Przeziębienie to jedna z najczęstszych infekcji wirusowych górnych dróg oddechowych, która zazwyczaj nie wymaga skomplikowanej diagnostyki1. W większości przypadków rozpoznanie opiera się na charakterystycznych objawach i podstawowym badaniu fizykalnym2. Prawidłowa diagnostyka pozwala odróżnić przeziębienie od innych schorzeń o podobnych objawach i określić, czy konieczne jest dalsze leczenie.
Podstawy diagnostyki przeziębienia
Diagnostyka przeziębienia jest zazwyczaj kliniczna i opiera się na wywiadzie oraz badaniu fizykalnym3. Lekarze w większości przypadków mogą postawić diagnozę na podstawie opisu objawów i wyników badania przedmiotowego4. Kluczowymi czynnikami diagnostycznymi są nagły początek choroby, obecność kataru, bólu gardła, kichania, wydzieliny z nosa i kaszlu3.
Większość ludzi może samodzielnie rozpoznać przeziębienie na podstawie znajomych objawów5. Typowe objawy obejmują zatkany lub wodnisty nos, drapiący ból gardła, kichanie i kaszel6. Jeśli objawy pojawiają się stopniowo i nie towarzyszą im gorączka, bóle mięśniowe czy zmęczenie, prawdopodobnie mamy do czynienia z przeziębieniem, a nie grypą czy COVID-196.
Badanie fizykalne przy przeziębieniu
Podczas wizyty u lekarza podstawowe badanie fizykalne obejmuje ocenę nozdrzy, gardła, płuc i węzłów chłonnych szyi pod kątem obrzęku, zaczerwienienia i stanu zapalnego7. Lekarz sprawdza również podstawowe parametry życiowe, takie jak tętno i ciśnienie krwi, które przy typowym przeziębieniu pozostają w normie3.
Charakterystyczne zmiany obserwowane podczas badania to niespecyficzne zaczerwienienie gardła, obrzęk i zaczerwienienie błony śluzowej nosa oraz obecność ropnej wydzieliny w nozdrzach i tylnej części gardła3. W większości przypadków badanie fizykalne wystarcza do postawienia diagnozy przeziębienia2.
Różnicowanie z innymi schorzeniami
Kluczowym elementem diagnostyki jest odróżnienie przeziębienia od innych schorzeń o podobnych objawach. Przeziębienie należy odróżnić od grypy, która charakteryzuje się bardziej nasilonymi objawami, wysoką gorączką, bólami mięśniowymi i szybszym początkiem8. COVID-19 może początkowo przypominać przeziębienie, ale często towarzyszy mu utrata węchu i smaku9.
Inne schorzenia wymagające różnicowania to alergiczny nieżyt nosa, ostry zapalenie zatok, zapalenie gardła o etiologii bakteryjnej czy koklusz8. Alergiczny nieżyt nosa zwykle nie powoduje gorączki i często towarzyszy mu świąd oczu, nosa lub gardła10. Infekcje bakteryjne mogą wymagać leczenia antybiotykowego, dlatego ich prawidłowe rozpoznanie jest istotne Zobacz więcej: Różnicowanie przeziębienia z innymi chorobami - jak odróżnić podobne schorzenia.
Kiedy konieczne są badania dodatkowe
Rutynowe badania laboratoryjne nie są zalecane przy typowym przeziębieniu11. Badania dodatkowe mogą być konieczne, gdy objawy się nasilają lub nie ustępują w przewidywanym czasie3. W takich przypadkach lekarz może zlecić posiew z gardła, badanie krwi lub zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej3.
Badania obrazowe, takie jak zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej, wykonuje się głównie w celu wykluczenia zapalenia płuc lub zapalenia oskrzeli2. Tomografia komputerowa zatok może być przydatna przy podejrzeniu zapalenia zatok, chociaż nie pozwala odróżnić procesów wirusowych od bakteryjnych12. Szczegółowe informacje o badaniach dodatkowych znajdziesz Zobacz więcej: Badania dodatkowe w diagnostyce przeziębienia - kiedy są potrzebne.
Praktyczne wskazówki diagnostyczne
Większość przypadków przeziębienia można rozpoznać bez wizyty u lekarza5. Typowe przeziębienie rozwija się stopniowo, nie jest zbyt ciężkie i ustępuje w ciągu 1-2 tygodni13. Zatkany nos, ból gardła i kichanie to zwykle oznaki przeziębienia, a sam wygląd kliniczny pacjenta wystarcza do postawienia diagnozy13.
Ważne jest monitorowanie przebiegu choroby i zwrócenie uwagi na objawy alarmowe. Do lekarza należy zgłosić się, gdy pojawi się wysoka gorączka powyżej 39°C utrzymująca się dłużej niż 3 dni, trudności w oddychaniu, silny ból głowy, kaszel z gęstą brązową plwociną lub ból ucha14. Te objawy mogą wskazywać na poważniejszą infekcję wymagającą leczenia.
Znaczenie wczesnej diagnostyki
Wczesne rozpoznanie przeziębienia pozwala na właściwe postępowanie i unikanie niepotrzebnego stosowania antybiotyków15. Informowanie pacjentów o naturalnym przebiegu przeziębienia pomaga w zarządzaniu oczekiwaniami, ogranicza używanie antybiotyków i unika niepotrzebnych zakupów leków dostępnych bez recepty15.
Prawidłowa diagnostyka ma również znaczenie epidemiologiczne, szczególnie w kontekście różnicowania z COVID-19 czy grypą. Wczesne rozpoznanie pozwala na odpowiednie środki izolacji i zapobiega rozprzestrzenianiu się bardziej zakaźnych patogenów16. Dokładne rozróżnienie patogenów o niskim ryzyku, takich jak rinowirusy, od tych o wyższym ryzyku może zapobiec rozprzestrzenianiu się chorób zakaźnych.























