Theophyllinum anhydricum

Wskazania stosowania

  • Astma oskrzelowa
  • Przewlekła obturacyjna choroba płuc

Leki zawierające Theophyllinum anhydricum

Producenci leków z Theophyllinum anhydricum

O substancji czynnej

Informacje ogólne

Teofilina bezwodna (Theophyllinum anhydricum) jest substancją czynną stosowaną w lekach o przedłużonym uwalnianiu, takich jak Theospirex retard 300 mg i Theospirex retard 150 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 300 mg lub 150 mg teofiliny bezwodnej12.

Teofilina działa poprzez rozszerzenie oskrzeli, co ułatwia oddychanie u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Jest szczególnie skuteczna w zapobieganiu skurczom oskrzeli w przebiegu astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP)34.

Wskazania do stosowania

Teofilina bezwodna jest wskazana do:

  • Zapobiegania skurczom oskrzeli w przebiegu astmy oskrzelowej56.
  • Zapobiegania skurczom oskrzeli w przebiegu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP)78.

Uwaga: Produkty z teofiliną o przedłużonym uwalnianiu nie są przeznaczone do doraźnego leczenia stanu astmatycznego (ciężkiego napadu astmy) lub zaburzeń oddychania spowodowanych ostrym skurczem oskrzeli910.

Teofiliny nie należy stosować jako leku pierwszego wyboru w leczeniu astmy u dzieci1112.

Wskazania do stosowania

Wskazania do stosowania

Teofilina w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest stosowana w celu zapobiegania skurczom oskrzeli w przebiegu:

  • Astmy oskrzelowej
  • Przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP)

Produkty z teofiliną o przedłużonym uwalnianiu nie są przeznaczone do doraźnego leczenia stanu astmatycznego (ciężkiego napadu astmy) lub zaburzeń oddychania spowodowanych ostrym skurczem oskrzeli1.

Uwagi

Teofiliny nie należy stosować jako leku pierwszego wyboru w leczeniu astmy u dzieci2.

Produkty z teofiliną o przedłużonym uwalnianiu nie są przeznaczone do doraźnego leczenia stanu astmatycznego (ciężkiego napadu astmy) lub zaburzeń oddychania spowodowanych ostrym skurczem oskrzeli1.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Ogólne ostrzeżenia dotyczące stosowania teofiliny

Teofilina, substancja czynna w lekach Theospirex retard 300 mg i Theospirex retard 150 mg, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu. Należy unikać jednoczesnego stosowania z innymi doustnymi lub parenteralnymi produktami zawierającymi teofilinę, co zwiększa ryzyko przedawkowania i nasilenia działań niepożądanych, a w skrajnych przypadkach może prowadzić do zatrucia1.

Specjalne grupy pacjentów

Teofilina powinna być stosowana z ostrożnością u pacjentów z:

  • nadciśnieniem tętniczym,
  • niestabilną dławicą piersiową,
  • ryzykiem zaburzeń rytmu serca,
  • przerostową kardiomiopatią ze zwężeniem drogi odpływu,
  • nadczynnością tarczycy,
  • chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy,
  • zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby,
  • porfirią,
  • niewydolnością serca,
  • sercem płucnym,
  • jaskrą,
  • cukrzycą,
  • długo utrzymującą się gorączką,
  • zakażeniami wirusowymi,
  • jednoczesnym stosowaniem leków spowalniających metabolizm teofiliny2.

Szczególną ostrożność należy zachować u osób w podeszłym wieku oraz w okresie szczepień. Produktu nie należy stosować w ostrym napadzie astmy oskrzelowej i stanach astmatycznych3.

Interakcje i monitorowanie

Teofilina może wchodzić w interakcje z lekami spowalniającymi jej metabolizm, co wymaga monitorowania stężenia teofiliny w osoczu, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, ciężko chorych lub leczonych w oddziałach intensywnej opieki medycznej4.

W przypadku ostrej choroby przebiegającej z gorączką, klirens teofiliny może być zmniejszony, co może wymagać redukcji dawki5.

Dawkowanie

Dawkowanie teofiliny

Dawkowanie teofiliny powinno być indywidualnie dostosowane, uwzględniając skuteczność działania i tolerancję pacjenta. Zaleca się monitorowanie stężenia teofiliny w osoczu (skuteczne stężenie: 5-12 μg/ml)1.

Dorośli i młodzież

  • Dorośli i młodzież powyżej 16 lat: 8-12 mg/kg masy ciała na dobę, co odpowiada 300 mg (2 tabletki) co 12 godzin2.
  • Młodzież 13-16 lat: 8-15 mg/kg masy ciała na dobę, co odpowiada 225-300 mg (1,5-2 tabletki) co 12 godzin3.

Dzieci

  • Dzieci 10-12 lat: 11-15 mg/kg masy ciała na dobę, co odpowiada 225 mg (1,5 tabletki) co 12 godzin4.
  • Dzieci 6-9 lat: 10-17 mg/kg masy ciała na dobę, co odpowiada 150 mg (1 tabletka) co 12 godzin5.

Maksymalne dawki dobowe

W przypadku braku możliwości monitorowania stężenia leku we krwi, nie należy przekraczać następujących dawek:

  • Dzieci 6-9 lat: 600 mg (4 tabletki)6.
  • Dzieci powyżej 9-12 lat: 750 mg (5 tabletek)7.
  • Młodzież powyżej 12 lat i dorośli: 900 mg (6 tabletek)8.

Szczególne grupy pacjentów

Palenie tytoniu

Osoby palące wymagają większych dawek teofiliny ze względu na szybsze jej wydalanie. Należy zachować ostrożność u osób rzucających palenie, ponieważ stężenie teofiliny w osoczu może wzrosnąć9.

Pacjenci z chorobami przewlekłymi

Wolniejsze wydalanie teofiliny obserwuje się u pacjentów z niewydolnością serca, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, zapaleniem płuc, ostrym obrzękiem płuc, zakażeniami wirusowymi (np. grypa), gorączką, u osób starszych oraz u pacjentów przyjmujących niektóre leki10.

Zaburzenia czynności wątroby i nerek

U pacjentów z zaburzeniami wątroby wydalanie teofiliny jest wolniejsze, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek może dojść do kumulacji metabolitów teofiliny. W takich przypadkach zaleca się zmniejszenie dawki11.

Sposób podawania

Tabletki teofiliny należy przyjmować doustnie, po posiłku, w równych odstępach czasu. W przypadku podawania dwa razy na dobę, zaleca się przyjmowanie rano i wieczorem. Tabletki można podzielić na pół wzdłuż linii podziału, ale nie należy ich żuć ani kruszyć12.

Przeciwwskazania

Przeciwwskazania do stosowania teofiliny

Teofilina, będąca pochodną ksantyny, ma szereg przeciwwskazań, które należy bezwzględnie przestrzegać:

  • Nadwrażliwość na teofilinę, jej pochodne, inne pochodne ksantyny lub substancje pomocnicze wymienione w punkcie 6.1. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Theospirex retard1.
  • Świeży zawał mięśnia sercowego2.
  • Wstrząs, zapaść3.
  • Ostre zaburzenia rytmu serca4.
  • Ciężkie choroby wątroby5.
  • Obrzęk płuc6.
  • Skłonność do drgawek7.
  • Padaczka8.
  • Stosowanie u dzieci w wieku poniżej 6 lat9.

Dodatkowe informacje dotyczące teofiliny

Teofilina jest lekiem o wąskim indeksie terapeutycznym, co oznacza, że niewielkie zmiany w dawkowaniu mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych. W związku z tym:

  • Należy monitorować stężenie teofiliny we krwi, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub serca5.
  • U pacjentów z padaczką lub skłonnością do drgawek, teofilina może nasilać objawy7,8.
  • U dzieci poniżej 6 lat stosowanie teofiliny jest przeciwwskazane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności9.

Interakcje

Interakcje lekowe

Leki zwiększające stężenie teofiliny

  • Cymetydyna, allopurynol, antybiotyki fluorochinolowe (enoksacyna, lomefloksacyna, cyprofloksacyna, norfloksacyna, ofloksacyna), antybiotyki makrolidowe (erytromycyna, klarytromycyna), disulfiram, estrogeny, fluwoksamina, interferon-α, izoniazyd, metotreksat, meksyletyna i propafenon, rofekoksyb, propranolol, takryna, tiabendazol, tyklopidyna, leki blokujące kanał wapniowy (werapamil, diltiazem), wiloksazyna1.

Leki zmniejszające stężenie teofiliny

  • Aminoglutetymid, karbamazepina, izoprenalina, fenobarbital, fenytoina, prymidon, ryfampicyna, sukralfat, sulfinpirazon, produkty zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum)2.

Inne interakcje

  • Teofilina nasila działanie efedryny, β-sympatykomimetyków, kofeiny i podobnych substancji3.
  • Teofilina zwiększa wydalanie nerkowe soli litu, zmniejszając jego biodostępność i stężenie terapeutyczne4.
  • Teofilina może nasilać działanie glikozydów naparstnicy, prowadząc do zaburzeń przewodnictwa w mięśniu sercowym5.
  • Teofilina może osłabić działanie leków β-adrenolitycznych, adenozyny, benzodiazepin i pankuronium6.
  • Teofilina nasila działanie leków moczopędnych7.

Wpływ diety i stylu życia

Dieta

  • Klirens teofiliny zwiększa się w przypadku stosowania diety niskowęglowodanowej i wysokobiałkowej, odżywiania parenteralnego oraz wysokiego dziennego spożycia grilowanego mięsa wołowego8.
  • Dieta wysokowęglowodanowa i niskobiałkowa może prowadzić do zmniejszenia klirensu teofiliny9.

Styl życia

  • Mniejsze stężenie teofiliny we krwi występuje u palaczy tytoniu10.
  • Alkohol powoduje zwiększenie stężenia teofiliny we krwi11.

Działania niepożądane

Zaburzenia rytmu serca

  • Zastosowanie halotanu u pacjentów leczonych teofiliną może spowodować ciężkie zaburzenia rytmu serca12.

Obniżenie progu drgawkowego

  • Istnieją dowody wskazujące, że u osób otrzymujących jednocześnie ketaminę może dojść do obniżenia progu drgawkowego13.

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Wpływ teofiliny na ciążę

Bezpieczeństwo stosowania teofiliny w okresie ciąży nie zostało ustalone, ponieważ nie przeprowadzono odpowiednich badań. Teofilina przenika przez barierę łożyskową, co może wpływać na płód1.

Zalecenia dotyczące stosowania

  • Teofiliny nie należy stosować w okresie ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne2.
  • W drugim i trzecim trymestrze ciąży teofilinę można stosować tylko wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu3.

Działanie na płód

Teofilina może wywoływać działanie sympatykomimetyczne u płodu4.

Zmiany farmakokinetyczne w ciąży

Stopień wiązania teofiliny z białkami osocza oraz klirens mogą ulegać zmniejszeniu w trakcie rozwoju ciąży. Wskazane może być zmniejszenie dawki, aby uniknąć działań niepożądanych5.

Wpływ na kurczliwość macicy

Stosowanie teofiliny w końcowym okresie ciąży może hamować kurczliwość macicy. Należy prowadzić dokładne monitorowanie noworodków narażonych in utero na działanie teofiliny w celu wykrycia ewentualnych objawów przedmiotowych wywołanych jej działaniem6.

Wpływ teofiliny na karmienie piersią

Nie należy stosować teofiliny w okresie laktacji, ponieważ przenika ona do mleka matki i może powodować działania niepożądane u karmionych niemowląt7.

Stężenie teofiliny w mleku matki

Stężenie teofiliny w mleku karmiącej matki może stanowić 60–90% stężenia tego leku we krwi8.

Działania niepożądane

Działania niepożądane teofiliny

Zaburzenia układu immunologicznego

  • Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości, pokrzywka, uogólniony świąd, obrzęk naczynioruchowy1.

Zaburzenia układu nerwowego i psychiczne

  • Bardzo często: pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, bóle głowy, drażliwość, niepokój, bezsenność, zawroty głowy, wzmożenie odruchów, drżenie kończyn, napady drgawek2.

Zaburzenia serca

  • Bardzo często: zaburzenia rytmu serca, napadowa tachykardia, skurcze dodatkowe, arytmia komorowa, kołatanie serca3.

Zaburzenia naczyniowe

  • Bardzo często: obniżenie ciśnienia tętniczego4.

Zaburzenia układu oddechowego

  • Bardzo często: przyspieszenie oddechu5.

Zaburzenia żołądka i jelit

  • Bardzo często: podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, biegunka, brak apetytu, jadłowstręt6.
  • Opisywano krwawe wymioty7.
  • Nasilenie refluksu żołądkowo-przełykowego w nocy8.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

  • Bardzo często: zwiększone wydalanie moczu, białkomocz, zwiększenie liczby erytrocytów w moczu9.
  • Zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)10.

Badania diagnostyczne

  • Bardzo często: zwiększenie stężenia glukozy w surowicy, hipokaliemia, zwiększenie stężenia kreatyniny, zmiany stężenia elektrolitów, hiperurykemia11.

Toksyczność teofiliny

Działania niepożądane mogą być bardziej nasilone u osób z nadwrażliwością na teofilinę lub w przypadku przedawkowania (stężenie teofiliny w osoczu > 20 mg/l)12.

Gdy stężenie teofiliny w osoczu przekracza 25 mg/l, mogą wystąpić objawy toksyczne, takie jak:

  • Drgawki
  • Nagły spadek ciśnienia tętniczego krwi
  • Komorowe zaburzenia rytmu
  • Ciężkie objawy ze strony układu pokarmowego (w tym krwawienia z przewodu pokarmowego)13.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego14.

Zgłoszenia można dokonać za pośrednictwem:

  • Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
  • Adres: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
  • Telefon: +48 22 49 21 301
  • Faks: +48 22 49 21 309
  • E-mail: ndl@urpl.gov.pl
  • Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio do podmiotu odpowiedzialnego15.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania teofiliny

Objawy przedawkowania teofiliny mogą wystąpić, jeśli jej stężenie w surowicy krwi przekracza 20 µg/ml, a nasilają się wraz ze wzrostem stężenia1.

Wczesne objawy

  • Tachykardia
  • Objawy żołądkowo-jelitowe: nudności, wymioty (w tym wymioty z domieszką krwi), bóle żołądka, biegunka
  • Pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego: niepokój, bóle głowy, bezsenność, zawroty głowy
  • Nadmierne pragnienie, szumy w uszach, kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca
  • Nadmierne pocenie się i drżenie mięśni2

Ciężkie objawy (stężenie > 25 µg/ml)

  • Drgawki
  • Niewydolność krążenia
  • Hipertermia
  • Ciężkie zaburzenia rytmu serca, w tym komorowe zaburzenia rytmu serca
  • Zatrzymanie krążenia i zgon3
Uwaga!

U pacjentów ze zwiększoną wrażliwością na teofilinę, ciężkie objawy mogą wystąpić nawet przy stężeniu mniejszym niż 20 µg/ml4.

Postępowanie po przedawkowaniu teofiliny

Łagodne objawy

  • Przerwać podawanie preparatu
  • Oznaczyć stężenie teofiliny w osoczu
  • W razie wznowienia leczenia, zmniejszyć dawkę5

Objawy ze strony OUN (np. niepokój, drgawki)

  • Podawać dożylnie diazepam w dawce 0,1-0,3 mg/kg masy ciała (maksymalnie 15 mg)6

Objawy zagrażające życiu

  • Monitorowanie czynności życiowych i utrzymanie drożności dróg oddechowych
  • Podanie tlenu
  • Podanie dożylnie płynów zwiększających objętość osocza
  • Kontrola i uzupełnianie niedoborów płynów i elektrolitów
  • Zastosowanie hemoperfuzji7

Zaburzenia rytmu serca

  • U pacjentów bez astmy: dożylnie propranolol (1 mg u dorosłych, 0,02 mg/kg u dzieci). Dawkę można powtarzać co 5-10 minut do maksymalnie 0,1 mg/kg mc8
  • U pacjentów z astmą: zamiast propranololu podawać werapamil9

Bardzo ciężkie przypadki

  • Hemoperfuzja lub hemodializa w przypadku nieskuteczności standardowego postępowania lub bardzo wysokiego stężenia teofiliny10