Popularne
Perindoprilum argininum to sól argininowa peryndoprylu, inhibitora enzymu konwertującego angiotensynę (ACE). Występuje w następujących dawkach:
Amlodipinum to antagonista kanału wapniowego, występujący w postaci bezylanu. Dostępne dawki to:
Produkty zawierające perindoprilum argininum i amlodipinum są wskazane w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego u dorosłych8.
Leki te są również stosowane jako terapia substytucyjna u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i/lub stabilną chorobą wieńcową, którzy już przyjmują peryndopryl i amlodypinę w odpowiednich dawkach9.
Produkty zawierające substancje czynne Perindoprilum argininum i Amlodipinum są wskazane w leczeniu:
Substancje czynne Perindoprilum argininum i Amlodipinum są stosowane w terapii:
Wydalanie peryndoprylatu u pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z niewydolnością nerek jest zmniejszone. Dlatego też zazwyczaj stosowane postępowanie medyczne powinno obejmować częstą kontrolę stężenia kreatyniny i potasu1.
Produkt może być stosowany u pacjentów z klirensem kreatyniny większym lub równym 60 ml/min, nie powinien być stosowany u pacjentów z klirensem kreatyniny mniejszym niż 60 ml/min. U tych pacjentów dawkę należy dobierać indywidualnie z zastosowaniem pojedynczych składników produktu2.
Amlodypina stosowana w podobnych dawkach u pacjentów w podeszłym wieku i młodszych jest w tym samym stopniu dobrze tolerowana. U pacjentów w podeszłym wieku są zalecane zwykłe schematy dawkowania, ale zwiększania dawkowania należy dokonywać z ostrożnością. Zmiany stężenia amlodypiny w osoczu nie korelują ze stopniem niewydolności nerek. Amlodypiny nie można usunąć za pomocą dializy3.
Schemat dawkowania u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby nie został ustalony, dlatego dostosowując dawkę należy zachować ostrożność, dawka początkowa powinna być możliwie najmniejsza spośród wszystkich dostępnych4.
W celu ustalenia optymalnej dawki początkowej i podtrzymującej u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby, należy oddzielnie dostosować dawkę amlodypiny i peryndoprylu. Nie przeprowadzono badań dotyczących farmakokinetyki amlodypiny w ciężkim zaburzeniu czynności wątroby. Stosowanie amlodypiny należy rozpoczynać od najmniejszej dawki i powoli ją zwiększać u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby5.
Nie należy stosować produktu u dzieci oraz młodzieży, ponieważ nie ustalono skuteczności i tolerancji peryndoprylu w skojarzeniu z amlodypiną w tej grupie wiekowej6.
Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę, przyjmowana w pojedynczej dawce, najlepiej rano, przed posiłkiem1. Stosowanie złożonego produktu o ustalonych dawkach nie jest odpowiednie do rozpoczęcia terapii2.
Jeżeli konieczna jest zmiana dawkowania, można zalecić zmodyfikowanie dawki produktu lub rozważyć zastosowanie poszczególnych składników w postaci oddzielnych tabletek3.
Produkt może być stosowany u pacjentów z klirensem kreatyniny większym lub równym 60 mL/min. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z klirensem kreatyniny mniejszym niż 60 mL/min4. U tych pacjentów dawkę należy dobierać indywidualnie z zastosowaniem pojedynczych składników produktu5.
U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się zwykłe schematy dawkowania, ale zwiększanie dawki należy dokonywać z ostrożnością6.
Schemat dawkowania u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby nie został ustalony. Dawka początkowa powinna być możliwie najmniejsza spośród wszystkich dostępnych7. W przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby, stosowanie amlodypiny należy rozpoczynać od najmniejszej dawki i powoli ją zwiększać8.
Nie zaleca się stosowania produktu u dzieci oraz młodzieży, ponieważ nie ustalono skuteczności i tolerancji peryndoprylu w skojarzeniu z amlodypiną w tej grupie wiekowej9.