Zaburzenie afektywne dwubiegunowe

Zaburzenie afektywne dwubiegunowe to choroba psychiczna, która powoduje gwałtowne zmiany nastroju. Przejścia pomiędzy euforią (mania), a depresją mogą następować szybko i bez ostrzeżenia.

Przyczyny zaburzenia afektywnego dwubiegunowego (ZAD) nie są do końca znane. Prawdopodobnie jest wiele czynników, które są związane z wystąpieniem tej choroby. Obejmują one: genetykę (ZAD często występuje u osób w tej samej rodzinie), strukturę i działanie mózgu (zmiany w biochemii i strukturze mózgu) oraz środowisko (stres, traumy).

Zaburzenie afektywne dwubiegunowe to choroba, która powoduje gwałtowne zmiany nastroju. Możesz odczuwać cykle “wysokiego” nastroju (manii) – czujesz się nadzwyczaj radosny, pełen energii, mniej śpisz, robisz wiele rzeczy na raz. Możesz też odczuwać “niskie” okresy (depresji) – czujesz się smutny, bez energii, tracisz zainteresowanie swoimi ulubionymi czynnościami, a także możesz mieć problemy ze snem i apetytem.

Diagnozę zaburzenia afektywnego dwubiegunowego stawia lekarz psychiatra. Badanie polega na rozmowie, w której lekarz zadaje pytania o samopoczucie, emocje i myśli. Czasem konieczne są dodatkowe badania, by wykluczyć inne choroby. Ważna jest też rozmowa o historii zdrowia rodziny pacjenta, bo ta choroba często jest dziedziczna.

Zaburzenie afektywne dwubiegunowe to poważne schorzenie, które wymaga leczenia przez całe życie. Istnieją różne metody leczenia, ale najczęściej stosowane to leki i terapia. Leki, które mogą być używane, nazywamy stabilizatorami nastroju, na przykład lit czy valproat. Te leki pomagają kontrolować wahania nastroju i zapobiegają ekstremalnym emocjom. Czasem lekarze mogą przepisać również leki przeciwdepresyjne czy leki przeciwlękowe. Terapia to drugi filar leczenia. Terapie poznawczo-behawioralne pomagają pacjentowi nauczyć się radzić sobie ze zmianami nastroju.

Zaburzenie afektywne dwubiegunowe (ZAD) nie jest chorobą, której można zapobiec w 100%, ale można zminimalizować ryzyko jej wystąpienia i nasilić objawy. Regularny tryb życia, zrównoważona dieta, unikanie stresu, regularne ćwiczenia fizyczne oraz dostateczna ilość snu mogą pomóc. Ważne jest też unikanie substancji szkodliwych takich jak alkohol czy narkotyki.