Paclitaxelum

Wskazania Terapeutyczne

Rak Jajnika

• Chemioterapia pierwszego rzutu w połączeniu z cisplatyną u pacjentek z zaawansowanym rakiem jajnika lub resztkowym nowotworem (>1 cm) po laparotomii¹.
• Chemioterapia drugiego rzutu w przypadku nieskuteczności standardowego leczenia zawierającego platynę¹.

Rak Piersi

• Leczenie uzupełniające po terapii antracykliną i cyklofosfamidem (AC) u pacjentek z przerzutami do węzłów chłonnych¹.
• Leczenie wstępne raka piersi w stadium miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, w skojarzeniu z antracyklinami lub trastuzumabem¹.
• Monoterapia w przypadku nieskuteczności leczenia antracyklinami¹.

Niedrobnokomórkowy Rak Płuca

• Leczenie skojarzone z cisplatyną u pacjentów niekwalifikujących się do zabiegu chirurgicznego lub radioterapii¹.

Miesak Kaposiego w Przebiegu AIDS

• Leczenie zaawansowanego mięsaka Kaposiego u pacjentów, u których leczenie antracyklinami liposomalnymi okazało się nieskuteczne¹.

Rak piersi

W leczeniu adjuwantowym, paklitaksel jest stosowany u pacjentów z przerzutami do węzłów chłonnych po terapii antracykliną i cyklofosfamidem (AC). Leczenie to może być alternatywą dla przedłużonej terapii AC³.

Paklitaksel jest również wskazany do początkowego leczenia miejscowego zaawansowanego raka piersi lub raka piersi z przerzutami, zarówno w skojarzeniu z antracykliną, jak i z trastuzumabem u pacjentów ze zwiększoną ekspresją receptora HER-2⁴.

W monoterapii, paklitaksel jest stosowany w leczeniu raka piersi z przerzutami u pacjentów, u których standardowe leczenie schematami zawierającymi antracyklinę okazało się nieskuteczne lub jest nieodpowiednie⁵.

Rak płuca

Paklitaksel w połączeniu z cisplatyną jest wskazany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca (NSCLC) u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do zabiegu chirurgicznego dającego potencjalną szansę na wyleczenie i (lub) do radioterapii⁶.

Miesak Kaposi’ego

Paklitaksel jest stosowany w leczeniu zaawansowanego mięsaka Kaposi’ego (KS) w przebiegu AIDS u pacjentów, u których wcześniejsze leczenie antracykliną liposomalną okazało się nieskuteczne⁷.

Skuteczność leku w tym wskazaniu jest poparta ograniczonymi danymi, a podsumowanie istotnych badań przedstawiono w punkcie 5.1 Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Paclitaxel-Ebewe⁸.

Dawkowanie Paclitaxelum

Chemioterapia pierwszego rzutu raka jajnika

Zalecane dawki:

• 175 mg/m² podawane dożylnie przez 3 godziny, następnie cisplatyna 75 mg/m² co 3 tygodnie⁶.
• 135 mg/m² w 24-godzinnej infuzji dożylnej, następnie cisplatyna 75 mg/m² z 3-tygodniową przerwą⁷.

Chemioterapia drugiego rzutu raka jajnika

Zalecana dawka: 175 mg/m² podawana przez 3 godziny co 3 tygodnie⁸.

Chemioterapia uzupełniająca raka piersi

Zalecana dawka: 175 mg/m² podawana przez 3 godziny co 3 tygodnie przez 4 cykle⁹.

Chemioterapia pierwszego rzutu raka piersi

Zalecana dawka: 220 mg/m² podawana przez 3 godziny 24 godziny po doksorubicynie¹⁰.

Schematy dawkowania paklitakselu

Rak jajnika

• Chemioterapia pierwszego rzutu: Zalecane dawki to 175 mg/m² pc. podawane w 3-godzinnej infuzji dożylnej lub 135 mg/m² pc. w 24-godzinnej infuzji, w skojarzeniu z cisplatyną (75 mg/m² pc.) co 3 tygodnie⁵.
• Chemioterapia drugiego rzutu: Zalecana dawka to 175 mg/m² pc. podawana w 3-godzinnej infuzji co 3 tygodnie⁶.

Rak piersi

• Chemioterapia adjuwantowa: Zalecana dawka to 175 mg/m² pc. podawana w 3-godzinnej infuzji co 3 tygodnie przez 4 cykle, po leczeniu antracykliną i cyklofosfamidem⁷.
• Chemioterapia pierwszego rzutu: W skojarzeniu z doksorubicyną (50 mg/m² pc.), paklitaksel podaje się 24 godziny po doksorubicynie w dawce 220 mg/m² pc. w 3-godzinnej infuzji⁸.
• Chemioterapia drugiego rzutu: Zalecana dawka to 175 mg/m² pc. podawana w 3-godzinnej infuzji co 3 tygodnie⁹.

Inne wskazania

• Niedrobnokomórkowy rak płuca: Zalecana dawka to 175 mg/m² pc. podawana w 3-godzinnej infuzji, a następnie cisplatyna w dawce 80 mg/m² pc. co 3 tygodnie¹⁰.
• Mięsak Kaposi’ego w przebiegu AIDS: Zalecana dawka to 100 mg/m² pc. podawana w 3-godzinnej infuzji co 2 tygodnie¹¹.

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Dostępne dane są niewystarczające, aby zalecić zmianę dawkowania u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie należy leczyć paklitakselem¹².

Dzieci i młodzież

Paklitaksel nie jest zalecany do stosowania u dzieci poniżej 18. roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności¹³.

Pacjenci z neutropenią lub neuropatią

Paklitakselu nie należy podawać ponownie, dopóki liczba neutrofilów nie osiągnie wartości ≥1500/mm³ (≥1000/mm³ u pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego), a liczba płytek krwi ≥100 000/mm³ (≥75 000/mm³ u pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego). U pacjentów z ciężką neutropenią (<500/mm³ przez tydzień lub dłużej) lub ciężką neuropatią obwodową, dawkę należy zmniejszyć o 20% (25% u pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego)¹⁴.

Neutropenia

Paklitaksel jest przeciwwskazany u pacjentów z początkową liczbą neutrofili poniżej określonych wartości:

• <1500/mm³ – dla większości pacjentów³
• <1000/mm³ – dla pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego³

Częstość występowania

Paklitaksel jest przeciwwskazany w okresie ciąży i karmienia piersią. Stosowanie w tych okresach może prowadzić do poważnych skutków ubocznych u płodu lub niemowlęcia⁴.

Zakażenia

Paklitaksel jest przeciwwskazany u pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego, u których występują równocześnie ciężkie, niepoddające się leczeniu zakażenia⁵.

Interakcje z alkoholem

Produkt leczniczy zawiera alkohol etylowy, który może wpływać na ośrodkowy układ nerwowy i powodować inne działania niepożądane. Każdy 1 ml leku zawiera 401,7 mg alkoholu etylowego, co stanowi ekwiwalent 10 ml piwa lub 4 ml wina. Dawka 396 mg leku podana osobie dorosłej o masie ciała 70 kg spowoduje ekspozycję na etanol: 379 mg/kg/dawkę, co może spowodować zwiększenie stężenia alkoholu we krwi o około 63 mg/100 ml³.

Interakcje z enzymami

Interakcje z CYP2C8 i CYP3A4

Metabolizm paklitakselu jest częściowo katalizowany przez izoenzymy CYP2C8 i CYP3A4 cytochromu P450. Należy zachować ostrożność podczas podawania paklitakselu z lekami hamującymi CYP2C8 lub CYP3A4 (np. ketokonazol, erytromycyna, fluoksetyna), ponieważ może to zwiększyć toksyczność paklitakselu. Nie zaleca się podawania paklitakselu z lekami indukującymi CYP2C8 lub CYP3A4 (np. ryfampicyna, karbamazepina), ponieważ może to zmniejszyć skuteczność paklitakselu⁴.

Interakcje z inhibitorami proteazy

U pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego, którzy otrzymywali jednocześnie inhibitory proteazy (np. nelfinawir, rytonawir), obserwowano zmniejszenie klirensu paklitakselu. Brak wystarczających danych dotyczących interakcji z innymi inhibitorami proteazy, dlatego paklitaksel należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących inhibitory proteazy⁵.

Przenikanie paklitakselu do mleka matki

Paklitaksel i (lub) jego metabolity przenikały do mleka szczurów w okresie laktacji⁵. Paklitaksel przenika także do mleka ludzkiego. Ponieważ u niemowląt karmionych piersią mogą potencjalnie wystąpić poważne działania niepożądane, paklitaksel jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią⁶.

Kobieta powinna zaprzestać karmienia piersią przez co najmniej 6 do 10 dni po zastosowaniu paklitakselu⁷.

Wpływ paklitakselu na płodność

Paklitaksel wywiera szkodliwy wpływ na płodność u samców szczurów⁸. Nie jest znane znaczenie tego zjawiska u ludzi. Mężczyźni leczeni powinni zasięgnąć porady dotyczącej przechowywania nasienia zebranego przed leczeniem paklitakselem, z uwagi na możliwość wystąpienia nieodwracalnej niepłodności⁹.

Pacjenci (kobiety i mężczyźni) w wieku rozrodczym i (lub) ich partnerzy powinni stosować antykoncepcję przez co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu leczenia paklitakselem¹⁰.

Przedawkowanie u dzieci i młodzieży

Przedawkowanie paklitakselu u dzieci i młodzieży może być związane z ostrą toksycznością etanolu. W przypadku przedawkowania u tej grupy wiekowej, należy zwrócić szczególną uwagę na objawy zatrucia etanolem i podjąć odpowiednie działania terapeutyczne⁴⁵⁶.