Menu

Inhibitor monoaminooksydazy

Lista powiązanych wpisów:

Aurex 40, 40 mg – przeciwwskazania
Lek Aurex, zawierający cytalopram, nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na składniki leku, stosowania inhibitorów MAO, linezolidu, zaburzeń rytmu serca, przyjmowania leków regulujących rytm serca oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszelkich istniejących schorzeniach i przyjmowanych lekach.
Aurex 40, 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Lek Aurex, zawierający cytalopram, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, takimi jak inhibitory MAO, pimozyd, buspiron, leki przeciwmigrenowe, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwzakrzepowe oraz leki wpływające na czynność płytek krwi. Może również wchodzić w interakcje z zielem dziurawca zwyczajnego. Spożycie pokarmu nie wpływa na wchłanianie cytalopramu. Nie zaleca się picia alkoholu podczas leczenia cytalopramem, ponieważ może to nasilać działania niepożądane leku.
Aurex 20, 20 mg – wskazania – na co działa?
Lek Aurex zawiera cytalopram, który jest stosowany w leczeniu depresji i zespołu lęku napadowego. Zazwyczaj stosowana dawka wynosi 20-40 mg na dobę. Leku nie należy stosować u dzieci poniżej 18 lat oraz w przypadku nadwrażliwości na cytalopram, stosowania MAO lub zaburzeń rytmu serca. Ważne jest unikanie alkoholu podczas leczenia. W razie pominięcia dawki, nie należy stosować dawki podwójnej.
Aurex 20, 20 mg – przeciwwskazania
Lek Aurex, zawierający cytalopram, nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na jego składniki, stosowania inhibitorów MAO, linezolidu, zaburzeń rytmu serca, przyjmowania leków wpływających na rytm serca oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem w przypadku występowania innych przeciwwskazań, takich jak mania, choroba nerek lub wątroby, zaburzenia czynności serca, cukrzyca, napady drgawek, jaskra, krwawienia, zaburzenia krzepnięcia krwi, przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych, leczenie elektrowstrząsami, małe stężenie sodu lub magnezu w surowicy.
Efectin ER 37,5, 37,5 mg – wskazania – na co działa?
Lek Efectin ER, zawierający wenlafaksynę, jest stosowany w leczeniu depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej i lęku napadowego. Zalecana początkowa dawka wynosi 75 mg raz na dobę, a maksymalna dawka to 375 mg na dobę. Leku nie należy stosować u pacjentów z nadwrażliwością na wenlafaksynę ani jednocześnie z IMAO. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy i pocenie się.
Efectin ER 37,5, 37,5 mg – przeciwwskazania
Lek Efectin ER, zawierający wenlafaksynę, jest stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz jednoczesnego stosowania z IMAO. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, jeśli pacjent stosuje inne leki, ma choroby oczu, wysokie ciśnienie krwi, choroby serca, napady drgawek, hiponatremię, zaburzenia krwawienia, manię lub zachowania agresywne. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych. Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia.
Efectin ER 37,5, 37,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Lek Efectin ER, zawierający wenlafaksynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak IMAO, SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, lit, opioidy, antybiotyki i beta-adrenolityki. Może również reagować z substancjami, takimi jak ziele dziurawca zwyczajnego, suplementy tryptofanu i błękit metylenowy. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Efectin ER jest przeciwwskazane, ponieważ może nasilać działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy oraz zwiększać ryzyko przedawkowania.
Amitriptylinum VP, 10 mg – przeciwwskazania
Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Amitriptylinum VP, należy upewnić się, że pacjent nie ma przeciwwskazań takich jak nadwrażliwość, przebyty zawał serca, problemy z sercem, stosowanie inhibitorów MAO, ciężka choroba wątroby czy wiek poniżej 6 lat. Ważne jest również omówienie z lekarzem wszelkich istniejących problemów zdrowotnych oraz leków, które pacjent przyjmuje, aby uniknąć potencjalnych interakcji i działań niepożądanych.
Amitriptylinum VP, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Amitriptylinum VP może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami MAO, lekami sympatykomimetycznymi, przeciwcholinergicznymi, wydłużającymi odstęp QT, tramadolem, lekami przeciwgrzybiczymi oraz środkami działającymi hamująco na OUN. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak inhibitory i induktory cytochromu P450 oraz walproinian sodu. Picie alkoholu podczas leczenia amitryptyliną nie jest zalecane, ponieważ może to nasilać działanie uspokajające leku.
Amitriptylinum VP, 25 mg – przeciwwskazania
Lek Amitriptylinum VP nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na amitryptylinę, po niedawnym ataku serca, z problemami sercowymi, stosujące inhibitory MAO, z ciężką chorobą wątroby oraz u dzieci poniżej 6 lat. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku spowolnionej czynności serca, nadczynności tarczycy, padaczki, trudności z oddawaniem moczu, jaskry zamkniętego kąta oraz cukrzycy.
Amitriptylinum VP, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Amitriptylinum VP może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami MAO, lekami sympatykomimetycznymi, przeciwcholinergicznymi, wydłużającymi odstęp QT, tramadolem, lekami przeciwgrzybiczymi i inhibitorami CYP2D6. Może również wchodzić w interakcje z alkoholem i zielem dziurawca. Spożywanie alkoholu podczas leczenia amitryptyliną nie jest zalecane, ponieważ może nasilać działanie uspokajające leku i zwiększać ryzyko wypadków.
ACTI-trin, (1,25 mg + 30 mg + 1 – interakcje z lekami i alkoholem
ACTI-trin to lek stosowany w leczeniu objawowym stanów zapalnych górnych dróg oddechowych. Może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z inhibitorami monoaminooksydazy, lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, lekami przeciwcholinergicznymi, lekami zmniejszającymi ciśnienie krwi, chinidyną oraz lekami pobudzającymi układ współczulny. ACTI-trin zawiera również etanol, co może być szkodliwe dla osób z chorobą alkoholową, chorobami wątroby, padaczką oraz u dzieci. Podczas stosowania ACTI-trin nie należy pić alkoholu ani spożywać produktów zawierających alkohol.
ACTI-trin, (1,25 mg + 30 mg + 1 – działania niepożądane i skutki uboczne
ACTI-trin to lek stosowany w leczeniu objawowym stanów zapalnych górnych dróg oddechowych. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak zmęczenie, senność, zawroty głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej i nosogardzieli oraz nudności i wymioty. Rzadziej mogą wystąpić halucynacje, niepokój, spadek nastroju, zaburzenia rytmu serca i zatrzymanie moczu. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i wiedzieli, kiedy należy skontaktować się z lekarzem. ACTI-trin może również wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może nasilać jego działania niepożądane lub wpływać na skuteczność innych leków.
ACTI-trin, (1,25 mg + 30 mg + 1 – dawkowanie leku
ACTI-trin to lek stosowany w leczeniu objawowym stanów zapalnych górnych dróg oddechowych. Dawkowanie dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat wynosi 10 ml syropu 3 do 4 razy na dobę, a dla dzieci od 7 do 12 lat – 5 ml syropu 3 do 4 razy na dobę. Lek należy podawać doustnie, nie częściej niż co 6 godzin. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych skutków ubocznych, dlatego ważne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.
ACTI-trin, (1,25 mg + 30 mg + 1 – przeciwwskazania
ACTI-trin to lek stosowany w leczeniu objawowym stanów zapalnych górnych dróg oddechowych. Istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania, w tym uczulenie na substancje czynne lub pomocnicze, stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), astma oskrzelowa, ciężka niewydolność wątroby, choroby nerek, niewydolność oddechowa, kaszel z dużą ilością wydzieliny, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciężka choroba niedokrwienna serca, mukowiscydoza, ciąża i karmienie piersią oraz wiek poniżej 7 lat. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.
Morphini sulfas WZF 0,1% Spinal, 1 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
Morphini sulfas WZF 0,1% Spinal, zawierający morfinę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak benzodiazepiny, IMAO, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, gabapentyna, pregabalina, ryfampicyna i leki przeciwzakrzepowe. Może również tworzyć nierozpuszczalne kompleksy z heparyną i 5-fluorouracylem. Stosowanie morfiny z alkoholem jest niewskazane, ponieważ alkohol nasila działanie morfiny, zwiększając ryzyko działań niepożądanych.
Finlepsin 200 retard, 200 mg – przeciwwskazania
Lek Finlepsin retard, zawierający karbamazepinę, jest stosowany w leczeniu padaczki, nerwobólu oraz w profilaktyce zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na karbamazepinę, zaburzenia czynności szpiku kostnego, blok przedsionkowo-komorowy, ostrą porfirię przerywaną, stosowanie IMAO oraz worykonazolu. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszelkie choroby krwi, serca, wątroby, nerek, podwyższone ciśnienie śródgałkowe oraz zaburzenia psychiczne. Karbamazepina może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwbólowymi, antybiotykami, lekami przeciwdepresyjnymi, przeciwpadaczkowymi oraz hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi.
DexaCaps, 167 mg + 50 mg + 20 – przeciwwskazania
DexaCaps to lek stosowany w leczeniu suchego kaszlu, jednak istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na składniki leku, kaszlu z dużą ilością wydzieliny, astmy oskrzelowej, ciężkiej choroby wątroby, niewydolności oddechowej, stosowania inhibitorów MAO oraz leków mukolitycznych. DexaCaps może również wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego przed jego zastosowaniem należy skonsultować się z lekarzem.
Sufentanil Chiesi, 5 mcg/ml (50 mcg/10 – przeciwwskazania
Stosowanie leku Sufentanil Chiesi wymaga ostrożności. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, nietolerancję na leki podobne do morfiny, stosowanie dożylne w trakcie porodu, ostrą porfirię wątrobową oraz leczenie inhibitorami MAO. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące choroby i przyjmowane leki. Ważne jest monitorowanie pacjenta podczas stosowania leku, aby uniknąć poważnych działań niepożądanych.
Sufentanil Chiesi, 5 mcg/ml (50 mcg/10 – interakcje z lekami i alkoholem
Sufentanil Chiesi może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym barbituranami, benzodiazepinami, neuroleptykami, halogenowymi środkami znieczulenia ogólnego, MAOI, SSRI, SNRI, gabapentyną, pregabaliną, ketokonazolem, flukonazolem, rytonawirem, wekuronium, suksametonium oraz podtlenkiem azotu. Może również wchodzić w interakcje z alkoholem, co może nasilać działania niepożądane leku, takie jak depresja oddechowa i senność. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach oraz unikali spożywania alkoholu podczas leczenia sufentanylem.
Polhumin N, 100 j.m./ml – wskazania – na co działa?
Polhumin N to lek stosowany w leczeniu cukrzycy wymagającej leczenia insuliną. Dawkowanie jest indywidualne i zależy od wielu czynników. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub w przypadku hipoglikemii. W trakcie leczenia konieczna jest systematyczna kontrola stężenia glukozy we krwi. Niektóre leki mogą wpływać na działanie insuliny. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia.
Polhumin N, 100 j.m./ml – interakcje z lekami i alkoholem
Polhumin N, insulina ludzka stosowana w leczeniu cukrzycy, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak estrogeny, hormony tarczycy, związki litu, danazol, środki sympatykomimetyczne, kwas nikotynowy, steroidy, fenytoina, leki β-adrenolityczne, inhibitory monoaminooksydazy, salicylany, analogi somatostatyny oraz doustne leki przeciwcukrzycowe. Alkohol etylowy może nasilać działanie insuliny, co może prowadzić do hipoglikemii. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed spożyciem alkoholu i informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.
Polhumin MIX-2, 100 j.m/ml – interakcje z lekami i alkoholem
Polhumin Mix-2, insulina ludzka stosowana w leczeniu cukrzycy, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak estrogeny, hormony tarczycy, związki litu, danazol, środki sympatykomimetyczne, kwas nikotynowy, steroidy, fenytoina, leki β-adrenolityczne, inhibitory monoaminooksydazy, salicylany i analogi somatostatyny. Alkohol etylowy może nasilać hipoglikemizujące działanie insuliny, co może prowadzić do hipoglikemii. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących interakcji leku.
Polhumin MIX-4, 100 j.m./ml – interakcje z lekami i alkoholem
Polhumin Mix-4, insulina stosowana w leczeniu cukrzycy, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak estrogeny, hormony tarczycy, związki litu, danazol, środki sympatykomimetyczne, kwas nikotynowy, steroidy, fenytoina, leki β-adrenolityczne, inhibitory monoaminooksydazy, salicylany, analogi somatostatyny oraz doustne leki przeciwcukrzycowe. Alkohol etylowy również może wpływać na działanie insuliny, zwiększając ryzyko hipoglikemii. Pacjenci powinni informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i substancjach oraz zachować ostrożność podczas spożywania alkoholu. W przypadku hipoglikemii należy natychmiast spożyć cukier lub napój zawierający cukier i skonsultować się z lekarzem.