SPIS TREŚCI
- Nebulizacja a inhalacja – podstawowe różnice
- Jaki nebulizator wybrać?
- Jak poprawnie przeprowadzić nebulizację?
- Lepsza maska czy ustnik do nebulizacji?
- Jak oddychać podczas inhalacji?
- Co zrobić po zakończeniu inhalacji?
- Okresowa wymiana elementów
- Zbyt częste inhalacje
- Jakiej soli użyć do rozcieńczenia innych leków?
- Podsumowanie
REKLAMA
Data publikacji:
Ostatnia aktualizacja:
Nebulizacja a inhalacja – różnice, zasady, jak oddychać podczas inhalacji
Nebulizacja a inhalacja – podstawowe różnice
Nebulizacja to proces przeprowadzenia płynnego roztworu leczniczego w formę aerozolu, który wdychany jest przez pacjenta za pomocą nebulizatora. Nebulizacja a inhalacja? To nie to samo. Nebulizacja trwa dłużej, pozwala dotrzeć większej ilości substancji leczniczej do płuc pacjenta i jest prostsza niż inhalacja. Zmieniając czas trwania nebulizacji, możemy prosto modyfikować ilość wdychanej substancji.
Zapamiętajmy, że przy nebulizacji to my sami aplikujemy odpowiedni płyn do komory nebulizacyjnej. Inhalacja z kolei przeprowadzana jest poprzez fabrycznie przygotowane inhalatory, do których co najwyżej wkłada się kapsułkę z substancją leczniczą [1].
Jaki nebulizator wybrać?
W sklepach medycznych i aptekach mamy szeroki wybór <a href="https://leki.pl/poradnik/nebulizatory-i-inhalatory-przeglad-urzadzen-dostepnych-na-rynku/”>nebulizatorów. Urządzenia możemy podzielić na 3 typy:
- Ciśnieniowe (pneumatyczno-tłokowe) – są to klasyczne nebulizatory, gdzie czynnikiem generującym mgiełkę jest sprężone powietrze wytwarzane przez kompresor.
- Ultradźwiękowe – jak sama nazwa wskazuje, mgiełka wytwarzana jest poprzez ultradźwięki generowane przez specjalny, drgający kryształ. Minusem tych urządzeń jest fakt, że nie można rozpylać tu preparatów, takich jak:
- leki w formie zawiesin (nie uzyska się jednorodnego dozowania leku);
- antybiotyki;
- biofarmaceutyki, np. enzymy (ryzyko rozkładu).
- Wibracyjne (membranowo-siateczkowe) – mgiełka do wdychania powstaje poprzez przeciskanie płynu przez siateczkę. Z tego względu, ten typ urządzenia może nie działać prawidłowo z substancjami o większej gęstości, np. kwasem hialuronowym [1].
Najbardziej bezpiecznym i uniwersalnym wyborem wydaje się być nebulizator ciśnieniowy.
Jak poprawnie przeprowadzić nebulizację?
Z racji szerokiego wyboru sprzętu, poszczególne parametry mogą różnić się od siebie, dlatego zawsze najpierw warto przeczytać instrukcję. Są pewne aspekty, na które trzeba zwrócić uwagę, aby prawidłowo przeprowadzić nebulizację.
Minimalna i maksymalna objętość płynu
To pierwszy i jednocześnie najważniejszy aspekt. Każda komora nebulizacyjna ma określoną objętość martwą, poniżej której wytwarzanie mgiełki nie zachodzi lub jest nieefektywne. Zbyt duża ilość wlanego płynu również negatywnie wpłynie na efekt terapii. Najczęściej minimalna objętość podawanego leku wynosi 2 ml, a największa między 8 a 10 ml. W przypadku inhalacji solą fizjologiczną, która zwykle występuje w objętości 5 ml, jedna ampułka będzie idealne do inhalacji.
Szybkość zużywania leku
Im dłużej wdychamy mgiełkę, tym więcej leku dotrze do dróg oddechowych. Za “zużycie” leku odpowiada parametr określany jako średni czas inhalacji. Wynosi on około 0,2 do 0,4 ml/min.
Czas nebulizacji
Najczęstsze pytanie wśród pacjentów brzmi następująco: “Przez jaki czas należy przeprowadzać nebulizację?”. Wszystko zależy przepisanego leku i zaleceń lekarza, ale można powiedzieć, że średni czas to około 5 do 10 minut.
Kiedy rozpocząć, a kiedy zakończyć nebulizację?
Kolejny aspekt to moment rozpoczęcie i zakończenia nebulizacji. Powinniśmy kierować się tutaj pojawiającą się mgiełką. Po prawidłowym przygotowaniu urządzenia do pracy i jego włączeniu powinniśmy rozpocząć nebulizację w momencie pojawienia się mgiełki. Jeśli ona przestanie się generować i dojdzie do charakterystycznego “chlapania” płynu w komorze nebulizacyjnej, to jest to dla nas sygnał na zakończenie inhalacji [2].
Lepsza maska czy ustnik do nebulizacji?
W większości przypadków lepiej wybrać ustnik niż maskę do inhalacji. Dzięki ustnikowi generuje się mniejsze straty leku. Ważne, aby nie stosować masek podczas terapii wziewnymi glikokortykosteroidami (np. Nebbud, Benodil). Zwiększa to ekspozycję naszej skóry twarzy i oczu na sterydy, co może doprowadzić do podrażnień lub rozwoju grzybicy. Jeśli nie masz wyboru, to maskę z otworami po bokach stosuj jedynie do nebulizacji solą fizjologiczną, a do leków sterydowych wybierz maskę bez otworów! [3-5]. Maski do inhalacji są natomiast polecane w przypadku nebulizacji dzieci, osób z zaburzeniami świadomości, po tracheostomii lub pacjentów niewspółpracujących [4].

Jak oddychać podczas inhalacji?
Bardzo ważna jest także technika oddychania podczas nebulizacji. Pamiętaj, aby dokładnie objąć ustnik wargami. Jeśli używasz maski, to zadbaj o to, aby prawidłowo przylegała do twarzy. Podczas nebulizacji należy oddychać normalnie. Nie rób głębokich wdechów i wydechów. Nie przyspieszaj ani nie opóźniaj oddechu. Oddychaj normalnie.
Co zrobić po zakończeniu inhalacji?
Po zakończeniu inhalacji należy pamiętać o higienie własnej i urządzenia. Jeśli wykonywałeś nebulizację z użyciem, np. wziewnych glikokortykosteroidów, to koniecznie dobrze umyj ręce, twarz i wypłukaj usta. Dla bezpieczeństwa stosuj tę zasadę zawsze – niezależnie od leku, jaki używałeś do inhalacji! Umyj także maskę lub ustnik, komorę nebulizacyjną i inne możliwe elementy. Stosuj się zawsze do zaleceń z instrukcji obsługi. Pamiętaj o tym, aby myć te części ciepłą wodą z, np. mydłem. Nie powinno się ich wycierać, a jedynie pozostawić do wyschnięcia.

Okresowa wymiana elementów
Pamiętaj także o okresowej wymianie filtra powietrza w swoim urządzeniu. Przedział czasowy przeznaczony do wymianu elementu może róznić się względem producentów, dlatego sprawdź tę informację w instrukcji obsługi.
Zbyt częste inhalacje
Inhalacja to cudowny sposób na usunięcie zalegającej wydzieliny z górnych dróg oddechowych bądź farmakoterapię poważniejszych schorzeń. Jak często możemy ją wykonywać? Jeśli inhalujesz się z użyciem soli fizjologicznej, to praktycznie nie ma ograniczeń. Natomiast należy uważać z bardziej stężonymi roztworami. Hipertoniczna sól zwiększa napływ wody, co pomaga rozbić zalegającą wydzielinę. Dodatkowo indukuje kaszel, a także obkurcza nabłonek, dzięki czemu lepiej nam się oddycha. Zbyt częsta inhalacja hipertonicznym roztworem może przesuszyć nabłonek, dlatego należy zachować umiar. Nie zaleca się także nebulizacji na wieczór. Można śmiało powiedzieć, że nebulizacja solą hipertoniczną raz dziennie przez kilka dni będzie odpowiednia i bezpieczna.
Jakiej soli użyć do rozcieńczenia innych leków?
Często lekarz zaleca rozcieńczyć, np. wziewny glikokortykosteroid (Nebbud) przed inhalacją. Pamiętaj, że nie można do tego używać zwykłej wody! Jedyne co można zastosować to izotoniczną sól fizjologiczną (0,9% NaCl).
Podsumowanie
Nebulizacja to skuteczna metoda dostarczania leków do dróg oddechowych. Ważne jest, aby wiedzieć, jak właściwie przeprowadzić proces, jak oddychać podczas inhalacji nebulizatorem i jak dbać o urządzenie. Nebulizacja a inhalacja to różne techniki, które mają swoje specyficzne zastosowania. Pamiętając o tych kilku prostych zasadach, możemy maksymalnie wykorzystać potencjał terapii nebulizacyjnej.
REKLAMA
Bibliografia
- Sznitowska M. (red), Farmacja stosowana. Technologia postaci leku. Warszawa: PZWL, 2017. ISBN 978-83-200-5371-5
- C. H. H. Nicolson, R. G. Stirling, B. M. Borg, B. M. Button, J. W. Wilson, i A. E. Holland, „The long term effect of inhaled hypertonic saline 6% in non-cystic fibrosis bronchiectasis”, Respir. Med., t. 106, nr 5, s. 661–667, maj 2012, doi: 10.1016/j.rmed.2011.12.021.
- C.-C. of the T. Force i in., „European Respiratory Society Guidelines on the use of nebulizers: Guidelines prepared by a European Respiratory Society Task Force on the use of nebulizers”, Eur. Respir. J., t. 18, nr 1, s. 228–242, lip. 2001.
- „Nebuliser Guidance and Monographs - Adult”. http://www.lhp.leedsth.nhs.uk/detail.aspx?id=2454 (dostęp paź. 17, 2021).
- Nebbud – Charakterystyka Produktu Leczniczego
Omawiane substancje
Omawiane schorzenia
REKLAMA
Słownik medyczny
Nebulizacja
Nebulizacja to metoda podawania leków w postaci mgiełki, którą pacjent wdycha przez specjalne urządzenie zwane nebulizatorem. Dzięki temu lek trafia bezpośrednio do dróg oddechowych, co jest szczególnie pomocne w leczeniu chorób układu oddechowego, takich jak astma czy przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP).
Aerozol
Aerozol to forma leku, w której substancja czynna jest rozproszona w powietrzu w postaci drobnych cząsteczek lub kropelek. Stosuje się go najczęściej do inhalacji, aby lek mógł szybko dotrzeć do dróg oddechowych i płuc. Aerozole są używane w leczeniu astmy, alergii oraz innych schorzeń układu oddechowego.
Nebulizator
Nebulizator to urządzenie medyczne, które przekształca płynne leki w mgiełkę, umożliwiając ich wdychanie przez pacjenta. Stosowany jest głównie w leczeniu chorób układu oddechowego, takich jak astma czy przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Dzięki nebulizatorowi lek dociera bezpośrednio do płuc, co przyspiesza jego działanie.
Inhalacja
Inhalacja to metoda podawania leków polegająca na wdychaniu pary, aerozolu lub mgiełki zawierającej substancje lecznicze. Stosuje się ją w leczeniu chorób układu oddechowego, takich jak astma, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) czy infekcje dróg oddechowych. Dzięki inhalacji leki trafiają bezpośrednio do płuc, co przyspiesza ich działanie.
Inhalator
Inhalator to urządzenie medyczne służące do podawania leków bezpośrednio do dróg oddechowych. Najczęściej stosowany jest w leczeniu astmy, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) i innych schorzeń układu oddechowego. Leki w postaci aerozolu lub proszku są wdychane przez pacjenta, co pozwala na szybkie i skuteczne działanie w miejscu problemu.
Kapsułka
Kapsułka to rodzaj leku doustnego, który składa się z osłonki (najczęściej żelatynowej) wypełnionej substancją leczniczą w formie proszku, granulatu, płynu lub pasty. Osłonka rozpuszcza się w żołądku, uwalniając zawartość, co umożliwia jej wchłonięcie przez organizm. Kapsułki są często stosowane, gdy substancja lecznicza ma nieprzyjemny smak lub zapach.
Zawiesina
Zawiesina to płynna forma leku, w której drobne cząstki substancji leczniczej są równomiernie rozproszone w cieczy. Przed użyciem zawiesinę należy wstrząsnąć, aby cząstki równomiernie się rozprowadziły. Zawiesiny stosuje się doustnie, dożylnie, na skórę lub w postaci inhalacji.
Sól fizjologiczna
Sól fizjologiczna to wodny roztwór chlorku sodu (NaCl) o stężeniu 0,9%. Ma takie samo stężenie jak płyny w organizmie człowieka, dzięki czemu jest bezpieczna do różnych zastosowań. Używa się jej do przemywania ran, higieny oczu, inhalacji, nawilżania nosa oraz w kosmetyce. Jest też stosowana jako płyn infuzyjny w kroplówkach.
Leki sterydowe
Leki sterydowe to substancje stosowane w leczeniu stanów zapalnych i alergicznych, które działają poprzez hamowanie odpowiedzi immunologicznej organizmu.
Wydzielina
Wydzielina to substancja produkowana przez gruczoły, która może być obecna w różnych częściach ciała, w tym w nosie. W kontekście kataru, wydzielina jest często śluzowa i może być przyczyną dyskomfortu.
schorzenie
Schorzenie to stan, w którym organizm nie funkcjonuje prawidłowo z powodu choroby lub urazu. Może dotyczyć różnych układów ciała, takich jak układ oddechowy, krążenia czy nerwowy, i objawiać się różnymi dolegliwościami, np. bólem, gorączką, osłabieniem. Schorzenia mogą być przewlekłe (długotrwałe) lub ostre (krótkotrwałe).
Sól hipertoniczna
Sól hipertoniczna to roztwór soli o wyższym stężeniu niż woda, który może być stosowany do płukania nosa, aby upłynnić wydzielinę i zmniejszyć obrzęk błony śluzowej.
Glikokortykosteroid
Glikokortykosteroidy to grupa hormonów steroidowych, które mają działanie przeciwzapalne i immunosupresyjne, stosowane w leczeniu różnych stanów zapalnych i chorób autoimmunologicznych.









Dodaj komentarz