Metyraponum

Informacje o substancji czynnej

Metyrapon (Metyraponum)

Metyrapon jest inhibitorem enzymu 11β-hydroksylazy, który hamuje syntezę kortyzolu w korze nadnerczy. Działanie to prowadzi do zmniejszenia stężenia kortyzolu we krwi, co jest wykorzystywane zarówno w diagnostyce, jak i leczeniu zespołu Cushinga.

Mechanizm działania

Metyrapon blokuje konwersję 11-deoksykortyzolu do kortyzolu, co prowadzi do akumulacji 11-deoksykortyzolu i zmniejszenia poziomu kortyzolu. Efekt ten jest kluczowy w diagnostyce i leczeniu zaburzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kortyzolu.

Farmakokinetyka

Metyrapon jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego, a jego maksymalne stężenie we krwi osiągane jest w ciągu 1-2 godzin po podaniu. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, a wydalanie odbywa się przez nerki.

Wskazania terapeutyczne

Metyrapon jest również stosowany w leczeniu pacjentów z endogennym zespołem Cushinga¹.

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci z niedoczynnością tarczycy

U pacjentów z niedoczynnością tarczycy odpowiedź na metyrapon może być opóźniona lub brakująca. Przed badaniem należy odstawić leki wpływające na czynność przysadki lub kory nadnerczy⁴.

Pacjenci z ciężkim zespołem Cushinga

U pacjentów z ciężkim zespołem Cushinga zwiększa się ryzyko zakażeń oportunistycznych, takich jak zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jirovecii⁵.

Monitorowanie i działania niepożądane

Hipokortyzolizm

Leczenie metyraponem może prowadzić do hipokortyzolizmu. Należy monitorować pacjentów pod kątem objawów, takich jak osłabienie, męczliwość, nudności, wymioty, niedociśnienie, hiperkaliemia, hiponatremia i hipoglikemia⁶.

Nadciśnienie tętnicze

Długotrwałe leczenie metyraponem może powodować nadciśnienie tętnicze z powodu nadmiernego wydzielania dezoksykortykosteronu⁷.

Hipokaliemia

Hipokaliemia może wystąpić u pacjentów z zespołem Cushinga oraz podczas leczenia metyraponem. Należy monitorować poziom potasu przed i podczas leczenia⁸.

Wydłużenie odstępu QTc

U pacjentów leczonych metyraponem może wystąpić bezobjawowe wydłużenie odstępu QTc. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami serca lub zaburzeniami elektrolitowymi⁹.

Zastosowanie lecznicze

Dorośli

W leczeniu zespołu Cushinga, dawka początkowa metyraponu może mieścić się w zakresie od 250 do 1500 mg/dobę zależnie od nasilenia hiperkortyzolizmu i przyczyny zespołu Cushinga. Dawkę należy dostosować indywidualnie do potrzeb danego pacjenta oraz zależnie od tolerancji produktu leczniczego. Zazwyczaj dawka podtrzymująca waha się od 500 do 6000 mg/dobę, podawana w trzech lub czterech dawkach podzielonych⁴.

Szczególne grupy pacjentów

Dzieci i młodzież: Zalecenia dotyczące dawkowania opierają się na ograniczonych danych. Dawkę należy dobierać indywidualnie dla każdego pacjenta w oparciu o stężenia kortyzolu i tolerancję produktu leczniczego⁵.

Pacjenci w podeszłym wieku: Dawkowanie jak u pacjentów dorosłych. Nie są wymagane specjalne zalecenia dawkowania⁶.

Sposób podawania

Kapsułki należy przyjmować popijając je mlekiem lub wraz z posiłkiem w celu ograniczenia nudności i wymiotów, które mogą powodować gorsze wchłanianie⁷.

Dodatkowe informacje

Przed zastosowaniem leku zawierającego Metyraponum, należy dokładnie zapoznać się z pełną charakterystyką produktu leczniczego (ChPL), aby uniknąć działań niepożądanych i zapewnić bezpieczne stosowanie.

Przewidywane interakcje

Metyrapon może nasilać działanie toksyczne paracetamolu (acetaminofen) u ludzi². Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych substancji.

Przenikanie do mleka

Brak wystarczających danych dotyczących przenikania metyraponu do mleka ludzkiego⁴.

Zalecenia

Podczas leczenia produktem leczniczym Metopirone należy przerwać karmienie piersią⁵.

Badania kliniczne

Nie przeprowadzono badań klinicznych wpływu metyraponu na płodność u ludzi⁶.

Badania na zwierzętach

W badaniach na zwierzętach wykazano, że metyrapon wywiera niekorzystny wpływ na spermatogenezę i rozwój pęcherzyków w jajnikach⁷.

Zaburzenia endokrynologiczne

Działania niepożądane związane z zaburzeniami endokrynologicznymi obejmują:

• Niewydolność nadnerczy – częstość nieznana²

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Działania niepożądane związane z zaburzeniami metabolizmu i odżywiania obejmują:

• Zmniejszony apetyt – częstość nieznana³
• Hipokalemia – częstość nieznana⁴

Zaburzenia układu nerwowego

Działania niepożądane związane z zaburzeniami układu nerwowego obejmują:

• Ból głowy – częstość nieznana⁵
• Zawroty głowy – częstość nieznana⁶
• Sedacja – częstość nieznana⁷

Zaburzenia naczyniowe

Działania niepożądane związane z zaburzeniami naczyniowymi obejmują:

• Nadciśnienie tętnicze – częstość nieznana⁸
• Obniżenie ciśnienia tętniczego – częstość nieznana⁹

Wyniki laboratoryjne

W przypadku przedawkowania metyraponu mogą wystąpić następujące zaburzenia laboratoryjne:

• Hiponatremia⁶
• Hipochloremia⁷
• Hiperkalemia⁸

U pacjentów w trakcie insulinoterapii lub przyjmujących doustne leki przeciwcukrzycowe, objawy przedmiotowe i podmiotowe ostrego zatrucia mogą ulec nasileniu lub zmianom⁹.

Leczenie

Brak swoistego antidotum na przedawkowanie metyraponu. Postępowanie obejmuje:

• Natychmiastowe odesłanie pacjenta do szpitala w celu uzyskania pomocy medycznej¹⁰.
• Jeśli przedawkowanie nastąpiło w ciągu godziny, można rozważyć leczenie węglem aktywnym¹¹.
• Podanie dużej dawki hydrokortyzonu wraz z dożylnym podaniem roztworu soli fizjologicznej i glukozy¹².
• Kontrola ciśnienia tętniczego oraz równowagi wodno-elektrolitowej przez kilka dni¹³.