Menu

Enzym wątrobowy

Produkty powiązane z enzym wątrobowy
Alugastrin, smak miętowy, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Alugastrin, smak miętowy, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Alugastrin, tabletki do rozgryzania i żucia, 340 mg
Alugastrin, tabletki do rozgryzania i żucia, 340 mg
Anticholesteran, kapsułki
Anticholesteran, kapsułki
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 10 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 10 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 20 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 20 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 30 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 30 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 40 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 40 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 60 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 60 mg
Aromek, tabletki powlekane, 2,5 mg
Aromek, tabletki powlekane, 2,5 mg
Atossa, tabletki powlekane, 8 mg
Atossa, tabletki powlekane, 8 mg
Atywia Daily, tabletki, 0,03 mg+2 mg
Atywia Daily, tabletki, 0,03 mg+2 mg
Atywia, tabletki, 0,03 mg+2 mg
Atywia, tabletki, 0,03 mg+2 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Malwina Krause
Malwina Krause
Katarzyna Śliwka
Katarzyna Śliwka
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Marta Maciejczyk
Marta Maciejczyk
Maria Bialik
Maria Bialik
  1. Kimoks, 400 mg – przeciwwskazania
  2. Runaplax, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Amoxicillin Aurovitas, 500 mg – profil bezpieczenstwa
  4. Zahron Combi, 20 mg + 10 mg – dawkowanie leku
  5. Zahron Combi, 10 mg + 5 mg – dawkowanie leku
  6. Zahron Combi – skład leku
  7. Glypvilo, 50 mg – profil bezpieczenstwa
  8. Glypvilo, 50 mg – przedawkowanie leku
  9. Darunavir Synoptis, 400 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  10. Imatilek, 400 mg – przedawkowanie leku
  11. Agnis, 50 mg – przedawkowanie leku
  12. Agnis, 50 mg – profil bezpieczenstwa
  13. Seizpat, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Imatinib LEK-AM, 400 mg – przedawkowanie leku
  15. Imatinib LEK-AM, 100 mg – przedawkowanie leku
  16. Atostat, 10 mg – profil bezpieczenstwa
  17. Zaranta, 15 mg – przeciwwskazania
  18. Zaranta, 15 mg – przedawkowanie leku
  19. Zaranta, 15 mg – stosowanie u dzieci
  20. Rosulip Plus, 5 mg + 10 mg – profil bezpieczenstwa
  21. Asteloc, 20 mg – profil bezpieczenstwa
  22. Asteloc, 40 mg – przeciwwskazania
  23. Solifenacin Stada, 5 mg – wskazania – na co działa?
  24. Entecavir Sandoz – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Kimoks, 400 mg – przeciwwskazania

    Artykuł omawia przeciwwskazania do stosowania leku Kimoks, zawierającego moksyfloksacynę. Leku nie należy przyjmować w przypadku nadwrażliwości, ciąży, karmienia piersią, wieku poniżej 18 lat, problemów ze ścięgnami, zaburzeń rytmu serca oraz ciężkiej choroby wątroby. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem w przypadku zmian w zapisie EKG, padaczki, problemów ze zdrowiem psychicznym, miastenii, tętniaka aorty, rozwarstwienia aorty, niedomykalności zastawek serca, cukrzycy, niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz powikłanego zakażenia górnej części dróg rodnych. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, biegunka, zawroty głowy, ból żołądka i brzucha, wymioty oraz ból głowy.

  • Ilustracja poradnika Runaplax, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Runaplax to lek przeciwzakrzepowy, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak krwawienia, niedokrwistość, reakcje alergiczne, zaburzenia czynności wątroby, objawy neurologiczne oraz problemy żołądkowo-jelitowe. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak krwawienie do mózgu, reakcje skórne czy reakcje alergiczne, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Dzieci i młodzież mogą przyjmować lek, ale dawka zależy od masy ciała i powinna być obliczona przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Amoxicillin Aurovitas, 500 mg – profil bezpieczenstwa

    Amoxicillin Aurovitas to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Przenika do mleka kobiecego, co może stanowić ryzyko dla dziecka. Może powodować zawroty głowy i inne objawy wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia. U seniorów należy monitorować czynność nerek, a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby dostosować dawkę leku.

  • Ilustracja poradnika Zahron Combi, 20 mg + 10 mg – dawkowanie leku

    Lek Zahron Combi stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego i wysokiego stężenia cholesterolu. Zalecana dawka to jedna kapsułka na dobę, przyjmowana o dowolnej porze dnia, najlepiej o tej samej porze każdego dnia, popijając wodą. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz z czynną chorobą wątroby. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na składniki leku, ciążę, karmienie piersią, chorobę wątroby, powtarzające się bóle mięśni, jednoczesne leczenie cyklosporyną, bardzo…

  • Ilustracja poradnika Zahron Combi, 10 mg + 5 mg – dawkowanie leku

    Lek Zahron Combi stosuje się w leczeniu zwiększonego ciśnienia tętniczego krwi i wysokiego stężenia cholesterolu. Zalecana dawka to jedna kapsułka na dobę, przyjmowana o tej samej porze każdego dnia. W niektórych przypadkach dawkowanie może wymagać dostosowania. W razie przedawkowania należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem. Ważne jest regularne kontrolowanie stężenia cholesterolu we krwi i informowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Zahron Combi – skład leku

    Lek Zahron Combi zawiera dwie substancje czynne: rozuwastatynę i amlodypinę, które pomagają kontrolować ciśnienie krwi i poziom cholesterolu. Oprócz substancji czynnych, lek zawiera różne substancje pomocnicze, takie jak skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, żelatyna i inne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku, aby mogli lepiej zrozumieć, co przyjmują i jakie mogą być potencjalne skutki uboczne.

  • Ilustracja poradnika Glypvilo, 50 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Glypvilo, zawierający wildagliptynę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących piersią oraz pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i spożywania alkoholu. U seniorów nie ma konieczności dostosowywania dawki, natomiast pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni stosować mniejszą dawkę. Regularne monitorowanie stanu zdrowia jest kluczowe dla zapewnienia skuteczności i bezpieczeństwa leczenia.

  • Ilustracja poradnika Glypvilo, 50 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Glypvilo, zawierającego wildagliptynę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ból mięśni, parestezje, gorączka, obrzęk oraz zwiększenie aktywności enzymów. Maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg. W przypadku przedawkowania, zaleca się leczenie podtrzymujące i natychmiastowy kontakt z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Darunavir Synoptis, 400 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Darunavir Synoptis może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z awanafilem, astemizolem, triazolamem, cyzaprydem, kolchicyną, lurazydonem, alkaloidami sporyszu, amiodaronem, lowastatyną, ryfampicyną, lopinawirem/rytonawirem, elbaswirem/grazoprewirem, alfuzosyną, syldenafilem, dobigatranem, naloksegolem, dapoksetyną i domperidonem. Nie wolno stosować preparatów zawierających dziurawiec zwyczajny. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania. Pacjenci powinni informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i unikać stosowania preparatów zawierających dziurawiec zwyczajny.

  • Ilustracja poradnika Imatilek, 400 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Imatilek może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, biegunka, wysypka, obrzęk, zmęczenie, kurcze mięśni, trombocytopenia, pancytopenia, ból brzucha i głowy, zmniejszenie apetytu, mialgia, zwiększenie stężenia fosfokinazy kreatyny i bilirubiny, zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych oraz zwiększenie aktywności transaminaz. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i wziąć ze sobą opakowanie leku. Pacjent może wymagać obserwacji i leczenia objawowego.

  • Ilustracja poradnika Agnis, 50 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku AGNIS, zawierającego wildagliptynę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki powyżej 100 mg na dobę są uznawane za przedawkowanie. Objawy przedawkowania mogą obejmować ból mięśni, parestezje, gorączkę, obrzęk oraz zwiększenie aktywności enzymów. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie podtrzymujące, a wildagliptyny nie można usunąć z organizmu za pomocą hemodializy.

  • Ilustracja poradnika Agnis, 50 mg – profil bezpieczenstwa

    AGNIS to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Kobiety karmiące nie powinny go stosować, ponieważ brak jest danych dotyczących przenikania wildagliptyny do mleka ludzkiego. Podczas stosowania leku mogą wystąpić zawroty głowy, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Alkohol może wpływać na kontrolę glikemii i zwiększać ryzyko hipoglikemii. U seniorów nie ma konieczności dostosowywania dawki. Pacjenci z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek powinni stosować dawkę 50 mg raz na dobę. Wildagliptyna nie powinna być stosowana u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Seizpat, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Seizpat, zawierający lakozamid, stosowany jest w leczeniu padaczki. Może powodować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, ból głowy, nudności i podwójne widzenie. Niezbyt częste skutki uboczne obejmują myśli samobójcze, reakcje nadwrażliwości i omamy. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane to nieprawidłowe szybkie tętno, agranulocytoza, ciężkie reakcje skórne, zespół Stevensa-Johnsona i drgawki. W przypadku wystąpienia poważnych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Imatinib LEK-AM, 400 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Imatinib LEK-AM może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, zmęczenie, osłabienie, obrzęki i kurcze mięśni. Dawki uznawane za przedawkowanie to 1200 mg do 1600 mg, 1800 mg do 3200 mg, 6400 mg oraz 8 g do 10 g. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Postępowanie obejmuje obserwację pacjenta, leczenie objawowe, kontrolę parametrów życiowych oraz przerwanie leczenia.

  • Ilustracja poradnika Imatinib LEK-AM, 100 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Imatinib LEK-AM może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki uznawane za przedawkowanie to 1200 mg do 1600 mg, 1800 mg do 3200 mg, 6400 mg oraz 8 g do 10 g. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, biegunkę, ból brzucha, zmęczenie, osłabienie, obrzęki, kurcze mięśni, trombocytopenię i pancytopenię. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, który zaleci odpowiednie postępowanie, takie jak obserwacja pacjenta, leczenie objawowe i hospitalizacja.

  • Ilustracja poradnika Atostat, 10 mg – profil bezpieczenstwa

    Atostat to lek z grupy statyn stosowany do regulacji poziomu lipidów we krwi. Stosowanie leku przez kobiety karmiące piersią jest przeciwwskazane. Lek zazwyczaj nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale pacjenci odczuwający zawroty głowy powinni unikać prowadzenia. Należy unikać nadmiernego spożycia alkoholu podczas przyjmowania leku. U seniorów bezpieczeństwo stosowania jest podobne do populacji ogólnej. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek nie wymagają dostosowania dawki, natomiast pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni stosować lek ostrożnie.

  • Ilustracja poradnika Zaranta, 15 mg – przeciwwskazania

    Lek Zaranta, zawierający rozuwastatynę, jest stosowany w leczeniu wysokiego stężenia cholesterolu oraz w zapobieganiu zdarzeniom sercowo-naczyniowym. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na rozuwastatynę, w czasie ciąży i karmienia piersią, przy chorobach wątroby i nerek, dolegliwościach mięśni oraz w interakcji z niektórymi lekami. W szczególnych przypadkach, takich jak umiarkowana choroba nerek, choroba tarczycy, regularne spożywanie alkoholu, pochodzenie z Azji oraz stosowanie innych leków z grupy fibratów, nie należy stosować dawek 30 mg lub 40 mg.

  • Ilustracja poradnika Zaranta, 15 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Zaranta, zawierającego rozuwastatynę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 40 mg. Objawy przedawkowania obejmują bóle mięśni, rabdomiolizę, problemy z wątrobą i nerkami oraz reakcje alergiczne. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie jest objawowe i podtrzymujące, a hemodializa nie jest skuteczna w leczeniu przedawkowania rozuwastatyny.

  • Ilustracja poradnika Zaranta, 15 mg – stosowanie u dzieci

    Lek Zaranta może być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat w leczeniu heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania, takie jak wiek poniżej 6 lat oraz stosowanie dawek 30 mg lub 40 mg u dzieci poniżej 18 lat. Alternatywne leki dla dzieci to atorwastatyna, simwastatyna i ezetymib.

  • Ilustracja poradnika Rosulip Plus, 5 mg + 10 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Rosulip Plus, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, jest stosowany w leczeniu hipercholesterolemii i zmniejszaniu ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych. Jest przeciwwskazany u kobiet karmiących i pacjentów z aktywną chorobą wątroby. Może powodować zawroty głowy, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Pacjenci spożywający alkohol powinni zachować ostrożność. U seniorów i pacjentów z umiarkowanym upośledzeniem czynności nerek zaleca się ostrożność i najniższą dawkę początkową.

  • Ilustracja poradnika Asteloc, 20 mg – profil bezpieczenstwa

    Bezpieczeństwo stosowania leku ASTELOC, zawierającego pantoprazol, jest kluczowe dla różnych grup pacjentów. Kobiety karmiące powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii. Lek nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów, ale może powodować zawroty głowy. Unikanie alkoholu jest zalecane, ponieważ może nasilać objawy choroby refluksowej. Seniorzy nie wymagają modyfikacji dawkowania, ale powinni być regularnie monitorowani. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek nie muszą dostosowywać dawki, natomiast pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni stosować maksymalnie 20 mg na dobę i regularnie monitorować enzymy wątrobowe.

  • Ilustracja poradnika Asteloc, 40 mg – przeciwwskazania

    ASTELOC to lek stosowany w leczeniu chorób żołądka i jelit związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Przed rozpoczęciem leczenia należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku czy inne inhibitory pompy protonowej. Ważne jest również zachowanie środków ostrożności, zwłaszcza w przypadku długotrwałego stosowania leku. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby, niedoborem witaminy B12, stosujący inhibitory proteazy HIV, narażeni na ryzyko złamań kości, hipomagnezemię czy reakcje skórne, powinni być pod stałą kontrolą lekarza.

  • Ilustracja poradnika Solifenacin Stada, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Solifenacin Stada jest stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego, takich jak silna nagła potrzeba oddania moczu, częste oddawanie moczu oraz nietrzymanie moczu. Zalecana dawka wynosi 5 mg raz na dobę, w razie potrzeby można ją zwiększyć do 10 mg. Przeciwwskazania obejmują zatrzymanie moczu, ciężkie schorzenia żołądka lub jelit, miastenię, jaskrę, nadwrażliwość na solifenacynę, dializy, ciężką niewydolność wątroby lub nerek. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to suchość w jamie ustnej, niewyraźne widzenie, zaparcia, nudności oraz zmęczenie.

  • Ilustracja poradnika Entecavir Sandoz – wskazania – na co działa?

    Entecavir Sandoz to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (HBV) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku od 2 do mniej niż 18 lat. Lek ten jest wskazany zarówno dla pacjentów z wyrównaną, jak i niewyrównaną czynnością wątroby. Zalecana dawka wynosi 0,5 mg lub 1 mg raz na dobę, w zależności od wcześniejszego leczenia i stanu wątroby pacjenta. Entecavir Sandoz nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na jego składniki. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, bezsenność, zmęczenie, zawroty głowy, senność, wymioty, biegunka, nudności, niestrawność i zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.