Menu

Anafilaksja

Produkty powiązane z anafilaksja
Adrenalina WZF, roztwór do wstrzykiwań, 300 μg/0,3 ml
Adrenalina WZF, roztwór do wstrzykiwań, 300 μg/0,3 ml
Aleric Deslo Active, roztwór doustny, 0,5 mg/ml
Aleric Deslo Active, roztwór doustny, 0,5 mg/ml
Aleric Deslo Active, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 2,5 mg
Aleric Deslo Active, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 2,5 mg
Aleric Deslo Active, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 5 mg
Aleric Deslo Active, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 5 mg
Allertec WZF, tabletki, 10 mg
Allertec WZF, tabletki, 10 mg
Fenistil, żel, 1 mg/g
Fenistil, żel, 1 mg/g
Loratan Pro, kapsułki miękkie, 10 mg
Loratan Pro, kapsułki miękkie, 10 mg
Maxicortan, krem, 10 mg/g
Maxicortan, krem, 10 mg/g
Acatar Control, aerozol do nosa, 0,5 mg/ml
Acatar Control, aerozol do nosa, 0,5 mg/ml
Allegra, tabletki powlekane, 120 mg
Allegra, tabletki powlekane, 120 mg
Allergodil, aerozol do nosa, 0,14 mg/rozpylenie
Allergodil, aerozol do nosa, 0,14 mg/rozpylenie
Allergodil, krople do oczu, 0,5 mg/ml
Allergodil, krople do oczu, 0,5 mg/ml
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Malwina Krause
Malwina Krause
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Manti Extra, 10 mg + 165 mg + 800 – dawkowanie leku
  2. Itulazax, 12 SQ-Bet – przeciwwskazania
  3. Mebelin, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Etodal, 100mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Etodal, 100mg/g – dawkowanie leku
  6. Contril, 60 mg/10 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Contril, 60 mg/10 ml – przedawkowanie leku
  8. Megalotect CP, 100 U/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Tigecycline Fresenius Kabi, 50 mg – przedawkowanie leku
  10. Daptomycin Accordpharma, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Daptomycin Accordpharma, 350 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Evastix, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Evastix, 10 mg – wskazania – na co działa?
  14. Dextin, 0,025 g/sasz. – wskazania – na co działa?
  15. PHINGROUM, 50 mg – wskazania – na co działa?
  16. PHINGROUM, 50 mg – przeciwwskazania
  17. PHINGROUM, 25 mg – przeciwwskazania
  18. PHINGROUM – wskazania – na co działa?
  19. Sigletic, 100 mg – wskazania – na co działa?
  20. Sigletic, 100 mg – przeciwwskazania
  21. Sigletic, 50 mg – wskazania – na co działa?
  22. Sigletic, 50 mg – przeciwwskazania
  23. Sigletic, 50 mg – dawkowanie leku
  24. Adrimax, 30 mg/5 ml – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Manti Extra, 10 mg + 165 mg + 800 – dawkowanie leku

    Lek Manti Extra stosuje się w leczeniu objawów nadkwaśności soku żołądkowego. Dawkowanie: dorośli i młodzież powyżej 16 lat – jedna tabletka do żucia w celu złagodzenia objawów, maksymalnie dwie tabletki dziennie. Nie stosować dłużej niż 15 dni bez konsultacji z lekarzem. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Możliwe działania niepożądane to ból głowy, nudności, biegunka. W razie wątpliwości skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Itulazax, 12 SQ-Bet – przeciwwskazania

    Lek ITULAZAX nie powinien być stosowany przez pacjentów z uczuleniem na jego składniki, słabą funkcją płuc, ciężką astmą, chorobami układu immunologicznego, po zabiegach chirurgicznych w jamie ustnej oraz przez osoby przyjmujące trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, MAOI, COMT, z chorobami serca lub alergią na ryby. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Mebelin, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Mebelin, stosowany w leczeniu zespołu jelita drażliwego, może powodować działania niepożądane, takie jak trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy, szyi, ust, języka lub gardła oraz wysypkę skórną. Ważne jest zgłaszanie tych objawów lekarzowi lub odpowiednim służbom medycznym.

  • Ilustracja poradnika Etodal, 100mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Etodal to lek stosowany miejscowo w leczeniu bólu i stanów zapalnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak rumień i pieczenie skóry, które zazwyczaj ustępują po odstawieniu leku. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze reakcje, takie jak zapalenie skóry czy nadwrażliwość. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i wiedzieli, jak postępować w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Etodal, 100mg/g – dawkowanie leku

    Etodal to miejscowy lek przeciwzapalny stosowany w leczeniu tępych urazów, chorób zwyrodnieniowych stawów i reumatyzmu pozastawowego. Należy go nakładać na skórę 3-4 razy dziennie przez maksymalnie 2-4 tygodnie. Przed użyciem skonsultuj się z lekarzem, zwłaszcza jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią. Może powodować działania niepożądane, takie jak rumień i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Contril, 60 mg/10 ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Contril to lek stosowany w leczeniu suchego kaszlu, który może powodować działania niepożądane, takie jak senność, bóle brzucha, nudności i wymioty. Rzadziej mogą wystąpić reakcje alergiczne, reakcje skórne, kołatanie serca oraz napady padaczkowe. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Contril, 60 mg/10 ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Contril może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ból brzucha, wymioty, senność, obniżenie napięcia mięśni oraz reakcje alergiczne. Bezpieczna dawka to maksymalnie 120 mg trzy razy na dobę przez 8 dni. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe, takie jak płukanie żołądka, węgiel aktywny i pozajelitowa podaż płynów.

  • Ilustracja poradnika Megalotect CP, 100 U/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Megalotect CP może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, gorączkę, dreszcze, wymioty i ból stawów. Rzadziej mogą wystąpić reakcje skórne, nadwrażliwość i przemijające zapalenie opon mózgowych. Bardzo rzadkie skutki uboczne to reakcje zakrzepowo-zatorowe, ostra niewydolność nerek i rozpad czerwonych krwinek. Pacjenci w podeszłym wieku, z chorobami nerek, otyłością lub długotrwałym unieruchomieniem są bardziej narażeni na te działania niepożądane. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Tigecycline Fresenius Kabi, 50 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Tigecycline Fresenius Kabi może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, ból brzucha, zawroty głowy oraz reakcje alergiczne. Dawki przekraczające 100 mg na raz lub 50 mg co 12 godzin są uznawane za przedawkowanie. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Tygecyklina nie jest w znaczących ilościach usuwana podczas hemodializy.

  • Ilustracja poradnika Daptomycin Accordpharma, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Daptomycin Accordpharma może wywoływać różne działania niepożądane, od łagodnych do ciężkich. Najczęstsze skutki uboczne obejmują zakażenia grzybicze, zakażenie dróg moczowych, niedokrwistość, zawroty głowy, ból głowy, gorączkę, zaparcia, ból brzucha, biegunkę, nudności i wymioty, wzdęcia, wysypkę skórną, ból rąk lub nóg oraz zwiększone stężenie enzymów wątrobowych. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości, eozynofilowe zapalenie płuc, ciężkie choroby skóry, problemy z nerkami i rabdomiolizę. Dzieci w wieku poniżej jednego roku nie powinny przyjmować leku Daptomycin Accordpharma ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Daptomycin Accordpharma, 350 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Daptomycin Accordpharma to lek przeciwbakteryjny stosowany w leczeniu zakażeń skóry, tkanek podskórnych oraz zakażeń krwi. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zakażenia grzybicze, zakażenie dróg moczowych, niedokrwistość, zawroty głowy, ból głowy, gorączkę, zaparcia, ból brzucha, biegunki, wysypki skórne, ból rąk lub nóg oraz zwiększone stężenie enzymów wątrobowych. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak reakcje nadwrażliwości, eozynofilowe zapalenie płuc, ciężkie choroby skóry lub zapalenie jelita grubego, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i zgłaszać je swojemu lekarzowi.

  • Ilustracja poradnika Evastix, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Evastix to lek przeciwhistaminowy stosowany w leczeniu objawów alergii. Może powodować działania niepożądane, takie jak bóle głowy, senność i suchość w jamie ustnej. Rzadziej mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, nerwowość, bezsenność, zawroty głowy, kołatanie serca, ból brzucha, wymioty, nudności, niestrawność, zapalenie wątroby, cholestaza, nieprawidłowe wyniki testu czynności wątroby, wysypka, zaburzenia miesiączkowania, obrzęk i astenia. Bardzo rzadko mogą wystąpić zaburzenia czucia, egzema i bolesne miesiączkowanie. Częstość nieznana obejmuje zwiększenie masy ciała i apetytu. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Evastix, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Evastix to lek przeciwhistaminowy stosowany w leczeniu objawów alergii, takich jak kichanie, wydzielina z nosa, łzawienie oczu i swędzące wysypki skórne. Jest skuteczny w leczeniu sezonowego i całorocznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz pokrzywki. Dawkowanie wynosi 10 mg raz na dobę, a w ciężkich przypadkach 20 mg raz na dobę. Lek nie jest zalecany dla pacjentów z nadwrażliwością na ebastynę i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Może powodować działania niepożądane, takie jak bóle głowy, senność i suchość w jamie ustnej.

  • Ilustracja poradnika Dextin, 0,025 g/sasz. – wskazania – na co działa?

    Lek Dextin jest stosowany w leczeniu ostrego bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, w tym bólu mięśniowego, bolesnego miesiączkowania i bólu zębów. Zalecana dawka to 25 mg co 8 godzin, maksymalnie 75 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, astmę, chorobę wrzodową, ciężką niewydolność serca oraz trzeci trymestr ciąży. Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek, wątroby i serca. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zawroty głowy i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika PHINGROUM, 50 mg – wskazania – na co działa?

    PHINGROUM to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów. Może być stosowany w monoterapii, w dwuskładnikowej terapii doustnej, w trójskładnikowej terapii doustnej oraz jako lek uzupełniający do insuliny. Zalecana dawka wynosi 100 mg raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na sytagliptynę, cukrzycę typu 1 oraz kwasicę ketonową. Najczęstsze działania niepożądane to hipoglikemia, zapalenie trzustki, reakcje nadwrażliwości oraz pemfigoid pęcherzowy.

  • Ilustracja poradnika PHINGROUM, 50 mg – przeciwwskazania

    PHINGROUM to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go zażywać, jeśli pacjent ma uczulenie na sytagliptynę lub inne składniki leku, historię zapalenia trzustki, cukrzycę typu 1, kwasicę ketonową, choroby nerek, reakcje alergiczne, jest dzieckiem lub młodzieżą poniżej 18 roku życia, przyjmuje digoksynę, jest w ciąży lub karmi piersią. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika PHINGROUM, 25 mg – przeciwwskazania

    Lek PHINGROUM, zawierający sytagliptynę, nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na sytagliptynę lub inne składniki leku, osoby z historią zapalenia trzustki, cukrzycą typu 1, kwasicą ketonową, ciężkimi chorobami nerek, dzieci i młodzież poniżej 18 roku życia, kobiety w ciąży i karmiące piersią. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie jeśli pacjent przyjmuje inne leki, takie jak digoksyna. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika PHINGROUM – wskazania – na co działa?

    Lek PHINGROUM zawiera sytagliptynę, stosowaną w leczeniu cukrzycy typu 2. Może być stosowany w monoterapii, terapii dwuskładnikowej, trójskładnikowej oraz jako lek uzupełniający do insuliny. Zalecana dawka to 100 mg raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, cukrzycę typu 1 i kwasicę ketonową. Najczęstsze działania niepożądane to hipoglikemia, ból głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych, nudności, wzdęcia, wymioty, ból żołądka, biegunka, zaparcia, senność, obrzęk rąk lub nóg oraz grypa.

  • Ilustracja poradnika Sigletic, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Sigletic to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który pomaga kontrolować poziom cukru we krwi. Może być stosowany w monoterapii, w dwuskładnikowej terapii doustnej, w trójskładnikowej terapii doustnej oraz jako lek uzupełniający do insuliny. Zalecana dawka wynosi 100 mg raz na dobę. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z zapaleniem trzustki, zaburzeniami czynności nerek oraz wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to hipoglikemia, ból głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych, nudności, wzdęcia oraz zaparcia.

  • Ilustracja poradnika Sigletic, 100 mg – przeciwwskazania

    Sigletic to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, ale nie jest odpowiedni dla wszystkich pacjentów. Nie należy go stosować, jeśli jesteś uczulony na sytagliptynę lub inne składniki leku, masz historię zapalenia trzustki, cukrzycę typu 1 lub kwasicę ketonową. Pacjenci z chorobami nerek powinni zachować ostrożność i mogą wymagać dostosowania dawki. Sigletic nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. W przypadku reakcji alergicznych należy przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sigletic, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Sigletic to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Może być stosowany w monoterapii, w dwuskładnikowej terapii doustnej, w trójskładnikowej terapii doustnej oraz jako lek uzupełniający do insuliny. Zalecana dawka to 100 mg raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na sytagliptynę. Najczęstsze działania niepożądane to hipoglikemia, ból głowy i zakażenia górnych dróg oddechowych. Ważne jest monitorowanie czynności nerek i ryzyka zapalenia trzustki.

  • Ilustracja poradnika Sigletic, 50 mg – przeciwwskazania

    Sigletic to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, ale nie jest odpowiedni dla wszystkich pacjentów. Nie należy go stosować, jeśli pacjent jest uczulony na sytagliptynę lub inne składniki leku, ma historię zapalenia trzustki, cierpi na cukrzycę typu 1 lub kwasicę ketonową, ma choroby nerek (może być konieczne dostosowanie dawki) lub wystąpiły u niego reakcje alergiczne. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sigletic, 50 mg – dawkowanie leku

    Sigletic to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Zalecana dawka wynosi 100 mg raz na dobę, przyjmowana z jedzeniem lub niezależnie od posiłków. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawka może wymagać dostosowania. Lek nie jest przeznaczony dla pacjentów z cukrzycą typu 1 ani w leczeniu kwasicy ketonowej. Najczęstsze działania niepożądane to hipoglikemia, ból głowy i zawroty głowy. W przypadku pominięcia dawki, należy przyjąć ją jak najszybciej, ale nie stosować podwójnej dawki tego samego dnia.

  • Ilustracja poradnika Adrimax, 30 mg/5 ml – przeciwwskazania

    Adrimax to lek stosowany w leczeniu suchego kaszlu, ale nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki, pacjentów z obfitą wydzieliną oskrzelową, zaburzeniami czynności rzęsek nabłonka oskrzelowego, kobiety w ciąży i karmiące piersią. Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku oraz z ciężką niewydolnością nerek.