Spis treści
- Wprowadzenie
- Wskazania do stosowania
- Jakie schorzenia leczy Delmuno?
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Delmuno to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, który zawiera dwie substancje czynne: ramipryl i felodypinę. Ramipryl należy do grupy inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę (inhibitory ACE), a felodypina do antagonistów wapnia. Obie substancje działają poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych, co pomaga obniżyć ciśnienie tętnicze[1].
Wskazania do stosowania
Lek Delmuno jest wskazany do stosowania u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, którzy już otrzymują takie same dawki ramiprylu i felodypiny, jak zawarte w leku Delmuno[1]. Jest to lek przeznaczony wyłącznie dla dorosłych i nie powinien być stosowany u dzieci[2].
Jakie schorzenia leczy Delmuno?
Delmuno jest stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego (nadciśnienie samoistne). Nadciśnienie tętnicze to stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak choroby serca, udar mózgu i niewydolność nerek[1].
Przeciwwskazania
Delmuno nie powinno być stosowane w następujących przypadkach[1]:
- Uczulenie na ramipryl, felodypinę lub inne składniki leku.
- Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie.
- Stosowanie leku złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan.
- Stany niewydolności hemodynamicznej, takie jak wstrząs kardiogenny, niestabilna dławica piersiowa, ostry zawał mięśnia sercowego, niestabilny udar mózgu.
- Istotne hemodynamicznie zwężenie zastawek serca.
- Dynamiczne zwężenie drogi odpływu krwi z serca.
- Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia.
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby.
- Ciąża i karmienie piersią.
- Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub umiarkowanym do ciężkiego zaburzeniem czynności nerek.
- Jednoczesne stosowanie z antagonistami receptora AT1 dla angiotensyny II u pacjentów z nefropatią cukrzycową.
Słownik pojęć
- Ramipryl – Inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę (ACE), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
- Felodypina – Antagonista wapnia, który rozszerza naczynia krwionośne i obniża ciśnienie tętnicze.
- Inhibitory ACE – Leki, które hamują enzym konwertujący angiotensynę, co prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi.
- Antagoniści wapnia – Leki, które blokują kanały wapniowe w komórkach mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do ich rozszerzenia i obniżenia ciśnienia krwi.
- Obrzęk naczynioruchowy – Ciężka reakcja alergiczna, objawiająca się obrzękiem skóry, błon śluzowych i tkanek podskórnych.
- Hemodynamicznie – Odnoszący się do przepływu krwi i ciśnienia w naczyniach krwionośnych.
- Nadciśnienie tętnicze – Stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone.
Materiały źródłowe
| Substancje czynne | Ramipryl, Felodypina |
| Wskazania | Nadciśnienie tętnicze |
| Przeciwwskazania | Uczulenie, obrzęk naczynioruchowy, stosowanie sakubitrylu i walsartanu, stany niewydolności hemodynamicznej, ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby, ciąża, karmienie piersią, jednoczesne stosowanie z aliskirenem lub antagonistami receptora AT1 dla angiotensyny II u pacjentów z nefropatią cukrzycową |
| Działania niepożądane | Obrzęk obwodowy, ból głowy, zawroty głowy, omdlenia, niedociśnienie, kaszel, ból żołądka, wysypka skórna, ból w klatce piersiowej, kurcze mięśni, zwiększenie stężenia potasu we krwi |


















