Tacrolimus

Wskazania stosowania

  • Zapobieganie odrzuceniu przeszczepu alogenicznego nerki
  • Zapobieganie odrzuceniu przeszczepu alogenicznego wątroby
  • Leczenie odrzucenia przeszczepu alogenicznego opornego na leczenie innymi immunospresyjnymi produktami leczniczymi

Leki zawierające Tacrolimus

Producenci leków z Tacrolimus

O substancji czynnej

Informacje ogólne

Takrolimus jest substancją czynną występującą w leku Dailiport, który jest dostępny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu. Takrolimus jest inhibitorem kalcyneuryny, który działa immunosupresyjnie, hamując aktywację limfocytów T, co jest kluczowe w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepu1.

Skład jakościowy i ilościowy

Każda kapsułka Dailiport zawiera takrolimus w postaci jednowodnej. Ilość takrolimusu w kapsułkach wynosi odpowiednio:

  • 0,5 mg
  • 1 mg
  • 2 mg
  • 3 mg
  • 5 mg

Substancje pomocnicze o znanym działaniu to m.in. laktoza jednowodna oraz barwniki: żółcień pomarańczowa FCF (E 110), czerwień Allura AC (E 129) i tartrazyna (E 102)2.

Wskazania do stosowania

Dailiport jest wskazany do:

  • Zapobiegania odrzuceniu przeszczepu u dorosłych biorców alogenicznych przeszczepów nerki lub wątroby3.
  • Leczenia odrzucenia przeszczepu alogenicznego opornego na leczenie innymi immunosupresyjnymi produktami leczniczymi u dorosłych pacjentów4.

Wskazania do stosowania

Zapobieganie odrzuceniu przeszczepu

Tacrolimus jest stosowany w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepu u dorosłych biorców alogenicznych przeszczepów nerki lub wątroby1.

Leczenie odrzucenia przeszczepu

Tacrolimus jest również stosowany w leczeniu odrzucenia przeszczepu alogenicznego, które jest oporne na leczenie innymi immunosupresyjnymi produktami leczniczymi u dorosłych pacjentów2.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Ostrzeżenia ogólne

Takrolimus, substancja czynna w leku Dailiport, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Poniżej przedstawiono kluczowe ostrzeżenia:

  • Błędne stosowanie leku: Obserwowano przypadki niezamierzonej zamiany takrolimusu o natychmiastowym uwalnianiu na takrolimus o przedłużonym uwalnianiu, co prowadziło do ciężkich działań niepożądanych, w tym odrzucenia przeszczepionego narządu. Zmiana produktu lub schematu dawkowania powinna odbywać się wyłącznie pod ścisłym nadzorem specjalisty transplantologa1.
  • Monitorowanie stężenia leku: W okresie po przeszczepieniu narządu należy regularnie monitorować minimalne stężenia takrolimusu we krwi, szczególnie w ciągu pierwszych dwóch tygodni2.
  • Zaburzenia żołądka i jelit: U pacjentów leczonych takrolimusem obserwowano przypadki perforacji przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zagrożenia życia3.

Interakcje i działania niepożądane

Takrolimus może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Poniżej przedstawiono najważniejsze informacje:

  • Interakcje z inhibitorami CYP3A4: Należy unikać jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol, worykonazol), ponieważ mogą one zwiększać stężenie takrolimusu we krwi4.
  • Interakcje z lekami nefrotoksycznymi: Jednoczesne stosowanie takrolimusu z lekami o znanym działaniu nefrotoksycznym może zwiększać ryzyko uszkodzenia nerek5.
  • Zaburzenia serca: Takrolimus może wydłużać odstęp QT i wywoływać zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka6.

Specjalne grupy pacjentów

Niektóre grupy pacjentów wymagają szczególnej uwagi podczas stosowania takrolimusu:

  • Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki takrolimusu7.
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Takrolimus może powodować zaburzenia czynności nerek, dlatego należy regularnie monitorować funkcję nerek8.
  • Pacjenci rasy czarnej: Mogą wymagać większych dawek takrolimusu w celu uzyskania podobnych minimalnych stężeń leku9.

Dawkowanie

Ogólne informacje

Takrolimus jest substancją czynną stosowaną w leczeniu immunosupresyjnym po przeszczepieniu narządów. Produkt leczniczy Dailiport zawiera takrolimus w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, przeznaczonych do podawania raz na dobę1.

Leczenie wymaga ścisłego monitorowania przez doświadczony personel medyczny. Nie należy zamieniać różnych postaci farmaceutycznych takrolimusu bez nadzoru klinicznego, co może prowadzić do odrzucenia przeszczepu lub działań niepożądanych2.

Dawkowanie

Zapobieganie odrzucaniu przeszczepu nerki

Leczenie rozpoczyna się od dawki 0,20-0,30 mg/kg mc./dobę, podawanej raz na dobę, rano. Podawanie należy rozpocząć w ciągu 24 godzin po zabiegu chirurgicznym3.

Zapobieganie odrzucaniu przeszczepu wątroby

Dawka początkowa wynosi 0,10-0,20 mg/kg mc./dobę, podawana raz na dobę, rano. Leczenie należy rozpocząć w ciągu 12-18 godzin po zabiegu4.

Zamiana takrolimusu o natychmiastowym uwalnianiu na Dailiport

Dawka dobowa powinna pozostać w stosunku 1:1 (mg:mg). Po zamianie należy monitorować stężenie takrolimusu we krwi5.

Monitorowanie stężenia

Dawkowanie ustala się na podstawie indywidualnej oceny klinicznej oraz monitorowania minimalnego stężenia takrolimusu we krwi (trough level). Zaleca się częste kontrolowanie stężenia w pierwszych dwóch tygodniach po przeszczepieniu6.

Docelowe stężenie takrolimusu we krwi powinno mieścić się w zakresie 5-20 ng/ml w okresie wczesnym po przeszczepieniu oraz 5-15 ng/ml w leczeniu podtrzymującym7.

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki8.

Zaburzenia czynności nerek

Dostosowanie dawki nie jest konieczne, ale zaleca się monitorowanie czynności nerek ze względu na potencjalne działanie nefrotoksyczne9.

Rasa i płeć

Pacjenci rasy czarnej mogą wymagać większych dawek, natomiast u kobiet nie wykazano konieczności stosowania innych dawek niż u mężczyzn10.

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo i skuteczność u dzieci poniżej 18 lat nie zostały ustalone11.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość

Przeciwwskazaniem do stosowania produktów zawierających tacrolimus jest nadwrażliwość na:

  • substancję czynną (tacrolimus),
  • soję,
  • orzeszki ziemne,
  • którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Dailiport1.

Dodatkowo, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na inne makrolidy2.

Inne przeciwwskazania

Nie stwierdzono dodatkowych przeciwwskazań w dostępnych danych źródłowych.

Interakcje

Interakcje z CYP3A4

Inhibitory CYP3A4

Takrolimus jest metabolizowany głównie przez izoenzym wątrobowy CYP3A4. Substancje hamujące CYP3A4 mogą zwiększać stężenie takrolimusu we krwi, co wymaga dostosowania dawki1.

  • Silne inhibitory: ketokonazol, flukonazol, itrakonazol, worykonazol, izawukonazol, erytromycyna, rytonawir, telaprewir, boceprewir, letermowir, kobicystat, nilotynib, imatynib2.
  • Słabsze inhibitory: klotrimazol, klarytromycyna, josamycyna, nifedypina, nikardypina, diltiazem, werapamil, amiodaron, danazol, etynyloestradiol, omeprazol, nefazodon, ekstrakt z cytryńca chińskiego3.

Induktory CYP3A4

Substancje indukujące CYP3A4 mogą zmniejszać stężenie takrolimusu we krwi, co może wymagać zwiększenia dawki4.

  • Silne induktory: ryfampicyna, fenytoina, ziele dziurawca, fenobarbital5.
  • Słabe induktory: flukloksacylina6.

Inne interakcje

Interakcje z sokiem grejpfrutowym

Sok grejpfrutowy może zwiększać stężenie takrolimusu we krwi, dlatego należy unikać jego spożywania7.

Interakcje z kannabidiolem (CBD)

Kannabidiol może zwiększać stężenie takrolimusu we krwi poprzez hamowanie jelitowej glikoproteiny P. Zaleca się ostrożność i monitorowanie stężenia takrolimusu8.

Interakcje z lekami wiążącymi się z białkami osocza

Takrolimus wiąże się z białkami osocza, co może prowadzić do interakcji z innymi lekami o wysokim powinowactwie do białek, takimi jak NLPZ, doustne leki przeciwzakrzepowe czy przeciwcukrzycowe9.

Wpływ na inne leki

Wpływ na cyklosporynę

Takrolimus może wydłużać okres półtrwania cyklosporyny i nasilać jej działanie nefrotoksyczne. Nie zaleca się łączenia tych leków10.

Wpływ na fenytoinę

Takrolimus może zwiększać stężenie fenytoiny we krwi11.

Wpływ na środki antykoncepcyjne

Takrolimus może zmniejszać klirens środków antykoncepcyjnych zawierających steroidy, zwiększając narażenie na hormony12.

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Czynniki ryzyka i zalecenia dotyczące ciąży

Badania wskazują, że takrolimus przenika przez łożysko. Ograniczone dane z badań kobiet po przeszczepieniu narządów nie wykazały zwiększonego ryzyka niekorzystnego wpływu na przebieg i rozwiązanie ciąży w porównaniu z innymi lekami immunosupresyjnymi. Jednak odnotowano przypadki spontanicznych poronień1.

Stosowanie takrolimusu u kobiet w ciąży można rozważyć tylko wtedy, gdy nie ma bezpieczniejszej alternatywy, a korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W przypadku ekspozycji w życiu płodowym zaleca się obserwację noworodka pod kątem działań niepożądanych, szczególnie wpływu na nerki2.

Ryzyko związane z ciążą

  • Poród przedwczesny: Ryzyko porodu przed 37. tygodniem ciąży wynosi 53,7% (66 na 123 urodzenia). Masa urodzeniowa większości noworodków była jednak odpowiednia dla wieku ciążowego3.
  • Hiperkaliemia u noworodka: U 7,2% noworodków (8 na 111 urodzeń) obserwowano ustępującą samoistnie hiperkaliemię4.
Badania na zwierzętach

U szczurów i królików takrolimus powodował uszkodzenie zarodka i płodu w dawkach toksycznych dla matek (patrz punkt 5.3 Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Dailiport)5.

Karmienie piersią

Badania wykazały, że takrolimus przenika do mleka kobiecego. Ze względu na potencjalne szkodliwe działanie na noworodka, kobiety leczone produktem Dailiport nie powinny karmić piersią6.

Płodność

U szczurów obserwowano szkodliwy wpływ takrolimusu na płodność samców, spowodowany zmniejszeniem ilości i ruchliwości plemników (patrz punkt 5.3 Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Dailiport)7.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (występującymi u >10% pacjentów) są:

  • Drżenie
  • Zaburzenia czynności nerek
  • Hiperglikemia
  • Cukrzyca
  • Hiperkaliemia
  • Zakażenia
  • Nadciśnienie tętnicze
  • Bezsenność

Więcej informacji na temat częstości występowania działań niepożądanych można znaleźć w punkcie 6.1. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Dailiport1.

Zakażenia i nowotwory

Zakażenia

U pacjentów leczonych takrolimusem zgłaszano przypadki zakażeń wirusowych, w tym:

  • Zakażenie wirusem CMV
  • Nefropatia związana z zakażeniem wirusem BK
  • Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML) związana z zakażeniem wirusem JC

Więcej informacji na temat zakażeń można znaleźć w punkcie 6.1. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Dailiport2.

Nowotwory

Pacjenci otrzymujący takrolimus są obarczeni większym ryzykiem rozwoju nowotworów złośliwych, w tym:

  • Zaburzenia limfoproliferacyjne związane z zakażeniem EBV
  • Nowotwory skóry

Więcej informacji na temat nowotworów można znaleźć w punkcie 6.1. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Dailiport3.

Inne działania niepożądane

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

  • Często: Niedokrwistość, małopłytkowość, leukopenia
  • Rzadko: Plamica małopłytkowa, mikroangiopatia zakrzepowa

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

  • Bardzo często: Cukrzyca, hiperkaliemia
  • Często: Hipomagnezemia, hipokaliemia

Zaburzenia układu nerwowego

  • Bardzo często: Ból głowy, drżenie
  • Rzadko: Wzmożone napięcie mięśniowe

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

  • Bardzo często: Zaburzenia czynności nerek
  • Rzadko: Nefropatia, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego

Więcej informacji na temat innych działań niepożądanych można znaleźć w punkcie 6.1. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Dailiport4.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania takrolimusu

Doświadczenie dotyczące przedawkowania takrolimusu jest ograniczone. Opisano kilka przypadków nieumyślnego przedawkowania, w których objawy obejmowały:

  • Drżenie mięśniowe
  • Bóle głowy
  • Nudności i wymioty
  • Zakażenia
  • Pokrzywkę
  • Ospałość
  • Zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi
  • Zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy
  • Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej

Brak swoistej odtrutki dla takrolimusu1.

Postępowanie w przypadku przedawkowania takrolimusu

W razie przedawkowania takrolimusu należy wdrożyć ogólne postępowanie podtrzymujące czynności życiowe organizmu i leczenie objawowe2.

Metody usuwania takrolimusu z organizmu

Ze względu na dużą masę cząsteczkową, słabą rozpuszczalność w wodzie oraz znaczne wiązanie z erytrocytami i białkami osocza, takrolimus nie jest usuwany z organizmu metodą dializy3. W pojedynczych przypadkach, u pacjentów z bardzo dużym stężeniem leku w osoczu, hemofiltracja lub hemodiafiltracja skutecznie zmniejszały stężenia toksyczne leku4.

Postępowanie w przypadku zatrucia doustnego

W razie zatrucia lekiem podanym doustnie pomocne może być płukanie żołądka i (lub) podanie adsorbentów (takich jak węgiel aktywny), jeśli środki te zostaną zastosowane w krótkim czasie po przyjęciu leku5.