Popularne
Lidokaina jest miejscowym środkiem znieczulającym, należącym do grupy amidowych środków znieczulających. Działa poprzez blokowanie kanałów sodowych w błonach komórkowych neuronów, co hamuje przewodzenie impulsów nerwowych i prowadzi do znieczulenia miejscowego1.
Lidokaina jest stosowana w różnych formach i stężeniach w zależności od wskazań:
Lidokaina jest stosowana jako środek znieczulający miejscowo w różnych procedurach medycznych, w tym w stomatologii, otorynolaryngologii, ginekologii, położnictwie oraz podczas zabiegów endoskopowych. Jest szczególnie skuteczna w znieczulaniu skóry i błon śluzowych przed bolesnymi zabiegami1.
Lidokaina jest szeroko stosowana w stomatologii do znieczulania miejsca wstrzyknięcia przed zabiegami, takimi jak otwieranie ropni, usuwanie zębów mlecznych, fragmentów kości, kamienia nazębnego, a także przed umocowaniem koron i mostów dentystycznych2. Dodatkowo, jest używana do hamowania odruchu gardłowego podczas przygotowywania wycisków stomatologicznych i zdjęć rentgenowskich3.
W otorynolaryngologii, lidokaina jest stosowana przed zabiegami takimi jak elektrokauteryzacja, wycięcie przegrody nosa, usunięcie polipów nosa, wycięcie migdałków, otwarcie ropnia okołomigdałkowego, nakłucie zatoki szczękowej oraz płukanie zatok4.
W ginekologii i położnictwie, lidokaina jest stosowana do znieczulania krocza podczas porodu, przed nacięciem i szyciem krocza, a także podczas usuwania szwów5. Jest również używana w zabiegach chirurgicznych pochwy i szyjki macicy6.
Lidokaina jest stosowana do znieczulenia gardła przed wprowadzeniem rurek i zgłębników podczas zabiegów endoskopowych, takich jak wymiana rurki do tracheostomii7.
Lidokaina jest przeciwwskazana w przypadku:
Lidokaina ma dodatkowe przeciwwskazania w zależności od postaci leku i stanu pacjenta:
Lidokaina może wchodzić w interakcje z lekami przeciwarytmicznymi, szczególnie z grupy 1B (np. tokainid, meksyletyna) oraz klasy III (np. amiodaron). Działania toksyczne tych leków mogą się sumować, co wymaga szczególnej ostrożności podczas ich jednoczesnego stosowania12.
Leki takie jak cymetydyna lub beta-blokery (np. propranolol) mogą zmniejszać klirens lidokainy, prowadząc do potencjalnie toksycznych stężeń w osoczu, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek34.
Lidokaina nasila działanie środków zwiotczających mięśnie poprzecznie prążkowane5.
Ostrożnie należy stosować lidokainę u pacjentów leczonych trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi i inhibitorami MAO6.
Lidokaina może wpływać na wyniki testów diagnostycznych do oznaczania enzymów osoczowych7.
Nie przeprowadzono konkretnych badań dotyczących interakcji u dzieci, ale można spodziewać się, że interakcje są podobne jak w populacji dorosłych8.
Lidokaina przenika przez barierę łożyska i może być wchłaniana przez tkanki płodu. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój zarodka i płodu, przebieg porodu czy rozwój pourodzeniowy potomstwa1. Wykazano jednak toksyczne działanie na czynność rozrodczą przy podawaniu dużych dawek lidokainy, znacznie przewyższających ekspozycję podczas stosowania miejscowego2.
W praktyce klinicznej lidokaina była stosowana u wielu kobiet w ciąży bez zgłaszanych konkretnych zaburzeń rozrodu, takich jak zwiększona częstość występowania wad rozwojowych3. Jednak ze względu na brak wystarczających danych z badań klinicznych, stosowanie lidokainy w ciąży powinno być ograniczone do przypadków, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko4.
Lidokaina jest wydzielana do mleka kobiecego, ale w ilościach tak małych, że nie stanowi zagrożenia dla dziecka karmionego piersią5. Produkty zawierające lidokainę mogą być stosowane w okresie karmienia piersią, jeśli jest to klinicznie wskazane6.
W przypadku przeniesienia substancji czynnej z pacjenta na partnerkę, nie przewiduje się wpływu na organizm noworodka/dziecka karmionego piersią7.
Brak wystarczających danych dotyczących wpływu lidokainy na płodność8. Badania na zwierzętach nie wykazały zaburzeń płodności u samców lub samic szczurów9.
Nie ma również wystarczających danych na temat wpływu lidokainy na wczesny rozwój zarodka10.
Lidokaina, jako substancja czynna, może powodować działania niepożądane, które są związane z jej działaniem miejscowym lub ogólnoustrojowym. W przypadku stosowania zgodnie z zaleceniami, ilość substancji czynnej przenikającej do krążenia jest bardzo mała, co minimalizuje ryzyko działań ogólnoustrojowych1. Jednak w przypadku nadmiernego dozowania, szybkiego wchłaniania, nadwrażliwości, idiosynkrazji lub zmniejszonej tolerancji, mogą wystąpić poważne działania niepożądane2.
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych8.
Adres do zgłaszania:
Objawy przedawkowania lidokainy dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i układu sercowo-naczyniowego. Wzrost stężenia lidokainy w osoczu powyżej 5000 ng/ml może prowadzić do nasilenia objawów toksycznych1.
Leczenie przedawkowania lidokainy wymaga natychmiastowej interwencji, szczególnie w przypadku objawów ze strony OUN i układu sercowo-naczyniowego.