Flutamidum

Wskazania stosowania

  • zaawansowany nowotwór gruczołu krokowego
  • ograniczony rak gruczołu krokowego (stadium B2 lub T2b)
  • zaawansowany rak gruczołu krokowego guza naciekającego poza torebkę gruczołu (stadium C albo T3-T4)

Leki zawierające Flutamidum

Producenci leków z Flutamidum

O substancji czynnej

Informacje ogólne

Flutamid jest syntetycznym, niesteroidowym lekiem przeciwandrogenowym. Każda tabletka zawiera 250 mg flutamidu (Flutamidum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu to laktoza jednowodna, której ilość różni się w zależności od preparatu12.

Mechanizm działania

Flutamid działa poprzez blokowanie receptorów androgenowych, co hamuje działanie testosteronu i dihydrotestosteronu (DHT) na komórki nowotworowe gruczołu krokowego. Jest to szczególnie istotne w leczeniu raka prostaty, gdzie androgeny odgrywają kluczową rolę w rozwoju choroby3.

Wskazania

Flutamid jest stosowany w leczeniu:

  • Zaawansowanego nowotworu gruczołu krokowego, gdy konieczne jest zahamowanie działania testosteronu4.
  • Ograniczonego raka gruczołu krokowego (stadium B2 lub T2b) oraz zaawansowanego raka gruczołu krokowego (stadium C lub T3-T4) w skojarzeniu z agonistami LHRH5.
  • Jako lek wspomagający u pacjentów po orchidektomii lub u tych, którzy słabo reagowali na inne formy leczenia hormonalnego6.

Wskazania do stosowania

Wskazania do stosowania Flutamidu

Flutamid jest stosowany w leczeniu:

  • Zaawansowanego nowotworu gruczołu krokowego, gdy konieczne jest zahamowanie działania testosteronu1.
  • Raka gruczołu krokowego w stadium B2 lub T2b (ograniczonego) oraz w stadium C lub T3-T4 (zaawansowanego, z naciekaniem poza torebkę gruczołu), w skojarzeniu z agonistami hormonu uwalniającego hormon luteinizujący (LHRH)2.

Dodatkowe zastosowania Flutamidu

Flutamid może być stosowany jako terapia wspomagająca w następujących przypadkach:

  • U pacjentów wcześniej poddanych leczeniu agonistą LHRH3.
  • U pacjentów po orchidektomii4.
  • U pacjentów, którzy słabo reagowali lub źle tolerowali inne rodzaje leczenia hormonalnego5.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Hepatotoksyczność

Flutamid może działać hepatotoksycznie, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością wątroby. Objawy uszkodzenia wątroby mogą obejmować zmiany aktywności aminotransferaz, żółtaczkę zastoinową, marskość wątroby, encefalopatię wątrobową. Objawy te zwykle ustępują po odstawieniu leku lub zmniejszeniu dawki, jednak odnotowano przypadki postępującego uszkodzenia wątroby i zgonów związanych z ostrą niewydolnością wątrobową1.

Monitorowanie czynności wątroby

Przed rozpoczęciem leczenia należy oznaczyć poziom aminotransferaz w surowicy. Leczenie nie jest zalecane u pacjentów z 2-3-krotnie wyższym stężeniem aminotransferaz od górnej granicy normy. Badania laboratoryjne należy wykonywać co miesiąc przez pierwsze 4 miesiące leczenia, a następnie okresowo kontrolować czynność wątroby2.

Objawy wymagające interwencji

W przypadku objawów takich jak świąd, ciemny mocz, utrzymujący się brak łaknienia, żółtaczka, ból pod prawym łukiem żebrowym lub niewyjaśnione objawy grypopodobne, należy natychmiast przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem3.

Toksyczność metabolitu flutamidu

Metabolit flutamidu, 4-nitro-3-fluoro-metyloanilina, może wywoływać toksyczne działanie charakterystyczne dla aniliny, takie jak methemoglobinemia, niedokrwistość hemolityczna i żółtaczka zastoinowa. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G-6-P) oraz u palaczy4.

Monitorowanie

U pacjentów z grupy ryzyka zaleca się monitorowanie stężenia methemoglobiny5.

Inne ostrzeżenia

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

Flutamid może powodować zatrzymanie wody w organizmie, co wymaga ostrożności u pacjentów z niewydolnością krążenia. Może również nasilać obrzęki i opuchnięcie wokół kostek6.

Wpływ na płodność

Flutamid wpływa na płodność mężczyzn, zmniejszając liczbę plemników w nasieniu. U pacjentów leczonych bez kastracji farmakologicznej lub chirurgicznej zaleca się regularne badanie liczby plemników7.

Wpływ na układ krwiotwórczy

Zwiększone stężenie estradiolu podczas stosowania flutamidu zwiększa ryzyko zakrzepów z zatorami8.

Wpływ na wyniki testów laboratoryjnych

Podczas długotrwałego leczenia może wystąpić zwiększenie aktywności AspAT i AlAT, stężenia bilirubiny, kreatyniny, estradiolu i testosteronu w surowicy9.

Dawkowanie

Dawkowanie Flutamidu

Ograniczony rak gruczołu krokowego (stadium B2 lub T2b)

Zalecana dawka to 1 tabletka Flutamid EGIS 250 mg trzy razy dziennie (750 mg/dobę) co 8 godzin1. W przypadku rozpoczynania leczenia łącznie z agonistą LHRH, zaleca się rozpoczęcie terapii flutamidem na co najmniej trzy dni przed podaniem agonisty LHRH2. Leczenie w skojarzeniu z agonistą LHRH należy rozpocząć 8 tygodni przed radioterapią i kontynuować przez około 16 tygodni3.

Zaawansowany rak gruczołu krokowego (stadium C albo T3-T4)

Flutamid należy podawać łącznie z agonistą LHRH i kontynuować leczenie do uzyskania poprawy4. Leczenie kontynuuje się tak długo, jak długo pacjent reaguje pozytywnie na lek5.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Flutamid może działać hepatotoksycznie6. U pacjentów z niewydolnością wątroby długotrwałe leczenie Flutamidem EGIS można zalecić jedynie po wnikliwej ocenie korzyści i ryzyka7. Nie należy stosować leczenia u pacjentów z 2-3-krotnie podwyższonym poziomem aktywności aminotransferaz8.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Nie ma konieczności dostosowania dawkowania Flutamidu u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek9.

Przeciwwskazania

Przeciwwskazania

Stosowanie preparatów zawierających flutamid jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na substancję czynną (flutamid) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Flutamid Egis1.

Interakcje

Interakcje farmakologiczne

  • Leki przeciwkrzepliwe: U pacjentów przyjmujących doustne leki przeciwkrzepliwe, flutamid może wydłużać czas protrombinowy. Zaleca się staranne monitorowanie czasu protrombinowego i ewentualną modyfikację dawki leku przeciwkrzepliwego1.
  • Leki hepatotoksyczne: Jednoczesne podawanie innych potencjalnie hepatotoksycznych leków powinno być poprzedzone staranną oceną korzyści i ryzyka2.
  • Teofilina: Opisywano przypadki zwiększonego stężenia teofiliny w osoczu, co może wynikać z metabolizmu przez enzym CYP 1A2, który również odpowiada za konwersję flutamidu do aktywnego metabolitu3.
  • Leki wydłużające odstęp QT: Flutamid może wydłużać odstęp QT, dlatego należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z lekami, które również mają taki efekt, np. leki antyarytmiczne klasy IA i III, metadon, moksyfloksacyna, czy leki przeciwpsychotyczne4.

Interakcje z alkoholem

Z uwagi na możliwość toksycznego działania flutamidu na wątrobę i nerki, należy unikać spożywania nadmiernych ilości alkoholu5.

Interakcje z żywnością

Pokarm nie wpływa na biodostępność flutamidu6.

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Wpływ na płodność

Flutamid jest przeznaczony wyłącznie do stosowania u mężczyzn. Podczas leczenia zaleca się stosowanie środków antykoncepcyjnych, aby uniknąć potencjalnych skutków ubocznych związanych z płodnością1.

Wpływ na ciążę

Flutamid może powodować uszkodzenie płodu, jeśli jest podawany kobietom w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały, że flutamid wykazuje reprodukcyjną toksyczność związaną z jego antyandrogennym działaniem. U szczurów, którym podawano flutamid w czasie ciąży, obserwowano zmniejszone przeżycie potomstwa oraz niewielkie wady rozwojowe mostka i żeber. Dodatkowo, u płodów męskich występowała feminizacja2.

Nie prowadzono badań u kobiet ciężarnych, dlatego należy unikać stosowania flutamidu w tej grupie pacjentek3.

Wpływ na laktację

Nie ma danych dotyczących obecności flutamidu w mleku matki. Ze względu na potencjalne ryzyko dla dziecka, należy unikać stosowania flutamidu u kobiet karmiących piersią4.

Działania niepożądane

Działania niepożądane w monoterapii flutamidem

Najczęstsze działania niepożądane

  • Ginekomastia i/lub bolesność sutków, często z towarzyszącym mlekotokiem (bardzo często ≥ 1/10)1.
  • Zaburzenia czynności wątroby, w tym zapalenie wątroby (często ≥ 1/100 do <1/10)2.
  • Biegunka, nudności, wymioty, zwiększenie apetytu, bezsenność, uczucie zmęczenia (często ≥ 1/100 do <1/10)3.

Rzadkie działania niepożądane

  • Zmniejszenie libido, zaburzenia ze strony układu pokarmowego (utrata łaknienia, bóle brzucha, zgaga, zaparcie), obrzęki, wylewy podskórne, półpasiec, świąd, zespół toczniopodobny, bóle i zawroty głowy, osłabienie, złe samopoczucie, niewyraźne widzenie, wzmożone pragnienie, bóle w klatce piersiowej, uczucie lęku, depresja, obrzęk węzłów chłonnych (rzadko > 1/10 000 do <1/1000)4.
  • Zaburzenia spermatogenezy (zmniejszenie liczby plemników) w czasie długotrwałego leczenia5.

Bardzo rzadkie działania niepożądane

  • Reakcje nadwrażliwości na światło (bardzo rzadko <1/10.000)6.
  • Złośliwy rak gruczołu sutkowego u mężczyzn (bardzo rzadko)7.
  • Ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, niedokrwienie mięśnia sercowego (nieznana częstość)8.

Działania niepożądane w terapii skojarzonej flutamidem z agonistą LHRH

Najczęstsze działania niepożądane

  • Uderzenia gorąca, osłabienie libido, impotencja, biegunka, nudności, wymioty9.

Rzadkie działania niepożądane

  • Niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, zaburzenia ze strony układu pokarmowego, brak łaknienia, nadciśnienie tętnicze, obrzęki, dolegliwości nerwowo-mięśniowe, żółtaczka, dolegliwości ze strony układu moczowo-płciowego, senność, depresja, dezorientacja, lęk, drażliwość10.

Bardzo rzadkie działania niepożądane

  • Zaburzenia ze strony układu oddechowego, zapalenie wątroby, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość makrocytowa, methemoglobinemia, nadwrażliwość na światło (rumień, owrzodzenia, wysypka pęcherzowa, martwica naskórka), żółtaczka zastoinowa, encefalopatia wątrobowa, martwica komórek wątrobowych11.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania flutamidu

Nie ustalono dawki flutamidu, która bezpośrednio zagraża życiu. W badaniach na zwierzętach obserwowano następujące objawy przedawkowania:

  • Obniżona aktywność
  • Piloerekcja
  • Depresja oddechowa
  • Ataksja
  • Brak łaknienia
  • Uspokojenie
  • Wymioty
  • Methemoglobinemia1

W badaniach klinicznych stosowano dawki do 1500 mg dziennie przez 36 tygodni bez obserwacji zagrażających życiu działań niepożądanych. Odnotowano jednak ginekomastię, bolesność sutków oraz wzrost aktywności AspAT2.

Postępowanie w przypadku przedawkowania flutamidu

Nie ustalono pojedynczej dawki flutamidu, która zwykle powoduje objawy przedawkowania lub zagraża życiu3. W przypadku przedawkowania zaleca się:

  • Leczenie podtrzymujące: Częsta kontrola objawów życiowych i staranna obserwacja pacjenta4.
  • Płukanie żołądka: Można rozważyć w celu usunięcia nadmiaru leku5.
  • Dializa: Ze względu na silne wiązanie flutamidu z białkami osocza, dializa może nie być skuteczna6.
  • Uwaga na wielolekowość: Należy pamiętać o możliwości przyjęcia przez pacjenta kilku leków jednocześnie7.

Przypadek przeżycia pacjenta po przyjęciu jednorazowo ponad 5 g flutamidu bez objawów zatrucia sugeruje, że substancja ta może nie być silnie toksyczna w dużych dawkach8.