Amikacinum

Wskazania stosowania

  • Zakażenie szpitalne dolnych dróg oddechowych
  • Szpitalne zapalenie płuc
  • Zapalenie płuc związane z wentylacją mechaniczną
  • Powikłane zakażenie dróg moczowych
  • Nawracające zakażenie dróg moczowych
  • Odmiedniczkowe zapalenie nerek
  • Powikłane zakażenie jamy brzusznej
  • Zapalenie otrzewnej
  • Ostre bakteryjne zakażenie skóry
  • Ostre bakteryjne zakażenie struktur skóry
  • Zakażenie rany po oparzeniu
  • Bakteryjne zapalenie wsierdzia
  • Bakteriemia
  • Ciężkie zapalenie płuc
  • Zakażenie skóry i tkanek miękkich
  • Pooperacyjne zakażenie jamy brzusznej
  • Zakażenie dróg oddechowych
  • Zakażenie kości i stawów
  • Zakażenie wewnątrz jamy brzusznej
  • Zakażenie rany pooperacyjnej
  • Posocznica
  • Zakażenie ośrodkowego układu nerwowego
  • Ostre bakteryjne zakażenie oka
  • Przewlekłe bakteryjne zakażenie oka
  • Zapalenie spojówki
  • Zapalenie rogówki
  • Zapalenie brzegów powiek
  • Zapalenie woreczka łzowego
  • Jęczmień

Leki zawierające Amikacinum

Producenci leków z Amikacinum

O substancji czynnej

Charakterystyka Substancji Czynnej: Amikacyna (Amikacinum)

Amikacyna jest antybiotykiem z grupy aminoglikozydów, wykazującym działanie bakteriobójcze. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych poprzez wiązanie się z podjednostką 30S rybosomów bakteryjnych1.

Postać Farmaceutyczna

  • Roztwór do infuzji: Dostępne stężenia to 2,5 mg/ml, 5 mg/ml i 10 mg/ml2.
  • Roztwór do wstrzykiwań i infuzji: Dostępne stężenia to 125 mg/ml i 250 mg/ml3.
  • Krople do oczu: Stężenie 3 mg/ml4.

Skład Jakościowy i Ilościowy

Amikacyna występuje w postaci siarczanu amikacyny. Każdy ml roztworu do infuzji zawiera odpowiednio 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg amikacyny5. W przypadku roztworu do wstrzykiwań i infuzji, stężenia wynoszą 125 mg/ml lub 250 mg/ml6.

Wskazania do Stosowania

Amikacyna jest stosowana w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na ten antybiotyk, gdy mniej toksyczne leki przeciwbakteryjne nie są skuteczne7.

Główne Wskazania

  • Zakażenia dolnych dróg oddechowych: W tym ciężkie zapalenie płuc8.
  • Zakażenia jamy brzusznej: W tym zapalenie otrzewnej9.
  • Zakażenia dróg moczowych: Powikłane i nawracające zakażenia10.
  • Zakażenia skóry i tkanek miękkich: W tym zakażenia ran po oparzeniach11.
  • Bakteryjne zapalenie wsierdzia: W skojarzeniu z innymi antybiotykami12.

Dodatkowe Wskazania

Amikacyna może być również stosowana w leczeniu bakteriemii związanej z powyższymi zakażeniami13.

Wskazania do stosowania

Zastosowanie amikacyny w ciężkich zakażeniach ogólnoustrojowych

Amikacyna jest stosowana w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na ten antybiotyk, gdy inne, mniej toksyczne leki przeciwbakteryjne nie są skuteczne1. Wskazania obejmują:

  • Zakażenia szpitalne dolnych dróg oddechowych, w tym ciężkie zapalenie płuc2.
  • Zakażenia w obrębie jamy brzusznej, w tym zapalenie otrzewnej3.
  • Powikłane i nawracające zakażenia dróg moczowych4.
  • Zakażenia skóry i tkanek miękkich, w tym zakażenia ran po oparzeniach5.
  • Bakteryjne zapalenie wsierdzia6.
  • Pooperacyjne zakażenia w obrębie jamy brzusznej7.

Amikacyna może być również stosowana w leczeniu bakteriemii związanej z powyższymi zakażeniami8.

Kombinacja z innymi antybiotykami

Amikacyna jest zwykle stosowana w połączeniu z innymi antybiotykami, aby zwiększyć skuteczność leczenia9.

Zastosowanie amikacyny w zakażeniach oka

Amikacyna w postaci kropli do oczu (Biodacyna Ophthalmicum 0,3%) jest stosowana w leczeniu ostrych i przewlekłych bakteryjnych zakażeń oka10. Wskazania obejmują:

  • Zapalenie spojówki, rogówki, brzegów powiek i woreczka łzowego11.
  • Leczenie jęczmienia12.

Krople mogą być również stosowane profilaktycznie przed zabiegami na gałce ocznej13.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Neurotoksyczność i ototoksyczność

Amikacyna, podobnie jak inne aminoglikozydy, może powodować toksyczne działanie na układ nerwowy, w tym na nerw przedsionkowy i słuchowy. Ryzyko ototoksyczności jest większe u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u tych, którzy są leczeni dłużej niż 5-7 dni1.

  • Objawy ototoksyczności: Niedosłuch wysokich częstotliwości (wykrywany w badaniu audiometrycznym), zawroty głowy, uczucie drętwienia i kłucia skóry, skurcze mięśni, drgawki2.
  • Ryzyko genetyczne: U pacjentów z mutacjami mitochondrialnego DNA (np. zastąpienie nukleotydu 1555 A do G w genie rRNA 12S) ryzyko ototoksyczności jest zwiększone, nawet przy prawidłowych stężeniach leku3.
  • Nieodwracalne uszkodzenia: Ototoksyczne działanie aminoglikozydów jest zwykle nieodwracalne4.

Toksyczność nerek

Amikacyna może działać nefrotoksycznie, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub przy długotrwałym stosowaniu5.

  • Objawy nefrotoksyczności: Wałeczkomocz, leukocyty lub krwinki czerwone w moczu, albuminuria, zmniejszenie klirensu kreatyniny, hiperazotemia, skąpomocz6.
  • Monitorowanie: Przed rozpoczęciem leczenia i w trakcie terapii należy kontrolować czynność nerek, w tym stężenie kreatyniny i klirens kreatyniny7.
  • Zapobieganie: Pacjent powinien być dobrze nawodniony, a dawka dostosowana do stanu nerek8.

Toksyczność nerwowo-mięśniowa

Amikacyna może powodować blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, prowadząc do porażenia mięśni oddechowych9.

  • Objawy: Osłabienie mięśni, trudności w oddychaniu, porażenie mięśni oddechowych10.
  • Leczenie: W przypadku wystąpienia blokady nerwowo-mięśniowej, podanie soli wapnia może odwrócić porażenie, ale może być konieczne mechaniczne wspomaganie oddychania11.

Specjalne grupy pacjentów

Amikacyna wymaga szczególnej ostrożności u niektórych grup pacjentów12.

  • Pacjenci z zaburzeniami nerek: Dawka powinna być dostosowana do klirensu kreatyniny13.
  • Pacjenci w podeszłym wieku: Mogą wymagać mniejszych dawek ze względu na zmniejszoną czynność nerek14.
  • Pacjenci otyli: Dawka powinna być obliczana na podstawie beztłuszczowej masy ciała15.
  • Pacjenci z wodobrzuszem: Wymagają większych dawek ze względu na zwiększoną dystrybucję leku16.

Dawkowanie

Dawkowanie ogólne

Dorośli i młodzież (≥12 lat, masa ciała >33 kg)

Zalecana dawka amikacyny wynosi 15 mg/kg masy ciała na dobę, podawana w jednej dawce dobowej lub podzielona na dwie równe dawki po 7,5 mg/kg mc. co 12 godzin. Całkowita dawka dobowa nie powinna przekraczać 1,5 g1.

Dzieci (4 tygodnie - 11 lat)

Zalecana dawka wynosi 15-20 mg/kg mc./dobę, podawana w jednej dawce dobowej lub w dwóch dawkach po 7,5 mg/kg mc. co 12 godzin2.

Noworodki (0-27 dni)

Początkowa dawka nasycająca wynosi 10 mg/kg mc., a następnie podaje się 7,5 mg/kg mc. co 12 godzin3.

Wcześniaki

Zalecana dawka to 7,5 mg/kg mc. co 12 godzin4.

Maksymalna dawka dobowa

Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 1,5 g. W przypadku zakażeń zagrażających życiu (np. Pseudomonas) można zwiększyć dawkę do 1,5 g/dobę, ale nie dłużej niż przez 10 dni5.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Dostosowanie dawkowania

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <50 mL/min) nie zaleca się podawania amikacyny raz na dobę. Dawkę należy dostosować poprzez:

  • Wydłużenie odstępów między dawkami: Odstęp między dawkami oblicza się jako 9-krotność stężenia kreatyniny w surowicy (np. przy stężeniu kreatyniny 2 mg/100 mL, odstęp wynosi 18 godzin)6.
  • Zmniejszenie dawki: Dawkę podtrzymującą oblicza się na podstawie klirensu kreatyniny pacjenta7.

Pacjenci poddawani dializie

U pacjentów poddawanych hemodializie zaleca się podanie połowy normalnej dawki po zakończeniu dializy8.

Monitorowanie leczenia

Kontrola stężenia amikacyny

Stężenie amikacyny w surowicy należy monitorować:

  • Stężenie maksymalne: 30-90 minut po infuzji, nie powinno przekraczać 30-35 µg/mL.
  • Stężenie minimalne: Bezpośrednio przed podaniem kolejnej dawki, powinno być niższe niż 10 µg/mL9.

Kontrola czynności nerek

Należy regularnie oceniać czynność nerek poprzez pomiar stężenia kreatyniny w surowicy lub obliczenie klirensu kreatyniny10.

Czas trwania leczenia

Leczenie amikacyną powinno trwać 7-10 dni. W przypadku ciężkich zakażeń, gdy leczenie przekracza 10 dni, należy ponownie ocenić przydatność terapii i monitorować stężenie amikacyny w surowicy11.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na amikacynę i aminoglikozydy

Amikacyna jest przeciwwskazana u pacjentów z:

  • Nadwrażliwością na amikacynę lub inne aminoglikozydy1.
  • Nadwrażliwością na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku2.
  • Reakcjami nadwrażliwości lub ciężkimi działaniami toksycznymi aminoglikozydów w wywiadzie, co może stanowić przeciwwskazanie do zastosowania jakiegokolwiek antybiotyku aminoglikozydowego z uwagi na znaną nadwrażliwość krzyżową3.

Inne przeciwwskazania

Amikacyna nie powinna być stosowana u pacjentów z:

  • Miasteniami4.
  • Nadwrażliwością lub ciężkimi reakcjami toksyczności występującymi w przeszłości po podaniu jakiegokolwiek aminoglikozydu, co może być przeciwwskazaniem do stosowania wszelkich aminoglikozydów z uwagi na możliwość wystąpienia nadwrażliwości krzyżowej5.

Interakcje

Interakcje nefro-, neuro- i ototoksyczne

Amikacyna może wykazywać sumowanie działań niepożądanych z innymi substancjami o działaniu nefro-, neuro- lub ototoksycznym. Należy unikać jednoczesnego lub kolejnego stosowania z:

  • Bacytracyną, cisplatyną, amfoterycyną B, cyklosporyną, takrolimusem, cefalorydyną, paromomycyną, wiomycyną, polimyksyną B, kolistyną, wankomycyną oraz innymi aminoglikozydami1.
  • Związkami platyny (np. karboplatyna, cisplatyna, oksaliplatyna), szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek2.
  • Lekami immunosupresyjnymi, takimi jak cyklosporyna i takrolimus3.

W przypadku konieczności stosowania takich połączeń, wymagana jest ścisła kontrola funkcji nerek i słuchu4.

Interakcje z lekami moczopędnymi

Ryzyko ototoksyczności zwiększa się, gdy amikacyna jest stosowana z szybko działającymi lekami moczopędnymi, takimi jak furosemid czy kwas etakrynowy. Leki te mogą nasilać toksyczność aminoglikozydów poprzez zmianę stężeń antybiotyku w surowicy i tkankach5.

Dodatkowo, leki moczopędne mogą prowadzić do odwodnienia, co zwiększa stężenie aminoglikozydów i ich toksyczność6.

Interakcje z innymi substancjami

  • Antybiotyki beta-laktamowe: In vivo może dojść do zmniejszenia aktywności amikacyny w surowicy, jeśli jednocześnie podawany jest antybiotyk aminoglikozydowy lub antybiotyk z grupy penicylin7.
  • Bisfosfoniany: Podawanie aminoglikozydów jednocześnie z bisfosfonianami wiąże się ze zwiększonym ryzykiem hipokalcemii8.
  • Środki zwiotczające mięśnie: Amikacyna może nasilać blokadę nerwowo-mięśniową wywołaną przez środki zwiotczające mięśnie, co może prowadzić do porażenia mięśni oddechowych9.
  • Indometacyna: Może zwiększać stężenie amikacyny w osoczu u noworodków10.

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Wpływ amikacyny na ciążę

Amikacyna może być stosowana u kobiet w ciąży i noworodków tylko w przypadku wyraźnej konieczności i pod ścisłym nadzorem lekarza1. Dane dotyczące stosowania aminoglikozydów w ciąży są ograniczone, jednak istnieje ryzyko uszkodzenia płodu, ponieważ aminoglikozydy przenikają przez łożysko2. W przypadku stosowania amikacyny w ciąży, pacjentka powinna zostać poinformowana o potencjalnym zagrożeniu dla płodu3.

Wpływ amikacyny na karmienie piersią

Nie ma wystarczających danych dotyczących przenikania amikacyny do mleka kobiecego4. Decyzja o kontynuowaniu karmienia piersią lub przerwaniu leczenia powinna być podjęta po rozważeniu korzyści dla dziecka i matki5.

Wpływ amikacyny na płodność

Badania na zwierzętach (myszy i szczury) nie wykazały negatywnego wpływu amikacyny na płodność ani toksycznego działania na płód6.

Działania niepożądane

Ogólne informacje o amikacynie

Amikacyna jest aminoglikozydem o działaniu przeciwbakteryjnym, stosowanym w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Wszystkie aminoglikozydy, w tym amikacyna, mogą działać ototoksycznie i nefrotoksycznie, a także blokować przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Działania te występują częściej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, leczonych innymi lekami o podobnym działaniu toksycznym lub przy długotrwałym stosowaniu większych dawek niż zalecane1.

Działania niepożądane amikacyny

Klasyfikacja działań niepożądanych

Działania niepożądane amikacyny są klasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania:

  • Bardzo często (≥1/10)
  • Często (≥1/100 do <1/10)
  • Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100)
  • Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000)
  • Bardzo rzadko (<1/10 000)
  • Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)2.

Najczęstsze działania niepożądane

  • Zaburzenia ucha i błędnika: Szumy uszne, niedosłuch, głuchota neurosensoryczna3.
  • Zaburzenia nerek: Uszkodzenie kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, nefropatia toksyczna4.
  • Zaburzenia układu nerwowego: Zawroty głowy, ból głowy, parestezje, drżenie5.
  • Reakcje alergiczne: Reakcje anafilaktyczne, nadwrażliwość6.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Zgłoszenia można dokonać za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:

  • Adres: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
  • Telefon: +48 22 49 21 301
  • Faks: +48 22 49 21 309
  • Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu za produkt leczniczy7.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania amikacyny

Przedawkowanie amikacyny może prowadzić do wystąpienia następujących objawów:

  • Działanie nefrotoksyczne – uszkodzenie nerek1.
  • Działanie ototoksyczne – uszkodzenie słuchu2.
  • Działanie zwiotczające – blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, która może prowadzić do zatrzymania oddechu3.
  • Nasilenie działań niepożądanych – w przypadku kropli do oczu, gdy są stosowane częściej niż 4 razy na dobę4.

Leczenie przedawkowania amikacyny

W przypadku przedawkowania amikacyny zaleca się następujące działania:

1. Przerwanie podawania leku

Należy natychmiast przerwać podawanie amikacyny5.

2. Dializa i hemofiltracja

  • Dializa otrzewnowa – może pomóc w usunięciu amikacyny z krwi6.
  • Hemodializa – skuteczniejsza niż dializa otrzewnowa w usuwaniu amikacyny7.
  • Ciągła hemofiltracja tętniczo-żylna – alternatywna metoda eliminacji amikacyny8.

3. Leczenie objawowe

  • Podanie soli wapnia – w przypadku blokady nerwowo-mięśniowej, np. glukonianu lub laktobionianu wapnia w 10-20% roztworze9.
  • Mechaniczne wspomaganie oddychania – w przypadku porażenia czynności oddechowej10.

4. Transfuzja wymienna

U noworodków można rozważyć transfuzję wymienną, jednak przed jej zastosowaniem należy zasięgnąć porady specjalisty11.