Popularne
Lewodropropizyna (Levodropropizinum) to substancja czynna stosowana w leczeniu objawowym suchego, nieproduktywnego kaszlu. Działa poprzez hamowanie odruchu kaszlowego, co przynosi ulgę pacjentom cierpiącym na uporczywy kaszel. Jest dostępna w różnych postaciach farmaceutycznych, takich jak syropy, tabletki i roztwory doustne, co umożliwia dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta1.
Lewodropropizyna jest wskazana do stosowania u dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia. Jej działanie jest krótkotrwałe, dlatego zaleca się stosowanie jej wyłącznie w celu łagodzenia objawów, a nie jako leczenie przyczynowe2.
Lewodropropizyna występuje w różnych stężeniach w zależności od postaci leku:
W składzie leków zawierających lewodropropizynę znajdują się również substancje pomocnicze, takie jak sacharoza, parahydroksybenzoesany, glikol propylenowy i etanol. Pełny wykaz substancji pomocniczych można znaleźć w punkcie 6.1. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) danego leku7.
Levodropropizinum jest stosowane w objawowym leczeniu suchego kaszlu (nieproduktywnego kaszlu).
Levodropropizinum jest wskazane do stosowania w różnych grupach wiekowych:
Brak istotnych zmian profilu farmakokinetycznego lewodropropizyny wraz z wiekiem sugeruje, że modyfikacja dawek czy odstępów między kolejnymi dawkami u osób w podeszłym wieku prawdopodobnie nie jest konieczna. Jednakże, biorąc pod uwagę zmiany wrażliwości na wiele leków u osób w podeszłym wieku, w tej grupie pacjentów należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania lewodropropizyny1.
Zaleca się ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 35 ml/min)2.
Produkt leczniczy należy stosować ostrożnie przy jednoczesnym stosowaniu leków uspokajających u szczególnie wrażliwych pacjentów (patrz punkt 4.5. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Solvetusan)3.
Produkt leczniczy zawiera sacharozę, metylu parahydroksybenzoesan, propylu parahydroksybenzoesan, etanol oraz geraniol i citral (z kompozycji zapachowej), będących składnikiem aromatu pomarańczowego, płynnego4.
10 mL produktu leczniczego LevoDril zawiera 4 g sacharozy. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować produktu leczniczego5.
Zalecana dawka to 60 mg lewodropropizyny (1 tabletka lub 10 ml syropu) 3 razy na dobę, z zachowaniem odstępu co najmniej 6 godzin między dawkami12.
Dawkowanie zależy od masy ciała dziecka:
Produktów zawierających lewodropropizynę nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 2 lat5.
Maksymalny czas trwania leczenia bez konsultacji lekarskiej wynosi 7 dni. Jeśli kaszel nie ustępuje po tym czasie, należy skonsultować się z lekarzem6.
Syropy należy przyjmować doustnie, używając dołączonej miarki do odmierzenia odpowiedniej ilości (3 ml, 5 ml lub 10 ml)7.
Tabletki należy przyjmować doustnie, popijając szklanką wody. Nie należy ich kruszyć ani rozgryzać8.
Roztwór doustny należy odmierzyć za pomocą dołączonej miarki i przyjmować pomiędzy posiłkami9.
Produktów zawierających lewodropropizynę nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 2 lat10.
Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lewodropropizynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą11.
Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek bez konsultacji z lekarzem12.
Lewodropropizyna nie nasila działania substancji wpływających na ośrodkowy układ nerwowy, takich jak:
W badaniach farmakologicznych u ludzi, połączenie lewodropropizyny z benzodiazepinami nie powodowało modyfikacji zapisu krzywej EEG1. Jednak u osób szczególnie wrażliwych zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków uspokajających2.
Badania kliniczne nie wykazały interakcji lewodropropizyny z następującymi grupami leków:
Wyniki badań wskazują na brak istotnych interakcji z lekami stosowanymi w terapii chorób układu oddechowego3.
W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono wpływu lewodropropizyny na:
Wyniki te sugerują, że lewodropropizyna nie wpływa na działanie leków przeciwzakrzepowych ani na kontrolę poziomu glukozy we krwi4.
Lewodropropizyna jest przeciwwskazana w okresie ciąży. W badaniach toksykologicznych na zwierzętach, przy dawce 24 mg/kg, obserwowano niewielkie opóźnienie przyrostu masy ciała i wzrostu. Substancja wykazuje zdolność przenikania bariery łożyskowej u szczurów, co potwierdza konieczność unikania jej stosowania u kobiet w ciąży12.
Lewodropropizyna jest przeciwwskazana w okresie karmienia piersią. W badaniach na szczurach wykazano, że substancję można wykryć w mleku karmiącej samicy do 8 godzin po podaniu34.
Badania nad wpływem lewodropropizyny na płodność i rozrodczość nie wykazały specyficznych działań toksycznych leku56.
Działania niepożądane związane z lewodropropizyną występują bardzo rzadko, z częstością niższą niż 1:500 000. W większości przypadków objawy ustępują po przerwaniu leczenia, czasem wymagając specyficznego leczenia farmakologicznego1.
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Zgłoszenia można dokonać za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl16.
Nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych po podaniu pojedynczej dawki do 240 mg oraz do 120 mg, trzy razy na dobę, przez 8 kolejnych dni1. W większości przypadków u pacjentów występowały bóle brzucha i wymioty2. U jednego pacjenta po przyjęciu dawki 600 mg wystąpiła nadmierna senność oraz obniżenie wysycenia tlenem3.
Znany jest również przypadek przedawkowania u trzyletniego dziecka, u którego dawka dobowa wyniosła 360 mg. U pacjenta wystąpił ból brzucha o umiarkowanym nasileniu i wymioty, które ustąpiły bez dalszych konsekwencji4.
W przypadku przedawkowania z ewidentnymi objawami klinicznymi należy natychmiast wdrożyć leczenie objawowe5. W razie konieczności należy zastosować typowe postępowanie doraźne, takie jak:
Postępowanie to ma na celu usunięcie substancji z organizmu i zapobieżenie dalszym powikłaniom6.