Popularne
Takrolimus jest substancją czynną występującą w leku Dailiport, który jest dostępny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu. Takrolimus jest inhibitorem kalcyneuryny, który działa immunosupresyjnie, hamując aktywację limfocytów T, co jest kluczowe w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepu1.
Każda kapsułka Dailiport zawiera takrolimus w postaci jednowodnej. Ilość takrolimusu w kapsułkach wynosi odpowiednio:
Substancje pomocnicze o znanym działaniu to m.in. laktoza jednowodna oraz barwniki: żółcień pomarańczowa FCF (E 110), czerwień Allura AC (E 129) i tartrazyna (E 102)2.
Dailiport jest wskazany do:
Tacrolimus jest stosowany w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepu u dorosłych biorców alogenicznych przeszczepów nerki lub wątroby1.
Tacrolimus jest również stosowany w leczeniu odrzucenia przeszczepu alogenicznego, które jest oporne na leczenie innymi immunosupresyjnymi produktami leczniczymi u dorosłych pacjentów2.
Takrolimus, substancja czynna w leku Dailiport, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Poniżej przedstawiono kluczowe ostrzeżenia:
Takrolimus może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Poniżej przedstawiono najważniejsze informacje:
Niektóre grupy pacjentów wymagają szczególnej uwagi podczas stosowania takrolimusu:
Takrolimus jest substancją czynną stosowaną w leczeniu immunosupresyjnym po przeszczepieniu narządów. Produkt leczniczy Dailiport zawiera takrolimus w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, przeznaczonych do podawania raz na dobę1.
Leczenie wymaga ścisłego monitorowania przez doświadczony personel medyczny. Nie należy zamieniać różnych postaci farmaceutycznych takrolimusu bez nadzoru klinicznego, co może prowadzić do odrzucenia przeszczepu lub działań niepożądanych2.
Leczenie rozpoczyna się od dawki 0,20-0,30 mg/kg mc./dobę, podawanej raz na dobę, rano. Podawanie należy rozpocząć w ciągu 24 godzin po zabiegu chirurgicznym3.
Dawka początkowa wynosi 0,10-0,20 mg/kg mc./dobę, podawana raz na dobę, rano. Leczenie należy rozpocząć w ciągu 12-18 godzin po zabiegu4.
Dawka dobowa powinna pozostać w stosunku 1:1 (mg:mg). Po zamianie należy monitorować stężenie takrolimusu we krwi5.
Dawkowanie ustala się na podstawie indywidualnej oceny klinicznej oraz monitorowania minimalnego stężenia takrolimusu we krwi (trough level). Zaleca się częste kontrolowanie stężenia w pierwszych dwóch tygodniach po przeszczepieniu6.
Docelowe stężenie takrolimusu we krwi powinno mieścić się w zakresie 5-20 ng/ml w okresie wczesnym po przeszczepieniu oraz 5-15 ng/ml w leczeniu podtrzymującym7.
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki8.
Dostosowanie dawki nie jest konieczne, ale zaleca się monitorowanie czynności nerek ze względu na potencjalne działanie nefrotoksyczne9.
Pacjenci rasy czarnej mogą wymagać większych dawek, natomiast u kobiet nie wykazano konieczności stosowania innych dawek niż u mężczyzn10.
Bezpieczeństwo i skuteczność u dzieci poniżej 18 lat nie zostały ustalone11.
Przeciwwskazaniem do stosowania produktów zawierających tacrolimus jest nadwrażliwość na:
Dodatkowo, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na inne makrolidy2.
Nie stwierdzono dodatkowych przeciwwskazań w dostępnych danych źródłowych.
Takrolimus jest metabolizowany głównie przez izoenzym wątrobowy CYP3A4. Substancje hamujące CYP3A4 mogą zwiększać stężenie takrolimusu we krwi, co wymaga dostosowania dawki1.
Substancje indukujące CYP3A4 mogą zmniejszać stężenie takrolimusu we krwi, co może wymagać zwiększenia dawki4.
Sok grejpfrutowy może zwiększać stężenie takrolimusu we krwi, dlatego należy unikać jego spożywania7.
Kannabidiol może zwiększać stężenie takrolimusu we krwi poprzez hamowanie jelitowej glikoproteiny P. Zaleca się ostrożność i monitorowanie stężenia takrolimusu8.
Takrolimus wiąże się z białkami osocza, co może prowadzić do interakcji z innymi lekami o wysokim powinowactwie do białek, takimi jak NLPZ, doustne leki przeciwzakrzepowe czy przeciwcukrzycowe9.
Takrolimus może wydłużać okres półtrwania cyklosporyny i nasilać jej działanie nefrotoksyczne. Nie zaleca się łączenia tych leków10.
Takrolimus może zwiększać stężenie fenytoiny we krwi11.
Takrolimus może zmniejszać klirens środków antykoncepcyjnych zawierających steroidy, zwiększając narażenie na hormony12.
Badania wskazują, że takrolimus przenika przez łożysko. Ograniczone dane z badań kobiet po przeszczepieniu narządów nie wykazały zwiększonego ryzyka niekorzystnego wpływu na przebieg i rozwiązanie ciąży w porównaniu z innymi lekami immunosupresyjnymi. Jednak odnotowano przypadki spontanicznych poronień1.
Stosowanie takrolimusu u kobiet w ciąży można rozważyć tylko wtedy, gdy nie ma bezpieczniejszej alternatywy, a korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W przypadku ekspozycji w życiu płodowym zaleca się obserwację noworodka pod kątem działań niepożądanych, szczególnie wpływu na nerki2.
U szczurów i królików takrolimus powodował uszkodzenie zarodka i płodu w dawkach toksycznych dla matek (patrz punkt 5.3 Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Dailiport)5.
Badania wykazały, że takrolimus przenika do mleka kobiecego. Ze względu na potencjalne szkodliwe działanie na noworodka, kobiety leczone produktem Dailiport nie powinny karmić piersią6.
U szczurów obserwowano szkodliwy wpływ takrolimusu na płodność samców, spowodowany zmniejszeniem ilości i ruchliwości plemników (patrz punkt 5.3 Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Dailiport)7.
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (występującymi u >10% pacjentów) są:
Więcej informacji na temat częstości występowania działań niepożądanych można znaleźć w punkcie 6.1. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Dailiport1.
U pacjentów leczonych takrolimusem zgłaszano przypadki zakażeń wirusowych, w tym:
Więcej informacji na temat zakażeń można znaleźć w punkcie 6.1. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Dailiport2.
Pacjenci otrzymujący takrolimus są obarczeni większym ryzykiem rozwoju nowotworów złośliwych, w tym:
Więcej informacji na temat nowotworów można znaleźć w punkcie 6.1. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Dailiport3.
Więcej informacji na temat innych działań niepożądanych można znaleźć w punkcie 6.1. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Dailiport4.
Doświadczenie dotyczące przedawkowania takrolimusu jest ograniczone. Opisano kilka przypadków nieumyślnego przedawkowania, w których objawy obejmowały:
Brak swoistej odtrutki dla takrolimusu1.
W razie przedawkowania takrolimusu należy wdrożyć ogólne postępowanie podtrzymujące czynności życiowe organizmu i leczenie objawowe2.
Ze względu na dużą masę cząsteczkową, słabą rozpuszczalność w wodzie oraz znaczne wiązanie z erytrocytami i białkami osocza, takrolimus nie jest usuwany z organizmu metodą dializy3. W pojedynczych przypadkach, u pacjentów z bardzo dużym stężeniem leku w osoczu, hemofiltracja lub hemodiafiltracja skutecznie zmniejszały stężenia toksyczne leku4.
W razie zatrucia lekiem podanym doustnie pomocne może być płukanie żołądka i (lub) podanie adsorbentów (takich jak węgiel aktywny), jeśli środki te zostaną zastosowane w krótkim czasie po przyjęciu leku5.