Popularne
Substancja czynna: Immunoglobulina ludzka anty-D jest przeciwciałem skierowanym przeciwko antygenowi D układu Rh. Stosowana jest w zapobieganiu immunizacji czynnikiem Rh (D) u kobiet Rh (D) ujemnych.
Produkt jest wytwarzany z ludzkiego osocza pochodzącego od dawców5.
Produkt dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań. Roztwór może przyjmować barwę od bezbarwnej przez bladożółtą do jasnobrązowej6.
Immunoglobulina ludzka anty-D jest stosowana w następujących sytuacjach:
Stosowanie u kobiet Rh (D) ujemnych po przetoczeniu niezgodnej krwi Rh (D) dodatniej lub produktów zawierających krwinki czerwone10.
Substancja czynna Immunoglobulinum humanum anti-D jest stosowana w celu zapobiegania immunizacji czynnikiem Rh (D) u kobiet Rh (D) ujemnych w wieku rozrodczym. Profilaktyka obejmuje zarówno okres przedporodowy, jak i poporodowy1.
Immunoglobulinum humanum anti-D jest również stosowana w leczeniu kobiet Rh (D) ujemnych w wieku rozrodczym po przetoczeniu niezgodnej krwi Rh (D) dodatniej lub innych produktów zawierających krwinki czerwone, np. koncentratu płytek krwi9.
Reakcje nadwrażliwości na immunoglobulinę anty-D są rzadkie, ale mogą obejmować reakcje alergiczne, takie jak pokrzywka, ucisk w klatce piersiowej, świszczący oddech, niedociśnienie i reakcja anafilaktyczna. Pacjenci powinni być poinformowani o wczesnych objawach reakcji nadwrażliwości1.
Produkt zawiera niewielką ilość IgA, co może prowadzić do reakcji anafilaktycznych u pacjentów z niedoborem IgA. Lekarz powinien rozważyć korzyści leczenia w kontekście ryzyka reakcji nadwrażliwości2.
Pacjenci po przetoczeniu niezgodnej krwi, którzy otrzymują duże dawki immunoglobuliny anty-D, powinni być monitorowani pod kątem reakcji hemolitycznej. Zaleca się wykonanie badań laboratoryjnych w celu oceny ryzyka3.
Stosowanie immunoglobulin może wiązać się z ryzykiem zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar, zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni przed podaniem, a szczególną ostrożność należy zachować u osób z czynnikami ryzyka zakrzepicy4.
Standardowe metody zapobiegania infekcjom obejmują selekcję dawców, badania przesiewowe donacji oraz inaktywację wirusów. Pomimo tych środków, nie można całkowicie wykluczyć przeniesienia czynników zakaźnych, w tym nieznanych wirusów5.
Dawka immunoglobuliny anty-D powinna być dostosowana do poziomu kontaktu z krwinkami czerwonymi Rh (D) dodatnimi. Zgodnie z ogólnymi zaleceniami, około 10 mikrogramów (50 j.m.) immunoglobuliny anty-D neutralizuje 0,5 ml koncentratu krwinek czerwonych Rh (D) dodatnich lub 1 ml krwi Rh (D) dodatniej1.
Zalecana dawka standardowa to 1250 j.m. (250 µg). Produkt powinien zostać podany matce jak najszybciej w ciągu 72 godzin od porodu dziecka Rh dodatniego4.
Zalecana dawka wynosi 20 mikrogramów (100 j.m.) immunoglobuliny anty-D na 2 ml przetoczonej krwi Rh (D) dodatniej lub na 1 ml koncentratu krwinek czerwonych5.
Immunoglobulina anty-D powinna być podawana domięśniowo. W przypadku większych dawek (ponad 2 ml dla dzieci lub ponad 5 ml dla dorosłych), zaleca się podawanie w podzielonych dawkach w różne miejsca6.
Przeciwwskazaniem do stosowania produktów zawierających Immunoglobulinum humanum anti-D jest nadwrażliwość na:
Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentki z przeciwciałami przeciwko IgA, u których ryzyko nadwrażliwości jest zwiększone1.
W przypadku produktu Rhophylac 300 dodatkowym przeciwwskazaniem jest podawanie domięśniowe u osób z:
Podawanie szczepionek zawierających żywe wirusy (takie jak odra, świnka, różyczka) powinno być odroczone na 3 miesiące po ostatnim podaniu immunoglobuliny anty-D. Wynika to z faktu, że skuteczność tych szczepionek może być osłabiona przez obecność immunoglobuliny1.
Jeśli immunoglobulina anty-D musi być podana w przeciągu 2-4 tygodni po szczepieniu szczepionką zawierającą żywe wirusy, skuteczność takiego szczepienia może być zmniejszona2.
Po podaniu immunoglobuliny anty-D może dojść do przejściowego wzrostu poziomu różnych biernie przeniesionych przeciwciał. Może to prowadzić do uzyskania wyników fałszywie dodatnich w testach serologicznych3.
Bierne przeniesienie przeciwciał skierowanych przeciwko antygenom erytrocytarnym (np. grup krwi A, B, Rh(C), Rh(D)) może zakłócić przebieg niektórych testów serologicznych, takich jak test antyglobulinowy Coombs’a. Dotyczy to szczególnie Rh(D) dodatnich noworodków, których matki stosowały profilaktykę przedporodową4.
Produkty lecznicze zawierające immunoglobulinę anty-D są przeznaczone do stosowania w czasie ciąży. W badaniach klinicznych nie stwierdzono szkodliwych działań niepożądanych u dzieci urodzonych przez kobiety, które otrzymały te produkty w okresie przedporodowym1.
Immunoglobulina anty-D może być stosowana podczas karmienia piersią. Immunoglobuliny są wydzielane do mleka matki, jednak nie stwierdzono szkodliwych działań niepożądanych u dzieci urodzonych przez kobiety, które otrzymały te produkty w okresie poporodowym23.
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu immunoglobuliny anty-D na płodność u zwierząt. Jednak doświadczenie kliniczne sugeruje, że nie należy oczekiwać szkodliwego wpływu tego produktu na płodność45.
Podczas stosowania preparatów zawierających Immunoglobulinum humanum anti-D mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
W miejscu wstrzyknięcia mogą wystąpić następujące reakcje:
Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia reakcji miejscowych, zaleca się rozdzielenie większych dawek na kilka miejsc wstrzyknięcia12.
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem:
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu14.
Skutki przedawkowania immunoglobuliny anty-D nie są znane12. W przypadku pacjentów Rh (D) ujemnych, przedawkowanie nie powinno prowadzić do występowania częstszych i bardziej nasilonych działań niepożądanych niż po podaniu normalnej dawki3.
Pacjenci po pomyłkowym przetoczeniu niezgodnej krwi, którzy otrzymują bardzo duże dawki immunoglobuliny anty-D, powinni być obserwowani w warunkach klinicznych i mieć wykonywane badania laboratoryjne ze względu na ryzyko reakcji hemolitycznej4.