Menu

Enzym wątrobowy

Produkty powiązane z enzym wątrobowy
Alugastrin, smak miętowy, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Alugastrin, smak miętowy, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Alugastrin, tabletki do rozgryzania i żucia, 340 mg
Alugastrin, tabletki do rozgryzania i żucia, 340 mg
Anticholesteran, kapsułki
Anticholesteran, kapsułki
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 10 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 10 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 20 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 20 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 30 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 30 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 40 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 40 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 60 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 60 mg
Aromek, tabletki powlekane, 2,5 mg
Aromek, tabletki powlekane, 2,5 mg
Atossa, tabletki powlekane, 8 mg
Atossa, tabletki powlekane, 8 mg
Atywia Daily, tabletki, 0,03 mg+2 mg
Atywia Daily, tabletki, 0,03 mg+2 mg
Atywia, tabletki, 0,03 mg+2 mg
Atywia, tabletki, 0,03 mg+2 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Malwina Krause
Malwina Krause
Katarzyna Śliwka
Katarzyna Śliwka
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Marta Maciejczyk
Marta Maciejczyk
Maria Bialik
Maria Bialik
  1. Xiltess, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Sentino, 12,5 mg – przeciwwskazania
  3. Flukofemin One, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Fulvestrant Medical Valley, 250 mg – dawkowanie leku
  5. Fulvestrant Medical Valley, 250 mg – wskazania – na co działa?
  6. Treftenin, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Tacrolimus STADA, 5 mg – przedawkowanie leku
  8. Tacrolimus STADA, 3 mg – przedawkowanie leku
  9. Tacrolimus STADA, 1 mg – przedawkowanie leku
  10. Tacrolimus STADA, 0,5 mg – przedawkowanie leku
  11. Anvildis Duo, 50 mg + 1000 mg – profil bezpieczenstwa
  12. Solitombo, 6 mg + 0,4 mg – dawkowanie leku
  13. Fingolimod Fresenius Kabi, 0,5 mg – dawkowanie leku
  14. Fingolimod Fresenius Kabi, 0,5 mg – profil bezpieczenstwa
  15. Resbud, 0,25 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  16. TamisPras DUO, 6 mg + 0,4 mg – dawkowanie leku
  17. Pirfenidone Aurovitas, 267 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  18. Infilea, 0,5 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Sufentanil hameln, 50 mcg/ml – przeciwwskazania
  20. Sufentanil hameln, 5 mcg/ml – dawkowanie leku
  21. Sufentanil hameln, 5 mcg/ml – przeciwwskazania
  22. Lenalidomide Gedeon Richter, 7,5 mg – dawkowanie leku
  23. Sunitinib Vipharm, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Sunitinib Vipharm, 12,5 mg – stosowanie u dzieci
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Xiltess, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Xiltess, zawierający rywaroksaban, stosowany jest w profilaktyce i leczeniu zakrzepów krwi. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, krwawienie z żołądka lub jelita, obrzęk kończyn, ból kończyn, gorączkę, ból żołądka, niestrawność, nudności lub wymioty, obniżone ciśnienie tętnicze krwi, ogólne obniżenie siły i energii, wysypkę, swędzenie skóry oraz zwiększenie aktywności niektórych enzymów wątrobowych. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak krwawienie do mózgu, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lek może być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat i o masie ciała 30 kg lub więcej.

  • Ilustracja poradnika Sentino, 12,5 mg – przeciwwskazania

    Lek SENTINO jest przeciwwskazany w przypadku uczulenia na doksylaminę lub inne składniki leku, uczulenia na inne leki przeciwhistaminowe, karmienia piersią, chorób układu oddechowego, jaskry, rozrostu prostaty, zaburzeń przewodu pokarmowego, stosowania inhibitorów monoaminooksydazy, stosowania innych leków wpływających na enzymy wątrobowe oraz ciężkich zaburzeń czynności nerek lub wątroby.

  • Ilustracja poradnika Flukofemin One, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Flukofemin One to lek przeciwgrzybiczy zawierający flukonazol, stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym ból głowy, ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz wysypkę. Rzadziej mogą wystąpić zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, zmniejszenie apetytu, bezsenność, drgawki, zawroty głowy, zaparcia, ból mięśni, uszkodzenie wątroby oraz reakcje alergiczne. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia i przestrzeganie zaleceń lekarza.

  • Ilustracja poradnika Fulvestrant Medical Valley, 250 mg – dawkowanie leku

    Fulvestrant Medical Valley to lek stosowany w leczeniu raka piersi u kobiet po menopauzie. Zalecana dawka to 500 mg, podawana w odstępach jednomiesięcznych z dodatkową dawką 500 mg po upływie 2 tygodni od podania pierwszej dawki. Lek podaje się domięśniowo, w dwóch kolejnych wstrzyknięciach po 5 mL, każde w inny pośladek. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, wymagają szczególnej ostrożności. Fulvestrant Medical Valley może powodować różne działania niepożądane, w tym reakcje w miejscu podania leku, astenia, nudności i zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

  • Ilustracja poradnika Fulvestrant Medical Valley, 250 mg – wskazania – na co działa?

    Fulvestrant Medical Valley to lek stosowany w leczeniu raka piersi z obecnymi receptorami estrogenowymi oraz raka piersi z obecnością receptorów hormonalnych. Zalecana dawka to 500 mg raz na miesiąc, z dodatkową dawką po 2 tygodniach. Lek jest przeciwwskazany w ciąży, karmieniu piersią oraz u pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje w miejscu podania, astenia, nudności, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, bóle stawów i mięśniowo-szkieletowe, uderzenia gorąca oraz wysypka skórna.

  • Ilustracja poradnika Treftenin, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Treftenin, zawierający apiksaban, jest lekiem przeciwzakrzepowym stosowanym w zapobieganiu i leczeniu zakrzepów krwi. Może powodować działania niepożądane, takie jak krwawienie, niedokrwistość, niskie ciśnienie krwi, nudności oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Tacrolimus STADA, 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Tacrolimus Stada może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak drżenia mięśniowe, bóle głowy, nudności, wymioty, zakażenia, pokrzywka, letarg, zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi, kreatyniny w surowicy oraz aminotransferazy alaninowej. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie polega na ogólnym postępowaniu podtrzymującym czynności organizmu i leczeniu objawowym.

  • Ilustracja poradnika Tacrolimus STADA, 3 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Tacrolimus Stada może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak drżenia mięśniowe, bóle głowy, nudności, wymioty, zakażenia, pokrzywka, letarg, zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi, kreatyniny w surowicy oraz aminotransferazy alaninowej. Zalecane dawki początkowe wynoszą od 0,10 mg/kg mc./dobę do 0,30 mg/kg mc./dobę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie polega na ogólnym postępowaniu podtrzymującym czynności organizmu i leczeniu objawowym.

  • Ilustracja poradnika Tacrolimus STADA, 1 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Tacrolimus Stada może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak drżenia mięśniowe, bóle głowy, nudności, wymioty, zakażenia, pokrzywka, letarg, zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi, kreatyniny w surowicy i aminotransferazy alaninowej. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie polega na ogólnym postępowaniu podtrzymującym czynności organizmu i leczeniu objawowym. Nie ma specyficznego antidotum dla takrolimusu.

  • Ilustracja poradnika Tacrolimus STADA, 0,5 mg – przedawkowanie leku

    Tacrolimus Stada jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionych narządów. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, takich jak drżenia mięśniowe, bóle głowy, nudności, wymioty, zakażenia, pokrzywka, letarg, zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi, kreatyniny w surowicy oraz aminotransferazy alaninowej. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie polega na ogólnym postępowaniu podtrzymującym czynności organizmu i leczeniu objawowym.

  • Ilustracja poradnika Anvildis Duo, 50 mg + 1000 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Anvildis Duo, zawierający wildagliptynę i metforminę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Stosowanie leku u kobiet karmiących jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko hipoglikemii u noworodka. Pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów, jeśli wystąpią zawroty głowy. Spożywanie nadmiernych ilości alkoholu może zwiększyć ryzyko kwasicy mleczanowej. U seniorów zaleca się regularne monitorowanie czynności nerek. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni dostosować dawkę leku i regularnie monitorować GFR. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Solitombo, 6 mg + 0,4 mg – dawkowanie leku

    Lek Solitombo stosuje się w leczeniu umiarkowanych i ciężkich objawów ze strony dolnych dróg moczowych u mężczyzn z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego. Zalecana dawka to jedna tabletka dziennie, przyjmowana doustnie, niezależnie od posiłków. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, dawkowanie może wymagać dostosowania. W razie przedawkowania lub pominięcia dawki, należy postępować zgodnie z zaleceniami lekarza. Przerwanie stosowania leku powinno być skonsultowane z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Fingolimod Fresenius Kabi, 0,5 mg – dawkowanie leku

    Fingolimod Fresenius Kabi to lek stosowany w leczeniu ustępująco-nawracającej postaci stwardnienia rozsianego. Zalecana dawka to jedna kapsułka 0,5 mg raz na dobę, przyjmowana doustnie. Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez, a kapsułki należy połykać w całości. W przypadku pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami wątroby należy zachować ostrożność. Przerwanie leczenia wymaga 6 tygodni przerwy przed rozpoczęciem nowego leczenia. Możliwe działania niepożądane to m.in. ból głowy, biegunka, kaszel, ból pleców oraz zwiększona aktywność enzymów wątrobowych.

  • Ilustracja poradnika Fingolimod Fresenius Kabi, 0,5 mg – profil bezpieczenstwa

    Fingolimod Fresenius Kabi jest lekiem stosowanym w leczeniu stwardnienia rozsianego. Nie powinien być stosowany przez kobiety karmiące piersią, ponieważ przenika do mleka matki. Może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, zwłaszcza na początku leczenia. Zaleca się ostrożność w spożywaniu alkoholu podczas terapii. Doświadczenie ze stosowaniem leku u seniorów jest ograniczone, dlatego zaleca się ostrożność. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowywania dawki, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lek nie powinien być stosowany.

  • Ilustracja poradnika Resbud, 0,25 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Resbud, zawierający budezonid, może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak ketokonazol, itrakonazol, inhibitory proteazy HIV oraz estrogeny i steroidowe środki antykoncepcyjne. Należy również zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania z niektórymi substancjami chemicznymi. Brak jest jednoznacznych informacji na temat interakcji z alkoholem, dlatego zaleca się konsultację z lekarzem przed jego spożyciem. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi potencjalnych interakcji i zawsze konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem nowego leczenia.

  • Ilustracja poradnika TamisPras DUO, 6 mg + 0,4 mg – dawkowanie leku

    Lek TamisPras DUO stosuje się w leczeniu umiarkowanych do ciężkich objawów ze strony dolnych dróg moczowych u mężczyzn. Standardowa dawka to jedna tabletka (6 mg solifenacyny + 0,4 mg tamsulosyny) raz na dobę, przyjmowana z posiłkiem lub bez. Tabletkę należy połknąć w całości, bez rozgryzania i żucia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz u pacjentów leczonych inhibitorami CYP3A4. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością, poddawanych hemodializie, z ciężkimi zaburzeniami wątroby i nerek, jaskrą, miastenią oraz hipotonią ortostatyczną.

  • Ilustracja poradnika Pirfenidone Aurovitas, 267 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Podczas stosowania leku Pirfenidone Aurovitas należy unikać jednoczesnego stosowania niektórych leków, takich jak enoksacyna, cyprofloksacyna, amiodaron, propafenon, fluwoksamina, omeprazol i ryfampicyna, ze względu na ryzyko interakcji. Należy również unikać spożywania soku grejpfrutowego i palenia tytoniu, które mogą wpływać na skuteczność leku. Chociaż nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się ostrożność ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Infilea, 0,5 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem

    Stosowanie leku Infilea może wchodzić w interakcje z lekami hamującymi enzym CYP3A4, jak rytonawir i itrakonazol, oraz może powodować reakcje alergiczne i podrażnienia skóry z powodu substancji pomocniczych. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Sufentanil hameln, 50 mcg/ml – przeciwwskazania

    Sufentanil hameln to silny opioidowy środek znieczulający stosowany w trakcie i po zabiegach chirurgicznych. Istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, choroby układu oddechowego, stosowanie inhibitorów MAO, ostra porfiria wątrobowa, stosowanie innych opioidów, poród, ciężki krwotok lub wstrząs, ciężka infekcja, zaburzone gojenie ran, zakażenie w miejscu podania oraz zaburzenia krwi. Przed jego zastosowaniem należy omówić z lekarzem wszystkie istniejące choroby i przyjmowane leki. Najczęstsze działania niepożądane to uspokojenie, świąd, nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Sufentanil hameln, 5 mcg/ml – dawkowanie leku

    Sufentanil hameln to silny opioidowy środek znieczulający stosowany do łagodzenia bólu podczas i po zabiegach chirurgicznych. Dawkowanie leku zależy od rodzaju zabiegu i stanu pacjenta. Dla dorosłych dawka dożylna wynosi od 0,5 do 2 mikrogramów na kilogram masy ciała, a nadtwardówkowa od 10 do 15 ml 0,25% roztworu bupiwakainy z 1 mikrogramem sufentanylu na ml. Dla dzieci dawka dożylna wynosi od 0,2 do 0,5 mikrograma na kilogram, a nadtwardówkowa od 0,25 do 0,75 mikrograma na kilogram. Lek powinien być podawany przez przeszkolonych anestezjologów. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, ostrą porfirię wątrobową i jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO.

  • Ilustracja poradnika Sufentanil hameln, 5 mcg/ml – przeciwwskazania

    Sufentanil hameln to silny opioidowy środek znieczulający stosowany w trakcie i po zabiegach chirurgicznych. Jego stosowanie jest przeciwwskazane w przypadkach nadwrażliwości na sufentanyl, chorób układu oddechowego, stosowania inhibitorów MAO, ostrej porfirii wątrobowej, stosowania innych silnych leków przeciwbólowych oraz stosowania dożylnego podczas porodu. Przed jego zastosowaniem należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia oraz potencjalne ryzyka. Ważne jest również monitorowanie pacjentów, zwłaszcza dzieci, pod kątem objawów depresji oddechowej.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Gedeon Richter, 7,5 mg – dawkowanie leku

    Lenalidomide Gedeon Richter to lek stosowany w leczeniu nowotworów, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza oraz chłoniak grudkowy. Prawidłowe dawkowanie i sposób przyjmowania leku są kluczowe dla skuteczności terapii i minimalizacji działań niepożądanych. Lek należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza, a w przypadku pominięcia dawki lub przyjęcia większej niż zalecana dawki, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Regularne badania krwi są niezbędne do monitorowania stanu pacjenta i dostosowywania dawki leku.

  • Ilustracja poradnika Sunitinib Vipharm, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Sunitinib Vipharm stosowany w leczeniu nowotworów może powodować różnorodne działania niepożądane, od łagodnych do ciężkich. Najczęstsze skutki uboczne to zmniejszenie liczby płytek krwi, zadyszka, nadciśnienie tętnicze, skrajne zmęczenie, obrzęk, ból i podrażnienie w obrębie jamy ustnej, zmniejszona czynność tarczycy, zawroty głowy, ból głowy, krwawienie z nosa, ból pleców i stawów oraz zażółcenie skóry. Rzadziej mogą wystąpić zakrzepy krwi, niedostateczny dopływ krwi do mięśnia sercowego, ból w klatce piersiowej, zakażenia, hipoglikemia, utrata białka z moczem, nieprawidłowe wyniki badań krwi, utrata masy ciała, ból mięśniowo-szkieletowy, suchość błony śluzowej nosa i depresja. Rzadkie działania niepożądane obejmują ciężkie reakcje skórne, zespół ostrego rozpadu…

  • Ilustracja poradnika Sunitinib Vipharm, 12,5 mg – stosowanie u dzieci

    Sunitinib Vipharm nie jest zalecany dla dzieci ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak kardiotoksyczność. Alternatywne leki, takie jak Imatynib, Sorafenib i Everolimus, mogą być bezpiecznie stosowane u dzieci i mają podobne działanie. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem w celu wyboru odpowiedniego leczenia dla młodszych pacjentów.