Popularne
Amikacyna jest antybiotykiem z grupy aminoglikozydów, wykazującym działanie bakteriobójcze. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych poprzez wiązanie się z podjednostką 30S rybosomów bakteryjnych1.
Amikacyna występuje w postaci siarczanu amikacyny. Każdy ml roztworu do infuzji zawiera odpowiednio 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg amikacyny5. W przypadku roztworu do wstrzykiwań i infuzji, stężenia wynoszą 125 mg/ml lub 250 mg/ml6.
Amikacyna jest stosowana w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na ten antybiotyk, gdy mniej toksyczne leki przeciwbakteryjne nie są skuteczne7.
Amikacyna może być również stosowana w leczeniu bakteriemii związanej z powyższymi zakażeniami13.
Amikacyna jest stosowana w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na ten antybiotyk, gdy inne, mniej toksyczne leki przeciwbakteryjne nie są skuteczne1. Wskazania obejmują:
Amikacyna może być również stosowana w leczeniu bakteriemii związanej z powyższymi zakażeniami8.
Amikacyna jest zwykle stosowana w połączeniu z innymi antybiotykami, aby zwiększyć skuteczność leczenia9.
Amikacyna w postaci kropli do oczu (Biodacyna Ophthalmicum 0,3%) jest stosowana w leczeniu ostrych i przewlekłych bakteryjnych zakażeń oka10. Wskazania obejmują:
Krople mogą być również stosowane profilaktycznie przed zabiegami na gałce ocznej13.
Amikacyna, podobnie jak inne aminoglikozydy, może powodować toksyczne działanie na układ nerwowy, w tym na nerw przedsionkowy i słuchowy. Ryzyko ototoksyczności jest większe u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u tych, którzy są leczeni dłużej niż 5-7 dni1.
Amikacyna może działać nefrotoksycznie, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub przy długotrwałym stosowaniu5.
Amikacyna może powodować blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, prowadząc do porażenia mięśni oddechowych9.
Amikacyna wymaga szczególnej ostrożności u niektórych grup pacjentów12.
Zalecana dawka amikacyny wynosi 15 mg/kg masy ciała na dobę, podawana w jednej dawce dobowej lub podzielona na dwie równe dawki po 7,5 mg/kg mc. co 12 godzin. Całkowita dawka dobowa nie powinna przekraczać 1,5 g1.
Zalecana dawka wynosi 15-20 mg/kg mc./dobę, podawana w jednej dawce dobowej lub w dwóch dawkach po 7,5 mg/kg mc. co 12 godzin2.
Początkowa dawka nasycająca wynosi 10 mg/kg mc., a następnie podaje się 7,5 mg/kg mc. co 12 godzin3.
Zalecana dawka to 7,5 mg/kg mc. co 12 godzin4.
Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 1,5 g. W przypadku zakażeń zagrażających życiu (np. Pseudomonas) można zwiększyć dawkę do 1,5 g/dobę, ale nie dłużej niż przez 10 dni5.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <50 mL/min) nie zaleca się podawania amikacyny raz na dobę. Dawkę należy dostosować poprzez:
U pacjentów poddawanych hemodializie zaleca się podanie połowy normalnej dawki po zakończeniu dializy8.
Stężenie amikacyny w surowicy należy monitorować:
Należy regularnie oceniać czynność nerek poprzez pomiar stężenia kreatyniny w surowicy lub obliczenie klirensu kreatyniny10.
Leczenie amikacyną powinno trwać 7-10 dni. W przypadku ciężkich zakażeń, gdy leczenie przekracza 10 dni, należy ponownie ocenić przydatność terapii i monitorować stężenie amikacyny w surowicy11.
Amikacyna jest przeciwwskazana u pacjentów z:
Amikacyna nie powinna być stosowana u pacjentów z:
Amikacyna może wykazywać sumowanie działań niepożądanych z innymi substancjami o działaniu nefro-, neuro- lub ototoksycznym. Należy unikać jednoczesnego lub kolejnego stosowania z:
W przypadku konieczności stosowania takich połączeń, wymagana jest ścisła kontrola funkcji nerek i słuchu4.
Ryzyko ototoksyczności zwiększa się, gdy amikacyna jest stosowana z szybko działającymi lekami moczopędnymi, takimi jak furosemid czy kwas etakrynowy. Leki te mogą nasilać toksyczność aminoglikozydów poprzez zmianę stężeń antybiotyku w surowicy i tkankach5.
Dodatkowo, leki moczopędne mogą prowadzić do odwodnienia, co zwiększa stężenie aminoglikozydów i ich toksyczność6.
Amikacyna może być stosowana u kobiet w ciąży i noworodków tylko w przypadku wyraźnej konieczności i pod ścisłym nadzorem lekarza1. Dane dotyczące stosowania aminoglikozydów w ciąży są ograniczone, jednak istnieje ryzyko uszkodzenia płodu, ponieważ aminoglikozydy przenikają przez łożysko2. W przypadku stosowania amikacyny w ciąży, pacjentka powinna zostać poinformowana o potencjalnym zagrożeniu dla płodu3.
Nie ma wystarczających danych dotyczących przenikania amikacyny do mleka kobiecego4. Decyzja o kontynuowaniu karmienia piersią lub przerwaniu leczenia powinna być podjęta po rozważeniu korzyści dla dziecka i matki5.
Badania na zwierzętach (myszy i szczury) nie wykazały negatywnego wpływu amikacyny na płodność ani toksycznego działania na płód6.
Amikacyna jest aminoglikozydem o działaniu przeciwbakteryjnym, stosowanym w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Wszystkie aminoglikozydy, w tym amikacyna, mogą działać ototoksycznie i nefrotoksycznie, a także blokować przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Działania te występują częściej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, leczonych innymi lekami o podobnym działaniu toksycznym lub przy długotrwałym stosowaniu większych dawek niż zalecane1.
Działania niepożądane amikacyny są klasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania:
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Zgłoszenia można dokonać za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu za produkt leczniczy7.
Przedawkowanie amikacyny może prowadzić do wystąpienia następujących objawów:
W przypadku przedawkowania amikacyny zaleca się następujące działania:
Należy natychmiast przerwać podawanie amikacyny5.
U noworodków można rozważyć transfuzję wymienną, jednak przed jej zastosowaniem należy zasięgnąć porady specjalisty11.