Popularne
Natrii chloridum (chlorek sodu) to substancja czynna powszechnie stosowana w roztworach do infuzji oraz jako rozpuszczalnik do sporządzania leków parenteralnych. Jest to związek nieorganiczny, który odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu równowagi elektrolitowej organizmu1.
W produktach leczniczych chlorek sodu występuje w stężeniach od 0,9% do 10%, w zależności od przeznaczenia. W roztworach izotonicznych (0,9%) jest stosowany do uzupełniania płynów i elektrolitów, natomiast w wyższych stężeniach (np. 10%) służy do korygowania zaburzeń elektrolitowych, takich jak hiponatremia2.
Chlorek sodu w roztworach do infuzji charakteryzuje się następującymi właściwościami:
Roztwory chlorku sodu są izotoniczne względem osocza krwi, co czyni je bezpiecznymi do podawania dożylnego.
Chlorek sodu znajduje zastosowanie w następujących sytuacjach:
Roztwory zawierające Natrii chloridum są stosowane do pozajelitowego uzupełniania płynów i elektrolitów, takich jak sód i chlorki1. Mogą być również wykorzystywane do rozcieńczania i rozpuszczania koncentratów elektrolitów oraz innych produktów leczniczych2.
Natrii chloridum jest powszechnie stosowany jako rozpuszczalnik lub nośnik do sporządzania leków parenteralnych, w tym do podawania dożylnego, domięśniowego, podskórnego, zewnątrzoponowego, podpajęczynówkowego oraz dostawowego3. Jest również wykorzystywany jako nośnik lub rozpuszczalnik do parenteralnego podawania produktów leczniczych4.
Roztwory Natrii chloridum o wyższym stężeniu (np. 10%) są stosowane w leczeniu hiponatremii oraz przewodnienia hipotonicznego (zatrucia wodnego)5. Wspomagająco mogą być również wykorzystywane w przypadku alkalozy metabolicznej6.
U noworodków, zarówno wcześniaków jak i donoszonych, może występować zbyt wysokie stężenie sodu spowodowane niedojrzałością nerek. Dlatego u noworodków, zarówno wcześniaków jak i donoszonych, powtarzane wstrzyknięcia chlorku sodu można podać po określeniu stężenia sodu we krwi5.
Chlorek sodu należy stosować ostrożnie u pacjentów z nadciśnieniem, niewydolnością serca, obrzękiem płuc lub obrzękiem obwodowym, zaburzeniami czynności nerek, w stanie przedrzucawkowym, z hiperaldosteronizmem, marskością wątroby i innymi chorobami wątroby, hiperwolemią, zwężeniem dróg moczowych, hipoproteinemią oraz innymi chorobami i leczeniem (np. kortykosteroidami) związanymi z zatrzymaniem sodu6.
Hiponatremia rzekoma (pseudohyponatraemia) jest stanem, w którym standardowe metody laboratoryjne oznaczania sodu w osoczu dają fałszywie niskie wyniki. Może wystąpić, kiedy w osoczu jest bardzo duże stężenie związków wielkocząsteczkowych, a tym samym zmniejsza się zawartość wody względem całkowitej objętości osocza. Może wystąpić w hiperlipidemii i hiperproteinemii, a także u pacjentów z cukrzycą. Dokładne wartości można uzyskać przez uwzględnienie zawartości wody w osoczu7.
Dawkowanie substancji czynnej Natrii chloridum jest ustalane indywidualnie przez lekarza, w zależności od wieku, masy ciała oraz stanu klinicznego pacjenta1. W przypadku ciężkiego niedoboru sodu, można podać od 2 do 3 litrów roztworu w ciągu 2-3 godzin, a następnie kontynuować podawanie z mniejszą szybkością2.
Substancja może być podawana dożylnie, domięśniowo lub podskórnie, w zależności od potrzeb klinicznych3. W przypadku stosowania jako rozpuszczalnik do leków parenteralnych, dawkowanie jest dostosowywane do stężenia rozpuszczanego leku4.
W przypadku hiponatremii, konieczne jest ustalenie jej przyczyny i dążenie do jej eliminacji. W ostrej hiponatremii objawowej, stężenie Na+ w surowicy powinno być podwyższone do 120-125 mmol/l w ciągu 24 godzin5. Wzrost stężenia Na+ nie powinien przekroczyć 12 mmol/l w ciągu 24 godzin6.
W przypadku zatrucia wodnego, najczęściej stosuje się 3% lub 5% roztwór chlorku sodu, nie przekraczając dawki 100 ml/godzinę7.
Przeciwwskazania do stosowania produktów zawierających Natrii chloridum zależą od rodzaju produktu leczniczego, który ma być rozpuszczony lub rozcieńczony1. Jednak istnieją ogólne przeciwwskazania, które obejmują:
Stosowanie produktów zawierających Natrii chloridum może być niewskazane w następujących sytuacjach:
Stosowanie roztworów chlorku sodu (Natrii chloridum) w czasie ciąży jest ogólnie uważane za bezpieczne, pod warunkiem przestrzegania odpowiednich zaleceń i kontroli lekarskiej.
Stosowanie roztworów chlorku sodu w okresie karmienia piersią jest uważane za bezpieczne, zarówno w przypadku roztworów izotonicznych, jak i hipertonicznych.
Podanie zbyt dużej objętości roztworu chlorku sodu może prowadzić do:
Nadmierne podanie roztworu chlorku sodu może prowadzić do:
Podanie roztworu chlorku sodu może powodować:
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych7.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu8.
Przedawkowanie chlorku sodu może prowadzić do szeregu objawów, w tym:
Nadmiar chlorków może również prowadzić do utraty wodorowęglanów i zakwaszenia organizmu2.
W przypadku przedawkowania chlorku sodu należy:
Leczenie hipernatremii obejmuje: