Menu

Enzym wątrobowy

Produkty powiązane z enzym wątrobowy
Alugastrin, smak miętowy, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Alugastrin, smak miętowy, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Alugastrin, tabletki do rozgryzania i żucia, 340 mg
Alugastrin, tabletki do rozgryzania i żucia, 340 mg
Anticholesteran, kapsułki
Anticholesteran, kapsułki
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 10 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 10 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 20 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 20 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 30 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 30 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 40 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 40 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 60 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 60 mg
Aromek, tabletki powlekane, 2,5 mg
Aromek, tabletki powlekane, 2,5 mg
Atossa, tabletki powlekane, 8 mg
Atossa, tabletki powlekane, 8 mg
Atywia Daily, tabletki, 0,03 mg+2 mg
Atywia Daily, tabletki, 0,03 mg+2 mg
Atywia, tabletki, 0,03 mg+2 mg
Atywia, tabletki, 0,03 mg+2 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Malwina Krause
Malwina Krause
Katarzyna Śliwka
Katarzyna Śliwka
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Marta Maciejczyk
Marta Maciejczyk
Maria Bialik
Maria Bialik
  1. Panrazol, 20 mg – przeciwwskazania
  2. Grofibrat 200, 200 mg – wskazania – na co działa?
  3. Grofibrat 200, 200 mg – przeciwwskazania
  4. Sirdalud, 4 mg – przeciwwskazania
  5. Sirdalud, 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Atenolol Sanofi 50, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Biofuroksym, 750 mg – wskazania – na co działa?
  8. Biofuroksym, 750 mg – profil bezpieczenstwa
  9. Biofuroksym, 750 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Nimotop S, 0,2 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Lerivon, 60 mg – wskazania – na co działa?
  12. Lerivon, 60 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Hydroxyzinum Espefa, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Arthryl – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Arthryl – dawkowanie leku
  16. Lexotan, 3 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Liprox, 20 mg – przeciwwskazania
  18. Liprox, 20 mg – profil bezpieczenstwa
  19. Zentel, 400 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Zentel, 400 mg – stosowanie u dzieci
  21. Thiocodin, (15 mg + 300 mg)/10 – dawkowanie leku
  22. Zentel, 400 mg – skład leku
  23. Zentel, 400 mg – wskazania – na co działa?
  24. Finahit, 1 mg – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Panrazol, 20 mg – przeciwwskazania

    Panrazol to lek stosowany w leczeniu chorób żołądka i jelit związanych z nadmiernym wytwarzaniem kwasu solnego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na pantoprazol i inne inhibitory pompy protonowej. Środki ostrożności obejmują zaburzenia czynności wątroby, długotrwałe stosowanie NLPZ, niedobór witaminy B12, osteoporozę, hipomagnezemię oraz możliwe reakcje skórne. Panrazol może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak ketokonazol, warfaryna, atazanawir, metotreksat, fluwoksamina, ryfampicyna i ziele dziurawca zwyczajnego. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i problemach zdrowotnych.

  • Ilustracja poradnika Grofibrat 200, 200 mg – wskazania – na co działa?

    Grofibrat 200 jest lekiem stosowanym w leczeniu ciężkiej hipertrójglicerydemii i mieszanej hiperlipidemii. Zalecana dawka to 1 kapsułka 200 mg raz na dobę, przyjmowana podczas posiłku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na fenofibrat, niewydolność wątroby, choroby pęcherzyka żółciowego, ciężką niewydolność nerek oraz uczulenie na światło. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszelkie przeciwwskazania oraz środki ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Grofibrat 200, 200 mg – przeciwwskazania

    Lek Grofibrat 200, zawierający fenofibrat, jest stosowany w celu obniżenia stężenia tłuszczów we krwi. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, uczulenie na światło, ciężkie schorzenia nerek, choroby wątroby, choroba pęcherzyka żółciowego oraz zapalenie trzustki. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli występują schorzenia wątroby lub nerek, zapalenie wątroby lub niedoczynność tarczycy. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak leki przeciwzakrzepowe, inne leki hipolipemizujące oraz cyklosporyna. Najczęstsze działania niepożądane to bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka oraz wzdęcia.

  • Ilustracja poradnika Sirdalud, 4 mg – przeciwwskazania

    Lek Sirdalud nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki, pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz tych, którzy przyjmują fluwoksaminę lub cyprofloksacynę. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w podeszłym wieku oraz z niskim ciśnieniem tętniczym.

  • Ilustracja poradnika Sirdalud, 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Sirdalud, zawierający tyzanidynę, jest stosowany w leczeniu bolesnych skurczów mięśni i wzmożonego napięcia mięśni w chorobach neurologicznych. Może powodować działania niepożądane, takie jak uczucie senności, zmęczenie, zawroty głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, nudności i zaburzenia żołądkowo-jelitowe. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane, takie jak zapalenie wątroby, omamy, stan splątania i ciężkie reakcje alergiczne. Pacjenci powinni być świadomi możliwych skutków ubocznych i konsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Atenolol Sanofi 50, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Atenolol Sanofi może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak zwolnienie akcji serca i uczucie zmęczenia, po rzadkie, takie jak psychoza i skurcz oskrzeli. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i skonsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia. Samodzielne przerwanie leczenia nie jest zalecane, a wszelkie zmiany w dawkowaniu powinny być dokonywane wyłącznie pod nadzorem lekarza.

  • Ilustracja poradnika Biofuroksym, 750 mg – wskazania – na co działa?

    Biofuroksym to antybiotyk z grupy cefalosporyn, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci. Lek ten jest skuteczny w leczeniu pozaszpitalnego zapalenia płuc, zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, powikłanych zakażeń dróg moczowych, zakażeń tkanek miękkich, zakażeń w obrębie jamy brzusznej oraz w zapobieganiu zakażeniom po operacjach. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, rodzaju zakażenia oraz stanu zdrowia. Biofuroksym nie powinien być stosowany u pacjentów uczulonych na cefuroksym lub inne cefalosporyny oraz u osób z ciężką nadwrażliwością na antybiotyki beta-laktamowe. Najczęstsze działania niepożądane to neutropenia, eozynofilia oraz przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

  • Ilustracja poradnika Biofuroksym, 750 mg – profil bezpieczenstwa

    Biofuroksym to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Przenika do mleka matki w niewielkich ilościach, więc należy ocenić korzyści i ryzyko związane z karmieniem piersią. Nie przeprowadzono badań nad wpływem na prowadzenie pojazdów, ale pacjent nie powinien prowadzić, jeśli nie czuje się dobrze. Brak bezpośrednich informacji o interakcjach z alkoholem, ale zaleca się unikanie spożywania alkoholu. U seniorów należy kontrolować czynność nerek i dostosować dawkę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się zmniejszenie dawki, natomiast u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie ma potrzeby dostosowywania dawki.

  • Ilustracja poradnika Biofuroksym, 750 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Biofuroksym to antybiotyk z grupy cefalosporyn, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból w miejscu wstrzyknięcia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zmiany liczby białych krwinek oraz anemię. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują wysypkę skórną, biegunkę, nudności i ból brzucha. Rzadkie działania niepożądane to zakażenie grzybicze, gorączka, zapalenie okrężnicy, zapalenie nerek i naczyń krwionośnych oraz niedokrwistość hemolityczna. Biofuroksym może również wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Nimotop S, 0,2 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Nimotop S, zawierający nimodypinę, jest stosowany w profilaktyce i leczeniu niedokrwiennych ubytków neurologicznych. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, tachykardia, rozszerzenie naczyń krwionośnych, obniżenie ciśnienia tętniczego oraz nudności. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem. Ważne jest również, aby pacjenci byli świadomi możliwych interakcji leku z innymi substancjami oraz wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

  • Ilustracja poradnika Lerivon, 60 mg – wskazania – na co działa?

    Lerivon to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu objawów depresyjnych. Dawkowanie jest indywidualne, zazwyczaj wynosi 30-90 mg na dobę. Lek nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, manię, ciężką niewydolność wątroby oraz stosowanie inhibitorów MAO. Lerivon może wchodzić w interakcje z innymi lekami, a jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, takich jak ospałość, senność, zwiększenie masy ciała oraz myśli samobójcze.

  • Ilustracja poradnika Lerivon, 60 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lerivon to lek przeciwdepresyjny zawierający mianseryny chlorowodorek. Może powodować działania niepożądane, takie jak ospałość, zwiększenie masy ciała i myśli samobójcze. Rzadziej występują niedobór białych krwinek, drgawki, hipomania i złośliwy zespół neuroleptyczny. Ważne jest unikanie interakcji z innymi lekami, takimi jak inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) i leki przeciwpadaczkowe. W przypadku przedawkowania należy monitorować zapis EKG i zastosować odpowiednie leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Hydroxyzinum Espefa, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Hydroxyzinum Espefa może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami wydłużającymi odstęp QT, lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy oraz lekami przeciwcholinergicznymi. Lek może również wchodzić w interakcje z enzymami wątrobowymi oraz alkoholem, co nasila jego działanie i zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Zawsze należy konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania Hydroxyzinum Espefa w połączeniu z innymi lekami oraz unikać jednoczesnego stosowania leku z alkoholem.

  • Ilustracja poradnika Arthryl – działania niepożądane i skutki uboczne

    Arthryl to lek stosowany w leczeniu objawów łagodnej lub umiarkowanej choroby zwyrodnieniowej stawów kolanowych. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból brzucha, nudności, wzdęcia, zaparcie, biegunka, niestrawność, ból głowy, senność, nagłe zaczerwienienie twarzy oraz zmęczenie. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Arthryl – dawkowanie leku

    Lek Arthryl stosuje się w leczeniu objawów łagodnej lub umiarkowanej choroby zwyrodnieniowej stawów kolanowych. Dorośli powinni przyjmować jedną saszetkę dziennie, rozpuszczoną w szklance wody, najlepiej z posiłkiem. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, uczulenie na skorupiaki oraz fenyloketonurię. Należy zachować ostrożność u pacjentów z astmą, niewydolnością wątroby lub nerek oraz cukrzycą. Interakcje z innymi lekami są rzadkie, ale należy zachować ostrożność przy stosowaniu z lekami przeciwzakrzepowymi. Działania niepożądane obejmują ból brzucha, nudności, wzdęcia, zaparcie, biegunka, niestrawność, ból głowy, senność, nagłe zaczerwienienie, zmęczenie, rumień, świąd, wysypka, reakcje alergiczne, niedostateczna kontrola stężenia glukozy, bezsenność, zawroty…

  • Ilustracja poradnika Lexotan, 3 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lexotan, zawierający bromazepam, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak leki przeciwpsychotyczne, przeciwlękowe, przeciwdepresyjne, opioidy i leki przeciwhistaminowe. Może również wchodzić w interakcje z substancjami hamującymi enzymy wątrobowe oraz pokarmem. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Lexotanu jest zdecydowanie niewskazane, ponieważ może prowadzić do poważnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Liprox, 20 mg – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Liprox jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na lowastatynę, ciąży, czynnej choroby wątroby, podwyższonego poziomu aminotransferaz, ciężkiej niewydolności nerek, miopatii, cholestazy, jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A4, mibefradilu, uzależnienia od alkoholu oraz u osób poniżej 20 lat. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach oraz istniejących schorzeniach.

  • Ilustracja poradnika Liprox, 20 mg – profil bezpieczenstwa

    Liprox, zawierający lowastatynę, jest lekiem stosowanym w leczeniu hipercholesterolemii i miażdżycy tętnic wieńcowych. Jest przeciwwskazany u kobiet karmiących i osób nadużywających alkoholu. Brak danych dotyczących wpływu na prowadzenie pojazdów. Seniorzy mogą stosować Liprox bez dodatkowych obaw, ale pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni zachować ostrożność i stosować lek pod nadzorem lekarza.

  • Ilustracja poradnika Zentel, 400 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Zentel, zawierający albendazol, jest stosowany w leczeniu chorób pasożytniczych. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, ból brzucha i biegunka. Rzadkie działania niepożądane obejmują objawy nadwrażliwości i zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Bardzo rzadkie skutki uboczne to rumień wielopostaciowy i zespół Stevensa-Johnsona. W przypadku wystąpienia poważnych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Zentel, 400 mg – stosowanie u dzieci

    Lek Zentel, zawierający albendazol, może być stosowany u dzieci, jednakże zaleca się ostrożność w przypadku małych dzieci ze względu na zawartość alkoholu benzylowego. Alternatywne leki o podobnym działaniu, które są bezpieczne dla dzieci, to mebendazol, pyrantel i prazykwantel. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed podaniem jakiegokolwiek leku dziecku.

  • Ilustracja poradnika Thiocodin, (15 mg + 300 mg)/10 – dawkowanie leku

    Thiocodin to lek na suchy, uporczywy kaszel. Dorośli i młodzież powyżej 12 lat powinni przyjmować 10 ml syropu trzy razy na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, podczas posiłków, pijąc co najmniej 2 litry płynów dziennie. Thiocodin jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat, osób z astmą, niewydolnością oddechową, mukowiscydozą, uzależnionych od alkoholu lub opioidów, kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz osób z szybkim metabolizmem CYP2D6. Nie należy stosować leku dłużej niż 3 dni bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Zentel, 400 mg – skład leku

    Lek Zentel zawiera albendazol jako substancję czynną oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna i inne. Albendazol działa przeciwrobaczo, a substancje pomocnicze wspomagają jego działanie. Lek może powodować reakcje alergiczne i jest przeciwwskazany w ciąży. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku i potencjalnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Zentel, 400 mg – wskazania – na co działa?

    Zentel to lek przeciwrobacze zawierający albendazol, stosowany w leczeniu chorób pasożytniczych takich jak owsica, ankylostomatoza, nekatorioza, strongyloidoza, glistnica, trichuroza i tasiemczyca. Dawkowanie zależy od rodzaju zarażenia, a możliwe działania niepożądane obejmują ból głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunkę oraz reakcje skórne.

  • Ilustracja poradnika Finahit, 1 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Finahit może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak reakcje alergiczne, zmiany nastroju, problemy z układem rozrodczym, wątrobą i sercem. Zalecana dawka wynosi 1 mg na dobę, a przyjmowanie większych dawek nie zwiększa skuteczności leku. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast udać się do najbliższego oddziału ratunkowego.