Menu

Enzym wątrobowy

Produkty powiązane z enzym wątrobowy
Alugastrin, smak miętowy, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Alugastrin, smak miętowy, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Alugastrin, tabletki do rozgryzania i żucia, 340 mg
Alugastrin, tabletki do rozgryzania i żucia, 340 mg
Anticholesteran, kapsułki
Anticholesteran, kapsułki
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 10 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 10 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 20 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 20 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 30 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 30 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 40 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 40 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 60 mg
Apo-Atorva, tabletki powlekane, 60 mg
Aromek, tabletki powlekane, 2,5 mg
Aromek, tabletki powlekane, 2,5 mg
Atossa, tabletki powlekane, 8 mg
Atossa, tabletki powlekane, 8 mg
Atywia Daily, tabletki, 0,03 mg+2 mg
Atywia Daily, tabletki, 0,03 mg+2 mg
Atywia, tabletki, 0,03 mg+2 mg
Atywia, tabletki, 0,03 mg+2 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Malwina Krause
Malwina Krause
Katarzyna Śliwka
Katarzyna Śliwka
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Marta Maciejczyk
Marta Maciejczyk
Maria Bialik
Maria Bialik
  1. Sunitinib Bluefish, 12,5 mg – stosowanie u dzieci
  2. Lorazepam Orion, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Axotret, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Risperidone Grindeks, 6 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Trabectedin EVER PHARMA, 1 mg – dawkowanie leku
  6. Paracetamol Baxter – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Paracetamol Baxter – przedawkowanie leku
  8. Paracetamol Baxter – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Teriflunomide Glenmark, 14 mg – profil bezpieczenstwa
  10. Teriflunomide Glenmark, 14 mg – przeciwwskazania
  11. Teriflunomide Glenmark, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Teriflunomide Glenmark, 14 mg – przedawkowanie leku
  13. Teriflunomide Glenmark, 14 mg – stosowanie u dzieci
  14. Polpanto, 40 mg – przeciwwskazania
  15. Balfumon, 240 mg – przedawkowanie leku
  16. Balfumon, 120 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Clefirem, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Clefirem, 14 mg – przedawkowanie leku
  19. Clefirem, 14 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Dimethyl fumarate STADA, 120 mg – profil bezpieczenstwa
  21. Dimethyl fumarate STADA, 120 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Eltrombopag Glenmark, 50 mg – profil bezpieczenstwa
  23. Eltrombopag Glenmark, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Eltrombopag Glenmark, 50 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Sunitinib Bluefish, 12,5 mg – stosowanie u dzieci

    Lek Sunitinib Bluefish nie jest zalecany dla dzieci ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak kardiotoksyczność. Alternatywne leki, takie jak Imatynib, Metotreksat i Vincristine, mogą być bezpiecznie stosowane u dzieci z nowotworami.

  • Ilustracja poradnika Lorazepam Orion, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lorazepam Orion jest lekiem stosowanym w krótkotrwałym leczeniu silnego lęku u dorosłych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym uspokojenie, zmęczenie, senność, ataksję, dezorientację, depresję, zawroty głowy, osłabienie mięśni i astenia. Rzadziej mogą wystąpić bóle głowy, zmniejszenie czujności, stłumienie emocji, zaburzenia widzenia, nudności, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, zmiana apetytu, reakcje skórne, zmiany libido, impotencja i osłabienie orgazmu. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić zmiany w morfologii krwi, przemijająca niepamięć następcza, zaburzenia pamięci, zwiększenie stężenia bilirubiny, żółtaczka i zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Bardzo rzadko mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, reakcje anafilaktyczne, SIADH, zmniejszone stężenie sodu we krwi, niska temperatura ciała, brak zahamowań, euforia, śpiączka, myśli…

  • Ilustracja poradnika Axotret, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Axotret, zawierający izotretynoinę, jest skutecznym lekiem na ciężkie postaci trądziku, ale może powodować poważne działania niepożądane, takie jak ciężkie wysypki skórne, depresja, reakcje alergiczne, osłabienie mięśni, zapalenie wątroby i nerek, łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, ciężkie choroby jelit oraz niewyraźne widzenie. Mniej groźne skutki uboczne obejmują suchość skóry, ból pleców, mięśni i stawów, stan zapalny oczu, podwyższoną aktywność enzymów wątrobowych, zmienione stężenia lipidów we krwi, wysuszenie wnętrza jamy nosowej, reakcje alergiczne, utratę włosów, pogorszenie zdolności widzenia w nocy, uczucie nadmiernego pragnienia, nasilenie trądziku, zapalenie stawów, drgawki, senność, zawroty głowy, suchość w gardle, chrypkę, pogorszenie słuchu, ogólne złe samopoczucie oraz wysokie stężenie kwasu…

  • Ilustracja poradnika Risperidone Grindeks, 6 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Risperidone Grindeks może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym benzodiazepinami, lekami przeciwarytmicznymi, diuretykami, lewodopą, inhibitorami CYP2D6 i induktorami CYP3A4. Pokarm nie wpływa na wchłanianie leku, ale substancje zawarte w diecie, takie jak grejpfrut, mogą wpływać na jego metabolizm. Należy unikać picia alkoholu podczas stosowania leku, ponieważ może to nasilać działanie uspokajające rysperydonu. W przypadku wątpliwości dotyczących interakcji z innymi lekami lub substancjami, należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Trabectedin EVER PHARMA, 1 mg – dawkowanie leku

    Trabectedin EVER PHARMA to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu zaawansowanego mięsaka tkanek miękkich oraz nawrotowego raka jajnika. Dawkowanie leku zależy od rodzaju nowotworu i stanu pacjenta. W leczeniu mięsaka tkanek miękkich zalecana dawka wynosi 1,5 mg/m2 pc., podawana w infuzji dożylnej trwającej 24 godziny, z trzytygodniową przerwą pomiędzy cyklami. W leczeniu raka jajnika dawka wynosi 1,1 mg/m2 pc., podawana w infuzji trwającej 3 godziny po podaniu PLD. Przed rozpoczęciem leczenia należy przeprowadzić odpowiednie badania i spełnić określone kryteria. W trakcie terapii konieczne może być dostosowanie dawki w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Leczenie kontynuuje się tak długo, jak długo…

  • Ilustracja poradnika Paracetamol Baxter – działania niepożądane i skutki uboczne

    Paracetamol Baxter to lek stosowany do krótkotrwałego leczenia umiarkowanego bólu i gorączki. Może powodować działania niepożądane, takie jak osłabienie, obniżenie ciśnienia krwi, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, reakcje nadwrażliwości, tachykardia oraz ból i uczucie pieczenia w miejscu wstrzyknięcia. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i w razie ich wystąpienia skonsultowali się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Paracetamol Baxter – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Paracetamol Baxter może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym uszkodzenia wątroby i śmierci. Dawka uznawana za przedawkowanie to 7,5 g lub więcej u dorosłych oraz 140 mg/kg masy ciała u dzieci. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, jadłowstręt, bladość i ból brzucha. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast udać się do szpitala, gdzie zostaną podjęte odpowiednie kroki, takie jak podanie antidotum i monitorowanie stanu zdrowia pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Paracetamol Baxter – interakcje z lekami i alkoholem

    Paracetamol Baxter może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak probenecyd, salicylamid, doustne leki przeciwzakrzepowe i flukloksacylina. Może również wchodzić w interakcje z enzymami wątrobowymi. Podczas stosowania leku należy ograniczyć spożycie alkoholu, aby uniknąć ryzyka uszkodzenia wątroby.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Glenmark, 14 mg – profil bezpieczenstwa

    Teriflunomide Glenmark jest lekiem stosowanym w leczeniu stwardnienia rozsianego. Kobiety karmiące piersią nie powinny go stosować, ponieważ przenika do mleka. Lek może powodować zawroty głowy, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Spożywanie alkoholu podczas leczenia jest niewskazane. Seniorzy powinni stosować lek z ostrożnością i pod nadzorem lekarza. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, którzy są dializowani, nie powinni stosować tego leku. Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby również nie powinni go stosować.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Glenmark, 14 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Teriflunomide Glenmark obejmują uczulenie na teriflunomid, ciężką wysypkę skórną, ciężką chorobę wątroby, ciążę i karmienie piersią, ciężkie choroby układu odpornościowego, ciężkie zaburzenia szpiku kostnego, ciężkie zakażenie, ciężkie choroby nerek wymagające dializowania oraz hipoproteinemię. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące zaburzenia czynności wątroby, nadciśnienie tętnicze, zakażenia, reakcje skórne, objawy ze strony układu oddechowego, osłabienie, drętwienie oraz ból rąk i stóp, planowane szczepienia, zmiany leków oraz specyficzne badania krwi.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Glenmark, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Teriflunomide Glenmark, stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz przerzedzenie włosów. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, ciężkie reakcje skórne, ciężkie zakażenia oraz zapalenie płuc. Rzadkie działania niepożądane to zapalenie lub uszkodzenie wątroby oraz nadciśnienie płucne. U dzieci mogą wystąpić dodatkowe działania niepożądane, takie jak zapalenie trzustki i zakażenia. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Glenmark, 14 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Teriflunomide Glenmark może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawka większa niż 14 mg na dobę jest uznawana za przedawkowanie. Objawy przedawkowania obejmują ból głowy, biegunkę, nudności, łysienie oraz zwiększenie aktywności AlAT. W przypadku przedawkowania zaleca się zastosowanie cholestyraminy lub węgla aktywowanego, aby przyspieszyć eliminację leku z organizmu.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Glenmark, 14 mg – stosowanie u dzieci

    Teriflunomide Glenmark jest lekiem stosowanym w leczeniu stwardnienia rozsianego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych. Nie jest jednak przeznaczony do stosowania u dzieci poniżej 10 roku życia. Alternatywne leki o podobnym działaniu, które mogą być stosowane u dzieci, to Interferon beta-1a, Glatiramer acetate oraz Fingolimod. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Ilustracja poradnika Polpanto, 40 mg – przeciwwskazania

    Polpanto, zawierający pantoprazol, jest lekiem stosowanym w leczeniu chorób żołądka i jelit związanych z wydzielaniem kwasu solnego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na pantoprazol, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz stosowanie inhibitorów proteazy HIV. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszystkie przyjmowane leki oraz ewentualne ryzyka związane z długotrwałym stosowaniem leku. Ważne jest również monitorowanie stężenia magnezu we krwi oraz unikanie długotrwałego narażenia na słońce w przypadku wystąpienia reakcji skórnych.

  • Ilustracja poradnika Balfumon, 240 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Balfumon może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Standardowa dawka początkowa wynosi 120 mg dwa razy na dobę, a zalecana dawka podtrzymująca to 240 mg dwa razy na dobę. Objawy przedawkowania obejmują nagłe zaczerwienienie skóry, biegunkę, nudności, bóle brzucha, wymioty oraz reakcje alergiczne. W przypadku przedawkowania zaleca się objawowe leczenie wspomagające i natychmiastowy kontakt z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Balfumon, 120 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Balfumon, stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to napadowe zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności, bóle lub skurcze żołądka, wymioty, niestrawność, nieżyt żołądka, świąd, wysypka, łysienie oraz obecność ciał ketonowych w moczu. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne i zmniejszenie liczby płytek krwi. Działania niepożądane o nieznanej częstotliwości to zapalenie wątroby, półpasiec i nieżyt nosa. W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji alergicznej lub objawów postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML), należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Clefirem, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Clefirem, lek stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz przerzedzenie włosów. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak reakcje alergiczne, ciężkie reakcje skórne, ciężkie zakażenia lub zapalenie płuc, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Dzieci i młodzież mogą być bardziej narażone na pewne działania niepożądane, takie jak zapalenie trzustki i zakażenia.

  • Ilustracja poradnika Clefirem, 14 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Clefirem, zawierającego teriflunomid, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Standardowa dawka wynosi 14 mg na dobę, a przedawkowanie może wystąpić przy dawce 70 mg na dobę przez 14 dni. Objawy przedawkowania obejmują ból głowy, biegunkę, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz łysienie. W przypadku przedawkowania zaleca się zastosowanie cholestyraminy lub węgla aktywowanego, aby przyspieszyć eliminację leku z organizmu.

  • Ilustracja poradnika Clefirem, 14 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Clefirem, zawierający teriflunomid, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym leflunomidem, metotreksatem, ryfampicyną, karbamazepiną, fenobarbitalem, fenytoiną, dziurawcem zwyczajnym, repaglinidem, pioglitazonem, nateglinidem, rozyglitazonem, daunorubicyną, doksorubicyną, paklitakselem, topotekanem, duloksetyną, alosetronem, teofiliną, tyzanidyną, warfaryną, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, cefaklorem, benzylopenicyliną, cyprofloksacyną, indometacyną, ketoprofenem, furosemidem, cymetydyną, zydowudyną, rozuwastatyną, symwastatyną, atorwastatyną, prawastatyną, sulfasalazyną, cholestyraminą i węglem aktywowanym. Pokarm nie ma klinicznie istotnego wpływu na właściwości farmakokinetyczne teriflunomidu. Wyniki badania stężenia wapnia mogą być fałszywie zaniżone u pacjentów leczonych teriflunomidem. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia Clefirem, aby nie zwiększać ryzyka uszkodzenia wątroby.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate STADA, 120 mg – profil bezpieczenstwa

    Profil bezpieczeństwa stosowania leku Dimethyl fumarate STADA obejmuje kilka kluczowych aspektów. Kobiety karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem, aby zdecydować, czy przerwać karmienie piersią lub leczenie. Fumaran dimetylu nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Spożywanie umiarkowanych ilości alkoholu jest bezpieczne, ale należy unikać dużych ilości wysokoprocentowych napojów alkoholowych w ciągu godziny od przyjęcia leku. U seniorów nie ma konieczności dostosowania dawki. Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować lek ostrożnie.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate STADA, 120 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Dimethyl fumarate STADA, stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego, może powodować różne działania niepożądane, takie jak zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności oraz bóle żołądka. Rzadziej mogą wystąpić reakcje alergiczne, zmniejszenie liczby płytek krwi, zapalenie wątroby oraz półpasiec. Dzieci i młodzież mogą doświadczać niektórych działań niepożądanych częściej niż dorośli.

  • Ilustracja poradnika Eltrombopag Glenmark, 50 mg – profil bezpieczenstwa

    Artykuł omawia bezpieczeństwo stosowania leku Eltrombopag Glenmark, skupiając się na kobietach karmiących, prowadzeniu pojazdów, interakcjach z alkoholem, stosowaniu u seniorów oraz pacjentach z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Nie zaleca się stosowania leku podczas karmienia piersią. Eltrombopag może powodować zawroty głowy, dlatego zaleca się ostrożność podczas prowadzenia pojazdów. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu. U seniorów i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się ostrożność i monitorowanie. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni być ściśle monitorowani, ponieważ lek może powodować zaburzenia czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Eltrombopag Glenmark, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Eltrombopag Glenmark jest lekiem stosowanym w leczeniu małopłytkowości immunologicznej oraz małopłytkowości związanej z wirusowym zapaleniem wątroby typu C. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zakażenia górnych dróg oddechowych, nudności, biegunkę, ból pleców oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Poważne objawy, takie jak zakrzepy krwi i zaburzenia wątroby, wymagają natychmiastowej konsultacji z lekarzem. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i zgłaszali je swojemu lekarzowi.

  • Ilustracja poradnika Eltrombopag Glenmark, 50 mg – dawkowanie leku

    Eltrombopag Glenmark to lek stosowany w leczeniu małopłytkowości immunologicznej i małopłytkowości związanej z zapaleniem wątroby typu C. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i jego pochodzenia etnicznego. Regularne monitorowanie liczby płytek krwi i parametrów czynności wątroby jest kluczowe. Lek należy przyjmować doustnie, co najmniej dwie godziny przed lub cztery godziny po spożyciu produktów zawierających wielowartościowe kationy. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, biegunka i ból pleców. Ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.