Menu

Zapalenie płuc

Produkty powiązane z zapalenie płuc
Sumamed, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 100 mg/5 ml
Sumamed, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 100 mg/5 ml
Sumamed, tabletki powlekane, 500 mg
Sumamed, tabletki powlekane, 500 mg
AzitroLEK 250, tabletki powlekane, 250 mg
AzitroLEK 250, tabletki powlekane, 250 mg
AzitroLEK, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 200 mg/5 ml
AzitroLEK, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 200 mg/5 ml
Sumamed, tabletki powlekane, 125 mg
Sumamed, tabletki powlekane, 125 mg
AzitroLEK 500, tabletki powlekane, 500 mg
AzitroLEK 500, tabletki powlekane, 500 mg
AzitroLEK, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 100 mg/5 ml
AzitroLEK, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 100 mg/5 ml
Fromilid 500, tabletki powlekane, 500 mg
Fromilid 500, tabletki powlekane, 500 mg
Macromax, tabletki powlekane, 500 mg
Macromax, tabletki powlekane, 500 mg
Sumamed forte, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 200 mg/5 ml
Sumamed forte, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 200 mg/5 ml
Supremin, syrop
Supremin, syrop
Thiocodin, smak truskawkowy, syrop, 15 mg + 300 mg
Thiocodin, smak truskawkowy, syrop, 15 mg + 300 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Malwina Krause
Malwina Krause
Marta Maciejczyk
Marta Maciejczyk
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Airiam, (100 mcg + 6 mcg)/da – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Polalid, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Airiam, (100 mcg + 6 mcg)/da – wskazania – na co działa?
  4. Sitagliptin + Metformin hydrochloride Sandoz, 50 mg + 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Bortezomib Reddy, 3,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Teicoplanin AptaPharma, 200 mg – wskazania – na co działa?
  7. Teicoplanin AptaPharma, 400 mg – dawkowanie leku
  8. Sitagliptin Sandoz, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Sitagliptin Sandoz, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Depepsit Met, 50 mg + 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Zylena, 15 mg – profil bezpieczenstwa
  12. Zylena, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Zylena, 5 mg – profil bezpieczenstwa
  14. Oxacilin Norameda, 1000 mg – wskazania – na co działa?
  15. Oxacilin Norameda, 1000 mg – dawkowanie leku
  16. Oxacilin Norameda, 1000 mg – stosowanie w ciąży
  17. Oxacilin Norameda, 1000 mg – stosowanie u dzieci
  18. Fingolimod +pharma, 0,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Azacitidine Glenmark, 25 mg/ml – wskazania – na co działa?
  20. Lenalidomide Eugia, 15 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Lenalidomide Eugia, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Daruph, 40 mg – wskazania – na co działa?
  23. Daruph, 55 mg – stosowanie u dzieci
  24. Tullex, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Airiam, (100 mcg + 6 mcg)/da – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stosowanie leku Airiam może prowadzić do różnych działań niepożądanych, od częstych, takich jak zakażenia grzybicze jamy ustnej i gardła, po rzadkie, jak zaostrzenie astmy czy zaburzenia rytmu serca. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i wiedzieli, kiedy skonsultować się z lekarzem. Regularne monitorowanie stanu zdrowia i przestrzeganie zaleceń lekarza może pomóc w minimalizacji ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Polalid, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Polalid, zawierający lenalidomid, jest lekiem stosowanym w leczeniu nowotworów takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne i chłoniak grudkowy. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypki, skurcze mięśni, zmniejszenie apetytu, zaparcia, biegunka, zmniejszenie liczby białych krwinek i płytek krwi oraz zmęczenie i osłabienie. Rzadziej mogą wystąpić problemy z krążeniem, zmiany skórne, problemy z nerkami i wątrobą oraz problemy z widzeniem. W przypadku ciężkich działań niepożądanych, takich jak obrzęk naczynioruchowy czy zespół Stevensa-Johnsona, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Airiam, (100 mcg + 6 mcg)/da – wskazania – na co działa?

    Lek Airiam jest stosowany w leczeniu astmy i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Zawiera beklometazonu dipropionian i formoterolu fumaran dwuwodny, które działają przeciwzapalnie i rozszerzają oskrzela. Dawkowanie zależy od schorzenia: dla astmy zaleca się 1-2 rozpylenia dwa razy na dobę, a dla POChP 2 rozpylenia rano i wieczorem. Możliwe działania niepożądane obejmują zakażenia grzybicze, ból głowy, chrypkę i zapalenie płuc.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin + Metformin hydrochloride Sandoz, 50 mg + 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Sitagliptin + Metformin hydrochloride Sandoz stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to małe stężenie cukru we krwi, nudności, wzdęcia, wymioty, zaparcia, ból głowy i zakażenie górnych dróg oddechowych. Niezbyt częste obejmują ból brzucha, biegunkę, senność i suchość w ustach. Rzadkie działania to zmniejszona liczba płytek krwi, a bardzo rzadkie to kwasica mleczanowa, zapalenie wątroby, pokrzywka, rumień i świąd. Działania niepożądane o nieznanej częstości to choroby nerek, śródmiąższowe choroby płuc i pemfigoid pęcherzowy. Pacjenci powinni być świadomi tych skutków ubocznych i w razie ich wystąpienia skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Bortezomib Reddy, 3,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Bortezomib Reddy, stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego i chłoniaka z komórek płaszcza, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, zmęczenie, ból mięśni i kości oraz gorączka. Niezbyt częste, ale poważniejsze skutki uboczne obejmują niewydolność serca, zapalenie płuc, zakrzepy krwi, drgawki, zapalenie wątroby i reakcje alergiczne. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane to zawał serca, żółtaczka, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie rdzenia kręgowego, rak skóry i śpiączka. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Teicoplanin AptaPharma, 200 mg – wskazania – na co działa?

    Teicoplanin AptaPharma to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, zakażenia kości i stawów, szpitalne i pozaszpitalne zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych, infekcyjne zapalenie wsierdzia, zapalenie otrzewnej związane z CAPD, bakteriemia oraz biegunka i zapalenie jelita grubego związane z zakażeniem Clostridium difficile. Lek ten jest skuteczny dzięki swojemu działaniu przeciwbakteryjnemu i jest stosowany zarówno u dorosłych, jak i dzieci. Najczęstsze działania niepożądane to wysypka, rumień, świąd, ból, gorączka, zmniejszenie liczby płytek krwi, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, utrata słuchu, dzwonienie w uszach, nudności, wymioty, biegunka, zawroty głowy…

  • Ilustracja poradnika Teicoplanin AptaPharma, 400 mg – dawkowanie leku

    Teicoplanin AptaPharma to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia, wieku pacjenta oraz czynności nerek. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat stosują dawki od 6 do 12 mg/kg masy ciała, natomiast dzieci poniżej 12 lat od 6 do 16 mg/kg masy ciała. Pacjenci z zaburzeniami nerek wymagają zmniejszonych dawek. Lek nie jest zalecany w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Możliwe działania niepożądane obejmują anafilaksję, zespół Stevensa-Johnsona, DRESS i osutkę krostkową.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin Sandoz, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Sitagliptin Sandoz stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 może powodować różne działania niepożądane. Częste działania to małe stężenie cukru we krwi, nudności, wzdęcia, grypa i ból głowy. Niezbyt częste obejmują ból żołądka, biegunka, zaparcia, senność i suchość w jamie ustnej. Rzadkie działania to zmniejszona liczba płytek krwi. Działania o nieznanej częstości to choroby nerek, wymioty, bóle stawów, bóle mięśni, ból pleców, śródmiąższowa choroba płuc i pemfigoid pęcherzowy. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin Sandoz, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Sitagliptin Sandoz stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 może powodować różne działania niepożądane. Częste działania niepożądane obejmują małe stężenie cukru we krwi, nudności, wzdęcia i objawy grypy. Niezbyt częste działania to ból żołądka, biegunka, zaparcia, senność i suchość w jamie ustnej. Rzadko może wystąpić zmniejszona liczba płytek krwi. Działania niepożądane o nieznanej częstości to choroby nerek, wymioty, bóle stawów, bóle mięśni, ból pleców, śródmiąższowa choroba płuc i pemfigoid pęcherzowy. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Depepsit Met, 50 mg + 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Depepsit Met, lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to hipoglikemia, nudności, wzdęcia i wymioty. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują ból żołądka, biegunkę, zaparcia i senność. Rzadko może wystąpić trombocytopenia. Niektóre działania niepożądane, takie jak choroby nerek, ból stawów, ból mięśni, ból pleców, śródmiąższowa choroba płuc i pemfigoid pęcherzowy, mają nieznaną częstość występowania. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Zylena, 15 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Zylena, zawierający olanzapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Kobiety karmiące piersią powinny unikać stosowania tego leku, ponieważ olanzapina przenika do mleka matki. Olanzapina może wywoływać senność i zawroty głowy, dlatego pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Spożywanie alkoholu podczas leczenia lekiem Zylena może nasilać działanie uspokajające leku. U seniorów stosowanie olanzapiny może zwiększać ryzyko poważnych działań niepożądanych, dlatego zaleca się ostrożność i regularne monitorowanie. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się ostrożność i regularne monitorowanie stanu zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Zylena, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Zylena to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zwiększenie masy ciała, senność, zawroty głowy, nadwrażliwość, cukrzycę, napady drgawek, zaburzenia rytmu serca, zapalenie trzustki i poważne reakcje alergiczne. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem, aby uniknąć objawów odstawienia.

  • Ilustracja poradnika Zylena, 5 mg – profil bezpieczenstwa

    Stosowanie leku Zylena przez kobiety karmiące piersią nie jest zalecane, ponieważ olanzapina przenika do mleka ludzkiego. Olanzapina może wywoływać senność i zawroty głowy, dlatego pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Spożywanie alkoholu podczas leczenia lekiem Zylena może nasilać działanie uspokajające leku. U seniorów stosowanie olanzapiny może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak zwiększone ryzyko udaru. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni być monitorowani, a pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni rozpocząć leczenie od mniejszej dawki.

  • Ilustracja poradnika Oxacilin Norameda, 1000 mg – wskazania – na co działa?

    Oxacilin Norameda to lek stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak zapalenie wsierdzia, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zakażenia kości i stawów, bakteriemia oraz zakażenia skóry. Lek jest również stosowany w profilaktyce zakażeń pooperacyjnych. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, rodzaju zakażenia oraz jego nasilenia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na oksacylinę, inne penicyliny lub cefalosporyny oraz reakcje alergiczne na składniki leku. Możliwe działania niepożądane obejmują m.in. zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wstrząs anafilaktyczny, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, niedokrwistość, leukopenię, małopłytkowość, gorączkę, swędzenie, nudności, wymioty, biegunkę, chorobę nerek, zaburzenia neurologiczne oraz nadkażenie grzybicze.

  • Ilustracja poradnika Oxacilin Norameda, 1000 mg – dawkowanie leku

    Oxacilin Norameda to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia oraz wieku pacjenta. Lek podaje się domięśniowo, dożylnie lub w postaci infuzji dożylnej. Ważne jest regularne stosowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku ciąży lub karmienia piersią. Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

  • Ilustracja poradnika Oxacilin Norameda, 1000 mg – stosowanie w ciąży

    Oxacilin Norameda to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Jego stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga ostrożności. Alternatywne leki, takie jak amoksycylina, erytromycyna i cefaleksyna, mogą być bezpieczniejsze dla kobiet w ciąży i karmiących piersią. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Oxacilin Norameda, 1000 mg – stosowanie u dzieci

    Dzieci mogą zażywać lek Oxacilin Norameda, ale dawkowanie musi być dostosowane do wieku i masy ciała dziecka. Alternatywne leki o podobnym działaniu, które są bezpieczne dla dzieci, to amoksycylina, cefaleksyna i klarytromycyna. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, biegunka i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Fingolimod +pharma, 0,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Fingolimod +pharma stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to kaszel, zakażenie herpeswirusami, wolne bicie serca, rak podstawnokomórkowy, depresja i lęk oraz utrata masy ciała. Niezbyt częste działania obejmują zapalenie płuc, obrzęk plamki, zmniejszenie liczby płytek krwi, czerniak złośliwy oraz drgawki. Rzadkie skutki uboczne to zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, chłoniak i rak kolczystokomórkowy. Bardzo rzadkie działania to nieprawidłowości w zapisie EKG i mięsak Kaposiego. Działania o nieznanej częstości obejmują reakcje uczuleniowe, objawy choroby wątroby, postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię, zakażenia kryptokokowe, rak z komórek Merkla oraz autoimmunologiczną niedokrwistość hemolityczną.

  • Ilustracja poradnika Azacitidine Glenmark, 25 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Azacitidine Glenmark to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu zespołów mielodysplastycznych (MDS), przewlekłej białaczki mielomonocytowej (CMML) i ostrej białaczki szpikowej (AML). Działa poprzez zahamowanie syntezy DNA, RNA i białek oraz hipometylację DNA. Zalecana dawka to 75 mg/m² powierzchni ciała, podawane codziennie przez 7 dni, w 28-dniowych cyklach. Najczęstsze działania niepożądane to niedokrwistość, neutropenia, małopłytkowość, nudności, wymioty i zapalenie płuc. Leczenie trwa zazwyczaj co najmniej 6 cykli.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Eugia, 15 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lenalidomide Eugia to lek stosowany w leczeniu nowotworów, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza i chłoniak grudkowy. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypki, skurcze mięśni, obrzęki oraz problemy z układem pokarmowym. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, DRESS, posocznica lub zawał serca, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Pacjenci powinni być świadomi potencjalnych skutków ubocznych i regularnie monitorować swoje zdrowie podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Eugia, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lenalidomide Eugia to lek stosowany w leczeniu nowotworów, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypki, skurcze mięśni, zmniejszenie apetytu, zaparcia i biegunka, zmniejszenie liczby białych krwinek oraz płytek krwi. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze problemy, takie jak rozpad czerwonych krwinek, krwawienie wewnątrz czaszki, problemy z krążeniem, utrata widzenia oraz żółtaczka. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Daruph, 40 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Daruph, zawierający dazatynib, jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (PBSz), ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) z chromosomem Philadelphia (Ph+) oraz limfoblastycznej postaci przełomu blastycznego PBSz. Dawkowanie zależy od rodzaju białaczki oraz wieku i masy ciała pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane to zakażenia, duszność, biegunka, nudności, wymioty, wysypka skórna, gorączka, obrzęk twarzy, rąk i stóp, bóle głowy, uczucie zmęczenia, krwawienie, bóle mięśni, bóle brzucha.

  • Ilustracja poradnika Daruph, 55 mg – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Daruph u dzieci jest możliwe, ale wymaga ścisłego nadzoru medycznego i dostosowania dawki do masy ciała. Alternatywne leki, takie jak imatynib i nilotynib, mogą być stosowane w przypadku, gdy Daruph nie jest odpowiedni. Ważne jest monitorowanie działań niepożądanych i regularne badania krwi.

  • Ilustracja poradnika Tullex, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tullex, zawierający metotreksat, jest stosowany w leczeniu chorób zapalnych i autoimmunologicznych. Może powodować różnorodne działania niepożądane, takie jak zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, niestrawność, nudności, zmniejszenie apetytu oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak uporczywy suchy kaszel, krwioplucie, objawy uszkodzenia wątroby, reakcje uczuleniowe, uszkodzenie nerek lub zakażenia, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem.