Popularne
Tobramycyna (Tobramycinum) to antybiotyk aminoglikozydowy o działaniu bakteriobójczym. Jest stosowana w leczeniu zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na jej działanie. Tobramycyna działa poprzez hamowanie syntezy białek bakteryjnych, co prowadzi do śmierci bakterii.
W zależności od postaci leku, tobramycyna może zawierać różne substancje pomocnicze, takie jak:
Tobramycyna jest stosowana w leczeniu zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na jej działanie. W zależności od postaci leku, wskazania obejmują:
Tobramycyna jest stosowana w leczeniu zewnętrznych zakażeń oka i jego przydatków, wywołanych przez bakterie wrażliwe na ten antybiotyk. Szczególnie skuteczna jest w przypadku szczepów opornych na inne antybiotyki, w tym Pseudomonas aeruginosa1.
Przed zastosowaniem tobramycyny należy przeprowadzić badanie wrażliwości drobnoustrojów na ten antybiotyk4.
Tobramycyna jest stosowana w leczeniu ciężkich zakażeń dolnych dróg oddechowych, w tym zapalenia płuc, szczególnie u pacjentów z mukowiscydozą5.
Leczenie powinno być prowadzone zgodnie z oficjalnymi wytycznymi dotyczącymi stosowania leków przeciwbakteryjnych8.
Tobramycyna jest stosowana w leczeniu ciężkich zakażeń ogólnoustrojowych, w tym zakażeń wewnątrz jamy brzusznej, skóry, tkanek miękkich oraz dróg moczowych, wywołanych przez bakterie wrażliwe na ten antybiotyk9.
Tobramycyna jest często stosowana w leczeniu skojarzonym z innymi antybiotykami, takimi jak beta-laktamy, szczególnie w zakażeniach zagrażających życiu13.
Tobramycyna powinna być stosowana z ostrożnością u pacjentów z:
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub słuchu należy monitorować stężenie tobramycyny w surowicy2.
Stężenie tobramycyny w surowicy należy monitorować u pacjentów z:
Krew do badań należy pobierać z żyły, a nie z opuszki palca, aby uniknąć fałszywie zawyżonych wyników4.
Skurcz oskrzeli może wystąpić podczas stosowania wziewnych produktów leczniczych, w tym tobramycyny5. Pierwszą dawkę należy podać pod nadzorem lekarza, a jeśli pacjent stosuje lek rozszerzający oskrzela, należy go podać przed nebulizacją6.
W przypadku wystąpienia skurczu oskrzeli mimo stosowania leku rozszerzającego oskrzela, może to wskazywać na reakcję alergiczną7.
Tobramycyna może nasilać osłabienie mięśni u pacjentów z zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, takimi jak miastenia lub choroba Parkinsona8.
Działanie nefrotoksyczne było opisywane w związku z pozajelitowym podawaniem aminoglikozydów, jednak podczas badań klinicznych z tobramycyną podawaną wziewnie nie stwierdzono objawów nefrotoksyczności9.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy monitorować stężenie tobramycyny w surowicy10.
Podczas stosowania aminoglikozydów drogą pozajelitową opisywano ototoksyczność, która może objawiać się uszkodzeniem słuchu lub układu przedsionkowego11.
U pacjentów z czynnikami ryzyka związanymi z wcześniejszym długotrwałym leczeniem aminoglikozydami może być konieczne wykonanie badania audiologicznego przed rozpoczęciem leczenia12.
Zazwyczaj 7-10 dni5.
Przeciwwskazaniem do stosowania produktów zawierających tobramycynę jest nadwrażliwość na:
Stosowanie tobramycyny jest przeciwwskazane u pacjentów z miastenią4.
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie tobramycyny z silnymi lekami moczopędnymi, takimi jak:
Leki te wykazują działanie ototoksyczne, co może nasilać niepożądane efekty tobramycyny5.
Nie zaleca się stosowania niektórych preparatów z tobramycyną u:
Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji w przypadku miejscowego podania do oka. Nie przeprowadzono szczególnych badań dotyczących interakcji tobramycyny z innymi lekami1.
Jeśli pacjent stosuje jednocześnie inne krople lub maści podawane do oczu, należy zachować co najmniej 5 minut przerwy pomiędzy podaniami kolejnych leków. Maści do oczu należy stosować na końcu2.
Należy unikać jednoczesnego i (lub) sekwencyjnego stosowania tobramycyny z innymi produktami leczniczymi o działaniu neurotoksycznym, nefrotoksycznym lub ototoksycznym3.
Do innych produktów leczniczych, które mogą nasilać działanie toksyczne aminoglikozydów podawanych pozajelitowo należą: amfoterycyna B, cefalotyna, cyklosporyna, takrolimus, polimiksyny (ryzyko nasilenia działania nefrotoksycznego), związki platyny (ryzyko nasilenia działania nefrotoksycznego i ototoksycznego), inhibitory cholinoesterazy, toksyna botulinowa (wpływ na przewodnictwo nerwowo-mięśniowe)4.
Podczas skojarzonego stosowania z odpowiednimi antybiotykami (np. beta-laktamami) może wystąpić działanie synergiczne. Tobramycyna i antybiotyki beta-laktamowe mogą, w wyniku reakcji chemicznej, łączyć się w nieaktywne amidy. W związku z tym tobramycyny nie należy podawać w tej samej infuzji, co antybiotyki beta-laktamowe5.
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek tobramycyna może być unieczynniana przez antybiotyki beta-laktamowe. Unieczynnienia takiego nie obserwuje się u pacjentów z prawidłową czynnością nerek, którym produkty lecznicze są podawane różnymi drogami6.
Leki moczopędne podawane dożylnie mogą zwiększać toksyczność aminoglikozydów poprzez modyfikację stężenia antybiotyku w surowicy i w tkankach. Niektóre diuretyki wykazują właściwości ototoksyczne. Równoczesne podawanie takich diuretyków może zwiększać ryzyko reakcji niepożądanej7.
Nie należy podawać tobramycyny jednocześnie z furosemidem, kwasem etakrynowym, mocznikiem ani dożylnym mannitolem8.
Tobramycyna przenika przez łożysko. Brak wystarczających danych dotyczących podawania tobramycyny kobietom w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały teratogennego działania tobramycyny (patrz punkt 5.3 Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Tobramycin B. Braun)1.
Aminoglikozydy mogą jednak wpływać niekorzystnie na płód (np. wrodzona głuchota i nefrotoksyczność), jeśli występuje duże ich stężenie w surowicy kobiety w okresie ciąży2.
Z uwagi na ryzyko dla płodu tobramycyna nie jest wskazana do podawania kobietom w okresie ciąży, chyba że korzyści dla matki przewyższają zagrożenie dla płodu3.
Jeśli występowało narażenie na tobramycynę w okresie ciąży, zaleca się badanie słuchu i czynności nerek noworodka4.
Tobramycyna przenika w małych ilościach do mleka ludzkiego. Z uwagi na ryzyko wywołania ototoksyczności i nefrotoksyczności u niemowląt należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie tobramycyny5.
Tobramycyna może niekorzystnie wpływać na florę jelitową dziecka. Jeśli wystąpią zaburzenia żołądkowo-jelitowe u dziecka karmionego piersią (kandydoza jelit, biegunka), należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie tobramycyny6.
Nie przeprowadzono badań mających na celu ocenę wpływu miejscowego podania do oka produktu Tobrex krople do oczu na płodność u ludzi7.
W badaniach na zwierzętach nie zaobserwowano wpływu tobramycyny podawanej podskórnie na płodność samców i samic (patrz punkt 5.3 Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Tobramycin Via pharma)8.
Substancja czynna tobramycyna może powodować różne działania niepożądane, które są zależne od drogi podania i postaci leku. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmują:
W zależności od postaci leku, mogą wystąpić specyficzne działania niepożądane:
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, email: ndl@urpl.gov.pl13.
Biodostępność ogólnoustrojowa tobramycyny po podaniu wziewnym jest niska. Może wystąpić nasilona chrypka jako objaw przedawkowania1.
W przypadku nieumyślnego podania dożylnego mogą wystąpić objawy takie jak zawroty głowy, szumy uszne, utrata słuchu, niewydolność oddechowa, blokada nerwowo-mięśniowa oraz zaburzenia czynności nerek2.
Działanie toksyczne po przypadkowym spożyciu jest mało prawdopodobne, ponieważ tobramycyna jest słabo wchłaniana z przewodu pokarmowego3.
W przypadku ostrego zatrucia należy natychmiast odstawić tobramycynę i monitorować czynność nerek. Pomocne może być kontrolowanie stężenia tobramycyny w surowicy krwi4.
W przypadku wystąpienia blokady nerwowo-mięśniowej zaleca się podanie dożylne chlorku wapnia oraz zastosowanie oddechu wspomaganego, jeśli jest to konieczne5.
Tobramycyna może zostać usunięta z krwi metodą hemodializy, jednak dializa otrzewnowa jest mniej skuteczna6.