Jak prawidłowo dawkować lek Zinacef?

Zinacef to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie
• Sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Zinacef jest stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci, w tym noworodków. Wskazania obejmują:

• Pozaszpitalne zapalenie płuc
• Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli
• Powikłane zakażenia dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek
• Zakażenia tkanek miękkich: zapalenie skóry i tkanki podskórnej, róża oraz zakażenia ran
• Zakażenia w obrębie jamy brzusznej
• Zapobieganie zakażeniom po operacjach w obrębie przewodu pokarmowego, ortopedycznych, układu sercowo-naczyniowego, ginekologicznych (również po cięciu cesarskim)

W leczeniu i zapobieganiu zakażeniom, w których ryzyko wystąpienia bakterii beztlenowych jest bardzo duże, cefuroksym należy podawać wraz z dodatkowymi, odpowiednimi lekami przeciwbakteryjnymi^[1].

Dawkowanie

Dawkowanie leku Zinacef zależy od wieku pacjenta, rodzaju zakażenia oraz stanu zdrowia nerek. Poniżej przedstawiono zalecane dawki dla różnych grup pacjentów:

Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg

• Pozaszpitalne zapalenie płuc i zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli: 750 mg co 8 godzin
• Zakażenia tkanek miękkich: 1,5 g co 8 godzin
• Zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 1,5 g co 8 godzin
• Powikłane zakażenia dróg moczowych: 1,5 g co 8 godzin
• Ciężkie zakażenia: 750 mg co 6 godzin (dożylnie) lub 1,5 g co 8 godzin (dożylnie)
• Zapobieganie zakażeniom w chirurgii: 1,5 g podczas wprowadzania do znieczulenia, następnie 750 mg co 8 godzin przez 24 godziny

Dzieci o masie ciała <40 kg

• Niemowlęta w wieku >3 tygodni i dzieci: 30-100 mg/kg mc./dobę (dożylnie) w 3-4 dawkach dzielonych
• Niemowlęta (od urodzenia do 3 tygodni): 30-100 mg/kg mc./dobę (dożylnie) w 2-3 dawkach dzielonych

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zalecane jest zmniejszenie dawki:

• Klirens kreatyniny >20 ml/min/1,73 m²: nie jest konieczne zmniejszenie dawki
• Klirens kreatyniny 10-20 ml/min/1,73 m²: 750 mg dwa razy na dobę
• Klirens kreatyniny <10 ml/min/1,73 m²: 750 mg raz na dobę
• Pacjenci hemodializowani: 750 mg po zakończeniu każdej dializy

Pacjenci z niewydolnością nerek poddawani ciągłej tętniczo-żylnej hemodializie (CAVH) lub wysokoprzepływowej hemofiltracji (HF) na oddziałach intensywnej terapii powinni otrzymywać 750 mg dwa razy na dobę^[1].

Sposób podawania

Zinacef należy podawać we wstrzyknięciach dożylnych trwających od 3 do 5 minut, bezpośrednio do żyły lub w infuzji kroplowej trwającej od 30 do 60 minut, albo w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym. Wstrzyknięcia domięśniowe należy wykonywać głęboko w stosunkowo duże mięśnie. Nie należy wstrzykiwać w jedno miejsce więcej niż 750 mg. Dawki większe niż 1,5 g należy podawać dożylnie^[1].

Przeciwwskazania

Zinacef nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na cefuroksym lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, a także u pacjentów z ciężką nadwrażliwością na inne antybiotyki beta-laktamowe (penicyliny, monobaktamy i karbapenemy) w wywiadzie^[1].

Działania niepożądane

Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są neutropenia, eozynofilia, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych lub zwiększenie stężenia bilirubiny. Inne działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz zakażenia grzybicze^[1].

Słownik pojęć

• Pozaszpitalne zapalenie płuc – Zapalenie płuc, które rozwija się poza szpitalem.
• Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli – Nasilenie objawów przewlekłego zapalenia oskrzeli.
• Powikłane zakażenia dróg moczowych – Zakażenia dróg moczowych, które są trudniejsze do leczenia.
• Zakażenia tkanek miękkich – Zakażenia skóry i tkanki podskórnej.
• Róża – Ostre bakteryjne zapalenie skóry i tkanki podskórnej.
• Odmiedniczkowe zapalenie nerek – Zakażenie nerek i miedniczek nerkowych.
• Neutropenia – Zmniejszenie liczby neutrofili we krwi.
• Eozynofilia – Zwiększenie liczby eozynofili we krwi.
• Enzymy wątrobowe – Substancje wytwarzane przez wątrobę, które mogą wskazywać na jej stan zdrowia.
• Bilirubina – Substancja wytwarzana przez wątrobę, której poziom może wskazywać na stan zdrowia wątroby.

Materiały źródłowe

• [1]: https://leki.pl/chpl/100074320
• [2]: https://ulotka.pl/pdf/100074320