Landiololi hydrochloridum

Wskazania stosowania

Częstoskurcz nadkomorowy
Migotanie przedsionków
Trzepotanie przedsionków
Niewyrównany częstoskurcz zatokowy

Leki zawierające Landiololi hydrochloridum

Producenci leków z Landiololi hydrochloridum

O substancji czynnej

Informacje ogólne

Landiolol chlorowodorek jest substancją czynną stosowaną w leczeniu zaburzeń rytmu serca, szczególnie w sytuacjach wymagających szybkiej kontroli czynności skurczowej komór. Jest to lek o krótkim czasie działania, co czyni go szczególnie użytecznym w warunkach okołooperacyjnych i pooperacyjnych¹.

Skład i forma

Każda fiolka produktu Runrapiq zawiera 300 mg landiololu chlorowodorku, co odpowiada 280 mg landiololu. Po rekonstytucji, każdy ml roztworu zawiera 6 mg landiololu chlorowodorku².

Wskazania

Landiolol jest wskazany do stosowania u dorosłych w przypadkach częstoskurczu nadkomorowego oraz do szybkiej kontroli czynności skurczowej komór u pacjentów z migotaniem lub trzepotaniem przedsionków w okresie okołooperacyjnym, pooperacyjnym lub w innych sytuacjach wymagających krótkotrwałej kontroli czynności serca³. Nie jest jednak zalecany do leczenia chorób przewlekłych⁴.

Wskazania do stosowania

Wskazania do stosowania Landiololu

Landiolol jest wskazany do stosowania u dorosłych w następujących przypadkach:

Częstoskurcz nadkomorowy i kontrola czynności skurczowej komór u pacjentów z migotaniem lub trzepotaniem przedsionków w okresie okołooperacyjnym, pooperacyjnym lub w innych przypadkach, gdy konieczna jest krótkotrwała kontrola czynności skurczowej komór za pomocą środka o krótkim działaniu¹.
Niewyrównany częstoskurcz zatokowy, jeśli w ocenie lekarza szybka akcja serca wymaga swoistej interwencji².

Landiolol nie jest wskazany do stosowania w chorobach przewlekłych³.

Charakterystyka substancji czynnej

Landiolol jest selektywnym β1-adrenolitykiem o krótkim czasie działania, stosowanym głównie w kontroli rytmu serca w stanach nagłych. Jego działanie polega na blokowaniu receptorów β1-adrenergicznych w sercu, co prowadzi do zmniejszenia częstości akcji serca i siły jego skurczów.

Mechanizm działania

Blokada receptorów β1-adrenergicznych w mięśniu sercowym.
Redukcja częstości akcji serca i siły skurczów.

Zastosowanie kliniczne

Kontrola rytmu serca w stanach nagłych, takich jak częstoskurcz nadkomorowy.
Stosowanie w okresie okołooperacyjnym i pooperacyjnym.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania landiololu

Zaburzenia czynności wątroby

Dane dotyczące leczenia u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby każdego stopnia zaleca się ostrożne dawkowanie, zaczynając od najmniejszej dawki¹.

Zaburzenia czynności serca

U pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory serca (LVEF <40%, CI <2,5 l/min/m², klasa 3-4 wg NYHA) stosowano mniejsze dawki początkowe od 1 mikrograma/kg mc./min i zwiększano je stopniowo pod ścisłą kontrolą ciśnienia tętniczego do 10 mikrogramów/kg mc./min².

Wstrząs septyczny

U pacjentów we wstrząsie septycznym do kontroli częstości akcji serca stosowano mniejsze dawki, od 1 mikrograma/kg mc./min do maksymalnie 40 mikrogramów/kg mc./min³.

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności landiololu u dzieci w wieku od 0 do 18 lat⁴.

Przeciwwskazania do stosowania landiololu

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą⁵.
Ciężka bradykardia (poniżej 50 skurczów na minutę)⁶.
Choroba węzła zatokowego⁷.
Ciężkie zaburzenia przewodzenia w węźle przedsionkowo-komorowym (bez stymulatora): blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia⁸.
Wstrząs kardiogenny⁹.
Ciężkie niedociśnienie tętnicze¹⁰.
Zdekompensowana niewydolność serca, jeśli nie jest związana z zaburzeniami rytmu serca¹¹.
Nadciśnienie płucne¹².
Nieleczony guz chromochłonny (phaeochromocytoma)¹³.
Ostry napad astmy oskrzelowej¹⁴.
Ciężka, niemożliwa do wyrównania kwasica metaboliczna¹⁵.

Monitorowanie podczas stosowania landiololu

Ciśnienie krwi i EKG

U wszystkich pacjentów leczonych landiololem zaleca się ciągłe monitorowanie ciśnienia krwi i EKG¹⁶.

Zespół preekscytacji

Należy unikać podawania beta-adrenolityków u pacjentów z zespołem preekscytacji w połączeniu z migotaniem przedsionków¹⁷.

Blok serca pierwszego stopnia

Z uwagi na negatywny wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego należy zachować ostrożność podczas stosowania beta-adrenolityków u pacjentów z blokiem serca pierwszego stopnia¹⁸.

Dławica typu Prinzmetala

Beta-adrenolityki mogą zwiększać liczbę i czas trwania napadów dławicowych u pacjentów z dławicą typu Prinzmetala¹⁹.

Dawkowanie

Dawkowanie Landiololu

Landiolol jest przeznaczony do stosowania dożylnego w kontrolowanych warunkach przez wykwalifikowany personel medyczny. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie¹.

Infuzja początkowa

Zazwyczaj rozpoczyna się z szybkością 10-40 mikrogramów/kg mc./min, co pozwala na spowolnienie akcji serca w ciągu 10-20 minut².
W przypadku potrzeby szybkiego zwolnienia czynności serca (w ciągu 2-4 minut), można podać opcjonalną dawkę nasycającą 100 mikrogramów/kg mc./min przez 1 minutę, a następnie kontynuować infuzję w dawce 10-40 mikrogramów/kg mc./min³.

Maksymalna dawka

Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 57,6 mg/kg mc./dobę (np. infuzja w dawce 40 mikrogramów/kg mc./min przez 24 godziny)⁴.

Przeliczenia dawki

Wzór przeliczeniowy dla ciągłej infuzji dożylnej: mikrogramy/kg mc./min na ml/godz. (Runrapiq 300 mg/50 ml = 6 mg/ml):

Dawka docelowa (mikrogramy/kg mc./min) x masa ciała (kg mc.)/100 = szybkość infuzji (ml/godz.)⁵.

Zamiana na lek alternatywny

Po uzyskaniu kontroli akcji serca można przejść na leki alternatywne. W ciągu pierwszej godziny po podaniu pierwszej dawki leku alternatywnego, szybkość infuzji landiololu należy zmniejszyć o połowę (50%)⁶.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat)

Nie ma konieczności dostosowania dawki⁷.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Nie ma konieczności dostosowania dawki⁸.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Zaleca się ostrożne dawkowanie, zaczynając od najmniejszej dawki⁹.

Pacjenci z zaburzeniami czynności serca

Stosowano mniejsze dawki początkowe od 1 mikrograma/kg mc./min, zwiększane stopniowo pod ścisłą kontrolą ciśnienia tętniczego¹⁰.

Wstrząs septyczny

Stosowano mniejsze dawki, od 1 mikrograma/kg mc./min, zwiększane w przyrostach co 20 minut¹¹.

Dzieci i młodzież

Brak zaleceń dotyczących dawkowania¹².

Sposób podawania Landiololu

Landiolol należy podawać dożylnie przy użyciu wkłucia centralnego lub obwodowego. Nie wolno go mieszać z innymi produktami leczniczymi, z wyjątkiem tych wymienionych w punkcie 6.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Runrapiq¹³.

Rekonstytucja

Przed podaniem produkt leczniczy Runrapiq należy poddać rekonstytucji i zużyć natychmiast po otwarciu¹⁴.

Monitorowanie

Pacjentów należy ściśle monitorować podczas przerwania podawania landiololu, mimo że nie powoduje on częstoskurczu z odstawienia¹⁵.

Przeciwwskazania

Stosowanie produktu leczniczego zawierającego Landiololi hydrochloridum jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Runrapiq¹.
Częstoskurcz komorowy lub inne ciężkie zaburzenia rytmu serca².
Choroba węzła zatokowego lub ciężkie zaburzenia przewodzenia w węźle przedsionkowo-komorowym (bez stymulatora), w tym blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia³.
Wstrząs kardiogenny lub ciężkie niedociśnienie tętnicze⁴.
Zdekompensowana niewydolność serca, jeśli nie jest związana z zaburzeniami rytmu serca⁵.
Nadciśnienie płucne lub nieleczony guz chromochłonny (phaeochromocytoma)⁶.
Ostry napad astmy oskrzelowej lub ciężka, niemożliwa do wyrównania kwasica metaboliczna⁷.

Uwagi

Przed zastosowaniem produktu leczniczego zawierającego Landiololi hydrochloridum, należy dokładnie przeanalizować stan pacjenta pod kątem występowania przeciwwskazań. W przypadku wątpliwości, należy skonsultować się z lekarzem specjalistą.

Interakcje

Interakcje z lekami

Antagoniści wapnia

Antagoniści wapnia, takie jak pochodne dihydropirydyny (np. nifedypina), mogą zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego. U pacjentów z zaburzeniami czynności serca, jednoczesne stosowanie beta-adrenolityków może prowadzić do niewydolności serca. Zalecane jest ostrożne zwiększanie dawki landiololu oraz odpowiednie monitorowanie parametrów hemodynamicznych¹.

Leki przeciwarytmiczne

Należy zachować ostrożność w przypadku zwiększania dawki landiololu podczas jednoczesnego stosowania werapamilu, diltiazemu, leków przeciwarytmicznych klasy I, amiodaronu lub glikozydów naparstnicy, ponieważ może to prowadzić do nadmiernego zahamowania czynności serca i (lub) wystąpienia przedsionkowo-komorowych zaburzeń przewodzenia².

Leki przeciwcukrzycowe

Jednoczesne stosowanie landiololu z insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi może wpływać na działanie hipoglikemizujące. Należy monitorować stężenie glukozy we krwi, ponieważ blokada beta-adrenergiczna może maskować objawy hipoglikemii, takie jak częstoskurcz³.

Leki stosowane w czasie znieczulenia

Dalsze podawanie beta-adrenolityków podczas indukcji znieczulenia, intubacji i zakończenia znieczulenia zmniejsza ryzyko wystąpienia arytmii. Hipotensyjne działanie wziewnych środków znieczulających może być nasilone przez landiolol⁴.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)

NLPZ mogą zmniejszać hipotensyjne działanie beta-adrenolityków. Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania floktafeniny z beta-adrenolitykami⁵.

Leki o działaniu hipotensyjnym

Jednoczesne podawanie landiololu i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, barbituranów, pochodnych fenotiazyny i innych leków hipotensyjnych może nasilać efekt obniżenia ciśnienia krwi. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku stosowania amisulprydu⁶.

Leki sympatykomimetyczne

Jednoczesne podawanie z lekami sympatykomimetycznymi o działaniu agonistycznym wobec receptorów beta-adrenergicznych może przeciwdziałać efektom landiololu. Może być konieczne dostosowanie dawki któregoś leku w zależności od reakcji pacjenta⁷.

Leki wypłukujące aminy katecholowe

Jednoczesne podawanie landiololu z lekami wypłukującymi aminy katecholowe lub sympatolitykami (np. rezerpina, klonidyna, deksmedetomidyna) może powodować działanie addytywne. Pacjenci leczeni jednocześnie tymi lekami powinni być ściśle obserwowani pod kątem objawów niedociśnienia tętniczego lub znacznej bradykardii⁸.

Heparyna

Po dożylnym podaniu heparyny w czasie infuzji landiololu u pacjentów poddawanych zabiegom sercowo-naczyniowym nastąpiło 50-procentowe zmniejszenie stężenia landiololu w osoczu, któremu towarzyszyły indukowany przez heparynę spadek ciśnienia tętniczego oraz wydłużenie czasu cyrkulacji landiololu⁹.

Interakcje z procedurami medycznymi

Znieczulenie

W przypadku gdy status objętości wewnątrznaczyniowej pacjenta jest niepewny lub jednocześnie z landiololem stosowane są inne przeciwnadciśnieniowe produkty lecznicze (w tym inne beta-adrenolityki), może wystąpić osłabienie częstoskurczu odruchowego oraz zwiększenie ryzyka niedociśnienia tętniczego¹⁰.

Reakcje anafilaktyczne

Reakcje anafilaktyczne wywołane przez inne leki mogą być poważniejsze u pacjentów przyjmujących beta-adrenolityki. Tacy pacjenci mogą być oporni na leczenie adrenaliną w zwykłych dawkach, ale dożylne podanie glukagonu jest skuteczne¹¹.

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Wpływ landiololu na ciążę

Dane dotyczące stosowania landiololu u kobiet w ciąży są ograniczone. W jedynym badaniu klinicznym z kontrolą placebo przeprowadzonym na 32 pacjentkach oczekujących na poród przez cesarskie cięcie, podanie 200 µg/kg masy ciała landiololu w momencie indukcji znieczulenia zmniejszyło hemodynamiczną odpowiedź na intubację dotchawiczą. Nie zgłoszono żadnych zdarzeń niepożądanych, a wyniki noworodków w skali Apgar po 1 i 5 minutach były porównywalne między grupami landiololu i placebo¹.

Ze względu na wysoką selektywność względem receptorów β₁-adrenergicznych, landiolol nie wpływał na skurcze macicy. Badania na zwierzętach nie wykazały istotnego klinicznie szkodliwego wpływu na reprodukcję².

Jako środek ostrożności zaleca się unikanie stosowania landiololu podczas ciąży. W późniejszym okresie ciąży należy uwzględnić potencjalne działania niepożądane u płodu i noworodka, takie jak hipoglikemia, niedociśnienie tętnicze i bradykardia³.

Jeśli leczenie landiololem jest niezbędne, należy monitorować maciczno-łożyskowy przepływ krwi oraz rozwój płodu. Noworodek musi pozostawać pod ścisłą obserwacją⁴.

Wpływ landiololu na karmienie piersią

Nie wiadomo, czy landiolol lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Na podstawie danych farmakodynamicznych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie landiololu do mleka. Nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka karmionego piersią⁵.

Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie landiololu, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki⁶.

Wpływ landiololu na płodność

W badaniach na zwierzętach nie wykazano, aby landiolol powodował zmiany płodności⁷.

Działania niepożądane

Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi leku (ang. adverse drug reaction - ADR) zgłaszanymi podczas badań klinicznych (2382 pacjentów) oraz w badaniach wyników leczenia/ankietach na temat stosowania prowadzonych po wprowadzeniu landiololu do obrotu (1257 pacjentów) były niedociśnienie tętnicze i bradykardia (≥1 do <10%)¹.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

Niezbyt często: zapalenie płuc²
Rzadko: zapalenie śródpiersia³

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Niezbyt często: małopłytkowość⁴

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Niezbyt często: hiponatremia⁵
Rzadko: hiperglikemia⁶

Zaburzenia układu nerwowego

Niezbyt często: niedokrwienie mózgu⁷, bóle głowy⁸
Rzadko: zawał mózgu, udar mózgu, drgawki⁹

Zaburzenia serca

Często: bradykardia¹⁰
Niezbyt często: migotanie przedsionków, nagłe zatrzymanie krążenia¹¹, zahamowanie zatokowe, częstoskurcz¹²
Rzadko: zawał mięśnia sercowego¹³, częstoskurcz komorowy¹⁴, zespół małego rzutu serca¹⁵, blok przedsionkowo-komorowy¹⁶, blok prawej odnogi pęczka Hisa¹⁷, pobudzenia dodatkowe komorowe i nadkomorowe¹⁸

Zaburzenia naczyniowe

Często: niedociśnienie tętnicze¹⁹
Niezbyt często: nadciśnienie tętnicze²⁰
Rzadko: wstrząs²¹, uderzenia gorąca²²

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Niezbyt często: obrzęk płuc²³
Rzadko: astma²⁴, niewydolność oddechowa²⁵, zaburzenia oddychania²⁶, skurcz oskrzeli, duszność²⁷, niedotlenienie²⁸

Zaburzenia żołądka i jelit

Niezbyt często: nudności, wymioty²⁹
Rzadko: dyskomfort w jamie brzusznej, wydzielina z jamy ustnej, nieświeży oddech³⁰

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Niezbyt często: zaburzenia wątroby³¹, hiperbilirubinemia³²

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Rzadko: rumień, zimne poty³³

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Rzadko: skurcze mięśni³⁴

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Rzadko: niewydolność nerek³⁵, ostre uszkodzenie nerek, skąpomocz³⁶

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Rzadko: gorączka³⁷, dreszcze³⁸, uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej³⁹, ból w miejscu podania⁴⁰
Częstość nieznana: ból w miejscu podania, odczyn w miejscu wstrzyknięcia, uczucie ucisku⁴¹

Badania diagnostyczne

Często: obniżenie ciśnienia krwi⁴²
Niezbyt często: nieprawidłowa aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT/GPT)⁴³, nieprawidłowa aktywność aminotransferazy asparaginianowej (AspAT/GOT)⁴⁴, zwiększona aktywność transferazy, nieprawidłowa liczba czerwonych krwinek⁴⁵, nieprawidłowe stężenie hemoglobiny⁴⁶, nieprawidłowy hematokryt⁴⁷, nieprawidłowa liczba płytek krwi, nieprawidłowa aktywność dehydrogenazy mleczanowej we krwi, nieprawidłowe stężenie mocznika we krwi⁴⁸, nieprawidłowe stężenie kreatyniny we krwi⁴⁹, nieprawidłowa aktywność kinazy kreatynowej we krwi⁵⁰, nieprawidłowe stężenie białka całkowitego⁵¹, nieprawidłowe stężenie albumin we krwi⁵², nieprawidłowe stężenie potasu we krwi⁵³, nieprawidłowe stężenie cholesterolu we krwi⁵⁴, nieprawidłowa liczba białych krwinek⁵⁵
Rzadko: obniżenie odcinka ST w EKG, inwersja załamka T w EKG⁵⁶, wydłużenie zespołu QRS w EKG, wzrost ciśnienia tętniczego w płucach⁵⁷, zmniejszenie PO2⁵⁸, wzrost stężenia mocznika w moczu⁵⁹, nieprawidłowa liczba neutrofilów, nieprawidłowa aktywność fosfatazy alkalicznej we krwi⁶⁰, nieprawidłowa aktywność fosfatazy zasadowej leukocytów, nieprawidłowe stężenie wolnych kwasów tłuszczowych, nieprawidłowe stężenie chlorków we krwi, obecność glukozy w moczu⁶¹, nieprawidłowe stężenie triglicerydów we krwi⁶², obecność białka w moczu⁶³

Inne szczególne grupy pacjentów

W badaniu LANDI-SEP u pacjentów z posocznicą zdarzeniami niepożądanymi związanymi ze stosowaniem landiololu były: niedociśnienie tętnicze (5 zdarzeń u 5/98 [5,1%] pacjentów), bradykardię (3 zdarzenia u 2/98 [2,0%] pacjentów) lub obniżenie częstości akcji serca (1 zdarzenie u 1/98 [1,0%] pacjentów), zaburzeniami czynności serca (1 zdarzenie u 1/98 [1,0%] pacjentów), zespół małego rzutu serca (1 zdarzenie u 1/98 [1,0%] pacjentów), wzrost aktywności enzymów wątrobowych (1 zdarzenie u 1/98 [1,0%] pacjentów), wzrost stężenia kwasu mlekowego we krwi (1 zdarzenie u 1/98 [1,0%] pacjentów) i wielomocz (1 zdarzenie u 1/98 [1,0%] pacjentów)⁶⁴.

Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania landiololu u osób w podeszłym wieku są ograniczone. Należy mieć na uwadze niejasności dotyczące profilu bezpieczeństwa landiololu, ponieważ działania niepożądane mogą również powstawać w wyniku zastosowania leczenia skojarzonego lub znieczulenia⁶⁵.