Duloxetinum

Wskazania

Duloksetyna jest wskazana do leczenia:

• Dużych zaburzeń depresyjnych³.
• Bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej⁴.
• Zaburzeń lękowych uogólnionych⁵.

Produkty zawierające duloksetynę są przeznaczone do stosowania u dorosłych⁶.

Skład

Duloksetyna występuje w postaci chlorowodorku. Każda kapsułka lub tabletka zawiera określoną dawkę substancji czynnej, a także substancje pomocnicze, takie jak sacharoza, laktoza lub barwniki⁷⁸.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:

• Sacharoza⁹.
• Laktoza¹⁰.
• Barwniki (np. czerwień Allura, żółcień pomarańczowa)¹¹.

Grupy pacjentów

Duloksetyna jest przeznaczona wyłącznie dla dorosłych. Nie zaleca się jej stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia⁵.

Specyficzne grupy pacjentów:

• Pacjenci z cukrzycą – duloksetyna jest skuteczna w łagodzeniu bólu neuropatycznego związanego z neuropatią cukrzycową⁶.
• Pacjenci z zaburzeniami lękowymi – terapia duloksetyną może pomóc w kontrolowaniu objawów uogólnionych zaburzeń lękowych⁷.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

• Nie zaleca się dostosowania dawki jedynie ze względu na wiek¹¹.
• Należy zachować ostrożność, szczególnie przy stosowaniu dawek 120 mg na dobę¹².

Zaburzenia czynności wątroby

• Produktu nie wolno stosować u pacjentów z chorobami wątroby powodującymi zaburzenia jej czynności¹³.

Dzieci i młodzież

Duloksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności³. Nie ustalono również bezpieczeństwa i skuteczności duloksetyny w leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych u dzieci i młodzieży w wieku od 7 do 17 lat⁴.

Przerwanie leczenia

Należy unikać nagłego przerwania stosowania duloksetyny. W przypadku zakończenia leczenia, dawkę należy stopniowo zmniejszać przez okres przynajmniej 1 do 2 tygodni, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia objawów odstawienia⁵.

Interakcje z inhibitorami CYP1A2

Duloksetyna jest metabolizowana przez enzym CYP1A2, dlatego jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami CYP1A2, takimi jak fluwoksamina, może prowadzić do znacznego zwiększenia stężenia duloksetyny. Fluwoksamina (100 mg raz na dobę) zmniejsza klirens osoczowy duloksetyny o około 77% i zwiększa pole pod krzywą AUC_0-t sześciokrotnie³.

Interakcje z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy (OUN)

Nie przeprowadzono systematycznej oceny ryzyka związanego ze stosowaniem duloksetyny z innymi lekami działającymi na OUN. Zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z alkoholem, lekami uspokajającymi, benzodiazepinami, opioidowymi lekami przeciwbólowymi, lekami przeciwpsychotycznymi, fenobarbitalem oraz lekami przeciwhistaminowymi o działaniu uspokajającym⁴.

Interakcje z lekami metabolizowanymi przez CYP2D6

Duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6. Jednoczesne stosowanie z lekami metabolizowanymi przez CYP2D6, takimi jak dezypramina, może prowadzić do zwiększenia ich stężenia. Na przykład, pole pod krzywą AUC dezypraminy zwiększyło się trzykrotnie po podaniu duloksetyny⁵.

Należy zachować ostrożność przy stosowaniu duloksetyny z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym, takimi jak flekainid, propafenon i metoprolol⁶.

Inne interakcje

Leki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe: Zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu duloksetyny z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi lub przeciwpłytkowymi, ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia⁷.

Leki zobojętniające sok żołądkowy: Jednoczesne stosowanie z lekami zobojętniającymi zawierającymi glin i magnez lub z famotydyną nie wpływa istotnie na wchłanianie duloksetyny⁸.

Substancje zwiększające aktywność CYP1A2: U osób palących stężenie duloksetyny w osoczu jest prawie o 50% niższe niż u niepalących⁹.

Ciąża

Badania na zwierzętach

Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję, gdy poziom narażenia układowego (pole pod krzywą AUC) duloksetyny był mniejszy niż maksymalna ekspozycja kliniczna².

Badania obserwacyjne

Wyniki dwóch dużych badań obserwacyjnych nie wskazują na zwiększenie ogólnego ryzyka wystąpienia ciężkich wrodzonych wad rozwojowych u dzieci. Analiza poszczególnych wad rozwojowych, takich jak wady serca, nie dała jednoznacznych wyników³.

Ryzyko przedwczesnego porodu

W badaniu przeprowadzonym w Unii Europejskiej, stosowanie duloksetyny w zaawansowanej ciąży (od 20 tygodnia do porodu) było związane ze zwiększeniem ryzyka przedwczesnego porodu (mniej niż dwukrotne, co odpowiada około 6 dodatkowym przedwczesnym porodom na 100 kobiet leczonych duloksetyną w późnym okresie ciąży)⁴.

Ryzyko krwotoku poporodowego

Dane z obserwacji w Stanach Zjednoczonych wskazują na zwiększenie ryzyka (mniej niż dwukrotne) krwotoku poporodowego w przypadku stosowania duloksetyny w ciągu miesiąca poprzedzającego poród⁵.

Ryzyko PPHN

Dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie SSRI w ciąży, szczególnie w ciąży zaawansowanej, może zwiększać ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN). Chociaż brak badań oceniających związek PPHN ze stosowaniem SNRI, nie można wykluczyć ryzyka jego wystąpienia podczas przyjmowania duloksetyny⁶.

Objawy odstawienia u noworodków

U noworodków, których matki przyjmowały duloksetynę w okresie przedporodowym, mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak hipotonia, drżenie, trudności w przyjmowaniu pokarmu, zaburzenia oddechowe i drgawki⁷.

Zalecenia

Duloksetynę można stosować u kobiet w ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają zagrożenie dla płodu. Kobietom należy zalecić, aby poinformowały lekarza, jeżeli w trakcie leczenia zajdą w ciążę bądź zamierzają zajść w ciążę⁸.

Karmienie piersią

W badaniu obejmującym 6 pacjentek, które podczas laktacji nie karmiły dzieci piersią, stwierdzono, że duloksetyna bardzo słabo przenika do mleka ludzkiego. Szacowana dawka dobowa w miligramach w przeliczeniu na kilogram masy ciała dla niemowląt wynosi około 0,14% dawki stosowanej u matki⁹. Nie zaleca się stosowania duloksetyny w okresie karmienia piersią, ponieważ nie określono bezpieczeństwa stosowania duloksetyny u niemowląt¹⁰.

Postępowanie w przypadku przedawkowania duloksetyny

Nie istnieje specyficzne antidotum na przedawkowanie duloksetyny. W przypadku wystąpienia zespołu serotoninowego zaleca się:

• Podanie cyproheptadyny – leku przeciwhistaminowego, który może pomóc w łagodzeniu objawów zespołu serotoninowego.
• Kontrola temperatury ciała – monitorowanie i utrzymanie prawidłowej temperatury ciała.

Dodatkowo, w przypadku przedawkowania należy:

• Zapewnić drożność dróg oddechowych – kluczowe w przypadku ciężkich objawów.
• Monitorować czynność serca i parametry życiowe – regularne sprawdzanie tętna, ciśnienia krwi i innych parametrów.
• Płukanie żołądka – jeśli przedawkowanie zostało wykryte krótko po przyjęciu leku.
• Podanie węgla aktywnego – może pomóc w zmniejszeniu wchłaniania duloksetyny.

Wymuszona diureza, hemoperfuzja i transfuzja wymienna są mało skuteczne ze względu na dużą objętość dystrybucji duloksetyny².