Menu

Choroba niedokrwienna serca

Produkty powiązane z choroba niedokrwienna serca
Roswera, tabletki powlekane, 20 mg
Roswera, tabletki powlekane, 20 mg
Roswera, tabletki powlekane, 30 mg
Roswera, tabletki powlekane, 30 mg
Roswera, tabletki powlekane, 5 mg
Roswera, tabletki powlekane, 5 mg
Armolipid Plus, tabletki
Armolipid Plus, tabletki
Atoris, tabletki powlekane, 10 mg
Atoris, tabletki powlekane, 10 mg
Atoris, tabletki powlekane, 20 mg
Atoris, tabletki powlekane, 20 mg
Atoris, tabletki powlekane, 40 mg
Atoris, tabletki powlekane, 40 mg
Atoris, tabletki powlekane, 60 mg
Atoris, tabletki powlekane, 60 mg
Atoris, tabletki powlekane, 80 mg
Atoris, tabletki powlekane, 80 mg
Berimal Forte, kapsułki
Berimal Forte, kapsułki
Berimal Metabolizm, kapsułki
Berimal Metabolizm, kapsułki
Ezen, tabletki, 10 mg
Ezen, tabletki, 10 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Maria Bialik
Maria Bialik
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Karina Kordalewska
Karina Kordalewska
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
  1. Escitalopram Bluefish, 20 mg – przeciwwskazania
  2. Escitalopram Bluefish, 10 mg – przeciwwskazania
  3. Mucofortin, 600 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  4. Aclexa, 200 mg – przeciwwskazania
  5. Aclexa, 200 mg – dawkowanie leku
  6. Aclexa, 100 mg – wskazania – na co działa?
  7. Aclexa, 100 mg – przeciwwskazania
  8. Betesda, 10 mg – przeciwwskazania
  9. Bufomix Easyhaler, (320 mcg + 9 mcg)/da – przeciwwskazania
  10. Bufomix Easyhaler, (160 mcg + 4,5 mcg)/ – przeciwwskazania
  11. Striverdi Respimat, 2,5 mcg/dawkę dostar – przeciwwskazania
  12. Oroes, 10 mg – przeciwwskazania
  13. Sobycor, 10 mg – dawkowanie leku
  14. Sobycor, 5 mg – dawkowanie leku
  15. Sobycor, 2,5 mg – dawkowanie leku
  16. Betaxolol PMCS, 20 mg – dawkowanie leku
  17. Mozarin Swift, 20 mg – przeciwwskazania
  18. Mozarin Swift, 15 mg – przeciwwskazania
  19. Mozarin Swift, 10 mg – przeciwwskazania
  20. ApoEscitaxin ORO, 20 mg – przeciwwskazania
  21. ApoEscitaxin ORO, 10 mg – przeciwwskazania
  22. Tertens-AM, 1,5 mg + 5 mg – profil bezpieczenstwa
  23. Tertens-AM, 1,5 mg + 5 mg – dawkowanie leku
  24. Tertens-AM, 1,5 mg + 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Escitalopram Bluefish, 20 mg – przeciwwskazania

    Escitalopram Bluefish to lek stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na escytalopram, przyjmowania inhibitorów MAO, zaburzeń rytmu serca oraz przyjmowania leków wpływających na czynność serca. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia, takie jak padaczka, zaburzenia czynności wątroby lub nerek, cukrzyca, zmniejszone stężenie sodu we krwi, skłonność do krwawień, leczenie elektrowstrząsami, choroba niedokrwienna serca oraz problemy z oczami. Escitalopram Bluefish może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Escitalopram Bluefish, 10 mg – przeciwwskazania

    Escitalopram Bluefish to lek stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, przyjmowania inhibitorów MAO, zaburzeń rytmu serca oraz przyjmowania leków wpływających na czynność serca. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące zaburzenia zdrowotne, takie jak padaczka, zaburzenia czynności wątroby lub nerek, cukrzyca, zmniejszone stężenie sodu we krwi, skłonność do krwawień, leczenie elektrowstrząsami, choroba niedokrwienna serca oraz problemy z oczami. Escitalopram Bluefish może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Mucofortin, 600 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Mucofortin, zawierający acetylocysteinę, może wchodzić w interakcje z lekami przeciwkaszlowymi, antybiotykami, azotanami oraz węglem aktywnym. Zawiera substancje pomocnicze, takie jak sód, aspartam i izomalt, które mogą wpływać na jego stosowanie. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się unikanie jego spożywania podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Aclexa, 200 mg – przeciwwskazania

    Lek Aclexa, zawierający celekoksyb, jest stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, choroby zwyrodnieniowej stawów oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na substancję czynną lub składniki pomocnicze, nadwrażliwość na sulfonamidy, czynna choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, reakcje alergiczne na NLPZ, ciąża i karmienie piersią, ciężka choroba wątroby, ciężka choroba nerek, choroba zapalna jelit oraz niewydolność serca i choroby naczyniowe. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Aclexa, 200 mg – dawkowanie leku

    Lek Aclexa jest stosowany w leczeniu objawów reumatoidalnego zapalenia stawów, choroby zwyrodnieniowej stawów oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa. Dawkowanie zależy od rodzaju schorzenia i indywidualnych potrzeb pacjenta. Ważne jest stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku występowania choroby wrzodowej, krwawienia z żołądka, przyjmowania innych leków, palenia tytoniu, cukrzycy, podwyższonego ciśnienia tętniczego, podwyższonego stężenia cholesterolu, nieprawidłowej pracy serca, wątroby lub nerek, zatrzymania płynów, odwodnienia, reakcji alergicznych, złego samopoczucia w wyniku infekcji, wieku powyżej 65 lat.

  • Ilustracja poradnika Aclexa, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Aclexa jest stosowany w leczeniu objawów choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa. Działa poprzez ograniczenie produkcji prostaglandyn, co redukuje ból i stany zapalne. Zwykle zalecana dawka wynosi 200-400 mg na dobę. Najczęstsze działania niepożądane to nadciśnienie tętnicze, zawał serca, zatrzymanie płynów, zakażenia dróg moczowych, duszność, zawroty głowy, trudności w zasypianiu, wymioty, ból brzucha, biegunka, niestrawność, wzdęcia z oddawaniem gazów, wysypka i świąd. Lek nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią.

  • Ilustracja poradnika Aclexa, 100 mg – przeciwwskazania

    Lek Aclexa, zawierający celekoksyb, jest stosowany w leczeniu objawów reumatoidalnego zapalenia stawów, choroby zwyrodnieniowej stawów oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na substancję czynną lub składniki pomocnicze, nadwrażliwość na sulfonamidy, czynna choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, reakcje alergiczne na NLPZ, ciąża i karmienie piersią, ciężkie choroby wątroby i nerek, choroby zapalne jelit, niewydolność serca i choroby naczyniowe oraz problemy z krążeniem krwi. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Betesda, 10 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Betesda, należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na escytalopram, jednoczesne stosowanie nieselektywnych inhibitorów MAO, zaburzenia rytmu serca oraz jednoczesne stosowanie leków wpływających na rytm serca. Ważne jest również poinformowanie lekarza o wszelkich istniejących schorzeniach i przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych ryzyk związanych z terapią. W razie wątpliwości, zawsze należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Bufomix Easyhaler, (320 mcg + 9 mcg)/da – przeciwwskazania

    Bufomix Easyhaler nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na budezonid, formoterol lub laktozę jednowodną. Przed przerwaniem terapii zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, a pacjenci powinni być regularnie monitorowani przez lekarza. Lek może wchodzić w interakcje z silnymi inhibitorami CYP3A, beta-blokerami oraz innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo.

  • Ilustracja poradnika Bufomix Easyhaler, (160 mcg + 4,5 mcg)/ – przeciwwskazania

    Lek Bufomix Easyhaler jest stosowany w leczeniu astmy i POChP, ale istnieją pewne przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, ostre zaostrzenia astmy i ciężkie zaburzenia wątroby. Pacjenci z cukrzycą, zakażeniem płuc, wysokim ciśnieniem krwi, problemami z sercem, tarczycą lub niskim stężeniem potasu powinni być monitorowani. Niektóre leki, takie jak beta-adrenolityki i inhibitory CYP3A, mogą wchodzić w interakcje z Bufomix Easyhaler. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Striverdi Respimat, 2,5 mcg/dawkę dostar – przeciwwskazania

    Striverdi Respimat jest lekiem stosowanym w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Nie należy go stosować u pacjentów z nadwrażliwością na olodaterol lub w leczeniu astmy. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie jeśli pacjent ma choroby serca, padaczkę, nadczynność tarczycy, cukrzycę, choroby wątroby lub nerek, lub planuje zabieg chirurgiczny. Ważne jest również, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Oroes, 10 mg – przeciwwskazania

    Lek Oroes, zawierający escytalopram, jest stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na escytalopram, jednoczesne stosowanie MAOI, wrodzone nieprawidłowości rytmu serca oraz stosowanie leków wpływających na rytm serca. Środki ostrożności obejmują padaczkę, zaburzenia czynności wątroby i nerek, cukrzycę, zaburzenia krzepnięcia krwi, chorobę niedokrwienną serca, manię lub hipomanię oraz problemy z oczami. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące zaburzenia lub choroby.

  • Ilustracja poradnika Sobycor, 10 mg – dawkowanie leku

    Lek Sobycor, zawierający bisoprolol, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz przewlekłej stabilnej niewydolności serca. Dawkowanie leku jest dostosowywane indywidualnie, zazwyczaj wynosi 10 mg raz na dobę. W leczeniu przewlekłej niewydolności serca dawkę zwiększa się stopniowo. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie należy przekraczać 10 mg na dobę. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży. Przerwanie leczenia powinno odbywać się stopniowo.

  • Ilustracja poradnika Sobycor, 5 mg – dawkowanie leku

    Lek Sobycor, zawierający bisoprolol, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz przewlekłej stabilnej niewydolności serca. Dawkowanie leku powinno być dostosowane indywidualnie do potrzeb pacjenta. Zazwyczaj stosowana dawka wynosi 10 mg raz na dobę, a maksymalna zalecana dawka to 20 mg na dobę. W leczeniu przewlekłej stabilnej niewydolności serca dawkę należy stopniowo zwiększać, zaczynając od 1,25 mg raz na dobę. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie należy stosować dawki większej niż 10 mg na dobę. Leczenia bisoprololem nie należy przerywać w sposób nagły, a w przypadku konieczności przerwania leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.

  • Ilustracja poradnika Sobycor, 2,5 mg – dawkowanie leku

    Lek Sobycor, zawierający bisoprolol, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz przewlekłej stabilnej niewydolności serca. Dawkowanie leku powinno być dostosowane indywidualnie do potrzeb pacjenta. Zazwyczaj stosowana dawka wynosi 10 mg raz na dobę, a maksymalna zalecana dawka to 20 mg na dobę. W leczeniu przewlekłej stabilnej niewydolności serca dawkę należy stopniowo zwiększać, zaczynając od 1,25 mg raz na dobę. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie należy stosować dawki większej niż 10 mg na dobę. Leczenia bisoprololem nie należy przerywać w sposób nagły, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.

  • Ilustracja poradnika Betaxolol PMCS, 20 mg – dawkowanie leku

    Betaxolol PMCS to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz profilaktyce dławicy piersiowej wysiłkowej stabilnej. Zwykle stosowana dawka wynosi 20 mg raz na dobę. W przypadku niektórych grup pacjentów, takich jak osoby z zaburzeniami czynności nerek, wątroby, osoby w podeszłym wieku oraz dzieci i młodzież, dawkowanie może wymagać dostosowania. Lek należy przyjmować doustnie, najlepiej rano, a tabletki można podzielić na dwie części. Nie należy nagle przerywać stosowania leku. Betaxolol PMCS może powodować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, ból głowy, osłabienie, bezsenność, ból żołądka, biegunka, nudności, wymioty, bradykardia, ziębnięcie kończyn oraz impotencja.

  • Ilustracja poradnika Mozarin Swift, 20 mg – przeciwwskazania

    Lek Mozarin Swift, zawierający escytalopram, jest stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na escytalopram lub inne składniki leku, jednoczesnego stosowania inhibitorów MAO, zaburzeń rytmu serca oraz interakcji z innymi lekami. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o padaczce, zaburzeniach czynności wątroby lub nerek, cukrzycy, zmniejszonym stężeniu sodu we krwi, skłonności do krwawień, leczeniu elektrowstrząsami, chorobie niedokrwiennej serca oraz problemach z oczami. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Mozarin Swift, 15 mg – przeciwwskazania

    Lek Mozarin Swift, zawierający escytalopram, jest stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Nie należy go zażywać w przypadku nadwrażliwości na escytalopram, jednoczesnego leczenia inhibitorami MAO, wrodzonych lub przebytych zaburzeń rytmu serca oraz jednoczesnego przyjmowania leków przeciwko zaburzeniom rytmu serca. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie inne schorzenia, takie jak padaczka, zaburzenia czynności wątroby lub nerek, cukrzyca, zmniejszone stężenie sodu we krwi, skłonności do łatwego krwawienia, choroba niedokrwienna serca, problemy z oczami oraz przebyte zaburzenia krzepnięcia krwi. Należy unikać jednoczesnego stosowania z wieloma innymi lekami, w tym inhibitorami MAO, litem, tryptofanem, sumatryptanem, tramadolem, buprenorfiną, cymetydyną, lanzoprazolem, omeprazolem, flukonazolem,…

  • Ilustracja poradnika Mozarin Swift, 10 mg – przeciwwskazania

    Lek Mozarin Swift, zawierający escytalopram, jest stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na escytalopram, stosowania inhibitorów MAO, zaburzeń rytmu serca oraz stosowania leków wpływających na rytm serca. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma padaczkę, zaburzenia czynności wątroby lub nerek, cukrzycę, zmniejszone stężenie sodu we krwi, skłonności do krwawień, jest leczony elektrowstrząsami, ma chorobę niedokrwienną serca, problemy z oczami, jest leczony buprenorfiną lub ma zaburzenia krzepnięcia krwi.

  • Ilustracja poradnika ApoEscitaxin ORO, 20 mg – przeciwwskazania

    Lek ApoEscitaxin ORO nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na escytalopram, przyjmowania inhibitorów MAO, nieprawidłowego rytmu serca oraz przyjmowania leków wpływających na rytm serca. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie inne schorzenia, takie jak padaczka, zaburzenia czynności wątroby lub nerek, cukrzyca, zmniejszone stężenie sodu we krwi, skłonność do krwawień, leczenie elektrowstrząsami, choroba niedokrwienna serca, wolna spoczynkowa częstość pracy serca, zaburzenia oczu oraz stosowanie produktów leczniczych zawierających buprenorfinę. Należy również poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji.

  • Ilustracja poradnika ApoEscitaxin ORO, 10 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku ApoEscitaxin ORO obejmują nadwrażliwość na escytalopram, stosowanie inhibitorów MAO, wrodzone zaburzenia rytmu serca oraz przyjmowanie leków wpływających na rytm serca. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia, takie jak padaczka, zaburzenia czynności wątroby lub nerek, cukrzyca, skłonność do krwawień, choroba niedokrwienna serca oraz zaburzenia oczu. Należy również poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Tertens-AM, 1,5 mg + 5 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Tertens-AM, zawierający indapamid i amlodypinę, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących piersią, ponieważ substancje czynne mogą przenikać do mleka matki. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, powodując zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie lub nudności. Alkohol może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi leku Tertens-AM, dlatego zaleca się unikanie jego spożywania. Seniorzy mogą stosować lek, ale dawka powinna być dostosowana w zależności od czynności nerek. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Tertens-AM, 1,5 mg + 5 mg – dawkowanie leku

    Lek Tertens-AM stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę, najlepiej rano, połknięta w całości i popita wodą. Lek nie jest odpowiedni dla dzieci i młodzieży oraz pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek i wątroby. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma inne schorzenia lub przyjmuje inne leki. W przypadku pominięcia dawki, nie należy stosować dawki podwójnej. W razie przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Tertens-AM, 1,5 mg + 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Tertens-AM, zawierający indapamid i amlodypinę, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, takimi jak lit, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwpsychotyczne, NLPZ, inhibitory ACE, glikozydy naparstnicy, metformina, środki cieniujące zawierające jod, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, cyklosporyna i symwastatyna. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i zielem dziurawca zwyczajnego. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale alkohol może nasilać działanie hipotensyjne leku. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed przyjmowaniem innych leków lub substancji podczas stosowania Tertens-AM.