Popularne
Aceklofenak to substancja czynna należąca do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Jest stosowana w leczeniu objawowym bólu i stanów zapalnych w różnych chorobach reumatycznych.
Aceklofenak jest wskazany do objawowego leczenia bólu i stanów zapalnych w następujących schorzeniach:
Aceclofenacum jest wskazany do objawowego leczenia bólu i stanów zapalnych w następujących schorzeniach:
Wskazania te dotyczą zarówno postaci tabletek powlekanych, jak i proszku do sporządzania zawiesiny doustnej12.
Aceclofenacum jest skutecznym lekiem stosowanym w leczeniu objawowym bólu i stanów zapalnych związanych z chorobami stawów. Wskazania obejmują:
Lek dostępny jest w formie tabletek powlekanych oraz proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, co umożliwia dostosowanie formy podania do potrzeb pacjenta12.
Aceklofenak może powodować poważne działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, w tym krwawienia, owrzodzenia lub perforacje, które mogą prowadzić do śmierci. Ryzyko wzrasta u pacjentów z owrzodzeniami w wywiadzie, zwłaszcza powikłanymi krwawieniem lub perforacją, oraz u pacjentów w podeszłym wieku1.
Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy czas konieczny do kontrolowania objawów. U pacjentów z grupy ryzyka należy rozważyć zastosowanie leków ochronnych, takich jak mizoprostol lub inhibitory pompy protonowej2.
Aceklofenak należy stosować ostrożnie u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca (klasa I wg NYHA) oraz u pacjentów z istotnymi czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych, takimi jak nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca czy palenie tytoniu3.
Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas, aby zminimalizować ryzyko sercowo-naczyniowe4.
Podawanie aceklofenaku może prowadzić do zaburzeń czynności nerek, szczególnie u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami czynności nerek, serca, niewydolnością wątroby, u pacjentów przyjmujących diuretyki oraz u osób w podeszłym wieku5.
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczny jest ścisły nadzór lekarski. Należy przerwać stosowanie leku w przypadku utrzymujących się lub pogarszających się nieprawidłowych wyników badań czynności wątroby6.
Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, aceklofenak może powodować ciężkie reakcje skórne, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka7.
W przypadku wystąpienia wysypki skórnej, uszkodzenia błon śluzowych lub innych objawów nadwrażliwości, należy natychmiast przerwać stosowanie leku8.
Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 200 mg, stosowana w dwóch dawkach podzielonych po 100 mg, czyli jedna tabletka rano i jedna wieczorem1.
Zwykle nie jest wymagane zmniejszenie dawki, należy jednak wziąć pod uwagę środki ostrożności opisane w punkcie 4.4. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Biofenac2.
Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności u dzieci i młodzieży3.
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby dawkę aceklofenaku należy zmniejszyć. Zalecana dawka początkowa wynosi 100 mg na dobę4.
Brak danych dotyczących konieczności zmiany dawkowania aceklofenaku u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek, zaleca się natomiast zachowanie ostrożności5.
Występowanie działań niepożądanych można ograniczyć, stosując produkt w najmniejszej skutecznej dawce i nie dłużej niż to konieczne do kontrolowania objawów (patrz punkt 4.4. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Biofenac)6.
Tabletki produktu leczniczego Biofenac są przeznaczone do stosowania doustnego i należy je przyjmować z co najmniej połową szklanki płynu. Produkt leczniczy Biofenac może być przyjmowany z jedzeniem7.
Zawartość saszetki należy rozpuścić w 40-60 ml wody i natychmiast wypić. Produkt leczniczy Biofenac może być przyjmowany z jedzeniem8.
Stosowanie aceklofenaku jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) leku Biofenac1 oraz Digavar2.
Przeciwwskazane jest również u pacjentów, u których stosowanie substancji o podobnym mechanizmie działania (np. kwasu acetylosalicylowego lub innych leków z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych - NLPZ) powoduje wystąpienie ataków astmy, skurcz oskrzeli, ostre zapalenie błony śluzowej nosa lub pokrzywki3.
Przeciwwskazane jest stosowanie aceklofenaku u pacjentów z czynną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka lub krwawieniem (dwa lub więcej odrębne epizody stwierdzonego owrzodzenia lub krwawienia)4 oraz u pacjentów, u których występowało krwawienie lub perforacja przewodu pokarmowego związane z wcześniejszym leczeniem niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi5.
Przeciwwskazane jest stosowanie aceklofenaku u pacjentów ze stwierdzoną zastoinową niewydolnością serca (klasa II–IV wg NYHA), chorobą niedokrwienną serca, chorobą naczyń obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych6.
Przeciwwskazane jest stosowanie aceklofenaku podczas ostatnich trzech miesięcy ciąży7. Należy również unikać stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek8.
Aceklofenak jest metabolizowany przez cytochrom P450 2C9. Badania in vitro wskazują, że może on być inhibitorem tego enzymu, co może prowadzić do interakcji z lekami takimi jak fenytoina, cymetydyna, tolbutamid, fenylbutazon, amiodaron, mykonazol i sulfafenazol1.
Ponadto, aceklofenak wiąże się prawie całkowicie z albuminami osocza, co może prowadzić do interakcji z lekami silnie wiążącymi się z białkami, takimi jak metotreksat i lit2.
Leki z grupy NLPZ, w tym aceklofenak, mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna. Należy prowadzić uważną obserwację pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe i aceklofenak3.
Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego przy jednoczesnym stosowaniu leków hamujących czynność płytek krwi i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)4.
Aceklofenak może hamować działanie leków moczopędnych. Jednoczesne stosowanie z lekami diuretycznymi oszczędzającymi potas może być związane ze zwiększonym stężeniem potasu w surowicy5.
W przypadku aceklofenaku należy rozważyć dostosowanie dawkowania leków przeciwcukrzycowych, które mogą powodować hipoglikemię6.
Podczas jednoczesnego stosowania leków z grupy NLPZ i zydowudyny zwiększa się ryzyko działań toksycznych na układ krwiotwórczy7.
Brak danych klinicznych dotyczących ekspozycji na aceklofenak w ciąży. Hamowanie syntezy prostaglandyn może negatywnie wpływać na przebieg ciąży i rozwój zarodka lub płodu. Dane epidemiologiczne wskazują na zwiększone ryzyko poronienia oraz wad serca i przewodu pokarmowego związane ze stosowaniem inhibitorów syntezy prostaglandyn we wczesnym okresie ciąży. Ryzyko wad układu sercowo-naczyniowego wzrasta z mniej niż 1% do około 1,5%1.
Nie należy stosować aceklofenaku w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, o ile nie jest to bezwzględnie konieczne. W przypadku stosowania, dawki powinny być jak najmniejsze, a czas terapii jak najkrótszy5.
W trzecim trymestrze ciąży stosowanie aceklofenaku jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na układ krążenia i oddechowy płodu oraz zaburzenia czynności nerek6.
Nie wiadomo, czy aceklofenak jest wydzielany z mlekiem u ludzi. Badania na szczurach wykazały nieznaczne przenikanie aceklofenaku do mleka7.
Decyzję o kontynuacji lub przerwaniu karmienia piersią należy podjąć, biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka i matki8.
Aceklofenak, podobnie jak inne inhibitory syntezy prostaglandyn, może niekorzystnie wpływać na płodność. Nie jest zalecany u kobiet starających się zajść w ciążę9.
U kobiet mających trudności z zajściem w ciążę lub poddających się badaniom na niepłodność, należy rozważyć zaprzestanie stosowania aceklofenaku10.
Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego. Mogą wystąpić:
W związku ze stosowaniem NLPZ zgłaszano występowanie:
Inne, rzadziej zgłaszane działania niepożądane obejmują:
Brak jest wystarczającej ilości danych dotyczących skutków przedawkowania aceklofenaku u ludzi. Objawy mogą obejmować:
Leczenie ostrego zatrucia aceklofenakiem opiera się na:
W przypadku ostrego przedawkowania aceklofenaku stosowanego doustnie:
W przypadku wystąpienia powikłań:
Wymuszona diureza, dializa lub hemoperfuzja mogą nie być skuteczne ze względu na: