Popularne
Flutamid jest syntetycznym, niesteroidowym lekiem przeciwandrogenowym. Każda tabletka zawiera 250 mg flutamidu (Flutamidum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu to laktoza jednowodna, której ilość różni się w zależności od preparatu12.
Flutamid działa poprzez blokowanie receptorów androgenowych, co hamuje działanie testosteronu i dihydrotestosteronu (DHT) na komórki nowotworowe gruczołu krokowego. Jest to szczególnie istotne w leczeniu raka prostaty, gdzie androgeny odgrywają kluczową rolę w rozwoju choroby3.
Flutamid jest stosowany w leczeniu:
Flutamid jest stosowany w leczeniu:
Flutamid może być stosowany jako terapia wspomagająca w następujących przypadkach:
Flutamid może działać hepatotoksycznie, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością wątroby. Objawy uszkodzenia wątroby mogą obejmować zmiany aktywności aminotransferaz, żółtaczkę zastoinową, marskość wątroby, encefalopatię wątrobową. Objawy te zwykle ustępują po odstawieniu leku lub zmniejszeniu dawki, jednak odnotowano przypadki postępującego uszkodzenia wątroby i zgonów związanych z ostrą niewydolnością wątrobową1.
Przed rozpoczęciem leczenia należy oznaczyć poziom aminotransferaz w surowicy. Leczenie nie jest zalecane u pacjentów z 2-3-krotnie wyższym stężeniem aminotransferaz od górnej granicy normy. Badania laboratoryjne należy wykonywać co miesiąc przez pierwsze 4 miesiące leczenia, a następnie okresowo kontrolować czynność wątroby2.
W przypadku objawów takich jak świąd, ciemny mocz, utrzymujący się brak łaknienia, żółtaczka, ból pod prawym łukiem żebrowym lub niewyjaśnione objawy grypopodobne, należy natychmiast przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem3.
Metabolit flutamidu, 4-nitro-3-fluoro-metyloanilina, może wywoływać toksyczne działanie charakterystyczne dla aniliny, takie jak methemoglobinemia, niedokrwistość hemolityczna i żółtaczka zastoinowa. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G-6-P) oraz u palaczy4.
U pacjentów z grupy ryzyka zaleca się monitorowanie stężenia methemoglobiny5.
Flutamid może powodować zatrzymanie wody w organizmie, co wymaga ostrożności u pacjentów z niewydolnością krążenia. Może również nasilać obrzęki i opuchnięcie wokół kostek6.
Flutamid wpływa na płodność mężczyzn, zmniejszając liczbę plemników w nasieniu. U pacjentów leczonych bez kastracji farmakologicznej lub chirurgicznej zaleca się regularne badanie liczby plemników7.
Zwiększone stężenie estradiolu podczas stosowania flutamidu zwiększa ryzyko zakrzepów z zatorami8.
Podczas długotrwałego leczenia może wystąpić zwiększenie aktywności AspAT i AlAT, stężenia bilirubiny, kreatyniny, estradiolu i testosteronu w surowicy9.
Zalecana dawka to 1 tabletka Flutamid EGIS 250 mg trzy razy dziennie (750 mg/dobę) co 8 godzin1. W przypadku rozpoczynania leczenia łącznie z agonistą LHRH, zaleca się rozpoczęcie terapii flutamidem na co najmniej trzy dni przed podaniem agonisty LHRH2. Leczenie w skojarzeniu z agonistą LHRH należy rozpocząć 8 tygodni przed radioterapią i kontynuować przez około 16 tygodni3.
Flutamid należy podawać łącznie z agonistą LHRH i kontynuować leczenie do uzyskania poprawy4. Leczenie kontynuuje się tak długo, jak długo pacjent reaguje pozytywnie na lek5.
Flutamid może działać hepatotoksycznie6. U pacjentów z niewydolnością wątroby długotrwałe leczenie Flutamidem EGIS można zalecić jedynie po wnikliwej ocenie korzyści i ryzyka7. Nie należy stosować leczenia u pacjentów z 2-3-krotnie podwyższonym poziomem aktywności aminotransferaz8.
Nie ma konieczności dostosowania dawkowania Flutamidu u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek9.
Stosowanie preparatów zawierających flutamid jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
Z uwagi na możliwość toksycznego działania flutamidu na wątrobę i nerki, należy unikać spożywania nadmiernych ilości alkoholu5.
Pokarm nie wpływa na biodostępność flutamidu6.
Flutamid jest przeznaczony wyłącznie do stosowania u mężczyzn. Podczas leczenia zaleca się stosowanie środków antykoncepcyjnych, aby uniknąć potencjalnych skutków ubocznych związanych z płodnością1.
Flutamid może powodować uszkodzenie płodu, jeśli jest podawany kobietom w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały, że flutamid wykazuje reprodukcyjną toksyczność związaną z jego antyandrogennym działaniem. U szczurów, którym podawano flutamid w czasie ciąży, obserwowano zmniejszone przeżycie potomstwa oraz niewielkie wady rozwojowe mostka i żeber. Dodatkowo, u płodów męskich występowała feminizacja2.
Nie prowadzono badań u kobiet ciężarnych, dlatego należy unikać stosowania flutamidu w tej grupie pacjentek3.
Nie ma danych dotyczących obecności flutamidu w mleku matki. Ze względu na potencjalne ryzyko dla dziecka, należy unikać stosowania flutamidu u kobiet karmiących piersią4.
Nie ustalono dawki flutamidu, która bezpośrednio zagraża życiu. W badaniach na zwierzętach obserwowano następujące objawy przedawkowania:
W badaniach klinicznych stosowano dawki do 1500 mg dziennie przez 36 tygodni bez obserwacji zagrażających życiu działań niepożądanych. Odnotowano jednak ginekomastię, bolesność sutków oraz wzrost aktywności AspAT2.
Nie ustalono pojedynczej dawki flutamidu, która zwykle powoduje objawy przedawkowania lub zagraża życiu3. W przypadku przedawkowania zaleca się:
Przypadek przeżycia pacjenta po przyjęciu jednorazowo ponad 5 g flutamidu bez objawów zatrucia sugeruje, że substancja ta może nie być silnie toksyczna w dużych dawkach8.