Popularne
Substancją czynną w leku Ethambutol TEVA jest chlorowodorek etambutolu (Ethambutoli hydrochloridum). Każda kapsułka zawiera 250 mg tej substancji1.
Pełny wykaz substancji pomocniczych znajduje się w punkcie 6.1. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Ethambutol TEVA2.
Lek Ethambutol TEVA jest stosowany w skojarzeniu z innymi lekami przeciwgruźliczymi w leczeniu:
Lek może być stosowany tylko w przypadku gruźlicy wywołanej przez drobnoustroje wrażliwe na etambutol5.
Ethambutol hydrochloridum jest stosowany w skojarzeniu z innymi lekami przeciwgruźliczymi w leczeniu:
Lek można stosować wyłącznie w leczeniu gruźlicy wywołanej przez drobnoustroje wrażliwe na etambutol3.
Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia etambutolem konieczne jest regularne przeprowadzanie badań okulistycznych, w tym:
Badania powinny być wykonywane oddzielnie dla każdego oka oraz łącznie dla obu oczu. W przypadku stosowania dawek większych niż 15 mg/kg masy ciała, badania wzroku należy przeprowadzać co najmniej raz w miesiącu1.
Pacjenci z chorobami oczu, takimi jak zaćma, zapalenia w obrębie gałki ocznej czy retynopatia cukrzycowa, wymagają szczególnej kontroli okulistycznej ze względu na trudniejszą ocenę zaburzeń widzenia2.
Pacjent powinien być poinformowany o konieczności samokontroli ostrości widzenia i rozróżniania barw. W przypadku zauważenia jakichkolwiek zaburzeń, należy przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem3.
Etambutol może powodować:
Zaburzenia te są zazwyczaj odwracalne po odstawieniu leku, jednak odnotowano również przypadki nieodwracalnej ślepoty4.
U dzieci należy regularnie przeprowadzać kontrole okulistyczne5.
Etambutol może wywierać toksyczne działanie na wątrobę, w tym prowadzić do ciężkich, a nawet śmiertelnych uszkodzeń6.
Zaleca się okresowe badania czynności nerek, wątroby i układu krwiotwórczego podczas leczenia etambutolem7.
Etambutol może zmniejszać klirens nerkowy moczanów, co może prowadzić do hiperurykemii i ostrych napadów dny moczanowej8.
Ze względu na możliwość wystąpienia zaburzeń widzenia, takich jak:
W trakcie leczenia etambutolem nie zaleca się prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn9.
Pełny okres leczenia powinien trwać przynajmniej 9 miesięcy4.
| Współczynnik przesączania kłębuszkowego (GFR) | Dawka (mg/kg masy ciała) | Przerwa między dawkami |
|---|---|---|
| >25 ml/min | 15-25 | co 24-36 godzin |
| 10-25 ml/min | 7,5-15 | co 48 godzin |
| <10 ml/min lub dializa | 5 | co 48 godzin |
Zaleca się ostrożność i rozpoczynanie od najniższych dawek w dopuszczalnym zakresie, ze względu na częstsze występowanie zaburzeń czynności wątroby, nerek, serca oraz innych chorób współistniejących6.
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci w wieku poniżej 13 lat7.
Przed rozpoczęciem leczenia etambutolem należy dokładnie ocenić stan zdrowia pacjenta, zwłaszcza pod kątem funkcji nerek oraz wzroku. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.
Wodorotlenek glinu, składnik leków zobojętniających sok żołądkowy, zmniejsza wchłanianie etambutolu z przewodu pokarmowego. Zaleca się zachowanie 4-godzinnej przerwy pomiędzy zażyciem etambutolu a przyjęciem leku zawierającego wodorotlenek glinu1.
Etambutol może reagować z fentolaminą, co może prowadzić do fałszywie dodatniego wyniku testu wykrywającego guz chromochłonny nadnerczy2.
Etambutol przenika przez łożysko, a jego wpływ na płód w połączeniu z innymi lekami przeciwgruźliczymi nie jest w pełni poznany. Zauważono przypadki zaburzeń widzenia u dzieci urodzonych przez kobiety stosujące terapię przeciwgruźliczą zawierającą etambutol. Z tego powodu stosowanie etambutolu w ciąży jest przeciwwskazane1.
Etambutol przenika do mleka matki. Ze względu na brak odpowiednio liczebnych i kontrolowanych badań u ludzi, nie zaleca się karmienia piersią podczas terapii etambutolem2.
Rzadko (częściej podczas stosowania dużych dawek): pozagałkowe zapalenie nerwu wzrokowego jedno- lub obustronne (osłabienie ostrości widzenia, zaburzenia widzenia barw, obecność mroczka centralnego lub obwodowego, ograniczenie pola widzenia). Wystąpienie zaburzeń ze strony narządu wzroku zależy od dawki, czasu leczenia i współistniejących schorzeń gałki ocznej. W razie ich wystąpienia leczenie etambutolem należy przerwać. Zmiany w narządzie wzroku zwykle są przemijające, po zaprzestaniu leczenia cofają się w ciągu kilku tygodni, w ciężkich przypadkach - w ciągu kilku miesięcy. W wyjątkowych przypadkach zmiany w gałce ocznej mogą być nieodwracalne z powodu zaniku nerwu wzrokowego.1
Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje skórne, alergiczne zapalenie wątroby, płuc, nerek, mięśnia sercowego i osierdzia), reakcje anafilaktoidalne lub anafilaktyczne (w tym wstrząs), eozynofilia (zwiększenie liczby granulocytów kwasochłonnych we krwi).2
Rzadko: wysypki skórne, świąd skóry. Bardzo rzadko: zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcje nadwrażliwości na światło.3
W przypadku przedawkowania Ethambutoli hydrochloridum należy niezwłocznie wdrożyć leczenie objawowe. Pierwszym krokiem jest wywołanie wymiotów oraz przeprowadzenie płukania żołądka. Dodatkowo, zaleca się podanie środków przeczyszczających w celu przyspieszenia eliminacji substancji z organizmu1.
W ciężkich przypadkach przedawkowania, gdy stan kliniczny pacjenta jest poważny, stosuje się bardziej inwazyjne metody usuwania substancji z organizmu. Należą do nich: