Trazodoni hydrochloridum

Wskazania stosowania

  • Depresja o różnej etiologii
  • Lęk
  • Zaburzenia snu
  • Zaburzenia seksualne pochodzenia nieorganicznego

Leki zawierające Trazodoni hydrochloridum

Producenci leków z Trazodoni hydrochloridum

O substancji czynnej

Informacje ogólne

Trazodoni hydrochloridum to substancja czynna stosowana w leczeniu depresji o różnej etiologii, w tym depresji związanej z lękiem, zaburzeniami snu oraz zaburzeniami seksualnymi pochodzenia nieorganicznego1.

Substancja ta jest dostępna w różnych postaciach farmaceutycznych, w tym tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, tabletkach powlekanych o przedłużonym uwalnianiu oraz tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu234.

Skład i dawkowanie

Skład jakościowy i ilościowy

Każda postać leku zawiera określoną ilość chlorowodorku trazodonu (Trazodoni hydrochloridum), która odpowiada określonej ilości trazodonu:

  • Trittico XR: 150 mg i 300 mg tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu zawierają odpowiednio 150 mg i 300 mg chlorowodorku trazodonu, co odpowiada 136,6 mg i 273,2 mg trazodonu5.
  • Trittico CR: 75 mg i 150 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawierają odpowiednio 75 mg i 150 mg chlorowodorku trazodonu, co odpowiada 68,3 mg i 136,6 mg trazodonu6.
  • Azoneurax: 75 mg i 150 mg tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu zawierają odpowiednio 75 mg i 150 mg chlorowodorku trazodonu7.

Substancje pomocnicze

W niektórych postaciach leku obecne są substancje pomocnicze o znanym działaniu, takie jak sacharoza:

  • Trittico CR: 75 mg i 150 mg tabletki zawierają odpowiednio 42 mg i 84 mg sacharozy8.
  • Azoneurax: 75 mg i 150 mg tabletki zawierają odpowiednio 11 mg i 22 mg sacharozy9.

Wskazania do stosowania

Wskazania do stosowania

Substancja czynna Trazodoni hydrochloridum jest wskazana w leczeniu depresji o różnej etiologii, w tym rodzajów depresji związanych z:

  • lękiem1
  • zaburzeniami snu2
  • zaburzeniami seksualnymi pochodzenia nieorganicznego3

Charakterystyka substancji czynnej

Trazodoni hydrochloridum jest substancją czynną o działaniu przeciwdepresyjnym, która wykazuje również właściwości przeciwlękowe i poprawiające jakość snu. Jest szczególnie skuteczna w leczeniu depresji związanej z lękiem oraz zaburzeniami snu i seksualnymi pochodzenia nieorganicznego4.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Ostrzeżenia ogólne

Stosowanie trazodonu wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek, zwłaszcza w przypadkach ciężkiej niewydolności. Należy rozważyć okresowe kontrolowanie czynności wątroby1.

Nie zaleca się stosowania trazodonu u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia, ponieważ nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności w tej grupie wiekowej2.

U pacjentów w podeszłym wieku może częściej występować hipotonia ortostatyczna, senność lub inne skutki działania cholinolitycznego trazodonu3.

Grupy ryzyka

Pacjenci z zaburzeniami psychicznymi

Depresja związana jest ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia myśli samobójczych, samookaleczenia oraz samobójstwa. Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania pełnej remisji. Pacjentów należy ściśle monitorować, szczególnie na początku terapii i po zmianie dawki4.

Pacjenci z chorobami serca

Zaleca się ostrożność u pacjentów z chorobami serca, takimi jak niewydolność sercowo-naczyniowa, dusznica bolesna, zaburzenia przewodnictwa lub blok przedsionkowo-komorowy różnego stopnia, zaburzenia rytmu serca, niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT lub bradykardia5.

Interakcje i działania niepożądane

Interakcje z innymi lekami

Trazodon może nasilać działanie uspokajające leków przeciwpsychotycznych, nasennych, uspokajających, przeciwlękowych i przeciwhistaminowych. Zaleca się zmniejszenie dawek stosowanych leków6.

Działania niepożądane

Zgłaszano przypadki wydłużonego odstępu QT, priapizmu oraz ciężkich zaburzeń wątroby zakończonych zgonem podczas stosowania trazodonu7.

Dawkowanie

Dawkowanie

Dorośli

  • Początkowa dawka: 75–150 mg na dobę w dawce pojedynczej wieczorem przed snem1.
  • Dawkę można zwiększyć do 300 mg na dobę w dwóch dawkach podzielonych2.
  • U pacjentów hospitalizowanych dawkę można zwiększyć do 600 mg na dobę w dawkach podzielonych3.
  • W leczeniu zaburzeń seksualnych stosuje się dawkę 150–200 mg na dobę4.

Pacjenci w podeszłym wieku i wyniszczeni

  • Zalecana dawka początkowa: 100 mg na dobę w kilku dawkach podzielonych lub w dawce pojedynczej wieczorem przed snem5.
  • Dawkę można stopniowo zwiększać, ale nie zaleca się stosowania dawek pojedynczych większych niż 100 mg6.

Dzieci i młodzież

  • Nie zaleca się stosowania trazodonu u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa7.

Sposób podawania

  • Lek należy przyjmować doustnie8.
  • Leczenie należy rozpocząć od podawania dawki wieczornej, stopniowo zwiększając dawkę dobową9.
  • Tabletki można przyjmować z posiłkiem lub bez10.
  • Tabletki z linią podziału można dzielić na trzy części, co umożliwia stopniowe zwiększanie dawki11.
  • Należy unikać nagłego odstawienia leku. Dawkę należy stopniowo zmniejszać12.

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności wątroby

  • Trazodon podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu, dlatego należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby13.
  • Należy rozważyć okresowe kontrolowanie czynności wątroby14.

Zaburzenia czynności nerek

  • Zazwyczaj nie ma konieczności dostosowania dawki, ale należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek15.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość

Przeciwwskazaniem do stosowania preparatów zawierających Trazodoni hydrochloridum jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku12.

Zatrucie alkoholem i lekami nasennymi

Preparatów zawierających Trazodoni hydrochloridum nie należy stosować u pacjentów będących pod wpływem alkoholu lub leków nasennych, a także w przypadku zatrucia alkoholem lub lekami nasennymi34.

Ostry zawał mięśnia sercowego

Przeciwwskazaniem do stosowania preparatów zawierających Trazodoni hydrochloridum jest ostra faza zawału mięśnia sercowego56.

Interakcje

Interakcje farmakologiczne

Inhibitory CYP3A4

Silne inhibitory CYP3A4, takie jak erytromycyna, ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, indynawir i nefazodon, mogą znacznie zwiększać stężenie trazodonu w osoczu. W badaniach in vivo wykazano, że rytonawir w dawce 200 mg dwa razy na dobę zwiększa ponad dwukrotnie stężenie trazodonu, prowadząc do nudności, omdleń i hipotonii1.

Zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki trazodonu podczas jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP3A4. Jeśli to możliwe, należy unikać takiego połączenia2.

Karbamazepina

Jednoczesne stosowanie karbamazepiny zmniejsza stężenie trazodonu w osoczu. Stosowanie karbamazepiny w dawce dobowej 400 mg prowadziło do zmniejszenia stężenia trazodonu i jego czynnego metabolitu m-chlorofenylopiperazyny odpowiednio o 76% i 60%3.

Leki przeciwdepresyjne

Należy unikać jednoczesnego stosowania trazodonu z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego i działań niepożądanych ze strony układu krążenia4.

Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO)

Nie zaleca się stosowania trazodonu z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ani przez dwa tygodnie po zakończeniu leczenia IMAO. Nie zaleca się również stosowania IMAO przez tydzień po odstawieniu trazodonu5.

Interakcje z alkoholem

Trazodon nasila działanie uspokajające alkoholu. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia trazodonem6.

Interakcje z lekami przeciwdepresyjnymi

Fluoksetyna

Rzadko zgłaszano przypadki zwiększonego stężenia trazodonu w osoczu i działań niepożądanych podczas jednoczesnego stosowania z fluoksetyną, inhibitorem CYP1A2 i CYP2D6. Mechanizm tej interakcji nie został w pełni poznany, ale nie można wykluczyć interakcji farmakodynamicznej (zespołu serotoninowego)7.

Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne

Należy unikać jednoczesnego stosowania trazodonu z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego i działań niepożądanych ze strony układu krążenia8.

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Wpływ trazodonu na ciążę

Dane z badań na ograniczonej liczbie kobiet w ciąży (mniej niż 200) nie wskazują na niepożądane oddziaływanie trazodonu na przebieg ciąży lub zdrowie płodu i noworodka. Obecnie nie są dostępne inne dane epidemiologiczne. Badania na zwierzętach nie wykazały pośredniego ani bezpośredniego szkodliwego wpływu dawek leczniczych trazodonu na ciążę, rozwój zarodka lub płodu, ani na poród lub rozwój noworodka (patrz punkt 5.3. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Azoneurax)1.

Należy zachować ostrożność, przepisując lek kobietom w ciąży. Jeśli trazodon stosowano aż do porodu, należy obserwować noworodka pod kątem wystąpienia objawów odstawienia2.

W ramach środków ostrożności zaleca się unikanie stosowania produktu leczniczego Trazodone Neuraxpharm w pierwszym trymestrze ciąży3.

Wpływ trazodonu na karmienie piersią

Ograniczone dane wskazują, że trazodon jest wydzielany w niewielkich ilościach do mleka kobiecego, jednak nie są znane ilości czynnego metabolitu wydzielanego do mleka. Ze względu na niedostateczne dane należy podjąć decyzję dotyczącą dalszego karmienia piersią lub dalszego przyjmowania trazodonu, uwzględniając korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia trazodonem dla matki4.

Ograniczona liczba danych wskazuje, że trazodon przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach, ale ilości czynnego metabolitu przenikającego do mleka nie są znane. Ze względu na niewystarczające dane należy podjąć decyzję, czy kontynuować lub przerwać karmienie piersią, czy kontynuować lub przerwać podawanie produktu leczniczego Trazodone Neuraxpharm, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki5.

Działania niepożądane

Działania niepożądane związane z substancją czynną Trazodoni hydrochloridum

Podczas leczenia trazodonem lub w krótkim czasie po jego odstawieniu zgłaszano przypadki występowania myśli i działań samobójczych1. Poniżej przedstawiono działania niepożądane związane z tą substancją czynną, pogrupowane według układów i narządów.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

  • Nieprawidłowe wyniki badań krwi (agranulocytoza, trombocytopenia, eozynofilia, leukopenia, niedokrwistość)2

Zaburzenia układu immunologicznego

  • Reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy3

Zaburzenia endokrynologiczne

  • Zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)4

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

  • Hiponatremia5
  • Utrata masy ciała, jadłowstręt, zwiększone łaknienie6

Zaburzenia psychiczne

  • Myśli lub zachowania samobójcze7
  • Stan splątania, bezsenność, dezorientacja, mania, lęk, nerwowość, pobudzenie (sporadycznie delirium)8
  • Urojenia, zachowanie agresywne, omamy, koszmary senne, zmniejszenie libido, zespół odstawienia9

Zaburzenia układu nerwowego

  • Zespół serotoninowy, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny10
  • Zawroty głowy, zaburzenia równowagi, ból głowy, senność11
  • Niepokój (głównie ruchowy), osłabienie czujności, drżenie, nieostre widzenie, zaburzenia pamięci12

Zaburzenia serca

  • Niemiarowości serca (w tym torsade de pointes, palpitacje, przedwczesne skurcze komorowe)13
  • Bradykardia, tachykardia, nieprawidłowe EKG (wydłużenie odstępu QT)14

Zaburzenia naczyniowe

  • Hipotonia ortostatyczna, nadciśnienie tętnicze, omdlenia15

Zaburzenia układu oddechowego

  • Uczucie zapchanego nosa, duszność16

Zaburzenia żołądka i jelit

  • Nudności, wymioty, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcie, biegunka17
  • Niestrawność, ból brzucha, zapalenie żołądka i jelit, ślinotok, porażenna niedrożność jelita18

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

  • Nieprawidłowa czynność wątroby (w tym żółtaczka i uszkodzenia komórek wątroby)19
  • Wewnątrzwątrobowy zastój żółci20

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

  • Wysypka skórna, świąd, nadmierna potliwość21

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

  • Ból kończyn, pleców, mięśni, stawów22

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

  • Zaburzenia oddawania moczu23

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

  • Priapizm24

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

  • Osłabienie, obrzęki, objawy grypopodobne, zmęczenie, ból w klatce piersiowej, gorączka25

Badania diagnostyczne

  • Zwiększenie stężenia enzymów wątrobowych26

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem:

  • Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
  • Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
  • Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
  • Tel.: +48 22 49 21 301
  • Faks: +48 22 49 21 309
  • Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu27.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania trazodonu

Najczęściej zgłaszane objawy przedawkowania trazodonu obejmują:

  • Senność
  • Zawroty głowy
  • Nudności i wymioty

Objawy ciężkiego przedawkowania:

  • Śpiączka
  • Tachykardia
  • Hipotonia
  • Hiponatremia
  • Drgawki
  • Depresja oddechowa
Objawy kardiologiczne:
  • Bradykardia
  • Wydłużenie odstępu QT
  • Torsade de pointes

Objawy mogą pojawić się w ciągu 24 godzin po przedawkowaniu lub później1.

Zespół serotoninowy

Przedawkowanie trazodonu w połączeniu z innymi lekami przeciwdepresyjnymi może spowodować zespół serotoninowy2.

Postępowanie w przypadku przedawkowania trazodonu

Wstępne działania

  • Nie ma swoistego antidotum dla trazodonu3.
  • Rozważ podanie węgla aktywnego w ciągu godziny od przedawkowania:
    • Dorośli: jeśli przyjęto więcej niż 1 g trazodonu.
    • Dzieci: jeśli przyjęto więcej niż 150 mg trazodonu4.
  • U dorosłych można rozważyć płukanie żołądka w ciągu godziny od przyjęcia dawki zagrażającej życiu5.

Monitorowanie pacjenta

  • Obserwuj pacjenta przez co najmniej 6 godzin (lub 12 godzin w przypadku produktów o zmodyfikowanym uwalnianiu)6.
  • Kontroluj:
    • Ciśnienie tętnicze
    • Częstość akcji serca
    • Poziom świadomości (skala Glasgow, GCS)
  • Jeśli liczba punktów GCS jest zmniejszona, kontroluj nasycenie tlenem7.
  • Monitoruj czynność serca u pacjentów z objawami kardiologicznymi8.

Leczenie objawowe

  • Drgawki:
    • Pojedynczy, krótki napad nie wymaga leczenia.
    • W przypadku częstych lub utrzymujących się drgawek podaj dożylnie:
      • Diazepam (0,1-0,3 mg/kg mc.)
      • Lorazepam (4 mg u dorosłych; 0,05 mg/kg mc. u dzieci)
    • Jeśli nieskuteczne, podaj dożylnie fenytoinę9.
  • Hipotonia i sedacja:
    • Leczenie objawowe i wspomagające.
    • W przypadku ciężkiej hipotonii rozważ podanie leków inotropowych, np. dopaminy lub dobutaminy10.