Szczepionka VARIVAX nie jest zalecana dla kobiet karmiących piersią ze względu na teoretyczne ryzyko przeniesienia wirusa szczepionkowego na niemowlę. Brak jest dostępnych informacji wskazujących na wpływ szczepionki na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn oraz na interakcje z alkoholem. Brak jest również danych dotyczących skuteczności ochrony lub odpowiedzi immunologicznej u osób seronegatywnych w wieku powyżej 65 lat oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed podaniem szczepionki, aby ocenić ryzyko i korzyści.
Szczepionka VARIVAX jest skuteczna w ochronie przed ospą wietrzną, ale nie powinna być stosowana u osób z nadwrażliwością, chorobami krwi, nowotworami, osłabionym układem odpornościowym, wrodzonymi niedoborami odporności, czynną gruźlicą, gorączką powyżej 38,5°C oraz u kobiet w ciąży. Ważne jest unikanie bliskich kontaktów z osobami z grupy ryzyka przez 6 tygodni po szczepieniu. Przed podaniem szczepionki należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku przyjmowania innych leków lub szczepionek.
Szczepionka VARIVAX chroni przed ospą wietrzną. Niemowlęta (9-12 miesięcy) otrzymują dwie dawki w odstępie co najmniej 3 miesięcy. Dzieci (12 miesięcy – 12 lat) otrzymują dwie dawki w odstępie co najmniej 1 miesiąca. Dzieci z HIV (12 miesięcy – 12 lat) otrzymują dwie dawki w odstępie 12 tygodni. Nastolatki i dorośli (13 lat i starsi) otrzymują dwie dawki w odstępie 4-8 tygodni. Szczepionkę podaje się domięśniowo lub podskórnie. Przedawkowanie jest mało prawdopodobne, a możliwe działania niepożądane obejmują gorączkę, zaczerwienienie skóry, ból i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia oraz inne objawy.
Szczepionka VARIVAX jest stosowana w profilaktyce ospy wietrznej u dzieci i dorosłych. Może być podawana od ukończenia 12. miesiąca życia, a w szczególnych okolicznościach od 9. miesiąca życia. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i wynosi dwie dawki w odstępie co najmniej jednego miesiąca. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki szczepionki, choroby nowotworowe, leczenie immunosupresyjne, ciężkie niedobory odporności, nieleczoną czynną gruźlicę, gorączkę powyżej 38,5ºC oraz ciążę. Najczęstsze działania niepożądane to gorączka, zaczerwienienie skóry, ból/wrażliwość na dotyk/podrażnienie i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia.
Lek Kleder, zawierający lenalidomid, nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na kwestie bezpieczeństwa i brak odpowiednich badań klinicznych. Alternatywy dla dzieci obejmują leki takie jak metotreksat, 6-merkaptopuryna, cyklosporyna oraz imatynib, które są bezpieczne i skuteczne w tej grupie wiekowej.
Lek Kleder, zawierający lenalidomid, nie jest zalecany dla dzieci ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności oraz ryzyko poważnych działań niepożądanych. Alternatywne leki dla dzieci to metotreksat, winkrystyna, prednizon i asparaginaza, które są bezpieczne i skuteczne w leczeniu nowotworów u dzieci. Ważne jest, aby leczenie było prowadzone pod nadzorem lekarza specjalisty.
Lek Fingolimod SUN jest stosowany w leczeniu ustępująco-nawracającej postaci stwardnienia rozsianego (SM) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych, o masie ciała powyżej 40 kg. Pomaga zmniejszyć liczbę rzutów choroby oraz spowalnia postęp niesprawności. Lek działa poprzez zmniejszenie zdolności limfocytów do przemieszczania się po organizmie i powstrzymanie ich przed przenikaniem do mózgu i rdzenia kręgowego. Przeciwwskazania obejmują m.in. zespół niedoboru odporności, ciężkie aktywne zakażenia, aktywne złośliwe choroby nowotworowe, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ciężkie zaburzenia rytmu serca, blok przedsionkowo-komorowy, wyjściowy odstęp QTc ≥ 500 msec, ciążę oraz nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze.
Viruzine Forte to lek przeciwwirusowy i immunostymulujący, zawierający inozynę pranobeks jako substancję czynną oraz skrobię ziemniaczaną, mannitol, powidon K-30 i magnezu stearynian jako substancje pomocnicze. Lek stosowany jest w leczeniu nawracających infekcji górnych dróg oddechowych oraz opryszczki warg i skóry twarzy. Zalecana dawka wynosi 50 mg/kg masy ciała na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, napad dny moczanowej i zwiększone stężenie kwasu moczowego.
Groprinosin Forte to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu infekcji górnych dróg oddechowych i opryszczki. Może powodować działania niepożądane, takie jak zwiększenie stężenia kwasu moczowego, ból głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, świąd, wysypka, ból stawów, zmęczenie i złe samopoczucie. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem. Lek może być stosowany u dzieci powyżej 1 roku życia.
Lek Tigecycline TZF jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz powikłanych zakażeń wewnątrzbrzusznych. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na tygecyklinę i antybiotyki tetracyklinowe. Pacjenci z powoli gojącymi się ranami, biegunką, zaburzeniami czynności wątroby i zaburzeniami krzepnięcia krwi powinni być monitorowani. Lek może wchodzić w interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi, tabletkami antykoncepcyjnymi i lekami immunosupresyjnymi. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.
Lek Fingolimod Richter jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go przyjmować w przypadku zmniejszonej odpowiedzi immunologicznej, ciężkich zakażeń, chorób nowotworowych, ciężkich chorób wątroby, chorób serca, arytmii, przyjmowania leków na nieregularne bicie serca, ciąży oraz nadwrażliwości na składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki. Najczęstsze działania niepożądane to zakażenie wirusem grypy, ból głowy, biegunka, ból pleców, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych oraz kaszel.













