Menu

Klarytromycyna

Produkty powiązane z klarytromycyna
Klacid, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 125 mg/5 ml
Klacid, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 125 mg/5 ml
Klacid, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 250 mg/5 ml
Klacid, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 250 mg/5 ml
Klacid, tabletki powlekane, 500 mg
Klacid, tabletki powlekane, 500 mg
Fromilid 500, tabletki powlekane, 500 mg
Fromilid 500, tabletki powlekane, 500 mg
Klabax, tabletki powlekane, 250 mg
Klabax, tabletki powlekane, 250 mg
Klacid, tabletki powlekane, 250 mg
Klacid, tabletki powlekane, 250 mg
Amotaks Dis, tabletki, 1 g
Amotaks Dis, tabletki, 1 g
Augmentin ES, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, (600 mg + 42,9 mg)/5 ml
Augmentin ES, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, (600 mg + 42,9 mg)/5 ml
Augmentin, tabletki powlekane, 250 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 250 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 500 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 500 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 875 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 875 mg + 125 mg
Fromilid 250, tabletki powlekane, 250 mg
Fromilid 250, tabletki powlekane, 250 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Maria Bialik
Maria Bialik
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Apo-Atorva, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  2. Colchicum dispert, 0,5 mg – wskazania – na co działa?
  3. Colchicum dispert, 0,5 mg – przeciwwskazania
  4. Colchicum dispert, 0,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Colchicum dispert, 0,5 mg – dawkowanie leku
  6. Emanera, 40 mg – dawkowanie leku
  7. Emanera, 20 mg – dawkowanie leku
  8. Cidimus, 0,5 mg – przeciwwskazania
  9. Cidimus, 0,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  10. Cidimus, 5 mg – przeciwwskazania
  11. Cidimus, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Ketipinor, 300 mg – przeciwwskazania
  13. Ketipinor, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Ospamox 1000 mg – stosowanie u dzieci
  15. Docetaxel-Ebewe, 10 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Doneprion – przeciwwskazania
  17. Doneprion – interakcje z lekami i alkoholem
  18. Lecalpin, 20 mg – przeciwwskazania
  19. Lecalpin, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Lecalpin, 10 mg – przeciwwskazania
  21. Lecalpin, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Ranolteril, 1 mg – wskazania – na co działa?
  23. Ranolteril, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Ranolteril, 2 mg – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Apo-Atorva, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Apo-Atorva, lek obniżający poziom cholesterolu, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak cyklosporyna, antybiotyki, leki przeciwgrzybicze, inne leki regulujące stężenie lipidów, blokery kanału wapniowego, leki przeciwwirusowe, leki stosowane w leczeniu zapalenia wątroby typu C, ezetymib, warfaryna, doustne środki antykoncepcyjne oraz kolchicyna. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i zielem dziurawca. Podczas przyjmowania Apo-Atorva należy unikać nadmiernego spożycia alkoholu, aby zmniejszyć ryzyko uszkodzenia wątroby.

  • Ilustracja poradnika Colchicum dispert, 0,5 mg – wskazania – na co działa?

    Colchicum Dispert to lek zawierający kolchicynę, stosowany w leczeniu ostrych napadów dny moczanowej oraz w profilaktyce tych napadów. Zalecana dawka początkowa to 2 tabletki, a następnie 1-2 tabletki po 1 godzinie, maksymalnie 3-4 tabletki na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciążę, karmienie piersią, ciężkie zaburzenia nerek lub wątroby oraz jednoczesne stosowanie z erytromycyną lub klarytromycyną. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, biegunka, skurcze brzucha i bóle brzucha.

  • Ilustracja poradnika Colchicum dispert, 0,5 mg – przeciwwskazania

    Colchicum Dispert to lek stosowany w leczeniu ostrych napadów dny moczanowej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciążę, karmienie piersią, hemodializę, ciężkie choroby wątroby i nerek oraz ciężkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku problemów z sercem, nerkami, wątrobą, układem pokarmowym oraz chorobami krwi. Ważne jest również poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ Colchicum Dispert może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Colchicum dispert, 0,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Colchicum Dispert może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak cyklosporyna, statyny, antybiotyki z grupy makrolidów i cymetydyna, co może prowadzić do zwiększenia ryzyka działań niepożądanych. Nadmierne spożycie soku grejpfrutowego może również zwiększać stężenie kolchicyny we krwi. Kolchicyna może pogarszać wchłanianie witaminy B12, co może prowadzić do jej niedoboru. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia Colchicum Dispert.

  • Ilustracja poradnika Colchicum dispert, 0,5 mg – dawkowanie leku

    Lek Colchicum Dispert stosuje się w leczeniu ostrych napadów dny moczanowej oraz w profilaktyce tych napadów. Dawkowanie dla dorosłych obejmuje początkową dawkę 2 tabletek, a następnie 1-2 tabletki po 1 godzinie, z maksymalną dawką dobową 3-4 tabletek. W profilaktyce stosuje się 1 tabletkę 1-2 razy na dobę. Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami nerek i wątroby powinno być zmniejszone o 50%. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 lat. Tabletki należy połknąć w całości, popijając wodą. Przeciwwskazania obejmują zaburzenia czynności nerek lub wątroby, hemodializę, ciążę i karmienie piersią oraz jednoczesne stosowanie z erytromycyną lub klarytromycyną. Najczęstsze działania niepożądane to nudności,…

  • Ilustracja poradnika Emanera, 40 mg – dawkowanie leku

    Lek Emanera, zawierający ezomeprazol, jest stosowany w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Dawkowanie zależy od rodzaju schorzenia i wieku pacjenta. Dla dorosłych, dawki wynoszą od 20 mg do 40 mg na dobę, w zależności od schorzenia. Młodzież w wieku 12 lat i starsza stosuje podobne dawki. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, mogą wymagać dostosowania dawki. Kapsułki należy połykać w całości, popijając wodą. W razie trudności z połykaniem, kapsułkę można otworzyć i wymieszać peletki w wodzie.

  • Ilustracja poradnika Emanera, 20 mg – dawkowanie leku

    Lek Emanera jest stosowany w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Dawkowanie zależy od rodzaju schorzenia, wieku pacjenta oraz czynności wątroby. Lek można przyjmować o każdej porze dnia, z jedzeniem lub na czczo. W razie trudności z połykaniem kapsułek, można je otworzyć i wymieszać z wodą. Ważne jest regularne konsultowanie się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku długotrwałego stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Cidimus, 0,5 mg – przeciwwskazania

    Lek Cidimus, zawierający takrolimus, jest stosowany w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionych narządów. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na takrolimus lub antybiotyki z grupy makrolidów. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem regularne badania, unikanie leków ziołowych, zaburzenia czynności wątroby, biegunki oraz ograniczenie kontaktu ze słońcem. Lek Cidimus może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, inhibitorami proteazy HIV i HCV, lekami przeciwwymiotnymi, zobojętniającymi sok żołądkowy, przeciwdepresyjnymi oraz ziołowymi.

  • Ilustracja poradnika Cidimus, 0,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Interakcje leku Cidimus z innymi lekami i substancjami mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i preparatach ziołowych. Należy również zachować ostrożność w spożywaniu alkoholu podczas leczenia takrolimusem.

  • Ilustracja poradnika Cidimus, 5 mg – przeciwwskazania

    Lek Cidimus, zawierający takrolimus, jest stosowany w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionych narządów. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na takrolimus lub antybiotyki z grupy makrolidów. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem regularne badania, unikanie leków ziołowych, zaburzenia czynności wątroby, biegunki oraz ograniczenie kontaktu ze słońcem. Cidimus nie powinien być stosowany jednocześnie z cyklosporyną, a także z niektórymi antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, inhibitorami proteazy HIV, lekami przeciwwymiotnymi oraz lekami zobojętniającymi sok żołądkowy.

  • Ilustracja poradnika Cidimus, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Cidimus (takrolimus) może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z antybiotykami, inhibitorami proteazy HIV i HCV, lekami stosowanymi w leczeniu nowotworów, lekami przeciwwymiotnymi, lekami zobojętniającymi sok żołądkowy, lekami hormonalnymi, lekami stosowanymi w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, lekami przeciwarytmicznymi, statynami, lekami przeciwpadaczkowymi, kortykosteroidami, lekami przeciwdepresyjnymi, lekami ziołowymi, metamizolem i kannabidiolem. Takrolimus może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i preparatami ziołowymi. Spożycie alkoholu może nasilać zaburzenia widzenia i zaburzenia neurologiczne wywołane przez takrolimus.

  • Ilustracja poradnika Ketipinor, 300 mg – przeciwwskazania

    Ketipinor to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii, choroby dwubiegunowej oraz epizodów maniakalnych i depresyjnych. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go zażywać, jeśli pacjent ma uczulenie na kwetiapinę lub inne składniki leku, przyjmuje niektóre leki (np. stosowane w zakażeniu wirusem HIV, zakażeniach grzybiczych, zakażeniach bakteryjnych, leczeniu depresji), ma problemy sercowe, niskie ciśnienie tętnicze, przebył udar mózgu, ma problemy z wątrobą, padaczkę, cukrzycę, zmniejszoną liczbę białych krwinek, chorobę Parkinsona, otępienie, zakrzepy, zespół bezdechu śródsennego, problemy z opróżnianiem pęcherza, powiększoną prostatę, przeszkodę w jelitach lub historię nadużywania alkoholu lub leków.

  • Ilustracja poradnika Ketipinor, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Ketipinor, zawierający kwetiapinę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym stosowanymi w zakażeniu wirusem HIV, zakażeniach grzybiczych, antybiotykami, lekami przeciwpadaczkowymi, nadciśnieniem tętniczym, barbituranami, tiorydazyną, litem, lekami wpływającymi na rytm serca, moczopędnymi, antycholinergicznymi. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym oraz alkoholem, co może prowadzić do zwiększenia ryzyka działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Ospamox 1000 mg – stosowanie u dzieci

    Ospamox jest bezpiecznym antybiotykiem dla dzieci, pod warunkiem odpowiedniego dawkowania. Alternatywne leki to Augmentin, Zinnat, Klacid i Sumamed. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności i wysypka skórna. Zawsze konsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Docetaxel-Ebewe, 10 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Docetaxel-Ebewe może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym z inhibitorami i induktorami CYP3A4, lekami cytotoksycznymi oraz glikokortykosteroidami. Lek zawiera również etanol, co może wpływać na działanie innych leków oraz wywoływać działania niepożądane, zwłaszcza u osób z chorobą alkoholową, padaczką lub niewydolnością wątroby. Przed każdym podaniem leku należy przeprowadzić badania krwi, aby sprawdzić liczbę komórek krwi i czynność wątroby.

  • Ilustracja poradnika Doneprion – przeciwwskazania

    Lek Doneprion, zawierający donepezylu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu objawowym otępienia w chorobie Alzheimera. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku i ciężką niewydolność wątroby. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z wrzodami, napadami drgawkowymi, chorobami serca, wydłużonym odstępem QT, astmą, chorobami wątroby i trudnościami z oddawaniem moczu. Doneprion może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwarytmicznymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwpsychotycznymi, przeciwbakteryjnymi, przeciwgrzybiczymi, NLPZ, cholinolitycznymi, przeciwdrgawkowymi, na serce, zwiotczającymi mięśnie i do znieczulenia ogólnego.

  • Ilustracja poradnika Doneprion – interakcje z lekami i alkoholem

    Doneprion może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami na serce, depresję, psychozy, zakażenia bakteryjne, przeciwgrzybicze, przeciwbólowe, cholinolityczne, przeciwdrgawkowe, na choroby serca, zwiotczające mięśnie i do znieczulenia ogólnego. Pokarm nie wpływa na działanie donepezylu, ale lek zawiera laktozę, co może być problematyczne dla osób z nietolerancją laktozy. Zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii donepezylem.

  • Ilustracja poradnika Lecalpin, 20 mg – przeciwwskazania

    Lecalpin, lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, ma kilka przeciwwskazań. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na składniki leku, niektórych chorób serca (np. niewydolność serca, zwężenie drogi odpływu krwi z serca, niestabilna dusznica bolesna, zawał mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 4 tygodni), ciężkich zaburzeń wątroby i nerek, oraz podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów izoenzymu CYP3A4 i cyklosporyny. Należy również unikać spożywania grejpfrutów i soku grejpfrutowego podczas terapii. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia, zwłaszcza jeśli mają inne schorzenia lub przyjmują inne leki.

  • Ilustracja poradnika Lecalpin, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lecalpin, lek na nadciśnienie, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z inhibitorami CYP3A4, cyklosporyną, induktorami CYP3A4, digoksyną, metoprololem i symwastatyną. Grejpfrut i sok grejpfrutowy oraz alkohol mogą nasilać działanie leku, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Zaleca się unikanie tych substancji podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Lecalpin, 10 mg – przeciwwskazania

    Lek Lecalpin, zawierający lerkanidypinę, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, niektóre choroby serca, ciężkie zaburzenia wątroby i nerek, jednoczesne stosowanie z inhibitorami izoenzymu CYP3A4, cyklosporyną oraz spożywanie grejpfruta lub soku grejpfrutowego. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lecalpin, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Lecalpin, zawierający lerkanidypinę, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym z inhibitorami CYP3A4, cyklosporyną, induktorami CYP3A4, digoksyną, metoprololem i symwastatyną. Spożywanie grejpfruta lub soku grejpfrutowego oraz alkoholu podczas stosowania leku Lecalpin może nasilać jego działanie przeciwnadciśnieniowe. Zaleca się unikanie tych substancji podczas leczenia. Pacjenci powinni konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia, aby uniknąć potencjalnych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Ranolteril, 1 mg – wskazania – na co działa?

    Ranolteril to lek stosowany w leczeniu objawów zespołu nadreaktywnego pęcherza moczowego, takich jak trudności z kontrolowaniem oddawania moczu i nagła potrzeba udania się do toalety. Zalecana dawka to 2 mg dwa razy na dobę, z możliwością zmniejszenia do 1 mg w przypadku działań niepożądanych. Przeciwwskazania obejmują zatrzymanie moczu, niekontrolowaną jaskrę, myasthenia gravis, ciężkie wrzodziejące zapalenie jelita grubego i toksyczne rozszerzenie okrężnicy. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami nerek, wątroby, neuropatią układu autonomicznego i innymi schorzeniami. Najczęstsze działania niepożądane to suchość w jamie ustnej i ból głowy.

  • Ilustracja poradnika Ranolteril, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Ranolteril, zawierający tolterodynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym antybiotykami makrolidowymi, środkami przeciwgrzybiczymi, inhibitorami proteazy, lekami prokinetycznymi oraz lekami przeciwarytmicznymi. Pokarm oraz zaburzenia równowagi elektrolitowej mogą wpływać na działanie leku. Chociaż nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się ostrożność, ponieważ alkohol może nasilać działania niepożądane leku.

  • Ilustracja poradnika Ranolteril, 2 mg – przeciwwskazania

    Ranolteril jest lekiem stosowanym w leczeniu objawów zespołu nadreaktywnego pęcherza moczowego. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na tolterodynę, zatrzymania moczu, niekontrolowanej jaskry, myasthenia gravis, ciężkiego wrzodziejącego zapalenia jelita grubego oraz toksycznego rozszerzenia okrężnicy. Przed rozpoczęciem leczenia należy zachować ostrożność w przypadku trudności z oddawaniem moczu, chorób żołądka i jelit, problemów z nerkami, chorób wątroby, zaburzeń neuronalnych, przepukliny rozworu przełykowego, obniżonej czynności motorycznej przewodu pokarmowego, dolegliwości ze strony serca oraz obniżonego stężenia potasu, wapnia lub magnezu we krwi. Ranolteril może oddziaływać z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.