Menu

Blok przedsionkowo-komorowy

Produkty powiązane z blok przedsionkowo-komorowy
Atarax, syrop,10 mg/5 ml
Atarax, syrop,10 mg/5 ml
Atarax, tabletki powlekane, 25 mg
Atarax, tabletki powlekane, 25 mg
Cardiol C, krople doustne
Cardiol C, krople doustne
Digoxin Teva, tabletki, 0,1 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,1 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,25 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,25 mg
Digoxin, iniekcje, 0,5 mg/2 ml
Digoxin, iniekcje, 0,5 mg/2 ml
Hasco-Lek Krople nasercowe
Hasco-Lek Krople nasercowe
Hydroxyzine Orion, tabletki powlekane, 25 mg
Hydroxyzine Orion, tabletki powlekane, 25 mg
Hydroxyzinum VP, tabletki powlekane, 10 mg
Hydroxyzinum VP, tabletki powlekane, 10 mg
Krople nasercowe na osłabienie i zaburzenia pracy, krople doustne
Krople nasercowe na osłabienie i zaburzenia pracy, krople doustne
Krople nasercowe, krople doustne
Krople nasercowe, krople doustne
Krople nasercowe, krople doustne
Krople nasercowe, krople doustne
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Sotahexal 40 – wskazania – na co działa?
  2. Sotahexal 40 – dawkowanie leku
  3. Bisoratio 5 – wskazania – na co działa?
  4. Bisoratio 5 – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Mestinon, 60 mg – przeciwwskazania
  6. Finlepsin – dawkowanie leku
  7. Finlepsin – przedawkowanie leku
  8. Finlepsin 400 retard – skład leku
  9. Finlepsin 400 retard – przeciwwskazania
  10. Finlepsin 400 retard – dawkowanie leku
  11. Finlepsin 400 retard – przedawkowanie leku
  12. Finlepsin – przeciwwskazania
  13. Lignox – wskazania – na co działa?
  14. Lignox – profil bezpieczenstwa
  15. Lignox – przeciwwskazania
  16. Lignox – dawkowanie leku
  17. Setronon, 8 mg – przedawkowanie leku
  18. Yasnal, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Coryol 6,25 mg – wskazania – na co działa?
  20. Coryol 6,25 mg – przeciwwskazania
  21. Coryol 6,25 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Delmuno 5, 5 mg + 5 mg – wskazania – na co działa?
  23. Delmuno 2,5, 2,5 mg + 2,5 mg – wskazania – na co działa?
  24. Delmuno 2,5, 2,5 mg + 2,5 mg – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Sotahexal 40 – wskazania – na co działa?

    Lek SotaHEXAL jest stosowany w leczeniu nadkomorowych i komorowych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza pod postacią częstoskurczu komorowego. Leczenie należy rozpoczynać od małej dawki, a następnie zwiększać ją stopniowo. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na sotalol, wrodzony lub nabyty zespół wydłużonego odstępu QT, zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, niedociśnienie tętnicze, zespół Raynauda, niewydolność nerek, przewlekłą obturacyjną chorobę dróg oddechowych, niewyrównaną zastoinową niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy IIº i IIIº, objawową bradykardię zatokową, zespół chorej zatoki, kwasicę metaboliczną, nieleczony guz chromochłonny rdzenia nadnerczy oraz znieczulenie ogólne powodujące depresję mięśnia sercowego. Najczęstsze działania niepożądane to lęk, zaburzenia snu, zmiany nastroju, depresja,…

  • Ilustracja poradnika Sotahexal 40 – dawkowanie leku

    SotaHEXAL to lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Dawkowanie zależy od indywidualnej reakcji pacjenta i rodzaju zaburzeń. Zwykle zaczyna się od 80 mg na dobę, zwiększając dawkę co 2-3 dni. Maksymalna dawka to 640 mg na dobę, ale tylko pod nadzorem specjalisty. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę należy dostosować. Tabletki należy przyjmować przed posiłkiem, popijając płynem. Nie należy nagle przerywać stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Bisoratio 5 – wskazania – na co działa?

    Lek Bisoratio jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej stabilnej niewydolności serca. Jego głównym składnikiem aktywnym jest bisoprolol, który działa na receptory adrenergiczne typu beta, głównie w sercu. Lek ten pomaga zmniejszyć częstość i nasilenie bólów dławicowych oraz poprawia funkcjonowanie serca. Dawkowanie leku jest dostosowywane indywidualnie do potrzeb pacjenta, a leczenie rozpoczyna się zazwyczaj od dawki 5 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na bisoprolol, ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny oraz ciężką astmę oskrzelową. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, bóle głowy, uczucie zimna lub drętwienia w kończynach, niedociśnienie oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe.

  • Ilustracja poradnika Bisoratio 5 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Bisoratio, zawierający bisoprolol, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej stabilnej niewydolności serca. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zawroty głowy, bóle głowy, uczucie zimna lub drętwienia w kończynach, niedociśnienie, dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz nasilenie istniejącej niewydolności serca. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zaburzenia snu, depresję, zaburzenia przewodnictwa serca, skurcz oskrzeli, osłabienie siły mięśni i kurcze mięśni. Rzadkie działania niepożądane to omdlenia, koszmary senne, halucynacje, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, zaburzenia słuchu, reakcje nadwrażliwości, zmniejszenie wydzielania łez, zapalenie wątroby, zwiększone stężenia triglicerydów w surowicy, zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi oraz zaburzenia potencji. Bardzo rzadkie…

  • Ilustracja poradnika Mestinon, 60 mg – przeciwwskazania

    Lek Mestinon jest stosowany w leczeniu miastenii, porażennej niedrożności jelit oraz pooperacyjnego zatrzymania moczu. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz niedrożności mechanicznej przewodu pokarmowego lub układu moczowego. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku obturacyjnych chorób układu oddechowego, zaburzeń rytmu serca, niedociśnienia tętniczego, wagotonii, choroby wrzodowej, padaczki, choroby Parkinsona, nadczynności tarczycy, zaburzeń czynności nerek, niedawno stwierdzonej niedrożności naczyń wieńcowych, stosowania atropiny oraz nietolerancji cukrów. Lek może wchodzić w interakcje z glikokortykosteroidami, lekami immunosupresyjnymi, metylocelulozą, lekami antymuskarynowymi, niedepolaryzującymi i depolaryzującymi lekami zwiotczającymi mięśnie, antybiotykami aminoglikozydowymi, środkami znieczulającymi miejscowo i ogólnie oraz…

  • Ilustracja poradnika Finlepsin – dawkowanie leku

    Lek Finlepsin, zawierający karbamazepinę, jest stosowany w leczeniu padaczki, nerwobólu oraz w zapobieganiu napadom drgawkowym w alkoholowym zespole abstynencyjnym. Dawkowanie leku zależy od wieku pacjenta i rodzaju schorzenia. Dla dorosłych zazwyczaj wynosi od 400 do 1200 mg na dobę, a dla dzieci od 100 do 400 mg na dobę. Tabletki należy przyjmować podczas posiłku lub po posiłkach, popijając wodą. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na karbamazepinę, zaburzenia czynności szpiku kostnego oraz blok przedsionkowo-komorowy. Podczas stosowania leku nie należy spożywać alkoholu.

  • Ilustracja poradnika Finlepsin – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Finlepsin, zawierającego karbamazepinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia układu nerwowego, sercowo-naczyniowego oraz zmiany w badaniach laboratoryjnych. Dawki uznawane za przedawkowanie to zazwyczaj od 4 do 10 gramów karbamazepiny. Objawy przedawkowania obejmują zawroty głowy, ataksję, senność, drżenia, drgawki toniczno-kloniczne, niedociśnienie, tachykardię oraz zmiany w badaniach laboratoryjnych. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie przedawkowania jest objawowe i wymaga specjalistycznej opieki medycznej.

  • Ilustracja poradnika Finlepsin 400 retard – skład leku

    Finlepsin retard to lek zawierający karbamazepinę, stosowany w leczeniu padaczki oraz innych schorzeń neurologicznych. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak Eudragit RS 30 D, Triacetyna, Talk, Eudragit L 30 D-55, Celuloza mikrokrystaliczna, Krospowidon, Krzemionka koloidalna bezwodna i Magnezu stearynian, które zapewniają jego skuteczność i bezpieczeństwo. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku ciąży lub występowania przeciwwskazań. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, senność, uspokojenie, zmęczenie, ataksja móżdżkowa, bóle głowy, podwójne widzenie, złe samopoczucie, wymioty oraz reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Finlepsin 400 retard – przeciwwskazania

    Lek Finlepsin, zawierający karbamazepinę, jest stosowany w leczeniu padaczki, nerwobólu oraz w profilaktyce zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Przeciwwskazania do stosowania leku obejmują nadwrażliwość na karbamazepinę, zaburzenia czynności szpiku kostnego, blok przedsionkowo-komorowy, ostrą porfirię przerywaną, stosowanie IMAO oraz worykonazolu. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszelkie choroby krwi, serca, wątroby, nerek, jaskrę oraz psychozy. Finlepsin może zmniejszać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, senność, zmęczenie, bóle głowy, podwójne widzenie, wymioty oraz reakcje alergiczne. Stosowanie leku w ciąży może powodować poważne wady wrodzone, dlatego konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji. W przypadku pominięcia dawki, należy kontynuować przyjmowanie leku według…

  • Ilustracja poradnika Finlepsin 400 retard – dawkowanie leku

    Finlepsin retard jest lekiem stosowanym w leczeniu padaczki, nerwobólu oraz w profilaktyce zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Dawkowanie leku zależy od wskazania i stanu klinicznego pacjenta. Lek należy przyjmować z dostateczną ilością płynów podczas posiłku lub po posiłkach. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na karbamazepinę, zaburzenia czynności szpiku kostnego oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku chorób krwi, serca, wątroby, nerek oraz stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych.

  • Ilustracja poradnika Finlepsin 400 retard – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Finlepsin retard, zawierającego karbamazepinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki od 4 do 10 gramów są uznawane za przedawkowanie. Objawy obejmują zawroty głowy, ataksję, senność, drgawki, zaburzenia oddechowe i sercowo-naczyniowe oraz zmiany w badaniach laboratoryjnych. Leczenie jest objawowe i obejmuje usunięcie substancji szkodliwej, podtrzymywanie czynności życiowych oraz leczenie drgawek i innych objawów.

  • Ilustracja poradnika Finlepsin – przeciwwskazania

    Finlepsin to lek stosowany w leczeniu padaczki, nerwobólu i zapobieganiu napadom drgawkowym w alkoholowym zespole abstynencyjnym. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na karbamazepinę, zaburzeń czynności szpiku kostnego, bloku przedsionkowo-komorowego, ostrej porfirii przerywanej oraz podczas stosowania inhibitorów monoaminooksydazy i worykonazolu. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszelkie istniejące schorzenia oraz przyjmowane leki, aby uniknąć potencjalnych interakcji i działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Lignox – wskazania – na co działa?

    Lignox to lek stosowany do powierzchniowego znieczulenia błon śluzowych i skóry. Substancją czynną jest lidokainy chlorowodorek. Wskazania obejmują znieczulenie przed iniekcją, zabiegi stomatologiczne, ekstrakcję zębów oraz protetykę. Przeciwwskazania to m.in. nadwrażliwość na lidokainę, dzieci poniżej 4. roku życia, wstrząs i miastenia. Możliwe działania niepożądane to reakcje uczuleniowe, objawy przedawkowania i senność. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

  • Ilustracja poradnika Lignox – profil bezpieczenstwa

    Lignox to lek stosowany w powierzchniowych znieczuleniach błon śluzowych i skóry. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących piersią oraz u kobiet w ciąży. Może powodować łagodne zaburzenia psychofizyczne, wpływając na zdolność prowadzenia pojazdów. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania leku. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby konieczna jest ostrożność i konsultacja z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lignox – przeciwwskazania

    Lignox to lek stosowany w powierzchniowych znieczuleniach błon śluzowych i skóry. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na chlorowodorek lidokainy, dzieci poniżej 4. roku życia, wstrząs, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, miastenię oraz ciężkie uszkodzenia wątroby. Należy zachować ostrożność, aby nie połknąć żelu, a także uważać na reakcje alergiczne i dodatnie wyniki w badaniach antydopingowych. Lidokaina może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak środki zwiotczające mięśnie i sulfonamidy. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów toksycznych, wymagających natychmiastowego postępowania resuscytacyjnego.

  • Ilustracja poradnika Lignox – dawkowanie leku

    Lignox to żel stosowany do powierzchniowego znieczulenia błon śluzowych i skóry. Substancją czynną jest lidokainy chlorowodorek. Na osuszoną błonę śluzową należy nałożyć 0,1 do 0,2 g żelu, co odpowiada 4 do 8 mg lidokainy. Maksymalna dobowa dawka dla dorosłych wynosi 200 mg, a dla dzieci 2,9 mg/kg masy ciała. Leku nie należy stosować u dzieci poniżej 4. roku życia oraz u osób z nadwrażliwością na składniki leku. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, nie zamrażać.

  • Ilustracja poradnika Setronon, 8 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Setronon, zawierającego ondansetron, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia widzenia, ciężkie zaparcia, niedociśnienie tętnicze, epizody naczynioruchowe oraz wydłużenie odstępu QT. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 32 mg. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie obejmuje monitorowanie EKG oraz leczenie objawowe i wspomagające.

  • Ilustracja poradnika Yasnal, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Yasnal, stosowany w leczeniu otępienia w chorobie Alzheimera, może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to biegunka, nudności, ból głowy, skurcze mięśni, zmęczenie oraz problemy ze snem. Rzadziej mogą wystąpić bradykardia, wzrost aktywności kinazy kreatynowej, zwiększone wydzielanie śliny oraz objawy pozapiramidowe. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Coryol 6,25 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Coryol, zawierający karwedylol, jest stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej. Działa poprzez blokowanie receptorów beta-adrenergicznych i alfa-adrenergicznych, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia oporu naczyniowego. Dawkowanie zależy od schorzenia i wynosi od 3,125 mg do 50 mg. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na karwedylol, niewyrównaną niewydolność serca i astmę oskrzelową.

  • Ilustracja poradnika Coryol 6,25 mg – przeciwwskazania

    Lek Coryol, zawierający karwedylol, jest stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na karwedylol, niestabilna niewydolność serca, astma oskrzelowa, zaburzenia czynności wątroby, pewne zaburzenia serca, kwasica metaboliczna, guz chromochłonny, dławica Prinzmetala, zaburzenia krążenia w tętnicach obwodowych oraz leczenie werapamilem lub diltiazemem. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Coryol 6,25 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Interakcje leku Coryol (karwedylol) z innymi lekami mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, takich jak klonidyna, antagoniści wapnia, digoksyna, insulina, cyklosporyna, amiodaron, fluoksetyna i paroksetyna. Coryol może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i alkoholem, co może prowadzić do nieoczekiwanych działań niepożądanych. Zaleca się unikanie spożywania tych substancji podczas leczenia Coryolem.

  • Ilustracja poradnika Delmuno 5, 5 mg + 5 mg – wskazania – na co działa?

    Delmuno to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zawierający ramipryl i felodypinę. Jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów, którzy już przyjmują te substancje w takich samych dawkach. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na składniki leku, obrzęk naczynioruchowy, stosowanie sakubitrylu i walsartanu, stany niewydolności hemodynamicznej, ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby, ciążę i karmienie piersią oraz jednoczesne stosowanie z aliskirenem lub antagonistami receptora AT1 dla angiotensyny II u pacjentów z nefropatią cukrzycową. Możliwe działania niepożądane to m.in. obrzęk obwodowy, ból głowy, zawroty głowy, omdlenia, niedociśnienie, kaszel, ból żołądka, wysypka skórna, ból w klatce piersiowej, kurcze mięśni oraz zwiększenie stężenia potasu we krwi.

  • Ilustracja poradnika Delmuno 2,5, 2,5 mg + 2,5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Delmuno jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Zawiera dwie substancje czynne: ramipryl i felodypinę, które działają synergistycznie, aby skutecznie obniżać ciśnienie krwi. Lek jest przeznaczony do stosowania doustnego, a zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę. Delmuno nie powinien być stosowany w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to obrzęk obwodowy, ból głowy, uczucie zmęczenia i zawroty głowy.

  • Ilustracja poradnika Delmuno 2,5, 2,5 mg + 2,5 mg – przeciwwskazania

    Lek Delmuno, zawierający ramipryl i felodypinę, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na składniki leku, reakcji alergicznych, interakcji z innymi lekami, stanów hemodynamicznych, zaburzeń czynności nerek i wątroby, ciąży i karmienia piersią oraz innych przeciwwskazań. Przed rozpoczęciem stosowania leku Delmuno należy skonsultować się z lekarzem.