Popularne
Benfotiamina to syntetyczna pochodna witaminy B1 (tiaminy), która charakteryzuje się lepszą biodostępnością w porównaniu do tradycyjnej tiaminy. Jest stosowana w leczeniu niedoborów witaminy B1 oraz chorób układu nerwowego związanych z tym niedoborem1.
Pirydoksyna chlorowodorek to forma witaminy B6, która odgrywa kluczową rolę w metabolizmie aminokwasów, syntezie neuroprzekaźników oraz funkcjonowaniu układu nerwowego. Jest stosowana w leczeniu niedoborów witaminy B6 oraz chorób neurologicznych związanych z tym niedoborem2.
Lek Milgamma 100 jest wskazany w leczeniu chorób układu nerwowego spowodowanych udokumentowanym niedoborem witaminy B1 i B63.
Substancje czynne Benfothiaminum i Pyridoxini hydrochloridum są wskazane w leczeniu chorób układu nerwowego, które są spowodowane udokumentowanym niedoborem witaminy B1 i B61.
Dawkowanie preparatu powinno być ustalone przez lekarza, biorąc pod uwagę indywidualne potrzeby pacjenta oraz stopień niedoboru witamin.
Długotrwałe stosowanie wysokich dawek pirydoksyny (witaminy B6) może prowadzić do rozwoju neuropatii obwodowych. Efekty neurotoksyczne mogą wystąpić przy przyjmowaniu dawek przekraczających 500 mg przez okres dłuższy niż dwa miesiące1.
W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości, takich jak wykwity skórne, pokrzywka, nadwrażliwość na światło lub reakcje anafilaktyczne, należy natychmiast przerwać stosowanie leku Milgamma 100 i wdrożyć odpowiednie leczenie2.
Lek Milgamma 100 zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, co oznacza, że jest uważany za „wolny od sodu”3. Ponadto, lek zawiera sacharozę, dlatego nie powinien być stosowany przez pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami, takimi jak nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór sacharazy-izomaltazy4.
Zazwyczaj stosowana dawka leku Milgamma 100 to 1 drażetka 1 do 3 razy dziennie. Po czterech tygodniach leczenia lekarz powinien zadecydować, czy konieczne jest kontynuowanie leczenia1.
Lek należy przyjmować popijając odpowiednią ilością wody2.
Stosowanie preparatów zawierających Benfothiaminum i Pyridoxini hydrochloridum jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
Przed zastosowaniem preparatu należy dokładnie zapoznać się z pełną listą przeciwwskazań oraz skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku:
Lecznicze dawki witaminy B6 (pirydoksyny) mogą osłabiać działanie L-dopy. Dodatkowo, interakcje mogą wystąpić przy jednoczesnym stosowaniu z następującymi substancjami:
Długotrwałe spożywanie alkoholu oraz stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogeny może prowadzić do niedoboru witaminy B62.
Tiamina (witamina B1) jest dezaktywowana przez 5-fluorouracyl, ponieważ 5-fluorouracyl hamuje fosforylację tiaminy do jej aktywnej postaci – pirofosforanu tiaminy3.
Podczas ciąży zalecana dzienna dawka witaminy B1 wynosi około 1,4 - 1,6 mg, a witaminy B6 2,4 - 2,6 mg. Dawki te mogą być zwiększone jedynie w przypadku stwierdzonego niedoboru witaminy B1 lub B6, ponieważ bezpieczeństwo stosowania wyższych niż zalecane dawek nie zostało potwierdzone1.
Produkt Milgamma 100 można stosować podczas ciąży jedynie po dokładnej analizie korzyści i ryzyka2.
Witaminy B1 i B6 przenikają do mleka kobiecego3. Duże dawki witaminy B6 mogą hamować wytwarzanie mleka4.
Podczas karmienia piersią produkt Milgamma 100 można stosować jedynie po dokładnej analizie korzyści i ryzyka2.
Bardzo rzadko mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, takie jak:
Rzadko mogą wystąpić:
Bardzo rzadko mogą wystąpić:
Ich częstość występowania nie różniła się znacząco od grupy placebo. Związek przyczynowy z przyjmowaniem witaminy B1 i B6 nie jest jeszcze wystarczająco wyjaśniony i może być zależny od dawki3.
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem: