P PhiperbilirubinemiaNiezbyt często Niewydolność wątroby^Często Zastój żółci◊,P Phepatotoksyczność, uszkodzenie komórek◊◊wątrobyP P, zwiększonaaktywność aminotransferazy alaninowej, nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby◊PNiezbyt często Niewydolność wątroby^
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejBardzo częstoWysypki◊◊, świądP PCzęstoPokrzywka, nadmierna potliwość, sucha skóra, nadmierna pigmentacja skóry, egzema, rumieńNiezbyt często Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi◊◊,P P PPodbarwienie skóry, nadwrażliwość na światłoCzęstoWysypki◊◊PNiezbyt często Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi◊◊P
    Zaburzeniamięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoOsłabienie mięśni◊◊,P P◊kurcze mięśni, ból kościP P,ból i uczucie dyskomfortu związane z tkanką mięśniowo- szkieletową oraz łączną (włączając ból pleców◊,◊◊), bólP Pkończyny, ból mięśni, ból stawów,◊PCzęstoObrzęki stawówCzęstoOsłabienie mięśni◊◊, bólP Pkości◊, ból i uczucieP Pdyskomfortu związane z tkanką mięśniowo- szkieletową oraz łączną (włączając ból pleców◊,◊◊)P PNiezbyt często Obrzęk stawów
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów /Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia nerek i dróg moczowychBardzo często Niewydolność nerek (włączając ostre przypadki)◊,◊◊PCzęsto Krwiomocz^, zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczuNiezbyt częstoNabyty zespół FanconiegoNiezbyt często Martwica kanalików nerkowych
    Zaburzenia układu rozrodczego i piersiCzęstoZaburzenia wzwodu
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoZmęczenie◊,◊◊, obrzękP P(włączając w to obrzęk◊,◊◊obwodowy), gorączkaP P,astenia, objawy grypopodobne (włączając gorączkę, kaszel, ból mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy, ból głowy, dreszcze)CzęstoBól w klatce piersiowej◊,◊◊, letargP PBardzo częstoZmęczenie◊,◊◊PCzęstoObrzęk obwodowy, gorączka◊,◊◊, asteniaP P
    BadaniadiagnostyczneBardzo częstoZwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwiCzęstoZwiększone stężenie białka C-reaktywnego
    Urazy, zatruciai powikłania po zabiegachCzęstoUpadki, stłuczenie^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    P ◊◊ P Działania niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych u pacjentów z NDMM, którzy otrzymywali lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. P ◊ P Działania niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, lub z melfalanem i prednizonem. + Dotyczy wyłącznie ciężkich działań niepożądanych leku. * W badaniach klinicznych zgłaszano występowanie raka płaskonabłonkowego skóry u pacjentów ze szpiczakiem uprzednio leczonych lenalidomidem/deksametazonem, w porównaniu do pacjentów z grupy kontrolnej. ** W badaniach klinicznych zgłaszano występowanie raka płaskonabłonkowego skóry u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem leczonych lenalidomidem/deksametazonem, w porównaniu do pacjentów z grupy kontrolnej.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Tabelaryczne zestawienie dla monoterapii Informacje zamieszczone w poniższych tabelach opierają się o dane uzyskane podczas głównych badań klinicznych z udziałem pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi i chłoniakiem z komórek płaszcza leczonymi w monoterapii. Tabela 3. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi leczonych lenalidomidem#
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeBardzo częstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)PBardzo Często Zapalenie płuc◊PCzęstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)P P, zapalenieoskrzeli
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoBardzo często Trombocytopenia^,◊,P P,◊ ◊neutropenia^P P, niedokrwistośćP P,leukopeniaBardzo często Trombocytopenia^,◊,P Pneutropenia^,◊, niedokrwistość◊,P P P PleukopeniaCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊P
    Zaburzenia endokrynologiczneBardzo często Niedoczynność tarczycy
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaBardzo często Zmniejszone łaknienieCzęstoPrzeładowanie żelazem, zmniejszenie masy ciałaCzęstoHiperglikemia◊, zmniejszoneP Płaknienie
    Zaburzenia psychiczneCzęstoZmiany nastroju◊,~P
    Zaburzenia układu nerwowegoBardzo częstoZawroty głowy, ból głowyCzęsto Parestezja
    Zaburzenia sercaCzęstoOstry zawał mięśnia,◊sercowego^P P, migotanie◊przedsionkówP P, niewydolnośćserca◊P
    Zaburzenia naczynioweCzęstoNadciśnienie tętnicze, krwiakCzęstoEpizody żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, głównie zakrzepicy żył głębokichi zatorowości płucnej^,◊P
    Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersiaBardzo często Krwawienie z nosa^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenie żołądka i jelitBardzo częstoBiegunka◊, ból brzucha (włączającP Pból nadbrzusza), nudności, wymioty, zaparcieCzęsto12TS12Tuchość w jamie ustnej, niestrawnośćCzęstoBiegunka◊, nudności, ból zębaP P
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychCzęstoNieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątrobyCzęstoNieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejBardzo częstoWysypki, sucha skóra, świądCzęsto Wysypki, świąd
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoKurcze mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy (włączając ból pleców◊P Poraz ból kończyny), ból stawów, ból mięśniCzęstoBól pleców◊P
    Zaburzenia nerek idróg moczowychCzęstoNiewydolność nerek◊P
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoZmęczenie, obrzęk obwodowy, objawy grypopodobne (włączając gorączkę, kaszel, zapalenie gardła,ból mięśni, ból mięśniowo- szkieletowy, ból głowy)Często Gorączka
    Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegachCzęsto Upadki
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. P ◊ P Zdarzenia niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych dotyczących zespołów mielodysplastycznych. ~ W badaniu klinicznym fazy III dotyczącym zespołów mielodysplastycznych zgłaszano zmiany nastroju jako częste zdarzenie niepożądane; nie było zgłaszane jako zdarzenie 3. lub 4. stopnia. Zastosowany algorytm włączenia do Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL): wszystkie działania niepożądane wychwycone przez algorytm dla badania fazy III zostały włączone do ChPL dla Unii Europejskiej. Dla tych działań niepożądanych przeprowadzono dodatkowe sprawdzenie częstości występowania z wykorzystaniem algorytmu dla badania fazy II. Jeżeli częstość występowania działań niepożądanych w badaniu fazy II była większa niż w badaniu fazy III, zdarzenie włączano do ChPL z częstością zarejestrowaną w badaniu fazy II.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    # Algorytm stosowany przy zespołach mielodysplastycznych:  Badanie fazy III dotyczące zespołów mielodysplastycznych (w podwójnie zaślepionej populacji, różnice pomiędzy lenalidomidem w dawce 5/10 mg oraz placebo zgodnie z początkowym dawkowaniem u przynajmniej dwóch pacjentów): o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, z częstością występowania ≥ 5% wśród pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 2% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami przyjmującymi placebo. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami przyjmującymi placebo. o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami przyjmującymi placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
     Badanie fazy II dotyczące zespołów mielodysplastycznych: o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, z częstością występowania ≥ 5% wśród pacjentów przyjmujących lenalidomid. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid. o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u 1% pacjentów przyjmujących lenalidomid. Tabela 4. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza leczonych lenalidomidem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeBardzo częstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia◊oportunistyczne)P P, zapalenie jamynosowo-gardłowej, zapalenie płuc◊PCzęsto Zapalenie zatokCzęstoZakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze (włączając zakażenia oportunistyczne)◊, zapalenieP Ppłuc◊P
    Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)CzęstoReakcja typu „tumour flare”CzęstoReakcja typu „tumour flare”, rak,◊kolczystokomórkowy skóry^P P,rak podstawnokomórkowy^,◊P
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoBardzo częstoTrombocytopenia^, neutropenia^,◊,P P◊ ◊leukopeniaP P, niedokrwistośćPCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊PBardzo często Trombocytopenia^,neutropenia^,◊, niedokrwistość◊P P PCzęstoGorączka neutropeniczna^,◊,P Pleukopenia◊P
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaBardzo często Zmniejszone łaknienie12T, zmniejszenie masy ciała, hipokalemiaCzęsto Odwodnienie◊PCzęstoOdwodnienie◊, hiponatremia,P Phipokalcemia
    ZaburzeniapsychiczneCzęstoBezsenność
    Zaburzenia układu nerwowegoCzęstoZaburzenia smaku, ból głowy, neuropatia obwodowaCzęstoCzuciowa neuropatia obwodowa, letarg
    Zaburzenia uchai błędnikaCzęstoZawroty głowy pochodzenia błędnikowego
    Zaburzenia sercaCzęstoZawał mięśnia sercowego,◊(włączając ostre przypadki)^P P,niewydolność serca◊P
    Zaburzenia naczynioweCzęstoNiedociśnienie tętnicze◊PCzęstoZakrzepica żył głębokich◊,P P,◊zatorowość płucna^P P,niedociśnienie tętnicze ◊P
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersiaBardzo często Duszność◊PCzęsto Duszność◊P
    Zaburzenie żołądka i jelitBardzo częstoBiegunka◊, nudności◊, wymioty◊,P P P P P PzaparcieCzęstoBól brzucha◊PCzęstoBiegunka◊, ból brzucha◊, zaparcieP P P P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejBardzo częstoWysypki (w tym alergiczne zapalenie skóry), świądCzęstoPoty nocne, sucha skóraCzęstoWysypki
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoKurcze mięśni, ból plecówCzęstoBól stawów, ból kończyny, osłabienie mięśniowe◊PCzęstoBól pleców, osłabienie◊mięśnioweP P, ból stawów, bólkończyny
    Zaburzenia nerek idróg moczowychCzęstoNiewydolność nerek◊P
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoZmęczenie, astenia◊, obrzękP Pobwodowy, objawy grypopodobne◊(włączając gorączkęP P, kaszel)CzęstoDreszczeCzęstoGorączka◊, astenia◊, zmęczenie◊P P P P P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. ◊ P P Zdarzenia niepożądane zgłaszane jako ciężkie w badaniach klinicznych dotyczących zespołów mielodysplastycznych. Algorytm stosowany przy chłoniaku z komórek płaszcza:  Badanie fazy II z grupa kontrolną dotyczące chłoniaka z komórek płaszcza: o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, z częstością występowania ≥ 5% wśród pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 2% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami z grupy kontrolnej. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u ≥1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami z grupy kontrolnej.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u ≥1% pacjentów przyjmujących lenalidomid oraz przynajmniej 1% różnica w częstości występowania pomiędzy pacjentami przyjmujących lenalidomid, a pacjentami z grupy kontrolnej.  Badanie fazy II bez grupy kontrolnej: o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane, występujące u ≥ 5% pacjentów. o Wszystkie powiązane z leczeniem zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia u co najmniej 2 pacjentów. o Wszystkie powiązane z leczeniem ciężkie zdarzenia niepożądane u co najmniej 2 pacjentów Tabelaryczne zestawienie dla leczenia skojarzonego w FL Poniższa tabela zawiera dane zgromadzone w czasie głównych badań (NHL-007 i NHL-008) z zastosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z chłoniakiem grudkowym. Tabela 5. Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych u pacjentów z chłoniakiem grudkowym otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z rytuksymabem
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / ZalecanaterminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażeniai zarażenia pasożytniczeBardzo częstoZakażenie górnych dróg oddechowychCzęsto◊Zapalenie płucP P, grypa, zapalenieoskrzeli, zapalenie zatok, zakażenie układu moczowegoCzęstoZapalenie płuc◊, posocznica◊,P P P Pzakażenie płuc, zapalenie oskrzeli, zapalenie żołądka i jelit, zapalenie zatok, zapalenie układu moczowego, zapalenie tkanki łącznej◊P
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Nowotwory łagodne,złośliwei nieokreślone (w tym torbiele i polipy)Bardzo częstoReakcja typu „tumour flare”^CzęstoRak płaskonabłonkowy skóry◊,^,+P P PCzęstoRak podstawnokomórkowy^,◊P
    Zaburzenia krwii układu chłonnegoBardzo częstoNeutropenia^,◊, niedokrwistość◊,P P P Ptrombocytopenia^, leukopenia**,limfopenia***Bardzo często Neutropenia^,◊PCzęsto Niedokrwistość◊,P Ptrombocytopenia^, gorączka◊neutropenicznaP P, pancytopenia,leukopenia**, limfopenia***
    Zaburzeniametabolizmui odżywianiaBardzo częstoZmniejszone łaknienie, hipokaliemiaCzęstoHipofosfatemia, odwodnienieCzęstoOdwodnienie, hiperkalcemia◊,P Phipokaliemia, hipofosfatemia, hiperurykemia
    Zaburzenia psychiczneCzęstoDepresja, bezsenność
    Zaburzenia układu nerwowegoBardzo częstoBól głowy, zawroty głowyCzęstoCzuciowa neuropatia obwodowa, zaburzenia smakuCzęsto Omdlenie
    Zaburzenia sercaNiezbyt często Zaburzenia rytmu serca◊P
    ZaburzenianaczynioweCzęstoNiedociśnienie tętniczeCzęstoZatorowość płucna^,◊,P Pniedociśnienie tętnicze
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersiaBardzo często Duszność◊, kaszel,P PCzęstoBól jamy ustnej i gardła, zaburzenia głosuCzęsto Duszność◊P
    Zaburzenia żołądkai jelitBardzo częstoBól brzucha◊, biegunka, zaparcie,P Pnudności, wymioty, niestrawnośćCzęstoBól w nadbrzuszu, zapalenie jamy ustnej, suchość w jamie ustnejCzęstoBól brzucha◊, biegunka, zaparcie,P Pzapalenie jamy ustnej
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejBardzo często Wysypka*, świądCzęstoSucha skóra, poty nocne, rumieńCzęsto Wysypka*, świąd
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.–4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzeniamięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoKurcze mięśni, ból pleców, ból stawówCzęstoBól kończyny, osłabienie mięśni, bólmięśniowo-szkieletowy, ból mięśni, ból szyiCzęstoOsłabienie mięśni, ból szyi
    Zaburzenia nereki dróg moczowychCzęstoOstra niewydolność nerek◊P
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo częstoGorączka, zmęczenie, astenia, obrzęk obwodowyCzęstoZłe samopoczucie, dreszczeCzęstoZmęczenie, astenia
    BadaniadiagnostyczneBardzo często Zwiększona aktywnośćaminotransferazy alaninowejCzęstoZmniejszenie masy ciała,zwiększone stężenie bilirubiny we krwi
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. Algorytm stosowany przy chłoniaku grudkowym: Badanie fazy III z grupą kontrolną: o Niepożądane działania leku w badaniu NHL-007 – wszystkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem u ≥ 5,0% pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z częstością (%) o co najmniej 2,0% wyższą w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu z grupą kontrolną (populacja oceny bezpieczeństwa). o Niepożądane działania leku stopnia 3./4. w badaniu NHL-007 – wszystkie zdarzenia niepożądane stopnia 3./4. wywołane leczeniem u co najmniej 1,0% pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z częstością o co najmniej 1,0% wyższą w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu z grupą kontrolną (populacja oceny bezpieczeństwa).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    o Ciężkie niepożądane działania leku w badaniu NHL-007 – wszystkie ciężkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem u co najmniej 1,0% pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z częstością o co najmniej 1,0% wyższą w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą kontrolną (populacja oceny bezpieczeństwa). Badanie bez grupy kontrolnej FL – badanie fazy III: o Niepożądane działania leku w badaniu NHL-008 – wszystkie ciężkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem u ≥ 5,0% pacjentów. o Niepożądane działania leku stopnia 3./4. w badaniu NHL-008 – wszystkie zdarzenia niepożądane stopnia 3./4. wywołane leczeniem zgłoszone u ≥ 1,0% pacjentów. ◊ o Ciężkie niepożądane działania leku w badaniu NHL-008 – wszystkie ciężkie zdarzenia niepożądane wywołane leczeniem zgłoszone u ≥ 1,0% pacjentów. P P Zdarzenia niepożądane zgłoszone jako ciężkie w badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z chłoniakiem grudkowym.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    + P P Dotyczy wyłącznie ciężkich działań niepożądanych leku. * Termin „wysypka” obejmuje następujące terminy preferowane (PT): wysypka i wysypka plamisto-grudkowa. ** Termin „leukopenia” obejmuje następujące terminy preferowane (PT): leukopenia i zmniejszenie liczby białych krwinek. *** Termin „limfopenia” obejmuje następujące terminy preferowane (PT): limfopenia i zmniejszenie liczby limfocytów. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych zgłoszonych po wprowadzeniu produktu do obrotu Dodatkowo, poza działaniami niepożądanymi zgłoszonymi w kluczowych badaniach klinicznych, w poniższej tabeli opisane zostały działania zgłoszone po wprowadzeniu produktu do obrotu. Tabela 6. Działania niepożądane zgłoszone w okresie po wprowadzeniu do obrotu u pacjentów leczonych lenalidomidem#
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4.stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeNieznanaZakażenia wirusowe, w tym reaktywacja zakażenia wirusem półpaśca oraz zapalenia wątroby typu BNieznanaZakażenia wirusowe, w tym reaktywacja zakażenia wirusem półpaśca oraz zapalenia wątroby typu B
    Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone(w tym torbiele i polipy)RzadkoZespół rozpadu guza
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoNieznana Hemofilia nabyta
    Zaburzenia układu immunologicznegoRzadkoReakcja anafilaktyczna^NieznanaOdrzucenie przeszczepu narządu miąższowegoRzadkoReakcja anafilaktyczna^
    Zaburzenia endokrynologiczneCzęstoNadczynność tarczycy
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersiaNiezbyt często Nadciśnienie płucneRzadko Nadciśnienie płucneNieznanaŚródmiąższowe zapalenie pęcherzyków płucnych
    Zaburzenie żołądka i jelitNieznanaZapalenie trzustki, perforacja przewodu pokarmowego (obejmuje perforacje wyrostka robaczkowego, jelita cienkiego i grubego)^
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychNieznanaOstra niewydolność wątroby^, toksyczne zapalenie wątroby^, cytolityczne zapalenie wątroby^, cholestatyczne zapalenie wątroby^, mieszane cytolityczne/cholestatycznezapalenie wątroby^NieznanaOstra niewydolność wątroby^, toksyczne zapalenie wątroby^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów / Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane/ Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejNiezbyt częstoObrzęk naczynioruchowyRzadkoZespół Stevensa-Johnsona^, toksyczna rozpływna martwica naskórka^NieznanaLeukocytoklastyczne zapalenie naczyń, wysypka polekowaz eozynofilią i objawami układowymi^
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    ^ Patrz punkt 4.8 Opis wybranych działań niepożądanych. Opis wybranych działań niepożądanych Teratogenność Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, która powoduje ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. U małp lenalidomid wywoływał wady wrodzone, podobne do tych opisanych po talidomidzie (patrz punkty 4.6 i 5.3). W przypadku stosowania lenalidomidu w trakcie ciąży można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu u ludzi. Neutropenia i trombocytopenia  Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem Neutropenię 4. stopnia obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem po ASCT niż w grupach placebo (odpowiednio, 32,1% i 26,7% [16,1% i 1,8% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 16,4% i 0,7% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane związane z neutropenią występujące w trakcie leczenia prowadzące do przerwania leczenia lenalidomidem zgłaszano, odpowiednio, u 2,2% pacjentów w badaniu CALGB 100104 i u 2,4% pacjentów w badaniu IFM 2005-02. Epizody gorączki neutropenicznej 4. stopnia obserwowano z taką samą częstością w grupach otrzymujących podtrzymujące leczenie lenalidomidem i w grupach placebo w obu badaniach (odpowiednio, 0,4% i 0,5% [0,4% i 0,5% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 0,3% i 0% w badaniu IFM 2005-02). Trombocytopenię stopnia 3. i 4. obserwowano z większą częstością w grupach otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem po ASCT niż w grupach placebo (odpowiednio, 37,5% i 30,3% [17,9% i 4,1% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego] w badaniu CALGB 100104 oraz 13,0% i 2,9% w badaniu IFM 2005-02).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
     Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu W badaniu SWOG S0777 neutropenię 4. stopnia obserwowano w grupie otrzymującej schemat RVd w mniejszym stopniu niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy Rd (odpowiednio 2,7% i 5,9%). Gorączkę neutropeniczną 4. stopnia zgłaszano z podobną częstością w grupie otrzymującej schemat RVd i w grupie otrzymującej schemat Rd (odpowiednio 0,0% i 0,4%). Trombocytopenię 3. lub 4. stopnia obserwowano w grupie otrzymującej schemat RVd w większym stopniu niż w grupie otrzymującej schemat porównawczy Rd (odpowiednio 17,2% i 9,4%).  Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z mniejszą częstością występowania neutropenii 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    stopnia (8,5% w grupach Rd i Rd18), w porównaniu do grupy MPT (15%). Gorączkę neutropeniczną 4. stopnia obserwowano rzadko (0,6% w grupach Rd i Rd18 w porównaniu do 0,7% w grupie MPT). Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z mniejszą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (8,1% w grupach Rd i Rd18), w porównaniu do grupy MPT (11,1%).  Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (34,1% w grupach MPR+R/MPR+p), w porównaniu do grupy MPp+p (7,8%)). Obserwowano większą częstość występowania epizodów gorączki neutropenicznej 4. stopnia (1,7% w grupach MPR+R/MPR+p, w porównaniu do 0,0% w grupie MPp+p).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Skojarzone leczenie lenalidomidem, melfalanem i prednizonem u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4. stopnia (40,4% w grupach MPR+R/MPR+p), w porównaniu grupy MPp+p (13,7%).  Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania neutropenii 4. stopnia (5,1% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,6% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon). Epizody gorączki neutropenicznej 4. stopnia obserwowano rzadko (0,6% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon). Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim jest związane z większą częstością występowania trombocytopenii 3. i 4.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    stopnia (odpowiednio 9,9% i 1,4% u pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem w porównaniu do odpowiednio 2,3% i 0,0% w grupie otrzymującej placebo i deksametazon).  Pacjenci z zespołami mielodysplastycznymi U pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi leczenie lenalidomidem jest związane z wyższą częstością występowania neutropenii 3. lub 4. stopnia (74,6% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 14,9% w grupie pacjentów przyjmujących placebo w badaniu fazy III). Epizody gorączki neutropenicznej 3. lub 4. stopnia obserwowano u 2,2% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 0,0% w grupie pacjentów przyjmujących placebo. Podawanie lenalidomidu jest związane z częstszym występowaniem trombocytopenii 3. lub 4. stopnia (37% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 1,5% w grupie pacjentów przyjmujących placebo w badaniu fazy III).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
     Pacjenci z chłoniakiem z komórek płaszcza U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza leczenie lenalidomidem wiąże się z większą częstością występowania neutropenii 3. lub 4. stopnia (43,7% w grupie pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 33,7% w grupie kontrolnej w badaniu fazy II). Epizody gorączki neutropenicznej 3. lub 4. stopnia obserwowano u 6,0% pacjentów otrzymujących lenalidomid, w porównaniu do 2,4% pacjentów w grupie kontrolnej.  Pacjenci z chłoniakiem grudkowym Stosowanie skojarzenia lenalidomidu z rytuksymabem w chłoniaku grudkowym wiąże się z większym odsetkiem występowania neutropenii 3. lub 4. stopnia (odpowiednio 50,7% w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i 12,2% w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab). Wszystkie przypadki neutropenii 3. lub 4. stopnia ustępowały po przerwaniu podawania produktu leczniczego, zmniejszeniu dawki i (lub) leczeniu wspomagającym z zastosowaniem czynników wzrostu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Ponadto rzadko obserwowano gorączkę neutropeniczną (2,7% wśród pacjentów leczonych skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i 0,7% wśród pacjentów otrzymujących schemat placebo/rytuksymab). Stosowanie skojarzenia lenalidomidu z rytuksymabem wiąże się także z większą częstością występowania trombocytopenii 3. lub 4. stopnia (odpowiednio 1,4% w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i 0% w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab). Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa Skojarzone leczenie lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i w mniejszym stopniu leczenie lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem lub leczenie lenalidomidem w monoterapii u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i chłoniakiem z komórek płaszcza są związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej (patrz punkt 4.5).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Jednoczesne podawanie czynników wpływających na erytropoezę lub występujące w wywiadzie epizody zakrzepicy żył głębokich mogą również zwiększać ryzyko zakrzepicy u tych pacjentów. Zawał mięśnia sercowego U pacjentów przyjmujących lenalidomid odnotowano zawał mięśnia sercowego, w szczególności u tych ze znanymi czynnikami ryzyka. Zaburzenia krwotoczne Zaburzenia krwotoczne wymienione są w kilku jednostkach klasyfikacji układów i narządów: zaburzenia krwi i układu chłonnego; zaburzenia układu nerwowego (krwotok wewnątrzczaszkowy); zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia (krwawienie z nosa); zaburzenia żołądka i jelit (krwawienie dziąseł, krwawienie z guzków krwawniczych, krwawienie z odbytu); zaburzenia nerek i dróg moczowych (krwiomocz); urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach (stłuczenie); oraz zaburzenia naczyniowe (wybroczyny).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Reakcje alergiczne i ciężkie reakcje skórne W związku ze stosowaniem lenalidomidu odnotowano przypadki wystąpienia reakcji alergicznych, w tym obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej oraz ciężkich reakcji skórnych, takich jak SJS, TEN i DRESS. W literaturze odnotowano przypadki wystąpienia reakcji krzyżowej pomiędzy lenalidomidem i talidomidem. Pacjenci, u których w przeszłości wystąpiła ciężka wysypka w związku z leczeniem talidomidem, nie powinni otrzymywać lenalidomidu (patrz punkt 4.4). Drugie nowotwory pierwotne W badaniach klinicznych pacjentów ze szpiczakiem, leczonych uprzednio lenalidomidem i deksametazonem, w porównaniu do grup kontrolnych, obejmujące głównie podstawnokomórkowe lub płaskonabłonkowe raki skóry. Ostra białaczka szpikowa  Szpiczak mnogi W badaniach klinicznych obserwowano przypadki ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem lub bezpośrednio po HDM/ASCT (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Podobnego zwiększenia częstości nie obserwowano w badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy przyjmowali lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, w porównaniu do pacjentów przyjmujących talidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem.  Zespoły mielodysplastyczne Zmienne ze stanu początkowego, włączając w to złożone zmiany cytogenetyczne oraz mutacje w obrębie genu TP53 są związane z progresją do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów zależnych od przetoczeń, u których występuje delecja 5q (patrz punkt 4.4). Szacowane skumulowane ryzyko progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z izolowaną delecją 5q wynosiło 13,8%, w porównaniu do 17,3% u pacjentów z delecją 5q i dodatkowo jedną nieprawidłowością cytogenetyczną u pacjentów ze złożonym kariotypem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    W analizie post-hoc badania klinicznego dotyczącego stosowania lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi, uzyskano wartość wskaźnika progresji w ciągu 2 lat do ostrej białaczki szpikowej (AML) równą 27,5% u pacjentów, którzy uzyskali pozytywny wynik w teście IHC- p53 i 3,6% u pacjentów, którzy uzyskali negatywny wynik w teście IHC-p53 (p = 0,0038). W grupie pacjentów pozytywnych w teście IHC-p53, u pacjentów którzy uzyskali niezależność od przetoczeń rzadziej obserwowano progresję do ostrej białaczki szpikowej (11,1%), niż u pacjentów nieodpowiadających na leczenie (34,8%). Zaburzenia wątroby Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano następujące działania niepożądane (częstość nieznana): ostra niewydolność wątroby i cholestaza (oba zaburzenia mogą prowadzić do zgonu), toksyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby oraz mieszane cytolityczne/cholestatyczne zapalenie wątroby.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Rabdomioliza Obserwowano rzadkie przypadki rabdomiolizy, niektóre z nich wówczas, gdy lenalidomid podawano jednocześnie ze statyną. Zaburzenia czynności tarczycy Opisano przypadki niedoczynności i nadczynności tarczycy (patrz punkt 4.4. Zaburzenia czynności tarczycy). Reakcja typu „tumour flare” i zespół rozpadu guza W badaniu MCL-002 TFR wystąpiła u około 10% pacjentów leczonych lenalidomidem, w porównaniu do 0% w grupie kontrolnej. Większość zdarzeń miała miejsce w 1 cyklu, wszystkie oceniono jako związane z leczeniem, i większości zdarzeń była 1. lub 2. stopnia. Pacjenci z wysokim wskaźnikiem MIPI w chwili rozpoznania oraz pacjenci z masywną chorobą (przynajmniej jedna zmiana o największej średnicy ≥ 7 cm) przed rozpoczęciem leczenia mogą znajdować się w grupie ryzyka wystąpienia TFR. W badaniu MCL-002 zgłoszono po jednym przypadku TLS w każdej z dwóch grup badanych. W badaniu uzupełniającym MCL-001 TFR wystąpiła u około 10% pacjentów. Wszystkie zgłoszenia dotyczyły zdarzeń 1.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    lub 2. stopnia i wszystkie oceniono jako związane z leczeniem. Większość zdarzeń miała miejsce w 1. cyklu leczenia. W badaniu MCL-001 nie zgłoszono żadnego przypadku TLS (patrz punkt 4.4). W badaniu NHL-007 wystąpienie TFR zgłoszono u 19/146 (13,0%) pacjentów w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z 1/148 (0,7%) pacjentów w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab. Większość przypadków TFR (18 z 19) zgłoszonych w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab wystąpiła w ciągu dwóch pierwszych cykli leczenia. U jednego pacjenta z chłoniakiem grudkowym w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab wystąpił epizod TFR stopnia 3., którego nie stwierdzono u żadnego z pacjentów w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab. W badaniu NHL-008 u 7/177 (4,0%) pacjentów z chłoniakiem grudkowym wystąpiła TFR; (3 zgłoszone przypadki miały nasilenie stopnia 1., a 4 stopnia 2.), przy czym 1 zgłoszony przypadek uznano za ciężki.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    W badaniu NHL-007 TLS wystąpił u 2 pacjentów z chłoniakiem grudkowym (1,4%) w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab i nie wystąpił on u żadnego z pacjentów z chłoniakiem grudkowym w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab; u żadnego z pacjentów nie wystąpił epizod 3. lub 4. stopnia. TLS wystąpił u 1 pacjenta z chłoniakiem grudkowym (0,6%) w badaniu NHL-008. To pojedyncze zdarzenie zaklasyfikowano jako ciężkie działanie niepożądane 3. stopnia. W badaniu NHL-007 żaden z pacjentów nie musiał przerwać leczenia skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab z powodu TFR lub TLS. Zaburzenia żołądka i jelit Podczas leczenia lenalidomidem zgłaszano przypadki perforacji przewodu pokarmowego. Perforacja przewodu pokarmowego może prowadzić do powikłań septycznych, które mogą prowadzić do zgonu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Działania niepożądane
    Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w 42T załączniku V 42T .
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Brak jest specyficznych doświadczeń w leczeniu przedawkowania lenalidomidu u pacjentów, chociaż w badaniach z różnymi dawkami niektórzy pacjenci otrzymywali dawkę do 150 mg, natomiast w badaniach z pojedynczą dawką niektórzy pacjenci otrzymali dawkę do 400 mg. Działania toksyczne ograniczające dawkę w tych badaniach miały głównie charakter hematologiczny. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie wspomagające.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki o działaniu immunosupresyjnym, kod ATC: L04AX04 Mechanizm działania Lenalidomid wiąże się bezpośrednio do cereblonu, który jest częścią składową kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, który zawiera białko DDB1 (ang. deoxyribonucleic acid damage-binding protein 1 ), kulinę 4 (CUL4) oraz białko regulatorowe kuliny 1 (Roc1). W komórkach hematopoetycznych lenalidomid, wiążąc się z cereblonem, rekrutuje białka substratowe Aiolos i Ikaros, które są czynnikami transkrypcyjnymi w komórkach limfatycznych. Prowadzi to do ich ubikwitynacji i następnie degradacji, co skutkuje bezpośrednią cytotoksycznością i działaniem immunomodulacyjnym. W szczególności lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę niektórych nowotworowych komórek hematopoetycznych (w tym nowotworowych komórek plazmatycznych szpiczaka mnogiego, komórek nowotworowych chłoniaka grudkowego oraz tych z delecjami w obrębie chromosomu 5), zwiększa odporność zależną od komórek T i komórek typu Natural Killer (NK) oraz zwiększa liczbę komórek NK, T i NKT.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W MDS z delecją 5q lenalidomid wybiórczo hamuje aktywność nieprawidłowego klonu, nasilając apoptozę komórek z delecją 5q. Skojarzenie lenalidomidu i rytuksymabu zwiększa cytotoksyczność komórkową zależną od przeciwciał (ang. ADCC – antibody-dependent cell cytotoxicity ) w przypadku komórek nowotworowych chłoniaka grudkowego. Mechanizm działania lenalidomidu obejmuje także inne rodzaje aktywności, takie jak właściwości antyangiogenne i proerytropoetyczne. Lenalidomid hamuje angiogenezę przez hamowanie migracji i adhezji komórek śródbłonka i tworzenia mikronaczyń, zwiększa wytwarzanie hemoglobiny płodowej przez hematopoetyczne komórki macierzyste CD34+ oraz hamuje wytwarzanie cytokin prozapalnych (np. TNF-α i IL-6) przez monocyty. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu oceniano w sześciu badaniach klinicznych fazy III z udziałem pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, w dwóch badaniach klinicznych fazy III z udziałem pacjentów z nawrotowym, opornym szpiczakiem mnogim, w jednym badaniu klinicznym fazy III i jednym badaniu klinicznym fazy II z udziałem pacjentów w zespołami mielodysplastycznymi, w jednym badaniu klinicznym fazy II z udziałem pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza oraz w jednym badaniu fazy III i jednym badaniu fazy IIIb z udziałem pacjentów z iNHL, zgodnie z poniższym opisem.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Nowo rozpoznany szpiczak mnogi  Leczenie podtrzymujące lenalidomidem u pacjentów po ASCT Bezpieczeństwo i skuteczność lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym oceniano w dwóch wieloośrodkowych, randomizowanych badaniach fazy III, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby w dwóch grupach równoległych z kontrolą placebo: CALGB 100104 i IFM 2005-02. CALGB 100104 Do badania kwalifikowali się pacjenci w wieku od 18 do 70 lat z czynnym MM wymagającym leczenia i bez wcześniejszej progresji po początkowym leczeniu. W ciągu 90–100 dni po ASCT pacjenci byli randomizowani w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej lenalidomid w leczeniu podtrzymującym lub do grupy placebo. Dawka podtrzymująca wynosiła 10 mg raz na dobę w dniach 1–28 powtarzanych 28-dniowych cykli (i, w przypadku niewystąpienia toksyczności ograniczającej dawkę, była zwiększana do 15 mg raz na dobę po 3 miesiącach). Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności leczenia w badaniu był czas przeżycia bez progresji (ang. PFS – progression free survival) od randomizacji do daty odnotowania progresji lub zgonu, zależnie co wystąpiło najpierw. Badanie nie zostało zaprojektowane dla przeżywalności ogółem jako punktu końcowego. Zrandomizowano łącznie 460 pacjentów: 231 pacjentów do grupy otrzymującej lenalidomid i 229 pacjentów do grupy placebo. Obie grupy były wyrównane pod względem cech demograficznych i charakterystyki choroby. Zgodnie z zaleceniami komisji monitorującej dane, badanie zostało odślepione po przekroczeniu progu dla wcześniej zaplanowanej analizy okresowej PFS. Po odślepieniu pacjenci w grupie placebo mieli możliwość przejścia na leczenie lenalidomidem zanim nastąpiła progresja choroby. Wyniki PFS w momencie odślepienia po wcześniej zaplanowanej analizie okresowej oraz w oparciu o dane zebrane do 17 grudnia 2009 r.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    (okres obserwacji 15,5 miesiąca) wykazały 62-procentowe zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść lenalidomidu (HR = 0,38; 95% CI 0,27; 0,54; p <0,001). Mediana ogólnego PFS wynosiła 33,9 miesiąca (95% CI NE, NE) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 19,0 miesięcy (95% CI 16,2; 25,6) w grupie placebo. Korzyści w zakresie PFS obserwowano zarówno w podgrupie pacjentów, u których uzyskano odpowiedź całkowitą, jak i w podgrupie pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedzi całkowitej. Wyniki badania, dla danych, których zbieranie zakończono 1 lutego 2016, przedstawiono w Tabeli 7. Tabela 7. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Lenalidomid(N = 231)Placebo(N = 229)
    Określony przez badacza PFS
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P56,9 (41,5; 71,7)29,4 (20,7; 35,5)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,61 (0,48; 0,76); <0,001
    PFS2eP
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P80,2 (63,3;101,8)52,8 (41,3; 64,0)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,61 (0,48; 0,78); <0,001
    Przeżywalność ogółem
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)bP P P111,0 (101,8; NE)84,2 (71,0; 102,7)
    Wskaźnik 8-letniego przeżycia, % (SE)60,9 (3,78)44,6 (3,98)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,61 (0,46; 0,81); <0,001
    Okres obserwacji
    Medianaf (min., maks.), miesiące: wszyscy pacjenci,P Pktórzy przeżyli81,9 (0,0; 119,8)81,0 (4,1; 119,5)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; HR = wskaźnik ryzyka; maks. = maksimum; min. = minimum; NE = niemożliwe do określenia; OS = przeżywalność ogółem; PFS = przeżycie bez progresji. a P P Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. b P P 95% przedział ufności dla mediany. c P P W oparciu o model proporcjonalnego ryzyka Coxa, porównujący funkcję ryzyka związanego z daną grupą pacjentów. d e P P Wartość p jest ustalona w oparciu o niestratyfikowany test log-rank dla różnic krzywych Kaplana-Meiera dla poszczególnych grup pacjentów. P P Eksploracyjny punkt końcowy (PFS2). Lenalidomidu otrzymywanego przez uczestników z grupy placebo, którzy przeszli na leczenie lenalidomidem przed progresją choroby w momencie odślepienia badania, nie uznano za leczenie drugiego rzutu. f P P Mediana okresu obserwacji po ASCT dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli. Zakończenie zbierania danych: w dniu 17 grudnia 2009 r. i 1 lutego 2016 r.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    IFM 2005-02 Do badania kwalifikowali się pacjenci w wieku poniżej 65 lat w momencie rozpoznania, którzy przeszli ASCT i uzyskali jako minimum odpowiedź w postaci stabilnej choroby na etapie normalizacji parametrów hematologicznych. Po 2 cyklach lenalidomidu w leczeniu konsolidacyjnym (25 mg/dobę w dniach 1–21 cyklu 28-dniowego) pacjenci byli randomizowani w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej lenalidomid w leczeniu podtrzymującym lub do grupy placebo (od 10 mg raz na dobę w dniach 1–28 powtarzanych 28-dniowych cykli do 15 mg raz na dobę po 3 miesiącach w przypadku niewystąpienia toksyczności). Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym był PFS od randomizacji do daty odnotowania progresji lub zgonu, zależnie co wystąpiło najpierw. Badanie nie zostało zaprojektowane dla przeżywalności ogółem jako punktu końcowego. Zrandomizowano łącznie 614 pacjentów: 307 pacjentów do grupy otrzymującej lenalidomid i 307 pacjentów do grupy placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Zgodnie z zaleceniami komisji monitorującej dane, badanie zostało odślepione po przekroczeniu progu dla wcześniej zaplanowanej analizy okresowej PFS. Po odślepieniu pacjenci otrzymujący placebo nie przeszli na leczenie lenalidomidem przed progresją choroby. W ramach zapobiegawczego środka bezpieczeństwa przerwano leczenie pacjentów w grupie otrzymującej lenalidomid po zaobserwowaniu utraty równowagi SPM (patrz punkt 4.4). Wyniki PFS w momencie odślepienia po wstępnie zaplanowanej analizie okresowej oraz w oparciu o dane zebrane do 7 lipca 2010 r. (okres obserwacji 31,4 miesiąca) wykazały 48-procentowe zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść lenalidomidu (HR = 0,52; 95% CI 0,41; 0,66; p <0,001). Mediana ogólnego PFS wynosiła 40,1 miesiąca (95% CI 35,7; 42,4) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 22,8 miesiąca (95% CI 20,7; 27,4) w grupie placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Korzyści w zakresie PFS były mniejsze w podgrupie pacjentów, u których uzyskano odpowiedź całkowitą niż w podgrupie pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedzi całkowitej. Uaktualniona analiza PFS w oparciu o dane zebrane do 1 lutego 2016 r. (okres obserwacji 96,7 miesiąca) nadal wykazuje przewagę PFS: HR = 0,57 (95% CI 0,47; 0,68; p <0,001). Mediana ogólnego PFS wynosiła 44,4 miesiąca (39,6; 52,0) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 23,8 miesiąca (95% CI 21,2; 27,3) w grupie placebo. W przypadku PFS2 wskaźnik ryzyka wynosił 0,80 (95% CI 0,66; 0,8; p = 0,026) dla lenalidomidu w stosunku do placebo. Mediana ogólnego PFS2 wynosiła 69,9 miesiąca (95% CI 58,1; 80,0) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 58,4 miesiąca (95% CI 51,1; 65,0) w grupie placebo. Wskaźnik ryzyka zaobserwowany w przypadku OS wynosił 0,90 (95% CI 0,72; 1,13; p = 0,355) dla lenalidomidu w stosunku do placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mediana ogólnego czasu przeżycia wynosiła 105,9 miesiąca (95% CI 88,8; NE) w grupie przyjmującej lenalidomid oraz 88,1 miesiąca (95% CI 80,7; 108,4) w grupie placebo.  Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu komórek macierzystych W badaniu SWOG S0777 oceniano dodatkowe włączenie bortezomibu do podstawowego leczenia z zastosowaniem lenalidomidu i deksametazonu jako leczenia początkowego, po którym następowało ciągłe stosowanie schematu Rd do momentu progresji choroby u pacjentów z uprzednio nieleczonym szpiczakiem mnogim, którzy albo nie kwalifikują się do przeszczepu, albo kwalifikują się do przeszczepu, lecz nie planują się mu w najbliższym czasie poddać. P P Pacjenci w grupie przyjmującej schemat RVd (lenalidomid, bortezomib i deksametazon) otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę doustnie w dniach od 1. do 14., bortezomib w dawce 1,3 mg/m 2 dożylnie w dniach 1., 4., 8. i 11.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    oraz deksametazon w dawce 20 mg/dobę doustnie w dniach 1., 2., 4., 5., 8., 9., 11. i 12. powtarzanych 21-dniowych cykli, maksymalnie przez osiem 21-dniowych cykli (24 tygodnie). Pacjenci w grupie przyjmującej schemat Rd (lenalidomid i deksametazon) otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę doustnie w dniach od 1. do 21. oraz deksametazon w dawce 40 mg/dobę doustnie w dniach 1., 8., 15. i 22. powtarzanych 28-dniowych cykli, maksymalnie przez sześć 28-dniowych cykli (24 tygodnie). Pacjenci w obu grupach otrzymywali ciągłe leczenie z zastosowaniem schematu Rd: lenalidomid w dawce 25 mg/dobę doustnie w dniach od 1. do 21. oraz deksametazon w dawce 40 mg/dobę doustnie w dniach 1., 8., 15. i 22. powtarzanych 28-dniowych cykli. Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu był czas przeżycia bez progresji (PFS).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Łącznie 523 pacjentów zostało włączonych do badania, z 263 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy RVd oraz 260 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy Rd. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były zrównoważone pomiędzy grupami. Wyniki PFS w ocenie IRAC w momencie przeprowadzenia pierwotnej analizy oraz w oparciu o dane zebrane do 5 listopada 2015 r. (okres obserwacji 50,6 miesiąca) wykazały 24-procentowe zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść schematu RVd (HR = 0,76; 95% CI 0,61; 0,94; p <0,010). Mediana ogólnego PFS wynosiła 42,5 miesiąca (95% CI 34,0; 54,8) w grupie otrzymującej schemat RVd oraz 29,9 miesiąca (95% CI 25,6; 38,2) w grupie placebo. Korzyść obserwowano niezależnie od tego, czy dany pacjent kwalifikował się do przeszczepu komórek macierzystych. Wyniki tego badania, w oparciu o dane zebrane do 1 grudnia 2016 r.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    i przy medianie czasu obserwacji dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli, wynoszącej 69,0 miesiąca przedstawia tabela 8. Większą korzyść ze stosowania schematu RVd obserwowano niezależnie od tego, czy dany pacjent kwalifikował się do przeszczepu komórek macierzystych. Tabela 8. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Leczenie początkowe
    RVd(3-tygodniowe cykle 8)(N = 263)Rd(4-tygodniowe cykle 6)(N = 260)
    PFS w ocenie IRAC (miesiące)
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P41,7 (33,1; 51,5)29,7 (24,2; 37,8)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,76 (0,62; 0,94); 0,010
    OS (miesiące)
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)bP P P89,1 (76,1; NE)67,2 (58,4; 90,8)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P0,72 (0,56; 0,94); 0,013
    Odpowiedź na leczenie – n (%)
    Odpowiedź ogółem: odpowiedź całkowita, bardzo dobra odpowiedź częściowa lubodpowiedź częściowa199 (75,7)170 (65,4)
    Co najmniej bardzo dobra odpowiedź częściowa153 (58,2)83 (31,9)
    Okres obserwacji (miesiące)
    Medianae (min., maks.): wszyscy pacjenciP P61,6 (0,2; 99,4)59,4 (0,4; 99,1)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; HR = wskaźnik ryzyka; maks. = maksimum; min. = minimum; NE = niemożliwe do określenia; OS = przeżywalność ogółem; PFS = przeżycie bez progresji. P a P Mediana w oparciu o estymację Kaplana-Meiera. P b P Dwustronny 95% CI dla mediany czasu. P c P W oparciu o niestratyfikowany model proporcjonalnego ryzyka Coxa porównujący funkcje ryzyka związane z grupami leczenia (RVd:Rd). P d P Wartość p w oparciu o niestratyfikowany test log-rank. e P P Medianę czasu obserwacji liczono od daty randomizacji. Data zakończenia zbierania danych: 1 grudnia 2016 r. Zaktualizowane wyniki dotyczące OS, oparte na danych zebranych do 1 maja 2018 r. (mediana czasu obserwacji 84,2 miesiąca wśród pacjentów, którzy przeżyli) w dalszym ciągu wykazuje przewagę w zakresie OS na korzyść schematu RVd: HR = 0,73 (95% CI 0,57; 0,94; p = 0,014). Po 7 latach odsetek pacjentów, którzy przeżyli, wynosił 54,7% w grupie otrzymującej schemat RVd i 44,7% w grupie otrzymującej schemat Rd.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
     Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu komórek macierzystych Bezpieczeństwo i skuteczność lenalidomidu oceniono w wieloośrodkowym, randomizowanym, otwartym badaniu klinicznym z udziałem 3 grup pacjentów (MM-020) w wieku 65 lat lub więcej lub w przypadku pacjentów w wieku poniżej 65 lat, niekwalifikujących się do przeszczepu komórek macierzystych ze względu na brak zgody na przeszczep komórek macierzystych lub brak możliwości przeszczepu w związku z kosztami lub z jakiegokolwiek innego powodu. W badaniu (MM-020) porównano leczenie lenalidomidem i deksametazonem (Rd) podawane przez 2 różne okresy (tj. do progresji choroby [grupa Rd] lub przez osiemnaście 28-dniowych cykli [72 tygodnie, grupa Rd18]) do leczenia melfalanem, prednizonem i talidomidem (MPT) przez okres nie dłuższy niż dwanaście 42-dniowych cykli (72 tygodnie). Pacjenci zostali przydzieleni przez randomizację (1:1:1) do jednej z trzech grup.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjentów poddano stratyfikacji ze względu na wiek (≤75 vs >75 lat), stopień zaawansowania choroby (szpiczak stopnia I i II vs szpiczak stopnia III, zgodnie z międzynarodowym systemem stopniowania) oraz kraj. Zgodnie z protokołem, pacjenci w grupach Rd i Rd18 przyjmowali lenalidomid w dawce 25 mg raz na dobę w dniach 1 do 21 28-dniowych cykli. Deksametazon w dawce 40 mg był podawany raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu. Początkową dawkę i schemat dawkowania dla grup Rd oraz Rd18 dostosowano do wieku oraz wydolności nerek (patrz punkt 4.2). Pacjenci w wieku >75 lat otrzymywali deksametazon w dawce 20 mg raz na dobę w dniach 1, 8, 15 oraz 22 każdego 28-dniowego cyklu. Wszyscy pacjenci w czasie badania otrzymali profilaktycznie leki przeciwzakrzepowe (heparyna małocząsteczkowa, warfaryna, heparyna, aspiryna w małych dawkach). Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu był czas przeżycia bez progresji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Łącznie 1623 pacjentów zostało włączonych do badania, z 535 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy Rd, 541 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy Rd18 oraz 547 pacjentami przydzielonymi przez randomizację do grupy MPT. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były zrównoważone we wszystkich trzech grupach. Ogólnie, pacjenci włączeni do badania mieli zaawansowaną chorobę: wśród pacjentów 41% miało szpiczak mnogi stopnia III, 9% miało ciężką niewydolność nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min). Mediana wieku wynosiła 73 lata we wszystkich trzech grupach. Wyniki czasu przeżycia bez progresji (ang . PFS – progression free survival ), czasu przeżycia bez drugiej progresji (PFS2) oraz przeżywalności ogółem (ang. OS – overall survival ) uzyskane na podstawie uaktualnionej analizy badania w oparciu o dane zebrane do 3 marca 2014 r., przy medianie czasu obserwacji w dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli, wynoszącej 45,5 miesiąca, przedstawia Tabela 9.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Tabela 9. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Rd(N = 535)Rd18(N = 541)MPT (N = 547)
    Określony przez badacza PFS (miesiące)
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)bP P P26,0 (20,7;29,7)21,0 (19,7;22,4)21,9 (19,8; 23,9)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P
    Rd vs MPT0,69 (0,59; 0,80); <0,001
    Rd vs Rd180,71 (0,61; 0,83); <0,001
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Rd(N = 535)Rd18(N = 541)MPT (N = 547)
    Rd18 vs MPT0,99 (0,86; 1,14); 0,866
    PFS2e (miesiące)P P
    Medianaa PFS2, miesiące (95% CI)bP P P42,9 (38,1;47,4)40,0 (36,2;44,2)35,0 (30,4;37,8)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P
    Rd vs MPT0,74 (0,63; 0,86); <0,001
    Rd vs Rd180,92 (0,78; 1,08); 0,316
    Rd18 vs MPT0,80 (0,69; 0,93); 0,004
    Przeżywalność ogółem (miesiące)
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)bP P P58,9 (56,0; NE)56,7 (50,1; NE)48,5 (44,2;52,0)
    HR [95% CI]c; wartość pdP P P
    Rd vs MPT0,75 (0,62; 0,90); 0,002
    Rd vs Rd180,91 (0,75; 1,09); 0,305
    Rd18 vs MPT0,83 (0,69; 0,99); 0,034
    Okres obserwacji (miesiące)
    Medianaf (min, maks): wszyscyP Ppacjenci40,8 (0,0; 65,9)40,1 (0,4; 65,7)38,7 (0,0; 64,2)
    Współczynnik odpowiedzi dla szpiczakag n (%)P P
    Odpowiedź całkowita81 (15,1)77 (14,2)51 (9,3)
    Bardzo dobra odpowiedź częściowa152 (28,4)154 (28,5)103 (18,8)
    Odpowiedź częściowa169 (31,6)166 (30,7)187 (34,2)
    Odpowiedź ogółem: odpowiedź całkowita, bardzo dobra odpowiedźczęściowa lub odpowiedź częściowa402 (75,1)397 (73,4)341 (62,3)
    Czas utrzymywania się odpowiedzi (miesiące)hP
    Medianaa (95% CI)bP P P35,0 (27,9;43,4)22,1 (20,3;24,0)22,3 (20,2;24,9)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    a AMT = leczenie przeciwszpiczakowe; CI = przedział ufności; d = deksametazon w małej dawce; M = melfalan; maks = wartość maksymalna; min = wartość minimalna; NE = niemożliwa do określenia; P = prednizon; R = lenalidomid; Rd = Rd podawane do udokumentowanej progresji choroby; Rd18 = Rd podawane przez ≤ 18 cykli leczenia; SE = błąd standardowy; T = talidomid; vs = versus. P P Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. b P P 95% przedział ufności dla mediany. c P P W oparciu o model proporcjonalnego ryzyka Coxa, porównujący funkcję ryzyka związanego z daną grupą pacjentów. d P P Wartość p jest ustalona w oparciu od niestratyfikowany test log-rank dla różnic krzywych Kaplana-Meiera dla poszczególnych grup pacjentów. e P P Eksploracyjny punkt końcowy (PFS2). f P P Mediana jest zmienną jednoparametrową nie uwzględniającą cenzorowania. g h P P Najlepsza ocena rozstrzygającej odpowiedzi w czasie fazy leczenia w badaniu (dla każdej zdefiniowanej kategorii).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Data zakończenia zbierania danych = 24 maja 2013 r. P P Zakończenie zbierania danych w dniu 24 maja 2013 r.  Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, z kontynuacją w postaci leczenia podtrzymującego u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu Bezpieczeństwo i skuteczność lenalidomidu zostało ocenione w wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu klinicznym fazy III (MM-015), z udziałem pacjentów w wieku 65 lat lub więcej, ze stężeniem kreatyniny w surowicy < 2,5 mg/dl. W badaniu porównano leczenie lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem (MPR) z kontynuacją w postaci leczenia podtrzymującego lenalidomidem lub bez tej kontynuacji, do progresji choroby, z leczeniem melfalanem i prednizonem przez nie więcej niż 9 cykli. Pacjenci zostali przydzieleni przez randomizację (1:1:1) do jednej z trzech grup.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjenci zostali poddani stratyfikacji ze względu na wiek (≤75 vs >75 lat) oraz stopień zaawansowania choroby (szpiczak stopnia I i II vs szpiczak stopnia III, zgodnie z międzynarodowym systemem stopniowania). Badanie to dotyczyło oceny leczenia skojarzonego MPR (melfalan 0,18 mg/kg doustnie w dniach 1. do 4. 28-dniowego cyklu; prednizon 2 mg/kg doustnie w dniach 1. do 4. powtarzanych 28- dniowych cykli; oraz lenalidomid 10 mg/dobę doustnie w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli) w leczeniu indukującym, do 9 cykli. Pacjenci, którzy ukończyli 9 cykli leczenia, lub którzy nie mogli ukończyć 9 cykli leczenia w związku z nietolerancją, przechodzili na leczenie podtrzymujące lenalidomidem, rozpoczynaną w dawce 10 mg doustnie w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli, do progresji choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu był czas przeżycia bez progresji.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Łącznie 459 pacjentów zostało włączonych do badania, z czego 152 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy MPR+R, 153 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy MPR+p, a 154 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy MPp+p. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były zrównoważone we wszystkich trzech grupach; co istotne, około 50% pacjentów włączonych do badania w każdej z grup miało szpiczaka mnogiego stopnia III oraz klirens kreatyniny < 60 ml/min. Mediana wieku wynosiła 71 lat w grupach MPR+R oraz MPR+p oraz 72 lata w grupie MPp+p. Wyniki analizy PFS, PFS2 i OS przy odcięciu w kwietniu 2013, przy medianie czasu obserwacji dla wszystkich pacjentów, którzy przeżyli, 62,4 miesiąca, przedstawia Tabela 10. Tabela 10. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    MPR+R (N = 152)MPR+p (N = 153)MPp+p (N = 154)
    Określony przez badacza FPS (miesiące)
    Medianaa PFS, miesiące (95% CI)P P27,4(21,3; 35,0)14,3(13,2; 15,7)13,1(12,0; 14,8)
    HR [95% CI]; wartość p
    MPR+R vs MPp+p0,37 (0,27; 0,50); <0,001
    MPR+R vs MPR+p0,47 (0,35; 0,65); <0,001
    MPR+p vs MPp +p0,78 (0,60; 1,01); 0,059
    PFS2 (miesiące) ¤P
    Medianaa PFS2, miesiące (95% CI)P P39,7 (29,2; 48,4)27,8 (23,1; 33,1)28,8 (24,3; 33,8)
    HR [95% CI]; wartość p
    MPR+R vs MPp+p0,70 (0,54; 0,92); 0,009
    MPR+R vs MPR+p0,77 (0,59; 1,02); 0,065
    MPR+p vs MPp +p0,92 (0,71; 1,19); 0,051
    OS (miesiące)
    Medianaa OS, miesiące (95% CI)P P55,9 (49,1; 67,5)51,9 (43,1; 60,6)53,9 (47,3; 64,2)
    HR [95% CI]; wartość p
    MPR + R vs MPp+p0,95 (0,70; 1,29); 0,736
    MPR+R vs MPR+p0,88 (0,65; 1,20); 0,43
    MPR+p vs MPp+p1,07 (0,79; 1,45); 0,67
    Okres obserwacji (miesiące)
    Mediana (min, maks): wszyscy pacjenci48,4 (0,8; 73,8)46,3 (0,5; 71,9)50,4 (0,5; 73,3)
    Określona przez badacza odpowiedź dla szpiczaka n (%)
    Odpowiedź całkowita30 (19,7)17 (11,1)9 (5,8)
    Odpowiedź częściowa90 (59,2)99 (64,7)75 (48,7)
    Choroba stabilna24 (15,8)31 (20,3)63 (40,9)
    Odpowiedź niemożliwa do oceny8 (5,3)4 (2,6)7 (4,5)
    Określony przez badacza czas utrzymywania się odpowiedzi (odpowiedź całkowita + częściowa) (miesiące)
    Medianaa (95% CI)P P26,5 (19,4; 35,8)12,4 (11,2; 13,9)12,0 (9,4; 14,5)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; M = melfalan; OS – przeżywalność ogółem; p = placebo; P = prednizon; R = lenalidomid ª Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. ¤ P P PFS2 (eksploracyjny punkt końcowy) został określony dla wszystkich pacjentów (populacja ITT), jako czas od randomizacji do rozpoczęcia leczenia trzeciego rzutu przeciw szpiczakowi, lub do śmierci wszystkich randomizowanych pacjentów. Wspierające badania dotyczące nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego Otwarte, randomizowane, wieloośrodkowe badanie fazy III (ECOG E4A03) zostało przeprowadzone z udziałem 445 pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim; 222 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/małe dawki deksametazonu, natomiast 223 pacjentów zostało przydzielonych przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/zwykle stosowane dawki deksametazonu.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjenci przydzieleni przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/zwykle stosowane dawki deksametazonu otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę, w dniach 1. do 21. co 28 dni, oraz deksametazon w dawce 40 mg/dobę w dniach 1. do 4., 9. do 12. oraz 17. do 20. co 28 dni w czasie pierwszych czterech cykli. Pacjenci przydzieleni przez randomizację do grupy otrzymującej lenalidomid/małe dawki deksametazonu otrzymywali lenalidomid w dawce 25 mg/dobę, w dniach 1. do 21. co 28 dni, oraz deksametazon w małej dawce 40 mg/dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. co 28 dni. W grupie lenalidomid/małe dawki deksametazonu, u 20 pacjentów (9,1%) przynajmniej raz doszło do przerwania podawania dawki w porównaniu do 65 pacjentów (29,3%) w grupie lenalidomid/zwykle stosowane dawki deksametazonu. W analizie post hoc obserwowano niższą śmiertelność w grupie otrzymującej lenalidomid/małe dawki deksametazonu na poziomie 6,8% (15/220), w porównaniu do grupy otrzymującej lenalidomid/normalne dawki deksametazonu 19,3% (43/223), wśród pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mediana czasu obserwacji wynosiła 72,3 tygodnia. Jednakże przy dłuższej obserwacji, różnica w przeżywalności ogółem na korzyść małych dawek deksametazonu ma tendencję do zmniejszania się. Szpiczak mnogi u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu zostały ocenione w dwóch wieloośrodkowych, randomizowanych, kontrolowanych badaniach klinicznych fazy III z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanych placebo, prowadzonych w grupach równoległych (badanie MM-009 i MM-010) z zastosowaniem leczenia lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem w porównaniu do samego deksametazonu u leczonych uprzednio pacjentów ze szpiczakiem mnogim. W grupie 353 pacjentów w badaniach MM-009 i MM-010 przyjmujących lenalidomid z deksametazonem, 45,6% było w wieku 65 lub więcej lat. W grupie 704 pacjentów ocenianych w badaniach MM-009 i MM-010, 44,6% było w wieku 65 lub więcej lat.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W obu badaniach pacjenci w grupie przyjmującej lenalidomid z deksametazonem (len/dex) zażywali 25 mg lenalidomidu doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. i identyczną kapsułkę placebo raz na dobę w dniach 22 do 28 każdego 28-dniowego cyklu. Pacjenci w grupie przyjmującej placebo i deksametazon (placebo/dex) zażywali 1 kapsułkę placebo w dniach od 1. do 28. każdego 28-dniowego cyklu. Pacjenci w obu grupach leczenia zażywali 40 mg deksametazonu doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4., 9. do 12. i 17. do 20. każdego 28-dniowego cyklu w trakcie pierwszych 4 cykli leczenia. Po pierwszych 4 cyklach leczenia dawka deksametazonu została zmniejszona do 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4. każdego 28-dniowego cyklu. W obu badaniach leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby. W obu badaniach dozwolone było dostosowanie dawki na podstawie wyników badań klinicznych i laboratoryjnych. Pierwszorzędowym punktem końcowym w obu badaniach był czas do progresji choroby (ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    TTP – time to progression ). Łącznie w badaniu MM-009 ocenie poddano 353 pacjentów; 177 w grupie len/dex i 176 w grupie placebo/dex, natomiast w badaniu MM-010 łącznie oceniano 351 pacjentów; 176 w grupie len/dex i 175 w grupie placebo/dex. W obu badaniach wyjściowa charakterystyka demograficzna i chorobowa były podobne w grupach len/dex i placebo/dex. Średni wiek obu populacji pacjentów wynosił 63 lata, stosunek kobiet do mężczyzn był podobny. Stan czynnościowy według skali ECOG ( Eastern Cooperative Oncology Group ) był porównywalny pomiędzy grupami, podobnie jak liczba i rodzaj uprzednio stosowanych schematów leczenia. Zaplanowane z góry analizy pośrednie w obu badaniach wykazały istotną statystycznie przewagę skojarzenia len/dex (p < 0,00001) nad samym deksametazonem w zakresie głównego punktu końcowego, TTP (mediana czasu trwania obserwacji – 98,0 tygodni). W obu badaniach istotnie większa była również częstość odpowiedzi całkowitej (ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CR – complete response ) i odpowiedzi ogółem w grupie len/dex w porównaniu do grupy placebo/dex. Wyniki tych analiz doprowadziły do odślepienia badań, aby umożliwić pacjentom w grupie placebo/dex otrzymywanie skojarzenia len/dex. Przeprowadzono przedłużoną analizę kontrolną dotyczącą skuteczności, przy medianie czasu obserwacji wynoszącej 130,7 tygodnia. W tabeli 11 podsumowano wyniki analiz kontrolnych dotyczących skuteczności – zbiorczo badania MM-009 i MM-010. W tej zbiorczej przedłużonej analizie kontrolnej, mediana TTP wyniosła 60,1 tygodnia (95% CI: 43,3; 73,1) u pacjentów leczonych len/dex (N = 353) w porównaniu do 20,1 tygodnia (95% CI: 17,7; 20,3) u pacjentów otrzymujących placebo/dex (N = 351). Mediana czasu przeżycia bez progresji wyniosła 48,1 tygodnia (95% CI: 36,4; 62,1) u pacjentów leczonych len/dex w porównaniu do 20,0 tygodni (95% CI: 16,1; 20,1) u pacjentów otrzymujących placebo/dex.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Średni czas trwania leczenia wynosił 44,0 tygodnie (min.: 0,1, maks.: 254,9) dla len/dex i 23,1 tygodnia (min.: 0,3, maks.: 238,1) dla placebo/dex. W obu badaniach istotnie większa pozostaje również częstość odpowiedzi całkowitej (CR), odpowiedzi częściowej (ang. PR – partial response ) i odpowiedzi ogółem (CR+PR) w ramieniu len/dex w porównaniu do ramienia placebo/dex. Mediana przeżywalności ogółem w przedłużonej analizie kontrolnej zbiorczej obu badań wynosi 164,3 (95% CI: 145,1; 192,6) tygodnia dla pacjentów leczonych len/dex w porównaniu do 136,4 tygodnia (95% CI: 113,1; 161,7) u pacjentów otrzymujących placebo/dex. Pomimo że 170 z 351 pacjentów randomizowanych do grupy placebo/dex otrzymywało lenalidomid po wystąpieniu progresji lub po odślepieniu badań, zbiorcza analiza przeżywalności ogółem wykazała istotnie statystycznie większą przeżywalność w grupie len/dex w porównaniu do grupy placebo/dex (HR = 0,833; 95% CI = [0,687; 1,009], p = 0,045). Tabela 11.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Podsumowanie wyników przedłużonych analiz kontrolnych dotyczących skuteczności do chwili zakończenia zbierania danych (ang. cut-off date) — zbiorczo badania MM-009 i MM-010 (zakończenie zbierania danych odpowiednio 23 lipca 2008 r. i 2 marca 2008 r.)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Punkt końcowylen/dex (N = 353)placebo/dex (N = 351)
    Czas do zdarzeniaHR [95% CI], wartość paP
    Czas do progresji60,1 [44,3;20,1 [17,7;0,350 [0,287; 0,426],
    Mediana [95% CI], tygodnie73,1]20,3]p < 0,001
    Czas przeżycia bez progresjiMediana [95% CI], tygodnie48,1[36,4; 62,1]20,0[16,1; 20,1]0,393 [0,326; 0,473]p < 0,001
    Przeżywalność ogółem164,3 [145,1;136,4 [113,1;0,833 [0,687; 1,009]
    Mediana [95% CI], tygodnie192,6]161,7]p = 0,045
    Wskaźnik przeżycia
    1-rocznego ogółem82%75%
    Współczynnik odpowiedziIloraz szans [95% CI], wartość pbP
    Odpowiedź ogółem [n, %]212 (60,1)75 (21,4)5,53 [3,97; 7,71], p < 0,001
    Odpowiedź całkowita [n, %]58 (16,4)11 (3,1)6,08 [3,13; 11,80], p < 0,001
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    a P P Dwustronny test log-rank porównujący krzywe przeżycia pomiędzy leczonymi grupami. b P P Dwustronny test chi-kwadrat z korektą na ciągłość. Zespoły mielodysplastyczne Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lenalidomidu oceniono u pacjentów z anemią zależną od przetoczeń, której występowanie jest powiązane z zespołami mielodysplastycznymi o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, z delecją 5q wraz z innymi nieprawidłowościami cytogenetycznymi lub bez nich, w dwóch głównych badaniach: wieloośrodkowym, randomizowanym, trójramiennym badaniu fazy III z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo, porównującym dwie dawki lenalidomidu podawanego doustnie (10 mg i 5 mg) z placebo (MDS-004), oraz wieloośrodkowym, jednoramiennym, otwartym badaniu fazy II dotyczącym lenalidomidu (10 mg) (MDS-003). Przedstawione poniżej wyniki dotyczą zgodnej z zamiarem leczenia (ang. ITT – intent-to-treat ) populacji pacjentów, którzy uczestniczyli w badaniach MDS-003 oraz MDS-004.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Grupa pacjentów z izolowaną delecją 5q została również przedstawiona osobno. W badaniu MDS-004, w którym 205 pacjentów równo podzielonych za pomocą randomizacji na grupy przyjmujące lenalidomid w dawce 10 mg lub 5 mg lub placebo, pierwszorzędowa analiza skuteczności opierała się na porównaniu odsetka przypadków niezależnych od przetoczeń w grupie przyjmującej lenalidomid w dawce 10 mg i 5 mg, w porównaniu do grupy przyjmującej placebo (faza podwójnie zaślepiona od 16 do 52 tygodni oraz otwarta do 156 tygodni). U pacjentów, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 16 tygodni od rozpoczęcia leczenia, leczenie zostało przerwane. Pacjenci, u których wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych mogli kontynuować leczenie do momentu nawrotu objawów ze strony komórek erytroidalnych, nawrotu choroby lub wystąpienia toksyczności na nieakceptowalnym poziomie.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    U pacjentów, którzy początkowo otrzymywali placebo lub lenalidomid w dawce 5 mg, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 16 tygodni od rozpoczęcia leczenia, możliwa była zmiana leczenia z placebo na lenalidomid w dawce 5 mg lub kontynuacja leczenia lenalidomidem w wyższych dawkach (z 5 mg na 10 mg). W badaniu MDS-003, w którym 148 pacjentów otrzymywało lenalidomid w dawce 10 mg, pierwszorzędowa analiza skuteczności opierała się na ocenie skuteczności leczenia lenalidomidem w zakresie poprawy funkcjonowania układu hematopoetycznego u pacjentów z zespołem mielodysplastycznym o niskim lub pośrednim-1 ryzyku. Tabela 12. Podsumowanie wyników dotyczących skuteczności – badania MDS-004 (faza podwójnie zaślepiona) oraz MDS-003, populacja ITT
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Punkt końcowyMDS-004 N = 205MDS-003 N = 148
    10 mg†PN = 695 mg††PN = 69Placebo* N = 6710 mgN = 148
    Niezależność od przetoczeń(≥ 182 dni) #P38 (55,1%)24 (34,8%)4 (6,0%)86 (58,1%)
    Niezależność od przetoczeń (≥ 56 dni) #P42 (60,9%)33 (47,8%)5 (7,5%)97 (65,5%)
    Mediana czasu do niezależności odprzetoczeń (tygodnie)4,64,10,34,1
    Mediana trwania niezależności od przetoczeń (tygodnie)NR∞PNRNR114,4
    Mediana zwiększenia się stężenia Hgb, g/dl6,45,32,65,6
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    † Pacjenci leczeni lenalidomidem w dawce 10 mg przez 21 dni 28-dniowych cykli. †† Pacjenci leczeni lenalidomidem w dawce 5 mg przez 28 dni 28-dniowych cykli. * Większość pacjentów przyjmujących placebo przerwała leczenie w podwójnie zaślepionej fazie badania z powodu braku skuteczności leczenia po 16 tygodniach, przed wejściem do fazy otwartej. # P P Związane ze zwiększeniem się stężenia Hgb ≥ 1 g/dl. ∞ Nie osiągnięto (tj. mediana nie została osiągnięta). W badaniu MDS-004, znacząco większy odsetek pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi osiągnął pierwszorzędowy punkt końcowy niezależności od przetoczeń (>182 dni) przy podawaniu lenalidomidu w dawce 10 mg, w porównaniu do pacjentów przyjmujących placebo (55,1% vs. 6,0%). Spośród 47 pacjentów z nieprawidłowością genetyczną w postaci izolowanej delecji 5q, którzy byli leczeni lenalidomidem w dawce 10 mg, 27 pacjentów (57,4%) uzyskało niezależność od przetoczeń w zakresie liczby czerwonych krwinek.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mediana czasu do niezależności od przetoczeń w grupie przyjmującej lenalidomid w dawce 10 mg wynosiła 4,6 tygodnia. Mediana trwania niezależności od przetoczeń nie została osiągnięta w żadnej z leczonych grup, ale powinna być większa niż 2 lata w przypadku pacjentów leczonych lenalidomidem. Mediana zwiększenia się stężenia hemoglobiny (Hgb) od punktu początkowego w grupie leczonej lenalidomidem w dawce 10 mg wynosiła 6,4 g/dl. Do dodatkowych punktów końcowych w badaniu zaliczano odpowiedź cytogenetyczną (w grupie przyjmującej produkt w dawce 10 mg obserwowano znaczną lub niewielką odpowiedź cytogenetyczną odpowiednio u 30,0% i 24,0% pacjentów), ocenę zależnej od zdrowia jakości życia oraz progresję do ostrej białaczki szpikowej. Wyniki odpowiedzi cytogenetycznej i oceny zależnej od zdrowia jakości życia były spójne z wynikami uzyskanymi w analizie pierwszorzędowego punktu końcowego i wykazywały wyższość leczenia lenalidomidem od podawania placebo.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W badaniu MDS-003 duży odsetek pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi przyjmujących lenalidomid w dawce 10 mg (58,1%) osiągnął niezależność od przetoczeń (>182 dni). Mediana czasu do niezależności od przetoczeń wyniosła 4,1 tygodnia. Mediana czasu trwania niezależności od przetoczeń wyniosła 114,4 tygodni. Mediana zwiększenia się stężenia hemoglobiny wynosiła 5,6 g/dl. Znaczna lub niewielka odpowiedź cytogenetyczna była obserwowana odpowiednio u 40,9% i 30,7% pacjentów. Duża część pacjentów włączonych do badania MDS-003 (72,9%) oraz MDS-004 (52,7%) otrzymała wcześniej leki stymulujące erytropoezę. Chłoniak z komórek płaszcza Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lenalidomidu oceniano u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza w wieloośrodkowym, randomizowanym, otwartym badaniu fazy II, w porównaniu do monoterapii lekiem z wyboru badacza, u pacjentów z opornością na ostatnio stosowane leczenie, lub u których doszło do wznowy od jednego do trzech razy (badanie MCL-002).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Do badania włączono pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z histologicznie potwierdzonym chłoniakiem z komórek płaszcza, u których rozmiar guza można było zmierzyć za pomocą tomografii komputerowej. Pacjenci musieli być poddani wcześniej leczeniu z zastosowaniem co najmniej jednego schematu chemioterapii. Ponadto, pacjenci w chwili włączenia do badania nie mogli kwalifikować się do intensywnej chemioterapii i (lub) przeszczepu. Pacjentów randomizowano w stosunku 2:1, odpowiednio do grupy otrzymującej lenalidomid i do grupy kontrolnej. Leczenie z wyboru badacza dobierane było przed randomizacją i obejmowało stosowanie w monoterapii: chlorambucylu, cytarabiny, rytuksymabu, fludarabiny lub gemcytabiny. Lenalidomid podawano doustnie w dawce 25 mg raz na dobę, przez pierwszych 21 dni (D1 do D21) każdego powtarzanego 28-dniowego cyklu, aż do uzyskania poprawy lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjenci z umiarkowaną niewydolnością nerek mieli otrzymywać mniejszą dawkę inicjującą lenalidomidu 10 mg raz na dobę, w identycznym schemacie. Profil demograficzny w chwili rozpoczęcia badania był porównywalny pomiędzy grupą otrzymującą lenalidomid i grupą kontrolną. W obydwu populacjach mediana wieku pacjentów wynosiła 68,5 lat z porównywalnym odsetkiem kobiet i mężczyzn. Stopień sprawności w skali ECOG był porównywalny dla obydwóch grup, podobnie jak ilość zastosowanych dotychczas schematów leczenia. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania MCL-002 w ocenie skuteczności był czas przeżycia bez progresji (ang. PFS – progression-free survival ). Wyniki dotyczące skuteczności w populacji ITT oceniane były przez niezależny komitet oceniający (ang. IRC – Independent Review Committee ) i zostały przedstawione poniżej w Tabeli 13. Tabela 13. Podsumowanie wyników dotyczących skuteczności – badanie MCL-002, populacja ITT
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    LenalidomidGrupa kontrolna
    N = 170N = 84
    PFSPFS, medianaa [95% CI]b (tygodnie)P P P PeSekwencyjny wskaźnik ryzyka [95% CI]PeSekwencyjny test log-rank, wartość pP37,6 [24,0; 52,6]22,7 [15,9; 30,1]
    0,61 [0,44; 0,84]0,004
    Odpowiedź na leczeniea, n (%)P POdpowiedź całkowita (CR)8 (4,7)0 (0,0)
    Odpowiedź częściowa (PR) Choroba stabilna (SD)bPProgresja choroby (PD) Nie oceniono/brak danych60 (35,3)50 (29,4)34 (20,0)18 (10,6)9 (10,7)44 (52,4)26 (31,0)5 (6,0)
    Odsetek odpowiedzi ogółem (CR, CRu, PR),n (%) [95% CI]cPewartość pP68 (40,0) [32,58; 47,78]9 (10,7)d [5,02; 19,37]P P
    < 0,001
    Odsetek odpowiedzi całkowitych (CR, CRu), n (%) [95% CI]cPewartość pP8 (4,7) [2,05; 9,06]0 (0,0) [95,70; 100,00]
    0,043
    Czas utrzymania się odpowiedzi, medianaaPP[95% CI] (tygodnie)69,6 [41,1; 86,7]45,1 [36,3; 80,9]
    Przeżywalność ogółemHR [95% CI]cPTest log-rank, wartość p0,89 [0,62; 1,28]0,520
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; CCR = wskaźnik odpowiedzi pełnych; CR = odpowiedź pełna; CRu = odpowiedź pełna niepotwierdzona; DMC = Data Monitoring Committee ; ITT = intent-to-treat; MIPI = wskaźnik prognostyczny dla chłoniaka z komórek płaszcza; NA = nie dotyczy; PFS = czas przeżycia bez progresji; SCT = przeszczep komórek macierzystych; SE = błąd standardowy. a P P Mediana szacowana metodą Kaplana-Meiera. b P P Zakres obliczony jako 95% przedział ufności dla mediany czasu przeżycia. c P P Wartość średnia i mediana to zmienne jednoparametrowe nieuwzględniające cenzorowania. d P P Do zmiennych stratyfikacji należały: czas od rozpoznania do podania pierwszej dawki (< 3 lata oraz ≥ 3 lata), czas od ostatniego leczenia ogólnoustrojowego przeciwchłoniakowego do podania pierwszej dawki (< 6 miesięcy oraz ≥ 6 miesięcy), wcześniejszy SCT (tak lub nie), oraz wskaźnik MIPI na początku badania (niskie, przeciętne, i wysokie ryzyko).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    e P P Test sekwencyjny w oparciu o średnią ważoną parametrów statystycznych testu log-rank, z zastosowaniem niestratyfikowanego testu log-rank dla przykładowego wzrostu i niestratyfikowanego testu log-rank pierwotnej analizy. Wagi zostały określone na podstawie zaobserwowanych zdarzeń w czasie, gdy odbywało się trzecie spotkanie DMC, oraz na podstawie różnicy pomiędzy zaobserwowanymi a spodziewanymi zdarzeniami w czasie przeprowadzania pierwotnej analizy. Podano związany z tym sekwencyjny wskaźnik ryzyka oraz odpowiadający 95% CI. W badaniu MCL-002, w populacji ITT wystąpił znaczący, ogólny wzrost liczby zgonów w ciągu 20 tygodni w grupie otrzymującej lenalidomid – 22/170 (13%) w porównaniu do 6/84 (7%) w grupie kontrolnej. Wśród pacjentów z dużym rozmiarem guza wartości te wynosiły odpowiednio 16/81 (20%) i 2/28 (7%) (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Chłoniak grudkowy AUGMENT – CC-5013-NHL-007 Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem w porównaniu z rytuksymabem w skojarzeniu z placebo oceniano u pacjentów z nawrotowym/opornym na leczenie iNHL, w tym FL w wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu fazy III z grupą kontrolną, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby (CC-5013-NHL-007 [AUGMENT]). Ogółem 358 pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzonym histologicznie MZL bądź FL stopnia 1, 2 lub 3a (z fenotypem CD20+ potwierdzonym za pomocą cytometrii przepływowej lub badania histochemicznego) według oceny badacza lub miejscowego histopatologa, poddano randomizacji w stosunku 1:1. Pacjenci otrzymali uprzednio co najmniej jedną ogólnoustrojową chemioterapię, immunoterapię lub chemoimmunoterapię. Lenalidomid podawano doustnie w dawce 20 mg raz na dobę przez pierwszych 21 dni powtarzanych 28-dniowych cykli, przez 12 cykli lub do wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Dawka P P rytuksymabu wynosiła 375 mg/m 2 co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu od cyklu 2. do 5. Wszystkie obliczenia dawek rytuksymabu opierały się na powierzchni ciała pacjenta (ang. BSA – body surface area ) i wykorzystywano w nich rzeczywistą masę ciała pacjenta. Parametry demograficzne oraz charakterystyka początkowa stanu zdrowia były podobne w obu grupach leczenia. Celem pierwszorzędowym badania było porównanie skuteczności lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem oraz rytuksymabu w skojarzeniu z placebo u pacjentów z nawrotowym/opornym na leczenie FL stopnia 1, 2 lub 3a bądź MZL. Skuteczność ustalano na podstawie PFS jako pierwszorzędowym punkcie końcowym. Ocen dokonywał niezależny komitet oceny (ang. IRC – independent review committee ) z zastosowaniem kryteriów Międzynarodowej Grupy Roboczej (ang. IWG – International Working Group ) z 2007 r., lecz bez oceny wyników pozytonowej tomografii emisyjnej (ang.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    PET – positron emission tomography ). Celami drugorzędowymi badania były porównanie bezpieczeństwa stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem oraz rytuksymabu w skojarzeniu z placebo. Do dodatkowych celów drugorzędowych należały porównanie skuteczności rytuksymabu w skojarzeniu z lenalidomidem oraz rytuksymabu w skojarzeniu z placebo z zastosowaniem następujących dodatkowych parametrów skuteczności: Odsetek odpowiedzi ogółem (ang. ORR – overall response rate ), odsetek CR i czas trwania odpowiedzi (ang. DoR – duration of response ) według kryteriów IWG z 2007 r. bez oceny PET i OS. Zgodnie z wynikami uzyskanymi w populacji ogólnej, w tym u pacjentów z FL i MZL, przy medianie czasu obserwacji równej 28,3 miesiąca w badaniu osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy w postaci PFS, przy czym wskaźnik ryzyka (ang. HR – hazard ratio ) (95-proc. przedział ufności [ang. CI – confidence interval ]) wynosił 0,45 (0,33; 0,61); wartość p < 0,0001.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wyniki dotyczące skuteczności w populacji z chłoniakiem grudkowym przedstawiono w tabeli 14. Tabela 14. Podsumowanie danych dotyczących skuteczności u pacjentów z chłoniakiem grudkowym – badanie CC-5013-NHL-007
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    FL(N = 295)
    Lenalidomidi rytuksymab (N = 147)Placebo i rytuksymab (N = 148)
    Czas przeżycia bez progresji (PFS) (zasady cenzurowania danych wg EMA)
    Mediana PFSa (95% CI) (miesiące)P P39,413,8
    (25,1; NE)(11,2; 16,0)
    HR [95% CI]0,40 (0,29; 0,55)bP
    wartość p< 0,0001cP
    Obiektywna odpowiedźd (CR + PR), n (%)
    (IRC, IWGRC z 2007 r.) 95% CIfP118 (80,3)(72,9; 86,4)82 (55,4)(47,0; 63,6)
    Odpowiedź całkowitad, n (%)
    (IRC, IWGRC z 2007 r.) 95% CIf51 (34,7)(27,0; 43,0)29 (19,6)(13,5; 26,9)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    FL(N = 295)
    Lenalidomidi rytuksymab (N = 147)Placebo i rytuksymab (N = 148)
    Czas trwania odpowiedzid (mediana)P P(miesiące)95% CIaP36,6(24,9, NE)15,5(11,2; 25,0)
    Przeżywalność ogółemd,e (OS)P P
    Odsetek OS po 5 latach, n (%) 95% CI126 (85,9)(78,6; 89,5)114 (77,0)(68,9; 83,3)
    HR [95% CI]P0,49 (0,28; 0,85)bP
    Okres obserwacji
    Mediana czasu trwania obserwacji (min., maks.) (miesiące)67,81(0,5; 89,3)65,72(0,6; 90,9)
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    a P P Mediana oszacowana z zastosowaniem analizy Kaplana-Meiera. b P P Wartości wskaźnika ryzyka i przedziału ufności oszacowano w oparciu o niestratyfikowany model proporcjonalnego ryzyka Coxa. c P P Wartość p w oparciu o test log-rank. d P P W przypadku drugorzędowych i eksploracyjnych punktów końcowych nie badano poziomu istotności (α). e 2 P P W okresie obserwacji o medianie czasu trwania 66,14 miesiąca zaobserwowano 19 zgonów w grupie R P P i 38 zgony w grupie kontrolnej. f P P Dokładny przedział ufności dla rozkładu dwumianowego. Chłoniak grudkowy u pacjentów opornych na rytuksymab MAGNIFY – CC-5013-NHL-008 Do początkowego okresu leczenia obejmującego 12 cykli skojarzenia lenalidomidu i rytuksymabu włączono ogółem 232 pacjentów w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzonym histologicznie FL (stopnia 1, 2 lub 3a bądź MZL) według oceny badacza lub miejscowego histopatologa.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjentów, u których osiągnięto CR/CRu, PR lub SD na koniec okresu leczenia indukcyjnego, poddano randomizacji i włączono do okresu leczenia podtrzymującego. Wszyscy pacjenci włączeni do badania musieli być wcześniej leczeni z zastosowaniem co najmniej jednej ogólnoustrojowej opcji leczenia przeciwszpiczakowego. W odróżnieniu od badania NHL-007 do badania NHL-008 włączano pacjentów opornych na leczenie rytuksymabem (brak odpowiedzi lub nawrót w ciągu 6 miesięcy leczenia rytuksymabem) lub podwójnie opornych na leczenie rytuksymabem i chemioterapią. P P W okresie leczenia indukcyjnego lenalidomid w dawce 20 mg podawano w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli lub do wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności, wycofania zgody bądź progresji choroby. Dawka rytuksymabu wynosiła 375 mg/m 2 co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu co drugiego 28-dniowego cyklu (cykle 3., 5., 7., 9. i 11.), przez maksymalnie 12 cykli leczenia.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wszystkie obliczenia dawek rytuksymabu opierały się na powierzchni ciała (BSA) oraz rzeczywistej masie ciała pacjenta. Przedstawione dane pochodzą z analizy okresowej dotyczącej okresu leczenia indukcyjnego bez grupy kontrolnej. Skuteczność ustalono w oparciu o ORR według najlepszej odpowiedzi w ramach pierwszorzędowego punktu końcowego z zastosowaniem zmodyfikowanych Kryteriów Oceny Odpowiedzi Międzynarodowej Grupy Roboczej (ang. IWGRC – International Working Group Response Criteria ) z 1999 r. Celem drugorzędowym była ocena innych parametrów skuteczności, takich jak DoR. Tabela 15. Podsumowanie ogólnych danych dotyczących skuteczności (okres leczenia indukcyjnego) – badanie CC-5013-NHL-008
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wszyscy pacjenciPacjenci z FL
    Ogółem N = 187aPOporni na leczenie rytuksymabem: TakN = 77Oporni na leczenie rytuksymabem: NieN = 110Ogółem N = 148Oporni na leczenie rytuksymabem: TakN = 60Oporni na leczenie rytuksymabem: NieN = 88
    ORR, n (%)12745 (58,4)82 (75,2)10435 (58,3)69 (79,3)
    (CR + CRu + PR)(67,9)(70,3)
    CRR, n (%)79 (42,2)27 (35,1)52 (47,7)6220 (33,3)42 (48,3)
    (CR + Cru)(41,9)
    Liczba osób wykazujących odpowiedźN = 127N = 45N = 82N = 104N = 35N = 69
    Odsetek93,090,494,594,396,093,5
    pacjentów z DoRbP P(85,1;(73,0; 96,8)(83,9; 98,2)(85,5;(74,8; 99,4)(81,0; 97,9)
    ≥ 6 miesięcy (95%96,8)97,9)
    CI)c
    Odsetek79,173,382,479,573,981,7
    pacjentów z DoRbP P(67,4;(51,2; 86,6)(67,5; 90,9)(65,5;(43,0; 89,8)(64,8; 91,0)
    ≥ 12 miesięcy87,0)88,3)
    (95% CI)c
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    CI = przedział ufności; DOR = czas trwania odpowiedzi; FL = chłoniak grudkowy. a P P Populacją ocenianą w analizie pierwszorzędowego punktu końcowego jest populacja kwalifikująca się do oceny leczenia indukcyjnego (ang. IEE – induction efficacy evaluable ). b P P Czas trwania odpowiedzi definiuje się jako czas (w miesiącach) od początkowej odpowiedzi na leczenie (co najmniej PR) do udokumentowanej progresji choroby lub zgonu, zależnie od tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej. c P P Statystyki obliczone metodą Kaplana-Meiera. 95% CI oparto na wzorze Greenwooda. Uwagi: Analizę wykonano tylko w odniesieniu do pacjentów, u których osiągnięto PR lub lepszą odpowiedź po dacie podania pierwszej dawki leczenia indukcyjnego i przed zastosowaniem jakiegokolwiek leczenia w okresie leczenia podtrzymującego lub dowolnego leczenia przeciwszpiczakowego w okresie leczenia indukcyjnego. Wartość procentowa jest oparta na całkowitej liczbie osób wykazujących odpowiedź.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków (EMA) przyznała właściwe dla produktu Revlimid zwolnienie z obowiązku dołączania wyników mające zastosowanie do wszystkich podgrup populacji dzieci i młodzieży w leczeniu nowotworów dojrzałych limfocytów B (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne 10T Lenalidomid ma asymetryczny atom węgla i dlatego też może występować w czynnych optycznie postaciach S(-) i R(+). Lenalidomid jest produkowany jako mieszanina racemiczna. Lenalidomid zwykle rozpuszcza się lepiej w rozpuszczalnikach organicznych, ale wykazuje największą rozpuszczalność w 0,1 N roztworze HCl. Wchłanianie Lenalidomid ulegał szybkiemu wchłanianiu po podaniu doustnym na czczo zdrowym ochotnikom, przy czym maksymalne stężenie w osoczu występowało po 0,5 do 2 godzin od podania. U pacjentów, jak również u zdrowych ochotników, stężenie maksymalne (C R max R ) i pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) zwiększają się proporcjonalnie do rosnącej dawki. Wielokrotne dawkowanie nie powoduje znaczącej kumulacji produktu leczniczego. Względne stężenia enancjomerów S(-) i R(+) lenalidomidu w osoczu wynoszą w przybliżeniu odpowiednio 56% i 44%.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    U zdrowych ochotników równoczesne spożywanie posiłków o wysokiej zawartości tłuszczu i posiłków wysokokalorycznych obniża wchłanianie leku, co powoduje około 20% obniżenie powierzchni pod krzywą stężenia w czasie (AUC) oraz 50% obniżenie wartości C R max R w osoczu. Jednakże w głównych badaniach klinicznych przeprowadzonych dla celów rejestracyjnych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i zespołami mielodysplastycznymi, w których oszacowano skuteczność oraz bezpieczeństwo lenalidomidu, produkt leczniczy podawany był bez uwzględnienia przyjmowania pokarmu. W związku z tym, lenalidomid może być podawany z jedzeniem lub bez jedzenia. Badanie populacyjne dotyczące farmakokinetyki wykazało, że szybkość wchłaniania lenalidomidu po podaniu doustnym jest podobna u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, z zespołami mielodysplastycznymi i z chłoniakiem z komórek płaszcza.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Dystrybucja P P Stopień wiązania ( 14 C)-lenalidomidu in vitro z białkami osocza było niskie i wynosiło średnio 23% u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i 29% u zdrowych ochotników. Lenalidomid obecny jest w spermie ludzkiej (< 0,01% dawki) po podaniu 25 mg/dobę i jest niewykrywalny w spermie zdrowego mężczyzny po 3 dniach od zakończenia podawania mu substancji (patrz punkt 4.4). Metabolizm i eliminacja Wyniki badań in vitro metabolizmu u ludzi wskazują, że lenalidomid nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450. Dane te wskazują, że podawanie lenalidomidu z produktami leczniczymi hamującymi enzymy cytochromu P450 nie powinno powodować metabolicznych interakcji produktów leczniczych u ludzi. Wyniki badań in vitro wskazują, że lenalidomid nie ma działania hamującego na CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A lub UGT1A1.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    W związku z tym, wystąpienie jakichkolwiek klinicznie istotnych interakcji przy jednoczesnym podawaniu lenalidomidu oraz substratów tych enzymów jest mało prawdopodobne. Wyniki badań in vitro wskazują, że lenalidomid nie jest substratem dla białka oporności raka piersi (ang. BCRP – breast cancer resistance protein ), transporterów MRP1, MRP2 oraz MRP3 z rodziny białek oporności wielolekowej (ang. MPR – multidrug resistance protein ), transporterów anionów organicznych OAT1 oraz OAT3 (ang . OAT – organic anion transporters ), polipeptydu transportującego aniony organiczne 1B1 (ang. OAT1B1 – organic anion transporting polypeptide 1B1 ), transporterów kationów organicznych (ang . OCT – organic cation transporters ) OCT1 oraz OCT2, białka 57T ekstruzji wielolekowej i toksyn 57T MATE1 (ang. MATE – multidrug and toxin extrusion protein ) oraz transporterów kationów organicznych (ang. OCTN – organic cation transporters novel ) OCTN1 i OCTN2.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Wyniki badań in vivo wskazują, że lenalidomid nie ma działania hamującego na pompę eksportującą sole kwasów żółciowych (ang. BSEP – bile salt export pump ), BCRP, MRP2, OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3 oraz OCT2. Większość lenalidomidu wydalana jest z moczem. Udział wydalania nerkowego w wydalaniu całkowitym wynosił 90%, natomiast 4% lenalidomidu wydalane było w kale. Lenalidomid jest metabolizowany w niewielkim zakresie, jako że 82% dawki zostaje wydalone w niezmienionej postaci z moczem. Hydroksy-lenalidomid oraz N-acetylo-lenalidomid stanowią odpowiednio 4,59% oraz 1,83% wydalonej dawki. Klirens nerkowy lenalidomidu przekracza szybkość filtracji kłębuszkowej, i w związku z tym, przynajmniej częściowo, jest on wydalany aktywnie. U zdrowych ochotników po podaniu dawek 5 do 25 mg/dobę, okres półtrwania w osoczu wynosi około 3 godziny i mieści się w zakresie od 3 do 5 godzin u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi lub z chłoniakiem z komórek płaszcza.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Osoby w podeszłym wieku Nie przeprowadzono badań klinicznych mających na celu ustalenie farmakokinetyki lenalidomidu u osób w podeszłym wieku. Do badań populacyjnych dotyczących farmakokinetyki włączone zostały osoby w wieku od 39 do 85 lat. Badania te wykazały, że klirens lenalidomidu nie jest zależny od wieku (ekspozycja na lek w osoczu). Ze względu na większe prawdopodobieństwo występowania zmniejszenia czynności nerek u pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane byłoby kontrolowanie czynności nerek. Niewydolność nerek Badania dotyczące farmakokinetyki lenalidomidu przeprowadzono na grupie osób z niewydolnością nerek związaną ze schorzeniami innymi niż nowotwory. W badaniu wykorzystane zostały dwie metody oceny czynności nerek: klirens kreatyniny w moczu mierzony w ciągu 24 godzin oraz klirens kreatyniny szacowany na podstawie wzoru Cockcrofta-Gaulta.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Uzyskane wyniki wskazują, że wraz z pogorszeniem czynności nerek (< 50 ml/min) następuje proporcjonalne zmniejszenie się całkowitego klirensu lenalidomidu, co prowadzi do zwiększenia AUC. AUC było większe około 2,5-, 4- lub 5-krotnie odpowiednio u osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i z chorobą nerek w fazie końcowej, w porównaniu do grupy łączonej osób z prawidłową czynnością nerek i osób z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Okres półtrwania lenalidomidu wydłuża się z około 3,5 godziny u osób z klirensem kreatyniny > 50 ml/min do ponad 9 godzin u osób ze zmniejszoną rezerwą czynnościową nerek < 50 ml/min. Jednakże zaburzenia czynności nerek nie zmienia wchłaniania lenalidomidu po podaniu doustnym. Wartość C R max R była podobna u osób zdrowych oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Około 30% produktu leczniczego zostało usunięte z organizmu podczas pojedynczej 4-godzinnej dializy.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Zalecane dostosowanie dawek u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zostało opisane w punkcie 4.2. Niewydolność wątroby Do badań populacyjnych dotyczących farmakokinetyki włączone zostały osoby z łagodną niewydolnością wątroby (N = 16, bilirubina całkowita >1 do ≤1,5 × GGN lub AST > GGN). Wykazano, że łagodna niewydolność wątroby nie wpływa na klirens lenalidomidu (ekspozycję na lek w osoczu). Nie są dostępne dane dotyczące pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby. Inne czynniki wewnętrzne Badania populacyjne dotyczące farmakokinetyki wykazały, że masa ciała (33 – 135 kg), płeć, rasa oraz rodzaj nowotworu (szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne lub chłoniak z komórek płaszcza) nie mają istotnego klinicznie wpływu na klirens lenalidomidu u dorosłych pacjentów.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badanie nad rozwojem zarodkowo-płodowym przeprowadzono u małp, którym podawano lenalidomid w dawkach od 0,5 do 4 mg/kg/dobę. Wyniki badania wskazują, że lenalidomid powodował zewnętrzne wady wrodzone włącznie z atrezją odbytu oraz wady wrodzone kończyn górnych i dolnych (kończyny zgięte, skrócone, wadliwie rozwinięte, o braku rotacji z (lub) bez części kończyny, oligo- i (lub) polidaktylia) u potomstwa samic małp, którym substancję czynną podawano w trakcie ciąży. U pojedynczych płodów obserwowano również różnorodny wpływ na trzewia (odbarwienie, czerwone ogniska na różnych narządach, obecność niewielkiej bezbarwnej masy tkankowej powyżej zastawki przedsionkowo-komorowej, mały pęcherzyk żółciowy, wadliwie rozwinięta przepona). Stosowanie lenalidomidu może powodować wystąpienie ostrej toksyczności, minimalne dawki letalne po podaniu doustnym wynosiły > 2 000 mg/kg/dobę u gryzoni.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Wielokrotne podawanie doustne dawek 75, 150 i 300 mg/kg/dobę u szczurów przez maksymalnie 26 tygodni spowodowało odwracalne, związane z leczeniem zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych w przypadku wszystkich 3 dawek, bardziej zaznaczone u samic. Poziom, przy którym nie obserwuje się działań niepożądanych (poziom NOAEL) określono na poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi wartość około 25-razy większą niż dobowa ekspozycja u ludzi oceniana na podstawie wartości AUC. Wielokrotne podawanie doustne dawek 4 i 6 mg/kg/dobę u małp przez maksymalnie 20 tygodni prowadziło do śmiertelności i znacznej toksyczności (znaczna utrata masy ciała, zmniejszenie liczby krwinek białych i czerwonych oraz płytek, krwotok wielonarządowy, zapalenie przewodu pokarmowego, atrofia układu chłonnego i szpiku kostnego).
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Wielokrotne podawanie doustne dawek 1 i 2 mg/kg/dobę u małp przez maksymalnie 1 rok spowodowało odwracalne zmiany w komórkowości szpiku kostnego, niewielki spadek stosunku komórek mieloidalnych/erytroidalnych oraz atrofię grasicy. Obserwowano łagodne zmniejszenie liczby krwinek białych przy dawce 1 mg/kg/dobę, odpowiadającej w przybliżeniu tej samej dawce u ludzi obliczanej przez porównania wartości AUC. Badania mutagenności prowadzone in vitro (mutacje bakterii, limfocyty ludzkie, komórki chłoniaka myszy, transformacja komórek zarodkowych chomika syryjskiego) oraz in vivo (mikrojąderka komórkowe szczura) ujawniły brak działania mutagennego leku na poziomie genowym i chromosomalnym. Nie przeprowadzono badań karcynogenności lenalidomidu. Badania toksyczności w okresie rozwojowym zostały wcześniej przeprowadzone u królików. W tych badaniach królikom podano doustnie lenalidomid w dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Brak płata środkowego płuc obserwowano przy dawce 10 i 20 mg/kg/dobę, z zależnością od wielkości dawki, a przemieszczenie nerek obserwowano przy dawce 20 mg/kg/dobę. Chociaż efekty te występowały przy dawkach toksycznych dla matek, mogą być przypisane bezpośredniemu działaniu leku. Przy dawkach 10 i 20 mg/kg/dobę obserwowano również zmienność w obrębie tkanek miękkich i szkieletu płodów.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Zawartość kapsułki Laktoza bezwodna Celuloza mikrokrystaliczna Kroskarmeloza sodowa Magnezu stearynian Otoczka kapsułki Revlimid 2,5 mg / 10 mg / 20 mg kapsułki twarde Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Indygokarmin (E132) Żelaza tlenek żółty (E172) Revlimid 5 mg / 25 mg kapsułki twarde Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Revlimid 7,5 mg kapsułki twarde Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Żelaza tlenek żółty (E172) Revlimid 15 mg Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Indygokarmin (E132) Atrament nadruku Szelak Glikol propylenowy (E1520) Żelaza tlenek czarny (E172) Potasu wodorotlenek 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry wykonane z polichlorku winylu (PCW) / polichlorotrifluoroetylenu (PCTFE) / folii aluminiowej, zawierające 7 twardych kapsułek. Revlimid 2,5 mg / 5 mg / 7,5 mg / 10 mg / 15 mg/ 20 mg / 25 mg kapsułki twarde Wielkość opakowania: 7 lub 21 kapsułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Kapsułek nie wolno otwierać ani łamać. W razie kontaktu proszku zawierającego lenalidomid ze skórą, należy natychmiast dokładnie ją umyć wodą z mydłem. W razie kontaktu lenalidomidu z błonami śluzowymi, należy je dokładnie przepłukać wodą. Osoby należące do fachowego personelu medycznego i opiekunowie powinni nosić rękawiczki jednorazowe podczas pracy z blistrem lub kapsułką.
  • CHPL leku Revlimid, kapsułki twarde, 20 mg
    Dane farmaceutyczne
    Rękawiczki należy następnie ostrożnie zdjąć, aby uniknąć narażenia skóry, umieścić w zamykanej polietylenowej torebce plastikowej i usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Następnie należy dokładnie umyć ręce mydłem i wodą. Kobiety w ciąży lub podejrzewające, że mogą być w ciąży, nie powinny dotykać blistra ani kapsułki (patrz punkt 4.4). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy zwrócić do apteki, w celu ich bezpiecznego usunięcia, zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Lenalidomide Grindeks, 2,5 mg, kapsułki, twarde Lenalidomide Grindeks, 5 mg, kapsułki, twarde Lenalidomide Grindeks, 7,5 mg, kapsułki, twarde Lenalidomide Grindeks, 10 mg, kapsułki, twarde Lenalidomide Grindeks, 15 mg, kapsułki, twarde Lenalidomide Grindeks, 20 mg, kapsułki, twarde Lenalidomide Grindeks, 25 mg, kapsułki, twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Lenalidomide Grindeks, 2,5 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka zawiera lenalidomid z chlorkiem amonowym odpowiadający 2,5 mg lenalidomidu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu. Każda kapsułka zawiera 20 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Lenalidomide Grindeks, 5 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka zawiera lenalidomid z chlorkiem amonowym odpowiadający 5 mg lenalidomidu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu. Każda kapsułka zawiera 39 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Lenalidomide Grindeks, 7,5 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka zawiera lenalidomid z chlorkiem amonowym odpowiadający 7,5 mg lenalidomidu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu. Każda kapsułka zawiera 59 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Lenalidomide Grindeks, 10 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka zawiera lenalidomid z chlorkiem amonowym odpowiadający 10 mg lenalidomidu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu. Każda kapsułka zawiera 79 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Lenalidomide Grindeks, 15 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka zawiera lenalidomid z chlorkiem amonowym odpowiadający 15 mg lenalidomidu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu. Każda kapsułka zawiera 118 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Lenalidomide Grindeks, 20 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka zawiera lenalidomid z chlorkiem amonowym odpowiadający 20 mg lenalidomidu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Każda kapsułka zawiera 157 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Lenalidomide Grindeks, 25 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka zawiera lenalidomid z chlorkiem amonowym odpowiadający 25 mg lenalidomidu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu. Każda kapsułka zawiera 197 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka, twarda. Lenalidomide Grindeks, 2,5 mg, kapsułki, twarde Jasnozielone/białe kapsułki, rozmiar 4, 14,3 mm, oznaczone „L2.5” z białym lub prawie białym proszkiem. Lenalidomide Grindeks, 5 mg, kapsułki, twarde Białe kapsułki, rozmiar 4, 14,3 mm, oznaczone „L5” z białym lub prawie białym proszkiem. Lenalidomide Grindeks, 7,5 mg, kapsułki, twarde Jasnożółte/białe kapsułki, rozmiar 3, 15,9 mm, oznaczone „L7.5” z białym lub prawie białym proszkiem.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Lenalidomide Grindeks, 10 mg, kapsułki, twarde Jasnozielone/jasnożółte kapsułki, rozmiar 2, 18,0 mm, oznaczone „L10” z białym lub prawie białym proszkiem. Lenalidomide Grindeks, 15 mg, kapsułki, twarde Niebieskie/białe kapsułki, rozmiar 1, 19,4 mm, oznaczone „L15” z białym lub prawie białym proszkiem. Lenalidomide Grindeks, 20 mg, kapsułki, twarde Jasnozielone/niebieskie kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone „L20” z białym lub prawie białym proszkiem. Lenalidomide Grindeks, 25 mg, kapsułki, twarde Białe kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone „L25” z białym lub prawie białym proszkiem.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Szpiczak mnogi Produkt Lenalidomide Grindeks w monoterapii jest wskazany w leczeniu podtrzymującym dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych. Produkt Lenalidomide Grindeks w terapii skojarzonej z deksametazonem, lub z bortezomibem i deksametazonem, lub z melfalanem i prednizonem (patrz punkt 4.2) jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepienia. Produkt Lenalidomide Grindeks w skojarzeniu z deksametazonem jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia. Chłoniak grudkowy Produkt leczniczy Lenalidomide Grindeks w skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20) jest wskazany do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (stopnia l-3a).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem Lenalidomide Grindeks powinien nadzorować lekarz z doświadczeniem w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. We wszystkich, opisanych niżej wskazaniach: Dawkę modyfikuje się na podstawie obserwacji klinicznych i wyników badań laboratoryjnych (patrz punkt 4.4). Dostosowanie dawki w trakcie leczenia i przy wznawianiu leczenia zalecane są w przypadku wystąpienia trombocytopenii lub neutropenii 3. albo 4. stopnia, lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia uznanych za związane z leczeniem lenalidomidem. W przypadku wystąpienia neutropenii, w postępowaniu terapeutycznym należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu. Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki leku upłynęło mniej niż 12 godzin, pacjent może zażyć tę dawkę. Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło ponad 12 godzin, pacjent nie powinien zażyć tej dawki, ale powinien przyjąć kolejną dawkę o zaplanowanej porze następnego dnia.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dawkowanie
    Dawkowanie Nowo rozpoznany szpiczak mnogi (ang. newly diagnosed multiple myeloma, NDMM) Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem stosowany do czasu progresji choroby u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia. Leczenia lenalidomidem nie wolno rozpoczynać, jeśli bezwzględna liczba neutrofilów (ANC) wynosi mniej niż 1,0 x 10⁹/l i (lub) liczba płytek wynosi mniej niż 50 x 10⁹/l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli. Pacjenci mogą kontynuować leczenie lenalidomidem i deksametazonem do czasu progresji choroby lub wystąpienia nietolerancji.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Kobiety w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym, chyba że spełnione są wszystkie warunki Programu zapobiegania ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania W przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi należy przed rozpoczęciem leczenia zapoznać się z odpowiednimi Charakterystykami Produktów Leczniczych. Ostrzeżenie dotyczące ciąży Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, powodującą ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. Lenalidomid wywoływał u małp wady wrodzone podobne do opisywanych po zastosowaniu talidomidu (patrz punkty 4.6 i 5.3). W przypadku stosowania lenalidomidu w trakcie ciąży można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu u ludzi. Wszystkie pacjentki muszą spełniać warunki Programu zapobiegania ciąży, chyba że istnieją wiarygodne dowody, że pacjentka nie może zajść w ciążę.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Kryteria określające kobiety, które nie mogą zajść w ciążę Pacjentka lub partnerka pacjenta jest uznawana za mogącą zajść w ciążę, chyba że spełniają co najmniej jedno z poniższych kryteriów: Wiek ≥ 50 lat i naturalny brak menstruacji przez ≥1 rok (brak menstruacji na skutek leczenia przeciwnowotworowego lub w okresie karmienia piersią nie wyklucza możliwości zajścia w ciążę). Przedwczesna niewydolność jajników potwierdzona przez specjalistę ginekologa. Uprzednia obustronna resekcja jajników z jajowodami lub histerektomia. Genotyp XY, zespół Turnera, agenezja macicy. Poradnictwo Lenalidomid jest przeciwwskazany u kobiet mogących zajść w ciążę, jeśli nie zostały spełnione wszystkie z poniższych warunków: Pacjentka rozumie oczekiwane ryzyko teratogenności dla nienarodzonego dziecka.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjentka rozumie konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji bez przerwy przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, przez cały okres trwania leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia. Nawet jeśli u kobiety w wieku rozrodczym wystąpi brak menstruacji, musi ona przestrzegać wszystkich zaleceń dotyczących skutecznej antykoncepcji. Pacjentka jest w stanie stosować się do wszystkich zaleceń dotyczących skutecznej antykoncepcji. Pacjentka została poinformowana i zrozumiała potencjalne następstwa ciąży oraz konieczność natychmiastowej konsultacji w przypadku podejrzenia zajścia w ciążę. Pacjentka rozumie konieczność rozpoczęcia leczenia zaraz po wydaniu lenalidomidu poprzedzonym uzyskaniem ujemnego wyniku testu ciążowego. Pacjentka rozumie konieczność i zgadza się na wykonywanie testu ciążowego przynajmniej co 4 tygodnie, z wyjątkiem przypadków potwierdzonej sterylizacji przez podwiązanie jajowodów.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjentka potwierdza, że rozumie zagrożenia i konieczność podjęcia niezbędnych środków ostrożności związanych ze stosowaniem lenalidomidu. W przypadku mężczyzn przyjmujących lenalidomid, dane dotyczące farmakokinetyki wykazały, że w trakcie leczenia lenalidomid jest obecny w ludzkim nasieniu w skrajnie małym stężeniu oraz, że jest niewykrywalny w ludzkim nasieniu po 3 dniach od zakończenia podawania substancji zdrowemu mężczyźnie (patrz punkt 5.2). W ramach środków ostrożności oraz biorąc pod uwagę szczególne populacje z wydłużonym czasem wydalania, jak w przypadku niewydolności nerek, wszyscy mężczyźni zażywający lenalidomid muszą spełniać następujące warunki: Zrozumieć oczekiwane ryzyko teratogenności leku w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zrozumieć konieczność używania prezerwatyw w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę, niestosującą skutecznych środków antykoncepcyjnych (nawet jeżeli mężczyzna w przeszłości poddał się zabiegowi wazektomii) w czasie leczenia i przez co najmniej 7 dni od podania ostatniej dawki i (lub) zakończenia leczenia. Zrozumieć, że jeżeli partnerka zajdzie w ciążę w czasie kiedy mężczyzna przyjmuje produkt Lenalidomide Grindeks lub w krótkim czasie po zaprzestaniu stosowania produktu Lenalidomide Grindeks, mężczyzna powinien jak najszybciej poinformować o tym fakcie swojego lekarza prowadzącego, oraz zaleca się, by partnerka została skierowana do lekarza specjalizującego się lub mającego doświadczenie w zakresie teratologii, w celu przeprowadzenia badań oraz uzyskania porady.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadku kobiet mogących zajść w ciążę lekarz przepisujący produkt musi upewnić się, że: Pacjentka przestrzega zasad programu zapobiegania ciąży, w tym uzyskać potwierdzenie odpowiedniego poziomu zrozumienia. Pacjentka wyraziła zgodę na powyższe warunki. Antykoncepcja Kobiety mogące zajść w ciążę muszą stosować jedną skuteczną metodę antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia lenalidomidem, nawet w przypadku przerwy w stosowaniu produktu leczniczego, chyba że pacjentka zobowiąże się do bezwzględnej i ciągłej, potwierdzanej co miesiąc abstynencji seksualnej. Jeśli pacjentka nie stosowała skutecznej antykoncepcji, musi zostać skierowana do właściwie przeszkolonego pracownika służby zdrowia w celu uzyskania porady dotyczącej zapobiegania ciąży, by można było rozpocząć stosowanie antykoncepcji.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Odpowiednie metody zapobiegania ciąży mogą obejmować następujące przykłady: Implant. Wewnątrzmaciczny system hormonalny (IUS) uwalniający lewonorgestrel. Octan medroksyprogesteronu w postaci depot. Sterylizacja przez podwiązanie jajowodów. Współżycie seksualne tylko z partnerem po wazektomii; skuteczność wazektomii musi zostać potwierdzona dwoma ujemnymi badaniami nasienia. Tabletki hamujące owulację, zawierające tylko progesteron (tzn. dezogestrel). Ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów ze szpiczakiem mnogim przyjmujących lenalidomid w terapii skojarzonej i w mniejszym stopniu u otrzymujących lenalidomid w monoterapii pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i z chłoniakiem z komórek płaszcza, nie zaleca się stosowania złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych (patrz także punkt 4.5).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Jeśli pacjentka stosuje obecnie złożone doustne środki antykoncepcyjne, powinna przejść na jedną ze skutecznych metod wymienionych powyżej. Ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej utrzymuje się przez 4-6 tygodni po zakończeniu stosowania złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych. Jednoczesne stosowanie deksametazonu może zmniejszać skuteczność steroidowych środków antykoncepcyjnych (patrz punkt 4.5). Stosowanie implantów i systemów wewnątrzmacicznych uwalniających lewonorgestrel wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zakażenia w trakcie ich umieszczania oraz z nieregularnym krwawieniem z pochwy. Należy rozważyć profilaktyczne zastosowanie antybiotyków, zwłaszcza u pacjentek z neutropenią. Zwykle nie zaleca się stosowania wewnątrzmacznych wkładek uwalniających miedź ze względu na możliwe ryzyko zakażenia w trakcie ich umieszczania i nadmierną utratę krwi menstruacyjnej, co może pogorszyć stan pacjentek z neutropenią lub trombocytopenią.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Testy ciążowe Zgodnie z miejscową praktyką, u kobiet mogących zajść w ciąże konieczne jest wykonanie pod nadzorem lekarza testów ciążowych o minimalnej czułości 25 mIU/ml, jak opisano poniżej. Wymóg ten obejmuje również kobiety mogące zajść w ciąże, które zachowują bezwzględną i ciągłą abstynencję seksualną. Najlepiej, jeśli test ciążowy, wypisanie recepty i wydanie leku z apteki odbywa się w tym samym dniu. Lenalidomid powinien zostać wydany kobiecie mogącej zajść w ciąże w ciągu 7 dni od jego przepisania. Przed rozpoczęciem leczenia Konieczne jest przeprowadzenie testu ciążowego pod nadzorem lekarza w trakcie wizyty, podczas której przepisywany jest lenalidomid lub na 3 dni przed wizytą u lekarza przepisującego lek, jeśli pacjentka stosowała skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie. Test musi potwierdzić, że w chwili rozpoczynania leczenia lenalidomidem pacjentka nie jest w ciąży.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Obserwacja i zakończenie leczenia Test ciążowy wykonywany pod nadzorem lekarza należy powtarzać przynajmniej co 4 tygodnie, w tym co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia. Wyjątek stanowią przypadki potwierdzonej sterylizacji przez podwiązanie jajowodów. Testy ciążowe powinny być wykonywane w dniu wizyty, podczas której przepisano lek, lub 3 dni przed wizytą u lekarza przepisującego lek. Dodatkowe środki ostrożności Należy poinformować pacjentów, aby nigdy nie przekazywali tego produktu leczniczego innej osobie oraz aby zwrócili wszelkie niewykorzystane kapsułki do apteki po zakończeniu leczenia, w celu bezpiecznego ich usunięcia. Podczas leczenia lenalidomidem oraz przez co najmniej 7 dni po zakończeniu leczenia pacjent nie może oddawać krwi. Osoby należące do fachowego personelu medycznego i opiekunowie powinni nosić rękawiczki jednorazowe podczas pracy z blistrem lub kapsułką.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Kobiety w ciąży lub podejrzewające, że mogą być w ciąży, nie powinny dotykać blistra ani kapsułki (patrz punkt 6.6). Materiały edukacyjne, ograniczenia dotyczące przepisywania i wydawania leku W celu ułatwienia pacjentom uniknięcia ekspozycji płodu na lenalidomid podmiot odpowiedzialny posiadający pozwolenie na dopuszczenie produktu leczniczego do obrotu przekaże fachowemu personelowi medycznemu materiały edukacyjne, aby podkreślić ostrzeżenia dotyczące spodziewanej teratogenności lenalidomidu, dostarczyć porady na temat antykoncepcji przed rozpoczęciem leczenia oraz wskazówki na temat konieczności wykonywania testów ciążowych. Lekarz przepisujący lek musi poinformować pacjentów płci męskiej i żeńskiej o znanym zagrożeniu związanym z działaniem teratogennym i o ścisłych zasadach dotyczących zapobiegania ciąży określonych w Programie zapobiegania ciąży oraz przekazać odpowiednią ulotkę edukacyjną dla pacjenta, kartę pacjenta i/lub równoważne narzędzie, zgodne z wdrożonym krajowym systemem kart pacjentów.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Krajowy system kontrolowanej dystrybucji został wprowadzony w porozumieniu z odpowiednimi władzami krajowymi. Krajowy system kontrolowanej dystrybucji obejmuje stosowanie kart pacjenta i/lub równoważnego narzędzia do kontrolowania przepisywania i (lub) wydawania leku oraz zbierania szczegółowych danych związanych ze wskazaniem, mający na celu dokładne monitorowanie zastosowania produktu leczniczego niezgodnie ze wskazaniami na terenie danego kraju. W sytuacji idealnej wystawienie recepty i wydanie produktu leczniczego powinno mieć miejsce w tym samym dniu. Wydanie produktu leczniczego kobietom mogącym zajść w ciąże powinno nastąpić w ciągu 7 dni od wystawienia recepty, po uzyskaniu ujemnego wyniku testu ciążowego wykonanego pod nadzorem medycznym. Kobietom mogącym zajść w ciąże można przepisać produkt leczniczy maksymalnie na 4 tygodnie leczenia, zgodnie ze schematami dawkowania stosowanymi w zarejestrowanych wskazaniach (patrz punkt 4.2), natomiast wszystkim pozostałym pacjentom maksymalnie na 12 tygodni leczenia.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Czynniki wpływające na erytropoezę lub inne leki mogące zwiększać ryzyko zakrzepicy, takie jak hormonalna terapia zastępcza, powinny być stosowane ostrożnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid z deksametazonem (patrz punkty 4.4 i 4.8). Doustne środki antykoncepcyjne Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Lenalidomid nie jest induktorem enzymów. W badaniu in vitro na ludzkich hepatocytach lenalidomid w różnych badanych stężeniach nie indukował CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4/5. Z tego powodu w przypadku podania samego lenalidomidu nie jest oczekiwane wystąpienie indukcji prowadzącej do obniżonej skuteczności produktów leczniczych, w tym hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Jednak deksametazon jest słabym lub umiarkowanym induktorem CYP3A4 i prawdopodobnie wywiera również wpływ na inne enzymy i transportery.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Interakcje
    Nie można wykluczyć, że w trakcie leczenia skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych może ulec zmniejszeniu. Należy podjąć skuteczne środki, aby zapobiec ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). Warfaryna Jednoczesne wielokrotne podawanie lenalidomidu w dawce 10 mg nie wpływało na farmakokinetykę pojedynczej dawki R- i S-warfaryny. Jednoczesne podanie warfaryny w pojedynczej dawce 25 mg nie wpływało na farmakokinetykę lenalidomidu. Jednak nie wiadomo, czy interakcja zachodzi w czasie stosowania klinicznego (jednoczesne leczenie deksametazonem). Deksametazon jest słabym lub umiarkowanym induktorem enzymów i jego wpływ na warfarynę nie jest znany. Zaleca się ścisłe kontrolowanie stężenia warfaryny podczas leczenia. Digoksyna Jednoczesne stosowanie z lenalidomidem w dawce 10 mg raz na dobę zwiększało stężenie digoksyny w osoczu (pojedyncza dawka 0,5 mg) o 14% przy 90% CI (przedział ufności) [0,52%-28,2%].
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Interakcje
    Nie wiadomo, czy skutek będzie inny w praktyce klinicznej (większe dawki lenalidomidu i jednoczesne leczenie deksametazonem). Dlatego podczas leczenia lenalidomidem zaleca się kontrolowanie stężenia digoksyny. Statyny Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia rabdomiolizy podczas jednoczesnego podawania statyn i lenalidomidu, które może mieć charakter po prostu addytywny. W pierwszych tygodniach leczenia uzasadniona jest wzmożona kontrola kliniczna i laboratoryjna. Deksametazon Jednoczesne podawanie deksametazonu (40 mg raz na dobę) w dawce pojedynczej lub wielokrotnej nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu podawanego w dawce wielokrotnej (25 mg raz na dobę). Interakcje z inhibitorami glikoproteiny P (P-gp) W warunkach in vitro lenalidomid jest substratem dla glikoproteiny P, ale nie jest jej inhibitorem.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Interakcje
    Jednoczesne podawanie w dawce wielokrotnej chinidyny (600 mg, dwa razy na dobę), będącej silnym inhibitorem glikoproteiny P lub temsirolimusu (25 mg), umiarkowanego inhibitora/substratu glikoproteiny P, nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu (25 mg). Jednoczesne podawanie lenalidomidu nie zmienia farmakokinetyki temsirolimusu.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ze względu na właściwości teratogenne, lenalidomid należy przepisywać z uwzględnieniem Programu zapobiegania ciąży (patrz punkt 4.4), chyba że istnieją wiarygodne przesłanki, że pacjentka nie może zajść w ciążę. Kobiety mogące zajść w ciążę / Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Kobiety mogące zajść w ciążę muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji. Jeśli w trakcie leczenia lenalidomidem kobieta zajdzie w ciążę, leczenie musi zostać przerwane, a pacjentka powinna zostać skierowana do specjalisty doświadczonego w ocenie teratogennego skutku leczenia w celu przeprowadzenia takiej oceny i uzyskania odpowiedniej porady. Jeśli partnerka mężczyzny leczonego lenalidomidem zajdzie w ciążę, zaleca się skierowanie jej do lekarza specjalizującego się lub mającego doświadczenie w teratologii, w celu przeprowadzenia oceny i uzyskania porady.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    U ludzi lenalidomid w trakcie leczenia jest obecny w nasieniu w skrajnie małym stężeniu i staje się tam niewykrywalny po 3 dniach od zakończenia podawania substancji zdrowemu mężczyźnie (patrz punkt 5.2). W ramach środków ostrożności oraz biorąc pod uwagę szczególne populacje z wydłużonym czasem wydalania, jak w przypadku niewydolności nerek, wszyscy pacjenci płci męskiej stosujący lenalidomid muszą używać prezerwatyw przez okres leczenia, podczas przerwy w podawaniu leku i przez 1 tydzień po zakończeniu leczenia, jeśli partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę i nie stosuje antykoncepcji. Ciąża Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, powodującą ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. Lenalidomid wywoływał u małp wady rozwojowe podobne do opisywanych po zastosowaniu talidomidu (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Ponieważ możliwe jest teratogenne działanie lenalidomidu, jego stosowanie w okresie ciąży jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy lenalidomid przenika do mleka kobiecego. Z tego względu podczas leczenia lenalidomidem należy przerwać karmienie piersią. Płodność Badania na szczurach z wykorzystaniem lenalidomidu w dawkach do 500 mg/kg (dawka odpowiednio około 200 do 500-razy większą niż stosowana u ludzi dawka 25 i 10 mg w przeliczeniu na powierzchnię ciała) nie wykazały występowania działań niepożądanych związanych z płodnością ani szkodliwego wpływu na płodność rodziców.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Lenalidomid ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania lenalidomidu zgłaszano występowanie takich objawów, jak zmęczenie, zawroty głowy, senność, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego i niewyraźne widzenie. Z tego względu należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Streszczenie profilu bezpieczeństwa Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem. Do określenia działań niepożądanych odnotowanych w badaniu CALGB 100104 zastosowano podejście zachowawcze. Działania niepożądane wymienione w tabeli 1 obejmowały zarówno zdarzenia po HDM/ASCT, jak i z okresu leczenia podtrzymującego. Druga analiza, w której zidentyfikowano zdarzenia występujące po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego wskazuje, że częstości podane w tabeli 1 mogą być większe niż faktycznie obserwowano podczas leczenia podtrzymującego. Działania niepożądane odnotowane w trakcie badania IFM 2005-02 obejmowały tylko okres leczenia podtrzymującego. Ciężkie działania niepożądane, które obserwowano częściej (≥ 5%) podczas terapii podtrzymującej lenalidomidem niż podczas stosowaniu placebo, były: Zapalenie płuc (10,6%; termin złożony) w badaniu IFM 2005-02, Zakażenie płuc (9,4% [9,4% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego]) w badaniu CALGB 100104.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    W badaniu IFM 2005-02 działaniami niepożądanymi, które obserwowano częściej po zastosowaniu lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż po podaniu placebo, były: neutropenia (60,8%), zapalenie oskrzeli (47,4%), biegunka (38,9%), zapalenie jamy nosowo-gardłowej (34,8%), skurcze mięśni (33,4%), leukopenia (31,7%), astenia (29,7%), kaszel (27,3%), trombocytopenia (23,5%), zapalenie żołądka i jelit (22,5%) oraz gorączka (20,5%). W badaniu CALGB 100104 działaniami niepożądanymi, które obserwowano częściej po zastosowaniu lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż po podaniu placebo, były: neutropenia (79,0% [71,9% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego]), trombocytopenia (72,3% [61,6%]), biegunka (54,5% [46,4%]), wysypka (31,7% [25,0%]), zakażenie górnych dróg oddechowych (26,8% [26,8%]), zmęczenie (22,8% [17,9%]), leukopenia (22,8% [18,8%]) i niedokrwistość (21,0% [13,8%]).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu W badaniu SWOG S0777 następujące ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥ 5%) w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z dożylnym bortezomibem i deksametazonem niż w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem: niedociśnienie tętnicze (6,5%), zakażenie płuc (5,7%), odwodnienie (5,0%). Następujące działania niepożądane obserwowano częściej w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem niż w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem: zmęczenie (73,7%), neuropatia obwodowa (71,8%), trombocytopenia (57,6%), zaparcie (56,1%), hipokalcemia (50,0%).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: niekwalifikujący się do przeszczepienia pacjenci otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu Ciężkimi działaniami niepożądanymi, które obserwowano częściej (≥ 5%) podczas stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu (Rd i Rd18) niż po podaniu melfalanu, prednizonu i talidomidu (MPT), były: Zapalenie płuc (9,8%) Niewydolność nerek (w tym postać ostra) (6,3%). Działaniami niepożądanymi, które obserwowano częściej po podaniu Rd lub Rd18 niż po podaniu MPT, były: biegunka (45,5%), zmęczenie (32,8%), ból pleców (32,0%), astenia (28,2%), bezsenność (27,6%), wysypka (24,3%), zmniejszony apetyt (23,1%), kaszel (22,7%), gorączka (21,4%) i skurcze mięśni (20,5%). Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: niekwalifikujący się do przeszczepienia pacjenci otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem Ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥ 5%) u pacjentów otrzymujących melfalan, prednizon i lenalidomid, a następnie leczenie podtrzymujące lenalidomidem (MPR+R) albo melfalan, prednizon i lenalidomid, a następnie placebo (MPR+p) niż u pacjentów otrzymujących melfalan i prednizon i placebo, a następnie placebo (MPp+p), były: Gorączka neutropeniczna (6,0%) Niedokrwistość (5,3%).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Działaniami niepożądanymi, które obserwowano częściej po zastosowaniu schematu MPR+R lub MPR+p niż po zastosowaniu MPp+p, były: neutropenia (83,3%), niedokrwistość (70,7%), trombocytopenia (70,0%), leukopenia (38,8%), zaparcie (34,0%), biegunka (33,3%), wysypka (28,9%), gorączka (27,0%), obrzęki obwodowe (25,0%), kaszel (24,0%), zmniejszony apetyt (23,7%) i astenia (22,0%). Szpiczak mnogi: pacjenci, którzy otrzymali wcześniej co najmniej jeden schemat leczenia W dwóch kontrolowanych placebo badaniach III fazy 353 pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymywało lenalidomid z deksametazonem, a 351 pacjentów otrzymywało placebo z deksametazonem. Najcięższymi działaniami niepożądanymi, które obserwowano częściej po podaniu lenalidomidu z deksametazonem niż po podaniu placebo z deksametazonem, były: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna) (patrz punkt 4.4) Neutropenia 4. stopnia (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Działaniami niepożądanymi, które w badaniach klinicznych dotyczących szpiczaka mnogiego (MM-009 i MM-010) występowały częściej po podaniu lenalidomidu z deksametazonem niż po podaniu placebo z deksametazonem, były: zmęczenie (43,9%), neutropenia (42,2%), zaparcie (40,5%), biegunka (38,5%), kurcze mięśni (33,4%), niedokrwistość (31,4%), trombocytopenia (21,5%) i wysypka (21,2%). Zespoły mielodysplastyczne Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu określono na podstawie danych łącznie od 286 pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi, uczestniczących w jednym badaniu II fazy i jednym badaniu III fazy. W badaniu II fazy wszystkich 148 pacjentów otrzymywało lenalidomid. W podwójnie zaślepionej części badania III fazy 69 pacjentów otrzymywało lenalidomid w dawce 5 mg, 69 pacjentów lenalidomid w dawce 10 mg, a 67 pacjentów placebo. Większość działań niepożądanych występowała podczas pierwszych 16 tygodni leczenia lenalidomidem.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Ciężkimi działaniami niepożądanymi, były: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna) (patrz punkt 4.4) Neutropenia 3. lub 4. stopnia, gorączka neutropeniczna oraz trombocytopenia 3. lub 4. stopnia (patrz punkt 4.4). Najczęściej obserwowanymi w badaniu III fazy działaniami niepożądanymi, które występowały częściej w grupach otrzymujących lenalidomid niż w grupie kontrolnej, były: neutropenia (76,8%), trombocytopenia (46,4%), biegunka (34,8%), zaparcie (19,6%), nudności (19,6%), świąd (25,4%), wysypka (18,1%), zmęczenie (18,1%) i skurcze mięśni (16,7%). Chłoniak z komórek płaszcza Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza określono na podstawie danych od 254 pacjentów biorących udział w randomizowanym, kontrolowanym badaniu II fazy MCL-002. Ponadto do tabeli 4 włączono działania niepożądane z uzupełniającego badania MCL-001.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Ciężkimi działaniami niepożądanymi, które w badaniu MCL-002 obserwowano częściej (różnica ≥ 2 punktów procentowych) w grupie otrzymującej lenalidomid niż w grupie kontrolnej, były: Neutropenia (3,6%) Zatorowość płucna (3,6%) Biegunka (3,6%). Najczęściej obserwowanymi w badaniu MCL-002 działaniami niepożądanymi, które występowały częściej w grupie otrzymującej lenalidomid niż w grupie kontrolnej, były: neutropenia (50,9%), niedokrwistość (28,7%), biegunka (22,8%), zmęczenie (21,0%), zaparcie (17,4%), gorączka (16,8%) i wysypka (w tym alergiczne zapalenie skóry) (16,2%). W badaniu MCL-002 stwierdzono widoczne, ogólne zwiększenie liczby wczesnych zgonów (w ciągu 20 tygodni) U pacjentów z dużym rozmiarem guza przed rozpoczęciem leczenia istnieje zwiększone ryzyko wczesnego zgonu; odnotowano 16/81 (20%) wczesnych zgonów u pacjentów otrzymujących lenalidomid i 2/28 (7%) wczesnych zgonów w grupie kontrolnej.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    W ciągu 52 tygodni wartości te wynosiły odpowiednio 32/81 (39,5%) oraz 6/28 (21%) (patrz punkt 5.1). W trakcie 1. cyklu przerwano leczenie u 11/81 (14%) pacjentów z dużym rozmiarem guza w grupie otrzymującej lenalidomid i u 1/28 (4%) pacjenta z grupy kontrolnej. Głównym powodem przerwania leczenia w 1. cyklu u pacjentów z dużym rozmiarem guza w grupie otrzymującej lenalidomid były działania niepożądane 7/11 (64%). Duży rozmiar guza zdefiniowano jako co najmniej jedną zmianę o średnicy ≥ 5 cm lub 3 zmiany o średnicy ≥ 3 cm. Chłoniak grudkowy Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym opiera się na danych pochodzących od 294 pacjentów uczestniczących w randomizowanym badaniu fazy III z grupą kontrolną, NHL-007. W Tabeli 5 uwzględniono ponadto działania niepożądane pochodzące z badania uzupełniającego NHL-008.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Działania niepożądane
    Ciężkie działania niepożądane, które w badaniu NHL-007 obserwowano najczęściej (z różnicą co najmniej 1 punktu procentowego) w grupie leczonej według schematu lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą otrzymującą schemat placebo/rytuksymab, to: gorączka neutropeniczna (2,7%), zatorowość płucna (2,7%), zapalenie płuc (2,7%). W badaniu NHL-007 do działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupie otrzymującej schemat lenalidomid/rytuksymab niż w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab (z różnicą częstości między grupami wynoszącą co najmniej 2%) należały: neutropenia (58,2%), biegunka (30,8%), leukopenia (28,8%), zaparcie (21,9%), kaszel (21,9%) i zmęczenie (21,9%).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Brak jest specyficznych doświadczeń w leczeniu przedawkowania lenalidomidu u pacjentów, chociaż w badaniach z różnymi dawkami niektórzy pacjenci otrzymywali dawkę do 150 mg, natomiast w badaniach z pojedynczą dawką niektórzy pacjenci otrzymali dawkę do 400 mg. Działania toksyczne ograniczające dawkę w tych badaniach miały głównie charakter hematologiczny. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie wspomagające.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki o działaniu immunosupresyjne. ATC code: L04AX04. Mechanizm działania lenalidomid wiąże się bezpośrednio z cereblonem, składowej kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, który zawiera białko DDB1 (ang. deoxyribonucleic acid damage-binding protein 1), kulinę 4 (CUL4) i białko regulatorowe kuliny 1 (Roc1). W komórkach hematopoetycznych lenalidomid, wiążąc się z cereblonem, rekrutuje białka substratowe Aiolos i Ikaros, które są czynnikami transkrypcyjnymi w komórkach limfatycznych. Prowadzi to do ich ubikwitynacji i następnie degradacji, a następnie degradacji powodującej bezpośrednią cytotoksyczność i działanie immunomodulacyjne. W szczególności lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę niektórych nowotworowych komórek hematopoetycznych (w tym nowotworowych komórek plazmatycznych szpiczaka mnogiego, komórek nowotworowych chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecjami w obrębie chromosomu 5), zwiększa odporność zależną od komórek T i komórek typu Natural Killer (NK) oraz zwiększa liczbę limfocytów NK, T i NK T.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W MDS z delecją 5q lenalidomid wybiórczo hamuje aktywność nieprawidłowego klonu, nasilając apoptozę komórek z delecją 5q. Skojarzenie lenalidomidu i rytuksymabu Skojarzenie lenalidomidu i rytuksymabu nasila cytotoksyczność komórkową zależną od przeciwciał (ang. ADCC – antibody-dependent cell cytotoxicity) i bezpośrednią apoptozę komórek chłoniaka grudkowego. Mechanizm działania lenalidomidu obejmuje także inne rodzaje aktywności, takie jak właściwości antyangiogenne i proerytropoetyczne. Lenalidomid hamuje angiogenezę przez hamowanie migracji i adhezji komórek śródbłonka oraz tworzenia mikronaczyń, zwiększa wytwarzanie hemoglobiny płodowej przez hematopoetyczne komórki macierzyste CD34+ i hamuje wytwarzanie prozapalnych cytokin (np. TNF-α i IL-6) przez monocyty. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lenalidomidu oceniano w sześciu badaniach klinicznych III fazy z udziałem pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim i w dwóch badaniach klinicznych III fazy z udziałem pacjentów z nawrotowym, opornym szpiczakiem mnogim oraz w jednym badaniu fazy III i jednym badaniu fazy IIIb z udziałem pacjentów z iNHL, zgodnie z poniższym opisem.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Nowo rozpoznany szpiczak mnogi Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym u pacjentów po ASCT Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym oceniano w dwóch wieloośrodkowych, randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach fazy III z podwójnie ślepą próbą w grupach równoległych: CALGB 100104 i IFM 2005-02. CALGB 100104 Do badania kwalifikowali się pacjenci w wieku od 18 do 70 lat z czynnym szpiczakiem wymagającym leczenia, bez wcześniejszej progresji po początkowym leczeniu. W ciągu 90–100 dni po ASCT pacjentów przydzielono losowo w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej lenalidomid w leczeniu podtrzymującym lub do grupy placebo. Dawka podtrzymująca wynosiła 10 mg raz na dobę w dniach od 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli (zwiększana do 15 mg raz na dobę po 3 miesiącach, jeśli nie wystąpiła toksyczność ograniczająca dawkę). Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pierwszorzędowym punktem końcowym badania dotyczącym skuteczności był czas przeżycia bez progresji (ang. progression free survival, PFS) od randomizacji do daty odnotowania progresji lub zgonu, zależnie od tego, co wystąpiło wcześniej. Badanie nie było zaprojektowane dla całkowitego czasu przeżycia, jako punktu końcowego. Randomizacji poddano łącznie 460 pacjentów: 231 otrzymywało lenalidomid i 229 otrzymywało placebo. Obie grupy były wyrównane pod względem cech demograficznych i charakterystyki choroby. Zgodnie z zaleceniami komisji monitorującej dane, badanie zostało odślepione po przekroczeniu progu dla wcześniej zaplanowanej analizy okresowej PFS. Po odślepieniu pacjentom z grupy placebo umożliwiono zmianę na leczenie lenalidomidem zanim nastąpiła progresja choroby. Wyniki PFS w momencie odślepienia, po wcześniej zaplanowanej analizie okresowej i zastosowaniu punktu odcięcia w dniu 17 grudnia 2009 roku (okres obserwacji 15,5 miesiąca) wykazały zmniejszenie o 62% ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść lenalidomidu (HR=0,38; 95% CI 0,27; 0,54; p < 0,001).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mediana ogólnego PFS wynosiła 33,9 miesiąca (95% CI NE, NE [niemożliwy do określenia]) w grupie przyjmującej lenalidomid i 19,0 miesięcy (95% CI 16,2; 25,6) w grupie placebo. Korzyści w odniesieniu do PFS obserwowano zarówno w podgrupie pacjentów, u których uzyskano odpowiedź całkowitą (CR), jak i podgrupie, w której nie uzyskano CR.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Lenalidomid zawiera asymetryczny atom węgla, dlatego może występować w aktywnych optycznie formach S(-) i R(+). Lenalidomid wytwarzany jest jako mieszanina racemiczna. Lenalidomid jest zwykle lepiej rozpuszczalny w rozpuszczalnikach organicznych, ale największą rozpuszczalność wykazuje w 0,1 N buforze HCl. Wchłanianie Lenalidomid jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym na czczo zdrowym ochotnikom, a maksymalne stężenie w osoczu uzyskuje po upływie 0,5 do 2 godzin po podaniu. U pacjentów i u zdrowych ochotników maksymalne stężenie (Cmax) oraz pole powierzchni pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) zwiększa się proporcjonalnie wraz ze zwiększeniem dawki. Wielokrotne dawkowanie nie powoduje znaczącej kumulacji produktu leczniczego. Względne stężenie w osoczu enancjomerów lenalidomidu S(-) i R(+) wynosi w przybliżeniu, odpowiednio 56% i 44%.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Jednoczesne spożycie bogatego w tłuszcze i wysokokalorycznego posiłku zmniejszało u zdrowych ochotników zakres wchłaniania, powodując zmniejszenie o około 20% wartości AUC oraz o 50% Cmax w osoczu. Jednak w głównych badaniach klinicznych dotyczących szpiczaka mnogiego, w których oszacowano skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu, był on podawany niezależnie od posiłku. Z tego względu lenalidomid można przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia. Analiza farmakokinetyki populacyjnej wskazuje, że szybkość wchłaniania lenalidomidu po podaniu doustnym jest podobna u pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Dystrybucja Stopień wiązania (¹⁴C)-lenalidomidu in vitro z białkami osocza było niskie i wynosiło średnio 23% u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i 29% u zdrowych ochotników. Lenalidomid obecny jest w ludzkim nasieniu (< 0,01% dawki) po podaniu 25 mg/dobę i jest niewykrywalny w niesieniu zdrowego mężczyzny po 3 dniach od zakończenia podawania mu substancji (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Metabolizm i wydalanie Wyniki badań in vitro metabolizmu u ludzi wskazują, że lenalidomid nie jest przekształcany przez enzymy układu cytochromu P450, co może oznaczać, że podawanie lenalidomidu z produktami leczniczymi, które hamują enzymy układu cytochromu P450, prawdopodobnie nie spowoduje lekowych interakcji metabolicznych u ludzi. Badania in vitro wskazują, że lenalidomid nie hamuje aktywności CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A lub UGT1A1. Z tego względu znaczące klinicznie interakcje w wyniku jednoczesnego stosowania lenalidomidu i produktów leczniczych będących substratami tych enzymów jest mało prawdopodobne. Badania in vitro wskazują, że lenalidomid nie jest substratem dla białka oporności raka piersi (ang. breast cancer resistance protein, BCRP), transporterów MRP1, MRP2 lub MRP3 z rodziny białek oporności wielolekowej (ang. multidrug resistance protein, MRP), transporterów anionów organicznych OAT1 i OAT3 (ang.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    organic anion transporters, OAT), polipeptydu transportującego aniony organiczne 1B1 (ang. organic anion transporting polypeptide 1B1, OAT1B1), transporterów kationów organicznych (ang. organic cation transporters, OCT) OCT1 i OCT2, białka ekstruzji wielolekowej i toksyn MATE1 (ang. multidrug and toxin extrusion protein, MATE) oraz transporterów kationów organicznych z tzw. nowej rodziny (ang. organic cation transporters novel, OCTN) OCTN1 i OCTN2. Wyniki badań in vitro wskazują, że lenalidomid nie hamuje aktywności pompy eksportującej sole kwasów żółciowych (ang. bile salt export pump, BSEP), BCRP, MRP2, OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3 i OCT2. Większa część lenalidomidu wydalana jest z moczem. Udział wydalania nerkowego w całkowitym klirensie lenalidomidu u osób z prawidłową czynnością nerek wynosi 90%; 4% substancji wydalana jest z kałem. Lenalidomid jest słabo metabolizowany, gdyż 82% podanej dawki wydalane jest w postaci niezmienionej w moczu.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Hydroksylenalidomid oraz N-acetylolenalidomid stanowią, odpowiednio, 4,59% i 1,83% wydalonej dawki. Klirens nerkowy lenalidomidu przekracza szybkość filtracji kłębuszkowej, dlatego w pewnym zakresie jest on wydalany aktywnie. Przy dawkach dobowych od 5 do 25 mg okres półtrwania w osoczu wynosi u zdrowych ochotników około 3 godzin, a u pacjentów ze szpiczakiem od 3 do 5 godzin. Osoby w podeszłym wieku Nie przeprowadzono szczególnych klinicznych badań oceniających farmakokinetykę lenalidomidu u osób w podeszłym wieku. Analiza populacyjna farmakokinetyki obejmowała pacjentów w wieku od 39 do 85 lat i wskazuje, że wiek nie wpływa na klirens lenalidomidu (ekspozycja w osoczu). U pacjentów w podeszłym wieku istnieje większe prawdopodobieństwo zmniejszonej czynności nerek, dlatego należy zachować ostrożność podczas ustalania dawki i kontrolować czynność nerek.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Zaburzenia czynności nerek Farmakokinetykę lenalidomidu badano u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek spowodowanymi przez schorzenia inne niż nowotworowe. W badaniu tym zastosowano dwie metody oceny czynności nerek: klirens kreatyniny oznaczany przez 24 godziny oraz klirens kreatyniny szacowany według wzoru Cockcrofta-Gaulta. Wyniki wskazują, że całkowity klirens lenalidomidu zmniejsza się proporcjonalnie do zmniejszenia czynności nerek (< 50 ml/min), co powoduje zwiększenie wartości AUC. Wartość AUC była zwiększona odpowiednio około 2,5-, 4- i 5-krotnie u osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i ze schyłkową chorobą nerek w porównaniu z grupą składającą się z osób z prawidłową czynnością nerek i osób z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Okres półtrwania lenalidomidu zwiększył się od około 3,5 godziny u osób z klirensem kreatyniny > 50 ml/min do ponad 9 godzin u osób ze zmniejszoną czynnością nerek (< 50 ml/min).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Jednak zaburzenia czynności nerek nie zmieniały wchłaniania lenalidomidu po podaniu doustnym. Około 30% produktu leczniczego było usuwane z organizmu podczas pojedynczej 4-godzinnej dializy. Zalecane dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek przedstawiono w punkcie 4.2. Zaburzenia czynności wątroby Analiza populacyjna farmakokinetyki obejmowała pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (N=16, stężenie bilirubiny całkowitej > 1 do ≤ 1,5 x GGN (górna granica normy) lub aktywność AspAT > GGN) i wskazuje, że zaburzenia takie nie wpływają na klirens lenalidomidu (ekspozycja na lek w osoczu). Nie ma dostępnych danych u pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby. Inne czynniki wewnętrzne Analiza populacyjna farmakokinetyki wskazuje, że u dorosłych pacjentów masa ciała (33 – 135 kg), płeć, rasa ani rodzaj nowotworu (szpiczak mnogi) nie wpływają w stopniu istotnym klinicznie na klirens lenalidomidu.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badanie rozwoju zarodkowo-płodowego przeprowadzono na małpach, którym podawano lenalidomid w dawkach od 0,5 do 4 mg/kg/dobę. Wyniki tego badania wykazały, że lenalidomid powodował zewnętrzne wady wrodzone włącznie z atrezją odbytu oraz wady wrodzone kończyn górnych i dolnych (kończyny zgięte, skrócone, wadliwie rozwinięte, bez rotacji i/lub bez części kończyny, oligo- i (lub) polidaktylia) u potomstwa samic małp, którym substancję czynną podawano w czasie ciąży. U pojedynczych płodów obserwowano również różnorodny wpływ na trzewia (odbarwienie, czerwone ogniska na różnych narządach, obecność niewielkiej bezbarwnej masy tkankowej powyżej zastawki przedsionkowo-komorowej, mały pęcherzyk żółciowy, wadliwie rozwinięta przepona). Lenalidomid może powodować ostrą toksyczność; minimalne dawki letalne po podaniu doustnym wynosiły u gryzoni > 2000 mg/kg /dobę.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    U szczurów wielokrotne doustne podawanie dawek 75, 150 i 300 mg/kg /dobę przez okres do 26 tygodni powodowało odwracalne, związane z leczeniem zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych w przypadku wszystkich 3 dawek, bardziej zaznaczone u samic. Uznano, że dawka, przy której nie obserwuje się działań niepożądanych (NOAEL) jest mniejsza niż 75 mg/kg /dobę, czyli około 25-krotnie większą niż dobowa ekspozycja u ludzi oceniana na podstawie wartości AUC. U małp wielokrotne doustne podawanie dawek 4 i 6 mg/kg /dobę przez okres do 20 tygodni prowadziło do śmiertelności i istotnej toksyczności (znaczne zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie liczby krwinek białych, krwinek czerwonych i płytek krwi, krwotok wielonarządowy, zapalenie przewodu pokarmowego, atrofia układu chłonnego i szpiku kostnego).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Wielokrotne doustne podawanie małpom dawek wynoszących 1 i 2 mg/kg /dobę przez okres do 1 roku powodowało odwracalne zmiany w komórkowości szpiku kostnego, niewielkie zmniejszenie stosunku komórek mieloidalnych do erytroidalnych oraz atrofię grasicy. Obserwowano niewielkie zmniejszenie liczby krwinek białych po podaniu dawki 1 mg/kg/dobę, odpowiadającej w przybliżeniu tej samej dawce u ludzi obliczanej przez porównania wartości AUC. Badania mutagenności in vitro (mutacje bakterii, limfocyty ludzkie, komórki chłoniaka myszy, transformacja komórek zarodkowych chomika syryjskiego) oraz in vivo (mikrojąderka komórkowe szczura) ujawniły brak działania leku na poziomie genowym i chromosomalnym. Nie przeprowadzono badań działania rakotwórczego lenalidomidu. Badania toksycznego wpływu na rozwój przeprowadzono wcześniej na królikach. W tych badaniach królikom podano doustnie lenalidomid w dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Brak płata środkowego płuc obserwowano po podaniu dawek 10 i 20 mg/kg/dobę, z zależnością od wielkości dawki, a przemieszczenie nerek obserwowano po podaniu dawki 20 mg/kg/dobę. Chociaż działania te występowały przy dawkach toksycznych dla matek, można je przypisać bezpośredniemu działaniu leku. Po podaniu dawek 10 i 20 mg/kg/dobę obserwowano również zmienność w obrębie tkanek miękkich i szkieletu płodów.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Zawartość kapsułki Laktoza Celuloza mikrokrystaliczna (E 460) Kroskarmeloza sodowa (E 468) Magnezu stearynian (E 470b) Otoczka kapsułki Lenalidomide Grindeks, 2,5 mg, kapsułki, twarde Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Błękit brylantowy FCF – FD&C Blue 1 (E 133) Żelaza tlenek żółty (E 172) Lenalidomide Grindeks, 5 mg, kapsułki, twarde Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Lenalidomide Grindeks, 7,5 mg, kapsułki, twarde Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E 172) Lenalidomide Grindeks, 10 mg, kapsułki, twarde Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E 172) Błękit brylantowy FCF – FD&C Blue 1 (E 133) Lenalidomide Grindeks, 15 mg, kapsułki, twarde Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Błękit brylantowy FCF – FD&C Blue 1 (E 133) Lenalidomide Grindeks, 20 mg, kapsułki, twarde Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Błękit brylantowy FCF – FD&C Blue 1 (E 133) Żelaza tlenek żółty (E 172) Lenalidomide Grindeks, 25 mg, kapsułki, twarde Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Tusz do nadruku Szelak (E 904) Glikol propylenowy (E 1520) Żelaza tlenek czarny (E 172) Potas wodorotlenek (E 525) Amonowy wodorotlenek stężony (E 527) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry Aluminium/PVC/Aclar/PVC. Wielkość opakowań: 7, 21 kapsułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Kapsułek nie należy otwierać ani zgniatać. W razie kontaktu lenalidomidu zawartego w kapsułce ze skórą, skórę należy natychmiast dokładnie umyć wodą z mydłem, a w przypadku kontaktu z błonami śluzowymi, należy je obficie przemyć wodą. Osoby należące do fachowego personelu medycznego i opiekunowie powinni nosić rękawiczki jednorazowe podczas pracy z blistrem lub kapsułką. Rękawiczki należy następnie ostrożnie zdjąć, aby uniknąć narażenia skóry, umieścić w zamykanej polietylenowej torebce plastikowej i usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 2,5 mg
    Dane farmaceutyczne
    Następnie należy dokładnie umyć ręce mydłem i wodą. Kobiety w ciąży lub podejrzewające, że mogą być w ciąży, nie powinny dotykać blistra ani kapsułki (patrz punkt 4.4). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Lenalidomide Grindeks, 2,5 mg, kapsułki, twarde Lenalidomide Grindeks, 5 mg, kapsułki, twarde Lenalidomide Grindeks, 7,5 mg, kapsułki, twarde Lenalidomide Grindeks, 10 mg, kapsułki, twarde Lenalidomide Grindeks, 15 mg, kapsułki, twarde Lenalidomide Grindeks, 20 mg, kapsułki, twarde Lenalidomide Grindeks, 25 mg, kapsułki, twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Lenalidomide Grindeks, 2,5 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka zawiera lenalidomid z chlorkiem amonowym odpowiadający 2,5 mg lenalidomidu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu. Każda kapsułka zawiera 20 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Lenalidomide Grindeks, 5 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka zawiera lenalidomid z chlorkiem amonowym odpowiadający 5 mg lenalidomidu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu. Każda kapsułka zawiera 39 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Lenalidomide Grindeks, 7,5 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka zawiera lenalidomid z chlorkiem amonowym odpowiadający 7,5 mg lenalidomidu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu. Każda kapsułka zawiera 59 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Lenalidomide Grindeks, 10 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka zawiera lenalidomid z chlorkiem amonowym odpowiadający 10 mg lenalidomidu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu. Każda kapsułka zawiera 79 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Lenalidomide Grindeks, 15 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka zawiera lenalidomid z chlorkiem amonowym odpowiadający 15 mg lenalidomidu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu. Każda kapsułka zawiera 118 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Lenalidomide Grindeks, 20 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka zawiera lenalidomid z chlorkiem amonowym odpowiadający 20 mg lenalidomidu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Każda kapsułka zawiera 157 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Lenalidomide Grindeks, 25 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka zawiera lenalidomid z chlorkiem amonowym odpowiadający 25 mg lenalidomidu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu. Każda kapsułka zawiera 197 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka, twarda. Lenalidomide Grindeks, 2,5 mg, kapsułki, twarde Jasnozielone/białe kapsułki, rozmiar 4, 14,3 mm, oznaczone „L2.5” z białym lub prawie białym proszkiem. Lenalidomide Grindeks, 5 mg, kapsułki, twarde Białe kapsułki, rozmiar 4, 14,3 mm, oznaczone „L5” z białym lub prawie białym proszkiem. Lenalidomide Grindeks, 7,5 mg, kapsułki, twarde Jasnożółte/białe kapsułki, rozmiar 3, 15,9 mm, oznaczone „L7.5” z białym lub prawie białym proszkiem.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Lenalidomide Grindeks, 10 mg, kapsułki, twarde Jasnozielone/jasnożółte kapsułki, rozmiar 2, 18,0 mm, oznaczone „L10” z białym lub prawie białym proszkiem. Lenalidomide Grindeks, 15 mg, kapsułki, twarde Niebieskie/białe kapsułki, rozmiar 1, 19,4 mm, oznaczone „L15” z białym lub prawie białym proszkiem. Lenalidomide Grindeks, 20 mg, kapsułki, twarde Jasnozielone/niebieskie kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone „L20” z białym lub prawie białym proszkiem. Lenalidomide Grindeks, 25 mg, kapsułki, twarde Białe kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone „L25” z białym lub prawie białym proszkiem.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Szpiczak mnogi Produkt Lenalidomide Grindeks w monoterapii jest wskazany w leczeniu podtrzymującym dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych. Produkt Lenalidomide Grindeks w terapii skojarzonej z deksametazonem, lub z bortezomibem i deksametazonem, lub z melfalanem i prednizonem (patrz punkt 4.2) jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepienia. Produkt Lenalidomide Grindeks w skojarzeniu z deksametazonem jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia. Chłoniak grudkowy Produkt leczniczy Lenalidomide Grindeks w skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20) jest wskazany do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (stopnia l-3a).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem Lenalidomide Grindeks powinien nadzorować lekarz z doświadczeniem w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. We wszystkich, opisanych niżej wskazaniach: Dawkę modyfikuje się na podstawie obserwacji klinicznych i wyników badań laboratoryjnych (patrz punkt 4.4). Dostosowanie dawki w trakcie leczenia i przy wznawianiu leczenia zalecane są w przypadku wystąpienia trombocytopenii lub neutropenii 3. albo 4. stopnia, lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia uznanych za związane z leczeniem lenalidomidem. W przypadku wystąpienia neutropenii, w postępowaniu terapeutycznym należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu. Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki leku upłynęło mniej niż 12 godzin, pacjent może zażyć tę dawkę. Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło ponad 12 godzin, pacjent nie powinien zażyć tej dawki, ale powinien przyjąć kolejną dawkę o zaplanowanej porze następnego dnia.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Dawkowanie Nowo rozpoznany szpiczak mnogi (ang. newly diagnosed multiple myeloma, NDMM) Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem stosowany do czasu progresji choroby u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia. Leczenia lenalidomidem nie wolno rozpoczynać, jeśli bezwzględna liczba neutrofilów (ANC) wynosi mniej niż 1,0 x 10⁹/l i (lub) liczba płytek wynosi mniej niż 50 x 10⁹/l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli. Pacjenci mogą kontynuować leczenie lenalidomidem i deksametazonem do czasu progresji choroby lub wystąpienia nietolerancji. Etapy zmniejszania dawki Dawka początkowa: 25 mg Poziom dawki -1: 20 mg Poziom dawki -2: 15 mg Poziom dawki -3: 10 mg Poziom dawki -4: 5 mg Poziom dawki -5: 2,5 mg Deksametazonᵃ 40 mg Poziom dawki -1: 20 mg Poziom dawki -2: 12 mg Poziom dawki -3: 8 mg Poziom dawki -4: 4 mg Poziom dawki -5: Nie dotyczy a Dawkę obu produktów można zmniejszać niezależnie.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Trombocytopenia Liczba płytek krwi Zmniejszenie do < 25 x 10⁹/l Powrót do > 50 x 10⁹/l Zalecane postępowanie Przerwać podawanie lenalidomidu do końca cyklu ᵃ W następnym cyklu leczenia zmniejszyć dawkę lenalidomidu o jeden poziom Jeśli toksyczność ograniczająca dawkę (ang. dose limiting toxicity, DLT) wystąpi > 15 dnia cyklu, podawanie lenalidomidu zostanie przerwane przynajmniej do końca danego 28-dniowego cyklu. Bezwzględna liczba neutrofili (ANC) – neutropenia Jeśli ANC zmniejszy się do < 0,5 x 10⁹/l, przerwać leczenie lenalidomidem. Powrót do ≥ 1 x 10⁹/l, jeśli neutropenia jest jedynym obserwowanym objawem toksyczności. Powrót do ≥ 0,5 x 10⁹/l, jeśli występuje zależna od dawki toksyczność hematologiczna inna niż neutropenia. Przy każdym kolejnym zmniejszeniu do < 0,5 x 10⁹/l, powrót do ≥ 0,5 x 10⁹/l. Zalecane postępowanie ᵃ Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z poziomu -1 raz na dobę. Przerwać leczenie lenalidomidem. Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z następnego niższego poziomu dawkowania, raz na dobę. a Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor) i utrzymać dawkę lenalidomidu. W razie wystąpienia toksyczności hematologicznej, dawkę lenalidomidu można przywrócić do kolejnego wyższego poziomu (aż do dawki początkowej) po poprawie czynności szpiku kostnego (brak toksyczności hematologicznej przez co najmniej 2 kolejne cykle: ANC ≥ 1,5 x 10⁹/l, liczba płytek krwi ≥ 100 x 10⁹/l na początku nowego cyklu). Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, z kontynuacją w postaci leczenia lenalidomidem i deksametazonem do wystąpienia progresji choroby, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Leczenie początkowe: lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, jeśli wartość ANC wynosi mniej niż 1,0 x 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi mniej niż 50 x 10⁹/l. Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 14. każdego 21-dniowego, w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. Bortezomib należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym (1,3 mg/m² powierzchni ciała) dwa razy w tygodniu w dniach 1., 4., 8. i 11. każdego 21-dniowego cyklu. Dodatkowe informacje na temat dawkowania, schematu podawania i dostosowywania dawki produktów stosowanych razem z lenalidomidem, patrz punkt 5.1 i odpowiednia Charakterystyka Produktu Leczniczego. Zaleca się przeprowadzenie maksymalnie ośmiu 21-dniowych cykli leczenia (24 tygodnie leczenia początkowego). Kontynuacja leczenia: lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do wystąpienia progresji.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Kontynuowanie podawania lenalidomidu w dawce 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli w skojarzeniu z deksametazonem. Leczenie należy kontynuować do wystąpienia progresji lub nieakceptowalnej toksyczności. Etapy zmniejszania dawki Dawka początkowa: 25 mg Poziom dawki -1: 20 mg Poziom dawki -2: 15 mg Poziom dawki -3: 10 mg Poziom dawki -4: 5 mg a Dawkowanie można zmniejszać niezależnie dla wszystkich produktów. Trombocytopenia Liczba płytek krwi Zmniejszenie do < 30 × 10⁹/l Powrót do ≥ 50 × 10⁹/l Zalecane postępowanie Przerwać podawanie lenalidomidu do końca cyklu ᵃ W następnym cyklu leczenia zmniejszyć dawkę lenalidomidu o jeden poziom Jeśli toksyczność ograniczająca dawkę (ang. dose limiting toxicity, DLT) wystąpi > 15 dnia cyklu, podawanie lenalidomidu zostanie przerwane przynajmniej do końca danego 28-dniowego cyklu.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Bezwzględna liczba neutrofili (ANC) – neutropenia Jeśli ANC zmniejszy się do < 0,5 x 10⁹/l, przerwać leczenie lenalidomidem. Powrót do ≥ 1 x 10⁹/l, jeśli neutropenia jest jedynym obserwowanym objawem toksyczności. Powrót do ≥ 0,5 x 10⁹/l, jeśli występuje zależna od dawki toksyczność hematologiczna inna niż neutropenia. Przy każdym kolejnym zmniejszeniu do < 0,5 x 10⁹/l, powrót do ≥ 0,5 x 10⁹/l. Zalecane postępowanie ᵃ Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę. Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z poziomu -1 raz na dobę. Przerwać leczenie lenalidomidem. Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z następnego niższego poziomu dawkowania, raz na dobę. a Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor) i utrzymać dawkę lenalidomidu.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, a następnie lenalidomid w leczeniu podtrzymującym u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia. Leczenia lenalidomidem nie wolno rozpoczynać, jeśli bezwzględna liczba neutrofilów (ANC) wynosi mniej niż 1,5 x 10⁹/l i (lub) liczba płytek wynosi mniej niż 75 x 10⁹/l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli, przez nie więcej niż 9 cykli, melfalan podaje się w dawce 0,18 mg/kg mc. doustnie w dniach od 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli, a prednizon w dawce 2 mg/kg mc. doustnie w dniach od 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli. Pacjenci, którzy ukończą 9 cykli lub którzy nie mogą ukończyć leczenia skojarzonego na skutek nietolerancji, otrzymują lenalidomid w monoterapii, według schematu: 10 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28- dniowych cykli do progresji choroby.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Etapy zmniejszania dawki Dawka początkowa: 10 mg Poziom dawki -1: 7,5 mg Poziom dawki -2: 5 mg Poziom dawki -3: 2,5 mg Melfalan 0,18 mg/kg mc. Poziom dawki -1: 0,14 mg/kg mc. Poziom dawki -2: 0,10 mg/kg mc. Nie dotyczy Prednizon 2 mg/kg mc. Poziom dawki -1: 1 mg/kg mc. Poziom dawki -2: 0,5 mg/kg mc. Poziom dawki -3: 0,25 mg/kg mc. a Jeśli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik pobudzający tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i utrzymać poziom dawki lenalidomidu. Trombocytopenia Liczba płytek krwi Pierwsze zmniejszenie do < 25 x 10⁹/l Powrót do ≥ 25 x 10⁹/l Zalecane postępowanie Przerwać podawanie lenalidomidu Wznowić leczenie lenalidomidem i melfalanem w dawce z poziomu -1 raz na dobę Przerwać podawanie lenalidomidu Powrót do ≥ 30 x 10⁹/l Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z następnego niższego poziomu dawkowania (poziom dawki -2 lub -3) raz na dobę.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Bezwzględna liczba neutrofili (ANC) – neutropenia Jeśli ANC zmniejszy się do < 0,5 x 10⁹/l Powrót do ≥ 0,5 x 10⁹/l, jeśli neutropenia jest jedynym obserwowanym działaniem toksycznym Powrót do ≥ 0,5 x 10⁹/l, jeśli występuje zależna od dawki toksyczność hematologiczna inna niż neutropenia Przy każdym kolejnym zmniejszeniu do < 0,5 x 10⁹/l Zalecane postępowanie ᵃ Przerwać leczenie lenalidomidem Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z poziomu -1 raz na dobę Przerwać leczenie lenalidomidem Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z następnego niższego poziomu dawkowania, raz na dobę. a Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor) i utrzymać dawkę lenalidomidu.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym pacjentów po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ang. ASCT – autologous stem cell transplantation) Leczenie podtrzymujące lenalidomidem należy rozpoczynać po odpowiednim znormalizowaniu parametrów hematologicznych po ASCT u pacjentów niewykazujących dowodów na progresję choroby. Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi jest mniejsza niż 1,0 × 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi jest mniejsza niż 75 × 10⁹/l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach 1–28 powtarzanych 28 dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji. Po 3 cyklach lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli będzie dobrze tolerowany.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Etapy zmniejszania dawki Poziom dawki-1: 5 mg Poziom dawki-2: 5 mg (dni 1-21 co 28 dni) Nie dotyczy Dawka zwiększona (15 mg)ᵃ Poziom dawki-1: 10 mg Poziom dawki-2: 5 mg Nie podawać dawki mniejszej niż 5 mg (dni 1-21 co 28 dni) a Po 3 cyklach lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli jest dobrze tolerowana. Trombocytopenia Liczba płytek krwi Zmniejszenie do < 30 x 10⁹/l Powrót do ≥ 30 x 10⁹/l Zalecane postępowanie Przerwać podawanie lenalidomidu Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z poziomu -1 raz na dobę Bezwzględna liczba neutrofili (ANC) – neutropenia Jeśli ANC Pierwsze zmniejszenie do < 0,5 x 10⁹/l Powrót do ≥ 0,5 x 10⁹/l, jeśli neutropenia jest jedynym obserwowanym działaniem toksycznym Powrót do ≥ 0,5 x 10⁹/l, jeśli występuje zależna od dawki toksyczność hematologiczna inna niż neutropenia Przy każdym kolejnym zmniejszeniu do < 0,5 x 10⁹/l Zalecane postępowanie ᵃ Przerwać leczenie lenalidomidem Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z poziomu -1 raz na dobę Przerwać leczenie lenalidomidem Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z następnego niższego poziomu dawkowania, raz na dobę.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    a Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor) i utrzymać dawkę lenalidomidu. Chłoniak grudkowy (ang. Follicular lymphoma, FL) Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1 x 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 x 10⁹/l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniaka. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1 do 21 powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Zalecana dawka początkowa rytuksymabu wynosi 375 mg/m² pc. dożylnie (iv.) co tydzień w 1. cyklu (dni 1, 8, 15 i 22) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2 do 5.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Etapy zmniejszania dawki Dawka początkowa: 20 mg raz na dobę w dniach 1-21, co 28 dni Poziom dawki -1: 15 mg raz na dobę w dniach 1-21, co 28 dni Poziom dawki -2: 10 mg raz na dobę w dniach 1-21, co 28 dni Poziom dawki -3: 5 mg raz na dobę w dniach 1-21, co 28 dni Informacji na temat modyfikacji dawki z powodu działań toksycznych rytuksymabu należy szukać w odpowiedniej charakterystyce produktu leczniczego. Tromocytopenia Liczba płytek krwi Pierwsze zmniejszenie do < 50 x 10⁹/l Powrót do ≥ 50 x 10⁹/l Zalecane postępowanie. Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu. Wznowienie leczenia w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1). Przy każdym kolejnym zmniejszeniu do < 50 x 10⁹/l, przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz na tydzień.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Powrót do ≥ 50 x 10⁹/l, wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3. Bezwzględna liczba neutrofili (ANC) – neutropenia Jeśli ANC Zmniejszy się do < 1,0 x 10⁹/l na co najmniej 7 dni lub Zmniejszy się do <1,0 x 10⁹/l z towarzyszącą gorączką (temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub Zmniejszy się do < 0,5 x 10⁹/l Powróci do ≥ 1,0 x 10 ⁹/l W przypadku każdego następnego spadku poniżej 1,0 x 10⁹/l na co najmniej 7 dni lub spadku do < 1,0 x 10⁹/l z towarzyszącą gorączką (temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub spadku do < 0,5 x 10⁹/l Zalecane postępowanie ᵃ Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz na tydzień. Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1). Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz na tydzień.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Powróci do ≥ 1,0 x 10⁹/l, wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek mniejszych niż 5 mg raz na dobę. a Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor) i utrzymać dawkę lenalidomidu. Chłoniak grudkowy (FL) Zespół rozpadu guza (ang. tumour lysis syndrome,TLS) Wszyscy pacjenci powinni otrzymywać leczenie zapobiegające TLS (allopurynol, rasburykaza lub leki równoważne, zgodne z wytycznymi danej placówki) i odpowiednie nawodnienie (doustne) w ciągu pierwszego tygodnia pierwszego cyklu lub w dłuższym okresie, w zależności od wskazań klinicznych. W ramach monitorowania w kierunku TLS, u pacjentów należy wykonywać badania biochemiczne co tydzień w czasie pierwszego cyklu leczenia oraz w przypadku wskazań klinicznych.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Leczenie lenalidomidem można kontynuować (utrzymując dawkę) u pacjentów z laboratoryjnymi cechami TLS lub TLS objawowym stopnia 1. Można też, w zależności od uznania lekarza, zmniejszyć dawkę o jeden poziom i kontynuować podawanie lenalidomidu. Należy stosować intensywne nawadnianie dożylne i odpowiednie leczenie farmakologiczne zgodnie z miejscowym standardem postępowania do czasu wyrównania zaburzeń elektrolitowych. W celu złagodzenia hiperurykemii konieczne może być leczenie z zastosowaniem rasburykazy. Hospitalizacja pacjenta zależy od uznania lekarza. U pacjentów z TLS objawowym stopnia 2-4 należy przerwać leczenie lenalidomidem i wykonywać panel badań biochemicznych co tydzień lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Należy stosować intensywne nawadnianie dożylne i odpowiednie leczenie farmakologiczne zgodnie z miejscowym standardem postępowania do czasu wyrównania zaburzeń elektrolitowych. Leczenie rasburykazą i hospitalizacja zależą od uznania lekarza.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Gdy objawy TLS ulegną złagodzeniu do stopnia 0, można wedle uznania lekarza wznowić leczenie lenalidomidem w następnej niższej dawce (patrz punkt 4.4). Reakcja typu „tumour flare” (ang. TFR – tumour flare reaction) W zależności od uznania lekarza u pacjentów, u których wystąpiła reakcja typu „tumour flare” 1. lub 2. stopnia, lenalidomid można nadal stosować bez przerw i zmiany dawkowania. Podobnie w zależności od uznania lekarza można stosować leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), leczenie kortykosteroidami o ograniczonym czasie działania i (lub) leczenie opioidowymi lekami przeciwbólowymi. U pacjentów z reakcją typu „tumour flare” 3. lub 4. stopnia należy przerwać leczenie lenalidomidem i rozpocząć leczenie z zastosowaniem NLPZ, kortykosteroidów i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Gdy objawy reakcji typu „tumour flare” ulegną złagodzeniu do ≤ 1. stopnia, należy wznowić leczenie lenalidomidem w tej samej dawce do końca cyklu.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Pacjentów można leczyć objawowo zgodnie z wytycznymi dla leczenia reakcji typu „tumour flare” 1. i 2. stopnia (patrz punkt 4.4). Wszystkie wskazania W przypadku innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia, których wystąpienie zostało uznane za związane ze stosowaniem lenalidomidu, należy przerwać leczenie i ponownie je rozpocząć w mniejszej dawce tylko po ustąpieniu objawów toksyczności do 2. stopnia i poniżej, według uznania lekarza. Przy wystąpieniu wysypki skórnej 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania lenalidomidu. Stosowanie lenalidomidu należy przerwać w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki 4. stopnia, wysypki złuszczającej lub związanej z powstawaniem pęcherzy albo w razie podejrzenia zespołu Stevensa- Johnsona (ang. Stevens-Johnson Syndrome, SJS), toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (ang. Toxic Epidermal Necrolysis, TEN) lub wysypki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (ang.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms, DRESS), i nie należy wznawiać leczenia, po ustąpieniu tych reakcji. 9. Szczególne grupy pacjentów Dzieci i młodzież Produktu leczniczego Lenalidomide Grindeks nie należy stosować u dzieci i młodzieży od urodzenia do 18 lat ze względu na bezpieczeństwo stosowania (patrz punkt 5.1). Osoby w podeszłym wieku Aktualnie dostępne dane dotyczące farmakokinetyki przedstawiono w punkcie 5.2. Lenalidomid stosowano w ramach badań klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim w wieku do 91 lat (patrz punkt 5.1). Ze względu na większe prawdopodobieństwo zmniejszonej czynności nerek u pacjentów w podeszłym wieku, należy zachować ostrożność podczas ustalania dawki i kontrolować czynność nerek. Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepienia Stan pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych należy dokładnie ocenić przed podjęciem decyzji o leczeniu (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, dawką początkową deksametazonu jest 20 mg raz na dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. każdego 28- dniowego cyklu. U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem nie jest konieczne dostosowanie dawki. U pacjentów w wieku 75 lat i starszych z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy otrzymywali lenalidomid, częściej występowały ciężkie działania niepożądane oraz działania niepożądane, które prowadziły do przerwania leczenia. W porównaniu z młodszymi pacjentami, pacjenci w wieku powyżej 75 lat z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim gorzej tolerowali leczenie skojarzone lenalidomidem. W grupie tej więcej pacjentów przerwało leczenie z powodu nietolerancji (działania niepożądane 3. lub 4. stopnia oraz ciężkie działania niepożądane) niż w grupie pacjentów w wieku poniżej 75 lat.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Szpiczak mnogi: pacjenci, którzy otrzymali wcześniej co najmniej jeden schemat leczenia Odsetek pacjentów w wieku 65 lat lub starszych ze szpiczakiem mnogim nie różnił się istotnie pomiędzy grupami otrzymującymi lenalidomid z deksametazonem, a placebo i deksametazon. Nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy tymi pacjentami, a pacjentami młodszymi, jednak nie można wykluczyć większej podatności osób starszych. Chłoniak grudkowy U pacjentów z chłoniakami grudkowymi leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z rytuksymabem ogólny odsetek występowania zdarzeń niepożądanych był podobny wśród pacjentów w wieku 65 lat lub starszych i pacjentów w wieku poniżej 65 lat. Nie zaobserwowano ogólnej różnicy w skuteczności między tymi dwiema grupami wiekowymi. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki; u pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja na leczenie (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    Należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane jest kontrolowanie czynności nerek. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i szpiczakiem mnogim lub chłoniakiem grudkowym dostosowanie dawki nie jest konieczne. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub krańcowym stadium niewydolności nerek zaleca się niżej przedstawione dostosowanie dawki początkowej oraz dawki stosowanej w trakcie leczenia. Nie ma doświadczenia z badań klinicznych III fazy u pacjentów z krańcowym stadium niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min, konieczne dializy). 10. Szpiczak mnogi Czynność nerek (CLcr) Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ CLcr < 50 ml/min) Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CLcr < 30 ml/min, bez konieczności dializy) Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD) (CLcr < 30 ml/min, pacjent wymaga dializ) Dostosowanie dawki 10 mg raz na dobę¹ 7,5 mg raz na dobę² 15 mg co drugi dzień 5 mg raz na dobę.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    W dniach dializowania dawkę należy podawać po dializie. 1. Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę, przy braku odpowiedzi na leczenie i przy dobrej tolerancji leczenia ze strony pacjenta. 2. W krajach, gdzie dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg. Chłoniak grudkowy Czynność nerek (klirens kreatyniny, CLcr) Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30≤ CLcr <60 ml/min) Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CLcr <30 ml/min, pacjent nie wymaga dializ) Schyłkowa niewydolność nerek (ESRD) (CLcr <30 ml/min, pacjent wymaga dializ) Modyfikacja dawki (w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli) 10 mg raz na dobę ¹,² Brak danych ³ Brak danych ³ 1. Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę, jeśli pacjent toleruje leczenie. 2. W przypadku pacjentów przyjmujących dawkę początkową 10 mg, w przypadku zmniejszania dawki w celu opanowania neutropenii lub trombocytopenii stopnia 3 lub 4 lub innych działań toksycznych stopnia 3 lub 4 uznanych za związane z lenalidomidem, nie stosować dawki mniejszej niż 5 mg co drugi dzień lub 2,5 mg raz na dobę.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dawkowanie
    3. Pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub ESRD wykluczano z udziału w badaniu. Po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem dalsza modyfikacja dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek powinna być oparta na indywidualnej tolerancji pacjenta na leczenia, w sposób opisany powyżej. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania. Sposób stosowania Podanie doustne. Lenalidomide Grindeks w kapsułkach należy przyjmować doustnie, mniej więcej o tej samej porze w wyznaczonych dniach. Kapsułek nie należy otwierać, łamać ani żuć. Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą, zarówno z jedzeniem jak i bez. W celu wyjęcia kapsułki z blistra, kapsułkę należy nacisnąć wyłącznie z jednej strony, zmniejszając w ten sposób ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Kobiety w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym, chyba że spełnione są wszystkie warunki Programu zapobiegania ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania W przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi należy przed rozpoczęciem leczenia zapoznać się z odpowiednimi Charakterystykami Produktów Leczniczych. Ostrzeżenie dotyczące ciąży Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, powodującą ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. Lenalidomid wywoływał u małp wady wrodzone podobne do opisywanych po zastosowaniu talidomidu (patrz punkty 4.6 i 5.3). W przypadku stosowania lenalidomidu w trakcie ciąży można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu u ludzi. Wszystkie pacjentki muszą spełniać warunki Programu zapobiegania ciąży, chyba że istnieją wiarygodne dowody, że pacjentka nie może zajść w ciążę.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Kryteria określające kobiety, które nie mogą zajść w ciążę Pacjentka lub partnerka pacjenta jest uznawana za mogącą zajść w ciążę, chyba że spełniają co najmniej jedno z poniższych kryteriów: Wiek ≥ 50 lat i naturalny brak menstruacji przez ≥1 rok (brak menstruacji na skutek leczenia przeciwnowotworowego lub w okresie karmienia piersią nie wyklucza możliwości zajścia w ciążę). Przedwczesna niewydolność jajników potwierdzona przez specjalistę ginekologa. Uprzednia obustronna resekcja jajników z jajowodami lub histerektomia. Genotyp XY, zespół Turnera, agenezja macicy. Poradnictwo Lenalidomid jest przeciwwskazany u kobiet mogących zajść w ciążę, jeśli nie zostały spełnione wszystkie z poniższych warunków: Pacjentka rozumie oczekiwane ryzyko teratogenności dla nienarodzonego dziecka.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjentka rozumie konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji bez przerwy przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, przez cały okres trwania leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia. Nawet jeśli u kobiety w wieku rozrodczym wystąpi brak menstruacji, musi ona przestrzegać wszystkich zaleceń dotyczących skutecznej antykoncepcji. Pacjentka jest w stanie stosować się do wszystkich zaleceń dotyczących skutecznej antykoncepcji. Pacjentka została poinformowana i zrozumiała potencjalne następstwa ciąży oraz konieczność natychmiastowej konsultacji w przypadku podejrzenia zajścia w ciążę. Pacjentka rozumie konieczność rozpoczęcia leczenia zaraz po wydaniu lenalidomidu poprzedzonym uzyskaniem ujemnego wyniku testu ciążowego. Pacjentka rozumie konieczność i zgadza się na wykonywanie testu ciążowego przynajmniej co 4 tygodnie, z wyjątkiem przypadków potwierdzonej sterylizacji przez podwiązanie jajowodów.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjentka potwierdza, że rozumie zagrożenia i konieczność podjęcia niezbędnych środków ostrożności związanych ze stosowaniem lenalidomidu. W przypadku mężczyzn przyjmujących lenalidomid, dane dotyczące farmakokinetyki wykazały, że w trakcie leczenia lenalidomid jest obecny w ludzkim nasieniu w skrajnie małym stężeniu oraz, że jest niewykrywalny w ludzkim nasieniu po 3 dniach od zakończenia podawania substancji zdrowemu mężczyźnie (patrz punkt 5.2). W ramach środków ostrożności oraz biorąc pod uwagę szczególne populacje z wydłużonym czasem wydalania, jak w przypadku niewydolności nerek, wszyscy mężczyźni zażywający lenalidomid muszą spełniać następujące warunki: Zrozumieć oczekiwane ryzyko teratogenności leku w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zrozumieć konieczność używania prezerwatyw w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę, niestosującą skutecznych środków antykoncepcyjnych (nawet jeżeli mężczyzna w przeszłości poddał się zabiegowi wazektomii) w czasie leczenia i przez co najmniej 7 dni od podania ostatniej dawki i (lub) zakończenia leczenia. Zrozumieć, że jeżeli partnerka zajdzie w ciążę w czasie kiedy mężczyzna przyjmuje produkt Lenalidomide Grindeks lub w krótkim czasie po zaprzestaniu stosowania produktu Lenalidomide Grindeks, mężczyzna powinien jak najszybciej poinformować o tym fakcie swojego lekarza prowadzącego, oraz zaleca się, by partnerka została skierowana do lekarza specjalizującego się lub mającego doświadczenie w zakresie teratologii, w celu przeprowadzenia badań oraz uzyskania porady.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadku kobiet mogących zajść w ciążę lekarz przepisujący produkt musi upewnić się, że: Pacjentka przestrzega zasad programu zapobiegania ciąży, w tym uzyskać potwierdzenie odpowiedniego poziomu zrozumienia. Pacjentka wyraziła zgodę na powyższe warunki. Antykoncepcja Kobiety mogące zajść w ciążę muszą stosować jedną skuteczną metodę antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia lenalidomidem, nawet w przypadku przerwy w stosowaniu produktu leczniczego, chyba że pacjentka zobowiąże się do bezwzględnej i ciągłej, potwierdzanej co miesiąc abstynencji seksualnej. Jeśli pacjentka nie stosowała skutecznej antykoncepcji, musi zostać skierowana do właściwie przeszkolonego pracownika służby zdrowia w celu uzyskania porady dotyczącej zapobiegania ciąży, by można było rozpocząć stosowanie antykoncepcji.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Odpowiednie metody zapobiegania ciąży mogą obejmować następujące przykłady: Implant. Wewnątrzmaciczny system hormonalny (IUS) uwalniający lewonorgestrel. Octan medroksyprogesteronu w postaci depot. Sterylizacja przez podwiązanie jajowodów. Współżycie seksualne tylko z partnerem po wazektomii; skuteczność wazektomii musi zostać potwierdzona dwoma ujemnymi badaniami nasienia. Tabletki hamujące owulację, zawierające tylko progesteron (tzn. dezogestrel). Ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów ze szpiczakiem mnogim przyjmujących lenalidomid w terapii skojarzonej i w mniejszym stopniu u otrzymujących lenalidomid w monoterapii pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i z chłoniakiem z komórek płaszcza, nie zaleca się stosowania złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych (patrz także punkt 4.5).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Jeśli pacjentka stosuje obecnie złożone doustne środki antykoncepcyjne, powinna przejść na jedną ze skutecznych metod wymienionych powyżej. Ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej utrzymuje się przez 4-6 tygodni po zakończeniu stosowania złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych. Jednoczesne stosowanie deksametazonu może zmniejszać skuteczność steroidowych środków antykoncepcyjnych (patrz punkt 4.5). Stosowanie implantów i systemów wewnątrzmacicznych uwalniających lewonorgestrel wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zakażenia w trakcie ich umieszczania oraz z nieregularnym krwawieniem z pochwy. Należy rozważyć profilaktyczne zastosowanie antybiotyków, zwłaszcza u pacjentek z neutropenią. Zwykle nie zaleca się stosowania wewnątrzmacznych wkładek uwalniających miedź ze względu na możliwe ryzyko zakażenia w trakcie ich umieszczania i nadmierną utratę krwi menstruacyjnej, co może pogorszyć stan pacjentek z neutropenią lub trombocytopenią.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Czynniki wpływające na erytropoezę lub inne leki mogące zwiększać ryzyko zakrzepicy, takie jak hormonalna terapia zastępcza, powinny być stosowane ostrożnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid z deksametazonem (patrz punkty 4.4 i 4.8). Doustne środki antykoncepcyjne Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Lenalidomid nie jest induktorem enzymów. W badaniu in vitro na ludzkich hepatocytach lenalidomid w różnych badanych stężeniach nie indukował CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4/5. Z tego powodu w przypadku podania samego lenalidomidu nie jest oczekiwane wystąpienie indukcji prowadzącej do obniżonej skuteczności produktów leczniczych, w tym hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Jednak deksametazon jest słabym lub umiarkowanym induktorem CYP3A4 i prawdopodobnie wywiera również wpływ na inne enzymy i transportery.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Interakcje
    Nie można wykluczyć, że w trakcie leczenia skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych może ulec zmniejszeniu. Należy podjąć skuteczne środki, aby zapobiec ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). Warfaryna Jednoczesne wielokrotne podawanie lenalidomidu w dawce 10 mg nie wpływało na farmakokinetykę pojedynczej dawki R- i S-warfaryny. Jednoczesne podanie warfaryny w pojedynczej dawce 25 mg nie wpływało na farmakokinetykę lenalidomidu. Jednak nie wiadomo, czy interakcja zachodzi w czasie stosowania klinicznego (jednoczesne leczenie deksametazonem). Deksametazon jest słabym lub umiarkowanym induktorem enzymów i jego wpływ na warfarynę nie jest znany. Zaleca się ścisłe kontrolowanie stężenia warfaryny podczas leczenia. Digoksyna Jednoczesne stosowanie z lenalidomidem w dawce 10 mg raz na dobę zwiększało stężenie digoksyny w osoczu (pojedyncza dawka 0,5 mg) o 14% przy 90% CI (przedział ufności) [0,52%-28,2%].
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Interakcje
    Nie wiadomo, czy skutek będzie inny w praktyce klinicznej (większe dawki lenalidomidu i jednoczesne leczenie deksametazonem). Dlatego podczas leczenia lenalidomidem zaleca się kontrolowanie stężenia digoksyny. Statyny Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia rabdomiolizy podczas jednoczesnego podawania statyn i lenalidomidu, które może mieć charakter po prostu addytywny. W pierwszych tygodniach leczenia uzasadniona jest wzmożona kontrola kliniczna i laboratoryjna. Deksametazon Jednoczesne podawanie deksametazonu (40 mg raz na dobę) w dawce pojedynczej lub wielokrotnej nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu podawanego w dawce wielokrotnej (25 mg raz na dobę). Interakcje z inhibitorami glikoproteiny P (P-gp) W warunkach in vitro lenalidomid jest substratem dla glikoproteiny P, ale nie jest jej inhibitorem.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Interakcje
    Jednoczesne podawanie w dawce wielokrotnej chinidyny (600 mg, dwa razy na dobę), będącej silnym inhibitorem glikoproteiny P lub temsirolimusu (25 mg), umiarkowanego inhibitora/substratu glikoproteiny P, nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu (25 mg). Jednoczesne podawanie lenalidomidu nie zmienia farmakokinetyki temsirolimusu.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ze względu na właściwości teratogenne, lenalidomid należy przepisywać z uwzględnieniem Programu zapobiegania ciąży (patrz punkt 4.4), chyba że istnieją wiarygodne przesłanki, że pacjentka nie może zajść w ciążę. Kobiety mogące zajść w ciążę / Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Kobiety mogące zajść w ciążę muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji. Jeśli w trakcie leczenia lenalidomidem kobieta zajdzie w ciążę, leczenie musi zostać przerwane, a pacjentka powinna zostać skierowana do specjalisty doświadczonego w ocenie teratogennego skutku leczenia w celu przeprowadzenia takiej oceny i uzyskania odpowiedniej porady. Jeśli partnerka mężczyzny leczonego lenalidomidem zajdzie w ciążę, zaleca się skierowanie jej do lekarza specjalizującego się lub mającego doświadczenie w teratologii, w celu przeprowadzenia oceny i uzyskania porady.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    U ludzi lenalidomid w trakcie leczenia jest obecny w nasieniu w skrajnie małym stężeniu i staje się tam niewykrywalny po 3 dniach od zakończenia podawania substancji zdrowemu mężczyźnie (patrz punkt 5.2). W ramach środków ostrożności oraz biorąc pod uwagę szczególne populacje z wydłużonym czasem wydalania, jak w przypadku niewydolności nerek, wszyscy pacjenci płci męskiej stosujący lenalidomid muszą używać prezerwatyw przez okres leczenia, podczas przerwy w podawaniu leku i przez 1 tydzień po zakończeniu leczenia, jeśli partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę i nie stosuje antykoncepcji. Ciąża Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, powodującą ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. Lenalidomid wywoływał u małp wady rozwojowe podobne do opisywanych po zastosowaniu talidomidu (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Ponieważ możliwe jest teratogenne działanie lenalidomidu, jego stosowanie w okresie ciąży jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy lenalidomid przenika do mleka kobiecego. Z tego względu podczas leczenia lenalidomidem należy przerwać karmienie piersią. Płodność Badania na szczurach z wykorzystaniem lenalidomidu w dawkach do 500 mg/kg (dawka odpowiednio około 200 do 500-razy większą niż stosowana u ludzi dawka 25 i 10 mg w przeliczeniu na powierzchnię ciała) nie wykazały występowania działań niepożądanych związanych z płodnością ani szkodliwego wpływu na płodność rodziców.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Lenalidomid ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania lenalidomidu zgłaszano występowanie takich objawów, jak zmęczenie, zawroty głowy, senność, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego i niewyraźne widzenie. Z tego względu należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Streszczenie profilu bezpieczeństwa Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem. Do określenia działań niepożądanych odnotowanych w badaniu CALGB 100104 zastosowano podejście zachowawcze. Działania niepożądane wymienione w tabeli 1 obejmowały zarówno zdarzenia po HDM/ASCT, jak i z okresu leczenia podtrzymującego. Druga analiza, w której zidentyfikowano zdarzenia występujące po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego wskazuje, że częstości podane w tabeli 1 mogą być większe niż faktycznie obserwowano podczas leczenia podtrzymującego. Działania niepożądane odnotowane w trakcie badania IFM 2005-02 obejmowały tylko okres leczenia podtrzymującego. Ciężkie działania niepożądane, które obserwowano częściej (≥ 5%) podczas terapii podtrzymującej lenalidomidem niż podczas stosowaniu placebo, były: Zapalenie płuc (10,6%; termin złożony) w badaniu IFM 2005-02, Zakażenie płuc (9,4% [9,4% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego]) w badaniu CALGB 100104.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    W badaniu IFM 2005-02 działaniami niepożądanymi, które obserwowano częściej po zastosowaniu lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż po podaniu placebo, były: neutropenia (60,8%), zapalenie oskrzeli (47,4%), biegunka (38,9%), zapalenie jamy nosowo-gardłowej (34,8%), skurcze mięśni (33,4%), leukopenia (31,7%), astenia (29,7%), kaszel (27,3%), trombocytopenia (23,5%), zapalenie żołądka i jelit (22,5%) oraz gorączka (20,5%). W badaniu CALGB 100104 działaniami niepożądanymi, które obserwowano częściej po zastosowaniu lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż po podaniu placebo, były: neutropenia (79,0% [71,9% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego]), trombocytopenia (72,3% [61,6%]), biegunka (54,5% [46,4%]), wysypka (31,7% [25,0%]), zakażenie górnych dróg oddechowych (26,8% [26,8%]), zmęczenie (22,8% [17,9%]), leukopenia (22,8% [18,8%]) i niedokrwistość (21,0% [13,8%]).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu W badaniu SWOG S0777 następujące ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥ 5%) w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z dożylnym bortezomibem i deksametazonem niż w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem: niedociśnienie tętnicze (6,5%), zakażenie płuc (5,7%), odwodnienie (5,0%). Następujące działania niepożądane obserwowano częściej w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem niż w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem: zmęczenie (73,7%), neuropatia obwodowa (71,8%), trombocytopenia (57,6%), zaparcie (56,1%), hipokalcemia (50,0%).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: niekwalifikujący się do przeszczepienia pacjenci otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu Ciężkimi działaniami niepożądanymi, które obserwowano częściej (≥ 5%) podczas stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu (Rd i Rd18) niż po podaniu melfalanu, prednizonu i talidomidu (MPT), były: Zapalenie płuc (9,8%) Niewydolność nerek (w tym postać ostra) (6,3%). Działaniami niepożądanymi, które obserwowano częściej po podaniu Rd lub Rd18 niż po podaniu MPT, były: biegunka (45,5%), zmęczenie (32,8%), ból pleców (32,0%), astenia (28,2%), bezsenność (27,6%), wysypka (24,3%), zmniejszony apetyt (23,1%), kaszel (22,7%), gorączka (21,4%) i skurcze mięśni (20,5%). Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: niekwalifikujący się do przeszczepienia pacjenci otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem Ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥ 5%) u pacjentów otrzymujących melfalan, prednizon i lenalidomid, a następnie leczenie podtrzymujące lenalidomidem (MPR+R) albo melfalan, prednizon i lenalidomid, a następnie placebo (MPR+p) niż u pacjentów otrzymujących melfalan i prednizon i placebo, a następnie placebo (MPp+p), były: Gorączka neutropeniczna (6,0%) Niedokrwistość (5,3%).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Działaniami niepożądanymi, które obserwowano częściej po zastosowaniu schematu MPR+R lub MPR+p niż po zastosowaniu MPp+p, były: neutropenia (83,3%), niedokrwistość (70,7%), trombocytopenia (70,0%), leukopenia (38,8%), zaparcie (34,0%), biegunka (33,3%), wysypka (28,9%), gorączka (27,0%), obrzęki obwodowe (25,0%), kaszel (24,0%), zmniejszony apetyt (23,7%) i astenia (22,0%). Szpiczak mnogi: pacjenci, którzy otrzymali wcześniej co najmniej jeden schemat leczenia W dwóch kontrolowanych placebo badaniach III fazy 353 pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymywało lenalidomid z deksametazonem, a 351 pacjentów otrzymywało placebo z deksametazonem. Najcięższymi działaniami niepożądanymi, które obserwowano częściej po podaniu lenalidomidu z deksametazonem niż po podaniu placebo z deksametazonem, były: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna) (patrz punkt 4.4) Neutropenia 4. stopnia (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Działaniami niepożądanymi, które w badaniach klinicznych dotyczących szpiczaka mnogiego (MM-009 i MM-010) występowały częściej po podaniu lenalidomidu z deksametazonem niż po podaniu placebo z deksametazonem, były: zmęczenie (43,9%), neutropenia (42,2%), zaparcie (40,5%), biegunka (38,5%), kurcze mięśni (33,4%), niedokrwistość (31,4%), trombocytopenia (21,5%) i wysypka (21,2%). Zespoły mielodysplastyczne Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu określono na podstawie danych łącznie od 286 pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi, uczestniczących w jednym badaniu II fazy i jednym badaniu III fazy. W badaniu II fazy wszystkich 148 pacjentów otrzymywało lenalidomid. W podwójnie zaślepionej części badania III fazy 69 pacjentów otrzymywało lenalidomid w dawce 5 mg, 69 pacjentów lenalidomid w dawce 10 mg, a 67 pacjentów placebo. Większość działań niepożądanych występowała podczas pierwszych 16 tygodni leczenia lenalidomidem.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Ciężkimi działaniami niepożądanymi, były: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna) (patrz punkt 4.4) Neutropenia 3. lub 4. stopnia, gorączka neutropeniczna oraz trombocytopenia 3. lub 4. stopnia (patrz punkt 4.4). Najczęściej obserwowanymi w badaniu III fazy działaniami niepożądanymi, które występowały częściej w grupach otrzymujących lenalidomid niż w grupie kontrolnej, były: neutropenia (76,8%), trombocytopenia (46,4%), biegunka (34,8%), zaparcie (19,6%), nudności (19,6%), świąd (25,4%), wysypka (18,1%), zmęczenie (18,1%) i skurcze mięśni (16,7%). Chłoniak z komórek płaszcza Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza określono na podstawie danych od 254 pacjentów biorących udział w randomizowanym, kontrolowanym badaniu II fazy MCL-002. Ponadto do tabeli 4 włączono działania niepożądane z uzupełniającego badania MCL-001.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Ciężkimi działaniami niepożądanymi, które w badaniu MCL-002 obserwowano częściej (różnica ≥ 2 punktów procentowych) w grupie otrzymującej lenalidomid niż w grupie kontrolnej, były: Neutropenia (3,6%) Zatorowość płucna (3,6%) Biegunka (3,6%). Najczęściej obserwowanymi w badaniu MCL-002 działaniami niepożądanymi, które występowały częściej w grupie otrzymującej lenalidomid niż w grupie kontrolnej, były: neutropenia (50,9%), niedokrwistość (28,7%), biegunka (22,8%), zmęczenie (21,0%), zaparcie (17,4%), gorączka (16,8%) i wysypka (w tym alergiczne zapalenie skóry) (16,2%). W badaniu MCL-002 stwierdzono widoczne, ogólne zwiększenie liczby wczesnych zgonów (w ciągu 20 tygodni). U pacjentów z dużym rozmiarem guza przed rozpoczęciem leczenia istnieje zwiększone ryzyko wczesnego zgonu; odnotowano 16/81 (20%) wczesnych zgonów u pacjentów otrzymujących lenalidomid i 2/28 (7%) wczesnych zgonów w grupie kontrolnej.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    W ciągu 52 tygodni wartości te wynosiły odpowiednio 32/81 (39,5%) oraz 6/28 (21%) (patrz punkt 5.1). W trakcie 1. cyklu przerwano leczenie u 11/81 (14%) pacjentów z dużym rozmiarem guza w grupie otrzymującej lenalidomid i u 1/28 (4%) pacjenta z grupy kontrolnej. Głównym powodem przerwania leczenia w 1. cyklu u pacjentów z dużym rozmiarem guza w grupie otrzymującej lenalidomid były działania niepożądane 7/11 (64%). Duży rozmiar guza zdefiniowano jako co najmniej jedną zmianę o średnicy ≥ 5 cm lub 3 zmiany o średnicy ≥ 3 cm. Chłoniak grudkowy Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym opiera się na danych pochodzących od 294 pacjentów uczestniczących w randomizowanym badaniu fazy III z grupą kontrolną, NHL-007. W Tabeli 5 uwzględniono ponadto działania niepożądane pochodzące z badania uzupełniającego NHL-008.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Działania niepożądane
    Ciężkie działania niepożądane, które w badaniu NHL-007 obserwowano najczęściej (z różnicą co najmniej 1 punktu procentowego) w grupie leczonej według schematu lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą otrzymującą schemat placebo/rytuksymab, to: gorączka neutropeniczna (2,7%), zatorowość płucna (2,7%), zapalenie płuc (2,7%). W badaniu NHL-007 do działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupie otrzymującej schemat lenalidomid/rytuksymab niż w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab (z różnicą częstości między grupami wynoszącą co najmniej 2%) należały: neutropenia (58,2%), biegunka (30,8%), leukopenia (28,8%), zaparcie (21,9%), kaszel (21,9%) i zmęczenie (21,9%).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Brak jest specyficznych doświadczeń w leczeniu przedawkowania lenalidomidu u pacjentów, chociaż w badaniach z różnymi dawkami niektórzy pacjenci otrzymywali dawkę do 150 mg, natomiast w badaniach z pojedynczą dawką niektórzy pacjenci otrzymali dawkę do 400 mg. Działania toksyczne ograniczające dawkę w tych badaniach miały głównie charakter hematologiczny. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie wspomagające.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki o działaniu immunosupresyjne. ATC code: L04AX04. Mechanizm działania lenalidomid wiąże się bezpośrednio z cereblonem, składowej kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, który zawiera białko DDB1 (ang. deoxyribonucleic acid damage-binding protein 1), kulinę 4 (CUL4) i białko regulatorowe kuliny 1 (Roc1). W komórkach hematopoetycznych lenalidomid, wiążąc się z cereblonem, rekrutuje białka substratowe Aiolos i Ikaros, które są czynnikami transkrypcyjnymi w komórkach limfatycznych. Prowadzi to do ich ubikwitynacji i następnie degradacji, a następnie degradacji powodującej bezpośrednią cytotoksyczność i działanie immunomodulacyjne. W szczególności lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę niektórych nowotworowych komórek hematopoetycznych (w tym nowotworowych komórek plazmatycznych szpiczaka mnogiego, komórek nowotworowych chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecjami w obrębie chromosomu 5), zwiększa odporność zależną od komórek T i komórek typu Natural Killer (NK) oraz zwiększa liczbę limfocytów NK, T i NK T.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W MDS z delecją 5q lenalidomid wybiórczo hamuje aktywność nieprawidłowego klonu, nasilając apoptozę komórek z delecją 5q. Skojarzenie lenalidomidu i rytuksymabu Skojarzenie lenalidomidu i rytuksymabu nasila cytotoksyczność komórkową zależną od przeciwciał (ang. ADCC – antibody-dependent cell cytotoxicity) i bezpośrednią apoptozę komórek chłoniaka grudkowego. Mechanizm działania lenalidomidu obejmuje także inne rodzaje aktywności, takie jak właściwości antyangiogenne i proerytropoetyczne. Lenalidomid hamuje angiogenezę przez hamowanie migracji i adhezji komórek śródbłonka oraz tworzenia mikronaczyń, zwiększa wytwarzanie hemoglobiny płodowej przez hematopoetyczne komórki macierzyste CD34+ i hamuje wytwarzanie prozapalnych cytokin (np. TNF-α i IL-6) przez monocyty. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lenalidomidu oceniano w sześciu badaniach klinicznych III fazy z udziałem pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim i w dwóch badaniach klinicznych III fazy z udziałem pacjentów z nawrotowym, opornym szpiczakiem mnogim oraz w jednym badaniu fazy III i jednym badaniu fazy IIIb z udziałem pacjentów z iNHL, zgodnie z poniższym opisem.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Nowo rozpoznany szpiczak mnogi Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym u pacjentów po ASCT Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym oceniano w dwóch wieloośrodkowych, randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach fazy III z podwójnie ślepą próbą w grupach równoległych: CALGB 100104 i IFM 2005-02. CALGB 100104 Do badania kwalifikowali się pacjenci w wieku od 18 do 70 lat z czynnym szpiczakiem wymagającym leczenia, bez wcześniejszej progresji po początkowym leczeniu. W ciągu 90–100 dni po ASCT pacjentów przydzielono losowo w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej lenalidomid w leczeniu podtrzymującym lub do grupy placebo. Dawka podtrzymująca wynosiła 10 mg raz na dobę w dniach od 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli (zwiększana do 15 mg raz na dobę po 3 miesiącach, jeśli nie wystąpiła toksyczność ograniczająca dawkę). Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pierwszorzędowym punktem końcowym badania dotyczącym skuteczności był czas przeżycia bez progresji (ang. progression free survival, PFS) od randomizacji do daty odnotowania progresji lub zgonu, zależnie od tego, co wystąpiło wcześniej. Badanie nie było zaprojektowane dla całkowitego czasu przeżycia, jako punktu końcowego. Randomizacji poddano łącznie 460 pacjentów: 231 otrzymywało lenalidomid i 229 otrzymywało placebo. Obie grupy były wyrównane pod względem cech demograficznych i charakterystyki choroby. Zgodnie z zaleceniami komisji monitorującej dane, badanie zostało odślepione po przekroczeniu progu dla wcześniej zaplanowanej analizy okresowej PFS. Po odślepieniu pacjentom z grupy placebo umożliwiono zmianę na leczenie lenalidomidem zanim nastąpiła progresja choroby. Wyniki PFS w momencie odślepienia, po wcześniej zaplanowanej analizie okresowej i zastosowaniu punktu odcięcia w dniu 17 grudnia 2009 roku (okres obserwacji 15,5 miesiąca) wykazały zmniejszenie o 62% ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść lenalidomidu (HR=0,38; 95% CI 0,27; 0,54; p < 0,001).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mediana ogólnego PFS wynosiła 33,9 miesiąca (95% CI NE, NE [niemożliwy do określenia]) w grupie przyjmującej lenalidomid i 19,0 miesięcy (95% CI 16,2; 25,6) w grupie placebo. Korzyści w odniesieniu do PFS obserwowano zarówno w podgrupie pacjentów, u których uzyskano odpowiedź całkowitą (CR), jak i podgrupie, w której nie uzyskano CR.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Lenalidomid zawiera asymetryczny atom węgla, dlatego może występować w aktywnych optycznie formach S(-) i R(+). Lenalidomid wytwarzany jest jako mieszanina racemiczna. Lenalidomid jest zwykle lepiej rozpuszczalny w rozpuszczalnikach organicznych, ale największą rozpuszczalność wykazuje w 0,1 N buforze HCl. Wchłanianie Lenalidomid jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym na czczo zdrowym ochotnikom, a maksymalne stężenie w osoczu uzyskuje po upływie 0,5 do 2 godzin po podaniu. U pacjentów i u zdrowych ochotników maksymalne stężenie (Cmax) oraz pole powierzchni pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) zwiększa się proporcjonalnie wraz ze zwiększeniem dawki. Wielokrotne dawkowanie nie powoduje znaczącej kumulacji produktu leczniczego. Względne stężenie w osoczu enancjomerów lenalidomidu S(-) i R(+) wynosi w przybliżeniu, odpowiednio 56% i 44%.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Jednoczesne spożycie bogatego w tłuszcze i wysokokalorycznego posiłku zmniejszało u zdrowych ochotników zakres wchłaniania, powodując zmniejszenie o około 20% wartości AUC oraz o 50% Cmax w osoczu. Jednak w głównych badaniach klinicznych dotyczących szpiczaka mnogiego, w których oszacowano skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu, był on podawany niezależnie od posiłku. Z tego względu lenalidomid można przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia. Analiza farmakokinetyki populacyjnej wskazuje, że szybkość wchłaniania lenalidomidu po podaniu doustnym jest podobna u pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Dystrybucja Stopień wiązania (¹⁴C)-lenalidomidu in vitro z białkami osocza było niskie i wynosiło średnio 23% u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i 29% u zdrowych ochotników. Lenalidomid obecny jest w ludzkim nasieniu (< 0,01% dawki) po podaniu 25 mg/dobę i jest niewykrywalny w niesieniu zdrowego mężczyzny po 3 dniach od zakończenia podawania mu substancji (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Metabolizm i wydalanie Wyniki badań in vitro metabolizmu u ludzi wskazują, że lenalidomid nie jest przekształcany przez enzymy układu cytochromu P450, co może oznaczać, że podawanie lenalidomidu z produktami leczniczymi, które hamują enzymy układu cytochromu P450, prawdopodobnie nie spowoduje lekowych interakcji metabolicznych u ludzi. Badania in vitro wskazują, że lenalidomid nie hamuje aktywności CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A lub UGT1A1. Z tego względu znaczące klinicznie interakcje w wyniku jednoczesnego stosowania lenalidomidu i produktów leczniczych będących substratami tych enzymów jest mało prawdopodobne. Badania in vitro wskazują, że lenalidomid nie jest substratem dla białka oporności raka piersi (ang. breast cancer resistance protein, BCRP), transporterów MRP1, MRP2 lub MRP3 z rodziny białek oporności wielolekowej (ang. multidrug resistance protein, MRP), transporterów anionów organicznych OAT1 i OAT3 (ang.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    organic anion transporters, OAT), polipeptydu transportującego aniony organiczne 1B1 (ang. organic anion transporting polypeptide 1B1, OAT1B1), transporterów kationów organicznych (ang. organic cation transporters, OCT) OCT1 i OCT2, białka ekstruzji wielolekowej i toksyn MATE1 (ang. multidrug and toxin extrusion protein, MATE) oraz transporterów kationów organicznych z tzw. nowej rodziny (ang. organic cation transporters novel, OCTN) OCTN1 i OCTN2. Wyniki badań in vitro wskazują, że lenalidomid nie hamuje aktywności pompy eksportującej sole kwasów żółciowych (ang. bile salt export pump, BSEP), BCRP, MRP2, OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3 i OCT2. Większa część lenalidomidu wydalana jest z moczem. Udział wydalania nerkowego w całkowitym klirensie lenalidomidu u osób z prawidłową czynnością nerek wynosi 90%; 4% substancji wydalana jest z kałem. Lenalidomid jest słabo metabolizowany, gdyż 82% podanej dawki wydalane jest w postaci niezmienionej w moczu.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Hydroksylenalidomid oraz N-acetylolenalidomid stanowią, odpowiednio, 4,59% i 1,83% wydalonej dawki. Klirens nerkowy lenalidomidu przekracza szybkość filtracji kłębuszkowej, dlatego w pewnym zakresie jest on wydalany aktywnie. Przy dawkach dobowych od 5 do 25 mg okres półtrwania w osoczu wynosi u zdrowych ochotników około 3 godzin, a u pacjentów ze szpiczakiem od 3 do 5 godzin. Osoby w podeszłym wieku Nie przeprowadzono szczególnych klinicznych badań oceniających farmakokinetykę lenalidomidu u osób w podeszłym wieku. Analiza populacyjna farmakokinetyki obejmowała pacjentów w wieku od 39 do 85 lat i wskazuje, że wiek nie wpływa na klirens lenalidomidu (ekspozycja w osoczu). U pacjentów w podeszłym wieku istnieje większe prawdopodobieństwo zmniejszonej czynności nerek, dlatego należy zachować ostrożność podczas ustalania dawki i kontrolować czynność nerek.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Zaburzenia czynności nerek Farmakokinetykę lenalidomidu badano u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek spowodowanymi przez schorzenia inne niż nowotworowe. W badaniu tym zastosowano dwie metody oceny czynności nerek: klirens kreatyniny oznaczany przez 24 godziny oraz klirens kreatyniny szacowany według wzoru Cockcrofta-Gaulta. Wyniki wskazują, że całkowity klirens lenalidomidu zmniejsza się proporcjonalnie do zmniejszenia czynności nerek (< 50 ml/min), co powoduje zwiększenie wartości AUC. Wartość AUC była zwiększona odpowiednio około 2,5-, 4- i 5-krotnie u osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i ze schyłkową chorobą nerek w porównaniu z grupą składającą się z osób z prawidłową czynnością nerek i osób z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Okres półtrwania lenalidomidu zwiększył się od około 3,5 godziny u osób z klirensem kreatyniny > 50 ml/min do ponad 9 godzin u osób ze zmniejszoną czynnością nerek (< 50 ml/min).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Jednak zaburzenia czynności nerek nie zmieniały wchłaniania lenalidomidu po podaniu doustnym. Około 30% produktu leczniczego było usuwane z organizmu podczas pojedynczej 4-godzinnej dializy. Zalecane dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek przedstawiono w punkcie 4.2. Zaburzenia czynności wątroby Analiza populacyjna farmakokinetyki obejmowała pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (N=16, stężenie bilirubiny całkowitej > 1 do ≤ 1,5 x GGN (górna granica normy) lub aktywność AspAT > GGN) i wskazuje, że zaburzenia takie nie wpływają na klirens lenalidomidu (ekspozycja na lek w osoczu). Nie ma dostępnych danych u pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby. Inne czynniki wewnętrzne Analiza populacyjna farmakokinetyki wskazuje, że u dorosłych pacjentów masa ciała (33 – 135 kg), płeć, rasa ani rodzaj nowotworu (szpiczak mnogi) nie wpływają w stopniu istotnym klinicznie na klirens lenalidomidu.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badanie rozwoju zarodkowo-płodowego przeprowadzono na małpach, którym podawano lenalidomid w dawkach od 0,5 do 4 mg/kg/dobę. Wyniki tego badania wykazały, że lenalidomid powodował zewnętrzne wady wrodzone włącznie z atrezją odbytu oraz wady wrodzone kończyn górnych i dolnych (kończyny zgięte, skrócone, wadliwie rozwinięte, bez rotacji i/lub bez części kończyny, oligo- i (lub) polidaktylia) u potomstwa samic małp, którym substancję czynną podawano w czasie ciąży. U pojedynczych płodów obserwowano również różnorodny wpływ na trzewia (odbarwienie, czerwone ogniska na różnych narządach, obecność niewielkiej bezbarwnej masy tkankowej powyżej zastawki przedsionkowo-komorowej, mały pęcherzyk żółciowy, wadliwie rozwinięta przepona). Lenalidomid może powodować ostrą toksyczność; minimalne dawki letalne po podaniu doustnym wynosiły u gryzoni > 2000 mg/kg /dobę.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    U szczurów wielokrotne doustne podawanie dawek 75, 150 i 300 mg/kg /dobę przez okres do 26 tygodni powodowało odwracalne, związane z leczeniem zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych w przypadku wszystkich 3 dawek, bardziej zaznaczone u samic. Uznano, że dawka, przy której nie obserwuje się działań niepożądanych (NOAEL) jest mniejsza niż 75 mg/kg /dobę, czyli około 25-krotnie większą niż dobowa ekspozycja u ludzi oceniana na podstawie wartości AUC. U małp wielokrotne doustne podawanie dawek 4 i 6 mg/kg /dobę przez okres do 20 tygodni prowadziło do śmiertelności i istotnej toksyczności (znaczne zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie liczby krwinek białych, krwinek czerwonych i płytek krwi, krwotok wielonarządowy, zapalenie przewodu pokarmowego, atrofia układu chłonnego i szpiku kostnego).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Wielokrotne doustne podawanie małpom dawek wynoszących 1 i 2 mg/kg /dobę przez okres do 1 roku powodowało odwracalne zmiany w komórkowości szpiku kostnego, niewielkie zmniejszenie stosunku komórek mieloidalnych do erytroidalnych oraz atrofię grasicy. Obserwowano niewielkie zmniejszenie liczby krwinek białych po podaniu dawki 1 mg/kg/dobę, odpowiadającej w przybliżeniu tej samej dawce u ludzi obliczanej przez porównania wartości AUC. Badania mutagenności in vitro (mutacje bakterii, limfocyty ludzkie, komórki chłoniaka myszy, transformacja komórek zarodkowych chomika syryjskiego) oraz in vivo (mikrojąderka komórkowe szczura) ujawniły brak działania leku na poziomie genowym i chromosomalnym. Nie przeprowadzono badań działania rakotwórczego lenalidomidu. Badania toksycznego wpływu na rozwój przeprowadzono wcześniej na królikach. W tych badaniach królikom podano doustnie lenalidomid w dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Brak płata środkowego płuc obserwowano po podaniu dawek 10 i 20 mg/kg/dobę, z zależnością od wielkości dawki, a przemieszczenie nerek obserwowano po podaniu dawki 20 mg/kg/dobę. Chociaż działania te występowały przy dawkach toksycznych dla matek, można je przypisać bezpośredniemu działaniu leku. Po podaniu dawek 10 i 20 mg/kg/dobę obserwowano również zmienność w obrębie tkanek miękkich i szkieletu płodów.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Zawartość kapsułki Laktoza Celuloza mikrokrystaliczna (E 460) Kroskarmeloza sodowa (E 468) Magnezu stearynian (E 470b) Otoczka kapsułki Lenalidomide Grindeks, 2,5 mg, kapsułki, twarde Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Błękit brylantowy FCF – FD&C Blue 1 (E 133) Żelaza tlenek żółty (E 172) Lenalidomide Grindeks, 5 mg, kapsułki, twarde Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Lenalidomide Grindeks, 7,5 mg, kapsułki, twarde Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E 172) Lenalidomide Grindeks, 10 mg, kapsułki, twarde Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E 172) Błękit brylantowy FCF – FD&C Blue 1 (E 133) Lenalidomide Grindeks, 15 mg, kapsułki, twarde Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Błękit brylantowy FCF – FD&C Blue 1 (E 133) Lenalidomide Grindeks, 20 mg, kapsułki, twarde Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Błękit brylantowy FCF – FD&C Blue 1 (E 133) Żelaza tlenek żółty (E 172) Lenalidomide Grindeks, 25 mg, kapsułki, twarde Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Tusz do nadruku Szelak (E 904) Glikol propylenowy (E 1520) Żelaza tlenek czarny (E 172) Potas wodorotlenek (E 525) Amonowy wodorotlenek stężony (E 527) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry Aluminium/PVC/Aclar/PVC. Wielkość opakowań: 7, 21 kapsułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Kapsułek nie należy otwierać ani zgniatać. W razie kontaktu lenalidomidu zawartego w kapsułce ze skórą, skórę należy natychmiast dokładnie umyć wodą z mydłem, a w przypadku kontaktu z błonami śluzowymi, należy je obficie przemyć wodą. Osoby należące do fachowego personelu medycznego i opiekunowie powinni nosić rękawiczki jednorazowe podczas pracy z blistrem lub kapsułką. Rękawiczki należy następnie ostrożnie zdjąć, aby uniknąć narażenia skóry, umieścić w zamykanej polietylenowej torebce plastikowej i usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 5 mg
    Dane farmaceutyczne
    Następnie należy dokładnie umyć ręce mydłem i wodą. Kobiety w ciąży lub podejrzewające, że mogą być w ciąży, nie powinny dotykać blistra ani kapsułki (patrz punkt 4.4). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Lenalidomide Grindeks, 2,5 mg, kapsułki, twarde Lenalidomide Grindeks, 5 mg, kapsułki, twarde Lenalidomide Grindeks, 7,5 mg, kapsułki, twarde Lenalidomide Grindeks, 10 mg, kapsułki, twarde Lenalidomide Grindeks, 15 mg, kapsułki, twarde Lenalidomide Grindeks, 20 mg, kapsułki, twarde Lenalidomide Grindeks, 25 mg, kapsułki, twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Lenalidomide Grindeks, 2,5 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka zawiera lenalidomid z chlorkiem amonowym odpowiadający 2,5 mg lenalidomidu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: każda kapsułka zawiera 20 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Lenalidomide Grindeks, 5 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka zawiera lenalidomid z chlorkiem amonowym odpowiadający 5 mg lenalidomidu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: każda kapsułka zawiera 39 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Lenalidomide Grindeks, 7,5 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka zawiera lenalidomid z chlorkiem amonowym odpowiadający 7,5 mg lenalidomidu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: każda kapsułka zawiera 59 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Lenalidomide Grindeks, 10 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka zawiera lenalidomid z chlorkiem amonowym odpowiadający 10 mg lenalidomidu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: każda kapsułka zawiera 79 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Lenalidomide Grindeks, 15 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka zawiera lenalidomid z chlorkiem amonowym odpowiadający 15 mg lenalidomidu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: każda kapsułka zawiera 118 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Lenalidomide Grindeks, 20 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka zawiera lenalidomid z chlorkiem amonowym odpowiadający 20 mg lenalidomidu.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Substancja pomocnicza o znanym działaniu: każda kapsułka zawiera 157 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Lenalidomide Grindeks, 25 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka zawiera lenalidomid z chlorkiem amonowym odpowiadający 25 mg lenalidomidu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: każda kapsułka zawiera 197 mg laktozy (w postaci laktozy bezwodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka, twarda. Lenalidomide Grindeks, 2,5 mg, kapsułki, twarde Jasnozielone/białe kapsułki, rozmiar 4, 14,3 mm, oznaczone „L2.5” z białym lub prawie białym proszkiem. Lenalidomide Grindeks, 5 mg, kapsułki, twarde Białe kapsułki, rozmiar 4, 14,3 mm, oznaczone „L5” z białym lub prawie białym proszkiem. Lenalidomide Grindeks, 7,5 mg, kapsułki, twarde Jasnożółte/białe kapsułki, rozmiar 3, 15,9 mm, oznaczone „L7.5” z białym lub prawie białym proszkiem.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Lenalidomide Grindeks, 10 mg, kapsułki, twarde Jasnozielone/jasnożółte kapsułki, rozmiar 2, 18,0 mm, oznaczone „L10” z białym lub prawie białym proszkiem. Lenalidomide Grindeks, 15 mg, kapsułki, twarde Niebieskie/białe kapsułki, rozmiar 1, 19,4 mm, oznaczone „L15” z białym lub prawie białym proszkiem. Lenalidomide Grindeks, 20 mg, kapsułki, twarde Jasnozielone/niebieskie kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone „L20” z białym lub prawie białym proszkiem. Lenalidomide Grindeks, 25 mg, kapsułki, twarde Białe kapsułki, rozmiar 0, 21,7 mm, oznaczone „L25” z białym lub prawie białym proszkiem.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Szpiczak mnogi Produkt Lenalidomide Grindeks w monoterapii jest wskazany w leczeniu podtrzymującym dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych. Produkt Lenalidomide Grindeks w terapii skojarzonej z deksametazonem, lub z bortezomibem i deksametazonem, lub z melfalanem i prednizonem (patrz punkt 4.2) jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepienia. Produkt Lenalidomide Grindeks w skojarzeniu z deksametazonem jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia. Chłoniak grudkowy Produkt leczniczy Lenalidomide Grindeks w skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20) jest wskazany do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (stopnia l-3a).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem Lenalidomide Grindeks powinien nadzorować lekarz z doświadczeniem w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. We wszystkich, opisanych niżej wskazaniach: Dawkę modyfikuje się na podstawie obserwacji klinicznych i wyników badań laboratoryjnych (patrz punkt 4.4). Dostosowanie dawki w trakcie leczenia i przy wznawianiu leczenia zalecane są w przypadku wystąpienia trombocytopenii lub neutropenii 3. albo 4. stopnia, lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia uznanych za związane z leczeniem lenalidomidem. W przypadku wystąpienia neutropenii, w postępowaniu terapeutycznym należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu. Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki leku upłynęło mniej niż 12 godzin, pacjent może zażyć tę dawkę. Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło ponad 12 godzin, pacjent nie powinien zażyć tej dawki, ale powinien przyjąć kolejną dawkę o zaplanowanej porze następnego dnia.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Dawkowanie Nowo rozpoznany szpiczak mnogi (ang. newly diagnosed multiple myeloma, NDMM) Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem stosowany do czasu progresji choroby u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia. Leczenia lenalidomidem nie wolno rozpoczynać, jeśli bezwzględna liczba neutrofilów (ANC) wynosi mniej niż 1,0 x 10⁹/l i (lub) liczba płytek wynosi mniej niż 50 x 10⁹/l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli. Pacjenci mogą kontynuować leczenie lenalidomidem i deksametazonem do czasu progresji choroby lub wystąpienia nietolerancji. Etapy zmniejszania dawki Dawka początkowa: 25 mg Poziom dawki -1: 20 mg Poziom dawki -2: 15 mg Poziom dawki -3: 10 mg Poziom dawki -4: 5 mg Poziom dawki -5: 2,5 mg Deksametazon: 40 mg, 20 mg, 12 mg, 8 mg, 4 mg, Nie dotyczy.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    a Dawkę obu produktów można zmniejszać niezależnie. Trombocytopenia Liczba płytek krwi Zmniejszenie do < 25 x 10⁹/l Powrót do > 50 x 10⁹/l Zalecane postępowanie Przerwać podawanie lenalidomidu do końca cyklu. W następnym cyklu leczenia zmniejszyć dawkę lenalidomidu o jeden poziom. Jeśli toksyczność ograniczająca dawkę (ang. dose limiting toxicity, DLT) wystąpi > 15 dnia cyklu, podawanie lenalidomidu zostanie przerwane przynajmniej do końca danego 28-dniowego cyklu. Bezwzględna liczba neutrofili (ANC) – neutropenia Jeśli ANC < 0,5 x 10⁹/l, przerwać leczenie lenalidomidem. Powrót do ≥ 1 x 10⁹/l, jeśli neutropenia jest jedynym obserwowanym objawem toksyczności. Powrót do ≥ 0,5 x 10⁹/l, jeśli występuje zależna od dawki toksyczność hematologiczna inna niż neutropenia. Przy każdym kolejnym zmniejszeniu do < 0,5 x 10⁹/l, powrót do ≥ 0,5 x 10⁹/l. Zalecane postępowanie Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z poziomu -1 raz na dobę. Przerwać leczenie lenalidomidem. Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z następnego niższego poziomu dawkowania, raz na dobę. a Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor) i utrzymać dawkę lenalidomidu. W razie wystąpienia toksyczności hematologicznej, dawkę lenalidomidu można przywrócić do kolejnego wyższego poziomu (aż do dawki początkowej) po poprawie czynności szpiku kostnego (brak toksyczności hematologicznej przez co najmniej 2 kolejne cykle: ANC ≥ 1,5 x 10⁹/l, liczba płytek krwi ≥ 100 x 10⁹/l na początku nowego cyklu). Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, z kontynuacją w postaci leczenia lenalidomidem i deksametazonem do wystąpienia progresji choroby, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Leczenie początkowe: lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, jeśli wartość ANC wynosi mniej niż 1,0 x 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi mniej niż 50 x 10⁹/l. Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 14. każdego 21-dniowego, w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. Bortezomib należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym (1,3 mg/m² powierzchni ciała) dwa razy w tygodniu w dniach 1., 4., 8. i 11. każdego 21-dniowego cyklu. Dodatkowe informacje na temat dawkowania, schematu podawania i dostosowywania dawki produktów stosowanych razem z lenalidomidem, patrz punkt 5.1 i odpowiednia Charakterystyka Produktu Leczniczego. Zaleca się przeprowadzenie maksymalnie ośmiu 21-dniowych cykli leczenia (24 tygodnie leczenia początkowego). Kontynuacja leczenia: lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do wystąpienia progresji.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Kontynuowanie podawania lenalidomidu w dawce 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli w skojarzeniu z deksametazonem. Leczenie należy kontynuować do wystąpienia progresji lub nieakceptowalnej toksyczności. Etapy zmniejszania dawki Dawka początkowa: 25 mg Poziom dawki -1: 20 mg Poziom dawki -2: 15 mg Poziom dawki -3: 10 mg Poziom dawki -4: 5 mg a Dawkowanie można zmniejszać niezależnie dla wszystkich produktów. Trombocytopenia Lenalidomid: 25 mg, 20 mg, 15 mg, 10 mg, 5 mg, 2,5 mg Liczba płytek krwi: Zmniejszenie do < 30 × 10⁹/l Powrót do ≥ 50 × 10⁹/l Zalecane postępowanie Przerwać podawanie lenalidomidu. Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z poziomu -1 raz na dobę. Przerwać podawanie lenalidomidu. Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z następnego niższego poziomu dawkowania raz na dobę. Bezwzględna liczba neutrofili (ANC) – neutropenia Jeśli ANC < 0,5 x 10⁹/l, przerwać leczenie lenalidomidem.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Powrót do ≥ 1 x 10⁹/l, jeśli neutropenia jest jedynym obserwowanym działaniem toksycznym. Powrót do ≥ 0,5 x 10⁹/l, jeśli występuje zależna od dawki toksyczność hematologiczna inna niż neutropenia. Przy każdym kolejnym zmniejszeniu do < 0,5 x 10⁹/l, powrót do ≥ 0,5 x 10⁹/l. Zalecane postępowanie Przerwać leczenie lenalidomidem. Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę. Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z poziomu -1 raz na dobę. Przerwać leczenie lenalidomidem. Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z następnego niższego poziomu dawkowania, raz na dobę. a Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor) i utrzymać dawkę lenalidomidu. Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, a następnie lenalidomid w leczeniu podtrzymującym u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Leczenia lenalidomidem nie wolno rozpoczynać, jeśli bezwzględna liczba neutrofilów (ANC) wynosi mniej niż 1,5 x 10⁹/l i (lub) liczba płytek wynosi mniej niż 75 x 10⁹/l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli, przez nie więcej niż 9 cykli, melfalan podaje się w dawce 0,18 mg/kg mc. doustnie w dniach od 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli, a prednizon w dawce 2 mg/kg mc. doustnie w dniach od 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli. Pacjenci, którzy ukończą 9 cykli lub którzy nie mogą ukończyć leczenia skojarzonego na skutek nietolerancji, otrzymują lenalidomid w monoterapii, według schematu: 10 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28- dniowych cykli do progresji choroby. Etapy zmniejszania dawki Dawka początkowa: 10 mg Poziom dawki -1: 7,5 mg Poziom dawki -2: 5 mg Poziom dawki -3: 2,5 mg Melfalan: 0,18 mg/kg mc., 0,14 mg/kg mc., 0,10 mg/kg mc.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Nie dotyczy. Prednizon: 2 mg/kg mc., 1 mg/kg mc., 0,5 mg/kg mc., 0,25 mg/kg mc. a Jeśli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik pobudzający tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i utrzymać poziom dawki lenalidomidu. Trombocytopenia Liczba płytek krwi: Pierwsze zmniejszenie do < 25 x 10⁹/l Powrót do ≥ 25 x 10⁹/l Zalecane postępowanie Przerwać podawanie lenalidomidu. Wznowić leczenie lenalidomidem i melfalanem w dawce z poziomu -1 raz na dobę. Przerwać podawanie lenalidomidu. Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z następnego niższego poziomu dawkowania (poziom dawki -2 lub -3) raz na dobę. Bezwzględna liczba neutrofili (ANC) – neutropenia Jeśli ANC < 0,5 x 10⁹/l, przerwać leczenie lenalidomidem. Powrót do ≥ 0,5 x 10⁹/l, jeśli neutropenia jest jedynym obserwowanym działaniem toksycznym. Powrót do ≥ 0,5 x 10⁹/l, jeśli występuje zależna od dawki toksyczność hematologiczna inna niż neutropenia.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Przy każdym kolejnym zmniejszeniu do < 0,5 x 10⁹/l, powrót do ≥ 0,5 x 10⁹/l. Zalecane postępowanie Przerwać leczenie lenalidomidem. Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę. Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z poziomu -1 raz na dobę. Przerwać leczenie lenalidomidem. Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z następnego niższego poziomu dawkowania, raz na dobę. a Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor) i utrzymać dawkę lenalidomidu. Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym pacjentów po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ang. ASCT – autologous stem cell transplantation). Leczenie podtrzymujące lenalidomidem należy rozpoczynać po odpowiednim znormalizowaniu parametrów hematologicznych po ASCT u pacjentów niewykazujących dowodów na progresję choroby.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi jest mniejsza niż 1,0 × 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi jest mniejsza niż 75 × 10⁹/l. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach 1–28 powtarzanych 28 dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji. Po 3 cyklach lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli będzie dobrze tolerowany. Etapy zmniejszania dawki Poziom dawki-1: 5 mg Poziom dawki-2: 5 mg (dni 1-21 co 28 dni) Nie dotyczy Dawka zwiększona (15 mg): 10 mg, 5 mg, 5 mg (dni 1-21 co 28 dni). Nie podawać dawki mniejszej niż 5 mg (dni 1-21 co 28 dni). a Po 3 cyklach lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli jest dobrze tolerowana.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Trombocytopenia Liczba płytek krwi: Zmniejszenie do < 30 x 10⁹/l Powrót do ≥ 30 x 10⁹/l Zalecane postępowanie Przerwać podawanie lenalidomidu. Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z poziomu -1 raz na dobę. Przerwać podawanie lenalidomidu. Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z następnego niższego poziomu dawkowania (poziom dawki -2 lub -3) raz na dobę. Bezwzględna liczba neutrofili (ANC) – neutropenia Jeśli ANC < 0,5 x 10⁹/l, przerwać leczenie lenalidomidem. Powrót do ≥ 0,5 x 10⁹/l, jeśli neutropenia jest jedynym obserwowanym działaniem toksycznym. Powrót do ≥ 0,5 x 10⁹/l, jeśli występuje zależna od dawki toksyczność hematologiczna inna niż neutropenia. Przy każdym kolejnym zmniejszeniu do < 0,5 x 10⁹/l, powrót do ≥ 0,5 x 10⁹/l. Zalecane postępowanie Przerwać leczenie lenalidomidem. Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę. Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z poziomu -1 raz na dobę. Przerwać leczenie lenalidomidem.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z następnego niższego poziomu dawkowania, raz na dobę. a Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor) i utrzymać dawkę lenalidomidu. Chłoniak grudkowy (ang. Follicular lymphoma, FL) Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1 x 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 x 10⁹/l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniaka. Zalecana dawka Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1 do 21 powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Zalecana dawka początkowa rytuksymabu wynosi 375 mg/m² pc. dożylnie (iv.) co tydzień w 1. cyklu (dni 1, 8, 15 i 22) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2 do 5.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Etapy zmniejszania dawki Dawka początkowa: 20 mg raz na dobę w dniach 1-21, co 28 dni Poziom dawki -1: 15 mg raz na dobę w dniach 1-21, co 28 dni Poziom dawki -2: 10 mg raz na dobę w dniach 1-21, co 28 dni Poziom dawki -3: 5 mg raz na dobę w dniach 1-21, co 28 dni Informacji na temat modyfikacji dawki z powodu działań toksycznych rytuksymabu należy szukać w odpowiedniej charakterystyce produktu leczniczego. Tromocytopenia Liczba płytek krwi: Pierwsze zmniejszenie do < 50 x 10⁹/l Powrót do ≥ 50 x 10⁹/l Zalecane postępowanie. Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu. Wznowienie leczenia w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1). Przy każdym kolejnym zmniejszeniu do < 50 x 10⁹/l, przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz na tydzień.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Powrót do ≥ 50 x 10⁹/l, wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3. Bezwzględna liczba neutrofili (ANC) – neutropenia Jeśli ANC zmniejszy się do < 1,0 x 10⁹/l na co najmniej 7 dni lub zmniejszy się do <1,0 x 10⁹/l z towarzyszącą gorączką (temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub zmniejszy się do < 0,5 x 10⁹/l. Powróci do ≥ 1,0 x 10⁹/l. W przypadku każdego następnego spadku poniżej 1,0 x 10⁹/l na co najmniej 7 dni lub spadku do < 1,0 x 10⁹/l z towarzyszącą gorączką (temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub spadku do < 0,5 x 10⁹/l. Zalecane postępowanie ᵃ Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz na tydzień. Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1). Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz na tydzień.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Powróci do ≥ 1,0 x 10⁹/l, wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek mniejszych niż 5 mg raz na dobę. a Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (ang. G-CSF – granulocyte colony-stimulating factor) i utrzymać dawkę lenalidomidu. Chłoniak grudkowy (FL) Zespół rozpadu guza (ang. tumour lysis syndrome,TLS) Wszyscy pacjenci powinni otrzymywać leczenie zapobiegające TLS (allopurynol, rasburykaza lub leki równoważne, zgodne z wytycznymi danej placówki) i odpowiednie nawodnienie (doustne) w ciągu pierwszego tygodnia pierwszego cyklu lub w dłuższym okresie, w zależności od wskazań klinicznych. W ramach monitorowania w kierunku TLS, u pacjentów należy wykonywać badania biochemiczne co tydzień w czasie pierwszego cyklu leczenia oraz w przypadku wskazań klinicznych.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Leczenie lenalidomidem można kontynuować (utrzymując dawkę) u pacjentów z laboratoryjnymi cechami TLS lub TLS objawowym stopnia 1. Można też, w zależności od uznania lekarza, zmniejszyć dawkę o jeden poziom i kontynuować podawanie lenalidomidu. Należy stosować intensywne nawadnianie dożylne i odpowiednie leczenie farmakologiczne zgodnie z miejscowym standardem postępowania do czasu wyrównania zaburzeń elektrolitowych. W celu złagodzenia hiperurykemii konieczne może być leczenie z zastosowaniem rasburykazy. Hospitalizacja pacjenta zależy od uznania lekarza. U pacjentów z TLS objawowym stopnia 2-4 należy przerwać leczenie lenalidomidem i wykonywać panel badań biochemicznych co tydzień lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Należy stosować intensywne nawadnianie dożylne i odpowiednie leczenie farmakologiczne zgodnie z miejscowym standardem postępowania do czasu wyrównania zaburzeń elektrolitowych. Leczenie rasburykazą i hospitalizacja zależą od uznania lekarza.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Gdy objawy TLS ulegną złagodzeniu do stopnia 0, można wedle uznania lekarza wznowić leczenie lenalidomidem w następnej niższej dawce (patrz punkt 4.4). Reakcja typu „tumour flare” (ang. TFR – tumour flare reaction) W zależności od uznania lekarza u pacjentów, u których wystąpiła reakcja typu „tumour flare” 1. lub 2. stopnia, lenalidomid można nadal stosować bez przerw i zmiany dawkowania. Podobnie w zależności od uznania lekarza można stosować leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), leczenie kortykosteroidami o ograniczonym czasie działania i (lub) leczenie opioidowymi lekami przeciwbólowymi. U pacjentów z reakcją typu „tumour flare” 3. lub 4. stopnia należy przerwać leczenie lenalidomidem i rozpocząć leczenie z zastosowaniem NLPZ, kortykosteroidów i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Gdy objawy reakcji typu „tumour flare” ulegną złagodzeniu do ≤ 1. stopnia, należy wznowić leczenie lenalidomidem w tej samej dawce do końca cyklu.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Pacjentów można leczyć objawowo zgodnie z wytycznymi dla leczenia reakcji typu „tumour flare” 1. i 2. stopnia (patrz punkt 4.4). Wszystkie wskazania W przypadku innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia, których wystąpienie zostało uznane za związane ze stosowaniem lenalidomidu, należy przerwać leczenie i ponownie je rozpocząć w mniejszej dawce tylko po ustąpieniu objawów toksyczności do 2. stopnia i poniżej, według uznania lekarza. Przy wystąpieniu wysypki skórnej 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania lenalidomidu. Stosowanie lenalidomidu należy przerwać w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki 4. stopnia, wysypki złuszczającej lub związanej z powstawaniem pęcherzy albo w razie podejrzenia zespołu Stevensa- Johnsona (ang. Stevens-Johnson Syndrome, SJS), toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (ang. Toxic Epidermal Necrolysis, TEN) lub wysypki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (ang.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms, DRESS), i nie należy wznawiać leczenia, po ustąpieniu tych reakcji. 9. Szczególne grupy pacjentów Dzieci i młodzież: Produktu leczniczego Lenalidomide Grindeks nie należy stosować u dzieci i młodzieży od urodzenia do 18 lat ze względu na bezpieczeństwo stosowania (patrz punkt 5.1). Osoby w podeszłym wieku: Aktualnie dostępne dane dotyczące farmakokinetyki przedstawiono w punkcie 5.2. Lenalidomid stosowano w ramach badań klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim w wieku do 91 lat (patrz punkt 5.1). Ze względu na większe prawdopodobieństwo zmniejszonej czynności nerek u pacjentów w podeszłym wieku, należy zachować ostrożność podczas ustalania dawki i kontrolować czynność nerek. Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepienia. Stan pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych należy dokładnie ocenić przed podjęciem decyzji o leczeniu (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, dawką początkową deksametazonu jest 20 mg raz na dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. każdego 28- dniowego cyklu. U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem nie jest konieczne dostosowanie dawki. U pacjentów w wieku 75 lat i starszych z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy otrzymywali lenalidomid, częściej występowały ciężkie działania niepożądane oraz działania niepożądane, które prowadziły do przerwania leczenia. W porównaniu z młodszymi pacjentami, pacjenci w wieku powyżej 75 lat z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim gorzej tolerowali leczenie skojarzone lenalidomidem. W grupie tej więcej pacjentów przerwało leczenie z powodu nietolerancji (działania niepożądane 3. lub 4. stopnia oraz ciężkie działania niepożądane) niż w grupie pacjentów w wieku poniżej 75 lat.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Szpiczak mnogi: pacjenci, którzy otrzymali wcześniej co najmniej jeden schemat leczenia. Odsetek pacjentów w wieku 65 lat lub starszych ze szpiczakiem mnogim nie różnił się istotnie pomiędzy grupami otrzymującymi lenalidomid z deksametazonem, a placebo i deksametazon. Nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy tymi pacjentami, a pacjentami młodszymi, jednak nie można wykluczyć większej podatności osób starszych. Chłoniak grudkowy: U pacjentów z chłoniakami grudkowymi leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z rytuksymabem ogólny odsetek występowania zdarzeń niepożądanych był podobny wśród pacjentów w wieku 65 lat lub starszych i pacjentów w wieku poniżej 65 lat. Nie zaobserwowano ogólnej różnicy w skuteczności między tymi dwiema grupami wiekowymi. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki; u pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja na leczenie (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    Należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane jest kontrolowanie czynności nerek. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i szpiczakiem mnogim lub chłoniakiem grudkowym dostosowanie dawki nie jest konieczne. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub krańcowym stadium niewydolności nerek zaleca się niżej przedstawione dostosowanie dawki początkowej oraz dawki stosowanej w trakcie leczenia. Nie ma doświadczenia z badań klinicznych III fazy u pacjentów z krańcowym stadium niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min, konieczne dializy). 10. Szpiczak mnogi Czynność nerek (CLcr) Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ CLcr < 50 ml/min): 10 mg raz na dobę¹ Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CLcr < 30 ml/min, bez konieczności dializy): 7,5 mg raz na dobę² Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD) (CLcr < 30 ml/min, konieczność dializowania): 15 mg co drugi dzień 5 mg raz na dobę.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    W dniach dializowania dawkę należy podawać po dializie. 1. Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę, przy braku odpowiedzi na leczenie i przy dobrej tolerancji leczenia ze strony pacjenta. 2. W krajach, gdzie dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg. Chłoniak grudkowy Czynność nerek (klirens kreatyniny, CLcr) Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30≤ CLcr <60 ml/min): 10 mg raz na dobę ¹,² Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CLcr <30 ml/min, pacjent nie wymaga dializ): Brak danych ³ Schyłkowa niewydolność nerek (ESRD) (CLcr <30 ml/min, pacjent wymaga dializ): Brak danych ³ 1. Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę, jeśli pacjent toleruje leczenie. 2. W przypadku pacjentów przyjmujących dawkę początkową 10 mg, w przypadku zmniejszania dawki w celu opanowania neutropenii lub trombocytopenii stopnia 3 lub 4 lub innych działań toksycznych stopnia 3 lub 4 uznanych za związane z lenalidomidem, nie stosować dawki mniejszej niż 5 mg co drugi dzień lub 2,5 mg raz na dobę.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dawkowanie
    3. Pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub ESRD wykluczano z udziału w badaniu. Po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem dalsza modyfikacja dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek powinna być oparta na indywidualnej tolerancji pacjenta na leczenia, w sposób opisany powyżej. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania. Sposób stosowania: Podanie doustne. Lenalidomide Grindeks w kapsułkach należy przyjmować doustnie, mniej więcej o tej samej porze w wyznaczonych dniach. Kapsułek nie należy otwierać, łamać ani żuć. Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą, zarówno z jedzeniem jak i bez. W celu wyjęcia kapsułki z blistra, kapsułkę należy nacisnąć wyłącznie z jednej strony, zmniejszając w ten sposób ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Kobiety w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym, chyba że spełnione są wszystkie warunki Programu zapobiegania ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania W przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi należy przed rozpoczęciem leczenia zapoznać się z odpowiednimi Charakterystykami Produktów Leczniczych. Ostrzeżenie dotyczące ciąży Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, powodującą ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. Lenalidomid wywoływał u małp wady wrodzone podobne do opisywanych po zastosowaniu talidomidu (patrz punkty 4.6 i 5.3). W przypadku stosowania lenalidomidu w trakcie ciąży można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu u ludzi. Wszystkie pacjentki muszą spełniać warunki Programu zapobiegania ciąży, chyba że istnieją wiarygodne dowody, że pacjentka nie może zajść w ciążę.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Kryteria określające kobiety, które nie mogą zajść w ciążę Pacjentka lub partnerka pacjenta jest uznawana za mogącą zajść w ciążę, chyba że spełniają co najmniej jedno z poniższych kryteriów: Wiek ≥ 50 lat i naturalny brak menstruacji przez ≥1 rok (brak menstruacji na skutek leczenia przeciwnowotworowego lub w okresie karmienia piersią nie wyklucza możliwości zajścia w ciążę). Przedwczesna niewydolność jajników potwierdzona przez specjalistę ginekologa. Uprzednia obustronna resekcja jajników z jajowodami lub histerektomia. Genotyp XY, zespół Turnera, agenezja macicy. Poradnictwo Lenalidomid jest przeciwwskazany u kobiet mogących zajść w ciążę, jeśli nie zostały spełnione wszystkie z poniższych warunków: Pacjentka rozumie oczekiwane ryzyko teratogenności dla nienarodzonego dziecka.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjentka rozumie konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji bez przerwy przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, przez cały okres trwania leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia. Nawet jeśli u kobiety w wieku rozrodczym wystąpi brak menstruacji, musi ona przestrzegać wszystkich zaleceń dotyczących skutecznej antykoncepcji. Pacjentka jest w stanie stosować się do wszystkich zaleceń dotyczących skutecznej antykoncepcji. Pacjentka została poinformowana i zrozumiała potencjalne następstwa ciąży oraz konieczność natychmiastowej konsultacji w przypadku podejrzenia zajścia w ciążę. Pacjentka rozumie konieczność rozpoczęcia leczenia zaraz po wydaniu lenalidomidu poprzedzonym uzyskaniem ujemnego wyniku testu ciążowego. Pacjentka rozumie konieczność i zgadza się na wykonywanie testu ciążowego przynajmniej co 4 tygodnie, z wyjątkiem przypadków potwierdzonej sterylizacji przez podwiązanie jajowodów.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjentka potwierdza, że rozumie zagrożenia i konieczność podjęcia niezbędnych środków ostrożności związanych ze stosowaniem lenalidomidu. W przypadku mężczyzn przyjmujących lenalidomid, dane dotyczące farmakokinetyki wykazały, że w trakcie leczenia lenalidomid jest obecny w ludzkim nasieniu w skrajnie małym stężeniu oraz, że jest niewykrywalny w ludzkim nasieniu po 3 dniach od zakończenia podawania substancji zdrowemu mężczyźnie (patrz punkt 5.2). W ramach środków ostrożności oraz biorąc pod uwagę szczególne populacje z wydłużonym czasem wydalania, jak w przypadku niewydolności nerek, wszyscy mężczyźni zażywający lenalidomid muszą spełniać następujące warunki: Zrozumieć oczekiwane ryzyko teratogenności leku w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zrozumieć konieczność używania prezerwatyw w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę, niestosującą skutecznych środków antykoncepcyjnych (nawet jeżeli mężczyzna w przeszłości poddał się zabiegowi wazektomii) w czasie leczenia i przez co najmniej 7 dni od podania ostatniej dawki i (lub) zakończenia leczenia. Zrozumieć, że jeżeli partnerka zajdzie w ciążę w czasie kiedy mężczyzna przyjmuje produkt Lenalidomide Grindeks lub w krótkim czasie po zaprzestaniu stosowania produktu Lenalidomide Grindeks, mężczyzna powinien jak najszybciej poinformować o tym fakcie swojego lekarza prowadzącego, oraz zaleca się, by partnerka została skierowana do lekarza specjalizującego się lub mającego doświadczenie w zakresie teratologii, w celu przeprowadzenia badań oraz uzyskania porady.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadku kobiet mogących zajść w ciążę lekarz przepisujący produkt musi upewnić się, że: Pacjentka przestrzega zasad programu zapobiegania ciąży, w tym uzyskać potwierdzenie odpowiedniego poziomu zrozumienia. Pacjentka wyraziła zgodę na powyższe warunki. Antykoncepcja Kobiety mogące zajść w ciążę muszą stosować jedną skuteczną metodę antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia lenalidomidem, nawet w przypadku przerwy w stosowaniu produktu leczniczego, chyba że pacjentka zobowiąże się do bezwzględnej i ciągłej, potwierdzanej co miesiąc abstynencji seksualnej. Jeśli pacjentka nie stosowała skutecznej antykoncepcji, musi zostać skierowana do właściwie przeszkolonego pracownika służby zdrowia w celu uzyskania porady dotyczącej zapobiegania ciąży, by można było rozpocząć stosowanie antykoncepcji.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Odpowiednie metody zapobiegania ciąży mogą obejmować następujące przykłady: Implant. Wewnątrzmaciczny system hormonalny (IUS) uwalniający lewonorgestrel. Octan medroksyprogesteronu w postaci depot. Sterylizacja przez podwiązanie jajowodów. Współżycie seksualne tylko z partnerem po wazektomii; skuteczność wazektomii musi zostać potwierdzona dwoma ujemnymi badaniami nasienia. Tabletki hamujące owulację, zawierające tylko progesteron (tzn. dezogestrel). Ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów ze szpiczakiem mnogim przyjmujących lenalidomid w terapii skojarzonej i w mniejszym stopniu u otrzymujących lenalidomid w monoterapii pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i z chłoniakiem z komórek płaszcza, nie zaleca się stosowania złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych (patrz także punkt 4.5).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Jeśli pacjentka stosuje obecnie złożone doustne środki antykoncepcyjne, powinna przejść na jedną ze skutecznych metod wymienionych powyżej. Ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej utrzymuje się przez 4-6 tygodni po zakończeniu stosowania złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych. Jednoczesne stosowanie deksametazonu może zmniejszać skuteczność steroidowych środków antykoncepcyjnych (patrz punkt 4.5). Stosowanie implantów i systemów wewnątrzmacicznych uwalniających lewonorgestrel wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zakażenia w trakcie ich umieszczania oraz z nieregularnym krwawieniem z pochwy. Należy rozważyć profilaktyczne zastosowanie antybiotyków, zwłaszcza u pacjentek z neutropenią. Zwykle nie zaleca się stosowania wewnątrzmacznych wkładek uwalniających miedź ze względu na możliwe ryzyko zakażenia w trakcie ich umieszczania i nadmierną utratę krwi menstruacyjnej, co może pogorszyć stan pacjentek z neutropenią lub trombocytopenią.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Czynniki wpływające na erytropoezę lub inne leki mogące zwiększać ryzyko zakrzepicy, takie jak hormonalna terapia zastępcza, powinny być stosowane ostrożnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid z deksametazonem (patrz punkty 4.4 i 4.8). Doustne środki antykoncepcyjne Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Lenalidomid nie jest induktorem enzymów. W badaniu in vitro na ludzkich hepatocytach lenalidomid w różnych badanych stężeniach nie indukował CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4/5. Z tego powodu w przypadku podania samego lenalidomidu nie jest oczekiwane wystąpienie indukcji prowadzącej do obniżonej skuteczności produktów leczniczych, w tym hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Jednak deksametazon jest słabym lub umiarkowanym induktorem CYP3A4 i prawdopodobnie wywiera również wpływ na inne enzymy i transportery.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Interakcje
    Nie można wykluczyć, że w trakcie leczenia skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych może ulec zmniejszeniu. Należy podjąć skuteczne środki, aby zapobiec ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). Warfaryna Jednoczesne wielokrotne podawanie lenalidomidu w dawce 10 mg nie wpływało na farmakokinetykę pojedynczej dawki R- i S-warfaryny. Jednoczesne podanie warfaryny w pojedynczej dawce 25 mg nie wpływało na farmakokinetykę lenalidomidu. Jednak nie wiadomo, czy interakcja zachodzi w czasie stosowania klinicznego (jednoczesne leczenie deksametazonem). Deksametazon jest słabym lub umiarkowanym induktorem enzymów i jego wpływ na warfarynę nie jest znany. Zaleca się ścisłe kontrolowanie stężenia warfaryny podczas leczenia. Digoksyna Jednoczesne stosowanie z lenalidomidem w dawce 10 mg raz na dobę zwiększało stężenie digoksyny w osoczu (pojedyncza dawka 0,5 mg) o 14% przy 90% CI (przedział ufności) [0,52%-28,2%].
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Interakcje
    Nie wiadomo, czy skutek będzie inny w praktyce klinicznej (większe dawki lenalidomidu i jednoczesne leczenie deksametazonem). Dlatego podczas leczenia lenalidomidem zaleca się kontrolowanie stężenia digoksyny. Statyny Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia rabdomiolizy podczas jednoczesnego podawania statyn i lenalidomidu, które może mieć charakter po prostu addytywny. W pierwszych tygodniach leczenia uzasadniona jest wzmożona kontrola kliniczna i laboratoryjna. Deksametazon Jednoczesne podawanie deksametazonu (40 mg raz na dobę) w dawce pojedynczej lub wielokrotnej nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu podawanego w dawce wielokrotnej (25 mg raz na dobę). Interakcje z inhibitorami glikoproteiny P (P-gp) W warunkach in vitro lenalidomid jest substratem dla glikoproteiny P, ale nie jest jej inhibitorem.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Interakcje
    Jednoczesne podawanie w dawce wielokrotnej chinidyny (600 mg, dwa razy na dobę), będącej silnym inhibitorem glikoproteiny P lub temsirolimusu (25 mg), umiarkowanego inhibitora/substratu glikoproteiny P, nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu (25 mg). Jednoczesne podawanie lenalidomidu nie zmienia farmakokinetyki temsirolimusu.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ze względu na właściwości teratogenne, lenalidomid należy przepisywać z uwzględnieniem Programu zapobiegania ciąży (patrz punkt 4.4), chyba że istnieją wiarygodne przesłanki, że pacjentka nie może zajść w ciążę. Kobiety mogące zajść w ciążę / Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Kobiety mogące zajść w ciążę muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji. Jeśli w trakcie leczenia lenalidomidem kobieta zajdzie w ciążę, leczenie musi zostać przerwane, a pacjentka powinna zostać skierowana do specjalisty doświadczonego w ocenie teratogennego skutku leczenia w celu przeprowadzenia takiej oceny i uzyskania odpowiedniej porady. Jeśli partnerka mężczyzny leczonego lenalidomidem zajdzie w ciążę, zaleca się skierowanie jej do lekarza specjalizującego się lub mającego doświadczenie w teratologii, w celu przeprowadzenia oceny i uzyskania porady.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    U ludzi lenalidomid w trakcie leczenia jest obecny w nasieniu w skrajnie małym stężeniu i staje się tam niewykrywalny po 3 dniach od zakończenia podawania substancji zdrowemu mężczyźnie (patrz punkt 5.2). W ramach środków ostrożności oraz biorąc pod uwagę szczególne populacje z wydłużonym czasem wydalania, jak w przypadku niewydolności nerek, wszyscy pacjenci płci męskiej stosujący lenalidomid muszą używać prezerwatyw przez okres leczenia, podczas przerwy w podawaniu leku i przez 1 tydzień po zakończeniu leczenia, jeśli partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę i nie stosuje antykoncepcji. Ciąża Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, powodującą ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. Lenalidomid wywoływał u małp wady rozwojowe podobne do opisywanych po zastosowaniu talidomidu (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Ponieważ możliwe jest teratogenne działanie lenalidomidu, jego stosowanie w okresie ciąży jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy lenalidomid przenika do mleka kobiecego. Z tego względu podczas leczenia lenalidomidem należy przerwać karmienie piersią. Płodność Badania na szczurach z wykorzystaniem lenalidomidu w dawkach do 500 mg/kg (dawka odpowiednio około 200 do 500-razy większą niż stosowana u ludzi dawka 25 i 10 mg w przeliczeniu na powierzchnię ciała) nie wykazały występowania działań niepożądanych związanych z płodnością ani szkodliwego wpływu na płodność rodziców.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Lenalidomid ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania lenalidomidu zgłaszano występowanie takich objawów, jak zmęczenie, zawroty głowy, senność, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego i niewyraźne widzenie. Z tego względu należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Streszczenie profilu bezpieczeństwa Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem. Do określenia działań niepożądanych odnotowanych w badaniu CALGB 100104 zastosowano podejście zachowawcze. Działania niepożądane wymienione w tabeli 1 obejmowały zarówno zdarzenia po HDM/ASCT, jak i z okresu leczenia podtrzymującego. Druga analiza, w której zidentyfikowano zdarzenia występujące po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego wskazuje, że częstości podane w tabeli 1 mogą być większe niż faktycznie obserwowano podczas leczenia podtrzymującego. Działania niepożądane odnotowane w trakcie badania IFM 2005-02 obejmowały tylko okres leczenia podtrzymującego. Ciężkie działania niepożądane, które obserwowano częściej (≥ 5%) podczas terapii podtrzymującej lenalidomidem niż podczas stosowaniu placebo, były: Zapalenie płuc (10,6%; termin złożony) w badaniu IFM 2005-02, Zakażenie płuc (9,4% [9,4% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego]) w badaniu CALGB 100104.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    W badaniu IFM 2005-02 działaniami niepożądanymi, które obserwowano częściej po zastosowaniu lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż po podaniu placebo, były: neutropenia (60,8%), zapalenie oskrzeli (47,4%), biegunka (38,9%), zapalenie jamy nosowo-gardłowej (34,8%), skurcze mięśni (33,4%), leukopenia (31,7%), astenia (29,7%), kaszel (27,3%), trombocytopenia (23,5%), zapalenie żołądka i jelit (22,5%) oraz gorączka (20,5%). W badaniu CALGB 100104 działaniami niepożądanymi, które obserwowano częściej po zastosowaniu lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym niż po podaniu placebo, były: neutropenia (79,0% [71,9% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego]), trombocytopenia (72,3% [61,6%]), biegunka (54,5% [46,4%]), wysypka (31,7% [25,0%]), zakażenie górnych dróg oddechowych (26,8% [26,8%]), zmęczenie (22,8% [17,9%]), leukopenia (22,8% [18,8%]) i niedokrwistość (21,0% [13,8%]).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu W badaniu SWOG S0777 następujące ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥ 5%) w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z dożylnym bortezomibem i deksametazonem niż w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem: niedociśnienie tętnicze (6,5%), zakażenie płuc (5,7%), odwodnienie (5,0%). Następujące działania niepożądane obserwowano częściej w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem niż w przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem: zmęczenie (73,7%), neuropatia obwodowa (71,8%), trombocytopenia (57,6%), zaparcie (56,1%), hipokalcemia (50,0%).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: niekwalifikujący się do przeszczepienia pacjenci otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu Ciężkimi działaniami niepożądanymi, które obserwowano częściej (≥ 5%) podczas stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu (Rd i Rd18) niż po podaniu melfalanu, prednizonu i talidomidu (MPT), były: Zapalenie płuc (9,8%), Niewydolność nerek (w tym postać ostra) (6,3%). Działaniami niepożądanymi, które obserwowano częściej po podaniu Rd lub Rd18 niż po podaniu MPT, były: biegunka (45,5%), zmęczenie (32,8%), ból pleców (32,0%), astenia (28,2%), bezsenność (27,6%), wysypka (24,3%), zmniejszony apetyt (23,1%), kaszel (22,7%), gorączka (21,4%) i skurcze mięśni (20,5%). Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: niekwalifikujący się do przeszczepienia pacjenci otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem Ciężkie działania niepożądane obserwowano częściej (≥ 5%) u pacjentów otrzymujących melfalan, prednizon i lenalidomid, a następnie leczenie podtrzymujące lenalidomidem (MPR+R) albo melfalan, prednizon i lenalidomid, a następnie placebo (MPR+p) niż u pacjentów otrzymujących melfalan i prednizon i placebo, a następnie placebo (MPp+p), były: Gorączka neutropeniczna (6,0%), Niedokrwistość (5,3%).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Działaniami niepożądanymi, które obserwowano częściej po zastosowaniu schematu MPR+R lub MPR+p niż po zastosowaniu MPp+p, były: neutropenia (83,3%), niedokrwistość (70,7%), trombocytopenia (70,0%), leukopenia (38,8%), zaparcie (34,0%), biegunka (33,3%), wysypka (28,9%), gorączka (27,0%), obrzęki obwodowe (25,0%), kaszel (24,0%), zmniejszony apetyt (23,7%) i astenia (22,0%). Szpiczak mnogi: pacjenci, którzy otrzymali wcześniej co najmniej jeden schemat leczenia W dwóch kontrolowanych placebo badaniach III fazy 353 pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymywało lenalidomid z deksametazonem, a 351 pacjentów otrzymywało placebo z deksametazonem. Najcięższymi działaniami niepożądanymi, które obserwowano częściej po podaniu lenalidomidu z deksametazonem niż po podaniu placebo z deksametazonem, były: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna) (patrz punkt 4.4), Neutropenia 4. stopnia (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Działaniami niepożądanymi, które w badaniach klinicznych dotyczących szpiczaka mnogiego (MM-009 i MM-010) występowały częściej po podaniu lenalidomidu z deksametazonem niż po podaniu placebo z deksametazonem, były: zmęczenie (43,9%), neutropenia (42,2%), zaparcie (40,5%), biegunka (38,5%), kurcze mięśni (33,4%), niedokrwistość (31,4%), trombocytopenia (21,5%) i wysypka (21,2%). Zespoły mielodysplastyczne Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu określono na podstawie danych łącznie od 286 pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi, uczestniczących w jednym badaniu II fazy i jednym badaniu III fazy. W badaniu II fazy wszystkich 148 pacjentów otrzymywało lenalidomid. W podwójnie zaślepionej części badania III fazy 69 pacjentów otrzymywało lenalidomid w dawce 5 mg, 69 pacjentów lenalidomid w dawce 10 mg, a 67 pacjentów placebo. Większość działań niepożądanych występowała podczas pierwszych 16 tygodni leczenia lenalidomidem.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Ciężkimi działaniami niepożądanymi, były: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna) (patrz punkt 4.4), Neutropenia 3. lub 4. stopnia, gorączka neutropeniczna oraz trombocytopenia 3. lub 4. stopnia (patrz punkt 4.4). Najczęściej obserwowanymi w badaniu III fazy działaniami niepożądanymi, które występowały częściej w grupach otrzymujących lenalidomid niż w grupie kontrolnej, były: neutropenia (76,8%), trombocytopenia (46,4%), biegunka (34,8%), zaparcie (19,6%), nudności (19,6%), świąd (25,4%), wysypka (18,1%), zmęczenie (18,1%) i skurcze mięśni (16,7%). Chłoniak z komórek płaszcza Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza określono na podstawie danych od 254 pacjentów biorących udział w randomizowanym, kontrolowanym badaniu II fazy MCL-002. Ponadto do tabeli 4 włączono działania niepożądane z uzupełniającego badania MCL-001.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Ciężkimi działaniami niepożądanymi, które w badaniu MCL-002 obserwowano częściej (różnica ≥ 2 punktów procentowych) w grupie otrzymującej lenalidomid niż w grupie kontrolnej, były: Neutropenia (3,6%), Zatorowość płucna (3,6%), Biegunka (3,6%). Najczęściej obserwowanymi w badaniu MCL-002 działaniami niepożądanymi, które występowały częściej w grupie otrzymującej lenalidomid niż w grupie kontrolnej, były: neutropenia (50,9%), niedokrwistość (28,7%), biegunka (22,8%), zmęczenie (21,0%), zaparcie (17,4%), gorączka (16,8%) i wysypka (w tym alergiczne zapalenie skóry) (16,2%). W badaniu MCL-002 stwierdzono widoczne, ogólne zwiększenie liczby wczesnych zgonów (w ciągu 20 tygodni). U pacjentów z dużym rozmiarem guza przed rozpoczęciem leczenia istnieje zwiększone ryzyko wczesnego zgonu; odnotowano 16/81 (20%) wczesnych zgonów u pacjentów otrzymujących lenalidomid i 2/28 (7%) wczesnych zgonów w grupie kontrolnej.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    W ciągu 52 tygodni wartości te wynosiły odpowiednio 32/81 (39,5%) oraz 6/28 (21%) (patrz punkt 5.1). W trakcie 1. cyklu przerwano leczenie u 11/81 (14%) pacjentów z dużym rozmiarem guza w grupie otrzymującej lenalidomid i u 1/28 (4%) pacjenta z grupy kontrolnej. Głównym powodem przerwania leczenia w 1. cyklu u pacjentów z dużym rozmiarem guza w grupie otrzymującej lenalidomid były działania niepożądane 7/11 (64%). Duży rozmiar guza zdefiniowano jako co najmniej jedną zmianę o średnicy ≥ 5 cm lub 3 zmiany o średnicy ≥ 3 cm. Chłoniak grudkowy Ogólny profil bezpieczeństwa lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym opiera się na danych pochodzących od 294 pacjentów uczestniczących w randomizowanym badaniu fazy III z grupą kontrolną, NHL-007. W Tabeli 5 uwzględniono ponadto działania niepożądane pochodzące z badania uzupełniającego NHL-008.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Działania niepożądane
    Ciężkie działania niepożądane, które w badaniu NHL-007 obserwowano najczęściej (z różnicą co najmniej 1 punktu procentowego) w grupie leczonej według schematu lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą otrzymującą schemat placebo/rytuksymab, to: gorączka neutropeniczna (2,7%), zatorowość płucna (2,7%), zapalenie płuc (2,7%). W badaniu NHL-007 do działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupie otrzymującej schemat lenalidomid/rytuksymab niż w grupie otrzymującej schemat placebo/rytuksymab (z różnicą częstości między grupami wynoszącą co najmniej 2%) należały: neutropenia (58,2%), biegunka (30,8%), leukopenia (28,8%), zaparcie (21,9%), kaszel (21,9%) i zmęczenie (21,9%).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Brak jest specyficznych doświadczeń w leczeniu przedawkowania lenalidomidu u pacjentów, chociaż w badaniach z różnymi dawkami niektórzy pacjenci otrzymywali dawkę do 150 mg, natomiast w badaniach z pojedynczą dawką niektórzy pacjenci otrzymali dawkę do 400 mg. Działania toksyczne ograniczające dawkę w tych badaniach miały głównie charakter hematologiczny. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie wspomagające.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki o działaniu immunosupresyjne. ATC code: L04AX04. Mechanizm działania lenalidomid wiąże się bezpośrednio z cereblonem, składowej kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, który zawiera białko DDB1 (ang. deoxyribonucleic acid damage-binding protein 1), kulinę 4 (CUL4) i białko regulatorowe kuliny 1 (Roc1). W komórkach hematopoetycznych lenalidomid, wiążąc się z cereblonem, rekrutuje białka substratowe Aiolos i Ikaros, które są czynnikami transkrypcyjnymi w komórkach limfatycznych. Prowadzi to do ich ubikwitynacji i następnie degradacji, a następnie degradacji powodującej bezpośrednią cytotoksyczność i działanie immunomodulacyjne. W szczególności lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę niektórych nowotworowych komórek hematopoetycznych (w tym nowotworowych komórek plazmatycznych szpiczaka mnogiego, komórek nowotworowych chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecjami w obrębie chromosomu 5), zwiększa odporność zależną od komórek T i komórek typu Natural Killer (NK) oraz zwiększa liczbę limfocytów NK, T i NK T.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W MDS z delecją 5q lenalidomid wybiórczo hamuje aktywność nieprawidłowego klonu, nasilając apoptozę komórek z delecją 5q. Skojarzenie lenalidomidu i rytuksymabu Skojarzenie lenalidomidu i rytuksymabu nasila cytotoksyczność komórkową zależną od przeciwciał (ang. ADCC – antibody-dependent cell cytotoxicity) i bezpośrednią apoptozę komórek chłoniaka grudkowego. Mechanizm działania lenalidomidu obejmuje także inne rodzaje aktywności, takie jak właściwości antyangiogenne i proerytropoetyczne. Lenalidomid hamuje angiogenezę przez hamowanie migracji i adhezji komórek śródbłonka oraz tworzenia mikronaczyń, zwiększa wytwarzanie hemoglobiny płodowej przez hematopoetyczne komórki macierzyste CD34+ i hamuje wytwarzanie prozapalnych cytokin (np. TNF-α i IL-6) przez monocyty. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lenalidomidu oceniano w sześciu badaniach klinicznych III fazy z udziałem pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim i w dwóch badaniach klinicznych III fazy z udziałem pacjentów z nawrotowym, opornym szpiczakiem mnogim oraz w jednym badaniu fazy III i jednym badaniu fazy IIIb z udziałem pacjentów z iNHL, zgodnie z poniższym opisem.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Nowo rozpoznany szpiczak mnogi Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym u pacjentów po ASCT Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym oceniano w dwóch wieloośrodkowych, randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach fazy III z podwójnie ślepą próbą w grupach równoległych: CALGB 100104 i IFM 2005-02. CALGB 100104 Do badania kwalifikowali się pacjenci w wieku od 18 do 70 lat z czynnym szpiczakiem wymagającym leczenia, bez wcześniejszej progresji po początkowym leczeniu. W ciągu 90–100 dni po ASCT pacjentów przydzielono losowo w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej lenalidomid w leczeniu podtrzymującym lub do grupy placebo. Dawka podtrzymująca wynosiła 10 mg raz na dobę w dniach od 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli (zwiększana do 15 mg raz na dobę po 3 miesiącach, jeśli nie wystąpiła toksyczność ograniczająca dawkę). Leczenie kontynuowano do wystąpienia progresji choroby.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pierwszorzędowym punktem końcowym badania dotyczącym skuteczności był czas przeżycia bez progresji (ang. progression free survival, PFS) od randomizacji do daty odnotowania progresji lub zgonu, zależnie od tego, co wystąpiło wcześniej. Badanie nie było zaprojektowane dla całkowitego czasu przeżycia, jako punktu końcowego. Randomizacji poddano łącznie 460 pacjentów: 231 otrzymywało lenalidomid i 229 otrzymywało placebo. Obie grupy były wyrównane pod względem cech demograficznych i charakterystyki choroby. Zgodnie z zaleceniami komisji monitorującej dane, badanie zostało odślepione po przekroczeniu progu dla wcześniej zaplanowanej analizy okresowej PFS. Po odślepieniu pacjentom z grupy placebo umożliwiono zmianę na leczenie lenalidomidem zanim nastąpiła progresja choroby. Wyniki PFS w momencie odślepienia, po wcześniej zaplanowanej analizie okresowej i zastosowaniu punktu odcięcia w dniu 17 grudnia 2009 roku (okres obserwacji 15,5 miesiąca) wykazały zmniejszenie o 62% ryzyka progresji choroby lub zgonu na korzyść lenalidomidu (HR=0,38; 95% CI 0,27; 0,54; p < 0,001).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mediana ogólnego PFS wynosiła 33,9 miesiąca (95% CI NE, NE [niemożliwy do określenia]) w grupie przyjmującej lenalidomid i 19,0 miesięcy (95% CI 16,2; 25,6) w grupie placebo. Korzyści w odniesieniu do PFS obserwowano zarówno w podgrupie pacjentów, u których uzyskano odpowiedź całkowitą (CR), jak i podgrupie, w której nie uzyskano CR. Wyniki badania, dla danych, których zbieranie zakończono 1 lutego 2016, przedstawiono w Tabeli 7.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Lenalidomid zawiera asymetryczny atom węgla, dlatego może występować w aktywnych optycznie formach S(-) i R(+). Lenalidomid wytwarzany jest jako mieszanina racemiczna. Lenalidomid jest zwykle lepiej rozpuszczalny w rozpuszczalnikach organicznych, ale największą rozpuszczalność wykazuje w 0,1 N buforze HCl. Wchłanianie Lenalidomid jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym na czczo zdrowym ochotnikom, a maksymalne stężenie w osoczu uzyskuje po upływie 0,5 do 2 godzin po podaniu. U pacjentów i u zdrowych ochotników maksymalne stężenie (Cmax) oraz pole powierzchni pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) zwiększa się proporcjonalnie wraz ze zwiększeniem dawki. Wielokrotne dawkowanie nie powoduje znaczącej kumulacji produktu leczniczego. Względne stężenie w osoczu enancjomerów lenalidomidu S(-) i R(+) wynosi w przybliżeniu, odpowiednio 56% i 44%.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Jednoczesne spożycie bogatego w tłuszcze i wysokokalorycznego posiłku zmniejszało u zdrowych ochotników zakres wchłaniania, powodując zmniejszenie o około 20% wartości AUC oraz o 50% Cmax w osoczu. Jednak w głównych badaniach klinicznych dotyczących szpiczaka mnogiego, w których oszacowano skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu, był on podawany niezależnie od posiłku. Z tego względu lenalidomid można przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia. Analiza farmakokinetyki populacyjnej wskazuje, że szybkość wchłaniania lenalidomidu po podaniu doustnym jest podobna u pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Dystrybucja Stopień wiązania (¹⁴C)-lenalidomidu in vitro z białkami osocza było niskie i wynosiło średnio 23% u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i 29% u zdrowych ochotników. Lenalidomid obecny jest w ludzkim nasieniu (< 0,01% dawki) po podaniu 25 mg/dobę i jest niewykrywalny w niesieniu zdrowego mężczyzny po 3 dniach od zakończenia podawania mu substancji (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Metabolizm i wydalanie Wyniki badań in vitro metabolizmu u ludzi wskazują, że lenalidomid nie jest przekształcany przez enzymy układu cytochromu P450, co może oznaczać, że podawanie lenalidomidu z produktami leczniczymi, które hamują enzymy układu cytochromu P450, prawdopodobnie nie spowoduje lekowych interakcji metabolicznych u ludzi. Badania in vitro wskazują, że lenalidomid nie hamuje aktywności CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A lub UGT1A1. Z tego względu znaczące klinicznie interakcje w wyniku jednoczesnego stosowania lenalidomidu i produktów leczniczych będących substratami tych enzymów jest mało prawdopodobne. Badania in vitro wskazują, że lenalidomid nie jest substratem dla białka oporności raka piersi (ang. breast cancer resistance protein, BCRP), transporterów MRP1, MRP2 lub MRP3 z rodziny białek oporności wielolekowej (ang. multidrug resistance protein, MRP), transporterów anionów organicznych OAT1 i OAT3 (ang.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    organic anion transporters, OAT), polipeptydu transportującego aniony organiczne 1B1 (ang. organic anion transporting polypeptide 1B1, OAT1B1), transporterów kationów organicznych (ang. organic cation transporters, OCT) OCT1 i OCT2, białka ekstruzji wielolekowej i toksyn MATE1 (ang. multidrug and toxin extrusion protein, MATE) oraz transporterów kationów organicznych z tzw. nowej rodziny (ang. organic cation transporters novel, OCTN) OCTN1 i OCTN2. Wyniki badań in vitro wskazują, że lenalidomid nie hamuje aktywności pompy eksportującej sole kwasów żółciowych (ang. bile salt export pump, BSEP), BCRP, MRP2, OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3 i OCT2. Większa część lenalidomidu wydalana jest z moczem. Udział wydalania nerkowego w całkowitym klirensie lenalidomidu u osób z prawidłową czynnością nerek wynosi 90%; 4% substancji wydalana jest z kałem. Lenalidomid jest słabo metabolizowany, gdyż 82% podanej dawki wydalane jest w postaci niezmienionej w moczu.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Hydroksylenalidomid oraz N-acetylolenalidomid stanowią, odpowiednio, 4,59% i 1,83% wydalonej dawki. Klirens nerkowy lenalidomidu przekracza szybkość filtracji kłębuszkowej, dlatego w pewnym zakresie jest on wydalany aktywnie. Przy dawkach dobowych od 5 do 25 mg okres półtrwania w osoczu wynosi u zdrowych ochotników około 3 godzin, a u pacjentów ze szpiczakiem od 3 do 5 godzin. Osoby w podeszłym wieku Nie przeprowadzono szczególnych klinicznych badań oceniających farmakokinetykę lenalidomidu u osób w podeszłym wieku. Analiza populacyjna farmakokinetyki obejmowała pacjentów w wieku od 39 do 85 lat i wskazuje, że wiek nie wpływa na klirens lenalidomidu (ekspozycja w osoczu). U pacjentów w podeszłym wieku istnieje większe prawdopodobieństwo zmniejszonej czynności nerek, dlatego należy zachować ostrożność podczas ustalania dawki i kontrolować czynność nerek.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Zaburzenia czynności nerek Farmakokinetykę lenalidomidu badano u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek spowodowanymi przez schorzenia inne niż nowotworowe. W badaniu tym zastosowano dwie metody oceny czynności nerek: klirens kreatyniny oznaczany przez 24 godziny oraz klirens kreatyniny szacowany według wzoru Cockcrofta-Gaulta. Wyniki wskazują, że całkowity klirens lenalidomidu zmniejsza się proporcjonalnie do zmniejszenia czynności nerek (< 50 ml/min), co powoduje zwiększenie wartości AUC. Wartość AUC była zwiększona odpowiednio około 2,5-, 4- i 5-krotnie u osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i ze schyłkową chorobą nerek w porównaniu z grupą składającą się z osób z prawidłową czynnością nerek i osób z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Okres półtrwania lenalidomidu zwiększył się od około 3,5 godziny u osób z klirensem kreatyniny > 50 ml/min do ponad 9 godzin u osób ze zmniejszoną czynnością nerek (< 50 ml/min).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Jednak zaburzenia czynności nerek nie zmieniały wchłaniania lenalidomidu po podaniu doustnym. Około 30% produktu leczniczego było usuwane z organizmu podczas pojedynczej 4-godzinnej dializy. Zalecane dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek przedstawiono w punkcie 4.2. Zaburzenia czynności wątroby Analiza populacyjna farmakokinetyki obejmowała pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (N=16, stężenie bilirubiny całkowitej > 1 do ≤ 1,5 x GGN (górna granica normy) lub aktywność AspAT > GGN) i wskazuje, że zaburzenia takie nie wpływają na klirens lenalidomidu (ekspozycja na lek w osoczu). Nie ma dostępnych danych u pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby. Inne czynniki wewnętrzne Analiza populacyjna farmakokinetyki wskazuje, że u dorosłych pacjentów masa ciała (33 – 135 kg), płeć, rasa ani rodzaj nowotworu (szpiczak mnogi) nie wpływają w stopniu istotnym klinicznie na klirens lenalidomidu.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badanie rozwoju zarodkowo-płodowego przeprowadzono na małpach, którym podawano lenalidomid w dawkach od 0,5 do 4 mg/kg/dobę. Wyniki tego badania wykazały, że lenalidomid powodował zewnętrzne wady wrodzone włącznie z atrezją odbytu oraz wady wrodzone kończyn górnych i dolnych (kończyny zgięte, skrócone, wadliwie rozwinięte, bez rotacji i/lub bez części kończyny, oligo- i (lub) polidaktylia) u potomstwa samic małp, którym substancję czynną podawano w czasie ciąży. U pojedynczych płodów obserwowano również różnorodny wpływ na trzewia (odbarwienie, czerwone ogniska na różnych narządach, obecność niewielkiej bezbarwnej masy tkankowej powyżej zastawki przedsionkowo-komorowej, mały pęcherzyk żółciowy, wadliwie rozwinięta przepona). Lenalidomid może powodować ostrą toksyczność; minimalne dawki letalne po podaniu doustnym wynosiły u gryzoni > 2000 mg/kg /dobę.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    U szczurów wielokrotne doustne podawanie dawek 75, 150 i 300 mg/kg /dobę przez okres do 26 tygodni powodowało odwracalne, związane z leczeniem zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych w przypadku wszystkich 3 dawek, bardziej zaznaczone u samic. Uznano, że dawka, przy której nie obserwuje się działań niepożądanych (NOAEL) jest mniejsza niż 75 mg/kg /dobę, czyli około 25-krotnie większą niż dobowa ekspozycja u ludzi oceniana na podstawie wartości AUC. U małp wielokrotne doustne podawanie dawek 4 i 6 mg/kg /dobę przez okres do 20 tygodni prowadziło do śmiertelności i istotnej toksyczności (znaczne zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie liczby krwinek białych, krwinek czerwonych i płytek krwi, krwotok wielonarządowy, zapalenie przewodu pokarmowego, atrofia układu chłonnego i szpiku kostnego).
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Wielokrotne doustne podawanie małpom dawek wynoszących 1 i 2 mg/kg /dobę przez okres do 1 roku powodowało odwracalne zmiany w komórkowości szpiku kostnego, niewielkie zmniejszenie stosunku komórek mieloidalnych do erytroidalnych oraz atrofię grasicy. Obserwowano niewielkie zmniejszenie liczby krwinek białych po podaniu dawki 1 mg/kg/dobę, odpowiadającej w przybliżeniu tej samej dawce u ludzi obliczanej przez porównania wartości AUC. Badania mutagenności in vitro (mutacje bakterii, limfocyty ludzkie, komórki chłoniaka myszy, transformacja komórek zarodkowych chomika syryjskiego) oraz in vivo (mikrojąderka komórkowe szczura) ujawniły brak działania leku na poziomie genowym i chromosomalnym. Nie przeprowadzono badań działania rakotwórczego lenalidomidu. Badania toksycznego wpływu na rozwój przeprowadzono wcześniej na królikach. W tych badaniach królikom podano doustnie lenalidomid w dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Brak płata środkowego płuc obserwowano po podaniu dawek 10 i 20 mg/kg/dobę, z zależnością od wielkości dawki, a przemieszczenie nerek obserwowano po podaniu dawki 20 mg/kg/dobę. Chociaż działania te występowały przy dawkach toksycznych dla matek, można je przypisać bezpośredniemu działaniu leku. Po podaniu dawek 10 i 20 mg/kg/dobę obserwowano również zmienność w obrębie tkanek miękkich i szkieletu płodów.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Zawartość kapsułki Laktoza Celuloza mikrokrystaliczna (E 460) Kroskarmeloza sodowa (E 468) Magnezu stearynian (E 470b) Otoczka kapsułki Lenalidomide Grindeks, 2,5 mg, kapsułki, twarde Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Błękit brylantowy FCF – FD&C Blue 1 (E 133) Żelaza tlenek żółty (E 172) Lenalidomide Grindeks, 5 mg, kapsułki, twarde Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Lenalidomide Grindeks, 7,5 mg, kapsułki, twarde Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E 172) Lenalidomide Grindeks, 10 mg, kapsułki, twarde Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E 172) Błękit brylantowy FCF – FD&C Blue 1 (E 133) Lenalidomide Grindeks, 15 mg, kapsułki, twarde Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Błękit brylantowy FCF – FD&C Blue 1 (E 133) Lenalidomide Grindeks, 20 mg, kapsułki, twarde Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Błękit brylantowy FCF – FD&C Blue 1 (E 133) Żelaza tlenek żółty (E 172) Lenalidomide Grindeks, 25 mg, kapsułki, twarde Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Tusz do nadruku Szelak (E 904) Glikol propylenowy (E 1520) Żelaza tlenek czarny (E 172) Potas wodorotlenek (E 525) Amonowy wodorotlenek stężony (E 527) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry Aluminium/PVC/Aclar/PVC. Wielkość opakowań: 7, 21 kapsułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Kapsułek nie należy otwierać ani zgniatać. W razie kontaktu lenalidomidu zawartego w kapsułce ze skórą, skórę należy natychmiast dokładnie umyć wodą z mydłem, a w przypadku kontaktu z błonami śluzowymi, należy je obficie przemyć wodą. Osoby należące do fachowego personelu medycznego i opiekunowie powinni nosić rękawiczki jednorazowe podczas pracy z blistrem lub kapsułką. Rękawiczki należy następnie ostrożnie zdjąć, aby uniknąć narażenia skóry, umieścić w zamykanej polietylenowej torebce plastikowej i usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Lenalidomide Grindeks, kapsułki twarde, 7,5 mg
    Dane farmaceutyczne
    Następnie należy dokładnie umyć ręce mydłem i wodą. Kobiety w ciąży lub podejrzewające, że mogą być w ciąży, nie powinny dotykać blistra ani kapsułki (patrz punkt 4.4). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Imnovid 1 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda kapsułka twarda zawiera 1 mg pomalidomidu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka twarda. Produkt leczniczy Imnovid 1 mg kapsułki twarde: kapsułka żelatynowa twarda, rozmiar 4, z ciemnoniebieskim, nieprzezroczystym wieczkiem i żółtym nieprzezroczystym korpusem, z nadrukiem ,,POML” białym tuszem i „1 mg” czarnym tuszem.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Imnovid w skojarzeniu z deksametazonem jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z nawrotowym i opornym szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej dwa schematy leczenia, obejmujące zarówno lenalidomid i bortezomib, i u których w trakcie ostatniego leczenia nastąpiła progresja choroby.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie musi być rozpoczęte i prowadzone pod nadzorem lekarzy, którzy mają doświadczenie w leczeniu pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Dawkowanie Zalecana dawka początkowa produktu leczniczego Imnovid to 4 mg raz na dobę, przyjmowana doustnie w dniach od 1 do 21, w powtarzanych 28-dniowych cyklach. Zalecana dawka deksametazonu to 40 mg przyjmowana doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu leczenia Dawkowanie kontynuuje się lub modyfikuje na podstawie obserwacji klinicznych i wyników laboratoryjnych. W przypadku progresji choroby należy zaprzestać leczenia. Dostosowanie dawki pomalidomidu lub przerwanie leczenia Poniżej przedstawiono wytyczne dotyczące przerywania leczenia i zmniejszania dawki pomalidomidu, w przypadku wystąpienia hematologicznych działań niepożądanych:  Wytyczne dotyczące dostosowania dawki pomalidomidu
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Dawkowanie
    ToksycznośćDostosowanie dawki
    NeutropeniaPrzerwać leczenie pomalidomidem i wykonywać CBC** raz w tygodniu.
    Wznowić leczenie pomalidomidem w dawce 3 mg na dobę.
    Przerwać leczenie pomalidomidem
    Wznowić leczenie pomalidomidem w dawce o1 mg mniejszej od dawki uprzednio stosowanej.
    TrombocytopeniaPrzerwać leczenie pomalidomidem i wykonywać CBC** raz w tygodniu
    ≥50 x 109/lWznowić leczenie pomalidomidem w dawce 3 mg na dobę.
    Przerwać leczenie pomalidomidem.
    Wznowić leczenie pomalidomidem w dawce o 1 mg mniejszej od dawki uprzedniostosowanej.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Dawkowanie
     ANC* <0.5 x 10 9 /l lub gorączka neutropeniczna (gorączka ≥38,5°C i ANC <1 x 10 9 /l)  ANC powróci do ≥1 x 10 9 /l  Ponownie zmniejszy się do <0.5 x 10 9 /l  ANC powróci do ≥1 x 10 9 /l  Liczba płytek krwi <25 x 10 9 /l  Liczba płytek krwi powróci do  Ponownie zmniejszy się do <25 x 10 9 /l  Liczba płytek krwi ≥50 x 10 9 /l *ANC – bezwzględna liczba neutrofili ( ang. Absolute Neutrophil Count ); **CBC – morfologia krwi z rozmazem ( ang. Complete Blood Coun t) Warunkiem rozpoczęcia nowego cyklu leczenia pomalidomidem jest liczba neutrofili  1 x 10 9 /l oraz liczba płytek krwi  50 x 10 9 /l. W przypadku wystąpienia neutropenii, lekarz powinien rozważyć zastosowanie czynników wzrostu. W przypadku pozostałych działań niepożądanych 3. lub 4. stopnia, które oceniono jako związane z pomalidomidem, leczenie należy przerwać i wznowić je stosując dawkę o 1 mg mniejszą od dawki uprzednio stosowanej, jeśli w ocenie lekarza działania niepożądane zmniejszyły się do ≤ 2.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Dawkowanie
    stopnia. Jeśli działania niepożądane występują po zmniejszeniu dawki do 1 mg, należy zakończyć podawanie produktu leczniczego. Należy rozważyć przerwanie lub zakończenie leczenia pomalidomidem w przypadku wystąpienia wysypki skórnej stopnia 2.-3. Należy zakończyć leczenie pomalidomidem w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, wysypki stopnia 4., wysypki złuszczającej lub pęcherzowej. Nie należy wznawiać leczenia po ustąpieniu tych odczynów. Jeśli z pomalidomidem podawane są silne inhibitory CYP1A2 (np. cyprofloksacyna, enoksacyna i fluwoksamina), należy zmniejszyć dawkę pomalidomidu o 50%.  Wytyczne dotyczące dostosowania dawki deksametazonu
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Dawkowanie
    ToksycznośćDostosowanie dawki
    Dyspepsja = 1-2. stopniaDyspepsja ≥ 3. stopniaUtrzymać dawkę i zastosować leczenie antagonistami receptorów histaminowych (H2) lub odpowiednikiem. Jeśli objawy nie ustępują, obniżyć dawkę o jeden poziom.Przerwać podawanie leku do momentu uzyskania kontroli nad objawami. Po wznowieniu leczenia dodać antagonistę receptora H2 lub odpowiednik i obniżyć dawkę o jeden poziom.
    Obrzęk ≥ 3. stopniaW razie potrzeby zastosować leki diuretyczne i obniżyć dawkę o jeden poziom.
    Splątanie lub wahania nastroju ≥ 2.stopniaPrzerwać podawanie leku do momentu ustąpienia objawów. Po wznowieniu leczenia obniżyć dawkę o jeden poziom.
    Osłabienie mięśni ≥ 2. stopniaPrzerwać podawanie leku do momentu osłabienia mięśni ≤ 1. stopnia. Po wznowieniu leczenia obniżyć dawkę o jeden poziom.
    Hiperglikemia ≥ 3. stopniaObniżyć dawkę o jeden poziom. W razie konieczności zastosować insulinę lub doustne leki hipoglikemizujące.
    Ostre zapalenie trzustkiPrzerwać leczenie deksametazonem.
    Inne działania niepożądane ≥ 3 stopnia związane z deksametazonemZaprzestać podawania deksametazonu do momentu złagodzenia działań niepożądanych do ≤ 2. stopnia. Wznowić leczenie w dawce obniżonej o jeden poziom.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Dawkowanie
    Obniżenie poziomów dawkowania deksametazonu: Obniżenie poziomu dawki (wiek ≤ 75 lat): dawka początkowa – 40 mg; poziom dawki 1 – 20 mg; poziom dawki 2 – 10 mg w dniach 1, 8, 15 i 22, każdego 28-dniowego cyklu leczenia. Obniżenie poziomu dawki (wiek > 75 lat): dawka początkowa – 20 mg; poziom dawki 1 – 12 mg; poziom dawki 2 – 8 mg w dniach 1, 8, 15 i 22, każdego 28-dniowego cyklu leczenia. Jeśli objawy toksyczne nie ustąpią w ciągu 14 dni, dawka deksametazonu zostanie obniżona o jeden poziom. Szczególne grupy pacjentów Dzieci i młodzież Brak wskazań do stosowania produktu leczniczego Imnovid u dzieci w wieku 0-17 lat w szpiczaku mnogim. Pacjenci w podeszłym wieku U osób w podeszłym wieku nie jest wymagane dostosowanie dawki pomalidomidu. U osób w wieku > 75 lat dawka początkowa deksametazonu wynosi 20 mg raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22, każdego 28-dniowego cyklu leczenia.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Dawkowanie
    Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagane dostosowanie dawki pomalidomidu. W dniu, w którym pacjent jest poddawany hemodializie, pomalidomid należy przyjąć po hemodializie. Zaburzenia czynności wątroby Pacjenci, u których całkowite stężenie bilirubiny w osoczu krwi >2 mg/dl byli wyłączeni z badań klinicznych. Zaburzenia czynności wątroby mają nieznaczny wpływ na farmakokinetykę pomalidomidu (patrz punkt 5.2). U pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby (zgodnie z klasyfikacją Child – Pugh), nie jest wymagane dostosowanie dawki początkowej pomalidomidu. Pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy jednak dokładnie monitorować w kierunku występowania działań niepożądanych, a w razie potrzeby należy zmniejszyć dawkę lub przerwać leczenie pomalidomidem. Sposób podawania Podanie doustne. Imnovid należy przyjmować o tej samej porze każdego dnia. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać (patrz punkt 6.6).
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Dawkowanie
    Ten produkt leczniczy należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą, razem z pokarmem lub bez pokarmu. Jeśli pacjent zapomniał przyjąć dawkę produktu leczniczego Imnovid w dniu, kiedy powinna zostać przyjęta, powinien przyjąć kolejną dawkę o wyznaczonej porze następnego dnia. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. W celu wyjęcia kapsułki z blistra, kapsułkę należy nacisnąć wyłącznie z jednej strony, zmniejszając w ten sposób ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania – Ciąża. – Kobiety mogące zajść w ciążę, chyba, że spełnione są wszystkie warunki programu zapobiegania ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). – Pacjenci płci męskiej niezdolni do przestrzegania metod antykoncepcji lub postępowania zgodnie z ich wymaganiami (patrz punkt 4.4). – Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Teratogenność W okresie ciąży stosowanie pomalidomid jest przeciwwskazane, ponieważ można spodziewać się działania teratogennego pomalidomidu. Pomalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, która powoduje ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. Stwierdzono, że pomalidomid stosowany w okresie głównej organogenezy wykazuje działanie teratogenne u szczurów i królików (patrz punkt 5.3). Wszystkie pacjentki muszą spełniać warunki programu zapobiegania ciąży, chyba że istnieją wiarygodne dowody, że pacjentka nie może zajść w ciążę. Kryteria określające, że kobieta jest niezdolna do zajścia w ciążę Pacjentka lub partnerka pacjenta jest uznawana za niezdolną do zajścia w ciążę, jeśli spełnia co najmniej jedno z poniższych kryteriów:  wiek ≥ 50 lat i naturalny brak menstruacji przez ≥ 1 rok,*  przedwczesna niewydolność jajników potwierdzona przez specjalistę ginekologa,  uprzednia obustronna resekcja jajników z jajowodami lub histerektomia,  genotyp XY, zespół Turnera, agenezja macicy.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Specjalne środki ostrozności
    *Brak menstruacji po leczeniu przeciwnowotworowym lub w czasie karmienia piersią nie wyklucza możliwości zajścia w ciążę. Poradnictwo Pomalidomid jest przeciwwskazany u kobiet mogących zajść w ciążę, jeśli nie zostały spełnione wszystkie z poniższych warunków.  Pacjentka rozumie spodziewane ryzyko teratogenności leku dla płodu.  Pacjentka rozumie konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji bez przerwy przez 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, przez cały okres trwania leczenia i przez 4 tygodnie po zakończeniu leczenia.  Nawet, jeśli kobieta mogąca zajść w ciążę ma zanik menstruacji (amenorrhoea), musi przestrzegać wszystkich zaleceń dotyczących skutecznej antykoncepcji.  Pacjentka jest w stanie stosować i przestrzegać skutecznych metod antykoncepcji.  Pacjentka została poinformowana i rozumie potencjalne następstwa ciąży oraz konieczność natychmiastowego skonsultowania się z lekarzem w przypadku podejrzenia zajścia w ciążę.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Specjalne środki ostrozności
     Pacjentka rozumie konieczność rozpoczęcia leczenia zaraz po wydaniu jej pomalidomidu, poprzedzonym uzyskaniem ujemnego wyniku testu ciążowego.  Pacjentka rozumie konieczność wykonywania testów ciążowych i zgadza się na ich wykonywanie co 4 tygodnie, z wyjątkiem przypadków potwierdzonej sterylizacji przez podwiązanie jajowodów.  Pacjentka potwierdza, że rozumie zagrożenia i niezbędne środki ostrożności związane ze stosowaniem pomalidomidu. W przypadku kobiet mogących zajść w ciążę lekarz przepisujący produkt leczniczy musi upewnić się, że:  pacjentka przestrzega zasad programu zapobiegania ciąży, w tym uzyskać potwierdzenie odpowiedniego stopnia ich zrozumienia,  pacjentka wyraziła zgodę na wspomniane powyżej warunki. W przypadku mężczyzn zażywających pomalidomid, dane dotyczące farmakokinetyki wykazały, że pomalidomid jest obecny w spermie ludzkiej.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W ramach środków ostrożności, mężczyźni zażywający pomalidomid muszą spełniać następujące warunki:  Zrozumieć spodziewane ryzyko teratogenności leku w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę.  Zrozumieć konieczność używania prezerwatyw w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę niestosującą skutecznej antykoncepcji podczas leczenia i 7 dni po przerwaniu i (lub) zakończeniu leczenia. Pacjenci płci męskiej po zabiegu wazektomii powinni używać prezerwatyw w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę, ponieważ płyn nasienny, pomimo nieobecności plemników, może w dalszym ciągu zawierać pomalidomid.  Zrozumieć, że jeśli partnerka zajdzie w ciążę podczas, gdy mężczyzna jest w trakcie leczenia pomalidomidem lub 7 dni po zakończeniu leczenia, powinien on natychmiast poinformować o tym lekarza oraz że zaleca się, aby partnerka skontaktowała się z lekarzem specjalizującym się lub mającym doświadczenie w teratologii, w celu oceny i uzyskania porady.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Antykoncepcja Kobiety mogące zajść w ciążę muszą stosować jedną właściwą metodę antykoncepcji przez 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie leczenia, przez 4 tygodnie po zakończeniu leczenia pomalidomidem i nawet w przypadku przerwy w stosowaniu leku, jeśli pacjentka nie zobowiąże się do bezwzględnej i ciągłej abstynencji seksualnej potwierdzanej co miesiąc. Jeśli pacjentka nie stosowała skutecznej antykoncepcji, musi zostać skierowana do właściwie przeszkolonego pracownika opieki zdrowotnej w celu uzyskania porady dotyczącej zapobiegania ciąży, by można było rozpocząć stosowanie antykoncepcji. Odpowiednie metody zapobiegania ciąży mogą obejmować następujące przykłady:  implant,  wewnątrzmaciczny system hormonalny uwalniający lewonorgestrel,  octan medroksyprogesteronu w postaci depot (o przedłużonym uwalnianiu),  sterylizacja przez podwiązanie jajowodów,  pożycie seksualne tylko z mężczyzną po wazektomii; wazektomia musi zostać potwierdzona dwoma ujemnymi badaniami spermy,  pigułki hamujące owulację, zawierające tylko progesteron (tzn.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Specjalne środki ostrozności
    dezogestrel). Ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów ze szpiczakiem mnogim przyjmujących pomalidomid i deksametazon, stosowanie złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych nie jest zalecane (patrz punkt 4.5). Jeśli pacjentka aktualnie stosuje złożone doustne środki antykoncepcyjne, powinna zmienić stosowaną metodę antykoncepcyjną na jedną ze skutecznych metod wymienionych powyżej. Ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej utrzymuje się przez 4−6 tygodni po zaprzestaniu stosowania złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych. Jednoczesne stosowanie deksametazonu może zmniejszać skuteczność steroidowych środków antykoncepcyjnych (patrz punkt 4.5). Implanty i systemy wewnątrzmaciczne uwalniające lewonorgestrel zwiększają ryzyko zakażenia w trakcie ich umieszczania oraz nieregularnego krwawienia z pochwy. Należy rozważyć podanie zapobiegawczo antybiotyków, szczególnie u pacjentek z neutropenią.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Nie zaleca się stosowania wewnątrzmacicznych wkładek uwalniających miedź ze względu na potencjalne ryzyko zakażenia w trakcie ich umieszczania i utratę krwi menstruacyjnej, co może pogorszyć stan pacjentów z ostrą neutropenią lub ostrą trombocytopenią. Testy ciążowe U kobiet mogących zajść w ciążę jest konieczne wykonanie pod nadzorem lekarza testów ciążowych o minimalnej czułości 25 mIU/ml zgodnie z miejscową praktyką, jak opisano poniżej. Wymóg ten obejmuje kobiety mogące zajść w ciążę, które bezwzględnie i nieprzerwanie zachowują abstynencję seksualną. W idealnym przypadku test ciążowy, wypisanie recepty i wydanie leku powinny odbyć się tego samego dnia. Kobietom mogącym zajść w ciążę, pomalidomid powinien zostać wydany w ciągu 7 dni od jego przepisania. Przed rozpoczęciem leczenia Konieczne jest wykonanie testu ciążowego pod nadzorem lekarza w trakcie wizyty, podczas której został przepisany pomalidomid, lub w ciągu 3 dni poprzedzających wizytę u lekarza przepisującego lek, jeśli pacjentka stosowała skuteczną antykoncepcję co najmniej przez ostatnie 4 tygodnie.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Test musi potwierdzić, że pacjentka nie jest w ciąży w trakcie rozpoczynania leczenia pomalidomidem. Obserwacja kontrolna i zakończenie leczenia Test ciążowy wykonywany pod nadzorem lekarza musi być powtarzany co 4 tygodnie, w tym 4 tygodnie po zakończeniu leczenia, z wyjątkiem przypadków potwierdzonej sterylizacji przez podwiązanie jajowodów. Testy ciążowe powinny być wykonywane w dniu wizyty, podczas której został przepisany lek, lub w ciągu 3 dni poprzedzających wizytę u lekarza przepisującego lek. Mężczyźni Pomalidomid jest obecny w spermie w trakcie leczenia. W ramach środków ostrożności oraz biorąc pod uwagę szczególne populacje z potencjalnie wydłużonym czasem wydalania, jak w przypadku niewydolności nerek, wszyscy pacjenci płci męskiej stosujący pomalidomid, w tym pacjenci po zabiegu wazektomii, muszą używać prezerwatyw przez cały okres leczenia, podczas przerwy w podawaniu leku i przez 7 dni po zakończeniu leczenia, jeśli partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę i nie stosuje antykoncepcji.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci płci męskiej nie powinni oddawać nasienia lub spermy w trakcie leczenia (w tym w trakcie przerw w dawkowaniu) i przez 7 dni po zakończeniu przyjmowania pomalidomidu. Dodatkowe środki ostrożności Należy poinformować pacjentów, aby nigdy nie przekazywali tego leku innej osobie oraz aby zwrócili wszelkie niewykorzystane kapsułki do apteki po zakończeniu leczenia. Podczas leczenia pomalidomidem (włącznie z przerwami w podawaniu produktu leczniczego) oraz przez 7 dni po zakończeniu przyjmowania pomalidomidu pacjent nie może oddawać krwi, nasienia lub spermy. Materiały edukacyjne, ograniczenia w zakresie przepisywania oraz wydawania leku Podmiot odpowiedzialny posiadający pozwolenie na dopuszczenie do obrotu dostarczy pracownikom opieki zdrowotnej materiały edukacyjne, aby ułatwić pacjentom uniknięcie ekspozycji płodu na pomalidomid i podkreślić ostrzeżenia dotyczące teratogenności pomalidomidu, oraz dostarczyć porady na temat antykoncepcji przed rozpoczęciem leczenia i wskazówki o konieczności wykonywania testów ciążowych.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Lekarz przepisujący lek musi poinformować pacjentów płci męskiej i żeńskiej o znanym zagrożeniu związanym z działaniem teratogennym leku oraz o ścisłych zasadach postępowania dotyczących zapobiegania ciąży określonych w programie zapobiegania ciąży, a także przekazać odpowiednią broszurę edukacyjną dla pacjenta, kartę pacjenta i (lub) narzędzie równoważne, zgodne z wdrożonym krajowym systemem kart dla pacjentów. Krajowy system kontrolowanej dystrybucji został wprowadzony w porozumieniu z odpowiednimi władzami krajowymi. Krajowy system kontrolowanej dystrybucji obejmuje wykorzystanie kart pacjenta i (lub) równoważnego narzędzia do kontrolowania przepisywania i (lub) wydawania leku oraz zbierania szczegółowych danych związanych ze wskazaniem, mający na celu monitorowanie wykorzystania produktu leczniczego poza wskazaniami na terenie danego kraju. W sytuacji idealnej, przeprowadzenie testu ciążowego, wystawienie recepty oraz wydanie leku powinno mieć miejsce tego samego dnia.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Wydanie pomalidomidu kobietom mogącym zajść w ciążę powinno nastąpić w ciągu 7 dni po wystawieniu recepty, po przeprowadzeniu nadzorowanego przez pracownika opieki zdrowotnej testu ciążowego z wynikiem negatywnym. Kobietom mogącym zajść w ciążę można przepisać produkt leczniczy maksymalnie na 4 tygodnie leczenia, natomiast wszystkim pozostałym pacjentom maksymalnie na 12 tygodni leczenia. Hematologiczne zdarzenia niepożądane Neutropenia była, przed niedokrwistością i trombocytopenią, najczęściej zgłaszanym hematologicznym działaniem niepożądanym 3. lub 4. stopnia u pacjentów z nawrotowym/opornym szpiczakiem mnogim. Pacjentów należy monitorować, czy nie występują u nich hematologiczne reakcje niepożądane, szczególnie neutropenia. Należy pouczyć pacjentów, aby bezzwłocznie zgłaszali epizody gorączki.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Lekarze powinni obserwować, czy nie występują u pacjentów objawy krwawienia, w tym krwawienia z nosa, szczególnie w przypadku jednoczesnego stosowania produktów leczniczych, o których wiadomo, że zwiększają ryzyko krwawienia (patrz punkt 4.8). Morfologia krwi z rozmazem powinna być monitorowana na początku leczenia, raz w tygodniu przez 8 pierwszych tygodni leczenia, a następnie raz w miesiącu. Konieczne może być dostosowanie dawki (patrz punkt 4.2).U pacjentów może być konieczne zastosowanie produktów krwiopochodnych i (lub) czynników wzrostu. Zdarzenia zatorowo-zakrzepowe U pacjentów przyjmujących pomalidomid w skojarzeniu z deksametazonem wystąpiły żylne zdarzenia zatorowo-zakrzepowe (głównie zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna) oraz tętnicze zdarzenia zakrzepowe (zawał mięśnia sercowego oraz udar mózgu). Pacjenci ze znanymi czynnikami ryzyka choroby zakrzepowo-zatorowej – w tym z wcześniejszymi epizodami zakrzepicy – powinni być poddani dokładnej obserwacji.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Należy podjąć działania mające na celu minimalizację wszystkich czynników ryzyka, w przypadku których jest to możliwe (np. palenie, nadciśnienie tętnicze i hiperlipidemia). Zaleca się, aby pacjenci i lekarze zwracali szczególną uwagę na objawy podmiotowe i przedmiotowe choroby zakrzepowo-zatorowej. Należy poinformować pacjentów, aby zgłaszali się do lekarza, jeśli zaobserwują następujące objawy: duszność, ból w klatce piersiowej, obrzęk ramienia lub nogi. Zaleca się (jeśli nie jest to przeciwwskazane) leczenie przeciwzakrzepowe (np. kwasem acetylosalicylowym, warfaryną, heparyną lub klopidogrelem), zwłaszcza u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka zakrzepicy. Decyzję dotyczącą zastosowania działań profilaktycznych należy podjąć po dokładnej ocenie czynników ryzyka dla określonego pacjenta. W badaniach klinicznych pacjenci otrzymywali zapobiegawczo kwas acetylosalicylowy lub inne leczenie przeciwzakrzepowe.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Stosowanie czynników wpływających na erytropoezę niesie ryzyko zdarzeń zakrzepowych, w tym zakrzepowo-zatorowych. Z tego względu czynniki wpływające na erytropoezę lub inne leki mogące zwiększać ryzyko zdarzeń zatorowo-zakrzepowych, powinny być stosowane ostrożnie. Neuropatia obwodowa Pacjentów z trwającą neuropatią obwodową ≥ 2. stopnia wykluczono z badań klinicznych pomalidomidu. W przypadku, gdy rozważa się leczenie pomalidomidem takich pacjentów, należy zachować właściwe środki ostrożności. Istotne zaburzenia czynności serca Pacjentów z zaburzeniami czynności serca (zastoinową niewydolnością serca [klasa III lub IV według NYHA]; przebytym w ciągu 12 miesięcy po rozpoczęciu leczenia zawałem mięśnia sercowego, niestabilną lub słabo kontrolowaną dławicą piersiową) wyłączono z badań klinicznych pomalidomidu.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zgłaszano przypadki niewydolności serca, w tym zastoinowej niewydolności serca oraz obrzęku płuc (patrz punkt 4.8), głównie u pacjentów z istniejącą wcześniej chorobą serca lub czynnikami ryzyka ze strony serca. W przypadku, gdy rozważa się leczenie pomalidomidem takich pacjentów, należy zachować właściwe środki ostrożności, w tym okresowe monitorowanie w kierunku objawów przedmiotowych i podmiotowych niewydolności serca. Zespół rozpadu guza Może wystąpić zespół rozpadu guza. Największe ryzyko zespołu rozpadu guza dotyczy pacjentów z dużą masą guza przed zastosowaniem leczenia. Tacy pacjenci powinni być dokładnie kontrolowani i należy podjąć u nich odpowiednie środki ostrożności. Drugie pierwotne nowotwory U pacjentów otrzymujących pomalidomid zgłaszano występowanie drugich pierwotnych nowotworów, takich jak rak skóry niebędący czerniakiem (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Lekarze powinni dokładnie zbadać pacjentów przed leczeniem oraz w trakcie leczenia, czy nie wystąpiły u nich drugie pierwotne nowotwory, stosując standardowe metody przesiewowe właściwe dla raka, i wdrożyć leczenie zgodnie z zaleceniami. Reakcja alergiczna Zgłaszano występowanie obrzęku naczynioruchowego oraz ciężkich reakcji dermatologicznych (patrz punkt 4.8). Pacjentów z ciężkimi reakcjami alergicznymi związanymi ze stosowaniem talidomidu lub lenalidomidu w wywiadzie wykluczono z badań klinicznych. U tych pacjentów może występować zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości i nie powinni oni przyjmować pomalidomidu. Należy rozważyć przerwanie lub zakończenie leczenia pomalidomidem w przypadku wystąpienia wysypki skórnej stopnia 2.-3. Należy trwale zakończyć leczenie pomalidomidem w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, wysypki stopnia 4., wysypki złuszczającej się lub pęcherzowej .
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zawroty głowy i splątanie Zgłaszano występowanie zawrotów głowy i splątania u pacjentów stosujących pomalidomid. Pacjenci muszą unikać sytuacji, w których problemem mogą być zawroty głowy lub splątanie. Pacjenci nie powinni przyjmować bez uprzedniej konsultacji z lekarzem innych produktów leczniczych, które mogą powodować zawroty głowy lub splątanie. Śródmiąższowa choroba płuc Podczas leczenia pomalidomidem obserwowano przypadki śródmiąższowej choroby płuc oraz schorzeń pokrewnych, w tym zapalenia płuc. Pacjentów, u których wystąpi ostry atak lub pogorszenie objawów ze strony płuc, należy starannie zdiagnozować w celu wykluczenia śródmiąższowej choroby płuc. Leczenie pomalidomidem należy przerwać do czasu zbadania tych objawów. W przypadku potwierdzenia śródmiąższowej choroby płuc należy rozpocząć odpowiednie leczenie. Leczenie pomalidomidem można wznowić wyłącznie po starannej ocenie korzyści i ryzyka.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Zaburzenia wątroby U pacjentów leczonych pomalidomidem obserwowano znacząco podwyższoną aktywność aminotransferazy alaninowej oraz stężenie bilirubiny (patrz punkt 4.8). Odnotowano również przypadki zapalenia wątroby skutkujące zakończeniem leczenia pomalidomidem. Przez pierwsze 6 miesięcy leczenia pomalidomidem zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby, a później zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Zakażenia U pacjentów przyjmujących pomalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, którzy byli w przeszłości zakażeni wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV), rzadko zgłaszano reaktywację zapalenia wątroby typu B. W niektórych przypadkach prowadziło to do ostrej niewydolności wątroby, co skutkowało zakończeniem leczenia pomalidomidem. Przed rozpoczęciem leczenia pomalidomidem należy wykonać badanie w kierunku nosicielstwa wirusa zapalenia wątroby typu B.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadku pacjentów z dodatnim wynikiem zakażenia HBV zaleca się konsultację z lekarzem doświadczonym w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu B. Należy zachować środki ostrożności, jeśli pomalidomid w skojarzeniu z deksametazonem jest stosowany u pacjentów zakażonych w przeszłości HBV, w tym u pacjentów HBc dodatnich, ale HBsAg negatywnych. Tacy pacjenci powinni być poddani dokładnej obserwacji w kierunku objawów podmiotowych i przedmiotowych aktywnego zakażenia HBV przez cały okres leczenia.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Działanie produktu leczniczego Imnovid na inne produkty lecznicze Nie przewiduje się, aby pomalidomid podawany jednocześnie z substratami izoenzymów cytochromu P450 lub transporterów powodował istotne klinicznie interakcje lekowe spowodowane hamowaniem bądź indukowaniem tych izoenzymów lub hamowaniem transporterów. Prawdopodobieństwo wystąpienia takich interakcji, w tym możliwy wpływ pomalidomidu na farmakokinetykę złożonych doustnych środków antykoncepcyjneych nie zostało ocenione klinicznie (patrz punkt 4.4 Teratogenność). Wpływ innych produktów leczniczych na Imnovid Pomalidomid jest częściowo metabolizowany przez CYP1A2 i CYP3A4/5. Jest on również substratem dla glikoproteiny P. Jednoczesne podawanie pomalidomidu z ketokonazolem – silnym inhibitorem CYP3A4/5 i glikoproteiny P, lub karbamazepiną – silnym induktorem CYP3A4/5, nie miało istotnego klinicznie wpływu na ekspozycję na pomalidomid.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Interakcje
    Jednoczesne stosowanie fluwoksaminy – silnego inhibitora CYP1A2 z pomalidomidem w obecności ketokonazolu, zwiększało średnią ekspozycję na pomalidomid o 107% z 90% przedziałem ufności [91% do 124%] w porównaniu do stosowania pomalidomidu z ketokonazolem. W drugim badaniu, oceniającym wyłącznie wpływ inhibitora CYP1A2 na metabolizm, jednoczesne podawanie samej fluwoksaminy z pomalidomidem, zwiększało średnią ekspozycję na pomalidomid o 125% z 90% przedziałem ufności [98% do 157%] w porównaniu do podawania samego pomalidomidu. Jeśli z pomalidomidem podawane są silne inhibitory CYP1A2 (np. cyprofloksacyna, enoksacyna i fluwoksamina), należy zmniejszyć dawkę pomalidomidu o 50%. Deksametazon U pacjentów ze szpiczakiem mnogim jednoczesne podawanie wielokrotnych dawek pomalidomidu do 4 mg z 20 mg do 40 mg deksametazonu (słabego do umiarkowanego induktora kilku izoenzymów CYP, w tym CYP3A), nie miało – w porównaniu do pomalidomidu w monoterapii – wpływu na farmakokinetykę pomalidomidu.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Interakcje
    Wpływ deksametazonu na warfarynę nie jest znany. W trakcie leczenia zalecane jest ścisłe monitorowanie stężenia warfaryny.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety mogące zajść w ciążę / Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Kobiety mogące zajść w ciążę muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji. Jeśli w trakcie leczenia pomalidomidem kobieta zajdzie w ciążę, leczenie musi zostać przerwane, a pacjentkę należy skierować do specjalisty doświadczonego w teratologii, w celu przeprowadzenia oceny i uzyskania odpowiedniej porady. Jeśli partnerka mężczyzny leczonego pomalidomidem zajdzie w ciążę, zaleca się skierowanie jej do lekarza specjalizującego się lub mającego doświadczenie w teratologii, w celu przeprowadzenia oceny i uzyskania porady. Pomalidomid jest obecny w spermie ludzkiej. W ramach środków ostrożności wszyscy pacjenci płci męskiej stosujący pomalidomid muszą używać prezerwatyw podczas całego okresu leczenia, podczas przerwy w podawaniu leku i przez 7 dni po zakończeniu leczenia, jeśli partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę i nie stosuje antykoncepcji (patrz punkty 4.3 i 4.4).
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Ciąża Należy spodziewać się działania teratogennego pomalidomidu u ludzi. Imnovid jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet mogących zajść w ciążę, chyba że są spełnione wszystkie warunki programu zapobiegania ciąży, patrz punkty 4.3 i 4.4. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy pomalidomid przenika do mleka ludzkiego. Pomalidomid wykryto w mleku karmiących samic szczura, którym wcześniej go podano. Ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych pomalidomidu u karmionego piersią niemowlęcia, należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią, czy podawanie produktu leczniczego, biorąc pod uwagę korzyści z leczenia dla matki. Płodność Stwierdzono, że pomalidomid ma negatywny wpływ na płodność, jak również wykazuje działanie teratogenne u zwierząt. Pomalidomid podany ciężarnym samicom królika przenikał przez łożysko i był obecny w krwi płodu. Patrz punkt 5.3.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Imnovid wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania pomalidomidu zgłaszano zmęczenie, obniżony poziom świadomości, splątanie i zawroty głowy. W przypadku wystąpienia tych objawów, pacjentów należy pouczyć, aby w trakcie leczenia pomalidomidem, nie prowadzili pojazdów, nie obsługiwali maszyn lub nie wykonywali żadnych niebezpiecznych czynności.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Streszczenie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszanymi w badaniach klinicznych działaniami niepożądanymi były zaburzenia krwi oraz układu chłonnego, w tym niedokrwistość (45,7%), neutropenia (45,3%) oraz trombocytopenia (27%); zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania, w tym zmęczenie (28,3%), gorączka (21%), obrzęk obwodowy (13%); zakażenia i zarażenia pasożytnicze, w tym zapalenie płuc (10,7%). Działania niepożądane dotyczące neuropatii obwodowej zgłoszono u 12,3% pacjentów, natomiast żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej – u 3,3% pacjentów. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi 3. lub 4. stopnia były zaburzenia krwi i układu chłonnego, w tym neutropenia (41,7%), niedokrwistość (27%) i trombocytopenia (20,7%); zakażenia i zarażenia pasożytnicze, w tym zapalenie płuc (9%); zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania, w tym zmęczenie (4,7%), gorączka (3%) oraz obrzęk obwodowy (1,3%).
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Działania niepożądane
    Najczęściej zgłaszanym ciężkim działaniem niepożądanym było zapalenie płuc (9.3%). Inne zgłaszane ciężkie działania niepożądane obejmowały gorączkę neutropeniczną (4%), neutropenię (2,0%), trombocytopenię (1,7%) oraz zdarzenia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (1,7%). Działania niepożądane występowały częściej w trakcie pierwszych 2 cykli leczenia pomalidomidem. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W randomizowanym badaniu (CC-4047-MM-003), 302 pacjentom z nawrotowym i opornym szpiczakiem mnogim podawano 4 mg pomalidomidu raz na dobę przez 21 dni każdego z 28-dniowych cykli, w skojarzeniu z cotygodniową małą dawką deksametazonu. Działania niepożądane obserwowane u pacjentów leczonych pomalidomidem z deksametazonem wymieniono poniżej, według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania wszystkich reakcji niepożądanych oraz reakcji niepożądanych 3. lub 4. stopnia.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Działania niepożądane
    Częstości występowania działań niepożądanych to częstości zgłoszone w badaniu pomalidomidu z deksametazonem CC-4047-MM-003 (n = 302) oraz obserwowane po wprowadzeniu do obrotu.W obrębie każdej klasy układów i narządów oraz każdej grupy o określonej częstości występowania, działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Częstości zdefiniowano zgodnie z wytycznymi i są one następujące: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100).
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów/ Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zakażenia i zarażenia pasożytniczeBardzo częstoZapalenie płuc (zakażenia bakteryjne, wirusowe oraz grzybicze, w tym zakażenia oportunistyczne)CzęstoPosocznica neutropeniczna Odoskrzelowe zapalenie płuc Zapalenie oskrzeliZakażenie dróg oddechowych Zakażenie górnych dróg oddechowychZapalenie nosogardzieli PółpasiecCzęstość nieznanaReaktywacja zapalenia wątroby typu BCzęstoPosocznica neutropenicznaZapalenie płuc (zakażenia bakteryjne, wirusowe oraz grzybicze, w tym zakażenia oportunistyczne)Odoskrzelowe zapalenie płuc Zakażenie dróg oddechowychZakażenie górnych dróg oddechowychNiezbyt często Zapalenie oskrzeli PółpasiecCzęstość nieznanaReaktywacja zapalenia wątroby typu B
    Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)Niezbyt częstoRak podstawnokomórkowy skóry Rak płaskonabłonkowy skóryNiezbyt częstoRak podstawnokomórkowy skóryRak płaskonabłonkowy skóry
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoBardzo często Neutropenia Trombocytopenia Leukopenia NiedokrwistośćCzęstoGorączka neutropeniczna Pancytopenia*Bardzo często Neutropenia Trombocytopenia NiedokrwistośćCzęstoGorączka neutropeniczna Leukopenia Pancytopenia*
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów/ Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaBardzo częstoZmniejszony apetytCzęsto Hiperkaliemia Hiponatremia Hiperurykemia*Niezbyt częstoZespół rozpadu guza*Często Hiperkaliemia Hiponatremia Hiperurykemia*Niezbyt często Zmniejszony apetyt Zespół rozpadu guza*
    Zaburzenia psychiczneCzęstoSplątanieCzęstoSplątanie
    Zaburzenia układu nerwowegoCzęstoZmniejszony poziom świadomościNeuropatia obwodowa czuciowa Zawroty głowyDrżenieKrwotok wewnątrzczaszkowy*Niezbyt częstoUdar mózgu*CzęstoZmniejszony poziom świadomościNiezbyt częstoNeuropatia obwodowa czuciowa Zawroty głowyDrżenieUdar mózgu*Krwotok wewnątrzczaszkowy*
    Zaburzenia ucha i błędnikaCzęstoZawroty głowyCzęstoZawroty głowy
    Zaburzenia naczynioweCzęstoZakrzepica żył głębokichNiezbyt częstoZakrzepica żył głębokich
    Zaburzenia sercaCzęstoNiewydolność serca* Migotanie przedsionków* Zawał mięśnia sercowego*CzęstoNiewydolność serca* Migotanie przedsionków*Niezbyt częstoZawał mięśnia sercowego*
    Zaburzenia układu immunologicznegoCzęstoObrzęk naczynioruchowy* Pokrzywka*Niezbyt częstoObrzęk naczynioruchowy* Pokrzywka*
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów/ Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersiaBardzo częstoDuszność KaszelCzęstoZatorowość płucna Krwawienie z nosa* Śródmiąższowa choroba płuc*CzęstoDusznośćNiezbyt często Zatorowość płucna KaszelKrwawienie z nosa* Śródmiąższowa choroba płuc*
    Zaburzenia żołądka i jelitBardzo częstoBiegunka Nudności ZaparciaCzęstoWymiotyKrwawienie z przewodu pokarmowegoCzęstoBiegunka Wymioty ZaparciaNiezbyt częstoNudnościKrwawienie z przewodu pokarmowego
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychNiezbyt często Hiperbilirubinemia Zapalenie wątroby*Niezbyt częstoHiperbilirubinemia
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejCzęstoWysypka ŚwiądCzęstoWysypka
    Zaburzenia mięśniowo– szkieletowe i tkanki łącznejBardzo częstoBól kości Kurcze mięśniCzęstoBól kościNiezbyt częstoKurcze mięśni
    Zaburzenia nerek i dróg moczowychCzęstoZaburzenia czynności nerek Zatrzymanie moczuCzęstoZaburzenia czynności nerekNiezbyt częstoZatrzymanie moczu
    Zaburzenia układu rozrodczego i piersiCzęstoBól w obrębie miednicyCzęstoBól w obrębie miednicy
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaBardzo często Zmęczenie GorączkaObrzęk obwodowyCzęsto Zmęczenie GorączkaObrzęk obwodowy
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów/ Zalecana terminologiaWszystkie działania niepożądane / Częstość występowaniaDziałania niepożądane 3.-4. stopnia / Częstość występowania
    Badania diagnostyczneCzęstoZmniejszona liczba neutrofili Zmniejszona liczba białych krwinekZmniejszona liczba płytek krwiZwiększona aktywność aminotransferazy alaninowejZwiększenie stężęnia kwasu moczowego we krwi*CzęstoZmniejszona liczba neutrofiliZmniejszona liczba białych krwinekZmniejszona liczba płytek krwiZwiększona aktywność aminotransferazy alaninowejNiezbyt częstoZwiększenie stężęnia kwasu moczowego we krwi*
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Działania niepożądane
    * Działania niepożądane zidentyfikowane po wprowadzeniu do obrotu; częstość występowania na podstawie danych z badań klinicznych. Opis wybranych działań niepożądanych Teratogenność Pomalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, która powoduje ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. Stwierdzono, że pomalidomid po podaniu w okresie głównej organogenezy, działa teratogennie zarówno u szczurów jak i u królików (patrz punkty 4.6 i 5.3). W przypadku stosowania pomalidomidu w okresie ciąży można spodziewać się wystąpienia działania teratogennego pomalidomidu u ludzi (patrz punkt 4.4). Neutropenia i trombocytopenia Neutropenia występowała u 45,3% pacjentów otrzymujących pomalidomid z deksametazonem w małej dawce (Pom + LD-Dex), oraz u 19,5% pacjentów otrzymujących deksametazon w dużej dawce (HD-Dex). Neutropenia 3. lub 4.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Działania niepożądane
    stopnia występowała u 41,7% pacjentów otrzymujących Pom + LD- Dex, w porównaniu do 14,8% otrzymujących HD-Dex. U pacjentów leczonych Pom + LD-Dex neutropenia rzadko miała ciężki przebieg (2,0% pacjentów), nie prowadziła do zakończenia leczenia, i u 21% pacjentów prowadziła do przerwania leczenia, a u 7,7% pacjentów do zmniejszenia dawki. Gorączka neutropeniczna występowała u 6,7% pacjentów otrzymujących Pom + LD-Dex, a nie wystąpiła u żadnego z pacjentów otrzymujących HD-Dex. Wszystkie działania zgłoszono jako działania 3. lub 4. stopnia. Ciężką gorączkę neutropeniczną zgłoszono u 4% pacjentów. Gorączka neutropeniczna prowadziła do przerwania leczenia u 3,7% pacjentów i zmniejszenia dawki u 1,3% pacjentów. Nie prowadziła ona do zakończenia leczenia. Trombocytopenia występowała u 27% pacjentów otrzymujących Pom + LD-Dex oraz u 26,8% pacjentów otrzymujących HD-Dex. Trombocytopenia 3. lub 4.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Działania niepożądane
    stopnia występowała u 20,7% pacjentów otrzymujących Pom + LD-Dex oraz u 24,2% otrzymujących HD-Dex. W przypadku pacjentów leczonych Pom + LD-Dex trombocytopenia była ciężka u 1,7% pacjentów, prowadziła do zmniejszenia dawki u 6,3% pacjentów, przerwania leczenia u 8% pacjentów oraz do zakończenia leczenia u 0,7% pacjentów (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zakażenia Zakażenia były najczęstszymi niehematologicznymi objawami toksyczności; występowały u 55% pacjentów otrzymujących Pom + LD-Dex oraz u 48,3% pacjentów otrzymujących HD-Dex. W przybliżeniu połowa z tych zakażeń była 3. lub 4. stopnia;u 24% pacjentów leczonych Pom + LD-Dex i u 22,8% pacjentów otrzymujących HD-Dex. U pacjentów leczonych Pom + LD-Dex najczęstszymini zakażeniami były zapalenie płuc i zakażenie górnych dróg oddechowych (odpowiednio u 10,7% i 9,3% pacjentów), z czego 24,3% zgłaszanych przypadków miało cieżki przebieg, a u 2,7% ze skutkiem śmiertelnym (5. stopnia).
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Działania niepożądane
    W przypadku pacjentów leczonych Pom + LD-Dex zakażenia prowadziły do zakończenia ich podawania u 2% pacjentów, przerwania leczenia u 14,3% pacjentów oraz do zmniejszenia dawki u 1,3% pacjentów. Zdarzenia zakrzepowo-zatorowe Zdarzenia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej wystąpiły u 3,3% pacjentów otrzymujących Pom + LD-Dex, oraz u 2% pacjentów otrzymujących HD-Dex. Reakcje 3. lub 4. stopnia wystąpiły u 1,3% pacjentów otrzymujących Pom + LD-Dex, a nie wystąpiły u żadnego z pacjentów otrzymujących HD- Dex. W przypadku pacjentów leczonych Pom + LD-Dex zdarzenia żylnej choroby zakrzepowo- zatorowej miały ciężki przebieg u 1,7% pacjentów; nie zanotowano przypadków śmiertelnych w badaniach klinicznych, a zdarzenia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej nie prowadziły do zakończenia leczenia. Wszystkim pacjentom uczestniczącym w badaniach klinicznych zapobiegawczo, obowiązkowo podawano kwas acetylosalicylowy (lub inne przeciwzakrzepowe produkty lecznicze u pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka).
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Działania niepożądane
    Zaleca się leczenie przeciwzakrzepowe, o ile nie jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.4). Neuropatia obwodowa Pacjentów z aktualnie trwającą neuropatią obwodową ≥ 2. stopnia wykluczono z badań klinicznych. Neuropatia obwodowa, głównie 1. lub 2. stopnia, wystąpiła u 12,3% pacjentów otrzymujących Pom + LD-Dex, oraz u 10,7% pacjentów otrzymujących HD-Dex. Reakcje 3. lub 4. stopnia wystąpiły u 1,0% pacjentów otrzymujących Pom + LD-Dex oraz u 1,3% pacjentów otrzymujących HD-Dex. U pacjentów leczonych Pom + LD-Dex nie zgłaszano w badaniach klinicznych przypadków neuropatii obwodowej o ciężkim przebiegu. Neuropatia obwodowa prowadziła do zakończenia leczenia u 0,3% pacjentów (patrz punkt 4.4). Mediana czasu do wystąpienia neuropatii wynosiła 2,1 tygodnia i mieściła się w zakresie od 0,1 do 48,3 tygodnia. Mediana czasu do wystąpienia neuropatii wypadała wcześniej u pacjentów otrzymujących HD-Dex w porównaniu do pacjentów otrzymujących Pom + LD-Dex (1,3 tygodnia wobec 2,1 tygodnia).
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Działania niepożądane
    Mediana czasu do ustąpienia objawów wynosiła 22,4 tygodnia u pacjentów otrzymujących Pom + LD- Dex oraz 13,6 tygodnia u pacjentów otrzymujących HD-Dex. Dolna wartość graniczna 95% CI wynosiła 5,3 tygodnia u pacjentów leczonych Pom + LD-Dex oraz 2 tygodnie u pacjentów otrzymujących HD-Dex. Krwawienia Zgłaszano występowanie zaburzeń krwotocznych u pacjentów stosujących pomalidomid, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak jednoczesne stosowanie produktów leczniczych zwiększających skłonność do krwawień. Zdarzenia krwotoczne obejmowały krwawienie z nosa, krwotok wewnątrzczaszkowy oraz krwawienie z przewodu pokarmowego. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Działania niepożądane
    Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie W badaniach, w których pomalidomid podawano w dawce pojedynczej 50 mg zdrowym ochotnikom, a w dawce wielokrotnej 10 mg raz na dobę pacjentom ze szpiczakiem mnogim, nie zgłaszano ciężkich działań niepożądanych w związku z przedawkowaniem. Pomalidomid był usuwany przez hemodializę. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie podtrzymujące.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki immunomodulujące, kod ATC: L04AX06 Mechanizm działania Pomalidomid wykazuje bezpośrednie działanie przeciwnowotworowe na szpiczaka, działanie immunomodulujące oraz hamuje wzrost szpiczaka mnogiego poprzez zahamowanie wzrostu guza. Pomalidomid hamuje w szczególności proliferację i indukuje apoptozę nowotworowych komórek hematopoetycznych. Ponadto, pomalidomid hamuje proliferację linii komórkowych szpiczaka mnogiego opornych na lenalidomid i wykazuje działanie synergistyczne z deksametazonem w indukowaniu apoptozy komórek guza, zarówno na linie komórkowe wrażliwe na lenalidomid, jak i na linie komórkowe oporne na lenalidomid. Pomalidomid zwiększa odporność komórkową zależną od komórek T i komórek NK ( Natural Killer ) oraz hamuje wytwarzanie cytokin prozapalnych (np. TNF-α i IL-6) przez monocyty. Pomalidomid hamuje angiogenezę przez hamowanie migracji i adhezji komórek śródbłonka.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania pomalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem oceniono w wieloośrodkowym, randomizowanym, otwartym badaniu klinicznym fazy III (badanie CC-4047- MM-003), w którym porównywano leczenie pomalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem w małej dawce (Pom+LD-Dex) do leczenia dużymi dawkami samego deksametaznu (HD-Dex) u dorosłych pacjentów z nawrotowym i opornym szpiczakiem mnogim, leczonych uprzednio co najmniej dwoma schematami leczenia obejmującymi lenalidomid i bortezomib, z progresją choroby w ostatnim leczeniu. Do badania włączono w sumie 455 pacjentów: 302 do grupy Pom+LD-Dex i 153 do grupy HD-Dex. Większość pacjentów stanowili mężczyźni (59%) rasy kaukaskiej (79%); mediana wieku dla całkowitej populacji wynosiła 64 lata (min; max: 35; 87 lat). Pacjentom w grupie Pom+LD-Dex podawano doustnie 4 mg pomalidomidu w dniach 1 do 21 dnia każdego 28-dniowego cyklu.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W grupie LD-Dex (40 mg) podawano raz na dobę w dniach 1, 8, i 22 z 28-dniowego cyklu. W przypadku grupy HD-Dex, deksametazon (40 mg) podawano raz na dobę w dniach 1 do 4, 9 do 12 i od 17 do 20 dnia 28-dniowego cyklu. Pacjenci w wieku > 75 lat rozpoczynali leczenie od dawki deksametazonu 20 mg. Leczenie kontynuowano do wystąpienia u pacjentów progresji choroby. Głównym punktem końcowym był czas przeżycia wolny od progresji choroby (ang. Progression free survival, PFS) według kryteriów IMWG ( International Myeloma Working Group ). W populacji ITT, mediana czasu PFS obliczana metodą przeglądu IRAC ( Independent Review Adjudication Committee ) na podstawie kryteriów IMWG wynosiła 15,7 tygodnia (95% CI: 13,0; 20,1) w grupie Pom + LD-Dex; szacunkowy 26-tygodniowy współczynnik czasu wolnego od zdarzenia wyniósł 35,99% (±3,46%).
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    W grupie HD-Dex mediana czasu PFS wyniosła 8 tygodni (95% CI: 7,0; 9,0); szacunkowy 26-tygodniowy wskaźnik czasu przeżycia wolnego od zdarzenia wynosił 12,15% (±3,63%). Czas przeżycia wolny od progresji oceniano w kilku odpowiednich podgrupach wg: płci, rasy, sprawności według skali ECOG ( Eastern Cooperative Oncology Group ), czynników stratyfikacji (wieku, chorób w populacji, uprzednich terapii przeciw szpiczakowi [2, >2]), wybranych parametrów o znaczeniu prognostycznym (początkowego stężenia beta-2-mikroglobuliny, początkowych stężeń albuminy, początkowego zaburzenia czynności nerek oraz ryzyka cytogenetycznego) oraz ekspozycji i oporności na wcześniejsze terapie przeciw szpiczakowi. Niezależnie od ocenianej grupy PFS był zasadniczo spójny z PFS obserwowanym w populacji ITT, w obu leczonych grupach. Czas przeżycia wolny od progresji w populacji ITT jest podsumowany w Tabeli 1. Krzywą Kaplana- Meiera dla PFS w populacji ITT przedstawiono na Rysunku 1.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Tabela 1: Czas przeżycia wolny od progresji obliczony dla przeglądu IRAC w oparciu o kryteria IMWG (stratyfikowany test log-rank) (populacja ITT)
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pom+LD-Dex (N=302)HD-Dex (N=153)
    Czas przeżycia wolny od progresji (PFS), N302 (100,0)153 (100,0)
    Ucięty, n (%)138 (45,7)50 (32,7)
    Progresja/zgon, n (%)164 (54,3)103 (67,3)
    Czas przeżycia wolny od progresji (tygodnie)
    Medianaa15,78,0
    Dwustronny 95% CIb[13,0; 20.1][7,0; 9,0]
    Współczynnik ryzyka (Pom+LD-Dex:HD-Dex) dwustronny 95% CIc0,45 [0,35; 0,59]
    Test log-rank dwustronny, wartość pd<0,001
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Uwaga: CI = przedział ufności ( Confidence interval ); IRAC ( Independent Review Adjudication Committee ); NE = niepodlegające estymacji ( Not Estimable ). a Mediana w oparciu o estymację Kaplana-Meiera b 95% przedział ufności dla mediany czasu przeżycia wolnego od progresji. c W oparciu o model proporcjonalnego ryzyka Coxa porównujący funkcje ryzyka związane z grupami leczenia, stratyfikowanymi ze względu na wiek (≤75 vs >75), chorej populacji (oporni na lenalidomid i bortezomib vs nieoporni na oba leki), liczby uprzednich terapii przeciw szpiczakowi (=2 vs >2). d p – wartość w oparciu o stratyfikowany test log-rank z tymi samymi stratyfikującymi czynnikami, jak w modelu Coxa powyżej Zakończenie zbierania danych: 7 września 2012 Rysunek 1: Czas wolny od progresji obliczony dla przeglądu IRAC odpowiedzi na leczenie w oparciu o kryteria IMWG (stratyfikowany test log-rank) (populacja ITT) HD-DEX POM+LD-DEX POM +LD-DEX vs HD-DEX Test log-rank, wartość p = <0,001 (dwustronny) Wskaźnik ryzyka (95% CI) 0,45 (0,35; 0,59).
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Zdarzenia: POM+LD+DEX=164/302 HD-DEX = 103/153
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    1,0 0,8 Proporcja pacjentów 0,6 0,4 0,2 0,0 0 13 26 39 52 65 Czas wolny od progresji (w tygodniach) Zakończenie zbierania danych: 7 września 2012 Czas przeżycia całkowitego (ang. Overall Survival, OS) był podstawowym drugorzędowym punktem końcowym. Całkowita liczba 226 (74,8%) pacjentów w grupie Pom + LD-Dex i 95 (62,1%) pacjentów w grupie HD-Dex pozostawała przy życiu w chwili zakończenia zbierania danych (7 września 2012). Mediana czasu OS na podstawie estymacji Kaplana-Meiera nie została osiągnięta dla Pom + LD-Dex, ale oczekuje się, że powinna wynieść co najmniej 48 tygodni, co się mieści w dolnej granicy 95% CI. Mediana czasu OS w grupie HD-Dex wyniosła 34 tygodnie (95% CI: 23,4; 39,9). Roczny wskaźnik czasu wolnego od zdarzeń wyniósł 52,6% (± 5,72%) w grupie Pom + LD-Dex i 28,4 (7,51%) w grupie HD-Dex. Różnica pomiędzy OS w obu leczonych grupach była znacząca statystycznie (p <0,001). Czas przeżycia całkowitego (OS) populacji ITT jest podsumowany w Tabeli 2.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Krzywą Kaplana- Meiera dla OS w populacji ITT przedstawiono na Rysunku 2. Na podstawie wyników punktów końcowych PFS i OS, ustanowiony dla tego badania Komitet Monitorowania Danych zalecił, aby po zakończeniu badania pacjenci z grupy HD-Dex przeszli do grupy Pom + LD-Dex. Tabela 2: Czas przeżycia całkowitego (OS): Populacja ITT
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Dane statystycznePom+LD-Dex (N=302)HD-Dex (N=153)
    N302 (100,0)153 (100,0)
    Uciętyn (%)226 (74,8)95 (62,1)
    Zakończony zgonemn (%)76 (25,2)58 (37,9)
    Czas przeżycia (tygodnie)MedianaaNE34,0
    Dwustronny 95% CIb[48,1; NE][23,4; 39,9]
    Współczynnik ryzyka (Pom+LD-DEX:HD-Dex) [Dwustronny 95% CIc]0,53[0,37; 0,74]
    Test log-rank dwustronny, wartość pd<0,001
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Uwaga: CI = przedział ufnośći (Confidence Interval); IRAC (Independent Review Adjudication Committee); NE = niepodlegające estymacji (Not Estimable). a Mediana w oparciu o estymację Kaplana-Meiera b 95% przedział ufności dla mediany czasu przeżycia całkowitego. c W oparciu o model proporcjonalnego ryzyka Coxa porównujący funkcje ryzyk związane z grupami leczenia d p – wartość w oparciu o niestratyfikowany test log-rank Zakończenie zbierania danych: 7 września 2012 HD-DEX POM+LD-DEX POM +LD-DEX vs HD-DEX Test log-rank, wartość p = < 0,001 (dwustronny) Wskaźnik ryzyka (95% CI) 0,53 (0,37; 0,75). Mediana wg KM: POM+LD-DEX=NF [48,1; NE] Mediana wg KM: HD-DEX=34,0 [23,4; 39,0] Zdarzenia:POM+LD+DEX=75/284 HD-DEX = 56/139
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Rysunek 2: Krzywa Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego (populacja ITT). 1,0 Proporcja pacjentów 0,8 0,6 0,4 0,2 0,0 0 13 26 39 52 65 Czas przeżycia całkowitego (w tygodniach) Zakończenie zbierania danych: 7 września 2012 Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Imnovid we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży ze szpiczakiem mnogim (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Pomalidomid wchłania się co najmniej w 73% osiągając maksymalne stężenie w osoczu (C max ) po 2 do 3 godzinach po doustnym podaniu pojedynczej dawki. Ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC) na pomalidomid zwiększa się w przybliżeniu liniowo i proporcjonalnie do dawki. Po podaniu pomalidomidu w wielokrotnych dawkach, współczynnik kumulacji pomalidomidu wynosi 27% do 31% dla AUC. Posiłki o dużej zawartości tłuszczu lub posiłki wysokokaloryczne podawane jednocześnie z pomalidomidem zmniejszają jego wchłanianie, co powoduje zmniejszenie średniej wartości C max leku w osoczu o około 27%, ma jednak minimalny wpływ na całkowitą absorpcję, dla której średnia wartość powierzchni pola pod krzywą (AUC) ulega obniżeniu o 8%. W związku z tym, pomalidomid może być podawany z jedzeniem lub bez jedzenia. Dystrybucja Pozorna objętości dystrybucji (Vd/F) pomalidomidu w stanie stacjonarnym wynosi od 62 do 138 l.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Po 4 dniach podawania pomalidomidu w dawce 2 mg raz na dobę, jest on dystrybuowany do nasienia zdrowych osób, osiągając po 4 godzinach od podania dawki (przybliżone T max ) stężenie stanowiące około 67% jego stężenia w osoczu. Enancjomery pomalidomidu wiążą się in vitro z białkami osocza ludzkiego w zakresie od 12% do 44%, niezależnie od stężenia. Metabolizm Pomalidomid jest głównym składnikiem w krążeniu (około 70% radioaktywności w osoczu) in vivo u zdrowych osób, które otrzymały pojedynczą dawkę doustną [ 14 C] pomalidomidu (2 mg). W osoczu nie występowały metabolity, których radioaktywność byłaby > 10% w stosunku do wyjściowej lub całkowitej radioaktywności osocza. Dominującymi szlakami metabolicznymi wydalanej radioaktywności są hydroksylacja z następującą glukuronidacją lub hydroliza.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    W badaniach in vitro , zidentyfikowano CYP1A2 i CYP3A4 jako podstawowe izoenzymy biorące udział w hydroksylacji pomalidomidu za pośrednictwem cytochromu P450 (CYP), dodatkowo z niewielkim udziałem CYP2C19 i CYP2D6. Pomalidomid in vitro jest również substratem glikoproteiny P (P-gp). Jednoczesne podawanie pomalidomidu z ketokonazolem – silnym inhibitorem CYP3A4/5 i glikoproteiny P, lub karbamazepiną – silnym induktorem CYP3A4/5, nie miało istotnego klinicznie wpływu na ekspozycję na pomalidomid. Jednoczesne stosowanie fluwoksaminy – silnego inhibitora CYP1A2 z pomalidomidem w obecności ketokonazolu, zwiększało średnią ekspozycję na pomalidomid o 107% z 90% przedziałem ufności [91% do 124%], w porównaniu do stosowania pomalidomidu z ketokonazolem. W drugim badaniu, oceniającym wyłącznie wpływ inhibitora CYP1A2 na metabolizm, jednoczesne podawanie samej fluwoksaminy z pomalidomidem, zwiększało średnią ekspozycję na pomalidomid o 125% z 90% przedziałem ufności [98% do 157%] w porównaniu do podawania samego pomalidomidu.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Jeśli z pomalidomidem podawane są silne inhibitory CYP1A2 (np. cyprofloksacyna, enoksacyna i fluwoksamina), należy zmniejszyć dawkę pomalidomidu o 50%. Podawanie pomalidomidu palaczom tytoniu, o którym wiadomo, że indukuje izoformę CYP1A2, nie miało istotnego klinicznie wpływu na ekspozycję na pomalidomid w porównaniu do ekspozycji na pomalidomid obserwowanej u osób niepalących. Na podstawie danych z badań in vitro , pomalidomid nie jest induktorem ani inhibitorem izoenzymów cytochromu P-450 oraz nie hamuje żadnego z transporterów leków, które badano. Nie przewiduje się klinicznie istotnych interakcji lekowych w przypadku jednoczesnego podawania pomalidomidu z substratami tych szlaków metabolicznych. Eliminacja U zdrowych osób mediana okresu półtrwania pomalidomidu w fazie eliminacji, wynosi około 9,5 godziny i około 7,5 godziny u pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Średni całkowity klirens (CL/F) pomalidomidu wynosi około 7-10 l/h.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Po jednorazowym podaniu doustnym [ 14 C] pomalidomidu (2 mg) zdrowym osobom, około 73% i 15% radioaktywnej dawki było wydalane odpowiednio z moczem i kałem, a około 2% i 8% podanego radioaktywnego węgla zostało wydalone jako pomalidomid odpowiednio z moczem i kałem. Pomalidomid jest intensywnie metabolizowany przed wydaleniem, powstałe metabolity są wydalane głównie z moczem. Trzy dominujące metabolity w moczu (powstałe w wyniku hydrolizy lub hydroksylacji z następującą glukuronidacją) stanowią odpowiednio około 23%, 17% i 12% dawki wydalanej z moczem. Zależne od CYP metabolity stanowią około 43% całkowitej wydalonej radioaktywności, podczas, gdy niezależne od CYP metabolity hydrolityczne – 25%. Wydalony pomalidomid stanowił 10% całkowitej wydalonej radioaktywności (2% w moczu i 8% w kale).
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Farmakokinetyka populacyjna W oparciu o analizę populacyjną parametrów farmakokinetycznych z wykorzystaniem modelu dwukompartmentowego stwierdzono, że klirens pozorny (CL/F) oraz pozorna centralna objętość dystrybucji (V 2 /F) były podobne u osób zdrowych oraz pacjentów ze szpiczakiem mnogim. W tkankach obwodowych pomalidomid był preferencyjnie wychwytywany przez komórki nowotworowe z pozornym klirensem związanym z dystrybucją do tkanek obwodowych (Q/F) oraz pozorną obwodową objętością dystrybucji (V 3 /F) wynoszącymi u osób ze szpiczakiem mnogim odpowiednio 3,7 i 8 razy więcej niż u osób zdrowych. Dzieci i młodzież Brak dostępnych danych dotyczących podawania pomalidomidu dzieciom lub młodzieży (w wieku <18 lat). Pacjenci w wieku podeszłym Analiza farmakokinetyki populacyjnej u zdrowych osób oraz u pacjentów ze szpiczakiem mnogim nie wykazała istotnego wpływu wieku (19-83 lat) na klirens pomalidomidu po podaniu doustnym.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    W badaniach klinicznych u pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat) narażonych na pomalidomid nie było potrzeby dostosowywania dawkowania. Patrz punkt 4.2. Zaburzenia czynności nerek Analiza farmakokinetyki populacyjnej wykazała, że parametry farmakokinetyczne pomalidomidu nie są istotnie zmienione u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek (określonym za pomocą klirensu kreatyniny lub szacowanego wskaźnika filtracji kłębuszkowej [ang. eGFR]), w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny ≥60 ml/min). U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (eGFR ≥30 do ≤45 ml/min/1,73 m 2 ), średnia normalizowana ekspozycja (AUC) na pomalidomid wynosiła 98,2% w 90% przedziale ufności [77,4% do 120,6%], w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek, niewymagających dializy (klirens kreatyniny <30 lub eGFR <30 ml/min/1,73 m 2 ), średnia normalizowana ekspozycja (AUC) na pomalidomid wynosiła 100,2% w 90% przedziale ufności [79,7% do 127,0%], w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek, wymagających dializy (klirens kreatyniny <30 ml/min, wymagana dializa), średnia normalizowana ekspozycja (AUC) na pomalidomid wzrosła o 35,8% w 90% przedziale ufności [79,7% do 127,0%], w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Średnie zmiany ekspozycji na pomalidomid w każdej z grup pacjentów z zaburzeniem czynności nerek nie są na tyle istotne, aby konieczna była zmiana dawkowania. Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (zgodnie z klasyfikacją Child – Pugh), w porównaniu do zdrowych osób, parametry farmakokinetyczne były nieznacznie zmienione. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby, w porównaniu do zdrowych osób, średnia ekspozycja na pomalidomid zwiększyła się o 51% z 90% przedziałem ufności [9% do 110%].
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, w porównaniu do zdrowych osób, średnia ekspozycja na pomalidomid zwiększyła się o 58% z 90% przedziałem ufności [13% do 119%]. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, w porównaniu do zdrowych osób, średnia ekspozycja na pomalidomid zwiększyła się o 72% z 90% przedziałem ufności [24% do 138%]. Średnie zwiększenie ekspozycji na pomalidomid, obserwowane w poszczególnych grupach pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie powoduje konieczności zmiany schematu dawkowania ani dawki (patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym U szczurów, przewlekłe podawanie pomalidomidu w dawkach 50 mg/kg mc./dobę, 250 mg/kg mc./dobę i 1000 mg/kg mc./dobę przez 6 miesięcy było dobrze tolerowane. Nie stwierdzono występowania działań niepożądanych po dawce do 1000 mg/kg mc./dobę (175-krotny współczynnik ekspozycji względem dawki klinicznej 4 mg). Pomalidomid oceniano u małp w trwających do 9 miesięcy badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym. W badaniach tych małpy wykazywały większą od szczurów wrażliwość na działanie pomalidomidu. Główne objawy toksyczności obserwowane u małp dotyczyły układu krwiotwórczego/siateczkowo-śródbłonkowego. U małp, w 9 miesiącu badania z zastosowaniem dawek 0,05 mg/kg mc./dobę, 0,1 mg/kg mc./dobę i 1 mg/kg mc./dobę, w przypadku dawki 1 mg/kg mc./dobę obserwowano zachorowalność i wczesną eutanazję u 6 zwierząt, które przypisywano wynikom działania immunosupresyjnego (zakażeniom gronkowcowym, zmniejszeniu liczby limfocytów we krwi obwodowej, przewlekłemu zapaleniu jelita grubego, zmniejszeniu masy tkanki limfoidalnej oraz małej liczbie komórek szpiku kostnego) występującego w przypadku dużych ekspozycji na pomalidomid (15-krotny współczynnik ekspozycji względem dawki klinicznej 4 mg dawki).
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Te wyniki działania immunosupresyjnego zakończyły się eutanazją 4 małp z powodu złego stanu zdrowia (wodniste stolce, brak apetytu, zmniejszenie ilości przyjmowanego pokarmu i utrata masy ciała); ocena histopatologiczna tych zwierząt wykazała, przewlekłe zapalenie jelita grubego i atrofię kosmków jelita cienkiego. Zakażenie gronkowcem obserwowano u 4 małp; u 3 z tych zwierząt uzyskano pozytywną odpowiedź na leczenie antybiotykami, 1 zwierzę zmarło bez leczenia. Ponadto, u 1 z małp objawy odpowiadające ostrej białaczce szpikowej doprowadziły do eutanazji; obserwacje kliniczne oraz zmiany patologiczne pod względem klinicznym i (lub) zmiany w obrębie szpiku kostnego obserwowane u tego zwierzęcia były zgodne z objawami immunosupresji. Dla dawki 1 mg/kg mc./dobę obserwowano również minimalną lub łagodną proliferację przewodów żółciowych związaną ze wzrostem aktywności fosfatazy zasadowej i GGTP.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Ocena zwierząt, które powróciły do zdrowia wskazywała, że wszystkie związane z leczeniem objawy ustępowały po 8 tygodniach po zaprzestaniu leczenia. Nie dotyczyło to proliferacji wewnątrzwątrobowych przewodów żółciowych obserwowanej u jednego zwierzęcia z grupy otrzymującej dawkę 1 mg/kg mc./dobę. Dawki, po których nie obserwuje się działań niepożądanych (ang. No observed adverse effect level, NOAEL) wynosiły 0,1 mg/kg mc./dobę (0,5-krotny współczynnik ekspozycji względem dawki klinicznej 4 mg dawki). Genotoksyczność/rakotworczość Pomalidomid podawany w dawkach do 2000 mg/kg mc./dobę nie wykazywał działania mutagennego w badaniach mutagenności prowadzonych na komórkach bakteryjnych i komórkach ssaków, oraz nie wywoływał aberracji chromosomalnych w ludzkich limfocytach krwi obwodowej lub powstawania mikrojąderek w polichromatycznych erytrocytach szpiku kostnego szczura. Nie przeprowadzono badań dotyczących rakotwórczości.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Płodność i wczesny rozwój zarodkowy W badaniach nad płodnością i wczesnym rozwojem zarodkowym u szczurów, pomalidomid podawano samcom i samicom w dawkach 25 mg/kg mc./dobę, 250 mg/kg mc./dobę i 1000 mg/kg mc./dobę. Badanie macicy w 13. dniu ciąży wykazało zmniejszenie liczby ruchliwych zarodków oraz zwiększenie liczby zarodków utraconych po implantacji przy wszystkich dawkach. W związku z tym, dawki, po których nie obserwuje się działań niepożądanych (NOAEL) w odniesieniu do obserwowanych zdarzeń, były mniejsze niż 25 mg/kg mc./dobę [AUC 24h wynosiło 39960 ng • godz./ml (nanogram • godzina/mililitr) dla tej najmniejszej badanej dawki, a współczynnik ekspozycji wyniósł 99 względem dawki klinicznej 4 mg]. W przypadku, gdy leczone samce sparowano z nieleczonymi samicami, wszystkie parametry maciczne były porównywalne do parametrów w grupie kontrolnej. Na podstawie tych wyników, obserwowane skutki przypisano leczeniu samic.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Rozwój zarodkowo-płodowy Zarówno u szczurów jak i u królików stwierdzono teratogenne działanie pomalidomidu w okresie głównej organogenezy. W badaniu nad rozwojem zarodkowo-płodowym u szczura po wszystkich wielkościach dawek (25 mg/kg mc./dobę, 250, and 1000 mg/kg mc./dobę) obserwowano wady wrodzone, jak brak pęcherza moczowego, brak gruczołu tarczycowego, unieruchomienie i pozaosiowe ustawienie elementów odcinka lędźwiowego i piersiowego kręgosłupa [łuki centralne i (lub) nerwowe]. W badaniu tym nie obserwowano toksycznego działania na matkę. Z tego względu dawki NOAEL dla matki wynosiły 1000 mg/kg mc./dobę, natomiast dawki NOAEL dla toksyczności rozwojowej były mniejsze niż 25 mg/kg mc./dobę (AUC 24h wynosiło 34340 ng•godz./ml w 17. dniu ciąży dla najmniejszej badanej dawki, a współczynnik ekspozycji wyniósł 85 względem dawki klinicznej 4 mg). U królików, w zakresie dawek od 10 mg/kg mc. do 250 mg/kg mc., pomalidomid powodował wady rozwoju zarodkowo-płodowego.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Większa liczba nieprawidłowości serca była widoczna po wszystkich dawkach, a znacznie większa po dawce 250 mg/kg mc./dobę. Po dawkach 100 mg/kg mc i 250 mg/kg mc. występował nieznaczny wzrost utraty zarodków po implantacji i nieznaczne zmniejszenie masy płodu. Po dawce 250 mg/kg mc., wady wrodzone płodu obejmowały anomalie kończyn [zgięte i (lub) zrotowane kończyny przednie i (lub) tylne, nieprzyłączony palec lub brak palca], anomalie związane ze szkieletem (brak skostnienia śródręcza, nierówne ustawienie paliczka i śródręcza, brak palca, brak skostnienia paliczka oraz krótka, bez cech kostnienia lub wygięta kość piszczelowa); nieznaczne rozszerzenie komory bocznej w mózgu; nienaturalne położenie prawej tętnicy podobojczykowej; brak środkowego płata płuc; niskie ułożenie nerki; zaburzenia morfologiczne wątroby; częściowo lub całkowicie nieskostniała miednica; zwiększona średnia częstość występowania dodatkowych żeber oraz zmniejszona średnia częstość występowania skostnienia kości stępu.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Po dawkach 100 mg/kg mc./dobę oraz 250 mg/kg mc./dobę obserwowano niewielkie zmniejszenie przyrostu masy ciała samic, znaczące zmniejszenie stężenia trójglicerydów oraz znaczące zmniejszenia całkowitej i względnej masy śledziony. Dawki NOAEL dla matki wynosiły 10 mg/kg mc./dobę, natomiast dawki NOAEL dla toksyczności rozwojowej były mniejsze niż 10 mg/kg mc./dobę (AUC 24h wynosiło 418 ng•godz./ml w 19. dniu ciąży dla najmniejszej badanej dawki, podobnie do tego uzyskanego dla dawki klinicznej 4 mg).
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Zawartość kapsułki: Mannitol Skrobia żelowana Sodu stearylofumaran Otoczka kapsułki zawiera: Otoczka kapsułki 1 mg zawiera: żelatynę, tytanu dwutlenek (E171), indygotynę (E132), żelaza tlenek żółty (E172) oraz biały i czarny tusz. Tusz nadruku: Otoczka kapsułki 1 mg zawiera: biały tusz- szelak, tytanu dwutlenek (E171), symetykon, glikol propylenowy (E1520) i amonu wodorotlenek (E527); czarny tusz – szelak, żelaza tlenek czarny (E172), glikol propylenowy (E1520) i amonu wodorotlenek (E527). 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 4 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Kapsułki pakowane są w blistry wykonane z polichlorku winylu (PCW)/polichlorotrifluoroetylenu (PCTFE) z folią aluminiową do przeciskania. Wielkość opakowania 21 kapsułek.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 1 mg
    Dane farmaceutyczne
    6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Kapsułek nie wolno otwierać ani łamać. W razie kontaktu proszku z pomalidomidem ze skórą, należy natychmiast dokładnie ją umyć wodą z mydłem. W razie kontaktu pomalidomidu z błonami śluzowymi, należy je dokładnie przepłukać wodą. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Po zakończeniu leczenia niewykorzystany produkt leczniczy musi zostać zwrócony do apteki.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 2 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Imnovid 2 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda kapsułka twarda zawiera 2 mg pomalidomidu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka twarda. Produkt leczniczy Imnovid 2 mg kapsułki twarde: kapsułka żelatynowa twarda, rozmiar 2, z ciemnoniebieskim, nieprzezroczystym wieczkiem i pomarańczowym nieprzezroczystym korpusem, z nadrukiem ,,POML 2 mg” białym tuszem.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 2 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Imnovid w skojarzeniu z deksametazonem jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z nawrotowym i opornym szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej dwa schematy leczenia, obejmujące zarówno lenalidomid i bortezomib, i u których w trakcie ostatniego leczenia nastąpiła progresja choroby.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 2 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie musi być rozpoczęte i prowadzone pod nadzorem lekarzy, którzy mają doświadczenie w leczeniu pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Dawkowanie Zalecana dawka początkowa produktu leczniczego Imnovid to 4 mg raz na dobę, przyjmowana doustnie w dniach od 1 do 21, w powtarzanych 28-dniowych cyklach. Zalecana dawka deksametazonu to 40 mg przyjmowana doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu leczenia Dawkowanie kontynuuje się lub modyfikuje na podstawie obserwacji klinicznych i wyników laboratoryjnych. W przypadku progresji choroby należy zaprzestać leczenia. Dostosowanie dawki pomalidomidu lub przerwanie leczenia Poniżej przedstawiono wytyczne dotyczące przerywania leczenia i zmniejszania dawki pomalidomidu, w przypadku wystąpienia hematologicznych działań niepożądanych:  Wytyczne dotyczące dostosowania dawki pomalidomidu
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 2 mg
    Dawkowanie
    ToksycznośćDostosowanie dawki
    NeutropeniaPrzerwać leczenie pomalidomidem i wykonywać CBC** raz w tygodniu.
    Wznowić leczenie pomalidomidem w dawce 3 mg na dobę.
    Przerwać leczenie pomalidomidem
    Wznowić leczenie pomalidomidem w dawce o1 mg mniejszej od dawki uprzednio stosowanej.
    TrombocytopeniaPrzerwać leczenie pomalidomidem i wykonywać CBC** raz w tygodniu
    ≥50 x 109/lWznowić leczenie pomalidomidem w dawce 3 mg na dobę.
    Przerwać leczenie pomalidomidem.
    Wznowić leczenie pomalidomidem w dawce o 1 mg mniejszej od dawki uprzedniostosowanej.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 2 mg
    Dawkowanie
     ANC* <0.5 x 10 9 /l lub gorączka neutropeniczna (gorączka ≥38,5°C i ANC <1 x 10 9 /l)  ANC powróci do ≥1 x 10 9 /l  Ponownie zmniejszy się do <0.5 x 10 9 /l  ANC powróci do ≥1 x 10 9 /l  Liczba płytek krwi <25 x 10 9 /l  Liczba płytek krwi powróci do  Ponownie zmniejszy się do <25 x 10 9 /l  Liczba płytek krwi ≥50 x 10 9 /l *ANC – bezwzględna liczba neutrofili ( ang. Absolute Neutrophil Count ); **CBC – morfologia krwi z rozmazem ( ang. Complete Blood Coun t) Warunkiem rozpoczęcia nowego cyklu leczenia pomalidomidem jest liczba neutrofili  1 x 10 9 /l oraz liczba płytek krwi  50 x 10 9 /l. W przypadku wystąpienia neutropenii, lekarz powinien rozważyć zastosowanie czynników wzrostu. W przypadku pozostałych działań niepożądanych 3. lub 4. stopnia, które oceniono jako związane z pomalidomidem, leczenie należy przerwać i wznowić je stosując dawkę o 1 mg mniejszą od dawki uprzednio stosowanej, jeśli w ocenie lekarza działania niepożądane zmniejszyły się do ≤ 2.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 2 mg
    Dawkowanie
    stopnia. Jeśli działania niepożądane występują po zmniejszeniu dawki do 1 mg, należy zakończyć podawanie produktu leczniczego. Należy rozważyć przerwanie lub zakończenie leczenia pomalidomidem w przypadku wystąpienia wysypki skórnej stopnia 2.-3. Należy zakończyć leczenie pomalidomidem w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, wysypki stopnia 4., wysypki złuszczającej lub pęcherzowej. Nie należy wznawiać leczenia po ustąpieniu tych odczynów. Jeśli z pomalidomidem podawane są silne inhibitory CYP1A2 (np. cyprofloksacyna, enoksacyna i fluwoksamina), należy zmniejszyć dawkę pomalidomidu o 50%.  Wytyczne dotyczące dostosowania dawki deksametazonu
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 2 mg
    Dawkowanie
    ToksycznośćDostosowanie dawki
    Dyspepsja = 1-2. stopniaDyspepsja ≥ 3. stopniaUtrzymać dawkę i zastosować leczenie antagonistami receptorów histaminowych (H2) lub odpowiednikiem. Jeśli objawy nie ustępują, obniżyć dawkę o jeden poziom.Przerwać podawanie leku do momentu uzyskania kontroli nad objawami. Po wznowieniu leczenia dodać antagonistę receptora H2 lub odpowiednik i obniżyć dawkę o jeden poziom.
    Obrzęk ≥ 3. stopniaW razie potrzeby zastosować leki diuretyczne i obniżyć dawkę o jeden poziom.
    Splątanie lub wahania nastroju ≥ 2.stopniaPrzerwać podawanie leku do momentu ustąpienia objawów. Po wznowieniu leczenia obniżyć dawkę o jeden poziom.
    Osłabienie mięśni ≥ 2. stopniaPrzerwać podawanie leku do momentu osłabienia mięśni ≤ 1. stopnia. Po wznowieniu leczenia obniżyć dawkę o jeden poziom.
    Hiperglikemia ≥ 3. stopniaObniżyć dawkę o jeden poziom. W razie konieczności zastosować insulinę lub doustne leki hipoglikemizujące.
    Ostre zapalenie trzustkiPrzerwać leczenie deksametazonem.
    Inne działania niepożądane ≥ 3 stopnia związane z deksametazonemZaprzestać podawania deksametazonu do momentu złagodzenia działań niepożądanych do ≤ 2. stopnia. Wznowić leczenie w dawce obniżonej o jeden poziom.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 2 mg
    Dawkowanie
    Obniżenie poziomów dawkowania deksametazonu: Obniżenie poziomu dawki (wiek ≤ 75 lat): dawka początkowa – 40 mg; poziom dawki 1 – 20 mg; poziom dawki 2 – 10 mg w dniach 1, 8, 15 i 22, każdego 28-dniowego cyklu leczenia. Obniżenie poziomu dawki (wiek > 75 lat): dawka początkowa – 20 mg; poziom dawki 1 – 12 mg; poziom dawki 2 – 8 mg w dniach 1, 8, 15 i 22, każdego 28-dniowego cyklu leczenia. Jeśli objawy toksyczne nie ustąpią w ciągu 14 dni, dawka deksametazonu zostanie obniżona o jeden poziom. Szczególne grupy pacjentów Dzieci i młodzież Brak wskazań do stosowania produktu leczniczego Imnovid u dzieci w wieku 0-17 lat w szpiczaku mnogim. Pacjenci w podeszłym wieku U osób w podeszłym wieku nie jest wymagane dostosowanie dawki pomalidomidu. U osób w wieku > 75 lat dawka początkowa deksametazonu wynosi 20 mg raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22, każdego 28-dniowego cyklu leczenia.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 2 mg
    Dawkowanie
    Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagane dostosowanie dawki pomalidomidu. W dniu, w którym pacjent jest poddawany hemodializie, pomalidomid należy przyjąć po hemodializie. Zaburzenia czynności wątroby Pacjenci, u których całkowite stężenie bilirubiny w osoczu krwi >2 mg/dl byli wyłączeni z badań klinicznych. Zaburzenia czynności wątroby mają nieznaczny wpływ na farmakokinetykę pomalidomidu (patrz punkt 5.2). U pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby (zgodnie z klasyfikacją Child – Pugh), nie jest wymagane dostosowanie dawki początkowej pomalidomidu. Pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy jednak dokładnie monitorować w kierunku występowania działań niepożądanych, a w razie potrzeby należy zmniejszyć dawkę lub przerwać leczenie pomalidomidem. Sposób podawania Podanie doustne. Imnovid należy przyjmować o tej samej porze każdego dnia. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać (patrz punkt 6.6).
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 2 mg
    Dawkowanie
    Ten produkt leczniczy należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą, razem z pokarmem lub bez pokarmu. Jeśli pacjent zapomniał przyjąć dawkę produktu leczniczego Imnovid w dniu, kiedy powinna zostać przyjęta, powinien przyjąć kolejną dawkę o wyznaczonej porze następnego dnia. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. W celu wyjęcia kapsułki z blistra, kapsułkę należy nacisnąć wyłącznie z jednej strony, zmniejszając w ten sposób ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 2 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania – Ciąża. – Kobiety mogące zajść w ciążę, chyba, że spełnione są wszystkie warunki programu zapobiegania ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). – Pacjenci płci męskiej niezdolni do przestrzegania metod antykoncepcji lub postępowania zgodnie z ich wymaganiami (patrz punkt 4.4). – Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 4 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Imnovid 4 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda kapsułka twarda zawiera 4 mg pomalidomidu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka twarda. Produkt leczniczy Imnovid 4 mg kapsułki twarde: kapsułka żelatynowa twarda, rozmiar 2, z ciemnoniebieskim, nieprzezroczystym wieczkiem i niebieskim nieprzezroczystym korpusem, z nadrukiem ,,POML 4 mg” białym tuszem.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 4 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Imnovid w skojarzeniu z deksametazonem jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z nawrotowym i opornym szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej dwa schematy leczenia, obejmujące zarówno lenalidomid i bortezomib, i u których w trakcie ostatniego leczenia nastąpiła progresja choroby.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 4 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie musi być rozpoczęte i prowadzone pod nadzorem lekarzy, którzy mają doświadczenie w leczeniu pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Dawkowanie Zalecana dawka początkowa produktu leczniczego Imnovid to 4 mg raz na dobę, przyjmowana doustnie w dniach od 1 do 21, w powtarzanych 28-dniowych cyklach. Zalecana dawka deksametazonu to 40 mg przyjmowana doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu leczenia Dawkowanie kontynuuje się lub modyfikuje na podstawie obserwacji klinicznych i wyników laboratoryjnych. W przypadku progresji choroby należy zaprzestać leczenia. Dostosowanie dawki pomalidomidu lub przerwanie leczenia Poniżej przedstawiono wytyczne dotyczące przerywania leczenia i zmniejszania dawki pomalidomidu, w przypadku wystąpienia hematologicznych działań niepożądanych:  Wytyczne dotyczące dostosowania dawki pomalidomidu
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 4 mg
    Dawkowanie
    ToksycznośćDostosowanie dawki
    NeutropeniaPrzerwać leczenie pomalidomidem i wykonywać CBC** raz w tygodniu.
    Wznowić leczenie pomalidomidem w dawce 3 mg na dobę.
    Przerwać leczenie pomalidomidem
    Wznowić leczenie pomalidomidem w dawce o1 mg mniejszej od dawki uprzednio stosowanej.
    TrombocytopeniaPrzerwać leczenie pomalidomidem i wykonywać CBC** raz w tygodniu
    ≥50 x 109/lWznowić leczenie pomalidomidem w dawce 3 mg na dobę.
    Przerwać leczenie pomalidomidem.
    Wznowić leczenie pomalidomidem w dawce o 1 mg mniejszej od dawki uprzedniostosowanej.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 4 mg
    Dawkowanie
     ANC* <0.5 x 10 9 /l lub gorączka neutropeniczna (gorączka ≥38,5°C i ANC <1 x 10 9 /l)  ANC powróci do ≥1 x 10 9 /l  Ponownie zmniejszy się do <0.5 x 10 9 /l  ANC powróci do ≥1 x 10 9 /l  Liczba płytek krwi <25 x 10 9 /l  Liczba płytek krwi powróci do  Ponownie zmniejszy się do <25 x 10 9 /l  Liczba płytek krwi ≥50 x 10 9 /l *ANC – bezwzględna liczba neutrofili ( ang. Absolute Neutrophil Count ); **CBC – morfologia krwi z rozmazem ( ang. Complete Blood Coun t) Warunkiem rozpoczęcia nowego cyklu leczenia pomalidomidem jest liczba neutrofili  1 x 10 9 /l oraz liczba płytek krwi  50 x 10 9 /l. W przypadku wystąpienia neutropenii, lekarz powinien rozważyć zastosowanie czynników wzrostu. W przypadku pozostałych działań niepożądanych 3. lub 4. stopnia, które oceniono jako związane z pomalidomidem, leczenie należy przerwać i wznowić je stosując dawkę o 1 mg mniejszą od dawki uprzednio stosowanej, jeśli w ocenie lekarza działania niepożądane zmniejszyły się do ≤ 2.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 4 mg
    Dawkowanie
    stopnia. Jeśli działania niepożądane występują po zmniejszeniu dawki do 1 mg, należy zakończyć podawanie produktu leczniczego. Należy rozważyć przerwanie lub zakończenie leczenia pomalidomidem w przypadku wystąpienia wysypki skórnej stopnia 2.-3. Należy zakończyć leczenie pomalidomidem w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, wysypki stopnia 4., wysypki złuszczającej lub pęcherzowej. Nie należy wznawiać leczenia po ustąpieniu tych odczynów. Jeśli z pomalidomidem podawane są silne inhibitory CYP1A2 (np. cyprofloksacyna, enoksacyna i fluwoksamina), należy zmniejszyć dawkę pomalidomidu o 50%.  Wytyczne dotyczące dostosowania dawki deksametazonu
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 4 mg
    Dawkowanie
    ToksycznośćDostosowanie dawki
    Dyspepsja = 1-2. stopniaDyspepsja ≥ 3. stopniaUtrzymać dawkę i zastosować leczenie antagonistami receptorów histaminowych (H2) lub odpowiednikiem. Jeśli objawy nie ustępują, obniżyć dawkę o jeden poziom.Przerwać podawanie leku do momentu uzyskania kontroli nad objawami. Po wznowieniu leczenia dodać antagonistę receptora H2 lub odpowiednik i obniżyć dawkę o jeden poziom.
    Obrzęk ≥ 3. stopniaW razie potrzeby zastosować leki diuretyczne i obniżyć dawkę o jeden poziom.
    Splątanie lub wahania nastroju ≥ 2.stopniaPrzerwać podawanie leku do momentu ustąpienia objawów. Po wznowieniu leczenia obniżyć dawkę o jeden poziom.
    Osłabienie mięśni ≥ 2. stopniaPrzerwać podawanie leku do momentu osłabienia mięśni ≤ 1. stopnia. Po wznowieniu leczenia obniżyć dawkę o jeden poziom.
    Hiperglikemia ≥ 3. stopniaObniżyć dawkę o jeden poziom. W razie konieczności zastosować insulinę lub doustne leki hipoglikemizujące.
    Ostre zapalenie trzustkiPrzerwać leczenie deksametazonem.
    Inne działania niepożądane ≥ 3 stopnia związane z deksametazonemZaprzestać podawania deksametazonu do momentu złagodzenia działań niepożądanych do ≤ 2. stopnia. Wznowić leczenie w dawce obniżonej o jeden poziom.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 4 mg
    Dawkowanie
    Obniżenie poziomów dawkowania deksametazonu: Obniżenie poziomu dawki (wiek ≤ 75 lat): dawka początkowa – 40 mg; poziom dawki 1 – 20 mg; poziom dawki 2 – 10 mg w dniach 1, 8, 15 i 22, każdego 28-dniowego cyklu leczenia. Obniżenie poziomu dawki (wiek > 75 lat): dawka początkowa – 20 mg; poziom dawki 1 – 12 mg; poziom dawki 2 – 8 mg w dniach 1, 8, 15 i 22, każdego 28-dniowego cyklu leczenia. Jeśli objawy toksyczne nie ustąpią w ciągu 14 dni, dawka deksametazonu zostanie obniżona o jeden poziom. Szczególne grupy pacjentów Dzieci i młodzież Brak wskazań do stosowania produktu leczniczego Imnovid u dzieci w wieku 0-17 lat w szpiczaku mnogim. Pacjenci w podeszłym wieku U osób w podeszłym wieku nie jest wymagane dostosowanie dawki pomalidomidu. U osób w wieku > 75 lat dawka początkowa deksametazonu wynosi 20 mg raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22, każdego 28-dniowego cyklu leczenia.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 4 mg
    Dawkowanie
    Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagane dostosowanie dawki pomalidomidu. W dniu, w którym pacjent jest poddawany hemodializie, pomalidomid należy przyjąć po hemodializie. Zaburzenia czynności wątroby Pacjenci, u których całkowite stężenie bilirubiny w osoczu krwi >2 mg/dl byli wyłączeni z badań klinicznych. Zaburzenia czynności wątroby mają nieznaczny wpływ na farmakokinetykę pomalidomidu (patrz punkt 5.2). U pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby (zgodnie z klasyfikacją Child – Pugh), nie jest wymagane dostosowanie dawki początkowej pomalidomidu. Pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy jednak dokładnie monitorować w kierunku występowania działań niepożądanych, a w razie potrzeby należy zmniejszyć dawkę lub przerwać leczenie pomalidomidem. Sposób podawania Podanie doustne. Imnovid należy przyjmować o tej samej porze każdego dnia. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać (patrz punkt 6.6).
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 4 mg
    Dawkowanie
    Ten produkt leczniczy należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą, razem z pokarmem lub bez pokarmu. Jeśli pacjent zapomniał przyjąć dawkę produktu leczniczego Imnovid w dniu, kiedy powinna zostać przyjęta, powinien przyjąć kolejną dawkę o wyznaczonej porze następnego dnia. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. W celu wyjęcia kapsułki z blistra, kapsułkę należy nacisnąć wyłącznie z jednej strony, zmniejszając w ten sposób ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia.
  • CHPL leku Imnovid, kapsułki twarde, 4 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania – Ciąża. – Kobiety mogące zajść w ciążę, chyba, że spełnione są wszystkie warunki programu zapobiegania ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). – Pacjenci płci męskiej niezdolni do przestrzegania metod antykoncepcji lub postępowania zgodnie z ich wymaganiami (patrz punkt 4.4). – Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Pomalidomide PPH, 1 mg, kapsułki, twarde Pomalidomide PPH, 2 mg, kapsułki, twarde Pomalidomide PPH, 3 mg, kapsułki, twarde Pomalidomide PPH, 4 mg, kapsułki, twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Pomalidomide PPH, 1 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka twarda zawiera 1 mg pomalidomidu ( Pomalidomidum ). Pomalidomide PPH, 2 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka twarda zawiera 2 mg pomalidomidu ( Pomalidomidum ). Pomalidomide PPH, 3 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka twarda zawiera 3 mg pomalidomidu ( Pomalidomidum ). Pomalidomide PPH, 4 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka twarda zawiera 4 mg pomalidomidu ( Pomalidomidum ). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka twarda (kapsułka) Pomalidomide PPH, 1 mg, kapsułki, twarde Kapsułka żelatynowa twarda z żółtym korpusem i czerwonym wieczkiem, z białym nadrukiem „PLM 1”, wzdłuż osi korpusu. Rozmiar kapsułki 4 (długość około 14,3 mm).
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    Pomalidomide PPH, 2 mg, kapsułki, twarde Kapsułka żelatynowa twarda z pomarańczowym korpusem i czerwonym wieczkiem, z białym nadrukiem „PLM 2”, wzdłuż osi korpusu. Rozmiar kapsułki 2 (długość około 18 mm). Pomalidomide PPH, 3 mg, kapsułki, twarde Kapsułka żelatynowa twarda z turkusowym korpusem i czerwonym wieczkiem, z białym nadrukiem „PLM 3”, wzdłuż osi korpusu. Rozmiar kapsułki 2 (długość około 18 mm). Pomalidomide PPH, 4 mg, kapsułki, twarde Kapsułka żelatynowa twarda z ciemnoniebieskim korpusem i czerwonym wieczkiem, z białym nadrukiem „PLM 4”, wzdłuż osi korpusu. Rozmiar kapsułki 2 (długość około 18 mm).
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Pomalidomide PPH w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia zawierający lenalidomid. Produkt leczniczy Pomalidomide PPH w skojarzeniu z deksametazonem jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z nawrotowym i opornym szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej dwa schematy leczenia zawierające zarówno lenalidomid i bortezomib, i u których w trakcie ostatniego leczenia nastąpiła progresja choroby.
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie musi być rozpoczęte i prowadzone pod nadzorem lekarzy, którzy mają doświadczenie w leczeniu pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Dawkowanie kontynuuje się lub modyfikuje na podstawie obserwacji klinicznych i wyników badań laboratoryjnych (patrz punkt 4.4). Dawkowanie Pomalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem Zalecana dawka początkowa pomalidomidu to 4 mg, podanie doustne raz na dobę w dniach od 1 do 14, w powtarzanych 21-dniowych cyklach. Pomalidomid podaje się w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, w sposób przedstawiony w Tabeli 1. Zalecana dawka początkowa bortezomibu to 1,3 mg/m 2 powierzchni ciała (pc.) raz na dobę, dożylnie lub podskórnie, w dniach wskazanych w Tabeli 1. Zalecana dawka deksametazonu to 20 mg, podanie doustne raz na dobę, w dniach wskazanych w Tabeli 1.
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Dawkowanie
    Leczenie z zastosowaniem pomalidomidu w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem należy kontynuować do wystąpienia progresji choroby lub nieakceptowalnych objawów toksyczności. Tabela 1. Zalecany schemat dawkowania pomalidomidu w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Dawkowanie
    Cykle 1-8Dzień (21-dniowego cyklu)
    123456789101112131415161718192021
    Pomalidomid (4 mg)
    Bortezomib(1,3 mg/m2 pc.)
    Deksametazon (20 mg)*
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Dawkowanie
    Cykl 9 i kolejneDzień (21-dniowego cyklu)
    123456789101112131415161718192021
    Pomalidomid (4 mg)
    Bortezomib(1,3 mg/m2 pc.)
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Dawkowanie
    Deksametazon (20 mg)*
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Dawkowanie
    * W przypadku pacjentów w wieku >75 lat, patrz punkt „Szczególne grupy pacjentów”. Dostosowanie dawki pomalidomidu lub przerwanie leczenia Warunkiem rozpoczęcia nowego cyklu leczenia pomalidomidem jest liczba neutrofili ≥1 x 10 9 /l oraz liczba płytek krwi ≥50 x 10 9 /l. Wytyczne dotyczące przerywania leczenia lub zmniejszania dawki pomalidomidu w przypadku wystąpienia związanych z nim działań niepożądanych przedstawiono w Tabeli 2, natomiast poziomy dawek określono w Tabeli 3 poniżej: Tabela 2. Wytyczne dotyczące dostosowania dawki pomalidomidu ∞
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Dawkowanie
    ToksycznośćDostosowanie dawki
    Neutropenia*ANC** <0,5 x 109/l lub gorączkaneutropeniczna (gorączka ≥38,5°C i ANC <1 x 109/l)Przerwać leczenie pomalidomidem na resztę cyklu. Wykonywać CBC*** raz w tygodniu.
    ANC powróci do ≥1 x 109/lWznowić leczenie pomalidomidem w dawce obniżonej o jeden poziom w stosunku dowcześniej stosowanej dawki.
    Każde ponowne zmniejszenie do <0,5 x 109/lPrzerwać leczenie pomalidomidem.
    ANC powróci do ≥1 x 109/lWznowić leczenie pomalidomidem w dawce obniżonej o jeden poziom w stosunku dowcześniej stosowanej dawki.
    TrombocytopeniaLiczba płytek krwi <25 x 109/lPrzerwać leczenie pomalidomidem na resztę cyklu. Wykonywać CBC*** raz w tygodniu.
    Liczba płytek krwi powróci do ≥50 x 109/lWznowić leczenie pomalidomidem w dawce obniżonej o jeden poziom w stosunku dowcześniej stosowanej dawki.
    Ponownie zmniejszy się do <25 x 109/lPrzerwać leczenie pomalidomidem.
    Liczba płytek krwi powróci do ≥50 x 109/lWznowić leczenie pomalidomidem w dawce obniżonej o jeden poziom w stosunku dowcześniej stosowanej dawki.
    WysypkaWysypka = 2-3. stopniaRozważyć przerwanie lub zakończenie leczenia pomalidomidem.
    Wysypka = 4. stopnia lub wysypka z powstawaniem pęcherzy (w tym obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, wysypka złuszczająca lub pęcherzowa bądź podejrzenie zespołu Stevensa- Johnsona (ang. SJS – Stevens-Johnson Syndrome), toksycznej rozpływnej martwicy naskórka (ang. TEN- Toxic Epidermal Necrolysis) lub wysypki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (ang. DRESS -Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms)).Trwale zakończyć leczenie (patrz punkt 4.4).
    InneInne działania niepożądane stopnia ≥3. związanez pomalidomidemPrzerwać leczenie pomalidomidem na resztę cyklu. Wznowić leczenie w następnym cyklu w dawce obniżonej o jeden poziom w stosunkudo wcześniej stosowanej dawki (by móc wznowić leczenie, konieczne jest ustąpienie
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Dawkowanie
    działania niepożądanego lub zmniejszenie się jego nasilenia do ≤2. stopnia).
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Dawkowanie
    ∞Wytyczne dotyczące dostosowania dawki przedstawione w tej tabeli dotyczą pomalidomidu w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem oraz pomalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem. *W przypadku wystąpienia neutropenii lekarz powinien rozważyć zastosowanie czynników wzrostu. **ANC – bezwzględna liczba neutrofili ( ang. Absolute Neutrophil Count ); ***CBC – morfologia krwi z rozmazem ( ang. Complete Blood Coun t). Tabela 3. Zmniejszanie dawki pomalidomidu ∞
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Dawkowanie
    Poziom dawkiDoustna dawka pomalidomidu
    Dawka początkowa4 mg
    Poziom dawki -13 mg
    Poziom dawki -22 mg
    Poziom dawki -31 mg
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Dawkowanie
    ∞ Zmniejszanie dawki przedstawione w tej tabeli dotyczy pomalidomidu w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem oraz pomalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem. Jeśli działania niepożądane występują po zmniejszeniu dawki do 1 mg, należy zakończyć leczenie. Silne inhibitory CYP1A2 Jeśli z pomalidomidem podawane są silne inhibitory CYP1A2 (np. cyprofloksacyna, enoksacyna i fluwoksamina), należy zmniejszyć dawkę pomalidomidu o 50% (patrz punkty 4.5 i 5.2). Dostosowanie dawki bortezomibu lub przerwanie leczenia Wytyczne dotyczące przerywania leczenia i zmniejszania dawki bortezomibu w przypadku wystąpienia związanych z nim działań niepożądanych lekarze mogą znaleźć w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL) bortezomibu. Dostosowanie dawki deksametazonu lub przerwanie leczenia Wytyczne dotyczące przerywania leczenia i zmniejszania dawki deksametazonu stosowanego w małej dawce w przypadku wystąpienia związanych z nim działań niepożądanych przedstawiono w tabelach 4 i 5 poniżej.
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Dawkowanie
    Jednak decyzje dotyczące przerywania lub wznawiania leczenia powinien podejmować lekarz zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego (ChPL). Tabela 4. Wytyczne dotyczące dostosowania dawki deksametazonu
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Dawkowanie
    ToksycznośćDostosowanie dawki
    Dyspepsja =1-2. stopniaUtrzymać dawkę i zastosować leczenie antagonistami receptorów histaminowych (H2) lub odpowiednikiem. Jeśli objawy nie ustępują,zmniejszyć dawkę o jeden poziom.
    Dyspepsja ≥3. stopniaPrzerwać podawanie leku do momentu uzyskania kontroli nad objawami. Dodać antagonistę receptora H2 lub odpowiednik i wznowić leczenie w dawce zmniejszonejo jeden poziom w stosunku do wcześniej stosowanej dawki.
    Obrzęk ≥3. stopniaW razie potrzeby zastosować leki diuretycznei zmniejszyć dawkę o jeden poziom.
    Splątanie lub wahania nastroju ≥2. stopniaPrzerwać podawanie leku do momentu ustąpienia objawów. Wznowić leczenie
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Dawkowanie
    w dawce zmniejszonej o jeden poziomw stosunku do wcześniej stosowanej dawki.
    Osłabienie mięśni ≥2. stopniaPrzerwać podawanie leku do momentu osłabienia mięśni ≤1. stopnia. Wznowić leczenie w dawce zmniejszonej o jeden poziomw stosunku do wcześniej stosowanej dawki.
    Hiperglikemia ≥3. stopniaZmniejszyć dawkę o jeden poziom. W raziekonieczności zastosować insulinę lub doustne leki hipoglikemizujące.
    Ostre zapalenie trzustkiPrzerwać stosowanie deksametazonu w tym schemacie leczenia.
    Inne działania niepożądane ≥3. stopnia związanez deksametazonemZaprzestać podawania deksametazonu do momentu złagodzenia działań niepożądanych do ≤2. stopnia.Wznowić leczenie w dawce zmniejszonejo jeden poziom w stosunku do wcześniej stosowanej dawki.
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Dawkowanie
    Jeśli objawy toksyczności nie ustąpią w ciągu 14 dni, leczenie deksametazonem należy wznowić w dawce zmniejszonej o jeden poziom w stosunku do wcześniej stosowanej dawki. Tabela 5. Zmniejszanie dawki deksametazonu
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Dawkowanie
    Poziom dawkiWiek ≤75 latDawka (cykle 1–8: dni 1, 2,4, 5, 8, 9, 11, 12 21-dniowego cyklu;cykl ≥9: dni 1, 2, 8, 9 21- dniowego cyklu)Wiek >75 latDawka (cykle 1–8: dni 1, 2,4, 5, 8, 9, 11, 12 21-dniowego cyklu;cykl ≥ 9: dni 1, 2, 8, 9 21- dniowego cyklu)
    Dawka początkowa20 mg10 mg
    Poziom dawki -112 mg6 mg
    Poziom dawki -28 mg4 mg
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Dawkowanie
    Należy zakończyć leczenie deksametazonem, jeśli pacjent w wieku ≤75 lat nie toleruje dawki 8 mg lub jeśli pacjent w wieku >75 lat nie toleruje dawki 4 mg. W przypadku trwałego zakończenia podawania dowolnego produktu leczniczego wchodzącego w skład schematu leczenia dalsze podawanie pozostałych produktów leczniczych zależy od decyzji lekarza. Pomalidomid w skojarzeniu z deksametazonem Zalecana dawka początkowa to 4 mg pomalidomidu, podanie doustne raz na dobę w dniach od 1 do 21, w każdym 28-dniowym cyklu. Zalecana dawka deksametazonu to 40 mg, podanie doustne raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu. Leczenie z zastosowaniem pomalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem należy kontynuować do wystąpienia progresji choroby lub nieakceptowalnych objawów toksyczności. Dostosowanie dawki pomalidomidu lub przerwanie leczenia Wytyczne dotyczące przerywania leczenia lub zmniejszania dawki pomalidomidu w przypadku wystąpienia związanych z nim działań niepożądanych przedstawiono w tabelach 2 i 3.
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Dawkowanie
    Dostosowanie dawki deksametazonu lub przerwanie leczenia Wytyczne dotyczące dostosowania dawki deksametazonu w przypadku wystąpienia związanych z nim działań niepożądanych przedstawiono w Tabeli 4. Wytyczne dotyczące zmniejszania dawki deksametazonu w przypadku wystąpienia związanych z nim działań niepożądanych przedstawiono w Tabeli 6 poniżej. Jednak decyzje dotyczące przerywania lub wznawiania leczenia powinien podejmować lekarz zgodnie z aktualną Charakterystyką Produktu Leczniczego (ChPL). Tabela 6. Zmniejszanie dawki deksametazonu
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Dawkowanie
    Poziom dawkiWiek ≤75 latDni 1, 8, 15 i 22 każdego28-dniowego cykluWiek >75 latDni 1, 8, 15 i 22 każdego28-dniowego cyklu
    Dawka początkowa40 mg20 mg
    Poziom dawki -120 mg12 mg
    Poziom dawki -210 mg8 mg
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Dawkowanie
    Należy zakończyć leczenie deksametazonem, jeśli pacjent w wieku ≤75 lat nie toleruje dawki 10 mg lub jeśli pacjent w wieku >75 lat nie toleruje dawki 8 mg. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie jest konieczne dostosowanie dawki pomalidomidu. Pomalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem U osób w wieku >75 lat dawka początkowa deksametazonu wynosi: – w cyklach od 1 do 8: 10 mg raz na dobę w dniach 1, 2, 4, 5, 8, 9, 11 i 12 każdego 21-dniowego cyklu; – w cyklu 9 i kolejnych: 10 mg raz na dobę w dniach 1, 2, 8 i 9 każdego 21-dniowego cyklu. Pomalidomid w skojarzeniu z deksametazonem U osób w wieku >75 lat dawka początkowa deksametazonu wynosi: – 20 mg raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu. Zaburzenia czynności wątroby Pacjenci, u których całkowite stężenie bilirubiny w osoczu krwi wynosiło >1,5 x GGN (górna granica normy) byli wyłączeni z badań klinicznych.
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Dawkowanie
    Zaburzenia czynności wątroby mają nieznaczny wpływ na farmakokinetykę pomalidomidu (patrz punkt 5.2). U pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby (zgodnie z klasyfikacją Childa-Pugha), nie jest konieczne dostosowanie dawki początkowej pomalidomidu. Pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy jednak starannie monitorować w celu wykrycia działań niepożądanych, a w razie potrzeby należy zmniejszyć dawkę lub przerwać leczenie pomalidomidem. Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki pomalidomidu. W dniu, w którym pacjent jest poddawany hemodializie, pomalidomid należy przyjąć po hemodializie. Dzieci i młodzież Brak wskazań do stosowania pomalidomidu u dzieci i młodzieży w wieku 0-17 lat w szpiczaku mnogim. Oprócz dopuszczonych wskazań badano zastosowanie pomalidomidu u dzieci i młodzieży w wieku od 4 do 18 lat, u których doszło do nawrotu albo progresji guza mózgu, jednak wyniki tych badań nie pozwoliły stwierdzić, że korzyści takiego zastosowania przeważają nad zagrożeniami.
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Dawkowanie
    Aktualne dane przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2. Sposób podawania Podanie doustne. Kapsułki twarde Pomalidomide PPH należy przyjmować doustnie o tej samej porze każdego dnia. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać (patrz punkt 6.6). Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą, można stosować z pokarmem lub bez pokarmu. Jeśli pacjent zapomniał przyjąć dawkę pomalidomidu w dniu, kiedy powinna zostać przyjęta, powinien przyjąć kolejną dawkę o wyznaczonej porze następnego dnia. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. W celu wyjęcia kapsułki z blistra, kapsułkę należy nacisnąć wyłącznie z jednej strony, zmniejszając w ten sposób ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia.
  • CHPL leku Pomalidomide PPH, kapsułki twarde, 3 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Ciąża. Kobiety w wieku rozrodczym, chyba że spełnione są wszystkie warunki programu zapobiegania ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). Pacjenci płci męskiej niezdolni do przestrzegania metod antykoncepcji lub postępowania zgodnie z ich wymaganiami (patrz punkt 4.4). Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Thalidomide Accord, kapsułki twarde, 50 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Thalidomide Accord, 50 mg, kapsułki, twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda kapsułka, twarda zawiera 50 mg talidomidu (Thalidomidum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda kapsułka twarda zawiera około 1,81 mg sodu i 28,8 mg izomaltu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka, twarda. Białe, nieprzezroczyste kapsułki twarde w rozmiarze nr 4. Wypełnienie kapsułki stanowi proszek w kolorze białym.
  • CHPL leku Thalidomide Accord, kapsułki twarde, 50 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Thalidomide Accord w połączeniu z melfalanem i prednizonem jest wskazany do stosowania w leczeniu pierwszego rzutu nieleczonego szpiczaka mnogiego u pacjentów w wieku ≥ 65 lat lub u pacjentów niekwalifikujących się do chemioterapii wysokodawkowej. Thalidomide Accord jest przepisywany i wydawany zgodnie z „Programem Zapobiegania Ciąży Thalidomide Accord” (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Thalidomide Accord, kapsułki twarde, 50 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Terapia musi być rozpoczynana i prowadzona pod nadzorem lekarzy mających doświadczenie w zakresie stosowania środków immunomodulujących lub chemioterapeutycznych oraz w pełni świadomych ryzyka związanego z terapią talidomidem oraz doświadczonych w monitorowaniu tej terapii (patrz punkt 4.4). Dawkowanie Zalecana dawka talidomidu wynosi 200 mg na dobę, doustnie. Należy stosować maksymalną liczbę 12 sześciotygodniowych (42 dni) cykli. Tabela 1: Dawki początkowe talidomidu w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem Wiek (lata) Bezwzględna liczba neutrofili (/μl) Licza płytek krwi (/μl) Talidomid Melfalan Prednizon ≤ 75 ≥ 1 500 ORAZ ≥ 100 000 200 mg na dobę 0,25 mg/kg na dobę 2 mg/kg na dobę ≤ 75 < 1 500 ale ≥ 1 000 LUB < 100 000 ale ≥ 50 000 200 mg na dobę 0,125 mg/kg na dobę 2 mg/kg na dobę > 75 ≥ 1 500 ORAZ ≥ 100 000 100 mg na dobę 0,20 mg/kg na dobę 2 mg/kg na dobę > 75 < 1 500 ale ≥ 1 000 LUB < 100 000 ale ≥ 50 000 100 mg na dobę 0,10 mg/kg na dobę 2 mg/kg na dobę a Talidomid przyjmowany raz na dobę przed snem w dniach od 1.
  • CHPL leku Thalidomide Accord, kapsułki twarde, 50 mg
    Dawkowanie
    do 42. każdego 42-dniowego cyklu. b Przyjmowanie talidomidu przed snem zazwyczaj poprawia tolerancję, ze względu na jego działanie uspokajające. c Melfalan przyjmowany raz na dobę w dniach od 1. do 4. każdego 42-dniowego cyklu. d Dawkę melfalanu należy zmniejszyć o 50 % w przypadku umiarkowanej (klirens kreatyniny ≥ 30, ale <50 ml/min) oraz ciężkiej (klirens kreatyniny < 30 ml/min) niewydolności nerek. e Maksymalna dawka dobowa melfalanu: 24 mg (pacjenci ≤ 75 lat) lub 20 mg (pacjenci > 75 lat). f Prednizon przyjmowany raz na dobę w dniach od 1. do 4. każdego 42-dniowego cyklu. Konieczne jest kontrolowanie stanu pacjentów w celu wykrycia powikłań zakrzepowo-zatorowych, neuropatii obwodowej, ciężkich reakcji skórnych, bradykardii, utraty świadomości, senności, neutropenii i trombocytopenii (patrz punkty 4.4. i 4.8). Konieczne może być opóźnienie podania dawki, zmniejszenie dawki lub zaprzestanie stosowania, zależnie od wyniku w skali oceny stopnia nasilenia NCI CTC (ang.
  • CHPL leku Thalidomide Accord, kapsułki twarde, 50 mg
    Dawkowanie
    National Cancer Institute – Common Toxicity Criteria). Jeśli upłynęło mniej niż 12 godzin od pominięcia dawki, pacjent może ją przyjąć. Jeśli upłynęło więcej niż 12 godzin od pominięcia dawki o zwykłej porze, pacjent nie powinien przyjmować dawki, ale przyjąć kolejną dawkę następnego dnia o zwykłej porze. Zdarzenia zakrzepowo-zatorowe W okresie co najmniej pierwszych 5 miesięcy terapii, zwłaszcza u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka powikłań zakrzepowych, należy zastosować profilaktykę przeciwzakrzepową. Zaleca się zastosowanie profilaktyczne leków przeciwzakrzepowych, takich jak heparyna drobnocząsteczkowa lub warfaryna, w szczególności u pacjentów obciążonych dodatkowymi czynnikami ryzyka występowania zakrzepów. Decyzję o stosowaniu profilaktyki przeciwzakrzepowej należy podjąć po dokonaniu dokładnej oceny czynników ryzyka dotyczących danego pacjenta (patrz punkty 4.4, 4.5 i 4.8).
  • CHPL leku Thalidomide Accord, kapsułki twarde, 50 mg
    Dawkowanie
    W razie wystąpienia u pacjenta powikłań zakrzepowo-zatorowych należy przerwać terapię i rozpocząć standardowe leczenie przeciwzakrzepowe. Po ustabilizowaniu stanu i opanowaniu powikłań zakrzepowo-zatorowych, zależnie od analizy korzyści i ryzyka można wznowić terapię talidomidem stosując wcześniej ustaloną dawkę. Pacjent powinien kontynuować leczenie przeciwzakrzepowe przez cały okres trwania terapii talidomidem. Neutropenia Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia onkologicznego należy na bieżąco monitorować liczbę i wzór odsetkowy białych krwinek, szczególnie u pacjentów, którzy mogą być bardziej podatni na wystąpienie neutropenii. Konieczne może być opóźnienie podania dawki, zmniejszenie dawki lub zaprzestanie stosowania, zależnie od wyniku w skali oceny stopnia nasilenia NCI CTC. Trombocytopenia Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia onkologicznego należy na bieżąco monitorować liczbę płytek krwi.
  • CHPL leku Thalidomide Accord, kapsułki twarde, 50 mg
    Dawkowanie
    Konieczne może być opóźnienie podania dawki, zmniejszenie dawki lub zaprzestanie stosowania, zależnie od wyniku w skali oceny stopnia nasilenia NCI CTC. Neuropatie obwodowe Modyfikacje dawek ze względu na neuropatie obwodowe opisano w Tabeli 2. Tabela 2: Zalecane modyfikacje dawek talidomidu w związku z występującą neuropatią w leczeniu pierwszego rzutu szpiczaka mnogiego. Ciężkość neuropatii Modyfikacja dawki i trybu leczenia Stopień 1 (parestezja, osłabienie i(lub) utrata odruchów) bez występowania utraty funkcji: Należy w dalszym ciągu kontrolować pacjenta przeprowadzając badanie podmiotowe i przedmiotowe. W przypadku nasilenia objawów należy rozważyć zmniejszenie dawki. Jakkolwiek zmniejszenie dawki nie zawsze przynosi złagodzenie objawów. Stopień 2 (wpływający na funkcję, lecz nie na codzienne czynności): Zmniejszyć dawkę lub przerwać leczenie i w dalszym ciągu kontrolować stan pacjenta przeprowadzając badanie podmiotowe i przedmiotowe oraz badanie neurologiczne.
  • CHPL leku Thalidomide Accord, kapsułki twarde, 50 mg
    Dawkowanie
    W razie braku poprawy lub pogłębiania się neuropatii należy przerwać terapię. Jeśli nastąpi redukcja neuropatii do stopnia 1 lub w jeszcze większym stopniu, terapię można wznowić rozpoczynając, jeśli wskazuje na to korzystny wynik analizy korzyść/ryzyko. Stopień 3 (zakłócający codzienne czynności): Należy przerwać terapię. Stopień 4 (neuropatia powodująca niepełnosprawność): Należy przerwać terapię. Reakcje alergiczne i ciężkie reakcje skórne W przypadku wystąpienia wysypki skórnej 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania talidomidu. W przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki 4. stopnia, złuszczającej się lub pęcherzowej wysypki bądź w przypadku podejrzenia wystąpienia zespołu Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome – SJS), martwicy toksycznej naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis – TEN) lub reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (ang.
  • CHPL leku Thalidomide Accord, kapsułki twarde, 50 mg
    Dawkowanie
    drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms – DRESS), należy zaprzestać stosowania talidomidu i po zaprzestaniu jego stosowania z powodu wystąpienia tych reakcji nie należy wznawiać jego stosowania. Osoby w podeszłym wieku W odniesieniu do osób w podeszłym wieku ≤ 75 lat nie są zalecane żadne modyfikacje dawek. Zalecana dawka początkowa talidomidu dla pacjentów w wieku > 75 lat to 100 mg na dobę. U osób w wieku > 75 lat dawka początkowa melfalanu jest zmniejszona, ze względu na wyjściową rezerwę szpiku kostnego i czynność nerek. Zalecana dawka początkowa melfalanu to 0,1 do 0,2 mg/kg na dobę, zgodnie z rezerwą szpiku kostnego oraz biorąc pod uwagę dalsze zmniejszenie dawki o 50 % w przypadku umiarkowanej (klirens kreatyniny ≥ 30 ale < 50 ml/min) lub ciężkiej (klirens kreatyniny < 30 ml/min) niewydolności nerek. Maksymalna dawka dobowa melfalanu dla pacjentów w wieku > 75 lat to 20 mg (patrz Tabela 1).
  • CHPL leku Thalidomide Accord, kapsułki twarde, 50 mg
    Dawkowanie
    Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby Thalidomide Accord nie był formalnie poddawany badaniom u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek lub wątroby. Nie ustalono żadnych określonych zaleceń w odniesieniu do dawki stosowanej u takich pacjentów. Należy regularnie kontrolować występowanie objawów niepożądanych u pacjentów z poważnymi uszkodzeniami organów. Dzieci i młodzież Brak uzasadnienia stosowania produktu leczniczego Thalidomide Accord u dzieci i młodzieży we wskazaniu szpiczak mnogi. Sposób podawania Thalidomide Accord należy przyjmować w pojedynczej dawce na noc, w celu ograniczenia objawu senności. Kapsułek nie wolno otwierać ani łamać (patrz punkt 6.6). W celu wyjęcia kapsułki z blistra, kapsułkę należy nacisnąć wyłącznie z jednej strony, zmniejszając w ten sposób ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia.
  • CHPL leku Thalidomide Accord, kapsułki twarde, 50 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na talidomid lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Kobiety w ciąży (patrz punkt 4.6). Kobiety mogące zajść w ciążę, chyba że spełnione są warunki Programu Zapobiegania Ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). Mężczyźni niezdolni do przestrzegania zasad antykoncepcji lub postępowania zgodnie z ich wymogami (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Thalidomide Lipomed, tabletki drażowane, 100 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Thalidomide Lipomed 100 mg tabletki drażowane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka drażowana zawiera 100 mg talidomidu. Substancje pomocnicze o znanym działaniu Laktoza jednowodna (100 mg w każdej tabletce drażowanej), sacharoza (81 mg w każdej tabletce drażowanej) Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka drażowana Białe, okrągłe, kopulaste tabletki drażowane o średnicy około 10,2 mm i grubości około 5,5 mm.
  • CHPL leku Thalidomide Lipomed, tabletki drażowane, 100 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Thalidomide Lipomed w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem jest wskazany do stosowania w leczeniu pierwszego rzutu nieleczonego szpiczaka mnogiego u pacjentów w wieku ≥ 65 lat lub u pacjentów niekwalifikujących się do chemioterapii wysokodawkowej. Thalidomide Lipomed jest przepisywany i wydawany zgodnie z „Programem Zapobiegania Ciąży Thalidomide Lipomed” (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Thalidomide Lipomed, tabletki drażowane, 100 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Terapia musi być rozpoczynana i prowadzona pod nadzorem lekarzy mających doświadczenie w zakresie stosowania środków immunomodulujących lub chemioterapeutycznych oraz w pełni świadomych ryzyka związanego z terapią talidomidem oraz doświadczonych w monitorowaniu tej terapii (patrz punkt 4.4). Dawkowanie Zalecana dawka talidomidu wynosi 200 mg na dobę, doustnie. Każda tabletka drażowana produktu leczniczego Thalidomide Lipomed zawiera 100 mg talidomidu, natomiast inne dostępne produkty lecznicze zawierające talidomid zawierają zazwyczaj 50 mg talidomidu. Należy wziąć to pod uwagę i odpowiednio poinstruować pacjenta. Należy stosować maksymalną liczbę 12 sześciotygodniowych (42 dni) cykli. Tabela 1: Dawki początkowe talidomidu w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem
  • CHPL leku Thalidomide Lipomed, tabletki drażowane, 100 mg
    Dawkowanie
    Wiek (lata)Bezwzględna liczba neutrofili(/µl)Liczbapłytek krwi(/µl)Talidomida,bMelfalanc,d,ePrednizonf
    ≤ 75≥ 1 500ORAZ≥ 100 000200 mg nadobę0,25 mg/kg nadobę2 mg/kg nadobę
    ≤ 75< 1 500 ale≥ 1 000LUB< 100 000ale ≥ 50 000200 mg na dobę0,125 mg/kgna dobę2 mg/kg na dobę
    > 75≥ 1 500ORAZ≥ 100 000100 mg na dobę0,20 mg/kg na dobę2 mg/kg na dobę
    > 75< 1 500 ale≥ 1 000LUB< 100 000ale ≥ 50 000100 mg na dobę0,10 mg/kg na dobę2 mg/kg na dobę
  • CHPL leku Thalidomide Lipomed, tabletki drażowane, 100 mg
    Dawkowanie
    a Talidomid przyjmowany raz na dobę przed snem w dniach od 1. do 42. każdego 42-dniowego cyklu. b Przyjmowanie talidomidu przed snem zazwyczaj poprawia tolerancję, ze względu na jego działanie uspokajające. c Melfalan przyjmowany raz na dobę w dniach od 1. do 4. każdego 42-dniowego cyklu. d Dawkę melfalanu należy zmniejszyć o 50 % w przypadku umiarkowanej (klirens kreatyniny ≥ 30, ale <50 ml/min) oraz ciężkiej (klirens kreatyniny < 30 ml/min) niewydolności nerek. e Maksymalna dawka dobowa melfalanu: 24 mg (pacjenci ≤ 75 lat) lub 20 mg (pacjenci > 75 lat). f Prednizon przyjmowany raz na dobę w dniach od 1. do 4. każdego 42-dniowego cyklu. Konieczne jest kontrolowanie stanu pacjentów w celu wykrycia powikłań zakrzepowo-zatorowych, neuropatii obwodowej, ciężkich reakcji skórnych, bradykardii, utraty świadomości, senności, neutropenii i trombocytopenii (patrz punkty 4.4. i 4.8).
  • CHPL leku Thalidomide Lipomed, tabletki drażowane, 100 mg
    Dawkowanie
    Konieczne może być opóźnienie podania dawki, zmniejszenie dawki lub zaprzestanie stosowania, zależnie od wyniku w skali oceny stopnia nasilenia NCI CTC (ang. National Cancer Institute – Common Toxicity Criteria ). Jeśli upłynęło mniej niż 12 godzin od pominięcia dawki, pacjent może ją przyjąć. Jeśli upłynęło więcej niż 12 godzin od pominięcia dawki o zwykłej porze, pacjent nie powinien przyjmować dawki, ale przyjąć kolejną dawkę następnego dnia o zwykłej porze. Zdarzenia zakrzepowo-zatorowe W okresie co najmniej pierwszych 5 miesięcy terapii, zwłaszcza u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka powikłań zakrzepowych, należy zastosować profilaktykę przeciwzakrzepową. Zaleca się zastosowanie profilaktyczne leków przeciwzakrzepowych, takich jak heparyna drobnocząsteczkowa lub warfaryna, w szczególności u pacjentów obciążonych dodatkowymi czynnikami ryzyka występowania zakrzepów.
  • CHPL leku Thalidomide Lipomed, tabletki drażowane, 100 mg
    Dawkowanie
    Decyzję o stosowaniu profilaktyki przeciwzakrzepowej należy podjąć po dokonaniu dokładnej oceny czynników ryzyka dotyczących danego pacjenta (patrz punkty 4.4, 4.5 i 4.8). W razie wystąpienia u pacjenta powikłań zakrzepowo-zatorowych należy przerwać terapię i rozpocząć standardowe leczenie przeciwzakrzepowe. Po ustabilizowaniu stanu i opanowaniu powikłań zakrzepowo-zatorowych, zależnie od analizy korzyści i ryzyka można wznowić terapię talidomidem stosując wcześniej ustaloną dawkę. Pacjent powinien kontynuować leczenie przeciwzakrzepowe przez cały okres trwania terapii talidomidem. Neutropenia Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia onkologicznego należy na bieżąco monitorować liczbę i wzór odsetkowy białych krwinek, szczególnie u pacjentów, którzy mogą być bardziej podatni na wystąpienie neutropenii. Konieczne może być opóźnienie podania dawki, zmniejszenie dawki lub zaprzestanie stosowania, zależnie od wyniku w skali oceny stopnia nasilenia NCI CTC.
  • CHPL leku Thalidomide Lipomed, tabletki drażowane, 100 mg
    Dawkowanie
    Trombocytopenia Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia onkologicznego należy na bieżąco monitorować liczbę płytek krwi. Konieczne może być opóźnienie podania dawki, zmniejszenie dawki lub zaprzestanie stosowania, zależnie od wyniku w skali oceny stopnia nasilenia NCI CTC. Neuropatie obwodowe Modyfikacje dawek ze względu na neuropatie obwodowe opisano w Tabeli 2. Tabela 2: Zalecane modyfikacje dawek talidomidu w związku z występującą neuropatią w leczeniu pierwszego rzutu szpiczaka mnogiego.
  • CHPL leku Thalidomide Lipomed, tabletki drażowane, 100 mg
    Dawkowanie
    Ciężkość neuropatiiModyfikacja dawki i trybu leczenia
    Stopień 1 (parestezja, osłabienie lub utrata odruchów) bez występowania utraty funkcjiNależy w dalszym ciągu kontrolować pacjenta przeprowadzając badanie podmiotowe i przedmiotowe. W przypadku nasilenia objawów należy rozważyć zmniejszenie dawki.Jakkolwiek zmniejszenie dawki nie zawszeprzynosi złagodzenie objawów.
    Stopień 2 (wpływający na funkcję, lecz nie na codzienne czynności)Zmniejszyć dawkę lub przerwać leczenie i w dalszym ciągu kontrolować stan pacjenta przeprowadzając badanie podmiotowe i przedmiotowe oraz badanie neurologiczne. W razie braku poprawy lub pogłębiania się neuropatii należy przerwać terapię. Jeśli nastąpi redukcja neuropatii do stopnia 1 lub w jeszcze większym stopniu, terapię można wznowić rozpoczynając, jeśli wskazuje na to korzystnywynik analizy korzyść/ryzyko.
    Stopień 3 (zakłócający codzienne czynności)Należy przerwać terapię.
    Stopień 4 (neuropatia powodująca niepełnosprawność)Należy przerwać terapię.
  • CHPL leku Thalidomide Lipomed, tabletki drażowane, 100 mg
    Dawkowanie
    Thalidomide Lipomed jest dostępny wyłącznie w postaci tabletek drażowanych 100 mg. Nie jest zatem możliwe podanie produktu leczniczego Thalidomide Lipomed pacjentom, którzy wymagają dawki mniejszej niż pełne 100 mg. Jeśli wymagane jest inne dawkowanie, należy zastosować inne zawierające talidomid produkty, które to umożliwiają. Reakcje alergiczne i ciężkie reakcje skórne W przypadku wystąpienia wysypki skórnej 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania talidomidu. W przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki 4. stopnia, złuszczającej się lub pęcherzowej wysypki bądź w przypadku podejrzenia wystąpienia zespołu Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome – SJS), martwicy toksycznej naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis – TEN) lub reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (ang.
  • CHPL leku Thalidomide Lipomed, tabletki drażowane, 100 mg
    Dawkowanie
    drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms – DRESS), należy zaprzestać stosowania talidomidu i po zaprzestaniu jego stosowania z powodu wystąpienia tych reakcji nie należy wznawiać jego stosowania. Osoby w podeszłym wieku W odniesieniu do osób w podeszłym wieku ≤ 75 lat nie są zalecane żadne modyfikacje dawek. Zalecana dawka początkowa talidomidu dla pacjentów w wieku > 75 lat to 100 mg na dobę. U osób w wieku > 75 lat dawka początkowa melfalanu jest zmniejszona, ze względu na wyjściową rezerwę szpiku kostnego i czynność nerek. Zalecana dawka początkowa melfalanu to 0,1 do 0,2 mg/kg na dobę, zgodnie z rezerwą szpiku kostnego oraz biorąc pod uwagę dalsze zmniejszenie dawki o 50 % w przypadku umiarkowanej (klirens kreatyniny ≥ 30 ale < 50 ml/min) lub ciężkiej (klirens kreatyniny < 30 ml/min) niewydolności nerek. Maksymalna dawka dobowa melfalanu dla pacjentów w wieku > 75 lat to 20 mg (patrz Tabela 1).
  • CHPL leku Thalidomide Lipomed, tabletki drażowane, 100 mg
    Dawkowanie
    Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby Talidomid nie był formalnie poddawany badaniom u pacjentów z zaburzeniaminą czynnoścą nerek lub wątroby. Nie ustalono żadnych określonych zaleceń w odniesieniu do dawki stosowanej u takich pacjentów. Należy regularnie kontrolować występowanie objawów niepożądanych u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności tych organów. Dzieci i młodzież Nie ma uzasadnienia stosowanie produktu leczniczego Thalidomide Lipomed u dzieci i młodzieży we wskazaniu szpiczak mnogi. Sposób podawania Thalidomide Lipomed należy przyjmować w pojedynczej dawce na noc, w celu ograniczenia objawu senności. Tabletek drażowanych nie wolno kruszyć. W razie kontaktu proszku zawierającego talidomid ze skórą należy natychmiast dokładnie ją umyć wodą z mydłem. W razie kontaktu talidomidu z błonami śluzowymi należy je dokładnie przepłukać wodą (patrz punkt 6.6).
  • CHPL leku Thalidomide Lipomed, tabletki drażowane, 100 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na talidomid lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.  Kobiety, które są w ciąży (patrz punkt 4.6)  Kobiety mogące zajść w ciążę, chyba że spełnione są warunki Programu Zapobiegania Ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6)  Mężczyźni niezdolni do przestrzegania zasad antykoncepcji lub postępowania zgodnie z ich wymogami (patrz punkt 4.4)

Zobacz również:

Reklama
Reklama