Mianserinum

Wskazania stosowania

  • Objawy depresyjne o różnym podłożu

Leki zawierające Mianserinum

Producenci leków z Mianserinum

O substancji czynnej

Informacje ogólne

Miansec to produkt leczniczy w postaci tabletek powlekanych, zawierający substancję czynną mianserynę chlorowodorku w dawce 10 mg. Lek jest stosowany w leczeniu objawów depresyjnych o różnym podłożu, gdzie wskazane jest leczenie farmakologiczne1.

Skład

Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg mianseryny chlorowodorku (Mianserini hydrochloridum)2. Pełny wykaz substancji pomocniczych znajduje się w punkcie 6.1. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Miansec3.

Wskazania

Miansec jest wskazany do leczenia objawów depresyjnych o różnym podłożu, gdzie konieczne jest zastosowanie farmakoterapii4.

Wskazania do stosowania

Wskazania do stosowania

Mianseryna jest wskazana do leczenia objawów depresyjnych o różnym podłożu, w przypadkach, gdy konieczne jest zastosowanie farmakoterapii1.

Charakterystyka substancji

Mianseryna jest lekiem przeciwdepresyjnym, który działa poprzez blokowanie receptorów α2-adrenergicznych, co prowadzi do zwiększenia uwalniania noradrenaliny i serotoniny w mózgu. Dzięki temu mechanizmowi działania, mianseryna pomaga w łagodzeniu objawów depresji1.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Zahamowanie czynności szpiku

Podczas leczenia mianseryną obserwowano przypadki zahamowania czynności szpiku, występujące zwykle w postaci granulocytopenii lub agranulocytozy. Objawy występują najczęściej po 4–6 tygodniach leczenia i zwykle ustępują po odstawieniu leku. Objawy obserwowano we wszystkich grupach wiekowych pacjentów, jednak zwykle częściej spotykane są u pacjentów w podeszłym wieku. U pacjentów obserwowano takie objawy jak: gorączka, ból gardła, zapalenie jamy ustnej bądź inne objawy zakażenia; w razie wystąpienia takich objawów należy zaprzestać leczenia i wykonać badanie krwi1.

Ryzyko samobójstwa

Depresja związana jest ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia myśli samobójczych, samookaleczenia oraz samobójstwa. Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania pełnej remisji. Pacjentów należy poddać ścisłej obserwacji do czasu wystąpienia poprawy. Z doświadczeń klinicznych wynika, że ryzyko samobójstwa może zwiększyć się we wczesnym etapie powrotu do zdrowia2.

Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci przejawiający przed rozpoczęciem leczenia znacznego stopnia skłonności samobójcze, należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia myśli samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji w trakcie leczenia3.

Dzieci i młodzież

Produktu leczniczego Miansec nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. W toku prób klinicznych zachowania samobójcze (próby samobójcze oraz myśli samobójcze) oraz wrogość (szczególnie agresję, zachowania buntownicze i przejawy gniewu) obserwowano częściej w grupie dzieci i młodzieży leczonej lekami przeciwdepresyjnymi, niż w grupie, której podawano placebo4.

Inne ostrzeżenia

Mianseryna, podobnie jak inne leki przeciwdepresyjne, może wywoływać hipomanię u pacjentów z dwubiegunową chorobą afektywną. W takich przypadkach należy przerwać stosowanie produktu leczniczego Miansec5.

W czasie leczenia pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością serca, wątroby albo nerek należy przestrzegać ogólnie przyjętych środków ostrożności, a dawki leków stosowanych jednocześnie należy stale kontrolować6.

W okresie po wprowadzeniu do obrotu mianseryny zgłaszano przypadki wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu serca (w tym częstoskurczu komorowego typu „torsade de pointes”). Należy zachować ostrożność, stosując mianserynę u pacjentów z czynnikami ryzyka sprzyjającymi wydłużeniu odstępu QT i (lub) częstoskurczowi komorowemu typu „torsade de pointes”7.

Dawkowanie

Dawkowanie mianseryny

Dorośli

  • Leczenie rozpoczyna się od dawki 30 mg na dobę.
  • Dawkę można stopniowo zwiększać co kilka dni, aż do osiągnięcia właściwej reakcji klinicznej.
  • Zalecane dawkowanie w zależności od stopnia depresji wynosi od 60 do 90 mg na dobę1.

Pacjenci w podeszłym wieku

  • Dawka początkowa nie powinna przekraczać 30 mg na dobę.
  • Dawkę można zwiększać co kilka dni, ale zazwyczaj mniejsza dawka niż u dorosłych jest wystarczająca2.

Dzieci i młodzież

  • Mianseryny nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia3.

Uwagi dotyczące dawkowania

  • Dawkę dobową można podawać w dawkach podzielonych lub jednorazowo na noc (ze względu na korzystny wpływ na sen)4.
  • Reakcja kliniczna zazwyczaj pojawia się w ciągu 2-4 tygodni. W przypadku braku poprawy dawkę można zwiększyć. Jeśli po kolejnych 2-4 tygodniach nie ma reakcji, leczenie należy przerwać5.
  • Po uzyskaniu poprawy klinicznej leczenie należy kontynuować przez 4-6 miesięcy6.
  • Nagłe odstawienie mianseryny może w bardzo rzadkich przypadkach powodować objawy odstawienne7.

Sposób podawania mianseryny

  • Tabletki należy przyjmować doustnie, bez rozgryzania, popijając płynem8.

Przeciwwskazania

Przeciwwskazania

Stosowanie mianseryny jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na mianserynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą produktu wymienioną w punkcie 6.1. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Miansec1.
  • Mania2.
  • Ciężka niewydolność wątroby3.
  • Równoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) (patrz punkt 4.5. ChPL leku Miansec)4.

Dodatkowe informacje

Przed rozpoczęciem stosowania mianseryny należy dokładnie zapoznać się z pełną charakterystyką produktu leczniczego, aby uniknąć potencjalnych interakcji i działań niepożądanych. W przypadku wątpliwości zaleca się konsultację z lekarzem lub farmaceutą.

Interakcje

Interakcje z alkoholem

Mianseryna może wzmagać hamujące działanie alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas leczenia1.

Interakcje z inhibitorami MAO

Mianseryna nie powinna być podawana równocześnie z inhibitorami MAO (np. moklobemid, tranylcypromina, linezolid) ani w ciągu dwóch tygodni od zaprzestania ich podawania. Odwrotnie, pacjenci przyjmujący mianserynę powinni odczekać około dwóch tygodni przed rozpoczęciem terapii inhibitorami MAO2.

Interakcje z lekami przeciwnadciśnieniowymi

Mianseryna nie wykazuje interakcji z betanidyną, klonidyną, metyldopą, guanetydyną ani propranololem (także w skojarzeniu z hydralazyną). Zaleca się jednak regularne sprawdzanie ciśnienia krwi u pacjentów leczonych jednocześnie lekami przeciwnadciśnieniowymi3.

Interakcje z induktorami CYP3A4

Jednoczesne leczenie lekami przeciwpadaczkowymi będącymi induktorami CYP3A4 (np. fenytoina, karbamazepina) może obniżyć stężenie mianseryny w osoczu. Należy rozważyć modyfikację dawki, jeśli takie leczenie jest rozpoczęte lub przerwane4.

Interakcje z pochodnymi kumaryny

Mianseryna może wpływać na metabolizm pochodnych kumaryny, np. warfaryny. Konieczna jest szczególna ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych leków5.

Interakcje wpływające na odstęp QTc

Ryzyko wydłużenia odstępu QT i wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca (np. częstoskurczu komorowego typu „torsade de pointes”) jest zwiększone w przypadku jednoczesnego stosowania innych leków wydłużających odstęp QTc (np. niektórych leków przeciwpsychotycznych i antybiotyków). Należy zapoznać się z informacją o produkcie dotyczącą innych przyjmowanych leków6.

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Częstość występowania

Badania na zwierzętach i ograniczone dane o bezpieczeństwie stosowania u ludzi wskazują, że mianseryna nie ma szkodliwego działania na płód lub noworodka1.

Zalecenia

Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu2.

Wydzielanie z mlekiem matki

Mianseryna wydzielana jest z mlekiem matki tylko w bardzo małych ilościach3.

Zalecenia

Należy rozważyć korzyści wynikające ze stosowania mianseryny w czasie karmienia piersią w stosunku do możliwego niebezpiecznego wpływu na noworodka4.

Działania niepożądane

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Nieprawidłowy skład krwi, objawiający się jako granulocytopenia czy agranulocytoza1.

Zaburzenia psychiczne i układu nerwowego

  • Hipomania2
  • Uspokojenie (występujące na początku leczenia, zmniejszające się wraz z kontynuacją terapii)3
  • Drgawki4
  • Hiperkineza (zespół niespokojnych nóg)5
  • Złośliwy zespół neuroleptyczny6

Zaburzenia serca i naczyniowe

  • Bradykardia po podaniu dawki początkowej7
  • Wydłużenie odstępu QT w zapisie elektrokardiograficznym8
  • Częstoskurcz komorowy typu „torsade de pointes”9
  • Niedociśnienie10

Zaburzenia wątroby i skóry

  • Zwiększenie stężenia enzymów wątrobowych11
  • Żółtaczka12
  • Zapalenie wątroby13
  • Nieprawidłowa czynność wątroby14
  • Wysypka15

Inne działania niepożądane

  • Zwiększenie masy ciała16
  • Bóle stawów17
  • Obrzęk18

Zgłaszanie działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego19.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania

Objawy ostrego przedawkowania mianseryny obejmują:

  • Dłużej utrzymujące się uspokojenie1
  • Rzadko występujące arytmie serca, drgawki, ostre niedociśnienie i niewydolność oddechowa2
  • Wydłużenie odstępu QT w zapisie elektrokardiograficznym oraz częstoskurcz komorowy typu „torsade de pointes”3

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania mianseryny zaleca się:

  • Natychmiastowe płukanie żołądka4
  • Leczenie objawowe i monitorowanie układu krążenia oraz układu oddechowego5
  • Kontrolę gospodarki wodno-elektrolitowej i równowagi kwasowo-zasadowej6

Nie ma swoistego antidotum na przedawkowanie mianseryny7.