Menu

Chinidyna

Produkty powiązane z chinidyna
Apo-Doperil, tabletki powlekane, 10 mg
Apo-Doperil, tabletki powlekane, 10 mg
Apo-Doperil, tabletki powlekane, 5 mg
Apo-Doperil, tabletki powlekane, 5 mg
Aricept, tabletki powlekane, 10 mg
Aricept, tabletki powlekane, 10 mg
Aricept, tabletki powlekane, 5 mg
Aricept, tabletki powlekane, 5 mg
Asaris, proszek do inhalacji, 100+50 (µg + µg)/dawkę inhalacyjną
Asaris, proszek do inhalacji, 100+50 (µg + µg)/dawkę inhalacyjną
Asaris, proszek do inhalacji, 250+50 (µg + µg)/dawkę inhalacyjną
Asaris, proszek do inhalacji, 250+50 (µg + µg)/dawkę inhalacyjną
Asaris, proszek do inhalacji, 500+50 (µg + µg)/dawkę inhalacyjną
Asaris, proszek do inhalacji, 500+50 (µg + µg)/dawkę inhalacyjną
Cogiton 10, tabletki powlekane, 10 mg
Cogiton 10, tabletki powlekane, 10 mg
Cogiton 5, tabletki powlekane, 5 mg
Cogiton 5, tabletki powlekane, 5 mg
Donectil, tabletki powlekane, 10 mg
Donectil, tabletki powlekane, 10 mg
Donectil, tabletki powlekane, 5 mg
Donectil, tabletki powlekane, 5 mg
Evertas, system transdermalny, plaster, 4,6 mg/24h
Evertas, system transdermalny, plaster, 4,6 mg/24h
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Malwina Krause
Malwina Krause
Marta Maciejczyk
Marta Maciejczyk
  1. Cognomem, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  2. Sobycor, 10 mg – przeciwwskazania
  3. Sobycor, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  4. Sobycor, 5 mg – przeciwwskazania
  5. Sobycor, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  6. Memantine Glenmark, 10 mg – przeciwwskazania
  7. Memantine Glenmark, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Memantine Glenmark – wskazania – na co działa?
  9. Memantine Glenmark – przeciwwskazania
  10. Memantine Glenmark – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Sobycor, 2,5 mg – przeciwwskazania
  12. Sobycor, 2,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Tezeo HCT, 80 mg + 25 mg – przeciwwskazania
  14. Tezeo HCT, 80 mg + 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Donepesan, 5 mg – przeciwwskazania
  16. Betaxolol PMCS, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Tertens-AM, 1,5 mg + 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  18. Symfaxin ER, 150 mg – przeciwwskazania
  19. Symfaxin ER, 37,5 mg – przeciwwskazania
  20. Symfaxin ER, 75 mg – przeciwwskazania
  21. Symfaxin ER, 75 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Stoperan S, 2 mg + 125 mg – przeciwwskazania
  23. Stoperan S, 2 mg + 125 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Polmatine, 20 mg – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Cognomem, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Cognomem, zawierający memantyny chlorowodorek, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak amantadyna, ketamina, dekstrometorfan, dantrolen, baklofen, cymetydyna, ranitydyna, prokainamid, chinidyna, chinina, nikotyna, hydrochlorotiazyd, leki antycholinergiczne, leki przeciwdrgawkowe, barbiturany, agoniści dopaminergiczni, neuroleptyki oraz doustne leki przeciwzakrzepowe. Memantyna może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak zmiany diety, produkty lecznicze alkalizujące treść żołądkową oraz zakażenia dróg moczowych. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność w jego spożywaniu podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Sobycor, 10 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Sobycor obejmują uczulenie na substancję czynną, ciężką astmę oskrzelową, ciężkie zaburzenia krążenia w kończynach, nieleczony guz chromochłonny oraz kwasicę metaboliczną. Leku nie należy stosować również w przypadku niektórych chorób serca, takich jak ostra niewydolność serca, zaostrzenie niewydolności serca, niskie ciśnienie tętnicze, niektóre choroby serca powodujące bardzo wolną lub nierówną czynność serca oraz wstrząs kardiogenny. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku występowania cukrzycy, ścisłej głodówki, niektórych chorób serca, chorób nerek lub wątroby, niezbyt nasilonych zaburzeń krążenia krwi w kończynach, łuszczącej się wysypki w wywiadzie, guza nadnercza, zaburzeń tarczycy oraz bloku serca I stopnia.…

  • Ilustracja poradnika Sobycor, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Sobycor, zawierający bisoprolol, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak antagoniści wapnia, leki przeciwarytmiczne, ośrodkowo działające leki przeciwnadciśnieniowe, beta-adrenolityki stosowane miejscowo, leki przeciwcukrzycowe, NLPZ oraz inhibitory MAO. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak glikozydy naparstnicy, leki znieczulające oraz sympatykomimetyki. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne bisoprololu, co może prowadzić do zawrotów głowy i osłabienia. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas spożywania alkoholu w trakcie leczenia lekiem Sobycor.

  • Ilustracja poradnika Sobycor, 5 mg – przeciwwskazania

    Lek Sobycor, zawierający bisoprolol, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz przewlekłej stabilnej niewydolności serca. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na składniki leku, ciężka astma oskrzelowa, ciężkie zaburzenia krążenia w kończynach, nieleczony guz chromochłonny, kwasica metaboliczna, ostra niewydolność serca, zaostrzenie niewydolności serca, niskie ciśnienie tętnicze, niektóre choroby serca oraz wstrząs kardiogenny. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku występowania cukrzycy, ścisłej głodówki, niektórych chorób serca, chorób nerek lub wątroby, łuszczycy, guza nadnercza lub zaburzeń tarczycy. Lek Sobycor może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o…

  • Ilustracja poradnika Sobycor, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Sobycor, zawierający bisoprolol, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym z lekami przeciwarytmicznymi, antagonistami wapnia, lekami przeciwcukrzycowymi i NLPZ. Może również wchodzić w interakcje z alkoholem, co może nasilać jego działanie hipotensyjne. Ważne jest, aby pacjenci skonsultowali się z lekarzem przed przyjmowaniem innych leków lub spożywaniem alkoholu podczas leczenia Sobycorem.

  • Ilustracja poradnika Memantine Glenmark, 10 mg – przeciwwskazania

    Memantine Glenmark jest lekiem stosowanym w leczeniu choroby Alzheimera, ale ma swoje przeciwwskazania i wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości, napadów padaczkowych, świeżo przebytego zawału serca, zastoinowej niewydolności serca oraz nieuregulowanego nadciśnienia tętniczego. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem kwestie związane z zaburzeniami czynności nerek, nerkową kwasicą kanalikową, ciężkimi zakażeniami układu moczowego oraz zmianą diety. Memantine Glenmark może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wymagać dostosowania dawkowania.

  • Ilustracja poradnika Memantine Glenmark, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Memantine Glenmark, lek stosowany w leczeniu choroby Alzheimera, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak amantadyna, ketamina, dekstrometorfan, dantrolen, baklofen, cymetydyna, ranitydyna, prokainamid, chinidyna, chinina, nikotyna, hydrochlorotiazyd i warfaryna. Może również oddziaływać z substancjami zmieniającymi pH moczu, takimi jak preparaty alkalizujące i zmiany diety. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, senność, zaparcia, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, zawroty głowy, zaburzenia równowagi, duszność i wysokie ciśnienie krwi.

  • Ilustracja poradnika Memantine Glenmark – wskazania – na co działa?

    Memantine Glenmark to lek stosowany w leczeniu choroby Alzheimera o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu. Lek ten poprawia przekazywanie impulsów nerwowych i pamięć. Zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę, a leczenie powinno być nadzorowane przez lekarza. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną oraz ciężkie zaburzenie czynności wątroby. Należy zachować ostrożność u pacjentów z historią napadów padaczkowych, zawałem mięśnia sercowego, zastoinową niewydolnością serca lub niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym. Memantine Glenmark może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wymagać dostosowania dawkowania. Możliwe działania niepożądane to ból głowy, senność, zaparcia, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, zawroty głowy, zaburzenia równowagi, duszność, wysokie ciśnienie krwi…

  • Ilustracja poradnika Memantine Glenmark – przeciwwskazania

    Memantine Glenmark to lek stosowany w leczeniu choroby Alzheimera. Nie powinien być stosowany u osób z nadwrażliwością na składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o napadach padaczkowych, zawałach serca, zastoinowej niewydolności serca, nieuregulowanym nadciśnieniu tętniczym, zaburzeniach czynności nerek, nerkowej kwasicy kanalikowej oraz ciężkich zakażeniach układu moczowego. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich stosowanych lekach. Nie zaleca się stosowania leku w czasie ciąży i karmienia piersią. Memantine Glenmark może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

  • Ilustracja poradnika Memantine Glenmark – interakcje z lekami i alkoholem

    Memantine Glenmark, lek stosowany w leczeniu choroby Alzheimera, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym amantadyną, ketaminą, dekstrometorfanem, dantrolenem, baklofenem, cymetydyną, ranitydyną, prokainamidem, chinidyną, chininą, nikotyną, hydrochlorotiazydem, lekami przeciwcholinergicznymi, lekami przeciwdrgawkowymi, barbituranami, agonistami dopaminergicznymi, neuroleptykami i doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi. Może również oddziaływać z innymi substancjami, takimi jak zmiana diety i preparaty alkalizujące treść żołądkową. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, senność, zaparcia, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, zawroty głowy, zaburzenia równowagi, duszność i wysokie ciśnienie krwi.

  • Ilustracja poradnika Sobycor, 2,5 mg – przeciwwskazania

    Lek Sobycor, zawierający bisoprolol, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz przewlekłej stabilnej niewydolności serca. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na bisoprolol, ciężka astma oskrzelowa, ciężkie zaburzenia krążenia w kończynach, nieleczony guz chromochłonny, kwasica metaboliczna, ostra niewydolność serca, zaostrzenie niewydolności serca, niskie ciśnienie tętnicze, niektóre choroby serca oraz wstrząs kardiogenny. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma cukrzycę, ścisłą głodówkę, niektóre choroby serca, choroby nerek lub wątroby, niezbyt nasilone zaburzenia krążenia krwi w kończynach, lżejszą postać astmy oskrzelowej lub przewlekłej choroby płuc, łuszczycę w wywiadzie, guz nadnercza, zaburzenia…

  • Ilustracja poradnika Sobycor, 2,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Sobycor, zawierający bisoprolol, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym z lekami przeciwarytmicznymi, antagonistami wapnia, lekami przeciwnadciśnieniowymi, beta-adrenolitykami stosowanymi miejscowo, lekami przeciwcukrzycowymi, NLPZ oraz inhibitorami monoaminooksydazy. Bisoprolol może być przyjmowany z posiłkiem lub niezależnie od niego, a lek Sobycor jest uznawany za “wolny od sodu”. Alkohol może nasilać działanie bisoprololu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, dlatego zaleca się ostrożność. W razie przedawkowania leku Sobycor należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Tezeo HCT, 80 mg + 25 mg – przeciwwskazania

    Tezeo HCT to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, który zawiera telmisartan i hydrochlorotiazyd. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężkie zaburzenia wątroby i nerek, hipokaliemię, hiperkalcemię, cukrzycę oraz ciążę po trzecim miesiącu. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o występowaniu niedociśnienia, chorób nerek, wątroby, serca, cukrzycy, dny moczanowej, zwiększonego stężenia aldosteronu, tocznia rumieniowatego układowego, nowotworów złośliwych skóry oraz osłabienia wzroku. Tezeo HCT może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak preparaty litu, leki zmniejszające i zwiększające stężenie potasu, leki nasercowe, leki stosowane w cukrzycy, kolestyramina, kolestypol, leki podwyższające ciśnienie krwi, leki zwiotczające mięśnie, suplementy wapnia…

  • Ilustracja poradnika Tezeo HCT, 80 mg + 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Tezeo HCT, lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym preparatami litu, lekami zmniejszającymi i zwiększającymi stężenie potasu, lekami nasercowymi, lekami stosowanymi w cukrzycy, kolestyraminą, kolestypolem, lekami podwyższającymi ciśnienie krwi, lekami zwiotczającymi mięśnie, suplementami wapnia i witaminy D, lekami antycholinergicznymi, amantadyną, innymi lekami stosowanymi w leczeniu nadciśnienia, inhibitorami ACE i aliskirenem. Może również wchodzić w interakcje z sorbitolem i sodem. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Tezeo HCT nie jest zalecane, ponieważ może to dodatkowo obniżyć ciśnienie krwi i zwiększyć ryzyko zawrotów głowy lub omdlenia.

  • Ilustracja poradnika Donepesan, 5 mg – przeciwwskazania

    Donepesan jest lekiem stosowanym w leczeniu objawowym otępienia w chorobie Alzheimera. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, w ciąży, podczas karmienia piersią, u dzieci i młodzieży oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia oraz przyjmowane leki, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności, wymioty, bóle głowy, kurcze mięśni, zmęczenie, trudności w zasypianiu, przeziębienie, utrata apetytu, halucynacje, nietypowe sny, pobudzenie, agresywne zachowanie, omdlenia, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowe, wysypka, świąd, nietrzymanie moczu, bóle oraz wypadki.

  • Ilustracja poradnika Betaxolol PMCS, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Betaxolol PMCS może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z floktafeniną, sultoprydem, amiodaronem, glikozydami naparstnicy, werapamilem, fingolimodem, halogenowymi wziewnymi lekami znieczulającymi, antagonistami wapnia, lekami przeciwarytmicznymi, baklofenem, insuliną, sulfonamidami, lidokainą, środkami kontrastowymi zawierającymi jod, NLPZ, antagonistami wapnia, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, kortykosteroidami, tetrakozaktydami, meflochiną, lekami sympatykomimetycznymi i klonidyną. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak środki kontrastowe zawierające jod. Nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Tertens-AM, 1,5 mg + 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Tertens-AM, zawierający indapamid i amlodypinę, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, takimi jak lit, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwpsychotyczne, NLPZ, inhibitory ACE, glikozydy naparstnicy, metformina, środki cieniujące zawierające jod, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, cyklosporyna i symwastatyna. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i zielem dziurawca zwyczajnego. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale alkohol może nasilać działanie hipotensyjne leku. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed przyjmowaniem innych leków lub substancji podczas stosowania Tertens-AM.

  • Ilustracja poradnika Symfaxin ER, 150 mg – przeciwwskazania

    Lek Symfaxin ER, zawierający wenlafaksynę, jest stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz jednoczesnego stosowania z IMAO. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma choroby oczu, wysokie ciśnienie krwi, choroby serca, napady drgawek, hiponatremię, skłonność do krwawień, manię lub zachowania agresywne. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak IMAO, leki serotoninergiczne, leki wpływające na rytm serca, ketokonazol, haloperydol, rysperydon i metoprolol. Należy unikać spożywania alkoholu podczas stosowania leku. W razie wątpliwości dotyczących stosowania leku, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Symfaxin ER, 37,5 mg – przeciwwskazania

    Symfaxin ER to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na wenlafaksynę lub inne składniki leku oraz jednoczesnego stosowania z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszystkie potencjalne ryzyka, zwłaszcza jeśli pacjent stosuje inne leki, ma choroby oczu, wysokie ciśnienie, choroby serca, zaburzenia rytmu serca, napady drgawek, hiponatremię, skłonność do krwawień, manię lub zachowania agresywne. Symfaxin ER może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Symfaxin ER, 75 mg – przeciwwskazania

    Symfaxin ER to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz jednoczesnego stosowania z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma inne schorzenia lub przyjmuje inne leki. Symfaxin ER może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Symfaxin ER, 75 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Symfaxin ER, zawierający wenlafaksynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym IMAO, SSRI, SNRI, lekami przeciwpsychotycznymi, przeciwarytmicznymi, antybiotykami i przeciwgrzybiczymi. Może również wchodzić w interakcje z zielem dziurawca i suplementami tryptofanu. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Symfaxin ER jest niewskazane, ponieważ może nasilać działania niepożądane leku.

  • Ilustracja poradnika Stoperan S, 2 mg + 125 mg – przeciwwskazania

    Stoperan S jest lekiem na krótkotrwałą biegunkę i ostrą biegunkę związaną z zespołem jelita drażliwego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości, wysokiej gorączki, chorób zapalnych jelit, biegunki po antybiotykach, zaparcia, wzdętego brzucha, bakteryjnego zapalenia jelit oraz u dzieci poniżej 12 lat i młodzieży poniżej 18 lat w przypadku IBS. Należy zachować ostrożność w przypadku ciężkiej biegunki, AIDS, choroby wątroby oraz interakcji z innymi lekami. W przypadku przedawkowania należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

  • Ilustracja poradnika Stoperan S, 2 mg + 125 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Stoperan S może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak chinidyna, itrakonazol, ketokonazol, gemfibrozyl, rytonawir i desmopresyna. Symetykon nie wchłania się z przewodu pokarmowego, więc nie przewiduje się istotnych interakcji z innymi substancjami. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Polmatine, 20 mg – przeciwwskazania

    Polmatine to lek stosowany w leczeniu choroby Alzheimera, który ma swoje przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość, padaczka, świeżo przebyty zawał mięśnia sercowego, niewyrównana zastoinowa niewydolność krążenia i nieprawidłowe ciśnienie krwi. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku problemów z nerkami, zmian w diecie lub stosowania innych leków. Polmatine może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wymagać modyfikacji dawkowania lub unikania jednoczesnego stosowania.