Menu

Zawał serca

Produkty powiązane z zawał serca
ACARD, tabletki dojelitowe, 150 mg
ACARD, tabletki dojelitowe, 150 mg
Acard, tabletki dojelitowe
Acard, tabletki dojelitowe
Acard, tabletki, 300 mg
Acard, tabletki, 300 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 12,5 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 12,5 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 25 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 25 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 50 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 50 mg
Polocard, tabletki dojelitowe, 75 mg
Polocard, tabletki dojelitowe, 75 mg
Atoris, tabletki powlekane, 10 mg
Atoris, tabletki powlekane, 10 mg
Atoris, tabletki powlekane, 20 mg
Atoris, tabletki powlekane, 20 mg
Atoris, tabletki powlekane, 40 mg
Atoris, tabletki powlekane, 40 mg
Atoris, tabletki powlekane, 60 mg
Atoris, tabletki powlekane, 60 mg
Atoris, tabletki powlekane, 80 mg
Atoris, tabletki powlekane, 80 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Maria Bialik
Maria Bialik
  1. Polmatine, 5 mg/dawkę – przeciwwskazania
  2. Zinoxx, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Zinoxx, 500 mg – przeciwwskazania
  4. Zinoxx, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Telmizek HCT, 80 mg + 25 mg – wskazania – na co działa?
  6. Telmizek HCT, 80 mg + 25 mg – dawkowanie leku
  7. Telmizek HCT, 40 mg + 12,5 mg – wskazania – na co działa?
  8. Telmizek HCT, 80 mg + 12,5 mg – wskazania – na co działa?
  9. Toptelmi HCT, 80 mg + 12,5 mg – wskazania – na co działa?
  10. Toptelmi HCT, 80 mg + 25 mg – wskazania – na co działa?
  11. Toptelmi HCT, 40 mg + 12,5 mg – wskazania – na co działa?
  12. Toptelmi HCT, 40 mg + 12,5 mg – stosowanie w ciąży
  13. Prolutex, 25 mg/ml – wskazania – na co działa?
  14. Prolutex, 25 mg/ml – dawkowanie leku
  15. Mirvedol, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Gisartan, 80 mg + 25 mg – wskazania – na co działa?
  17. Gisartan, 80 mg + 12,5 mg – wskazania – na co działa?
  18. Polsart Plus – wskazania – na co działa?
  19. Memigmin, 10 mg – przeciwwskazania
  20. Memigmin, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Ibum Zatoki, 200 mg + 30 mg – dawkowanie leku
  22. Valtap HCT, 320 mg + 25 mg – wskazania – na co działa?
  23. Valtap HCT, 320 mg + 25 mg – przeciwwskazania
  24. Rivastigmine Mylan, 9,5 mg/24 h – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Polmatine, 5 mg/dawkę – przeciwwskazania

    Polmatine, lek stosowany w leczeniu choroby Alzheimera, ma przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość, padaczka, świeżo przebyty zawał serca, niewyrównana zastoinowa niewydolność krążenia i nieuregulowane nadciśnienie tętnicze. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku problemów z nerkami, zmian w diecie, kwasicy kanalikowo-nerkowej oraz ciężkich zakażeń dróg moczowych. Polmatine może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wymagać modyfikacji dawkowania lub szczególnej ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Zinoxx, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Zinoxx, zawierający cefuroksym, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to zakażenia grzybicze, ból głowy, zawroty głowy, biegunka, nudności i ból żołądka. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują wymioty, wysypki skórne, zmniejszenie liczby płytek krwi i białych krwinek oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Rzadkie i ciężkie skutki uboczne to ciężka biegunka, reakcje alergiczne, reakcje skórne, wysoka temperatura, zażółcenie białkówek oczu lub skóry, zapalenie wątroby i niedokrwistość hemolityczna. Pacjenci powinni zwracać uwagę na objawy takie jak ciężka reakcja alergiczna, ból w klatce piersiowej, rozległa wysypka, wysypka na skórze, rozlane zmiany skórne, zakażenia grzybicze i reakcja Jarischa-Herxheimera.

  • Ilustracja poradnika Zinoxx, 500 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Zinoxx należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na cefuroksym, reakcje alergiczne na antybiotyki beta-laktamowe oraz ciężkie reakcje skórne. Ważne jest również poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji. Podczas stosowania leku Zinoxx należy zwrócić uwagę na objawy reakcji alergicznych, zakażeń grzybiczych oraz ciężkiej biegunki.

  • Ilustracja poradnika Zinoxx, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Zinoxx to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak zakażenia grzybicze, ból głowy, zawroty głowy, biegunka, nudności i ból żołądka. U niektórych pacjentów mogą wystąpić reakcje alergiczne, ciężkie reakcje skórne oraz zaburzenia układu pokarmowego. W przypadku wystąpienia objawów alergicznych lub ciężkich reakcji skórnych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Telmizek HCT, 80 mg + 25 mg – wskazania – na co działa?

    Telmizek HCT to lek złożony zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Lek jest wskazany dla pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest kontrolowane przez sam telmisartan. Dawkowanie leku jest indywidualne, zazwyczaj raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciężką niewydolność wątroby i nerek, hipokaliemię, hiperkalcemię oraz ciążę. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, zmniejszenie stężenia potasu we krwi, lęk, omdlenia, uczucie mrowienia i drętwienia, przyspieszone tętno, niskie ciśnienie tętnicze krwi, biegunka, suchość błon śluzowych w jamie ustnej, wzdęcia, ból pleców, skurcze mięśni, ból mięśni, zaburzenia erekcji, ból w klatce piersiowej oraz zwiększone stężenie kwasu moczowego…

  • Ilustracja poradnika Telmizek HCT, 80 mg + 25 mg – dawkowanie leku

    Telmizek HCT to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd. Lek należy przyjmować raz na dobę, najlepiej o tej samej porze. Dawkowanie może wymagać dostosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Lek nie jest wskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciążę, ciężką niewydolność wątroby lub nerek, hipokaliemię i hiperkalcemię. Ważne jest regularne przyjmowanie leku i monitorowanie czynności nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Telmizek HCT, 40 mg + 12,5 mg – wskazania – na co działa?

    Telmizek HCT to lek złożony zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie krwi nie jest wystarczająco kontrolowane przez sam telmisartan. Lek przyjmuje się raz na dobę, niezależnie od posiłków. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, drugi i trzeci trymestr ciąży, ciężką niewydolność wątroby i nerek oraz hipokaliemię i hiperkalcemię. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są zawroty głowy.

  • Ilustracja poradnika Telmizek HCT, 80 mg + 12,5 mg – wskazania – na co działa?

    Telmizek HCT to lek złożony zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest wystarczająco kontrolowane przez telmisartan stosowany oddzielnie. Lek pomaga w stabilizacji ciśnienia tętniczego i zapobiega powikłaniom związanym z nadciśnieniem. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki leku, ciężką niewydolność wątroby i nerek oraz drugi i trzeci trymestr ciąży. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są zawroty głowy.

  • Ilustracja poradnika Toptelmi HCT, 80 mg + 12,5 mg – wskazania – na co działa?

    Toptelmi HCT jest lekiem stosowanym w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest wystarczająco kontrolowane przez monoterapię telmisartanem. Lek zawiera dwie substancje czynne: telmisartan i hydrochlorotiazyd, które pomagają w kontrolowaniu wysokiego ciśnienia tętniczego krwi. Toptelmi HCT jest wskazany do stosowania w celu zmniejszenia ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak zawał serca, udar mózgu czy niewydolność nerek. Przeciwwskazania do stosowania leku obejmują uczulenie na składniki leku, ciążę powyżej 3 miesiąca, ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek, małe stężenie potasu lub duże stężenie wapnia we krwi oraz przyjmowanie aliskirenu. Możliwe działania niepożądane to m.in. zawroty głowy, zmniejszone…

  • Ilustracja poradnika Toptelmi HCT, 80 mg + 25 mg – wskazania – na co działa?

    Toptelmi HCT to lek stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Zawiera dwie substancje czynne: telmisartan i hydrochlorotiazyd. Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę. Leku nie należy stosować w przypadku uczulenia na jego składniki, w ciąży, oraz przy ciężkich zaburzeniach wątroby i nerek. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i zmniejszone stężenie potasu we krwi.

  • Ilustracja poradnika Toptelmi HCT, 40 mg + 12,5 mg – wskazania – na co działa?

    Toptelmi HCT to lek złożony zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego. Jest wskazany dla dorosłych pacjentów, u których monoterapia telmisartanem nie przynosi oczekiwanych rezultatów. Lek ten może być również stosowany w leczeniu chorób nerek, wątroby oraz obrzęków. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi przeciwwskazań i możliwych działań niepożądanych związanych z tym lekiem.

  • Ilustracja poradnika Toptelmi HCT, 40 mg + 12,5 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Toptelmi HCT przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko dla płodu i noworodka. Alternatywne leki, takie jak metyldopa, labetalol i nifedypina, są bezpieczniejsze. W przypadku planowania ciąży, jej stwierdzenia lub karmienia piersią, należy skonsultować się z lekarzem w celu zmiany terapii.

  • Ilustracja poradnika Prolutex, 25 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Prolutex to lek zawierający progesteron, stosowany w leczeniu niepłodności u kobiet, które nie mogą stosować lub nie tolerują produktów dopochwowych. Lek podaje się w formie wstrzyknięć podskórnych lub domięśniowych. Zalecana dawka to 25 mg na dobę do 12 tygodnia potwierdzonej ciąży. Prolutex nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości, krwawień z dróg rodnych, poronienia zatrzymanego, ciąży pozamacicznej, ciężkich zaburzeń czynności wątroby, nowotworu, zaburzeń zakrzepowo-zatorowych, porfirii oraz żółtaczki idiopatycznej. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, a najczęstsze działania niepożądane to ból, zaczerwienienie, świąd, podrażnienie lub obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, skurcze macicy oraz krwawienie z pochwy.

  • Ilustracja poradnika Prolutex, 25 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Prolutex stosuje się w leczeniu niepłodności u kobiet, które potrzebują dodatkowych dawek progesteronu podczas leczenia technikami wspomaganego rozrodu. Zazwyczaj dawka wynosi 25 mg raz na dobę, a czas leczenia trwa do 12 tygodnia potwierdzonej ciąży. Lek może być podawany podskórnie lub domięśniowo. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na progesteron, krwawienia z dróg rodnych o nieznanej przyczynie, poronienie zatrzymane, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, nowotwory piersi lub dróg rodnych, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe oraz porfirię. Należy zachować ostrożność w przypadku interakcji z innymi lekami, takimi jak karbamazepina, ryfampicyna, gryzeofulwina, fenytoina, fenobarbital, dziurawiec, cyklosporyna, leki przeciwcukrzycowe i ketokonazol.

  • Ilustracja poradnika Mirvedol, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Mirvedol to lek stosowany w leczeniu choroby Alzheimera, który może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból głowy, senność, zaparcia, podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych, zawroty głowy, zaburzenia równowagi, spłycenie oddechu, wysokie ciśnienie krwi i nadwrażliwość na lek. Niezbyt często mogą wystąpić zmęczenie, zakażenia grzybicze, splątanie, omamy, wymioty, nieprawidłowy chód, niewydolność serca i wykrzepianie krwi żylnej. Rzadko mogą pojawić się napady padaczkowe, a działania niepożądane o nieznanej częstości to zapalenie trzustki, zapalenie wątroby i reakcje psychotyczne. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Gisartan, 80 mg + 25 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Gisartan jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Zawiera dwie substancje czynne: telmisartan i hydrochlorotiazyd, które wspomagają kontrolę ciśnienia krwi. Lek jest przyjmowany raz na dobę, niezależnie od posiłków. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciążę, ciężką niewydolność wątroby lub nerek oraz jednoczesne stosowanie z aliskirenem. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o istniejących schorzeniach, takich jak niskie ciśnienie, choroba nerek, choroba wątroby, problemy z sercem, cukrzyca, dna moczanowa, zwiększone stężenie aldosteronu i toczeń rumieniowaty układowy.

  • Ilustracja poradnika Gisartan, 80 mg + 12,5 mg – wskazania – na co działa?

    Gisartan to lek złożony zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Lek ten jest również stosowany w leczeniu chorób nerek, chorób wątroby, chorób serca, cukrzycy oraz dny moczanowej. Gisartan pomaga w kontrolowaniu ciśnienia krwi, co jest kluczowe dla zapobiegania powikłaniom związanym z tymi schorzeniami.

  • Ilustracja poradnika Polsart Plus – wskazania – na co działa?

    Polsart Plus to lek złożony zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Lek jest wskazany, gdy ciśnienie krwi nie jest kontrolowane przez telmisartan lub hydrochlorotiazyd stosowany oddzielnie. Dawkowanie zależy od stopnia kontroli ciśnienia krwi i może wynosić 40 mg + 12,5 mg, 80 mg + 12,5 mg lub 80 mg + 25 mg. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, drugi i trzeci trymestr ciąży, ciężką niewydolność wątroby i nerek, hipokaliemię, hiperkalcemię oraz jednoczesne stosowanie z aliskirenem. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są zawroty głowy.

  • Ilustracja poradnika Memigmin, 10 mg – przeciwwskazania

    Memigmin to lek stosowany w leczeniu choroby Alzheimera. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, napady padaczkowe, świeżo przebyty zawał serca, zastoinową niewydolność krążenia i niekontrolowane nadciśnienie tętnicze. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, zmieniających dietę oraz z ciężkimi zakażeniami dróg moczowych. Memigmin może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wymagać dostosowania dawkowania. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Memigmin, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Memigmin, stosowany w leczeniu choroby Alzheimera, może powodować różnorodne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to bóle głowy, senność i zaparcia. Niezbyt częste obejmują uczucie zmęczenia i zakażenia grzybicze. Bardzo rzadko mogą wystąpić drgawki. Działania niepożądane o nieznanej częstości to zapalenie trzustki i reakcje psychotyczne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ibum Zatoki, 200 mg + 30 mg – dawkowanie leku

    Lek Ibum Zatoki stosuje się w celu złagodzenia objawów niedrożności nosa i zatok, bólu głowy oraz gorączki. Dorośli i młodzież powyżej 12 lat powinni przyjmować 1-2 tabletki co 4 godziny po posiłkach, maksymalnie 6 tabletek na dobę. Osoby starsze nie wymagają modyfikacji dawkowania, o ile nie mają zaburzeń czynności nerek lub wątroby. Leku nie należy stosować w przypadku uczulenia, choroby wrzodowej, ciężkiej niewydolności narządów, ciąży, karmienia piersią, jednoczesnego stosowania NLPZ, ciężkich zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, nadciśnienia, zatrzymania moczu, nadczynności tarczycy, jaskry oraz krwotocznego udaru mózgu. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku występowania tocznia rumieniowatego, chorób przewodu…

  • Ilustracja poradnika Valtap HCT, 320 mg + 25 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Valtap HCT jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych, które nie jest wystarczająco kontrolowane podczas stosowania tylko jednego ze składników. Zawiera walsartan i hydrochlorotiazyd, które pomagają kontrolować wysokie ciśnienie tętnicze. Zalecana dawka to jedna tabletka powlekana raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na składniki leku, ciążę powyżej 3. miesiąca, ciężką chorobę wątroby, nerek, bezmocz, zmniejszone stężenie potasu lub sodu we krwi, zwiększone stężenie wapnia we krwi, dnę moczanową oraz cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jednoczesne leczenie aliskirenem. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza w przypadku stosowania leków oszczędzających potas, małego…

  • Ilustracja poradnika Valtap HCT, 320 mg + 25 mg – przeciwwskazania

    Valtap HCT to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, który zawiera walsartan i hydrochlorotiazyd. Istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, ciąża powyżej 3. miesiąca, ciężka choroba wątroby i nerek, bezmocz, zaburzenia elektrolitowe oraz cukrzyca leczona aliskirenem. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić z lekarzem kwestie związane z innymi lekami, biegunka, wymiotami, chorobami serca, zwężeniem tętnicy nerkowej, przeszczepieniem nerki, hiperaldosteronizmem, obrzękiem naczynioruchowym, toczniem rumieniowatym układowym, nowotworami złośliwymi skóry, reakcjami alergicznymi, problemami z oddychaniem oraz stosowaniem inhibitorów ACE lub aliskirenu. W artykule omówiono również najczęściej zadawane pytania oraz wyjaśniono ważne terminy medyczne.

  • Ilustracja poradnika Rivastigmine Mylan, 9,5 mg/24 h – przeciwwskazania

    Rivastigmine Mylan to lek stosowany w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na rywastygminę, reakcji alergicznych na pochodne karbaminianu oraz reakcji skórnych. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie jeśli pacjent ma choroby serca, wrzody żołądka, trudności w oddawaniu moczu, napady padaczkowe, astmę, drżenie mięśniowe, małą masę ciała, reakcje ze strony żołądka i jelit lub zaburzenia czynności wątroby. Rivastigmine Mylan może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.