Menu

Kortykosteroid wziewny

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Czy dupilumab sprawdzi się w leczeniu astmy u dzieci?
  2. Terapia trójlekowa – nowe badania dotyczące leczenia astmy
  3. Teofilina – porównanie substancji czynnych
  4. Olodaterol – porównanie substancji czynnych
  5. Mepolizumab – porównanie substancji czynnych
  6. Cyklezonid – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Cyklezonid – stosowanie w ciąży
  8. Formoterol – stosowanie u dzieci
  9. Flutykazon -przedawkowanie substancji
  10. Formoterol – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Formoterol – wskazania – na co działa?
  12. Formoterol – przeciwwskazania
  13. Montelukast – profil bezpieczeństwa
  14. Salmeterol – stosowanie u dzieci
  15. Salmeterol – wskazania – na co działa?
  16. Tiotropium – dawkowanie leku
  17. Umeklidynium -przedawkowanie substancji
  18. Umeklidynium – mechanizm działania
  19. Tezepelumab – wskazania – na co działa?
  20. Reslizumab – dawkowanie leku
  21. Reslizumab – stosowanie u dzieci
  22. Reslizumab – przeciwwskazania
  23. Glikopironium – wskazania – na co działa?
  24. Dupilumab – stosowanie u dzieci
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Czy dupilumab sprawdzi się w leczeniu astmy u dzieci?
    Układ oddechowy, Na receptę

    Dupilumab jest wskazany w leczeniu umiarkowanego do ciężkiego atopowego zapalenia skóry u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat, którzy kwalifikują się do leczenia ogólnego. Wyniki badań klinicznych III fazy dowiodły, że substancja ta zmniejsza także ataki astmy i poprawia czynność płuc u najmłodszych pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Terapia trójlekowa – nowe badania dotyczące leczenia astmy
    Układ oddechowy, Na receptę

    Według najnowszych ustaleń naukowców włączenie trzeciego leku do powszechnie stosowanych inhalatorów dwulekowych może zmniejszyć zaostrzenia astmy i poprawić kontrolę nad chorobą u dzieci, młodzieży i dorosłych z astmą o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego.

  • Ilustracja poradnika Teofilina – porównanie substancji czynnych

    Teofilina, salbutamol i formoterol to leki, które pomagają oddychać osobom z astmą czy przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP). Choć wszystkie należą do grupy leków rozszerzających oskrzela, różnią się mechanizmem działania, szybkością efektu i wygodą stosowania. Wybór odpowiedniego leku zależy nie tylko od choroby, ale też wieku pacjenta, możliwości stosowania inhalacji czy innych schorzeń. Poznaj kluczowe różnice między tymi substancjami i dowiedz się, która z nich może być dla Ciebie najbezpieczniejsza i najskuteczniejsza.

  • Ilustracja poradnika Olodaterol – porównanie substancji czynnych

    Olodaterol, indakaterol i salmeterol to substancje czynne stosowane u dorosłych z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP). Wszystkie należą do grupy długo działających beta2-mimetyków, pomagając w rozszerzaniu oskrzeli i ułatwiając oddychanie. Choć mają zbliżone działanie, różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem stosowania w szczególnych grupach pacjentów oraz możliwością łączenia z innymi lekami. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi lekami oraz dowiedz się, jak mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Mepolizumab – porównanie substancji czynnych

    Nowoczesne leczenie ciężkiej astmy eozynofilowej oraz innych chorób związanych z nadmiarem eozynofilów opiera się na przeciwciałach monoklonalnych takich jak mepolizumab, benralizumab i reslizumab. Choć substancje te należą do tej samej grupy leków, różnią się pod względem wskazań, drogi podania, zakresu zastosowania u dzieci oraz szczególnych środków ostrożności. Poznaj podobieństwa i różnice między nimi, aby lepiej zrozumieć, jak mogą wspierać terapię przewlekłych chorób układu oddechowego.

  • Ilustracja poradnika Cyklezonid – działania niepożądane i skutki uboczne

    Cyklezonid to wziewny lek stosowany w leczeniu astmy, który charakteryzuje się raczej łagodnym profilem działań niepożądanych. U większości pacjentów ewentualne objawy uboczne są umiarkowane i rzadko prowadzą do przerwania terapii. Jednak jak każdy lek, również cyklezonid może powodować działania niepożądane, które mogą różnić się w zależności od dawki, czasu stosowania oraz indywidualnych predyspozycji pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Cyklezonid – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leków w czasie ciąży i karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ wiele substancji może wpływać na zdrowie matki i dziecka. Cyklezonid to wziewny glikokortykosteroid używany w leczeniu astmy, którego bezpieczeństwo w tych okresach zależy od oceny korzyści i ryzyka. Dowiedz się, na co zwrócić uwagę przy stosowaniu cyklezonidu w ciąży i podczas karmienia piersią oraz jakie zalecenia wynikają z aktualnych danych.

  • Ilustracja poradnika Formoterol – stosowanie u dzieci

    Stosowanie formoterolu u dzieci wymaga szczególnej uwagi i indywidualnego podejścia. Ze względu na różnice w metabolizmie, wieku oraz masie ciała dzieci, bezpieczeństwo tej substancji zależy od wielu czynników, takich jak postać leku czy sposób podania. Poznaj kluczowe zasady dotyczące stosowania formoterolu w pediatrii, zakres wskazań, możliwe ryzyka oraz ważne zalecenia dotyczące dawkowania.

  • Ilustracja poradnika Flutykazon -przedawkowanie substancji

    Przedawkowanie flutykazonu może przebiegać różnie w zależności od postaci leku, dawki i sposobu podania. Substancja ta jest wykorzystywana zarówno w leczeniu schorzeń nosa (jako aerozol), jak i w terapii astmy czy przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) w postaci inhalacji, często w połączeniu z innymi lekami. Sprawdź, jakie objawy mogą się pojawić po przekroczeniu zalecanej dawki, jak wygląda postępowanie w takiej sytuacji oraz kiedy konieczna jest konsultacja medyczna.

  • Ilustracja poradnika Formoterol – działania niepożądane i skutki uboczne

    Formoterol to substancja czynna często stosowana w leczeniu astmy i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Działania niepożądane związane z jego stosowaniem mogą być łagodne, jak drżenie rąk czy ból głowy, ale zdarzają się także poważniejsze reakcje, w tym zaburzenia rytmu serca czy ciężkie zaostrzenia astmy. Częstość i rodzaj działań niepożądanych zależą od postaci leku, dawki, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać możliwe skutki uboczne, by lepiej zadbać o swoje bezpieczeństwo podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Formoterol – wskazania – na co działa?

    Formoterol to substancja czynna, która pomaga osobom zmagającym się z astmą i przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) swobodniej oddychać. Działa szybko, przynosząc ulgę już w kilka minut po zastosowaniu inhalacji, a jej efekt utrzymuje się przez wiele godzin. Formoterol stosowany jest samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami, takimi jak kortykosteroidy wziewne, aby jeszcze skuteczniej kontrolować objawy i zapobiegać zaostrzeniom choroby. Wskazania do stosowania formoterolu mogą się różnić w zależności od wieku pacjenta oraz rodzaju schorzenia, dlatego warto poznać, w jakich sytuacjach lekarz może zalecić ten lek.

  • Ilustracja poradnika Formoterol – przeciwwskazania

    Formoterol to substancja czynna należąca do grupy leków rozszerzających oskrzela, stosowana głównie w leczeniu astmy oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Chociaż jest bardzo skuteczny w łagodzeniu objawów duszności i ułatwianiu oddychania, jego stosowanie nie zawsze jest wskazane. Istnieją sytuacje, w których formoterol jest przeciwwskazany lub wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u osób z niektórymi chorobami serca, zaburzeniami rytmu serca, czy u pacjentów z określonymi zaburzeniami metabolicznymi. Warto wiedzieć, kiedy lek ten może być niebezpieczny, jakie są przeciwwskazania bezwzględne i względne, a także w jakich przypadkach należy zachować szczególną ostrożność podczas jego stosowania.

  • Ilustracja poradnika Montelukast – profil bezpieczeństwa

    Montelukast to lek szeroko stosowany w leczeniu astmy oraz alergicznego nieżytu nosa, dostępny w różnych postaciach i dawkach dla dzieci, młodzieży oraz dorosłych. Wyróżnia się dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak – jak każdy lek – wymaga przestrzegania określonych zasad stosowania, szczególnie w określonych grupach pacjentów. Poznaj najważniejsze informacje na temat bezpieczeństwa montelukastu, możliwych działań niepożądanych oraz sytuacji, w których należy zachować ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Salmeterol – stosowanie u dzieci

    Stosowanie salmeterolu u dzieci wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ ich organizmy inaczej reagują na leki niż organizmy dorosłych. Zastosowanie tej substancji w leczeniu astmy u pacjentów pediatrycznych jest możliwe tylko w określonych sytuacjach, zawsze zgodnie z zaleceniami lekarza i przy ścisłej kontroli dawkowania. Poniżej znajdziesz najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa i zasad stosowania salmeterolu u dzieci – z uwzględnieniem różnych postaci leku i możliwych połączeń z innymi substancjami czynnymi.

  • Ilustracja poradnika Salmeterol – wskazania – na co działa?

    Salmeterol to substancja stosowana wziewnie w leczeniu chorób układu oddechowego, takich jak astma i przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Pomaga utrzymać drożność dróg oddechowych, łagodząc objawy, takie jak duszność, świszczący oddech czy kaszel. W połączeniu z innymi lekami, np. kortykosteroidami, pozwala na lepszą kontrolę przewlekłych dolegliwości układu oddechowego zarówno u dorosłych, jak i u dzieci powyżej 4. roku życia. Poznaj szczegółowe wskazania do stosowania salmeterolu oraz różnice zależne od wieku pacjenta i rodzaju leku.

  • Ilustracja poradnika Tiotropium – dawkowanie leku

    Tiotropium to nowoczesna substancja czynna stosowana przede wszystkim w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) oraz ciężkiej astmy. Jest dostępna w różnych postaciach do inhalacji, co pozwala na indywidualne dopasowanie terapii do potrzeb pacjenta. Właściwe dawkowanie tiotropium jest kluczowe dla skuteczności i bezpieczeństwa leczenia, a jego schematy mogą różnić się w zależności od postaci leku, drogi podania oraz wieku i stanu zdrowia pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Umeklidynium -przedawkowanie substancji

    Umeklidynium to substancja czynna stosowana wziewnie, która pomaga rozszerzyć oskrzela u osób z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP). Przedawkowanie tej substancji, zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z innymi lekami, może prowadzić do nieprzyjemnych i niekiedy groźnych dla zdrowia objawów. Dowiedz się, jak rozpoznać przedawkowanie umeklidynium, jakie są typowe objawy oraz jak należy postępować w takiej sytuacji.

  • Ilustracja poradnika Umeklidynium – mechanizm działania

    Umeklidynium to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Jej mechanizm działania opiera się na rozluźnianiu mięśni oskrzeli, co pomaga złagodzić duszność i poprawić komfort oddychania. Dzięki specjalnej formie wziewnej umeklidynium działa miejscowo w drogach oddechowych, a jego skuteczność potwierdzono w licznych badaniach klinicznych. Sprawdź, jak działa ten lek w organizmie, jak długo utrzymuje się jego efekt i jakie są wyniki badań przedklinicznych.

  • Ilustracja poradnika Tezepelumab – wskazania – na co działa?

    Tezepelumab to nowoczesna substancja biologiczna stosowana u dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia z ciężką astmą, której nie udaje się dobrze kontrolować innymi lekami. Działa poprzez blokowanie czynnika wywołującego stan zapalny w drogach oddechowych, pomagając ograniczyć zaostrzenia choroby i poprawić komfort oddychania. Stosowanie tezepelumabu może przynieść znaczną ulgę osobom, u których dotychczasowe terapie okazały się niewystarczające.

  • Ilustracja poradnika Reslizumab – dawkowanie leku

    Reslizumab to nowoczesna substancja czynna stosowana dożylne u dorosłych z ciężką astmą eozynofilową, gdy leczenie innymi lekami nie przynosi oczekiwanych efektów. Jego dawkowanie jest dostosowane do masy ciała pacjenta i zawsze odbywa się pod ścisłą kontrolą personelu medycznego. Poznaj szczegóły schematów dawkowania, informacje dla szczególnych grup pacjentów oraz zasady bezpiecznego stosowania tej terapii.

  • Ilustracja poradnika Reslizumab – stosowanie u dzieci

    Reslizumab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu ciężkiej astmy eozynofilowej. Z uwagi na specyfikę działania i ograniczenia wiekowe, bezpieczeństwo jej stosowania u dzieci jest zagadnieniem wymagającym szczególnej uwagi. Sprawdź, kiedy i dla kogo reslizumab może być stosowany oraz jakie środki ostrożności obowiązują w grupie pacjentów pediatrycznych.

  • Ilustracja poradnika Reslizumab – przeciwwskazania

    Reslizumab to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych z ciężką astmą eozynofilową, którzy nie uzyskują wystarczającej poprawy mimo stosowania standardowych leków wziewnych. Pomaga zmniejszyć liczbę eozynofili, łagodząc objawy astmy. Jednak nie każdy pacjent może go bezpiecznie stosować. Poznaj, w jakich przypadkach reslizumab jest przeciwwskazany, kiedy jego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności oraz na co zwrócić uwagę przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Glikopironium – wskazania – na co działa?

    Glikopironium to nowoczesna substancja czynna, która skutecznie pomaga dorosłym pacjentom z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP). W zależności od postaci leku oraz drogi podania, może być stosowana także w innych, ściśle określonych wskazaniach, na przykład u dzieci z ciężkim ślinotokiem związanym z przewlekłymi chorobami neurologicznymi. Dzięki zróżnicowanym mechanizmom działania i możliwości stosowania w połączeniach z innymi lekami, glikopironium przyczynia się do poprawy komfortu życia oraz zmniejszenia objawów u osób zmagających się z przewlekłymi schorzeniami układu oddechowego i innymi dolegliwościami.

  • Ilustracja poradnika Dupilumab – stosowanie u dzieci

    Stosowanie dupilumabu u dzieci otwiera nowe możliwości leczenia ciężkich chorób atopowych i astmy, ale wymaga dokładnego przestrzegania zaleceń dotyczących wieku, wskazań i dawkowania. Różnice w budowie i funkcjonowaniu organizmu dzieci powodują, że bezpieczeństwo terapii musi być zawsze oceniane indywidualnie i pod ścisłym nadzorem specjalisty. Dowiedz się, w jakich przypadkach i w jaki sposób można stosować dupilumab u najmłodszych pacjentów.