Popularne
Lewocetyryzyna dichlorowodorek (Levocetirizini dihydrochloridum) to substancja czynna stosowana w leczeniu objawów alergii, takich jak alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i pokrzywka. Jest to aktywny enancjomer cetyryzyny, charakteryzujący się silnym działaniem przeciwhistaminowym i przeciwzapalnym1.
Substancja ta jest dostępna w różnych postaciach farmaceutycznych, w tym tabletkach powlekanych i roztworach doustnych, co umożliwia dostosowanie terapii do potrzeb pacjentów w różnym wieku2.
Każda tabletka powlekana zawiera 5 mg lewocetyryzyny dichlorowodorku, co odpowiada 4,2 mg lewocetyryzyny1. W przypadku roztworów doustnych, 1 ml zawiera 0,5 mg lewocetyryzyny dichlorowodorku3.
Lewocetyryzyna dichlorowodorek jest wskazana w objawowym leczeniu:
Produkty zawierające tę substancję są przeznaczone dla dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 6. roku życia8.
Levocetirizini dihydrochloridum jest stosowany w objawowym leczeniu:
Levocetirizini dihydrochloridum jest wskazany dla następujących grup wiekowych:
Należy zachować ostrożność u pacjentów z ryzykiem zatrzymania moczu (np. uszkodzenie rdzenia kręgowego, rozrost gruczołu krokowego), ponieważ lewocetyryzyna może zwiększać ryzyko zatrzymania moczu5.
Lewocetyryzyna może powodować nasilenie napadów padaczkowych, z tego względu należy zachować ostrożność u pacjentów z padaczką oraz u pacjentów z ryzykiem wystąpienia drgawek6.
Produktu nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy7.
Należy zachować ostrożność podczas przyjmowania leku jednocześnie z alkoholem8.
Leki przeciwhistaminowe hamują reakcję alergiczną w testach skórnych, dlatego zaleca się odstawienie leków przeciwhistaminowych na 3 dni przed wykonaniem testów9.
Zalecana dawka dobowa lewocetyryzyny wynosi 5 mg (1 tabletka powlekana lub 10 ml roztworu doustnego) dla dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszych1. U pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek zaleca się modyfikację dawki2.
Lewocetyryzynę można przyjmować niezależnie od posiłków, popijając płynem3.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek odstępy między dawkami należy dostosować indywidualnie, w zależności od klirensu kreatyniny (Clkr)4. Wartość Clkr oblicza się według wzoru:
\[ Cl_{kr} = \frac{[140 - \text{wiek (lata)}] \times \text{masa ciała (kg)}}{72 \times \text{stężenie kreatyniny w surowicy (mg/dl)}} \times 0,85 \text{ (dla kobiet)} \]
| Grupa | Clkr (ml/min) | Dawkowanie |
|---|---|---|
| Prawidłowa czynność nerek | ≥ 80 | 1 tabletka raz na dobę |
| Łagodne zaburzenia | 50-79 | 1 tabletka raz na dobę |
| Umiarkowane zaburzenia | 30-49 | 1 tabletka co 2 dni |
| Ciężkie zaburzenia | < 30 | 1 tabletka co 3 dni |
| Schyłkowa niewydolność nerek | < 10 | Lek przeciwwskazany |
U dzieci z zaburzeniami czynności nerek dawka musi być ustalana indywidualnie5.
Dla dzieci w wieku od 6 do 12 lat zalecana dawka dobowa wynosi 5 mg (1 tabletka powlekana lub 10 ml roztworu doustnego)6. U dzieci w wieku od 2 do 6 lat zaleca się stosowanie lewocetyryzyny w postaci przeznaczonej dla dzieci7.
Nie zaleca się stosowania lewocetyryzyny u niemowląt i dzieci w wieku poniżej 2 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa8.
Przeciwwskazaniem do stosowania lewocetyryzyny jest nadwrażliwość na:
Nadwrażliwość może objawiać się reakcjami alergicznymi, takimi jak wysypka, świąd, obrzęk, a w ciężkich przypadkach – wstrząs anafilaktyczny2.
Lewocetyryzyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w tym:
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki lub całkowite zaprzestanie stosowania leku5.
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji lewocetyryzyny z induktorami CYP3A4. Badania z racematem cetyryzyny nie wykazały istotnych klinicznie niepożądanych interakcji z następującymi substancjami:
W badaniu po podaniu wielokrotnym teofiliny (400 mg raz na dobę) obserwowano niewielkie zmniejszenie klirensu cetyryzyny (16%). Jednoczesne podawanie cetyryzyny nie wpływało na klirens teofiliny1.
W badaniu po podaniu wielokrotnym rytonawiru (600 mg dwa razy na dobę) i cetyryzyny (10 mg na dobę), ekspozycja na cetyryzynę zwiększyła się o około 40%, podczas gdy ekspozycja na rytonawir zmieniła się nieznacznie (-11%)2.
Podawanie lewocetyryzyny z pokarmem nie zmniejsza stopnia jej wchłaniania, natomiast zmniejsza szybkość wchłaniania3.
U wrażliwych pacjentów jednoczesne podawanie cetyryzyny lub lewocetyryzyny z alkoholem lub innymi substancjami hamującymi czynność ośrodkowego układu nerwowego (OUN) może spowodować dodatkowe obniżenie czujności i zdolności reagowania4.
Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania lewocetyryzyny u kobiet w ciąży (mniej niż 300 przypadków). Jednakże, dane z badań nad cetyryzyną (racemat), stosowaną u ponad 1000 kobiet w ciąży, nie wskazują na zwiększone ryzyko wad rozwojowych płodu ani toksycznego wpływu na noworodka. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, poród czy rozwój pourodzeniowy1.
Lewocetyryzynę można rozważyć do stosowania w ciąży tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne2.
Wykazano, że cetyryzyna (racemat) przenika do mleka kobiecego, co sugeruje, że lewocetyryzyna również może przenikać do mleka. U niemowląt karmionych piersią mogą wystąpić działania niepożądane związane z lewocetyryzyną. Dlatego zaleca się ostrożność w przepisywaniu lewocetyryzyny kobietom karmiącym piersią3.
Brak jest dostępnych danych klinicznych dotyczących wpływu lewocetyryzyny na płodność u ludzi4.
W badaniach klinicznych z udziałem kobiet i mężczyzn w wieku od 12 do 71 lat, u 15,1% pacjentów przyjmujących lewocetyryzynę w dawce 5 mg wystąpiło co najmniej jedno działanie niepożądane, w porównaniu z 11,3% w grupie placebo. 91,6% tych działań miało nasilenie łagodne lub umiarkowane1.
Działania niepożądane o charakterze sedatywnym (senność, zmęczenie, osłabienie) występowały częściej po podaniu lewocetyryzyny (8,1%) niż po podaniu placebo (3,1%)6.
W badaniach klinicznych z udziałem dzieci w wieku od 6 do 12 lat, najczęściej zgłaszane działania niepożądane to:
W badaniach z udziałem dzieci w wieku od 6 miesięcy do 6 lat, zgłaszano następujące działania niepożądane:
Po wprowadzeniu lewocetyryzyny do obrotu zgłaszano następujące działania niepożądane o częstości nieznanej:
Objawy przedawkowania lewocetyryzyny mogą różnić się w zależności od grupy wiekowej:
W przypadku przedawkowania lewocetyryzyny zaleca się następujące działania: