Popularne
Ibuprofen jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ), który działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie i przeciwgorączkowo. Jest szeroko stosowany w leczeniu bólu o różnym pochodzeniu oraz w stanach gorączkowych.
Ibuprofen hamuje enzym cyklooksygenazę (COX), co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn, które są mediatorami bólu, stanu zapalnego i gorączki.
Ibuprofen jest stosowany w leczeniu różnych stanów bólowych i gorączkowych, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci.
Ibuprofen jest stosowany w leczeniu bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego oraz w celu obniżenia gorączki. Wskazania obejmują:
Dawkowanie ibuprofenu zależy od postaci leku oraz wieku i masy ciała pacjenta. Przykładowe dawkowanie:
Ibuprofen nie powinien być stosowany w przypadku:
Jednoczesne stosowanie ibuprofenu i kwasu acetylosalicylowego nie jest zalecane ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych. Ibuprofen może hamować działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, co może ograniczać działanie kardioprotekcyjne ASA. Sporadyczne stosowanie ibuprofenu nie ma istotnego znaczenia klinicznego1.
Należy unikać jednoczesnego stosowania ibuprofenu z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w tym selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2 (COX-2), ze względu na zwiększone ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego2.
NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna, zwiększając ryzyko krwawień3.
Ibuprofen może hamować wydalanie metotreksatu, prowadząc do zwiększenia jego stężenia w osoczu i nasilenia toksyczności. Należy unikać stosowania ibuprofenu u pacjentów leczonych dużymi dawkami metotreksatu4.
NLPZ mogą osłabiać działanie leków moczopędnych i przeciwnadciśnieniowych, w tym inhibitorów ACE, antagonistów angiotensyny II i beta-blokerów. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może to prowadzić do pogorszenia funkcji nerek5.
Ibuprofen może zwiększać stężenie litu w surowicy, co wymaga monitorowania jego poziomu6.
Ryzyko nefrotoksyczności wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu ibuprofenu z cyklosporyną lub takrolimusem7.
Zwiększone ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego przy jednoczesnym stosowaniu z kortykosteroidami8.
Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z inhibitorami CYP2C9 (np. worykonazol, flukonazol) może zwiększać ekspozycję na ibuprofen, co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki9.
Zwiększone ryzyko krwawień do stawów i krwiaków u pacjentów z hemofilią zakażonych HIV, leczonych jednocześnie zydowudyną i ibuprofenem10.
Może zwiększać ryzyko krwawień podczas stosowania NLPZ11.
NLPZ mogą zwiększać ryzyko drgawek związanych z antybiotykami chinolonowymi12.
Opóźniają wydalanie ibuprofenu, co może prowadzić do zwiększenia jego stężenia w osoczu13.
Ibuprofen może zwiększać toksyczność baklofenu14.
Może zwiększać stężenie NLPZ w osoczu15.
Hamowanie syntezy prostaglandyn przez ibuprofen może niekorzystnie wpływać na przebieg ciąży i rozwój zarodka lub płodu. Dane epidemiologiczne wskazują na zwiększone ryzyko poronienia oraz wystąpienia wad rozwojowych serca i przewodu pokarmowego u płodu, szczególnie we wczesnym okresie ciąży. Ryzyko bezwzględne wad układu sercowo-naczyniowego wzrasta z poniżej 1% do około 1,5%, a ryzyko to zwiększa się wraz z dawką i czasem trwania leczenia.
Od 20. tygodnia ciąży stosowanie ibuprofenu może powodować małowodzie spowodowane zaburzeniami czynności nerek płodu. Może ono wystąpić krótko po rozpoczęciu leczenia i zwykle ustępuje po jego przerwaniu. Ponadto zgłaszano przypadki zwężenia przewodu tętniczego po leczeniu w drugim trymestrze, które w większości ustępowały po zaprzestaniu leczenia. W związku z tym ibuprofen nie powinien być podawany w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. W takim przypadku należy stosować najmniejszą możliwą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy okres.
W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn, w tym ibuprofen, mogą narażać płód na:
U matki i płodu w końcowym okresie ciąży może wystąpić:
W związku z tym ibuprofen jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 5.3 Charakterystyki Produktu Leczniczego).
Ibuprofen i jego metabolity przenikają do mleka kobiet karmiących piersią w bardzo małych stężeniach (0,0008% zastosowanej dawki). W przypadku krótkotrwałego przyjmowania ibuprofenu w dawkach stosowanych w leczeniu bólu i gorączki, szkodliwy wpływ na niemowlęta wydaje się mało prawdopodobny. Jeśli jednak zalecane jest dłuższe przyjmowanie ibuprofenu, należy rozważyć wcześniejsze zakończenie karmienia piersią.
Istnieją dowody na to, że substancje hamujące cyklooksygenazę (enzym biorący udział w syntezie prostaglandyn) mogą powodować zaburzenia płodności u kobiet przez wpływ na owulację. Działanie to jest przemijające i ustępuje po zakończeniu leczenia. W przypadku kobiet, które mają trudności z zajściem w ciążę lub są poddawane badaniom w związku z niepłodnością, należy rozważyć odstawienie ibuprofenu.
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), może powodować różne działania niepożądane, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu lub w wysokich dawkach. Poniżej przedstawiono najczęstsze i najpoważniejsze działania niepożądane:
Objawy przedawkowania ibuprofenu mogą wystąpić po przyjęciu dawki przekraczającej 400 mg/kg masy ciała u dzieci, natomiast u dorosłych dokładna dawka nie jest precyzyjnie określona. Okres półtrwania ibuprofenu podczas przedawkowania wynosi od 1,5 do 3 godzin.
W ciężkich przypadkach przedawkowania może dojść do kwasicy metabolicznej, która wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
Nie istnieje swoiste antidotum na przedawkowanie ibuprofenu. Leczenie ma charakter objawowy i wspomagający, a jego celem jest stabilizacja stanu pacjenta oraz zapobieganie powikłaniom.
W przypadku ciężkiego zatrucia konieczna może być hospitalizacja oraz intensywna terapia.