Perazinum

Wskazania stosowania

  • Schizofrenia
  • Ostre zaburzenie psychotyczne
  • Katatonia
  • Pobudzenie psychoruchowe
  • Mania
  • Urojenia

Leki zawierające Perazinum

Producenci leków z Perazinum

O substancji czynnej

Skład i postać

Perazyna jest dostępna w postaci tabletek o różnych mocach:

  • Perazin 25 mg: 1 tabletka zawiera 42,1 mg perazyny dimaleinianu, co odpowiada 25 mg perazyny1.
  • Perazin 100 mg: 1 tabletka zawiera 168,4 mg perazyny dimaleinianu, co odpowiada 100 mg perazyny2.
  • Perazin 50 mg: 1 tabletka zawiera 84,2 mg perazyny dimaleinianu, co odpowiada 50 mg perazyny3.
  • Perazin 200 mg: 1 tabletka zawiera 336,8 mg perazyny dimaleinianu, co odpowiada 200 mg perazyny4.
  • Pernazinum 25 mg: 1 tabletka zawiera 42,1 mg dimaleinianu perazyny, co odpowiada 25 mg perazyny5.
  • Pernazinum 100 mg: 1 tabletka zawiera 168,4 mg dimaleinianu perazyny, co odpowiada 100 mg perazyny6.

Substancje pomocnicze, w tym laktoza jednowodna, są wymienione w punkcie 6.1. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku7.

Wskazania

Perazyna jest wskazana w leczeniu:

  • Różnych postaci schizofrenii8.
  • Ostrych zaburzeń psychotycznych, w tym katatonicznych, z objawami pobudzenia psychoruchowego, manii i urojeń9.

Wskazania do stosowania

Wskazania do stosowania

Substancja czynna Perazinum jest wskazana w leczeniu:

  • Różnych postaci schizofrenii1.
  • Ostrych zaburzeń psychotycznych, w tym postaci katatonicznych, z towarzyszącymi objawami pobudzenia psychoruchowego, manii i urojeń1.

Charakterystyka substancji

Perazinum jest lekiem przeciwpsychotycznym należącym do grupy fenotiazyn. Działa poprzez blokowanie receptorów dopaminowych w mózgu, co prowadzi do zmniejszenia objawów psychotycznych, takich jak halucynacje, urojenia i pobudzenie psychoruchowe1.

Mechanizm działania

  • Blokada receptorów dopaminowych D2 w ośrodkowym układzie nerwowym.
  • Działanie uspokajające i przeciwlękowe.

Zastosowanie kliniczne

  • Leczenie schizofrenii i ostrych zaburzeń psychotycznych.
  • Stosowanie w stanach pobudzenia psychoruchowego i manii.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Ogólne ostrzeżenia dotyczące stosowania perazyny

  • Podczas leczenia perazyną pacjent nie powinien spożywać produktów zawierających alkohol1.
  • Pacjenci w podeszłym wieku powinni otrzymywać dawki perazyny zmniejszone o połowę2.
  • W przypadku zaburzeń czynności wątroby, dawki należy odpowiednio zmniejszyć3.
  • Zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością nerek, ponieważ pochodne fenotiazyny mogą powodować niedociśnienie4.

Monitorowanie i działania podczas leczenia perazyną

  • Stałe monitorowanie stężenia glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą5.
  • Monitorowanie czynności układu krążenia: kontrola ciśnienia tętniczego krwi oraz obserwacja ewentualnych niemiarowości pracy serca6.
  • Wykonanie prób czynnościowych wątroby na początku leczenia i następnie po 6 miesiącach7.

Reakcje niepożądane związane z perazyną

  • Zmiany w obrazie krwi (zmniejszenie liczby leukocytów, zmniejszenie liczby płytek krwi), krwawienia z nosa, delirium, depresja, zmiany skórne o charakterze pokrzywki lub podrażnienia oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i żółtaczka8.
  • Złośliwy zespół neuroleptyczny, charakteryzujący się podwyższeniem ciepłoty ciała do 40°C i sztywnością mięśniową9.
  • Przypadki nadwrażliwości na światło, wymagające unikania intensywnego światła słonecznego i stosowania kremów ochronnych10.

Dawkowanie

Dawkowanie ogólne

Perazyna jest stosowana w leczeniu zaburzeń psychotycznych. Zalecane dawkowanie obejmuje:

  • Dawka początkowa: 50–100 mg na dobę1.
  • Dawka zwiększana: Stopniowo zwiększa się do 300–600 mg na dobę w dawkach podzielonych2.
  • Dawka maksymalna: 800 mg na dobę w dawkach podzielonych3.
  • Dawka podtrzymująca: 75–300 mg na dobę4.

Maksymalne działanie przeciwpsychotyczne osiąga się po 1–3 tygodniach leczenia5.

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci z niewydolnością nerek

Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek6.

Pacjenci z niewydolnością wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się zmniejszenie dawki do połowy dawki dla dorosłych. W ciężkiej niewydolności wątroby należy przerwać podawanie leku7.

Pacjenci w podeszłym wieku

Zaleca się stosowanie połowy dawki dla dorosłych, co zwykle zapewnia pożądane działanie lecznicze8.

Dzieci i młodzież

Perazyna nie jest zalecana dla dzieci i młodzieży poniżej 16. roku życia ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa9.

Odstawienie leku

Leczenie zaburzeń psychotycznych jest długotrwałe. Po uzyskaniu zadowalającej poprawy nie zaleca się szybkiego redukowania dawki. Dawki należy zmniejszać stopniowo przez kilka do kilkunastu miesięcy10.

Decyzja o przerwaniu leczenia powinna być oparta na doświadczeniu klinicznym, uwzględniającym przebieg choroby i stan pacjenta11.

Przeciwwskazania

Przeciwwskazania ogólne

Perazyna jest przeciwwskazana w następujących sytuacjach:

  • Nadwrażliwość na perazynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Perazin 200 mg/50 mg lub inne leki przeciwpsychotyczne, szczególnie pochodne fenotiazyny1.
  • Złośliwy zespół neuroleptyczny w wywiadzie2.
  • Ciężkie uszkodzenie szpiku kostnego lub komórek krwi3.
  • Stany śpiączkowe4.
  • Ciąża i okres karmienia piersią5.

Specyficzne przeciwwskazania

Perazyna jest przeciwwskazana w następujących specyficznych sytuacjach:

  • Ostre zatrucia jednym z wymienionych środków: leki nasenne, opioidy, inne leki neuroleptyczne, leki uspokajające, leki przeciwdepresyjne, alkohol6.
  • Guzy zależne od prolaktyny, ze względu na zwiększone wydzielanie prolaktyny pod wpływem perazyny7.
  • Ciężka niewydolność wątroby8.
  • Stany depresyjne9.

Interakcje

Interakcje farmakologiczne perazyny

Interakcje z lekami wpływającymi na układ nerwowy

  • Lewodopa: Wzajemne znoszenie działania1.
  • Leki przeciwpadaczkowe (np. fenytoina, karbamazepina): Zmniejszenie działania przeciwpsychotycznego perazyny i osłabienie działania przeciwdrgawkowego. Dodatkowo, karbamazepina zwiększa ryzyko neurotoksyczności i uszkodzenia elementów krwi2.
  • Leki o działaniu przeciwcholinergicznym (np. atropina, triheksyfenidyl): Zwiększone ryzyko majaczeń i zmniejszenie siły działania przeciwpsychotycznego3.
  • Trójcykliczne leki przeciwdepresyjne (TCLP, np. imipramina, amitryptylina): Wzajemne zahamowanie wychwytu leków przez tkanki4.
  • Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, np. fluoksetyna, fluwoksamina, sertralina): Wzajemne zahamowanie wychwytu leków przez tkanki oraz znaczne podwyższenie stężenia perazyny we krwi5.

Interakcje z lekami wpływającymi na układ krążenia

  • Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne: Nasilenie działania hipotensyjnego6.
  • Doustne leki przeciwzakrzepowe: Osłabienie działania przeciwzakrzepowego7.

Interakcje z lekami wpływającymi na metabolizm

  • Węglan litu: Zwiększone ryzyko uszkodzenia układu nerwowego i hiperglikemii8.
  • Leki przeciwcukrzycowe: Zmniejszenie ich działania9.

Interakcje z lekami wpływającymi na układ oddechowy

  • Etanol, leki nasenne i uspokajające: Zwiększenie działania uspokajającego i ryzyko powikłań oddechowych (porażenie ośrodka oddechowego)10.

Interakcje z lekami wpływającymi na układ krwiotwórczy

  • Leki mielotoksyczne (np. fenylbutazon, aminofenazon, chloramfenikol): Zwiększone ryzyko zaburzeń hemopoezy11.

Interakcje diagnostyczne perazyny

W trakcie terapii perazyną obserwowano fałszywe wyniki testów ciążowych. Jest to prawdopodobnie spowodowane wpływem substancji czynnej na reakcję łączenia ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (HCG) z przeciwciałami anty-HCG12.

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Wpływ perazyny na ciążę

W badaniach na zwierzętach pochodne fenotiazyny, do których należy perazyna, wykazały działanie teratogenne. Perazyna przenika przez barierę łożyskową, dlatego nie zaleca się jej stosowania u kobiet w okresie ciąży1.

Wpływ perazyny na karmienie piersią

Perazyna przenika do mleka ludzkiego, co stanowi ryzyko dla niemowlęcia. W związku z tym, podczas leczenia perazyną należy przerwać karmienie piersią2.

Działania niepożądane

Układ nerwowy

Objawy pozapiramidowe

  • Niezbyt często: dyskinezy, zespół objawów parkinsonizmu1.
  • Rzadko: zmiany czucia w dłoniach i stopach, napady drgawek2.
  • Bardzo rzadko: objawy pozapiramidowe objawiające się akatyzją, często połączoną z depresją, występującą zwykle po fazie maniakalnej psychozy, złośliwy zespół neuroleptyczny3.

Zaburzenia psychiczne

  • Niezbyt często: zaburzenia snu, ogólny niepokój, zwiększone występowanie koszmarów nocnych, dezorientacja i otępienie4.
  • Rzadko: epizody majaczenia, stany splątania5.

Układ sercowo-naczyniowy

Zaburzenia serca

  • Częstość nieznana: zaburzenia rytmu serca, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi6.

Zaburzenia naczyniowe

  • Rzadko: zapaść naczyniowa7.

Układ pokarmowy

Zaburzenia żołądka i jelit

  • Często: zaparcia8.
  • Bardzo rzadko: dolegliwości żołądkowo-jelitowe, nudności, zgorzelinowe zapalenie jelit9.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

  • Bardzo rzadko: cholestaza10.
  • Częstość nieznana: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i żółtaczka11.

Inne układy

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

  • Bardzo rzadko: obrzęki, agranulocytoza12.
  • Częstość nieznana: zmniejszenie liczby leukocytów, zmniejszenie liczby płytek krwi13.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

  • Rzadko: ciężkie reakcje fototoksyczne, którym towarzyszy odkładanie się pigmentu14.
  • Częstość nieznana: zmiany skórne o charakterze pokrzywki lub podrażnienia15.

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

  • Bardzo często: mlekotok16.
  • Często: zaburzenia czynności seksualnych (np. zaburzenia erekcji, ejakulacji)17.
  • Rzadko: ginekomastia u mężczyzn18.
  • Częstość nieznana: zaburzenia miesiączkowania, powiększenie gruczołów piersiowych u kobiet19.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania perazyny

Przypadkowe lub celowe przedawkowanie perazyny (zażycie kilku lub kilkunastu gramów) objawia się zazwyczaj:

  • Zaburzeniami mowy
  • Niezbornością ruchową
  • Zaburzeniami ostrości widzenia
  • Drżeniem mięśniowym
  • Stanem splątania
  • Zatrzymaniem akcji serca
  • Dusznością
  • Bezdechem
  • Zaburzeniem termoregulacji1

Postępowanie w przypadku przedawkowania perazyny

Stan po przedawkowaniu perazyny jest stanem zagrożenia życia i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Zalecane działania obejmują:

1. Transport do szpitala

Chorego należy jak najszybciej przetransportować do szpitala2.

2. Detoksykacja

  • Nie należy podawać środków prowymiotnych3.
  • Można przeprowadzić płukanie żołądka i podać węgiel aktywowany4.

3. Leczenie objawowe

  • W przypadku hipotensji: podać płyny izotoniczne oraz wlew z dopaminy5.
  • W przypadku komorowych zaburzeń rytmu serca: rozważyć podanie dwuwęglanów lub wykonanie kardiowersji6.
  • Ograniczone zastosowanie mają leki antyarytmiczne, takie jak lidokaina, fenytoina7.
  • W przypadku złośliwego zespołu neuroleptycznego: obniżać temperaturę ciała wszelkimi dostępnymi metodami, można także podać bromokryptynę8.
  • W leczeniu przedawkowania zastosowanie mają także siarczan magnezu i izoproterenol9.