Budowa inhalatora ciśnieniowego pMDI

Inhalator typu pMDI zawiera zbiornik, w którym lek rozproszony jest w gazie nośnikowym. Zbiornik jest pod ciśnieniem [2].

Jak poprawnie wykonać wziew?

W celu aplikacji leku należy wykonać następujące kroki:

1. Zdjąć nasadkę znajdującą się na ustniku.
2. Wstrząsnąć inhalatorem.
3. Następnie wziąć głęboki wydech.
4. Umieścić ustnik w ustach.
5. Rozpocząć powolny wdech i nacisnąć mocno pojemnik z aerozolem w miejscu wskazanym na rysunku w celu uwolnienia dawki leku.
6. Kontynuować powolny wdech.

Wstrzymać powietrze na kilka sekund i wykonać wydech. Najważniejsze w prawidłowej aplikacji leku jest zsynchronizowanie wdechu z uwolnieniem dawki leku. Musi to być przeprowadzone dokładnie w tym samym momencie.

Aby zwiększyć skuteczność podania leków, można zastosować spejser. Jest to tuba, którą dołącza się do ustnika. Dzięki niej podanie leku jest łatwiejsze. Koszt spejsera waha się między 40-70 zł.

Ważne! Przy zastosowaniu wziewu zawierającego steryd należy przepłukać jamę ustną, żeby nie rozwinęła się grzybica jamy ustnej [1,2].

Przegląd preparatów 

W przemyśle farmaceutycznym wykorzystuje się inhalatory ciśnieniowe pMDI w leczeniu objawów POChP oraz astmy.

Zawierają one następujące substancje:

• ipratropium — pochodna atropiny, lek silnie rozszerzający oskrzela. Działa krótkotrwale (do 6 godzin). Blokuje receptory muskarynowe M3, które znajdują się w układzie oddechowym. Powoduje rozkurcz mięśni gładkich i poprawę wentylacji płuc. Znajduje zastosowanie w duszności związanej z astmą, POChP oraz dusznościach u alergików.

Leki zawierające ipratropium dozowane za pomocą inhalatora ciśnieniowego pMDI: Atrodil, Atrovent N [2];

• ipratropium + fenoterol — aby zwiększyć skuteczność działania ipratropium, stosujemy go w połączeniu z β-mimetykiem, którym jest fenoterol. Mechanizm działania opiera się o aktywację receptorów β w drogach oddechowych, co powoduje rozkurcz oskrzeli. Efekt terapeutyczny następuje już kilka minut po aplikacji. Połączenie tych dwóch substancji zapewnia szybszy i mocniejszy efekt rozkurczu oskrzeli.

Przykłady leków: Berodual N [3];

• salbutamol i salmeterol — mechanizm działania jest taki sam jak w przypadku fenoterolu. Stosujemy w napadach duszności.

Przykłady leków: salbutamol: Ventolin, Aspulmo; salmeterol: Serevent [4,5];

• cyklezonid — kortykosteroid, który w płucach przekształca się do czynnego metabolitu i działa przeciwzapalnie. Znalazł zastosowanie w leczeniu przewlekłej astmy oskrzelowej.

Przykłady leków: Alvesco [6];

• flutykazon — kortykosteroid działający przeciwzapalnie. Powoduje zmniejszenie obrzęku w drogach oddechowych. Łagodzi przebieg astmy i POChP.

Przykłady leków: Flixotide [7].

Zalety inhalatorów ciśnieniowych pMDI:

• są małe, dzięki czemu zawsze można mieć je przy sobie;
• łatwe w użyciu, jeśli się prawidłowo stosuje;
• efekt terapeutyczny już po 1 dawce;
• tanie.

Wady inhalatorów ciśnieniowych pMDI:

• • spora część pacjentów zwłaszcza w podeszłym wieku nie potrafi poprawnie wykonać wziewu, przez co efektywność terapii spada;
  • konieczność synchronizacji oddechu i podania wziewu;
  • są nieprzeźroczyste, nie widać kiedy się kończą;
  • po wykorzystaniu wszystkich dawek leku nadal może uwalniać się aerozol nośnikowy bez substancji czynnej.