Konsekwencje przedawkowania leku Propranolol WZF: Dawki, objawy i postępowanie
Przedawkowanie leku Propranolol WZF może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku przedawkowania. Informacje te są oparte na dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.
Spis treści
- Dawki uznawane za przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
Dawki uznawane za przedawkowanie
Przedawkowanie leku Propranolol WZF może wystąpić, gdy pacjent przyjmie dawkę większą niż zalecana przez lekarza. Standardowe dawki dla dorosłych wynoszą:
- Nadciśnienie tętnicze: 80 mg dwa razy na dobę, maksymalnie do 320 mg na dobę[1].
- Leczenie dławicy piersiowej: 40 mg dwa lub trzy razy na dobę, maksymalnie do 240 mg na dobę[1].
- Profilaktyka migreny: 40 mg dwa lub trzy razy na dobę, maksymalnie do 160 mg na dobę[1].
- Leczenie drżenia samoistnego: 40 mg dwa lub trzy razy na dobę, maksymalnie do 160 mg na dobę[1].
- Zmniejszenie lęku sytuacyjnego i uogólnionego: 40 mg na dobę, maksymalnie do 120 mg na dobę[1].
Przyjęcie dawki przekraczającej te wartości może prowadzić do przedawkowania.
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania leku Propranolol WZF mogą być poważne i obejmują:
- Bradykardia (znaczne zwolnienie czynności serca)[1].
- Niedociśnienie tętnicze (znaczne obniżenie ciśnienia krwi)[1].
- Ostra niewydolność serca (nagłe pogorszenie funkcji serca)[1].
- Skurcz oskrzeli (trudności w oddychaniu, duszność)[1].
W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku przedawkowania leku Propranolol WZF, postępowanie obejmuje:
- Ścisły nadzór nad pacjentem, najlepiej na oddziale intensywnej terapii[1].
- Podanie węgla aktywowanego w celu zmniejszenia wchłaniania leku[1].
- Płukanie żołądka, jeśli od momentu zażycia leku nie upłynęła więcej niż godzina[1].
- Leczenie objawowe, w tym podanie osocza lub produktów krwiozastępczych w celu leczenia niedociśnienia tętniczego i wstrząsu[1].
- Podanie atropiny w przypadku znacznej bradykardii[1].
- Podanie glukagonu w szybkim wstrzyknięciu dożylnym w przypadku braku poprawy po atropinie[1].
- Podanie dobutaminy w przypadku niedociśnienia tętniczego i ostrej niewydolności serca[1].
Słownik pojęć
- Bradykardia – Znaczne zwolnienie czynności serca.
- Niedociśnienie tętnicze – Znaczne obniżenie ciśnienia krwi.
- Ostra niewydolność serca – Nagłe pogorszenie funkcji serca.
- Skurcz oskrzeli – Trudności w oddychaniu, duszność.
- Węgiel aktywowany – Substancja stosowana w celu zmniejszenia wchłaniania toksyn z przewodu pokarmowego.
- Atropina – Lek stosowany w przypadku znacznej bradykardii.
- Glukagon – Hormon stosowany w leczeniu hipoglikemii oraz w przypadku braku poprawy po atropinie.
- Dobutamina – Lek stosowany w przypadku niedociśnienia tętniczego i ostrej niewydolności serca.
| Bradykardia | Znaczne zwolnienie czynności serca |
| Niedociśnienie tętnicze | Znaczne obniżenie ciśnienia krwi |
| Ostra niewydolność serca | Nagłe pogorszenie funkcji serca |
| Skurcz oskrzeli | Trudności w oddychaniu, duszność |
| Węgiel aktywowany | Substancja stosowana w celu zmniejszenia wchłaniania toksyn z przewodu pokarmowego |
| Atropina | Lek stosowany w przypadku znacznej bradykardii |
| Glukagon | Hormon stosowany w leczeniu hipoglikemii oraz w przypadku braku poprawy po atropinie |
| Dobutamina | Lek stosowany w przypadku niedociśnienia tętniczego i ostrej niewydolności serca |



















