Menu

Zawał serca

Produkty powiązane z zawał serca
ACARD, tabletki dojelitowe, 150 mg
ACARD, tabletki dojelitowe, 150 mg
Acard, tabletki dojelitowe
Acard, tabletki dojelitowe
Acard, tabletki, 300 mg
Acard, tabletki, 300 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 12,5 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 12,5 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 25 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 25 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 50 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 50 mg
Polocard, tabletki dojelitowe, 75 mg
Polocard, tabletki dojelitowe, 75 mg
Atoris, tabletki powlekane, 10 mg
Atoris, tabletki powlekane, 10 mg
Atoris, tabletki powlekane, 20 mg
Atoris, tabletki powlekane, 20 mg
Atoris, tabletki powlekane, 40 mg
Atoris, tabletki powlekane, 40 mg
Atoris, tabletki powlekane, 60 mg
Atoris, tabletki powlekane, 60 mg
Atoris, tabletki powlekane, 80 mg
Atoris, tabletki powlekane, 80 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Maria Bialik
Maria Bialik
  1. Amlessa, 4 mg + 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Hyzaar, 100 mg + 12,5 mg – wskazania – na co działa?
  3. Cardioteva
  4. Cardioteva – wskazania – na co działa?
  5. Cardioteva – dawkowanie leku
  6. Cardioteva – stosowanie u dzieci
  7. Vancomycin Kabi, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Vancomycin Kabi, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Pramatis, 20 mg – przeciwwskazania
  10. Pramatis, 10 mg – przeciwwskazania
  11. Ibuprom Max Sprint, 400 mg – wskazania – na co działa?
  12. Telmizek, 80 mg – wskazania – na co działa?
  13. Telmizek, 80 mg – dawkowanie leku
  14. Telmizek, 80 mg – stosowanie w ciąży
  15. Telmizek, 40 mg – wskazania – na co działa?
  16. Telmizek, 40 mg – przedawkowanie leku
  17. Adadox, 2 mg – wskazania – na co działa?
  18. Roswera, 40 mg
  19. Roswera, 40 mg – wskazania – na co działa?
  20. Roswera, 5 mg
  21. Roswera, 5 mg – wskazania – na co działa?
  22. Roswera, 5 mg – dawkowanie leku
  23. Roswera, 5 mg – przedawkowanie leku
  24. Roswera, 5 mg – stosowanie w ciąży
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Amlessa, 4 mg + 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Amlessa, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i stabilnej choroby wieńcowej, może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to obrzęk, ból głowy, zawroty głowy, senność, kołatanie serca, kaszel, nudności, wymioty, ból brzucha, zmęczenie i osłabienie. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują wahania nastroju, omdlenia, zapalenie błony śluzowej nosa, ból pleców, stawów i mięśni, obrzęk naczynioruchowy oraz zmiany wyników badań laboratoryjnych. Rzadkie działania niepożądane to stan splątania, nasilenie łuszczycy, zmiany wyników badań laboratoryjnych oraz zmniejszone wydalanie moczu. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują zaburzenia sercowo-naczyniowe, eozynofilowe zapalenie płuc, obrzęk powiek, twarzy lub warg, ciężkie reakcje skórne, zapalenie trzustki oraz zaburzenia czynności wątroby.…

  • Ilustracja poradnika Hyzaar, 100 mg + 12,5 mg – wskazania – na co działa?

    Hyzaar to lek stosowany w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego, który łączy w sobie działanie losartanu potasowego i hydrochlorotiazydu. Jest wskazany dla pacjentów, u których ciśnienie krwi nie jest wystarczająco kontrolowane podczas leczenia tylko jednym z tych składników. Zwykle stosuje się jedną tabletkę Hyzaar 50 mg + 12,5 mg raz na dobę, a w razie potrzeby dawkę można zwiększyć. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek oraz jednoczesne stosowanie z aliskirenem. Najczęstsze działania niepożądane to kaszel, biegunka, ból mięśni, bezsenność i zaburzenia elektrolitowe.

  • Ilustracja poradnika Cardioteva

    Cardioteva to lek zawierający kwas acetylosalicylowy, stosowany w celu zapobiegania zawałom serca, udarom mózgu oraz problemom sercowo-naczyniowym. Działa jako lek przeciwpłytkowy, zmniejszając ryzyko tworzenia się zakrzepów krwi. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 16. roku życia. Należy go stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, a w przypadku wystąpienia działań niepożądanych, należy przerwać jego stosowanie. Cardioteva nie jest zalecana w sytuacjach wymagających nagłej pomocy medycznej.

  • Ilustracja poradnika Cardioteva – wskazania – na co działa?

    Cardioteva to lek zawierający kwas acetylosalicylowy, stosowany w prewencji i leczeniu schorzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zawał serca, dławica piersiowa, TIA i CVA. Zalecane dawki wynoszą od 75 do 325 mg na dobę, w zależności od wskazania. Lek ma przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na składniki, wrzód trawienny, skaza krwotoczna, ciężkie zaburzenia wątroby lub nerek oraz stosowanie metotreksatu w dużych dawkach. Możliwe działania niepożądane obejmują niestrawność, krwawienia, pokrzywkę, katar, trudności w oddychaniu, nudności, wymioty, skurcz dolnych dróg oddechowych, napad astmy, dzwonienie w uszach, ból głowy, zawroty głowy, owrzodzenie żołądka lub dwunastnicy, przedłużony czas krwawienia, zaburzenie czynności nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Cardioteva – dawkowanie leku

    Cardioteva to lek zawierający kwas acetylosalicylowy, stosowany w profilaktyce wtórnej zawału serca, udarów mózgu oraz problemów sercowo-naczyniowych. Dawkowanie leku zależy od konkretnego wskazania i wynosi od 75 do 325 mg jeden raz na dobę. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, a tabletki połykać w całości, popijając wodą. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, dlatego w przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Cardioteva – stosowanie u dzieci

    Cardioteva, zawierająca kwas acetylosalicylowy, nie jest zalecana dla dzieci ze względu na ryzyko zespołu Reya. Bezpieczne alternatywy to ibuprofen, paracetamol i acetaminofen.

  • Ilustracja poradnika Vancomycin Kabi, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Vancomycin Kabi to antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym obniżenie ciśnienia krwi, duszność, wysypki, problemy z nerkami i zapalenie żył. Rzadziej mogą wystąpić zaburzenia słuchu, zmniejszenie liczby krwinek, zapalenie naczyń krwionośnych, nudności, zapalenie nerek i gorączka. Bardzo rzadko mogą pojawić się ciężkie reakcje skórne, zawał serca i zapalenie jelit. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Vancomycin Kabi, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Vancomycin Kabi to antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym obniżenie ciśnienia krwi, duszność, wysypki, problemy z nerkami i zapalenie żył. Rzadziej mogą wystąpić zaburzenia słuchu, zmniejszenie liczby krwinek, zapalenie naczyń krwionośnych, nudności, zapalenie nerek, ból w klatce piersiowej i gorączka. Bardzo rzadko mogą pojawić się ciężkie reakcje skórne, zawał serca i zapalenie jelit. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i zgłaszali je lekarzowi.

  • Ilustracja poradnika Pramatis, 20 mg – przeciwwskazania

    Pramatis, lek stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych, nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na escytalopram, jednoczesnego stosowania inhibitorów MAO, wrodzonych zaburzeń rytmu serca oraz jednoczesnego stosowania leków regulujących rytm serca. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma padaczkę, zaburzenia czynności wątroby lub nerek, cukrzycę, zmniejszone stężenie sodu we krwi, skłonność do krwawień, chorobę niedokrwienną serca, zaburzenia czynności serca lub jaskrę. Pramatis może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Pramatis, 10 mg – przeciwwskazania

    Pramatis to lek przeciwdepresyjny, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na escytalopram, jednoczesnego stosowania inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), wrodzonych zaburzeń rytmu serca oraz jednoczesnego stosowania leków wpływających na rytm serca. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia, takie jak padaczka, zaburzenia czynności wątroby lub nerek, cukrzyca, zmniejszone stężenie sodu we krwi, skłonność do krwawień, leczenie elektrowstrząsami, choroba niedokrwienna serca, zaburzenia czynności serca oraz zaburzenia oka. Pramatis może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z IMAO, antybiotykami, lekami przeciwdepresyjnymi, lekami przeciwpsychotycznymi oraz lekami zmniejszającymi stężenie potasu lub magnezu we krwi.

  • Ilustracja poradnika Ibuprom Max Sprint, 400 mg – wskazania – na co działa?

    IBUPROM MAX SPRINT to lek zawierający ibuprofen, stosowany w leczeniu bólu głowy, bólu zębów, nerwobóli, bólu mięśniowego, kostnego i stawowego, bolesnego miesiączkowania oraz gorączki. Dawkowanie wynosi 1 kapsułkę co 4 godziny, maksymalnie 3 kapsułki na dobę. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat oraz w III trymestrze ciąży. Możliwe działania niepożądane to m.in. niestrawność, ból brzucha, nudności, ból głowy, pokrzywka i świąd.

  • Ilustracja poradnika Telmizek, 80 mg – wskazania – na co działa?

    Telmizek jest lekiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz w zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym. Zalecana dawka wynosi 40 mg raz na dobę w leczeniu nadciśnienia oraz 80 mg raz na dobę w zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na telmisartan, stosowanie po trzecim miesiącu ciąży, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą.

  • Ilustracja poradnika Telmizek, 80 mg – dawkowanie leku

    Telmizek to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym. Zazwyczaj dawka wynosi 40 mg raz na dobę, a maksymalnie 80 mg raz na dobę. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, mogą wymagać dostosowania dawki. Tabletki należy przyjmować doustnie, niezależnie od posiłków. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Telmizek, 80 mg – stosowanie w ciąży

    Telmizek, lek na nadciśnienie, nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko dla płodu i noworodka. Alternatywne leki, takie jak metyldopa, labetalol i nifedypina, są bezpieczniejsze. W przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia, należy przerwać stosowanie Telmizek i skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Telmizek, 40 mg – wskazania – na co działa?

    Telmizek to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz w zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym. Działa poprzez blokowanie angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi. Jest szczególnie zalecany dla pacjentów z grupy ryzyka, takich jak osoby z chorobą miażdżycową czy cukrzycą typu 2. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, drugi i trzeci trymestr ciąży oraz zaburzenia w odpływie żółci. Telmizek może być stosowany u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, ale dawkowanie może się różnić. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

  • Ilustracja poradnika Telmizek, 40 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Telmizek może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niedociśnienie tętnicze, tachykardia, bradykardia, zawroty głowy, zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy oraz ostra niewydolność nerek. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie kroki, takie jak sprowokowanie wymiotów, płukanie żołądka, zastosowanie węgla aktywowanego oraz monitorowanie stężenia elektrolitów i kreatyniny w surowicy.

  • Ilustracja poradnika Adadox, 2 mg – wskazania – na co działa?

    Adadox to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Działa poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych i zmniejszenie napięcia mięśniowego w gruczole krokowym i drogach moczowych. Lek może być przyjmowany rano lub wieczorem, a dawka początkowa wynosi zazwyczaj 1 mg na dobę. Adadox nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na doksazosynę, niedociśnienia ortostatycznego oraz innych wymienionych przeciwwskazań. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, ból głowy, niskie ciśnienie krwi, obrzęk stóp, kaszel oraz ból brzucha.

  • Ilustracja poradnika Roswera, 40 mg
    Na receptę, Układ sercowo-naczyniowy

    Roswera to lek należący do grupy statyn, stosowany w celu obniżenia wysokiego stężenia cholesterolu we krwi. Jest przeznaczony dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 6. roku życia. Lek pomaga zmniejszyć ryzyko ataku serca i udaru poprzez obniżenie poziomu złego cholesterolu (LDL-C) i zwiększenie poziomu dobrego cholesterolu (HDL-C). Dawkowanie leku zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta oraz jego stanu zdrowia. Należy go stosować w połączeniu z dietą niskocholesterolową i aktywnością fizyczną. Regularne kontrole stężenia cholesterolu są istotne podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Roswera, 40 mg – wskazania – na co działa?

    Roswera to lek stosowany w leczeniu hipercholesterolemii i zapobieganiu zdarzeniom sercowo-naczyniowym. Jest to statyna, która obniża poziom cholesterolu we krwi. Wskazania obejmują pierwotną hipercholesterolemię, mieszaną dyslipidemię oraz homozygotyczną hipercholesterolemię rodzinną. Przeciwwskazania to m.in. nadwrażliwość na składniki leku, choroby wątroby, ciężkie zaburzenia nerek, miopatia, ciąża i karmienie piersią. Dawkowanie jest indywidualne i zależy od potrzeb pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Roswera, 5 mg
    Na receptę, Układ sercowo-naczyniowy

    Roswera to lek należący do grupy statyn, stosowany w celu obniżenia wysokiego stężenia cholesterolu we krwi. Jest przeznaczony dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 6. roku życia. Lek pomaga zmniejszyć ryzyko ataku serca i udaru poprzez obniżenie poziomu złego cholesterolu (LDL-C) i zwiększenie poziomu dobrego cholesterolu (HDL-C). Roswera jest stosowana w połączeniu z dietą niskocholesterolową i aktywnością fizyczną. Należy kontynuować leczenie nawet po osiągnięciu prawidłowych wartości cholesterolu, aby zapobiec jego ponownemu wzrostowi. Lek może powodować działania niepożądane, w tym problemy z mięśniami oraz reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Roswera, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Roswera, zawierający rozuwastatynę, jest stosowany w leczeniu hipercholesterolemii i zapobieganiu zdarzeniom sercowo-naczyniowym. Wskazania obejmują pierwotną hipercholesterolemię, mieszaną dyslipidemię oraz homozygotyczną hipercholesterolemię rodzinną. Lek jest również stosowany w celu zapobiegania atakom serca i udarom u pacjentów z wysokim ryzykiem. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, choroby wątroby, ciężkie zaburzenia czynności nerek, miopatię oraz ciążę i karmienie piersią. Pacjenci powinni stosować dietę z obniżoną ilością cholesterolu oraz zwiększyć aktywność fizyczną.

  • Ilustracja poradnika Roswera, 5 mg – dawkowanie leku

    Roswera to lek obniżający poziom cholesterolu. Dawka początkowa wynosi 5 mg lub 10 mg, a maksymalna dawka dobowa to 40 mg. Dawkowanie u dzieci wynosi od 5 mg do 20 mg. Lek należy przyjmować raz na dobę, o tej samej porze. Ważne są regularne kontrole lekarskie. Przed przerwaniem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Roswera, 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Roswera, zawierającego rozuwastatynę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ból mięśni, rabdomioliza, zapalenie trzustki, żółtaczka i problemy z oddychaniem. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 40 mg. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie przedawkowania jest objawowe i podtrzymujące, a hemodializa nie jest skuteczna.

  • Ilustracja poradnika Roswera, 5 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Roswera u kobiet w ciąży i karmiących piersią jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko dla płodu i noworodka. Alternatywne metody leczenia, takie jak zmiana diety, ćwiczenia fizyczne i suplementacja kwasami tłuszczowymi omega-3, są bezpieczniejsze. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.