Buprenorphini hydrochloridum

Wskazania stosowania

Uzależnienie od narkotyków opioidowych

Leki zawierające Buprenorphini hydrochloridum

Producenci leków z Buprenorphini hydrochloridum

O substancji czynnej

Skład i dawkowanie

Buprenorfina w tabletkach podjęzykowych

Każda tabletka podjęzykowa zawiera buprenorfiny chlorowodorek w ilości odpowiadającej:

2 mg tabletki podjęzykowe: 2 mg buprenorfiny¹
8 mg tabletki podjęzykowe: 8 mg buprenorfiny²

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:

2 mg tabletki podjęzykowe: Laktoza 48 mg³
8 mg tabletki podjęzykowe: Laktoza 191 mg⁴

Pełny wykaz substancji pomocniczych znajduje się w punkcie 6.1. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Bunorfin⁵.

Wskazania do stosowania

Buprenorfina jest stosowana w leczeniu substytucyjnym uzależnienia od narkotyków opioidowych. Terapia obejmuje leczenie farmakologiczne, społeczne i psychologiczne⁶.

Wskazania do stosowania

Buprenorphini hydrochloridum jest stosowany w leczeniu substytucyjnym uzależnienia od narkotyków opioidowych. Terapia ta obejmuje kompleksowe podejście, łączące leczenie farmakologiczne, społeczne i psychologiczne¹.

Charakterystyka substancji

Buprenorphini hydrochloridum to substancja czynna o działaniu przeciwbólowym i przeciwlękowym, należąca do grupy opioidowych agonistów-antagonistów. Jej mechanizm działania polega na częściowym agonizmie receptorów opioidowych µ oraz antagonizmie receptorów κ, co zapewnia efekt terapeutyczny przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka uzależnienia².

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Ogólne ostrzeżenia dotyczące stosowania buprenorfiny

Buprenorfina jest przeznaczona wyłącznie do leczenia uzależnienia od narkotyków opioidowych. Przerwanie leczenia może spowodować wystąpienie zespołu abstynencyjnego, którego objawy mogą pojawić się z opóźnieniem¹.

Lekarz powinien brać pod uwagę ryzyko nadużycia lub niewłaściwego użycia, szczególnie na początku leczenia².

Specyficzne zagrożenia związane z buprenorfiną

Depresja oddechowa

Istnieją doniesienia o przypadkach zgonów związanych z depresją ośrodka oddechowego, szczególnie w przypadku skojarzonego stosowania z benzodiazepinami³.

Zaburzenia oddychania związane ze snem

Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (CBS) i hipoksemię związaną ze snem⁴.

Zapalenie wątroby i zaburzenia wątrobowe

Po niezgodnym z przeznaczeniem zastosowaniu leku stwierdzono przypadki ciężkiego uszkodzenia wątroby⁵.

Środki ostrożności przy stosowaniu buprenorfiny

Pacjenci z astmą lub niewydolnością oddechową

Istnieją doniesienia o przypadkach depresji oddechowej po zastosowaniu buprenorfiny⁶.

Pacjenci z niewydolnością nerek

30% podanej dawki leku jest wydalana przez nerki; w przypadku niewydolności nerek wydalanie może ulec wydłużeniu⁷.

Pacjenci z niewydolnością wątroby

Wątrobowy metabolizm buprenorfiny może być zmieniony⁸.

Dawkowanie

Dorośli

Leczenie buprenorfiną w tabletkach podjęzykowych jest przeznaczone dla osób dorosłych, które wyraziły zgodę na leczenie uzależnienia od opioidów. Leczenie musi odbywać się pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zależności/uzależnienia od opioidów¹.

Początkowa terapia

Początkowa dawka wynosi od 0,8 do 4 mg raz na dobę. W przypadku, gdy wymagana jest dawka początkowa poniżej 2 mg, należy zastosować inny lek zawierający buprenorfinę w postaci tabletek podjęzykowych².

Pacjenci uzależnieni od opioidów

Pierwszą dawkę leku Bunorfin w postaci tabletek podjęzykowych należy podać podjęzykowo co najmniej 6 godzin po ostatnim zażyciu opioidu, bądź po wystąpieniu pierwszych objawów odstawiennych³.

Pacjenci przyjmujący metadon

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Bunorfin, należy zmniejszyć dawkę metadonu do maksymalnie 30 mg/dobę. Bunorfin może przyspieszać wystąpienie zespołu abstynencyjnego u pacjentów leczonych metadonem⁴.

Dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca

Dawkę leku Bunorfin należy zwiększać stopniowo, dostosowując ją do działania klinicznego u pacjenta. Dawka 16 mg na dobę jest zazwyczaj dawką wystarczającą. Maksymalna dawka dobowa nie powinna być większa niż 24 mg⁵.

Zmniejszanie dawki i zakończenie leczenia

Po osiągnięciu zadowalającego okresu stabilizacji można zmniejszać stopniowo dawkę do poziomu dawki podtrzymującej. Jeżeli lekarz uzna to za odpowiednie, można przerwać kurację. Po zakończeniu leczenia buprenorfiną pacjentów należy monitorować ze względu na ryzyko nawrotu uzależnienia⁶.

Osoby w podeszłym wieku

Te same dawki jak dorośli⁷.

Dzieci (w wieku poniżej 18 lat)

Bunorfin nie powinien być stosowany w leczeniu dzieci w wieku poniżej 18 lat, ze względu na brak wystarczających doświadczeń w ich leczeniu⁸.

Sposób podawania

Lek Bunorfin stosuje się podjęzykowo. Lekarz musi poinformować pacjenta, że podanie podjęzykowe jest jedyną skuteczną i bezpieczną drogą podania tego leku. Tabletkę podjęzykową należy trzymać pod językiem aż do całkowitego rozpuszczenia, co z reguły następuje po 5-10 minutach. Nie należy połykać, gryźć lub żuć tabletki⁹.

Przeciwwskazania

Przeciwwskazania dotyczące stosowania Buprenorphini hydrochloridum

Buprenorphini hydrochloridum nie powinno być stosowane w następujących przypadkach:

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Bunorfin¹.
Częsta niewydolność oddechowa – stan, w którym układ oddechowy nie jest w stanie zapewnić odpowiedniej wymiany gazowej².
Częsta niewydolność wątroby – poważne zaburzenie funkcji wątroby, które może prowadzić do niewydolności narządu³.
Ostre upojenie alkoholowe lub delirium tremens – stany związane z nadmiernym spożyciem alkoholu, które mogą nasilać działanie substancji⁴.

Dodatkowe informacje

Przed rozpoczęciem stosowania Buprenorphini hydrochloridum należy dokładnie zapoznać się z pełną charakterystyką produktu leczniczego (ChPL) oraz skonsultować się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek wątpliwości.

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych lub innych niepokojących objawów, należy niezwłocznie przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Interakcje

Interakcje farmakodynamiczne

Nie zaleca się jednoczesnego podawania:

Alkohol: Nasila działanie uspokajające buprenorfiny, co może być niebezpieczne podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych. Bunorfin nie powinien być stosowany z napojami alkoholowymi lub z lekami zawierającymi alkohol¹.

Należy zachować ostrożność w czasie jednoczesnego podawania:

Benzodiazepiny: To skojarzenie może doprowadzić do zgonu w wyniku zahamowania czynności oddechowej pochodzenia ośrodkowego. Należy ustalić dawki leków indywidualnie, a pacjent powinien być dokładnie kontrolowany².
Inne leki hamujące czynność ośrodkowego układu nerwowego: Inne pochodne opioidowe, niektóre leki przeciwdepresyjne, antagoniści receptora H1, barbiturany, anksjolityki inne niż benzodiazepiny, neuroleptyki, klonidyna i inne związki pokrewne. Te połączenia mogą zwiększać depresję ośrodkowego układu nerwowego³.
MAO-inhibitory: Występuje prawdopodobieństwo nasilenia działania opioidów⁴.
Serotoninergiczne produkty lecznicze: Zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu⁵.

Interakcje farmakokinetyczne

Inhibitory CYP3A4:

Badania interakcji między buprenorfiną a ketokonazolem (silny inhibitor CYP3A4) udowodniły, że Cmax i AUC zwiększają się (odpowiednio o około 70% i 50%) dla buprenorfiny i w mniejszym stopniu dla norbuprenorfiny. Pacjenci przyjmujący lek Bunorfin powinni być dokładnie kontrolowani, gdyż mogą oni wymagać zmniejszenia dawki, jeżeli stosuje się równocześnie silne inhibitory CYP3A4⁶.

Induktory CYP3A4:

Interakcje buprenorfiny z induktorami CYP3A4 nie były badane. Z tego powodu wskazane jest ścisłe kontrolowanie pacjentów otrzymujących lek Bunorfin, jeżeli przyjmują oni równocześnie induktory enzymatyczne⁷.

Wpływ buprenorfiny na inne produkty lecznicze

Udowodniono w badaniach in vitro, że buprenorfina jest inhibitorem CYP2D6 i CYP3A4. Ryzyko inhibicji podczas stosowania dawek terapeutycznych wydaje się niewielkie, ale nie może być wykluczone. Gdy buprenorfina (szczególnie w dużych dawkach) jest podawana w skojarzeniu z lekami będącymi substratami CYP2D6 lub CYP3A4, stężenie tych leków we krwi może się zwiększyć i mogą się pojawić działania niepożądane⁸.

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Wpływ buprenorfiny na ciążę

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania buprenorfiny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Bunorfin)¹.

Podczas ostatnich 3 miesięcy ciąży, ciągłe stosowanie buprenorfiny niezależnie od dawek, może doprowadzić do powstania zespołu abstynencyjnego u noworodków. Z tego powodu buprenorfina nie powinna być stosowana podczas drugiego i trzeciego trymestru ciąży².

Pod koniec ciąży, jeżeli duże dawki muszą być podawane od czasu do czasu, lub w przypadku konieczności ciągłego stosowania, należy monitorować noworodki w celu zmniejszania ryzyka depresji oddechowej lub objawów odstawiennych³.

Wpływ buprenorfiny na karmienie piersią

U szczurów buprenorfina przenika do mleka matki. W dużych dawkach buprenorfina może hamować wydzielanie mleka. Z tego powodu, buprenorfina nie powinna być stosowana w okresie karmienia piersią u kobiet mających problem z uzależnieniem od opioidów⁴.

Działania niepożądane

Działania niepożądane związane z buprenorfiną

Występowanie działań niepożądanych jest związane z indywidualną tolerancją pacjenta, która jest wyższa u osób uzależnionych od narkotyków niż w populacji ogólnej¹.

Zaburzenia układu immunologicznego

Rzadko: Obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny².

Zaburzenia psychiczne

Rzadko: Omamy³.

Zaburzenia układu nerwowego

Często: Bóle głowy, omdlenia, zawroty głowy⁴.

Zaburzenia układu oddechowego

Rzadko: Depresja oddechowa*, skurcz oskrzeli⁵.

Zaburzenia żołądka i jelit

Często: Zaparcia, nudności, wymioty⁶.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Rzadko: Martwica wątroby, zapalenie wątroby**⁷.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Rzadko: Zatrzymanie moczu⁸.

Zaburzenia naczyniowe

Rzadko: Niedociśnienie ortostatyczne⁹.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Często: Bezsenność, senność, osłabienie, potliwość¹⁰.

* Patrz punkt 4.4 i 4.5 Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Bunorfin.
** Patrz punkt 4.4 Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Bunorfin.

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci uzależnieni od narkotyków

U pacjentów w znacznym stopniu uzależnionych od narkotyków, początkowe dawki buprenorfiny mogą powodować objawy odstawienne, podobne do występujących po podaniu naloksonu¹¹.

Niewłaściwe stosowanie dożylne

W przypadku niewłaściwego stosowania dożylnego, opisywano miejscowe reakcje, czasem septyczne i przypadki potencjalnie ciężkiego ostrego zapalenia wątroby (patrz punkt 4.4 Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Bunorfin)¹².

Kobiety w ciąży

Po zastosowaniu buprenorfiny obserwowano samoistne poronienia. Nie jest możliwe ustalenie związku przyczynowego, ponieważ w powyższych przypadkach zwykle były stosowane inne leki lub występowały inne czynniki ryzyka samoistnego poronienia (patrz punkt 4.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Bunorfin)¹³.

Noworodki

U noworodków, których matki otrzymywały buprenorfinę w czasie ciąży, obserwowano zespół abstynencyjny. Zespół może mieć łagodniejszy i dłuższy przebieg niż obserwowany po podaniu krótko działających całkowitych opioidowych agonistów receptorów μ. Obraz zespołu może być różny w zależności od historii stosowania narkotyków przez matkę (patrz punkt 4.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Bunorfin)¹⁴.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, PL-02 222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309. Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można też zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu¹⁵.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania

Buprenorfina, jako częściowy agonista receptorów opioidowych, charakteryzuje się szerokim zakresem bezpieczeństwa. Jednak w przypadku przedawkowania mogą wystąpić poważne objawy, w tym:

Depresja oddechowa – może prowadzić do zatrzymania oddechu i zgonu¹.
Ryzyko zachłyśnięcia – w przypadku wymiotów należy zachować ostrożność, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami².

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania buprenorfiny należy podjąć następujące działania:

1. Monitorowanie i wsparcie

Ścisłe monitorowanie czynności oddechowej i serca pacjenta³.
Zapewnienie drożności dróg oddechowych oraz wentylacji wspomaganej lub kontrolowanej w razie konieczności⁴.

2. Leczenie objawowe

Wdrożenie leczenia objawowego depresji oddechowej⁵.
Przeniesienie pacjenta na oddział z pełnymi możliwościami resuscytacji⁶.

3. Stosowanie antagonistów opioidowych

Podanie naloksonu w dawce 2–8 mg, powtarzanej z odpowiednią częstością⁷.
Uwzględnienie długiego czasu działania buprenorfiny podczas stosowania antagonistów opioidowych⁸.